Zurich Insurance ν. Αστυνοµική Διεύθυνση Λεµεσού, Αρ. Αίτησης 451/14, 4/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:B44 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης 451/14 Zurich Insurance και Αστυνοµική Διεύθυνση Λεµεσού Ημερομηνία: 4.3.2016 Για την Αιτήτρια: κ. Κυριακίδης για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ. Για την Καθ' ης η αίτηση: κα Γ. Ιωαννίδου. ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 2.12.14, μετά από μονομερή αίτηση, η οποία υποστηριζόταν από ένορκη δήλωση της Λοχ.176 Ελένης Μιχαήλ, το παρόν Δικαστήριο εξέδωσε Διάταγμα κατακράτησης του οχήματος που αναφέρεται κατωτέρω (στο εξής το Διάταγμα), μέχρι την αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας δυνατό να διεξαχθεί σε σχέση με αυτό. Στις 21.1.15, ο Κώστας Σωτήρη, καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητούσε ακύρωση του πιο πάνω Διατάγματος και διάταγμα επιστροφής σε αυτόν του οχήματος με Κυπριακούς αρ. εγγραφής ΜΒΖ
- Στήριξε το έννομο συμφέρον του στην εν λόγω αίτηση στον ισχυρισμό του ότι είναι καλόπιστος τρίτος, ως ο αγοραστής του εν λόγω οχήματος. Το Δικαστήριο με απόφαση του ημερομηνίας 22.1.2016, για του λόγους που εξηγούνται αναλυτικά σε αυτήν, απέρριψε την προαναφερόμενη αίτηση. Εν τω μεταξύ καταχωρήθηκε στις 24.11.15 η παρούσα αίτηση (στο εξής η Αίτηση) από την εταιρεία Zurich Insurance (στο εξής η Αιτήτρια) με την οποία ζητείται: Α. Διάταγµα για παράδοση του οχήµατος µε αρ. εγγραφής στο Ηνωµένο Βασίλειο LC13MTJ, αρ. εγγραφής στην Κύπρο ΜΒΖ 405 και αρ. πλαισίου SALGA2EE7DA124884, µάρκας Land Rover, µοντέλο Range Rover Autobiography και χρώµατος µαύρου. Β. Οποιοδήποτε άλλο διάταγµα ή/και θεραπεία ήθελε κρίνει ορθή και δίκαιη το Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις. Γ. Έξοδα πλέον ΦΠΑ Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 170 του περί Ποινικής Δικονοµίας Νόµου, Κεφ. 155, στην Δ.48 των περί Πολιτικής Δικονοµίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στις συμφυείς εξουσίες και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από ένορκη δήλωση της Ελισάβετ Μαρίας Τιµοθέου, όπου αναφέρει βασικά τα ακόλουθα: Είναι δικηγόρος στην δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί την Αιτήτρια και είναι εξουσιοδοτηµένη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Γνωρίζει τα γεγονότα αυτής από προσωπική γνώση αλλά και από πληροφόρηση της από την Αιτήτρια ως επίσης και από τους συνεργάτες τους στο Ηνωµένο, ειδικούς στην ανάκτηση οχηµάτων καθώς και από αντίγραφα εγγράφων που της έχουν δοθεί. Λόγω του ότι η Αιτήτρια δεν είναι ηµεδαπή εταιρεία, ούτε έχει παρουσία ή µόνιµη εκπροσώπηση στην Κύπρο και λόγω της ανάγκης να κινηθεί άµεσα για τη διαφύλαξη των συµφερόντων της, δεν ήταν ευχερής η κάθοδος αντιπροσώπου της για να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Η Αιτήτρια είναι δηµόσια εταιρεία περιορισµένης ευθύνης που έχει συσταθεί, εδρεύει και λειτουργεί στην Ιρλανδία και ενίοτε εµπορεύεται µε την επωνυµία Zurich Private CIients. Κυριότερη δραστηριότητα της είναι η διεξαγωγή ασφαλιστικών εργασιών και συναφείς δραστηριότητες. Περί τον Ιούνιο του 2013 ή/και µεταγενέστερα, ο Joshua Rogosnitzky αγόρασε το όχηµα µε αριθµό εγγραφής στο Ηνωµένο Βασίλειο LC3MTJ, αριθµό εγγραφής στην Κύπρο ΜΒΖ405 και αριθµό πλαισίου SALGA2EE7DA124884, µάρκας Land Rover, µοντέλο Range Rover Autobiography και χρώµατος µαύρου (στο εξής το όχηµα) (επισυνάπτεται αντίγραφο σχετικής παραγγελίας ηµερ. 7.6.13). Αφού ο Joshua Rogosnitzky αγόρασε το όχηµα προχώρησε µε τη σύναψη σύµβασης ασφάλισης µε την Αιτήτρια, σύµφωνα µε την οποία η τελευταία θα τον αποζηµίωνε σε περίπτωση κλοπής του οχήματος. Στις 14.6.13 ο Joshua Rogosnitzky έλαβε από την αρµόδια αρχή στο Ηνωµένο Βασίλειο πιστοποιητικό εγγραφής του οχήµατος αφού προσκόµισε όλα τα απαραίτητα έγγραφα (επισυνάπτεται αντίγραφο του εν λόγω πιστοποιητικού εγγραφής). Περί τις 9.6.14, ο Joshua Rogosnitzky χρησιµοποίησε το όχηµα για τελευταία φορά και το στάθµευσε στην οδό 16, Green Lane στο Λονδίνο, έξω από υποστατικό του και ακολούθως έφυγε για τη Νέα Υόρκη για επαγγελµατικούς λόγους. Στις 11.6.14 έλαβε από τη σύζυγό του γραπτό µήνυµα στο κινητό του που τον πληροφορούσε ότι το όχηµα, το οποίο η ίδια είχε δει στο προαναφερόμενο σημείο την προηγούμενη μέρα, δεν ήταν πλέον εκεί. Το όχηµα θα µεταφερόταν για τεχνικό έλεγχο και κάποιος από το συνεργείο τεχνικού ελέγχου είχε µεταβεί στο χώρο για να το παραλάβει. Ήταν εκείνη τη στιγµή που διαπιστώθηκε ότι το όχηµα είχε κλαπεί. Ο Joshua Rogosnitzky συµβούλευσε τη σύζυγό του να δηλώσει την κλοπή του οχήµατος στην Αστυνοµία (για τα πιο πάνω γεγονότα επισυνάπτεται έγγραφο που συνέταξε υπάλληλος της Αιτήτριας). Η δήλωση της κλοπής του οχήµατος στην Αστυνοµία (Barnet Borough Police Station) έγινε στις 11.6.14 και έλαβε αριθµό αναφοράς 2412975/14 (επισυνάπτονται σχετικές επιστολές από τη Metropolitan Police προς τον Joshua Rogosnitzky και την Norman Marshall Ltd). Στις 14.7.15 η Αιτήτρια, αφού ικανοποιήθηκε ότι επρόκειτο για γνήσιο περιστατικό κλοπής, αποζηµίωσε τον Joshua Rogosnitzky για 109,227.97 στερλίνες. Έκτοτε νόµιµος ιδιοκτήτης του οχήµατος είναι η Αιτήτρια. Στις 12.10.15 η Αιτήτρια διόρισε την εταιρεία Norman Marshall Ltd, η οποία ειδικεύεται στην ανάκτηση οχηµάτων, για να εντοπίσει και να της παραδώσει το όχηµα (επισυνάπτεται αντίγραφο σχετικής επιστολής). Κατά το 2014, η Αστυνομία Κύπρου, στα πλαίσια ελέγχων εντόπισε το όχηµα στην Επαρχία Λεµεσού και αυτό μεταφέρθηκε σε ειδικό χώρο φύλαξης. Μετά που η Norman Marshall και η Αιτήτρια είχαν πληροφορηθεί ότι ανεβρέθηκε το όχηµα στην Κύπρο, προχώρησαν στον διορισµό νοµικών συµβούλων στην Κύπρο για σκοπούς προστασίας των δικαιωµάτων τους και ανάκτησης της κατοχής του οχήµατος. Μετά από επικοινωνία µε την Αστυνοµική Διεύθυνση Λεµεσού και συγκεκριµένα με την Λοχ.176 Ελένη Μιχαήλ, η οποία χειρίζεται αυτή και άλλες παρόµοιες υποθέσεις, οι δικηγόροι της Αιτήτριας πληροφορήθηκαν ότι το όχηµα βρίσκεται στην κατοχή της Αστυνοµικής Διεύθυνσης Λεµεσού, κατόπιν διατάγµατος κατακράτησης ενώ είχε ήδη καταχωριστεί και η σχετική ποινική υπόθεση. Παράλληλα, κατόπιν διαδικτυακής έρευνας που διενεργήθηκε στις 12.10.15 από τη Norman Marshall, σε ηλεκτρονικό µητρώο οχηµάτων του Ηνωµένου Βασιλείου ΗΡΙ (www.hpi.co.uk), το οποίο είναι διαθέσιµο σε οποιονδήποτε ενδιαφέρεται να αγοράσει κάποιο όχηµα που είναι εγγεγραµµένο, εµφαίνεται µε χαρακτηριστικό σύµβολο "STOP" ότι το όχηµα πιθανόν να είναι κλεµµένο (επισυνάπτεται αντίγραφο της συγκεκριµένης έρευνας). Ως εκ των άνω είναι η εισήγηση της Αιτήτριας ότι προκύπτει έκδηλα ότι η κυριότητα του οχήµατος της ανήκει και ότι υπό τις περιστάσεις είναι εύλογο και δίκαιο όπως το Δικαστήριο εκδώσει το αιτούµενο διάταγµα. Η Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού (στο εξής η Καθ' ης η αίτηση), καταχώρησε στις 3.2.16, ένσταση στην Αίτηση, στην οποία προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι:
- Το Διάταγµα εκδόθηκε νομότυπα και είναι ισχυρό.
- Η Αιτήτρια δεν αποκαλύπτει λόγους και/ή επαρκείς λόγους για την έκδοση του αιτούμενου διατάγµατος.
- Η αίτηση συνιστά κατάχρηση διαδικασίας του Δικαστηρίου και η έκδοση του αιτούµενου διατάγµατος θα ήταν υπό τις περιστάσεις καταπιεστικό και άδικο µέτρο, το οποίο δεν θα υποβοηθούσε την ορθή απονοµή της Δικαιοσύνης. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Λοχ.176 Ελένης Μιχαήλ, η οποία αναφέρει βασικά τα ακόλουθα: Αφού υιοθέτησε τα όσα ανέφερε στην ένορκη της δήλωση ημερ. 2.12.14 προς υποστήριξη της αίτησης έκδοσης του Διατάγματος Κατακράτησης ημερ. 2.12.14, σε απάντηση των ισχυρισμών της Αιτήτριας στην παρούσα, αναφέρει τα ακόλουθα: Στις 15.11.14 δόθηκε πληροφορία στην Αστυνοµία ότι στην κατοχή του Κώστα Σωτήρη, Δ.Τ.894186, βρίσκονται κλοπιµαία οχήµατα πολυτελείας τα οποία εισήχθηκαν από το εξωτερικό. Στις 28.11.14 κατόπιν έρευνας στην οικία του πιο πάνω, εντοπίστηκε και παραλήφθηκε το αυτοκίνητο µάρκας Range Rover, χρώµατος µαύρου, το οποίο έφερε αριθµό πλαισίου SALGA2EE4DA
- Την ίδια µέρα το εν λόγω όχηµα µεταφέρθηκε στα γραφεία της αντιπροσωπείας της εταιρείας Χ. Πηλακούτας, στην Λεµεσό, όπου έτυχε εξετάσεων σε ειδικό διαγνωστικό µηχάνηµα. Από τις εξετάσεις αυτές διαπιστώθηκε ότι ο πραγµατικός αριθµός πλαισίου του οχήματος είναι SALGA2EE7DA124884 και ο αριθµός µηχανής του
- Από περαιτέρω έλεγχο που διενεργήθηκε µέσω της Ιντερπόλ, διαπιστώθηκε, µε βάση τον αριθµό πλαισίου του, ότι αυτό είχε καταγγελθεί ως κλοπιµαίο στις 11.6.14 στο Ηνωµένο Βασίλειο. Για την υπόθεση αυτή στις 28.11.14 συνελήφθηκε ένα πρόσωπο. Στις 2.12.14, σε σχέση με το εν λόγω αυτοκίνητο, εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, το προαναφερόμενο Διάταγµα Κατακράτησης. Με βάση αυτό, το όχηµα κατακρατείται από την Αστυνοµία. Αφού συµπληρώθηκαν οι εξετάσεις της Αστυνοµίας, ο φάκελος της υπόθεσης διαβιβάστηκε στην Νοµική Υπηρεσία της Δηµοκρατίας από όπου δόθηκαν οδηγίες για ποινική δίωξη έξι προσώπων. Σε αυτά τα πρόσωπα περιλαµβάνεται και ο Κώστας Σωτήρη, ο οποίος διεκδικεί το όχηµα ως καλή τη πίστη αγοραστής και ο οποίος ήγειρε παρόµοια αίτηση για να του παραδοθεί το επίδικο όχηµα, η οποία όµως απορρίφθηκε από το Δικαστήριο στις 22.1.
- Σε σχέση με το εν λόγω όχημα, στις 16.7.15 καταχωρήθηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεµεσού, η ποινική υπόθεση µε αρ. 13745/15, για τα αδικήµατα τα οποία εµφαίνονται στο επισυναπτόµενο κατηγορητήριο. Η πιο πάνω υπόθεση είναι ορισµένη για ακρόαση στις 5.4.
- Είναι δε αναγκαία η περαιτέρω κράτηση του για σκοπούς της εγερθείσας ποινικής υπόθεσης. Η επιστροφή αυτού, που είναι αντικείµενο πολύ σοβαρών αδικηµάτων, θα αποστερούσε από την Αστυνοµία ουσιώδους µαρτυρίας απόδειξης της υπόθεσης και θα είχε ως αποτέλεσμα να μην τηρηθούν τα εχέγγυα της δίκαιης δίκης και της ορθής απονοµής της Δικαιοσύνης. Επιπλέον εφόσον αυτό διεκδικείται και από άλλο πρόσωπο, δεν θα πρέπει να επιστραφεί στην Αιτήτρια µέχρι να εκδικαστεί η ουσία της υπόθεσης. Το παρόν Δικαστήριο δεν µπορεί να προβεί σε οποιεσδήποτε διαπιστώσεις περί της κυριότητας του ή περί του ποιος είναι ο νόµιµος δικαιούχος του. Ενόψει όλων των πιο πάνω ζητείται η απορρίψη της αίτησης µε έξοδα υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας. Τα όσα έχουν εκθέσει οι συνήγοροι των διαδίκων προς υποστήριξη των θέσεως τους στις αγορεύσεις τους είναι καταγραμμένα, λαμβάνονται υπόψην στο σύνολο τους και δεν χρήζουν επανάληψης. Αναφορά επί τούτων θα γίνει κατωτέρω εφόσον και στο μέτρο που αυτό θα κριθεί αναγκαίο. Νομική Πτυχή Η διαδικασία για την έκδοση διαταγμάτων κατακράτησης τεκμηρίων μετά την κατάσχεση τους, για τους σκοπούς των αστυνομικών ανακρίσεων και την προσαγωγή τους ως μαρτυρία σε ποινική δίκη, καλύπτεται από τα άρθρα 27 και 32-34 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 (στο εξής ο Νόμος). Ως έχει νομολογηθεί πρόκειται για πολιτική και όχι ποινική διαδικασία, εφόσον δεν αποσκοπεί στην τιμωρία προσώπου για οποιοδήποτε αδίκημα (βλ. Ησαία κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 179/11, ημερ. 22.10.13 και Παντελίδης ν. Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 84). Έτσι η απόφαση κατακράτησης δεν είναι ενδιάμεση αλλά ούτε και απόφαση στα πλαίσια ποινικής διαδικασίας. Οι προαναφερόμενες διατάξεις είναι ταξινομημένες με χρονολογική σειρά, η οποία αντανακλά τα τρία ξεχωριστά στάδια που οριοθετούνται και ρυθμίζονται από το Νόμο. Το πρώτο στάδιο προβλέπεται από το άρθρο 27, το οποίο διέπει και καθορίζει την εξουσία της Aστυνομίας για την κατάσχεση αντικειμένων στο προκαταρκτικό στάδιο της έρευνας, το δεύτερο στάδιο από το άρθρο 32
(1)το οποίο διέπει την κράτηση και φύλαξή τους από τις αστυνομικές αρχές μετά την κατάσχεση τους και το τρίτο στάδιο από το άρθρο 32
(3)το οποίο προβλέπει την αποδέσμευση τους μετά την πρόσαψη κατηγορίας στο Δικαστήριο εάν η περαιτέρω κράτηση τους δεν απαιτείται για τους σκοπούς της εγερθείσας ποινικής δίωξης (βλ. Concrete Mix Limited ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 360). Στο δεύτερο στάδιο κριτής της αναγκαιότητας της περαιτέρω κράτησης του αντικειμένου για τους σκοπούς των ανακρίσεων και μελλοντικής ποινικής διαδικασίας είναι το Δικαστήριο. Το άρθρο 32
(1)παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάξει την κράτηση και φύλαξη κατασχεθέντος αντικειμένου από τις αστυνομικές αρχές για καθορισμένο χρονικό διάστημα ή μέχρι και την αποπεράτωση ποινικής διαδικασίας, η οποία ήθελε προκύψει από τις αστυνομικές έρευνες (βλ. Concrete Mix Limited ανωτέρω). Η απόφαση για κατακράτηση τεκμηρίων θεωρείται αυτοτελής απόφαση, η οποία αν και άμεσα συνδεδεμένη με το ένταλμα έρευνας, εντούτοις έχει τη δική της αυτοτέλεια, εφόσον ο Δικαστής δυνάμει των άρθρων 27-34 έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια να χειριστεί αντικείμενα που κατασχέθηκαν, ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (βλ. Ησαία ανωτέρω). Κατά την έκδοση διατάγματος κατακράτησης τεκμηρίων το Δικαστήριο δεν οφείλει να θέσει χρονικό περιορισμό για την κατακράτηση εφόσον ως έχει εξηγηθεί στην Ησαία ανωτέρω, είναι πολύ δύσκολο σε αυτό το στάδιο να προβλέψει την εξέλιξη των αστυνομικών ερευνών και την αποπεράτωση της ποινικής διαδικασίας. Όταν όμως το Δικαστήριο διατάσσει την κατακράτηση των τεκμηρίων «μέχρι την αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας, η οποία είναι δυνατόν να διεξαχθεί σε σχέση με αυτά» το κάνει υπό την προϋπόθεση καταχώρησης ποινικής υπόθεσης εντός ευλόγου χρόνου. Στο τρίτο στάδιο η εξουσία, η οποία παρέχεται από το άρθρο 32
(3)για αποδέσμευση των αντικειμένων από την αστυνομική φύλαξη, συναρτάται άμεσα με την προσαγωγή του υπόπτου στο Δικαστήριο με τη διατύπωση κατηγορίας εναντίον του. Δηλ. η πρόσαψη κατηγορίας οριοθετεί το τρίτο στάδιο, στο οποίο σύμφωνα με την πιο πάνω πρόνοια παρέχεται στο Δικαστήριο εξουσία για επιστροφή του αντικειμένου στον κάτοχο ή ιδιοκτήτη του, νοουμένου ότι η κράτηση και φύλαξή του δεν απαιτείται για τους σκοπούς της εγερθείσας ποινικής δίωξης (βλ. Concrete Mix Limited ανωτέρω). Εξέταση των θέσεων της Αιτήτριας Πριν προχωρήσω στην εξέταση της παρούσας θα πρέπει κατ' αρχήν να λεχθεί ότι αυτή θα γίνει μόνο στη βάση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, η οποία περιλαμβάνεται στις ενόρκους δηλώσεις και στα τεκμήρια που επισυνάπτονται σε αυτές. Ως είναι γνωστό δεν επιτρέπεται η εισαγωγή μαρτυρίας μέσω των αγορεύσεων των συνηγόρων. Εφόσον δε δεν γίνεται αμφισβήτηση γεγονότων και στοιχείων που παρατίθενται στις ένορκες δηλώσεις με τον ορθό δικονομικό τρόπο, δεν επιτρέπεται τέτοια αμφισβήτηση με άλλο τρόπο. Στην παρούσα η Αιτήτρια στηρίζει την Αίτηση της στο άρθρο 170 του Κεφ. 155, το οποίο με τον πλαγιότιτλο «Διάθεση περιουσίας που τελεί υπό την κατοχή της αστυνοµίας» προβλέπει τα εξής: «170.
(1)Τηρουµένων των διατάξεων του εδαφίου
(2)του άρθρου αυτού, όταν περιουσία περιέλθει στην κατοχή της αστυνοµίας σε σχέση µε οποιαδήποτε ποινική διαδικασία, το Δικαστήριο δύναται, µε αίτηση είτε αστυνοµικού είτε προσώπου που διεκδικεί την περιουσία, να εκδώσει διάταγµα για την παράδοση της περιουσίας στο πρόσωπο το οποίο φαίνεται στο Δικαστήριο ότι είναι o κύριος αυτής ή, αν ο κύριος δεν δύναται να εξακριβωθεί, να εκδώσει τέτοιο διάταγµα σε σχέση µε την περιουσία ως το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει σκόπιµο.
(2)Διάταγµα δυνάµει του άρθρου αυτού δεν επηρεάζει το δικαίωµα οποιουδήποτε προσώπου να εγείρει εντός έξι µηνών από την ηµεροµηνία της έκδοσης του διατάγµατος αγωγή για ανάκτηση της περιουσίας εναντίον οποιουδήποτε προσώπου που κατέχει περιουσία η οποία παραδόθηκε δυνάµει του διατάγµατος, αλλά µετά την παρέλευση των εν λόγω έξι µηνών το δικαίωµα αποσβέννεται». Είναι βασικά η θέση της Αιτήτριας στην παρούσα ότι:
- Αυτή είναι η ιδιοκτήτρια του επίδικου οχήματος.
- Η Αστυνομία δεν έχει πλέον λόγο να το κατακρατεί, εφόσον δεν προκύπτουν λόγοι για τους οποίους η επιστροφή του θα αποστερούσε αυτήν από ουσιώδη μαρτυρία, αυτό βρίσκεται στην κατοχή της εδώ και καιρό και είχε την ευκαιρία να το φωτογραφήσει και να κάνει ότι άλλο χρειαζόταν για την απόδειξη της υπόθεσης. Οι εξετάσεις της Αστυνομίας συμπληρώθηκαν και δεν πρόκειται να προσαγάγει το όχημα ως τεκμήριο στην ποινική δίκη. Υπάρχει δε πιθανότητα η διατήρηση του οχήματος στην κατοχή της Αστυνομίας να προκαλέσει ανεπανόρθωτη φθορά λόγω ενδεχομένως των κακών συνθηκών φύλαξης του και έκθεσης του στα καιρικά φαινόμενα. Ως εκ των άνω το Δικαστήριο θα πρέπει να διατάξει την παράδοση του οχήματος στην Αιτήτρια. Από την άλλη είναι η θέση της Καθ' ης η αίτηση ότι είναι αναγκαία η περαιτέρω κράτηση του οχήματος για σκοπούς της εγερθείσας ποινικής υπόθεσης. Η επιστροφή αυτού, που είναι αντικείµενο πολύ σοβαρών αδικηµάτων, θα της αποστερούσε ουσιώδους µαρτυρίας απόδειξης της υπόθεσης και θα είχε ως αποτέλεσμα να μην τηρηθούν τα εχέγγυα της δίκαιης δίκης και της ορθής απονοµής της Δικαιοσύνης. Επιπλέον αυτό διεκδικείται και από άλλο πρόσωπο και δεν θα πρέπει να επιστραφεί στην Αιτήτρια µέχρι να εκδικαστεί η ουσία της υπόθεσης. Εξετάζοντας τις πιο πάνω θέσεις, θα πρέπει κατ' αρχήν να γίνει αναφορά στην σχετική ποινική υπόθεση που καταχωρήθηκε ήτοι στην υπ' αρ. 13745/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Ως φαίνεται από το κατηγορητήριο αυτής, η ποινική δίωξη στρέφεται εναντίον 6 φυσικών προσώπων και περιλαμβάνει κατηγορίες πλαστογραφίας εγγράφου και συγκεκριμένα αλλοίωσης του αριθμού πλαισίου που υπήρχε στο πιστοποιητικό εγγραφής του επίδικου οχήματος (κατηγορία 2), κυκλοφορίας αυτού του πλαστού εγγράφου (κατηγορία 4), εξασφάλισης του συγκεκριμένου πιστοποιητικού εγγραφής του οχήματος με ψευδείς παραστάσεις (κατηγορία 6), κλεπταποδοχής του οχήματος (κατηγορία 8), νομιμοποίησης εσόδων με το όχημα να αποτελεί το έσοδο από την διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος (κατηγορία 10), αποφυγής κατοχής φόρων κατανάλωσης για το ίδιο αυτοκίνητο (κατηγορία 12), κατοχής αφορολόγητου εμπορεύματος ήτοι του αυτοκινήτου (κατηγορία 13) και απάτης που είχε ως αντικείμενο απόκτησης το αυτοκίνητο (κατηγορία 15). Είναι σαφές από τα όσα έχουν αναφερθεί στην παράθεση της νομικής πτυχής ανωτέρω, ότι στο στάδιο μετά τη πρόσαψη κατηγορίας (δηλ. στο τρίτο στάδιο), στο οποίο βρισκόμαστε και στην παρούσα, παρέχεται εξουσία από το άρθρο 32
(3)του Νόμου για αποδέσμευση του επίδικου οχήματος και επιστροφή του στον κάτοχο ή ιδιοκτήτη του. Αυτό όμως τελεί υπό την απαραίτητη προϋπόθεση ότι η κράτηση και φύλαξή του οχήματος δεν απαιτείται πλέον για τους σκοπούς εγερθείσας ποινικής δίωξης. Μόνο δε τότε μπορεί να έχει εφαρμογή το άρθρο 170 του Κεφ. 155. Είναι προφανές ότι διαφορετική ερμηνεία θα ακύρωνε τους σκοπούς του άρθρου 32 και θα οδηγούσε ενδεχομένως σε αποστέρηση των δικαιωμάτων όχι μόνο της κατηγορούσας αρχής αλλά και του ίδιου του κατηγορούμενου, σε σχέση με την παρουσίαση της υπόθεσης τους εφόσον είναι κεντρική προς τούτο η διατήρηση όχι μόνο ουσιώδους αλλά και άλλης σχετικής προς την υπόθεση μαρτυρίας. Αναφέρομαι δε στα δικαιώματα του κατηγορούμενου εφόσον, παρά το ότι ένα τέτοιο αντικείμενο συνήθως διατάσσεται όπως παραμείνει στην φύλαξη της Αστυνομίας, αυτός μπορεί να ζητήσει όπως αυτό τύχει σχετικής επιθεώρησης ή και εξέτασης για σκοπούς προώθησης της υπεράσπισης του. Η κράτηση λοιπόν αυτού μέχρι και την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη όχι απλά με την απονομή της Δικαιοσύνης αλλά με την ορθή και δίκαιη απονομή αυτής στα πλαίσια πάντα και της συνταγματικά επιβαλλόμενης υποχρέωσης της Πολιτείας, να εξασφαλίζει το δικαίωμα του κατηγορούμενου για δίκαιη δίκη, η οποία περιλαμβάνει και την διασφάλιση της αρχής της ισότητας των όπλων. Όσον αφορά την αναγκαιότητα κράτησης του, είναι σαφές από τα αδικήματα που αφορά η πιο πάνω ποινική υπόθεση - γεγονός που είχε αναφερθεί και στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 22.1.2016, στα πλαίσια παρόμοιας με την παρούσα αίτησης του Κώστα Σωτήρη - ότι το επίδικο αυτοκίνητο αποτελεί το ίδιο το αντικείμενο, σε σχέση με το οποίο, υπάρχει μαρτυρία ότι, διαπράχθηκαν τα εν λόγω σοβαρά αδικήματα. Είναι λοιπόν βασικό και αναγκαίο για την εγερθείσα ποινική υπόθεση και σίγουρα δεν μπορεί να γίνεται λόγος ότι «δεν απαιτείται πλέον για οποιαδήποτε ποινική διαδικασία» ως ορίζει το άρθρο 32
(3)του Νόμου. Το κατά πόσο αυτό θα προσκομισθεί ως τεκμήριο στο Δικαστήριο, ενόψει και των όσων έχουν αναφερθεί ανωτέρω, δεν αποτελεί από μόνο του στοιχείο, το οποίο το καθιστά μη αναγκαίο, ως ουσιαστικά εισηγείται η Αιτήτρια. Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι όλες οι αποφάσεις Αγγλικών Δικαστηρίων, στις οποίες παρέπεμψε το Δικαστήριο, ο συνήγορος της Αιτήτριας, δεν μπορούν να τύχουν έστω και αναλογικής εφαρμογής στην παρούσα, εφόσον διαφέρουν ουσιωδώς ως προς τα γεγονότα και την σημαντική επί του προκειμένου κρίση περί της αναγκαιότητας κράτησης του αντικειμένου για σκοπούς εγερθείσας ποινικής διαδικασίας. Αναφορικά δε με την θέση της Αιτήτριας περί πιθανότητας πρόκλησης ανεπανόρθωτη φθοράς στο αυτοκίνητο, σε περίπτωση που αυτό παραμείνει στην φύλαξη της Αστυνομίας, «λόγω ενδεχομένως των κακών συνθηκών φύλαξης του και έκθεσης του στα καιρικά φαινόμενα», θα πρέπει κατ' αρχήν να λεχθεί ότι τέτοιο ενδεχόμενο δεν τέθηκε καν στα πλαίσια της μαρτυρίας που προσήχθη από πλευράς της Αιτήτριας και δεν δύναται να εισάγεται μέσω των αγορεύσεων του συνηγόρου της. Εν πάση δε περιπτώσει θα πρέπει να λεχθεί σχετικά ότι η Αστυνομία είναι υποχρεωμένη εκ του Νόμου (βλ. άρθρο 32
(1)να λαμβάνει πάντοτε εύλογη φροντίδα διατήρησης του επίδικου οχήματος καθ' όλο το χρονικό διάστημα που αυτό βρίσκεται στην φύλαξη της. Περαιτέρω, ως έχει προαναφερθεί, το επίδικο στην παρούσα όχημα, το διεκδικεί και άλλο πρόσωπο, το οποίο δηλώνει ότι είναι ο καλόπιστος τρίτος αγοραστής του. Αυτό δεν αποτελεί λόγο που από μόνος του θα οδηγούσε στην απόρριψη της παρούσας. Αναφέρεται όμως με σκοπό να καταδειχθεί ότι το όχημα διεκδικείται από περισσότερα πρόσωπα και σίγουρα το παρόν Δικαστήριο δεν έχει εξουσία στα πλαίσια της παρούσας και δεν θα ήταν ορθό άλλωστε, υπό το φως όλων των ανωτέρω, να προβεί σε οποιεσδήποτε διαπιστώσεις περί κυριότητας ή περί του ποιος είναι ο δικαιούχος αυτού, πόσο μάλλον σε σχετικά ευρήματα. Αρκεί να επαναληφθεί συναφώς ότι είναι αναγκαία η περαιτέρω κράτηση του για σκοπούς της εγερθείσας ποινικής διαδικασίας. Η διάθεση του είναι δε κάτι που θα απασχολήσει το Δικαστήριο που θα εκδικάσει την ουσία της εν λόγω ποινικής υπόθεσης, κατά το πέρας αυτής. Προκύπτει λοιπόν από όλα τα πιο πάνω ότι η παρούσα αίτηση είναι πρόωρη και για τους λόγους που εξηγήθηκαν ανωτέρω δεν μπορεί να εγκριθεί. Συναφώς απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ της Καθ' ης η αίτηση, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............................................ Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Final (Αναφορά: Ποινική - Αίτηση για παράδοση περιουσίας δυνάμει του άρθρου 170 του Κεφ. 155). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο