← Κύπρος

Δήμο Αγίας Νάπας ν. Χ.Μ. ΜΑΡΤΗΣ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 11904/15, 23/3/2016

Δήμο Αγίας Νάπας ν. Χ.Μ. ΜΑΡΤΗΣ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 11904/15, 23/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:B56 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 11904/15 Μεταξύ: Δήμο Αγίας Νάπας Κατηγορούσα Αρχή εναντίον

  1. Χ.Μ. ΜΑΡΤΗΣ ΛΤΔ (ΗΕ.196725) από Σωτήρα, Αμμόχωστο
  2. Βικτώρια Γ. Μαρτή από Σωτήρα, Αμμόχωστο
  3. Γιώργος Γ. Μαρτή από Σωτήρα, Αμμόχωστο Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 23 Μαρτίου 2016 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Χριστοφή Για τους Κατηγορούμενους: κα. Κλαϊδη Κατηγορούμενοι παρόντες ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενοι, αντιμετωπίζουν μία κατηγορία, αυτή της «Λειτουργίας υποστατικού άνευ αδείας λειτουργίας της αρμόδιας αρχής κατά παράβαση των άρθρων 2, 103 και 131 του Περί Δήμων Νόμου 1985 όπως έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα και του αρ.20 του Ποινικού Κώδικα (Κεφ.154)». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, το κατ' ισχυρισμό αδίκημα διαπράχθηκε μεταξύ 05/06/15 και 16/6/15, ημερομηνία καταχώρησης της υπόθεσης.[1] Για την κατηγορούσα αρχή κατέθεσαν δύο μάρτυρες, ο Νίκος Καλλικάς, Δημοτικός Γραμματέας του Δήμου Αγίας Νάπας, (ΜΚ1) και ο Φίλιππος Χαραλάμπους, Βοηθός Ελεγκτής Παραλιών του Δήμου Αγίας Νάπας, (ΜΚ2), οι οποίοι αντεξετάσθηκαν από την συνήγορο της υπεράσπισης. Οι εν λογω μάρτυρες, πέραν της προφορικής μαρτυρίας τους, κατέθεσαν ως Τεκμήρια αριθμό εγγράφων, (Τ.1-11) Η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, όπως αυτή δύναται να εξαχθεί από την προσκομισθείσα μαρτυρία έχει συνοπτικά ως εξής: Ο Δήμος Αγίας Νάπας (εφ' εξής ο Δήμος), είναι ιδιοκτήτης υποστατικού που βρίσκεται στην οδό Μακρόνησου 17 στην θαλάσσια περιοχή Μακρόνησος της Αγίας Νάπας και λειτουργεί ως περίπτερο με την ονομασία «MACRONISSOS TAKE AWAY». Δυνάμει έγγραφης συμφωνίας ημερομηνίας 25/04/07 (Τ.2), ο Δήμος, παραχώρησε στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία, την οποία, να σημειωθεί, εκπροσωπούσε ο κατηγορούμενος 3 ως διευθυντής και νόμιμος αντιπρόσωπος της, άδεια χρήσης του περιπτέρου για περίοδο 3 ετών, ήτοι από 2/5/07 μέχρι την 02/05/
  4. Σε αντάλλαγμα, η κατηγορούμενη 1 θα κατέβαλλε τα προνοούμενα υπό της εν λόγω συμφωνίας τέλη. Κατά καιρούς ο Δήμος, στα πλαίσια σχετικών αιτήσεων που υπέβαλλε η κατηγορούμενη 1, χορηγούσε παράταση της άδειας χρήσης του περιπτέρου από την κατηγορούμενη
  5. Σύμφωνα με τη τελευταία παράταση η άδεια χρήσης εξέπνεε την 31/12/14 και δεν θα ανανεωνόταν. Την εν λόγω απόφαση του, ο Δήμος κοινοποίησε στην κατηγορούμενη 1 ενώ ταυτόχρονα ζήτησε από την τελευταία όπως παραδώσει ελεύθερη και κενή κατοχή του περιπτέρου πίσω στον Δήμο, (Τ.3,4,5). Η συγκεκριμένη απόφαση προκάλεσε την αντίδραση της κατηγορούμενης 1 με αποτέλεσμα να ακολουθήσει ανταλλαγή αλληλογραφίας των τότε δικηγόρων της κατηγορούμενης 1 και του Δήμου (Τ.6). Η κατηγορούμενη 1 δεν παρέδωσε την κατοχή του υποστατικού. Αντίθετα, στις 20/4/15, υπέβαλε, μέσω του διευθυντή της, κατηγορούμενου 3, αίτηση στο Δήμο για χορήγηση άδειας για λειτουργία στο επίμαχο υποστατικό, επιχείρησης τύπου "Snack Bar/Take Away" καθώς και αίτηση για χορήγηση άδειας για ανέγερση σχετικής διαφήμησης, (Τ.7) Ο Δήμος απέρριψε και τις δύο αιτήσεις της κατηγορούμενης 1 στις 4/6/15, (Τ.8). Εναντίον της απορριπτικής απόφασης του Δήμου, οι κατηγορούμενοι 1 και 3 καταχώρησαν την Προσφυγή υπ' αριθμό 787/15 η εκδίκαση της οποίας εκκρεμεί, (Τ.10). Πέραν της εν λόγω Προσφυγής, οι νυν δικηγόροι της κατηγορούμενης 1 απέστειλαν επιστολή στο Δήμο προβάλλοντας τις θέσεις της κατηγορούμενης 1 σε σχέση με το όλο θέμα. Στις 12/6/15, σύμφωνα με τον ΜΚ2, αυτός, κατόπιν οδηγιών του Δημάρχου, επισκέφθηκε το υποστατικό το οποίο διαπίστωσε ότι λειτουργούσε και καταβάλλοντας το ποσό των €2 αγόρασε δύο αναψυκτικά τα οποία του παρέδωσε ο κατηγορούμενος 3 ο οποίος βρισκόταν πίσω από το ταμείο. Σύμφωνα πάντα με τον ίδιο μάρτυρα, το υποστατικό ήταν ανοικτό και λειτουργούσε καθ' όλη την περίοδο του καλοκαιριού
  6. Όπως ανέφεραν οι ΜΚ1 και ΜΚ2, ο Δήμος δεν έχει εκδώσει οποιαδήποτε άδεια λειτουργίας για το εν λόγω υποστατικό. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, η ευπαίδευτη συνήγορος των κατηγορουμένων εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των τελευταίων. Συγκεκριμένα, η συνήγορος υπέβαλε ότι από την προσκομισθείσα μαρτυρία, δεν αποδείχτηκε ότι οι κατηγορούμενοι λειτουργούσαν το υποστατικό ως τους καταλογίζεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος. Περαιτέρω, η συνήγορος, με γνώμονα ότι μέχρι το 2015, το υποστατικό λάμβανε κανονικά τις άδειες του από το Δήμο, χωρίς να υπάρχουν τα οποιαδήποτε προβλήματα, που ο Δήμος «προφασίστηκε» ξαφνικά την 4/6/15, υπέβαλε ότι η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε καταχρηστικά, εκδικητικά και με σκοπό να εξαναγκάσει την παράδοση του υποστατικού πίσω στο Δήμο. Προς υποστήριξη του επιχειρήματος της, η συνήγορος παρέπεμψε στο περιεχόμενο της αλληλογραφίας που ανταλλάχτηκε με τον Δήμο, της προσφυγής 787/15 καθώς και της αίτησης για προσωρινό διάταγμα που είχε καταχωρήσει ο Δήμος στην παρούσα υπόθεση (Τ.11) και η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση την 8/9/
  7. Ως εκ τούτου η συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο, να κρίνει την παρούσα υπόθεση ως κατάχρηση της διαδικασίας και ως τέτοια να την απορρίψει. Προς υποστήριξη των θέσεων της, η ευπαίδευτη συνήγορος παρέπεμψε σε σχετική νομολογία. Στην αντίπερα όχθη, ο ευπαίδευτος συνήγορος για την κατηγορούσα αρχή απέρριψε τις εισηγήσεις της υπεράσπισης και υποστήριξε ότι από την προσκομισθείσα μαρτυρία, δικαιολογείται η κλήση των κατηγορουμένων σε απολογία. Εξέτασα με προσοχή της εκατέρωθεν θέσεις υπό το φως των νομικών αρχών που διέπουν το στάδιο του εκ πρώτης όψεως. Οι εν λόγω αρχές είναι πολύ καλά γνωστές και δεν προτίθεμαι να της επαναλάβω. Παραπέμπω ενδεικτικά στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατιας ν Στεφανου Χριστοδουλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133, In Re Kakos
(1985)1 CL.R. 250 και Azinas and Another v. Police,
(1981)2 CL.R. 9, ως επίσης και στη Δικαστική Πρακτική του 1962. Σύμφωνα με τις πιο πάνω αρχές η απαλλαγή του κατηγορούμενου στο στάδιο αυτό δικαιολογείται μόνο όταν: α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, ή β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. Το πρώτο σκέλος αφορά τα εξωτερικά γνωρίσματα του αδικήματος, δηλαδή τα συστατικά του στοιχεία ενώ το δεύτερο αφορά την ποιότητα της προσκομισθείσας μαρτυρίας, αντικειμενικά πάντα κρινόμενης. Ως έχει επίσης νομολογηθεί, η κλήση του κατηγορούμενου σε απολογία δικαιολογείται μόνο αν έχει παρουσιαστεί από πλευράς της κατηγορούσας αρχής, αξιόπιστη μαρτυρία (credible evidence), τέτοιας φύσης, που στην απουσία ικανοποιητικής εξήγησης από πλευράς κατηγορουμένου, το Δικαστήριο θα μπορούσε λογικά να τον βρει ένοχο της κατηγορίας. Άλλωστε ο κατηγορούμενος καλείται σε απολογία για να υπερασπίσει τον εαυτό του και όχι για να καλύψει ή να συμπληρώσει τα κενά ή τις ατέλειες της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής, (βλ. σχ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Κουννίδη,
(1993)2 Α.Α.Δ 82 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοδώρου
(2002)2 Α.Α.Δ 9. Επανερχόμενος στην παρούσα υπόθεση, με γνώμονα τα πιο πάνω, διεξήλθα το μαρτυρικό υλικό, έχοντας κατά νου συνέχεια και το κατηγορητήριο και παρατηρώ τα εξής. Κατά τον ουσιώδη χρόνο το αρ.103 του περί Δήμων Νόμου Ν. 111/1985, προνοούσε ως ακολούθως: «
(1)- Ουδέν πρόσωπο διατηρεί εντός των δημοτικών ορίων οποιουδήποτε δήμου οποιαδήποτε οικοδομή ή χώρο ή υποστατικό, εντός των οποίων ασκείται οποιαδήποτε επιχείρηση, βιομηχανία, εμπόριο, επάγγελμα ή επιτήδευμα, εκτός εάν έχει προηγουμένως εξασφαλίσει σχετική άδεια από το συμβούλιο του δήμου αυτού, εξαιρουμένων των περιπτώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 112 ....
(3)Οιovδήπoτε πρόσωπov παραβαίvov τας διατάξεις τoυ παρόvτoς άρθρoυ υπόκειται, επί τη καταδίκη τoυ, εις χρηματικήv πoιvήv μη υπερβαίvoυσαv τας £
  1. Η μόνη μαρτυρία που έχει προσκομιστεί σε σχέση με τη κατηγορούμενη 2 είναι ότι αυτή είναι διευθυντής και γραμματέας της κατηγορούμενης
  2. Καμία άλλη μαρτυρία παρουσιάστηκε που να συνδέει την κατηγορούμενη 2 με την προσωπική ιδιότητα της είτε με το υποστατικό είτε με τη χρήση ή λειτουργία του κατά την επίδικη περίοδο. Αντίθετα, η επί του προκειμένου μαρτυρία περιστρέφεται αποκλειστικά γύρω από την κατ' ισχυρισμό εμπλοκή των κατηγορουμένων 1 και 3, με τον τελευταίο να παρουσιάζεται από την κατηγορούσα αρχή ότι «κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν ο νόμιμος αντιπρόσωπος και εκπρόσωπος των κατηγορουμένων 1». Η ιδιότητα της κατηγορούμενης 2 ως διευθύντριας της κατηγορούμενης 1, από μόνη της, υπό το φως της προσκομισθείσας μαρτυρίας ουδόλως αρκεί για να της αποδοθεί προσωπικά τυχόν ποινική ευθύνη και δη ευθύνη για τη λειτουργία υποστατικού χωρίς άδεια. Συνεπώς, υπό αυτές τις συνθήκες δεν δικαιολογείται η κλήση της κατηγορούμενης 2 σε απολογία για την κατηγορία που αντιμετωπίζει και ως εκ τούτου αυτή θα πρέπει να αθωωθεί και απαλλαχθεί από αυτό το στάδιο. Αναφορικά με τους κατηγορούμενους 1 και 3, κρίνω ότι, έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον τους στην κατηγορία που αντιμετωπίζουν και ως εκ τούτου αυτοί καλούνται σε απολογία. Όσον αφορά την θέση της συνηγόρου για τους κατηγορούμενους ότι η παρούσα υπόθεση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και ως τέτοια θα πρέπει να απορριφθεί, θεωρώ ότι τα όσα προβλήθηκαν προς υποστήριξη της εν λόγω εισήγησης, αυτά εμπίπτουν στη σφαίρα της αξιολόγησης του συνόλου της μαρτυρίας και ως εκ τούτου θα πρέπει να εξεταστούν στο τέλος της υπόθεσης. Εξ' άλλου με τον τρόπο αυτό, διασφαλίζεται στο μέγιστο το ακριβοδίκαιο της δικαστικής διαδικασίας. (βλ. σχ. Δημοκρατία ν. Ηρακλέους (Αρ. 2)
(1994)2 Α.Α.Δ. 225 και Αναφορικά με Αίτηση του Ευθύβουλου Λιασίδη
(1999)Α.Α.Δ. 185 και τη σχετική νομολογία στην οποία παραπέμπουν) Για όλους τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η κατηγορούμενη 2 αθωώνεται και απαλλάσεται. Οι κατηγορούμενοι 1 και 3 καλούνται σε απολογία στην κατηγορία που αντιμετωπίζουν. Στους κατηγορούμενους 1 και 3 εξηγούνται τα δικαιώματα τους. (Υπ.).................................... Λ. Πασχαλίδης Προσ.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Γραμματέας ΛΠ/ΜΚ Subject: Criminal/Interim Αναφορά: Περί ΔήμωνΛειτουργια υποστατικού χωρίς άδεια [1] ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ - «Οι Κατηγορούμενοι από την 05/06/15 μέχρι σήμερα στην Αγία Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου λειτουργούν το υποστατικό υπό την ονομασία «MACRONISSOS TAKE AWAY» που βρίσκεται στην οδό Μακρόνησου 17 στην θαλάσσια περιοχή Μακρόνησος της Αγίας Νάπας χωρίς άδεια λειτουργίας από την οικεία αρχή ήτοι τον Δήμο Αγίας Νάπας.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.