Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Εύρος Ευρυπίδου, Αρ. Υπόθεσης: 7529/14, 31/3/2016

(1)(β)

(2)(α)(β) του περί Μηχανών Παιγνιδίου και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου 32

(1)/

1. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στις 23.5.12 στη Λεμεσό είχε στην κατοχή του 4 ηλεκτρονικούς υπολογιστές οι οποίοι μετατρέπονταν σε μηχανές τυχερού παιγνιδίου. Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο μάρτυρες και η υπόλοιπη μαρτυρία δόθηκε με την μορφή παραδεκτών γεγονότων. Συνολικά κατατέθηκαν 13 Τεκμήρια. Ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία προχώρησε σε ανώμοτη δήλωση. Οι δύο μάρτυρες που κατέθεσαν ήταν μάρτυρες επί των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης καθότι η υπόλοιπη μαρτυρία που δόθηκε υπό μορφή παραδεκτών γεγονότων αφορούσε τη διακίνηση των Τεκμηρίων κάτι που έχει γίνει παραδεκτό ότι η διακίνηση των Τεκμηρίων στα οποία κάνει αναφορά ο Μ.Κ.1 έγινε με το σωστό τρόπο και δεν υπήρξε οποιαδήποτε διακοπή. Ο Μ.Κ.1 είναι ο Αστ. 1248 Κωνσταντίνος Αναστασίου, υπηρετεί στο Δικανικό Εργαστήριο Ηλεκτρονικών Δεδομένων του τμήματος Γ του Αρχηγείου της Αστυνομίας και μεταξύ των καθηκόντων του είναι η συλλογή, ο χειρισμός και η εξέταση ηλεκτρονικών τεκμηρίων όπου και όταν χρειάζεται σε σκηνές έρευνας που αφορούν οποιοδήποτε αδίκημα και η δικανική εξέταση ηλεκτρονικών τεκμηρίων στο εργαστήριο με σκοπό τον εντοπισμό οποιασδήποτε μαρτυρίας, η οποία δυνατό να σχετίζεται με το υπό διερεύνηση αδίκημα. Τα προσόντα του μάρτυρα δεν έχουν αμφισβητηθεί και επί του επίδικου θέματος κατέθεσε ότι στις 23.5.2012 έλαβε μέρος σε έρευνα στο πρακτορείο στοιχημάτων Scorebet - Betfair που βρίσκεται στην οδό Νίκου Παττίχη 35 στη Λεμεσό στην παρουσία του υπευθύνου του υποστατικού Εύρου Ευριπίδου και στο Δικαστήριο υπέδειξε τον κατηγορούμενο. Κατά την έρευνα διαπίστωσε στο υποστατικό να υπάρχουν τέσσερις ηλεκτρονικοί υπολογιστές, οι οποίοι παρουσίαζαν στην οθόνη τους παιγνίδια ηλεκτρονικού τζόγου με την ονομασία Betfair παιγνίδι για το οποίο παρουσιάστηκε σχετική άδεια. Από περαιτέρω έρευνα στον κεντρικό ηλεκτρονικό υπολογιστή, με διακριτικό ΚΑ1, διαπιστώθηκε ότι σ΄ αυτόν παρουσίαζε στην οθόνη τους τρεις ηλεκτρονικούς υπολογιστές με διακριτικά ΚΑ2 μέχρι ΚΑ4 που ήταν συνδεδεμένοι με αυτόν, καθώς και ένα υλικό διαχείρισης με το οποίο ο υπολογιστής ΚΑ1 ενεργοποιούσε, απενεργοποιούσε, αποπλήρωνε, μετέφερε, ενεργοποιούσε όλους και απενεργοποιούσε όλους, καθώς είχε και επιλογή διαφυγής. Από τυχαία επιλογή από το συγκεκριμένο μενού διαχείρισης του ΚΑ1 με την ονομασία EGM1 του έδωσε τα διακριτικά ΚΑ2, εμφανίστηκε ένα καινούργιο μενού, όπου πρόσφερε τη δυνατότητα πίστωσης του ηλεκτρονικού υπολογιστή, με οποιοδήποτε ποσό ευρώ, έγραψε τον αριθμό 5, και τότε πιστώθηκε ο λογαριασμός του συγκεκριμένου υπολογιστή με 500 μονάδες. Στη συνέχεια μετέβη στον ηλεκτρονικό υπολογιστή ΚΑ2 όπου διαπίστωσε να παρουσιάζει διάφορα παιγνίδια τύπου φρουτάκια με την ονομασία «bomba multigame". Περαιτέρω διαπίστωσε ότι διέθετε 500 μονάδες με βάση την πίστωση που έκανε στον κεντρικό ηλεκτρονικό υπολογιστή, με διακριτικά ΚΑ
2. Επέλεξε τυχαία το τυχερό παιγνίδι με την ονομασία «Zeus» και άρχισε να παίζει. Ανάλογα με τα πονταρίσματα κάθε φορά που έπαιζε αφαιρείτο το ανάλογο ποσό από τις μονάδες που αρχικά πιστώθηκαν. Όταν επέλεξε από τον κεντρικό ηλεκτρονικό υπολογιστή και συγκεκριμένα από το μενού Disable τότε αμέσως χάθηκαν όλα τα τυχερά παιγνίδια από την οθόνη του ηλεκτρονικού υπολογιστή ΚΑ2 που προηγουμένως πίστωσε με 500 μονάδες. Από περαιτέρω έρευνα διαπίστωσε ότι όλες οι οδηγίες προς τους υπολογιστές με διακριτικά ΚΑ2 μέχρι ΚΑ4 δίδονταν από τον κεντρικό υπολογιστή με διακριτικό ΚΑ
3. Έκανε προσπάθειες από τους υπολογιστές με τα διακριτικά ΚΑ2 μέχρι ΚΑ4 να επαναφέρει σε λειτουργία τυχερά παιγνίδια χωρίς αυτό να καθίσταται δυνατό και η μόνη δυνατότητα που περιείχαν οι τρεις ηλεκτρονικοί υπολογιστές ήταν μόνο η περιήγηση στο διαδίκτυο μόνο της μηχανής αναζήτησης google. Ο χρήστης του διαδικτύου στους συγκεκριμένους υπολογιστές δεν είχε δυνατότητα ούτε να γράψει ο ίδιος την ιστοσελίδα που επιθυμούσε να επισκεφθεί, ούτε να κατεβάσει οποιοδήποτε αρχείο αλλά και ούτε να χρησιμοποιήσει τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές για οποιοδήποτε άλλο σκοπό αφού όλες οι λειτουργίες ήταν κλειδωμένες και απενεργοποιημένες. Από την έρευνα διαπίστωσε ότι όλοι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές με διακριτικά ΚΑ1 μέχρι ΚΑ4 τεχνικά μπορούν να χρησιμοποιούνται ως μηχανές τυχερού παιγνιδίου φορτώνοντας το συγκεκριμένο παιγνίδι τύπου φρουτάκια «bomba multigame" πλήρως στη μνήμη rum των ηλεκτρονικών υπολογιστών με αποτέλεσμα είτε όταν το θελήσει ο χρήστης δηλαδή πατώντας από το μενού επιλογών που του παρέχει ο ηλεκτρονικός υπολογιστής με διακριτικά ΚΑ1 το κουμπί escape οι υπόλοιποι ηλεκτρονικοί υπολογιστές θα τεθούν εκτός λειτουργίας και τα παιγνίδια να εξαφανιστούν χωρίς να αφήνουν ίχνος στη λειτουργία του. Στο ταμείο ανευρέθησαν το χαρτονόμισμα των €10 και δύο χαρτονομίσματα των €5 που έδωσε ο Αστ. 3201 στον Ευριπίδου για να του πιστώσει με €20 μονάδες που αντιστοιχούσαν με 2000 από τον κεντρικό ηλεκτρονικό υπολογιστή με διακριτικά ΚΑ1 στον υπολογιστή με διακριτικά ΚΑ
4. Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής με διακριτικά ΚΑ4 τη στιγμή της έρευνας παρουσίαζε στην οθόνη του το τυχερό παιγνίδι τύπου φρουτάκια με την ονομασία Oscar και είχε διαθέσιμο υπόλοιπο 1955 μονάδες. Από περαιτέρω έρευνα που έγινε στις 3.6.2012 διαπιστώθηκε ότι οι υπολογιστές ΚΑ1 μέχρι ΚΑ4 δεν είχαν τοποθετημένο σκληρό δίσκο ηλεκτρονικού υπολογιστή αλλά έφεραν κάρτες μνήμης τύπου Compact Flash Card. Συγκεκριμένα ο κεντρικός ηλεκτρονικός υπολογιστής με διακριτικά ΚΑ1 έφερε δύο κάρτες μνήμης τύπου Compact Flash Card μάρκας Kingston χωρητικότητας 4GB και takeMS χωρητικότητας 8GB. Οι υπολογιστές με διακριτικά ΚΑ2 μέχρι ΚΑ4 έφερε ο καθένας από μία κάρτα μνήμης μάρκας takeMS χωρητικότητας 1GB. O μάρτυρας επεξήγησε περαιτέρω τις φωτογραφίες του παραρτήματος Β της έκθεσης του Τεκμηρίου 13 σε σχέση με τις πιο πάνω αναφορές του για τον τρόπο που ενήργησε κατά την ώρα της έρευνας. Στις φωτογραφίες ΚΑ1-1, ΚΑ1-2 και ΚΑ1-3 παρουσιάζονται οι μονάδες που υπήρχαν πιστωμένες στον υπολογιστή ΚΑ4 καθώς και το ποσό των €5 που πίστωσε ο μάρτυρας στον υπολογιστή ΚΑ2 και πήρε 500 μονάδες. Περαιτέρω στη φωτογραφία ΚΑ2-1 παρουσιάζεται όπως εξήγησε ο μάρτυρας παιγνίδι τύπου φρουτάκια. Το ίδιο στη φωτογραφία ΚΑ2-2 μέχρι ΚΑ2-
5. Τα ίδια και στις φωτογραφίες ΚΑ4-1 μέχρι ΚΑ4-2 που παρουσιάζεται το παιγνίδι Oscar και οι μονάδες που πίστωσε ο Αστ.
6. Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε σε σχέση αν έχει διαπιστώσει την ύπαρξη κέρδους κάτι που και ο μάρτυρας ανέφερε προφορικά μετά από ερώτηση της κατηγορούσας αρχής και ουσιαστικά απάντησε ότι αν κερδίσει αυξάνονται οι μονάδες πίστωσης στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Αντεξεταζόμενος απάντησε ότι σε αυτό έχει καταλήξει εκ πείρας και όχι από τη γνώση του τη συγκεκριμένη μέρα στο συγκεκριμένο υπολογιστή. Ο Μ.Κ.2 Αστ. 3201 Παναγιώτης Καουρή ανέφερε ότι στις 23.5.2012 και περί ώρα 18.00 με οδηγίες του υπεύθυνου Λοχία 2805 του φωτοτύπησε ένα χαρτονόμισμα των €10 και δύο χαρτονομίσματα των €5 και ακολούθως η ώρα 19.00 μετέβηκε στο πρακτορείο με την ονομασία Scorebet που βρίσκεται στην οδό Νίκου Παττίχη 35, εισήλθε σε αυτό, κατά την είσοδο του διαπίστωσε να υπάρχουν τέσσερις ηλεκτρονικοί υπολογιστές σε λειτουργία και στις οθόνες τριών από αυτούς να εμφανίζονται διάφορα παιγνίδια τύπου φρουτάκια. Ζήτησε από τον ιδιοκτήτη του υποστατικού Εύρο Ευριπίδου να παίξει το παιγνίδι «bombes», του έδωσε τα €20 που είχε προηγουμένως φωτοτυπήσει και του πίστωσε 2000 ηλεκτρονικές μονάδες. Σε ένα από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές εμφανίστηκε το παιγνίδι με την ονομασία Oscar και απεικόνιζε 5 στήλες που περιείχαν διάφορα σχήματα, θαλασσινών και διαφόρων γραμμάτων. Έπαιξε 3 με 4 φορές και ακολούθως επικοινώνησε με τον Λοχία 2805 και μετά από λίγα λεπτά εισήλθαν στο πρακτορείο αστυνομικοί. Κατά τη διάρκεια της έρευνας τον πλησίασε ο αστυφύλακας της ΔΕΗΔ Μ.Κ.1 του υπέδειξε τον υπολογιστή στον οποίο καθόταν και του ανέφερε ότι το παιγνίδι που έπαιζε με την ονομασία Oscar εκ πρώτης όψεως φαινόταν να ήταν παράνομο. Ο μάρτυρας περαιτέρω ανέφερε ότι το μόνο που διαπίστωσε ήταν να μειώνονται οι μονάδες που του πιστώθηκαν αρχικά. Ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του παραδέχεται ότι είναι ιδιοκτήτης του πιο πάνω αναφερόμενου πρακτορείου και κάτοχος των υπολογιστών που βρήκε και παρέλαβε η αστυνομία στο πρακτορείο του. Είναι η θέση του ότι ο σκοπός που είχε τους υπολογιστές στο υποστατικό ήταν για να μπαίνουν στο internet οι πελάτες του. Όσο αφορά τα παιγνίδια που βρέθηκαν στους υπολογιστές του δεν ήξερε ότι ήταν παράνομα, νόμιζε πως ήταν νόμιμα και εξ όσων γνωρίζει τα προγράμματα που υπάρχουν στους υπολογιστές του είναι αυθεντικά. Στην ανώμοτη του δήλωση ο κατηγορούμενος ανέφερε: «΄Ημουν ιδιοκτήτης του πρακτορείου στοιχημάτων με την ονομασία «SCOREBET» επί της οδού Νίκου Παττίχη αρ. 35 στη Λεμεσό. Το υποστατικό αυτό λειτουργούσε ως πρακτορείο στοιχημάτων, προσφέροντας διάφορα είδη στοιχημάτων όπως κάθε άλλο πρακτορείο στοιχημάτων στην Κύπρο. Στο υποστατικό μου, λόγω του ότι πολλοί πελάτες ήθελαν να δουν διάφορες πληροφορίες που αφορούσαν τα στοιχήματα που έβαζαν, όπως δηλαδή να δουν προγνωστικά για τα διάφορα αθλήματα για τα οποία μπορούσαν να στοιχηματίσουν ή να δουν πληροφορίες για τις ομάδες τους, εγκατέστησα στο μέρος ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Για την υπηρεσία αυτή που παρείχα χρέωνα τους πελάτες. Ερχόταν δηλαδή ο πελάτης, έλεγε ότι επιθυμούσε να χρησιμοποιήσει ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή και προπλήρωνε για να του επιτρέψω χρήση. Στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές υπήρχαν και διάφορα παιγνίδια ψυχαγωγίας τα οποία μπορούσαν να παίξουν. Τα παιχνίδια αυτά είχαν αποκλειστικά φύση ψυχαγωγίας. Παιζόταν δηλαδή για ψυχαγωγία και όχι για να κερδίσουν λεφτά. Για τον λόγο αυτό προπλήρωναν οι πελάτες και με τη σειρά μου εγώ πίστωνα μονάδες στους Η/Υ για να παίζουν. Όταν τελείωναν μοι μονάδες, τελείωνε και το παιχνίδι. Σε καμία περίπτωση δεν μετατρεπόταν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές που είχα στο υποστατικό σε μηχανές τυχερού παιχνιδιού. Δηλαδή, σε καμία περίπτωση δεν υπήρχαν στο υποστατικό ηλεκτρονικοί υπολογιστές οι οποίοι απέβλεπαν σε παροχή κέρδους ή άλλου ανταλλάγματος. Το ίδιο ισχύει και για τους επίδικους Η/Υ. από εκεί και πέρα, ότι έκανε στον Η/Υ ο πελάτες ήταν δική του δουλειά. Εάν επέλεγε να παίζει παιχνίδι, τότε έπαιζε παιχνίδι. Εάν ήθελα να δει προγνωστικά για τα αθλήματα, τότε το έκανε αυτό. Δεν υπήρχε ωστόσο τρόπος να αποκομισθεί το οποιοδήποτε χρηματικό ή άλλο αντάλλαγμα από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές αυτούς, είτε με κάποιο τυχερό παιχνίδι είτε άλλως πως. Επαναλαμβάνω, τα είχα στο υποστατικό απλά και μόνο για ψυχαγωγία πελατών και όχι για να προβαίνουν σε ποντάρισμα για λεφτά ή άλλο αντάλλαγμα. Δεν ήταν μηχανές τυχερού παιχνιδιού». Όπως έχω αναφέρει και ανωτέρω σχεδόν όλη η μαρτυρία έχει τεθεί υπό μορφή παραδεκτών γεγονότων και οι ερωτήσεις που τέθηκαν στο στάδιο της αντεξέτασης των Μ.Κ.1 και 2 αφορούσε το θέμα της διαπίστωσης ή όχι κέρδους τόσο από την έρευνα που έκανε ο Μ.Κ.1 όσο και από τη συμμετοχή στο παιγνίδι του Μ.Κ.
7. Η μαρτυρία του Μ.Κ.2 κατατέθηκε αρχικά με την κατάθεση ως Τεκμήριο 9 της κατάθεσης του και με δήλωση ότι αποτελεί παραδεκτό γεγονός το περιεχόμενο της κατάθεσης του. Αργότερα κλήθηκε από την κατηγορούσα αρχή για να δώσει μαρτυρία σε σχέση με τις μονάδες που πιστώθηκε και αν έχουν αφαιρεθεί οι μονάδες μετά που ξεκίνησε να παίζει στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Κρίνω ότι ο μάρτυρας έχει παραθέσει στο Δικαστήριο τα γεγονότα όπως περιήλθαν στην αντίληψη του και η μαρτυρία του κρίνεται καθόλα αξιόπιστη και αποδεκτή. Ο Μ.Κ.1 Αστ/ 1248 Κωνσταντίνος Αναστασίου, εργάζεται στο Δικανικό Εργαστήριο Ηλεκτρονικών Δεδομένων του Τμήματος Γ΄ του Αρχηγείου Αστυνομίας και κατέθεσε στο Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονας. Όσο αφορά την προσέγγιση και εξέταση μαρτυρίας εμπειρογνώμονα υπάρχει πληθώρα νομολογίας, βλ. Φιλίππου ν. Οδυσσέως

(1989)1 CLR 1. Σύμφωνα με τη νομολογία το Δικαστήριο θα πρέπει να πειστεί ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας στον τομέα που καταθέτει και στη συνέχεια να εξετάσει αν με τη μαρτυρία του έχει δώσει τα αναγκαία επιστημονικά τεκμήρια έτσι ώστε να τον καταστήσει ικανό να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του προκειμένου να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία. Αφού έλαβα υπόψη μου τα προσόντα, τη πείρα και τις γνώσεις του μάρτυρα καθώς και τις αρχές που καθορίζουν πότε ένας μάρτυρας θεωρείται εμπειρογνώμονας, είναι η κατάληξη μου ότι ο Μ.Κ.1 είναι εμπειρογνώμονας για εξέταση ηλεκτρονικών τεκμηρίων, επομένως η μαρτυρία του θα προσεγγιστεί και αξιολογηθεί με βάση τις αρχές που διέπουν την αξιολόγηση και προσέγγιση εμπειρογνωμόνων μαρτύρων. Ο Μ.Κ.1 έχει αφήσει θετική εντύπωση στο Δικαστήριο, υπήρξε επεξηγηματικός, σαφής στις θέσεις του, έδωσε αλλά και επεξήγησε με λεπτομέρεια όλα τα δεδομένα τα οποία χρησιμοποίησε για να καταλήξει στα συμπεράσματα του και περαιτέρω στο Δικαστήριο επεξήγησε επαρκώς πως και γιατί κατέληξε σ΄ αυτά τα συμπεράσματα και ειδικά ότι οι τέσσερις υπολογιστές μπορούν και μετατρέπονται σε μηχανές τυχερού παιγνιδίου. Ο κατηγορούμενος περιορίστηκε σε ανώμοτη δήλωση. Όσον αφορά την επιλογή του αυτή κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. R v. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ.Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). Αφού έλαβα υπόψη το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης του κατηγορούμενου σε συνάρτηση με την μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής και την γραμμή της υπεράσπισης, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι στο μέτρο που δεν συνάδει με τη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας δεν μπορεί να δοθεί στη δήλωση αυτή καμία βαρύτητα. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω εάν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Η κατηγορία που αντιμετωπίζει στηρίζεται στο άρθρο 4

(1)(β)

(2)(α)(β) του Νόμου 32(Ι)/96 το οποίο έχει ως ακολούθως: «4.-

(1)Κάθε πρόσωπο το οποίο .................................. (β) έχει υπό τον έλεγχο ή την κατοχή του μηχανή τυχερού παιγνιδιού ή .............................................................................. είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο ποινές και το Δικαστήριο μπορεί επιπρόσθετα από οποιαδήποτε ποινή να διατάξει την κατάσχεση της μηχανής σε σχέση με την οποία διαπράχθηκε το αδίκημα.

(2)Για σκοπούς του άρθρου αυτού «μηχανή τυχερού παιγνιδιού» σημαίνει μηχανή που αποβλέπει σε παροχή κέρδους ή άλλου ανταλλάγματος, ανεξάρτητα από το αν παρέχει ταυτόχρονα δυνατότητες παιγνιδιού ή ψυχαγωγίας ή όχι, και που δεν είναι μηχανή παιγνιδιού ή μηχανή ψυχαγωγίας, περιλαμβάνει δε τις μηχανές που είναι γνωστές με τα ακόλουθα ονόματα ή παρόμοιες τους ή παραλλαγή τους: (α) μηχανές τύπου πόκερ ή άλλου παρόμοιου παιγνιδιού με τραπουλόχαρτα ή άλλες παρόμοιες παραλλαγές ή παραστάσεις. (β) μηχανές ιπποδρομιών ή μηχανές με αγώνες δρόμου ή ταχύτητας, όπως σκύλων, αυτοκινήτων ή άλλων .........................................................................................................................». Όσον αφορά την ερμηνεία της πιο πάνω διάταξης ήταν η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι για να αποτελεί μια μηχανή από αυτές που αναφέρονται στο άρθρο 4

(2)πρέπει να είναι μηχανή η οποία να αποβλέπει σε παροχή κέρδους ή άλλου ανταλλάγματος. Είναι δε περαιτέρω η θέση του ότι συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι η κατοχή και να είναι μηχανή τυχερού παιγνιδιού. Δεν αμφισβητεί ότι ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του τους επίδικους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, η αμφισβήτηση έγκειται ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές δεν μετατράπησαν σε μηχανές τυχερού παιγνιδίου εν τη εννοία του νόμου Άρθρο 4

(2). Παραπέμποντας στην υπόθεση Θάσου Θωμά ν. Κυπριακής Δημοκρατίας Υπ. αρ. 939/96, ημερ. 10.12.98. Περαιτέρω τόνισε ότι για να καταστεί ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής σε μηχανή τυχερού παιγνιδίου θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο ηλεκτρονικός υπολογιστής απέβλεπε στην παροχή κέρδους ή άλλου ανταλλάγματος, κάτι που στην παρούσα υπόθεση δεν έχει αποδειχθεί. Η θέση αυτή πρέπει να λεχθεί ότι δεν βρίσκει έρεισμα στη σχετική νομολογία. Συγκεκριμένα στην Πολυκάρπου κ.α. ν. Αστυνομίας,

(2009)2 Α.Α.Δ. 209, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε στην ουσία την ερμηνεία που έδωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι δεν απαιτείται κάτι τέτοιο. Το ακόλουθο απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση είναι διαφωτιστικό: «O ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής αναφέρει ότι, πέραν των πιο πάνω, που αφορούσαν την ερμηνεία του κέρδους, «η υπό εξέταση περίπτωση καθίσταται ακόμα πιο ξεκάθαρη από τη ρητή συμπερίληψη στον Νόμο στην κατηγορία των μηχανών τυχερού παιχνιδιού». Και, όπως αναφέρεται στην κατάληξη του αποσπάσματος: «Ο Νομοθέτης εν τη σοφία του, γνωρίζοντας πράγματα και καταστάσεις, κατονόμασε μερικά παιχνίδια που από τη φύση τους είναι τυχερά και κατ' επέκταση τα κατέταξε ρητά στα δια Νόμου απαγορευμένα.» Η κατάληξη αυτή αντανακλά και τη δική μας αντίληψη του θέματος επ' αυτού ώστε να υιοθετούμε πλήρως την πτυχή αυτή της απόφασης του ευπαίδευτου πρωτόδικου Δικαστή για να καταλήξουμε ότι δεν υπάρχει έρεισμα στην έφεση ως προς αυτή τη πτυχή». Η πιο πάνω ερμηνεία μπορεί άλλωστε να συναχθεί και από τη συμπερίληψη στη σχετική διάταξη του εδαφίου (θ) του άρθρου 4

(2), το οποίο αναφέρεται σε εξάρτημα ή προσάρτημα ή λογισμικό πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή δηλ. σε αντικείμενα που από μόνα τους προφανώς δεν μπορεί να θεωρηθούν ότι αποβλέπουν σε παροχή κέρδους ή ανταλλάγματος. Τα όσα δε αναφέρονται σχετικά στην Πολυκάρπου ανωτέρω αποτελούν δεσμευτικό προηγούμενο εφόσον αποτελούν απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά την ενάσκησης δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας και υπερισχύουν των όσων αναφέρονται σχετικά στην Θωμά ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, (ανωτέρω), στην οποία αναφέρθηκε ο συνήγορος υπεράσπισης και η οποία αποτελεί απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά την ενάσκηση πρωτόδικης αναθεωρητικής δικαιοδοσίας. Άλλωστε η σχετική ερμηνεία στην Θωμά δόθηκε στα πλαίσια της διατύπωση της διάταξης του άρθρου 4

(2)του Ν.32(Ι)/96 ως ίσχυε κατά τον κρίσιμο για την υπόθεση εκείνη χρόνο, η οποία προέβλεπε ότι στον ορισμό των μηχανών τυχερού παιγνιδιού περιλαμβάνονταν πέραν των μηχανών που απέβλεπαν στην παροχή κέρδους ή άλλου ανταλλάγματος και αυτές που απέβλεπαν σε ψυχαγωγία. Αυτό όμως άλλαξε με την τροποποίηση που επέφερε ο Νόμος 50(Ι)/98. Για την απόδειξη της γνώσης της φύσης του αντικειμένου, λόγω του ότι αυτή συνήθως ανάγεται αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορουμένου, σπάνια υπάρχει άμεση μαρτυρία και κατά κανόνα η γνώση αυτή συμπεραίνεται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, ιδιαίτερα από τη σύνδεση και τις πράξεις του κατηγορούμενου σε σχέση με το παράνομο αντικείμενο (βλ. Queiss ανωτέρω και Χριστοφόρου v. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 250). Με άλλα λόγια εξάγεται από περιστατική μαρτυρία, η οποία μπορεί να οδηγήσει εξίσου σε ασφαλές συμπέρασμα και κάποτε μάλιστα με μεγαλύτερη ασφάλεια (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 388). Με βάση την αποδεκτή μαρτυρία και τα παραδεκτά γεγονότα, καταλήγω ότι στις 23.5.2012 και περί ώρα 19.00 κατόπιν πληροφοριών εξασφαλίστηκε ένταλμα έρευνας του υποστατικού με την ονομασία Scorebet - Betfair που βρίσκεται στην οδό Νίκου Παττίχη 35 στη Λεμεσό. Πριν από την έρευνα στο συγκεκριμένο πρακτορείο μετέβηκε ο Μ.Κ.2 όπου πλήρωσε το ποσό των €20 στον κατηγορούμενο και του ζήτησε να παίξει το παιγνίδι «bombes». Ο κατηγορούμενος παρέλαβε το ποσό των €20 και του πίστωσε το ποσό των 2000 ηλεκτρονικών μονάδων σε ένα από τους τέσσερις υπολογιστές που διαπίστωσε να υπάρχουν στο πρακτορείο. Αφού ξεκίνησε να παίζει ειδοποίησε τον Λοχία 2805 ο οποίος εισήλθε μαζί με άλλους αστυνομικούς και τον Αστ. 1248 Μ.Κ.1 του Δικανικού Εργαστηρίου Ηλεκτρονικών Δεδομένων. Με βάση την έρευνα που διενήργησε ο Μ.Κ.1 διαπίστωσε στο χώρο να υπάρχουν 4 υπολογιστές εκ των οποίων ο ένας με διακριτικό ΚΑ1 λειτουργούσε ως o κεντρικός υπολογιστής και έδιδε εντολές στους άλλους τρεις υπολογιστές με διακριτικά ΚΑ2 μέχρι ΚΑ

1. Με βάση την έρευνα που διενήργησε και αφού πρόσθεσε στον υπολογιστή με τα διακριτικά ΚΑ1 τον αριθμό 5 αυτόματα πιστώθηκε ο λογαριασμός του υπολογιστή με διακριτικά ΚΑ2 με 500 ηλεκτρονικές μονάδες. Μετέβηκε ο Μ.Κ.1 στον ηλεκτρονικό υπολογιστή με τα διακριτικά ΚΑ2 όπου στην οθόνη του παρουσιάζονταν διάφορα παιγνίδια τύπου φρουτάκια με την ονομασία «bomba multigame», διαπίστωσε να υπάρχουν οι 500 ηλεκτρονικές μονάδες που πίστωσε προηγουμένως από τον κεντρικό υπολογιστή με διακριτικά ΚΑ
2. Επέλεξε το τυχερό παιγνίδι με την ονομασία Zeus και άρχισε να παίζει. Ανάλογα με το ποσό που πόνταρε αφαιρείτο από το ποσό των 500 ηλεκτρονικών μονάδων που πιστώθηκαν αρχικά. Σχετικές με την περιγραφή είναι οι φωτογραφίες του παραρτήματος Β του Τεκμηρίου 13 της έκθεσης του Μ.Κ.1 με διακριτικά ΚΑ1-1 μέχρι ΚΑ1-3 και ΚΑ2-1 μέχρι ΚΑ2-
3. Από περαιτέρω έρευνα που έγινε στο ταμείο του υποστατικού ανευρέθηκαν το χαρτονόμισμα των €10 και τα δύο χαρτονομίσματα των €5 που έδωσε ο Μ.Κ.2 στον κατηγορούμενο για να του πιστώσει με €20 τον ηλεκτρονικό υπολογιστή που αντιστοιχούσαν σε 2000 ηλεκτρονικές μονάδες και από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή με διακριτικά ΚΑ1 που πιστώθησαν παρουσιάστηκαν στην οθόνη του ηλεκτρονικού υπολογιστή ΚΑ4 το τυχερό παιγνίδι τύπου φρουτάκια με την ονομασία «Oscar», όπου όπως αναφέρει ο Μ.Κ.2 τον βρήκε ο Μ.Κ.1 να παίζει, του υπέδειξε και του ανέφερε ότι εκ πρώτης όψεως είναι απαγορευμένο παιγνίδι και τη στιγμή που τον βρήκε ο Μ.Κ.1 είχε διαθέσιμο υπόλοιπο 1955 ηλεκτρονικές μονάδες. Σχετικές είναι και οι φωτογραφίες του Τεκμηρίου 13 παράρτημα Β υπό τα διακριτικά ΚΑ4-1 μέχρι ΚΑ4-
4. Κατάληξη του Μ.Κ.1 μετά την έρευνα που διενήργησε είναι ότι οι τέσσερις ηλεκτρονικοί υπολογιστές με διακριτικά ΚΑ1 μέχρι ΚΑ4 είναι μηχανές τυχερού παιγνίου με τις οποίες παρέχεται η δυνατότητα ενασχόλησης με τυχερά παιγνίδια τύπου φρουτάκια. Με βάση τα πιο πάνω συμπεράσματα, την αποδοχή του κατηγορουμένου ότι οι υπολογιστές βρίσκονταν την επίδικη μέρα στην κατοχή του, καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατηγορίας που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και βρίσκω ένοχο τον κατηγορούμενο. (Υπ.) ................. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Criminal / General / Final Αναφορά: Κατοχή μηχανών τυχερών παιγνιδιού cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο