Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χρύσανθος Χρύσανθου, Αρ. Υπόθεσης: 4904/14, 22/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:B55 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4904/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού και Χρύσανθος Χρύσανθου Κατηγορουμένου -------- Ημερομηνία: 22 Μαρτίου, 2016 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Δανιηλίδου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Τούμπας Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της εισόδου σε περιουσία με σκοπό να ενοχλήσει κατά παράβαση του άρθρου 280 του Ποινικού Κώδικα και την κατηγορία της επίθεσης η οποία προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Με βάση τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ο κατηγορούμενος στις 4.5.2013 στη Λεμεσό εισήλθε στην οικία του Πανίκου Αβραάμ από τη Λεμεσό με σκοπό να ενοχλήσει, επιτέθηκε και προκάλεσε σωματική βλάβη σε αυτόν. Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε 5 μάρτυρες και ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία κατέθεσε ενόρκως. Και οι δύο πλευρές κατέθεσαν συνολικά 17 Τεκμήρια και οι καταθέσεις των Μ.Κ.1 - 4 έχουν σημειωθεί ως Ενδείξεις Α - Δ.1 και αποτέλεσαν την κυρίως εξέταση τους. Η Μ.Κ.1 Γ/Αστ. 3615 Λουίζα Γιαννοπούλου, ανέφερε ότι στις 4.5.13 και περί ώρα 13.00 λήφθηκε πληροφορία ότι στην οδό Μίμη Φωτόπουλου 28 στα Κάτω Πολεμίδια τσακώνονται δύο πρόσωπα. Μετέβηκε μαζί με ακόμα ένα αστυφύλακα όπου εντόπισε τον Πανίκο Αβραάμ και τη σύζυγο του, διαπίστωσε ο Αβραάμ να έχει εμφανή σημάδια κοκκινίλων και εκδορών και τους ανέφερε ότι εισήλθε στο σπίτι του ο γείτονας του Χρύσανθος Χρυσάνθου, του επιτέθηκε σπρώχνοντας και κτυπώντας τον με τα χέρια του στο πρόσωπο. Του έδωσε ιατρικό έντυπο για να μεταβεί στο Γενικό Νοσοκομείο για εξέταση. Ακολούθως μετέβηκε στην οικία του κατηγορούμενου όπου και διαπίστωσε να έχει και αυτός στο πρόσωπο σημάδια ερυθρότητας. Ερωτήθηκε αν επιθυμούσε να επισκεφθεί το νοσοκομείο αλλά αρνήθηκε. Στις 5.5.2013 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο και τον κατηγόρησε γραπτώς. Η μάρτυρας αντεξετάστηκε επί μακρώ, ιδιαιτέρως δε ως προς τον τρόπο εξέτασης της όλης υπόθεσης σε σχέση με το πρόσωπο του κατηγορουμένου. Ο Μ.Κ.2 Πανίκος Αβραάμ είναι ο παραπονούμενος. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε στην αστυνομία. Πολύ περιληπτικά ο παραπονούμενος αναφέρει ότι στις 4.5.2013 και ενώ βρίσκετο στην οικία του, περί ώρα 12.30, άκουσε θόρυβο, κατάλαβε ότι προερχόταν από την αυλή του, βγήκε έξω, είδε πολύ καπνό και τα τρία του παιδιά να στέκονται κοντά στον καπνό. Επειδή ο καπνός ήταν κοντά στον διαχωριστικό τοίχο με το σπίτι του γείτονα του Χρύση, προχώρησε προς το διαχωριστικό και με έντονο ύφος προς τον γιο του γείτονα του Χρύση, Δώρο και του ζήτησε να μην ξαναρίξει κροτίδα στο σπίτι του. Ο Δώρος του ανέφερε ότι έριξε κροτίδα αλλά όχι στο σπίτι του και τότε του ανέφερε «μην ξαναρίξεις τσάκρα στο σπίτι μου γιατί κατίσιη σου». Υπήρξε λεκτικός διαπληκτισμός με τη σύζυγο του Χρύση και προχώρησε και μπήκε μέσα στο σπίτι του για να μην προχωρήσει η συζήτηση. Στο σπίτι του ήλθε και ο αδελφός της συζύγου του και αυτός πήγε να ετοιμαστεί για να φύγουν για φαγητό. Του φώναξε η σύζυγος του να κατεβεί κάτω και κατεβαίνοντας είδε το Χρύση να βρίσκεται μέσα στο σπίτι του, στην κουζίνα, θυμωμένος. Υπήρξε λεκτική συζήτηση, ο Χρύσης τον πλησίασε και άρχισε να τον σπρώχνει με τα δύο του χέρια στο στήθος. Ανταπέδωσε αυτός και ο Χρύσης τον κτύπησε με τα χέρια στο πρόσωπο. Σε κάποια στιγμή που τον έσπρωξε λόγω του ότι φορούσε παντόφλες έχασε την ισορροπία του και έπεσε πάνω στον καναπέ. Ο Χρύσης έπεσε από πάνω του και συνέχισε να τον κτυπά στο πρόσωπο με τα χέρια. Στο χώρο ήλθε κάποιος γείτονας τους ο οποίος τους χώρισε. Μετέβηκε στο νοσοκομείο όπου του έκαναν ακτινογραφίες και αξονικό. Όταν διαπίστωσαν ότι όλες οι εξετάσεις ήταν καλές τον άφησαν να επιστρέψει στο σπίτι του και επειδή συνέχισε να ζαλίζεται μετέβη στην πολυκλινική όπου τον κράτησαν για ένα βράδυ στην εντατική. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι ο Δώρος, ο γιος του Χρύση, παραδέχθηκε ότι έριξε τσάκρα όχι όμως μέσα στο σπίτι του. Αρνήθηκε ότι είναι αυτός που προκάλεσε όλο το επεισόδιο, αρνήθηκε ότι ο κατηγορούμενος ήλθε στο σπίτι του για να τον ρωτήσει τι έγινε. Σε σχέση με τα κτυπήματα ο μάρτυρας ανέφερε ότι δέχθηκε αρκετές γροθιές, τον έσπρωξε προς τα πίσω και αυτός προσπαθούσε να του πιάσει τα χέρια του. Αρνήθηκε ότι είναι αυτός που προκάλεσε τον καβγά και ότι ο κατηγορούμενος ευρίσκετο σε αυτοάμυνα. Ο Μ.Κ.3 Χάρης Χριστοδούλου, είναι αδελφός της συζύγου του παραπονουμένου και κατά τη στιγμή του επεισοδίου βρισκόταν στην οικία της αδελφής του. Στην κατάθεση του περιγράφει τα όσα συνέβησαν κατά την είσοδο του Χρύση στην οικία της αδελφής του. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν εισήλθε παράνομα, η αδελφή του του φώναξε «μη φωνάζεις να ακούουν οι γείτονες, έλα μέσα». Όταν όμως εισήλθε από την μπαλκονόπορτα, ήλθε στο καθιστικό και ζήτησε από την αδελφή του να φωνάξει του γαμπρού του να έλθει κάτω. Σε κάποιο άλλο σημείο ισχυρίζεται ότι παράνομα εισήλθε στο σπίτι χωρίς καν να του αναφέρει οτιδήποτε η αδελφή του. Είδε όμως την αδελφή του να μιλά με τον Χρύση και ο Χρύσης ήταν πολύ θυμωμένος. Ισχυρίστηκε ότι όταν ο γαμπρός του κατέβηκε, ανέφερε στο Χρύση τη φράση «ήρτες και σπίτι μου να κάμεις και πρόβλημα;» Ο Χρύσης τον κτύπησε και ο γαμπρός του αμύνθηκε. Αρνήθηκε ότι είναι ο γαμπρός του που επιτέθηκε πρώτος. Ο ίδιος δεν προσπάθησε να τους σταματήσει γιατί προστάτευε τα παιδιά για να μην δουν το σκηνικό. Η Μ.Κ.4 Χρυστάλλα Χριστοδούλου είναι η σύζυγος του παραπονουμένου. Υιοθέτησε το περιεχόμενο των καταθέσεων της Ενδείξεις Δ και Δ.
- Στην Ένδειξη Δ περιγράφει με τον δικό της τρόπο το τι συνέβηκε τη συγκεκριμένη μέρα, την προσπάθεια της να χωρίσει τον σύζυγο της και τον γείτονα της και ότι στο χώρο ήλθε ο γείτονας τους ο Παυλής όπου και τους χώρισε. Στη συμπληρωματική κατάθεση της αναφέρει ότι κτυπήθηκε από τον Δώρο και ότι την ώρα που έφευγαν από το σπίτι της ο Χρύσης και ο Δώρος αυτή πέταξε προς τον διαχωριστικό τοίχο ένα μπουκάλι γυάλινο με ρίγανη το οποίο όμως αντί να κτυπήσει στον διαχωριστικό τοίχο πέρασε από πάνω και κτύπησε πάνω στον τοίχο του σπιτιού του Χρύση. Όλοι οι πιο πάνω μάρτυρες για το όνομα Χρύσης που αναφέρουν υπέδειξαν τον κατηγορούμενο. Ο ιατρός Μ.Κ.5 Μαρτίνος Αχιλλέως αναγνώρισε το ιατρικό πιστοποιητικό που έκδωσε ο ίδιος, Τεκμήριο
- Με βάση αυτό το πιστοποιητικό ο μάρτυρας ανέφερε ότι εξέτασε τον Πανίκο Αβραάμ και διαπίστωσε να έχει εκχύμωση περιοφθαλμικά αριστερά, εκδορές περιοχής δεξιάς πηχεοκαρπικής και δεξί αντίχειρα, εκδορές αριστερού βραχίωνα έσω επιφάνεια, εκδορές δεξί βραχίωνα έσω επιφάνεια, εκδορές πλάγιας κοιλιακής χώρας αριστερά. Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει πως προήλθαν τα τραύματα και για το πώς προήλθαν η αναφορά του είναι με βάση το τι του παραπονέθηκε ο παραπονούμενος. Συμφώνησε ότι εκδορές δεν μπορούν να γίνουν με γροθιά. Υπάρχουν πολλοί τρόποι που μπορεί να γίνει μια εκδορά, όπως το ρολόι ή από αιχμηρό αντικείμενο. Συμφώνησε ότι αν ο παραπονούμενος δεχόταν πολλά κτυπήματα με γροθιές στο πρόσωπο δεν θα μπορούσαν να ήταν αυτά τα τραύματα. Ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως και ανέφερε ότι μετέβηκε στην οικία του παραπονουμένου μετά τις απειλές που εκστόμισε ο παραπονούμενος κατά του γιου του. Εισήλθε από το εξωτερικό κάγκελο σε εσωτερικό πεζοδρόμιο της οικίας του παραπονουμένου μετά από προτροπή της συζύγου του παραπονουμένου. Αρνήθηκε ότι εισήλθε εντός της οικίας, ισχυρίστηκε ότι είναι ο παραπονούμενος που ξεκίνησε πρώτος να τον κτυπά και αυτός προσπάθησε να αμυνθεί. Σε σχέση με την αναφορά του ότι δεν εισήλθε στην οικία του παραπονουμένου όπως αναφέρει στην κατάθεση του, εξήγησε ότι αυτό το ανάφερε γιατί δεν εισήλθε στην οικία του παραπονουμένου αλλά στο πεζοδρόμιο μέσα από το κάγκελο της οικίας του παραπονουμένου. Αναφέρθηκε στην επίσκεψη του στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και την παραμονή του σε αυτό την επομένη. Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του αφορούσε τους ισχυρισμούς του για κωλυσιεργεία εκ μέρους της αστυνομίας για τη διερεύνηση των δικών του παραπόνων σε σχέση με τον παραπονούμενο και το γεγονός ότι δεν διερευνήθηκαν τόσο οι ισχυρισμοί του για την επίθεση που δέχθηκε ο ίδιος όσο και για το μπουκάλι που πέταξε η σύζυγος του παραπονουμένου στην οικία του. Ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του Τεκμήριο 1 αναφέρει ότι στις 4.5.2013 και γύρω στις 12.30 βρισκόταν στο σπίτι του μαζί με τη γυναίκα του. Άκουσε τον γείτονα του Πανίκο να φωνάζει στο γιο του Δώρο και συγκεκριμένα τον άκουσε «θα σε σκοτώσω, θα σου λύσω τις μουτσούνες σου και θα σε στείλω στο νοσοκομείο». Έτρεξε κοντά στο γιο του ο οποίος βρισκόταν κοντά στο διαχωριστικό τοίχο όπου είδε τον Πανίκο να φαίνεται από τη μέση και πάνω και να συνεχίζει να απειλά το γιο του. Την ίδια στιγμή ήλθε ένα μπουκάλι από την πλευρά του σπιτιού του Πανίκου και έσπασε με βία πάνω στον πλαϊνό τοίχο του σπιτιού του. Αυτός για να προστατεύσει τον γιο του τον τράβηξε προς το μέρος του. Δεν είδε ποιος έριξε το μπουκάλι. Μετά βγήκε από το σπίτι του και πήγε προς το κάγκελο του σπιτιού του Πανίκου για να τον ρωτήσει τι έγινε και φώναζε του γιου του. Κατευθύνθηκε προς το πεζοδρόμιο και προτού προλάβει να ανοίξει το κάγκελο του σπιτιού του Πανίκου εκείνος είχε ήδη βγει στο πεζοδρόμιο και χωρίς να του πει οτιδήποτε του επιτέθηκε με τα χέρια του τον κτύπησε στο πρόσωπο και τον κλώτσησε. Αυτός αμύνθηκε βάζοντας τα χέρια στο πρόσωπο, δεν τον κτύπησε ούτε μπήκε στο σπίτι του. Από τη σύγχυση του δεν ξέρει τι ακριβώς συνέβηκε και ούτε αν υπήρχε κάποιος μπροστά την ώρα που τον κτυπούσε ο Πανίκος. Το μόνο που άκουσε ήταν την γυναίκα του και τον γιο του να κλαίνε. Έφυγε και μπήκε στο σπίτι μαζί τους. Περαιτέρω αναφέρει ότι την ώρα που ο Πανίκος φώναζε στον γιο του δεν άκουσε οποιαδήποτε τσάκρα και αν όντως ο γιος του έριξε τσάκρα η τσάκρα αυτή ήταν πολύ μικρή από αυτές που επιτρέπονται και σίγουρα θα την έριξε στο σπίτι τους. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς ότι η σύζυγος του ύβρισε τον Πανίκο ανέφερε ότι η γυναίκα του δεν βγήκε έξω ούτε μίλησε. Η πρώτη φορά που βγήκε ήταν για να πάρει τον γιο τους μετά που πέταξαν το μπουκάλι. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και με αυτή την προσοχή προχωρώ στην εξέταση της μαρτυρίας τους, αφού το έργο της αξιοπιστίας είναι ένα πολυσύνθετο και λεπτό έργο παρατήρησης κατατεθέντων μαρτύρων και ορθά έχει χαρακτηριστεί ως σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου (βλέπε C & A Pelekanos Associates Ltd
(1999)1 (Β) ΑΑΔ 1273). Λόγω δε της φύσης της υπόθεσης, τις διαφορές που έχουν αναφύει μεταξύ των διαδίκων που μέχρι και σ΄ αυτό το στάδιο της διαδικασίας τόσο οι μάρτυρες όσο και ο κατηγορούμενος προσπάθησαν να το μεταφέρουν, εξέτασα με ιδιαίτερη αυστηρότητα τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου. Πρέπει να πω ότι έχει τεθεί μαρτυρία κατά πολύ άσχετη με το γεγονός το οποίο ήταν το αποτέλεσμα πολλών διαφορών που έχουν παραπονούμενος και κατηγορούμενος από τη στιγμή που βρέθηκαν να είναι γείτονες. Η Μ.Κ.1 Αστ. 3615 Λουίζα Γιαννοπούλου, παρά την έντονη αντεξέταση που υπεβλήθη, δεν έχει αφήσει την εντύπωση ότι μεροληπτούσε με τον ένα ή τον άλλο από τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Η μάρτυρας ήταν ξεκάθαρη ότι μετέβηκε στο χώρο και παρέθεσε στο Δικαστήριο τι αντιλήφθηκε, τόσο για τον παραπονούμενο όσο και για τον κατηγορούμενο. Έδωσε ιατρικό έντυπο στον παραπονούμενο και ζήτησε από τον κατηγορούμενο αν επιθυμούσε να επισκεφθεί νοσοκομείο και εκείνος της αρνήθηκε. Αυτό ενισχύεται και από τον ίδιο τον κατηγορούμενο ο οποίος επισκέφθηκε νοσοκομείο δύο μέρες μετά το συμβάν. Για ποιο λόγο δεν εξέτασε η ίδια περαιτέρω τους ισχυρισμούς του κατηγορουμένου εξήγησε στο Δικαστήριο ότι είναι λόγω της ύπαρξης ανεξάρτητης μάρτυρας. Φυσικά εδώ θα έπρεπε από τη στιγμή που πέραν του παραπονούμενου και του κατηγορούμενου στο όλο επεισόδιο εισήλθε και η σύζυγος του παραπονούμενου με το πέταγμα αντικειμένου προς την οικία του κατηγορουμένου, αυτό θα ήταν φρονιμότερο να εξεταστεί από την αστυνομία. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι τα όσα έχει αναφέρει η μάρτυρας δεν είναι αυτά που περιήλθαν στην αντίληψη της και αποδέχομαι τη μαρτυρία της στο σύνολο της. Αποτελεί σύνηθες φαινόμενο τόσο ο παραπονούμενος όσο και η οικείοι του σε μια διαφορά στην προσπάθεια τους να παραθέσουν καλύτερα τα γεγονότα να τα κάνουν εντονότερα απ΄ ότι έχουν συμβεί. Εξετάζοντας με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία του παραπονουμένου Μ.Κ.2 δεν έχω διαπιστώσει πλην της προσπάθειας του να δείξει σοβαρότερους τους τραυματισμούς του τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο να αποτελούν γέννημα της φαντασίας του ώστε να δημιουργήσει υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου. Δεν δικαιολογώ και θεωρώ απαράδεκτη και υπερβολική τη συμπεριφορά του έναντι του γιου του κατηγορούμενου, ως ο ίδιος αναφέρει, αλλά αυτή η συμπεριφορά δεν έδιδε δικαίωμα στον κατηγορούμενο να εισέλθει στο σπίτι του και να τον κτυπήσει. Στην έντονη αντεξέταση που υπεβλήθη όντως έδωσε μια διάσταση διαφορετική στα κτυπήματα που δέχθηκε από τον κατηγορούμενο. Όμως η θέση του ότι ο κατηγορούμενος του επιτέθηκε και τον κτύπησε με τα χέρια στο πρόσωπο δεν είναι ούτε υπερβολική ούτε έρχεται σε αντίθεση με τους τραυματισμούς που περιγράφονται στο Τεκμήριο 3 που είναι το ιατρικό έντυπο. Μελετώντας με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία του διαπιστώνω ότι έχει καταθέσει την αλήθεια σε σχέση με τα γεγονότα της συγκεκριμένης μέρας. Μετά από μια έντονη και επίμονη αντεξέταση είναι φυσιολογικό οι μάρτυρες να υποπέσουν σε επουσιώδεις αντιφάσεις. Σε σχέση με τη μαρτυρία των Μ.Κ.3 και 4 δηλαδή του Χάρη Χριστοδούλου και της Χρυστάλλας Χριστοδούλου, κουνιάδου και συζύγου του παραπονουμένου, αν και υπερβολικοί στην περιγραφή του επεισοδίου, δεν έχω διαπιστώσει ότι ήλθαν στο Δικαστήριο για να πουν ψέματα. Αποδέχομαι τη μαρτυρία τους στο σύνολο της. Καθόλα αξιόπιστη και αποδεκτή κρίνεται η μαρτυρία του ιατρού Μ.Κ.5 Μαρτίνου Αχιλλέως. Όπως έχω αναφέρει ανωτέρω οι διαφορές κατηγορούμενου και παραπονούμενου τους οδηγούν σε ακραίες καταστάσεις. Στην προσπάθεια του ο κατηγορούμενος να διαχωρίσει τη συμπεριφορά του και τις πράξεις του εκείνη τη μέρα από όλο το επεισόδιο, καταθέτοντας στο Δικαστήριο υπέπεσε σε σοβαρές αντιφάσεις. Στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία ήταν ξεκάθαρος ότι δεν εισήλθε στην οικία του παραπονουμένου αλλά πριν ανοίξει το κάγκελο της οικίας του παραπονουμένου, ο παραπονούμενος του επιτέθηκε και τον κτυπούσε και αυτός προσπαθούσε να αμυνθεί. Ενώπιον του Δικαστηρίου δίνει μια διαφορετική εκδοχή προσπαθώντας να πείσει το Δικαστήριο ότι και μέσα από το κάγκελο της οικίας του παραπονουμένου υπάρχει πεζοδρόμιο ώστε να αιτιολογήσει τη θέση του ότι εισήλθε στην οικία του παραπονουμένου, όχι εντός της οικίας αλλά στην αυλή μετά από προτροπή της συζύγου του παραπονουμένου. Ισχυρίστηκε ότι από την επίθεση που δέχθηκε από τον παραπονούμενο προσπάθησε να αμυνθεί αλλά πουθενά στη μαρτυρία του δεν αναφέρει τι τον κρατούσε εκεί και χρειάζετο να αμυνθεί. Αναφέρθηκε σε τραυματισμούς που υπέστη, παρέμεινε στο νοσοκομείο αλλά φαίνεται από τα πιστοποιητικά που κατέθεσε ως Τεκμήρια να επισκέφθηκε την δεύτερη μέρα μετά το συμβάν, δηλαδή στις 6.5.13. Ο κατηγορούμενος έχει αφήσει την εντύπωση ότι δεν είναι άνθρωπος ο οποίος να αφήνει οτιδήποτε το οποίο να περάσει απαρατήρητο. Συνεπώς δεν μπορώ να πιστέψω ότι την ώρα που ο παραπονούμενος έκανε παρατήρηση στο γιο του ή τον απειλούσε, όπως ο ίδιος ισχυρίζετο, αυτός ήταν στο χώρο και το μόνο που έκανε ήταν να πιάσει και να προφυλάξει το γιο του και αργότερα να μεταβεί στην οικία του παραπονούμενου. Όλα τα πιο πάνω είναι ενδεικτικά της ποιότητας της μαρτυρίας του κατηγορουμένου η οποία απορρίπτεται στο σύνολο της. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση και την αποδεκτή μαρτυρία διαπιστώνεται ότι στις 4.5.2013 ο κατηγορούμενος μετά από συζήτηση που είχε ο παραπονούμενος με τον γιο του μετέβη στην οικία του παραπονουμένου, η οποία είναι δίπλα από την οικία τους, εισήλθε σε αυτή, επιτέθηκε και κτύπησε τον παραπονούμενο. Από την επίθεση που δέχθηκε ο παραπονούμενος υπέστη, σύμφωνα με την έκθεση του γιατρού Μ.Κ.5 εκχύμωση περιοφθαλμικά αριστερά, εκδορές περιοχής δεξιάς πηχεοκαρπικής και δεξί αντίχειρα, εκδορές αριστερού βραχίωνα έσω επιφάνεια, εκδορές δεξί βραχίωνα έσω επιφάνεια, εκδορές πλάγιας κοιλιακής χώρας αριστερά. Οι αναφορές του παραπονούμενου ότι μετά που απολύθηκε από το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού μετέβηκε στην Πολυκλινική Υγεία όπου παρέμεινε στην εντατική αυτές δεν ενισχύονται από οποιαδήποτε ιατρική γνωμάτευση και απορρίπτονται. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αδίκημα της παράνομης εισόδου σε περιουσία με σκοπό να ενοχλήσει άρθρο 280 του Ποινικού Κώδικα αναφέρει: «Όποιος εισέρχεται σε περιουσία που είναι στην κατοχή άλλου, με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος που τιμωρείται σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό ή με οποιοδήποτε άλλο νόμο που ισχύει στη Δημοκρατία ή με σκοπό εκφοβισμού, εξύβρισης ή όχλησης του κατόχου τέτοιας περιουσίας ή όποιος αφού εισέρθει νόμιμα σε τέτοια περιουσία, παραμένει σε αυτή παράνομα, με σκοπό εκφοβισμού, εξύβρισης ή όχλησης του κατόχου τέτοιας περιουσίας ή με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος που τιμωρείται σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό ή με οποιοδήποτε άλλο νόμο που ισχύει στη Δημοκρατία, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων.» Από τη μελέτη του άρθρου 280 του Κεφ. 154, είναι εμφανές ότι το υπό κρίση αδίκημα, μπορεί να συντελεστεί με διάφορους τρόπους. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Andreas Elia Lambides v. The Police
(1967)2 C.L.R. 142, το άρθρο 280 του Ποινικού Κώδικα, καλύπτει ένα ευρύ φάσμα συμπεριφοράς που συνιστά εγκληματική επέμβαση γι' αυτό θα πρέπει στο κατηγορητήριο να αναφέρεται η συγκεκριμένη συμπεριφορά, η οποία αποτελεί το αντικείμενο της κάθε κατηγορίας. Περαιτέρω στην πιο πάνω υπόθεση, έγινε αναφορά σε μια απόφαση του Ανακτοσυμβουλίου σε υπόθεση της Κεϋλάνης που αναφέρεται στην παράγραφο 10488 του Current Law Consolidation 1947-1951. Στην υπόθεση αυτή λέχθηκε ότι όταν ο πραγματικός ή βασικός σκοπός της εισόδου του κατηγορούμενου σε περιουσία είναι για να διαπράξει αδίκημα ή να υβρίσει ή ενοχλήσει τον κάτοχο και ότι η επίκληση δικαιώματος ήταν μια απλή δικαιολογία για να καλύψει τον πραγματικό λόγο τότε το αδίκημα της εγκληματικής επέμβασης θεωρείται ότι έχει πραγματοποιηθεί (βλ. Sinnasamy Selvanayaqam v. R.
(1951)A.C. 83, P.C.). H πράξη του κατηγορουμένου να εισέλθει στην οικία του παραπονουμένου και η όλη συμπεριφορά του δηλώνουν την πρόθεση του ότι εισήλθε στην οικία για να ενοχλήσει. Ως εκ τούτου η κατηγορούσα αρχή, ως όφειλε, έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της παράνομης εισόδου, άρθρο 280 του Ποινικού Κώδικα. Το αδίκημα της επίθεσης μετά πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης, άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα αναφέρει: «Όποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων». Για θεμελίωση του αδικήματος της επίθεσης η Κατηγορούσα Αρχή πρέπει να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος άσκησε βία εναντίον του άλλου προσώπου είτε εκ προθέσεως, είτε απερίσκεπτα. Ο όρος επίθεση περιλαμβάνει κάθε πράξη που ηθελημένα ή κατ΄ αδιαφορία προς το αποτέλεσμα δημιουργεί σε κάποιον την αίσθηση της άμεσα επερχόμενης βίας (βλ. Archbold, volume 2, έκδοση 1994, par. 19 - 166). Στο σύγγραμμα Russel on Crime, σελ. 629, αναφέρεται ότι δεν υπάρχει ορισμός της «πραγματικής σωματικής βλάβης» και αυτή μπορεί να σημαίνει εσωτερικές ή εξωτερικές βλάβες. Στην υπόθεση Γεωργιάδης ν. Αστυνομίας
(1985)2 Α.Α.Δ. 56, αναφέρθηκε ότι μια επιπόλαιη εκδορά στο πρόσωπο και κοκκίνισμα ήταν αρκετά για να στοιχειοθετήσουν «πραγματική σωματική βλάβη» μέσα στην έννοια του άρθρου 243 του Κεφ. 154. ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ Σε αυτό το σημείο είναι ορθό να εξετάσω το θέμα αυτοάμυνας. Η νομική πτυχή του θέματος της αυτοάμυνας σε υποθέσεις επίθεσης σύμφωνα με το σύγγραμμα Archbold 40th Ed. Παρ. 2648 κ.ε., μπορεί να εγερθεί όταν ο παραπονούμενος ή ο κατήγορος επιτέθηκε ή κτύπησε πρώτος τον κατηγορούμενο και ότι ο κατηγορούμενος τον τραυμάτισε υπερασπιζόμενος τον εαυτό του . Είναι απαραίτητο όπως το πρόσωπο που διεκδικεί την άσκηση του δικαιώματος της αυτοάμυνας επιδείξει με τη στάση του ότι δεν θέλει να το πράξει. Πρέπει να επιδείξει ετοιμότητα να ξεφύγει και να ξεμπλέξει. Βλ. R. V. Julien
(1969)5 Cr. App. R. 407. Η παράλειψη του κατηγορουμένου να οπισθοχωρήσει όταν ήταν δυνατό και ασφαλές να κάνει κάτι τέτοιο, είναι ένας παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη όταν αποφασίζεται κατά πόσο ήταν αναγκαία η άσκηση βίας και κατά πόσο η βία που ασκήθηκε ήταν λογική. (βλ. R. v. Mclnes
(1971)55 Cr. App. R. 551). Μέσα από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και αν ακόμη το Δικαστήριο δεχόταν τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου ότι είναι ο παραπονούμενος που πρώτος του επιτέθηκε, ο τρόπος που περιγράφει ο κατηγορόυμενος ότι του επιτέθηκε ο παραπονούμενος, έδιδε χρόνο στον κατηγορούμενο να φύγει και να μη συνεχίσει το όλο επεισόδιο, δεν υπήρχε οτιδήποτε το οποίο να κρατά τον κατηγορούμενο στην οικία του παραπονούμενου. Συνεπώς η υπεράσπιση της αυτοάμυνας απορρίπτεται. Η πράξη του κατηγορουμένου να εισέλθει στην οικία του παραπονουμένου και να τον κτυπήσει με τα χέρια του αποτελεί επίθεση. Ο παραπονούμενος τραυματίστηκε ως ανωτέρω περιγράφεται. Συνεπώς η κατηγορούσα αρχή, ως όφειλε, έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω βρίσκω ένοχο τον κατηγορούμενο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Criminal / General / Final Αναφορά: Είσοδος σε περιουσία με σκοπό να ενοχλήσει - Επίθεση με πραγματική σωματική βλάβη cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο