← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. JULIO ALEJANDRO MONREAL HIJAR, Αρ. Υπόθεσης: 14518/15, 3/3/2016

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. JULIO ALEJANDRO MONREAL HIJAR, Αρ. Υπόθεσης: 14518/15, 3/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:B43 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ:N. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14518/15 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ Κατηγορούσα Αρχή ν. JULIO ALEJANDRO MONREAL HIJAR Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 3η Μαρτίου, 2016 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γ. Αργυρού, κα. Αναξαγόρα και κα. Μενελάου. Για τον Κατηγορούμενο: Δρ. Δ. Σορβατζιώτη (κα) και κ. Θ. Κατσικίδης. Κατηγορούμενος παρόν ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος μετά από ακρόαση για το αδίκημα πρόκλησης θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης κατά παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, και των άρθρων 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν.86/72όπως τροποποιήθηκε. Τα γεγονότα της υπόθεσης και τα ευρήματα μου είναι καταγεγραμμένα στην απόφαση μου ημερομηνίας 1/3/

  1. Περιορίζομαι στο να αναφέρω ότι ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος για την πρόκληση δυστυχήματος που έγινε στις 25/7/2015 περί ώρα 16:30 στο δρόμο Σαïττά - Πέρα Πεδί με αποτέλεσμα το θάνατο της Ηλιούς Δημητρίου. Έκρινα ότι το σφάλμα του να εισέλθει στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας σε στροφή, έστω και στιγμιαία, συνιστούσε υπό τις περιστάσεις επικίνδυνη πράξη η οποία προκάλεσε το θανατηφόρο δυστύχημα. Η συνήγορος του κατηγορουμένου στην αγόρευση της με παρέπεμψε στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου[1]. Εισηγήθηκε ότι η επιμέτρηση της ποινής είναι άμεσα σχετιζόμενη με την έκταση της αμέλειας, δηλαδή με τη συμπεριφορά και τις πράξεις του κατηγορούμενου που οδήγησαν στην διάπραξη του αδικήματος και την πρόκληση του θανάτου. Ανέφερε ότι στην προκειμένη περίπτωση επρόκειτο, σύμφωνα με τα ευρήματα μου, περί στιγμιαίας αμέλειας, χωρίς να συντρέχουν επιβαρυντικοί παράγοντες όπως η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλης, ανταγωνιστικής οδήγησης, οδήγησης με τη χρήση κινητού ή σε νυσταλέα κατάσταση. Ως προς τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου ανέφερε, ότι είναι ηλικίας 60 ετών ο οποίος εργάζεται στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος. Μαζί με την συμβία του, ζουν στο Παρίσι και απέκτησαν θυγατέρα η οποία σήμερα είναι ηλικίας 17 ετών. Επειδή η συμβία του κατηγορούμενου εργάζεται στη Νίκαια, ο κατηγορούμενος έχει την αποκλειστική φροντίδα της θυγατέρας τους για τρεις μέρες της εβδομάδας. Ο κατηγορούμενος, ανέφερε, είναι νομοταγής πολίτης ο οποίος εκφράζει μεταμέλεια για το συμβάν. Λόγω της παρούσας υπόθεσης κινδύνευσε, λόγω μακράς απουσίας του, και κινδυνεύει να χάσει την εργασία του, η οποία είναι πολύ εξειδικευμένη αφού έχει να κάνει με την εκτόξευση του διαστημικού πυραύλου Ariane
  2. Στην ηλικία του θα είναι αδύνατο να εξεύρει άλλη εργασία. Ο κατηγορούμενος νιώθει συγκλονισμένος για το συμβάν. Τέλος ανέφερε στο Δικαστήριο ότι η εκδίκαση της υπόθεσης ουσιαστικά αφορούσε το σημείο της στιγμιαίας αμέλειας. Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Σύμφωνα με το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154: «Όποιος, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης, ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες[2].» Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 19 του Ν.86/72 το Δικαστήριο έχει εξουσία να στερήσει σε κατηγορούμενο που κρίνεται ένοχος για τροχαίο αδίκημα το δικαίωμα να κατέχει άδεια οδήγησης για όσο χρονικό διάστημα ήθελε αποφασίσει και με το άρθρο 20 Α να επιβάλει και βαθμούς ποινής στην άδεια του (5 - 10 βαθμούς ποινής). Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Στυλιανού

(2009)2 ΑΑΔ 543, 549, τονίστηκε η σοβαρότητα των αδικημάτων της φύσης αυτής και η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, δεδομένης της μεγάλης συχνότητας αλλά και των τραγικών συνεπειών της διάπραξης τέτοιων αδικημάτων. Στην Νικολάου ν. Αστυνομίας, ECLI:CY:AD:2015:B205, Π.Ε. 195/2014, 20/3/2015, ανακεφαλαιώθηκαν οι κατευθυντήριες γραμμές επιβολής ποινής σε σχέση με το εξεταζόμενο αδίκημα (με αναφορά στις R. v. Guilfoyle 57 Cr.App.R. 549, Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη
(1993)2 ΑΑΔ 355, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου
(2003)2 ΑΑΔ 331, Παμπακάς κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 487, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 109). Τις συνοψίζω:
  1. Το είδος και η έκταση της ποινής είναι πρωταρχική ευθύνη του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Σε τέτοιου είδους αδικήματα δεν υπάρχει καθιερωμένο μέτρο για την ποινή. Στην αρμόζουσα ποινή το δικαστήριο καταλήγει ανάλογα με τα περιστατικά της υπόθεσης, την έκταση της ευθύνης του κατηγορουμένου, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το επικίνδυνο οδήγημα στοιχίζει πόρους και ζωές. Η επιμέτρηση της ποινής είναι άμεσα σχετιζόμενη με την έκταση και την υφή της αμέλειας που προκάλεσε το θάνατο, δηλαδή με τη συμπεριφορά και τις πράξεις του κατηγορουμένου που οδήγησαν στη διάπραξη του αδικήματος και την πρόκληση του θανάτου, σε συνάρτηση βέβαια με τις προσωπικές του συνθήκες, οι οποίες θα πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη.
  2. Όταν το ατύχημα οφείλεται σε στιγμιαία αβλεψία και το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου είναι καλό, πρέπει να επιβάλλεται χρηματική ποινή και στέρηση της άδειας οδηγού, εκτός αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι για να μην επιβληθεί στέρηση της άδειας.
  3. Όταν όμως το θανατηφόρο δυστύχημα προκαλείται από εγωιστική παραγνώριση της ασφάλειας των άλλων προσώπων ή πεζών ή από επικίνδυνη ή απερίσκεπτη οδήγηση, ενδείκνυται η επιβολή ποινής φυλάκισης και στέρησης της άδειας οδηγού. Η επιβολή ποινής φυλάκισης ενδείκνυται κατ' αρχήν στις περιπτώσεις εκείνες που η αμέλεια εμπεριέχει και το στοιχείο της αδιαφορίας για την ασφάλεια άλλων προσώπων.
  4. Είναι θεμελιωμένο ότι η πάροδος αρκετού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος είναι στοιχείο ουσιώδες που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή ποινής, ειδικά αναφορικά με το είδος της ποινής, αν δηλαδή θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης ή όχι. Με αναφορά στην Παντέλα ν. Αστυνομίας
(2011)2 ΑΑΔ 562 και την R. v. Boswell [1984] 3 All ER 353 παρατίθενται περαιτέρω στην προρρηθείσα απόφαση, ενδεικτικοί επιβαρυντικοί και μετριαστικοί παράγοντες που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την επιβολή ποινής:
  1. Ως επιβαρυντικοί παράγοντες κρίνονται, η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλης ή ναρκωτικών, η υπερβολική ταχύτητα, η αδιαφορία σε προειδοποιήσεις από τους επιβάτες του και η επί μακρόν επίμονη και εκούσια πορεία πολύ κακής οδήγησης, όπως είναι για παράδειγμα η αδιαφορία σε φώτα τροχαίας και το προσπέρασμα άλλων αυτοκινήτων από τη λανθασμένη πλευρά. Άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η ταυτόχρονη διάπραξη άλλων αδικημάτων (όπως για παράδειγμα η οδήγηση χωρίς άδεια). Επιβαρυντικός παράγων είναι επίσης η ύπαρξη προηγούμενων καταδικών για οδικά αδικήματα, το κατά πόσο περισσότερα από ένα πρόσωπα σκοτώθηκαν ως αποτέλεσμα της αμελούς οδήγησης, αν ο κατηγορούμενος παρέλειψε να σταματήσει στη σκηνή ή αν διέπραξε το αδίκημα στην προσπάθειά του να αποφύγει έλεγχο ή σύλληψη.
  2. Ως ελαφρυντικοί παράγοντες θεωρούνται, μεταξύ άλλων, η λανθασμένη στάθμιση της κατάστασης (error of judgment), το λευκό οδικό μητρώο, ο καλός χαρακτήρας, η παραδοχή κατά τη δίκη και η ειλικρινής μεταμέλεια. Ελαφρυντικό είναι επίσης και το κατά πόσο το θύμα είναι στενός φίλος ή συγγενής του οδηγού και το έντονο συναισθηματικό αποτέλεσμα που είχε ο θάνατός του στον οδηγό.
  3. Όπου υπάρχουν ένας ή περισσότεροι επιβαρυντικοί παράγοντες, γενικά η ποινή φυλάκισης είναι η πλέον κατάλληλη. Η στιγμιαία αβλεψία έχει την έννοια της μιας και μόνο λανθασμένης κίνησης της στιγμής. Είναι ένα μεμονωμένο σφάλμα, το οποίο συμβαίνει σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, σε αντίθεση με την αλόγιστη και εγωιστική οδική συμπεριφορά, η οποία υπερβαίνει το στιγμιαίο και καλύπτει περισσότερα χρονικά στάδια (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιωάννου, ECLI:CY:AD:2015:B632, Π.Ε. 221/2013, 28/9/2015, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κωνσταντίνου Κουκκίδη, Π.Ε. 198/12, 19/2/2013, Γενικός Εισαγγελέας ν. Φαίδωνα Μιχαηλίδη Ιωάννου, ECLI:CY:AD:2015:B632, Π.Ε. 221/2013, 28/9/2015). Διακρίνεται από την παρατεταμένη και συνεχή επικίνδυνη οδήγηση ή με συνειδητοποίηση κινδύνου και εμμονή σε μία εκ φύσεως επικίνδυνη συμπεριφορά, που απολήγει σε οδήγηση με αδιαφορία ως προς τους άλλους και περιφρόνηση προς την ανθρώπινη ζωή (Γενικός Εισαγγελέας ν. Φαίδωνα Μιχαηλίδη Ιωάννου, ECLI:CY:AD:2015:B632, Π.Ε. 221/2013, 28/9/2015, Προκοπίου ν. Αστυνομίας
(1995)2 ΑΑΔ 73, Χατζηιωάννου ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 453). Από τα ενώπιον μου γεγονότα δεν έχει καταδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος πριν από τη σύγκρουση οδηγούσε με οποιοδήποτε εγωιστικό ή αδιάφορο τρόπο για την ασφάλεια άλλων χρηστών του δρόμου. Παρά το γεγονός ότι έκρινα ότι το σφάλμα του συνιστούσε επικίνδυνη πράξη, το σφάλμα ήταν στιγμιαίο και όχι αποτέλεσμα απερίσκεπτης οδήγησης ή παρατεταμένης επικίνδυνης οδήγησης. Η παράλειψη του κατηγορούμενου δεν συνδυάζεται με άλλο επιβαρυντικό παράγοντα, δηλαδή παράβαση ορίου ταχύτητας, οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλης ή με επικίνδυνο προσπέρασμα. Είναι λευκού ποινικού μητρώου. Δεν δέχομαι όμως την εισήγηση της συνηγόρου του ότι η δίκη διεξήχθη απλά και μόνο για να καταδειχθεί στιγμιαία αμέλεια. Αντίθετα, μέρος της γραμμής της υπεράσπισης έτεινε να καταδείξει ότι ο κατηγορούμενος δεν έφερε ευθύνη πρόκλησης του θανάτου γιατί η θανούσα δεν είχε προσδέσει σωστά τη ζώνη ασφαλείας της, θέση η οποία, για τους λόγους που αναφέρονται στην απόφασή μου, δεν έγινε δεχτή. Λαμβάνοντας υπόψη μου τις περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος σε συνδυασμό με το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, την ηλικία του, τις επαγγελματικές και οικογενειακές του συνθήκες, κρίνω ότι δεν ενδείκνυται στερητική της ελευθερίας ποινή στον κατηγορούμενο, αναφορικά με την κατηγορία που αντιμετωπίζει. Αναφορικά με την στέρηση του δικαιώματος του κατηγορούμενου να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης δεν έχει γίνει καμία εισήγηση ή αναφορά οπότε θα του επιβληθεί και ποινή στέρησης της άδειας οδήγησης του. Επιβάλλω στον κατηγορούμενο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει ποινή προστίμου €3500 πλέον 7 βαθμούς ποινής. Επιπρόσθετα, ο κατηγορούμενος αποστερείται του δικαιώματος να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο 18 μηνών από σήμερα. Τα έξοδα της διαδικασίας να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.).............. Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Sentence/ Causing Death by Dangerous Driving Αναφορά: Ποινική/ Ποινή/ Πρόκληση θανάτου από Επικίνδυνη Οδήγηση [1] Παμπακά ν Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 487, Attorney General v. Iacovides
(1973)2 CLR 344, R v. Guilfoyle [1973] 2 ΑΙΙ ER 844, Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεώργιου Χρίστου Τόμα
(2005)2 AAΔ 713, Χαράλαμπος Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 AAΔ.10, Πέτρου ν. Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 233, Γενικός Εισαγγελέας ν. Φαίδωνα Μιχαηλίδη Ιωάννου, ECLI:CY:AD:2015:B632, Π.Ε. 221/2013, 28/9/2015 [2] €4270 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.