Δημοκρατία ν. Στέλιου Γεωργίου, Αρ. Υπόθεσης: 7148/15, 21/4/2016

(4)(δ) και 4

(5)(α) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54, όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα και του Νόμου περί Αυξήσεως των Ποινών (Πυροβόλα Όπλα και Εκρηκτικαί Ύλαι) 27/

1. Σύμφωνα δε με τις λεπτομέρειες των εν λόγω κατηγοριών ο κατηγορούμενος: την 1η Απριλίου 2015 στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή 130.465 κροτίδες, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (Κατηγορία 1), την 1η Απριλίου 2015 στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του 21.342 πυροτεχνήματα, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (Κατηγορία 4), την 1η Απριλίου 2015 στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του δηλαδή 1.970 φωτεινά σήμερα χειρός, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (Κατηγορία 7), την 1η Απριλίου 2015 στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του 433 καπνογόνα, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (Κατηγορία 10), την 1η Απριλίου 2015 στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του 47 φωτοβολίδες, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (Κατηγορία 13), την 1η Απριλίου 2015 στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του 16 kg πυροτεχνικής σύνθεσης, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (Κατηγορία 16), την 1η Απριλίου 2015 στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του 350 μέτρα ταχύκαυστου φυτιλιού, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (Κατηγορία 19), την 6η Απριλίου 2015 στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του 9.900 εργοστασιακές κροτίδες, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (Κατηγορία 22), την 6η Απριλίου 2015 στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του 609 πυροτεχνήματα, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (Κατηγορία 24),
2. την 6η Απριλίου 2015 στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή 287 καπνογόνα, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (Κατηγορία 26),
3. την 6η Απριλίου 2015 στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του 277 φωτεινά σήματα χειρός, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (Κατηγορία 28). Στις κατηγορίες 2, 5, 8, 11, 14, 17 και 20 οι οποίες αφορούν το αδίκημα της αποθήκευσης εκρηκτικών υλών άνευ αδείας του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, κατά παράβαση των άρθρων 4

(4)(γ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54, όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα και του Νόμου περί Αυξήσεως των Ποινών (Πυροβόλα Όπλα και Εκρηκτικαί Ύλαι) 27/1978. Σύμφωνα δε με τις λεπτομέρειες των εν λόγω κατηγοριών ο κατηγορούμενος: κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία αποθήκευσε τις εκρηκτικές ύλες οι οποίες αναφέρονται στην 1η κατηγορία, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (Κατηγορία 2), κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 4η κατηγορία αποθήκευσε τις εκρηκτικές ύλες οι οποίες αναφέρονται στην 4η κατηγορία, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (Κατηγορία 5), κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 7η κατηγορία αποθήκευσε τις εκρηκτικές ύλες οι οποίες αναφέρονται στην 7η κατηγορία, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (Κατηγορία 8), κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 10η κατηγορία αποθήκευσε τις εκρηκτικές ύλες οι οποίες αναφέρονται στην 10η κατηγορία, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (Κατηγορία 11), κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 13η κατηγορία αποθήκευσε τις εκρηκτικές ύλες οι οποίες αναφέρονται στην 13η κατηγορία, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (Κατηγορία 14), κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 16η κατηγορία αποθήκευσε τις εκρηκτικές ύλες οι οποίες αναφέρονται στην 16η κατηγορία, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (Κατηγορία 17), κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 19η κατηγορία αποθήκευσε τις εκρηκτικές ύλες οι οποίες αναφέρονται στην 19η κατηγορία, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (Κατηγορία 20). Στην Κατηγορία 30 η οποία αφορά το αδίκημα της κατοχής αντικειμένου κατασκευασμένου διά την εκτόξευση επιβλαβούς αερίου, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 25 του περί Πυροβόλων Όπλων και μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου 113

(1)/04 όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα δε με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος την 6η Απριλίου 2015 στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του αντικείμενα κατασκευασμένα για την εκτόξευση επιβλαβούς αερίου, δηλαδή 100 spray. Στις λοιπές κατηγορίες που αρχικά αντιμετώπιζε ο κατηγορούμενος και συγκεκριμένα στις κατηγορίες 3, 6, 9, 12, 15, 18, 21, 23, 25, 27 και 29, απαλλάχθηκε μετά που η Κατηγορούσα Αρχή ανακοίνωσε αναστολή ποινικής δίωξης. Τα γεγονότα που στοιχειοθετούν τα αδικήματα των κατηγοριών στις οποίες ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος, είναι καταγεγραμμένα στη γραπτή έκθεση γεγονότων την οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο και διάβασε ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά και στα όσα προφορικά πρόσθεσε. Αυτά δεν έχουν αμφισβητηθεί σε κανένα σημείο από την Υπεράσπιση, έχουν δε ως ακολούθως׃ Την 01/04/2015 κατά ώρα 14:40, ο ΜΚ8 επί του κατηγορητηρίου έλαβε πληροφορία ότι στην οικία υπ΄ αριθμό 78 επί της οδού Ευαγγελίστριας στα Κάτω Πολεμίδια της Επαρχίας Λεμεσού, υπήρχε αποθηκευμένη μεγάλη ποσότητα κροτίδων και πυροτεχνημάτων. Την ίδια μέρα και ώρα 15:00 ο ΜΚ8 μαζί με τους ΜΚ16, τον Αστ. 2615 Α. Κονναρή και τον Αστ. 687 Σ. Παλιοσοφίτη έθεσαν την εν λόγω οικία υπό στενή παρακολούθηση. Επρόκειτο για μια παλαιά κατοικία η οποία φαινόταν ακατοίκητη. Στην πίσω αυλή της κατοικίας υπήρχε σταθμευμένο ένα όχημα. Κατά τις 15:30 ο ΜΚ16 επί του κατηγορητηρίου, ανέκοψε ένα πρόσωπο το οποίο εξήλθε από την εν λόγω κατοικία και ετοιμαζόταν να επιβιβαστεί στο ως άνω όχημα. Από έρευνες της αστυνομίας διαπιστώθηκε ότι το πρόσωπο αυτό ήταν ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση. Μετά από σχετική ερώτηση του ΜΚ8 προς τον κατηγορούμενο, ο τελευταίος ανέφερε ότι μέσα στην εν λόγω κατοικία είχε φυλαγμένα διάφορα πυροτεχνήματα και κροτίδες. Ο ΜΚ8 του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε, «Έχω άδεια». Την ίδια ημέρα, περί τις 16:15, μέλη της αστυνομίας εισήλθαν στην εν λόγω κατοικία δυνάμει εντάλματος ερεύνης και με την βοήθεια ειδικού πυροτεχνουργού, διαπίστωσαν ότι στον χώρο υπήρχε αποθηκευμένος μεγάλος αριθμός εκρηκτικών υλών. Λόγω της επικινδυνότητας αλλά και της μεγάλης ποσότητας των εκρηκτικών υλών, η έρευνα διακόπηκε η ώρα 17:45 και η σκηνή τοποθετήθηκε υπό φρουρά. Από έρευνες της αστυνομίας διαπιστώθηκε ότι η ως άνω κατοικία ανήκε στην κα Παναγιώτα Παπά από την Πάφο. Η τελευταία την ενοικίασε στον κατηγορούμενο. Μετά από την ως άνω διαπίστωση και κατά τις 18:30, ο ΜΚ12 επί του κατηγοροητηρίου συνέλαβε τον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε, «Αντιλαμβάνομαι την σοβαρότητα της υπόθεσης αλλά λόγω της κακής μου ψυχολογικής κατάστασης αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να σας δώσω καμιά γραπτή κατάθεση». Ακολούθως ο ΜΚ12 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, ο οποίος όμως απέφυγε να απαντήσει σε διάφορες ερωτήσεις που του τέθηκαν. Την 02/04/2015 και ώραν 11:25 συνεχίστηκε στην παρουσία του κατηγορουμένου η έρευνα εντός του υποστατικού που ανευρέθηκαν οι εκρηκτικές ύλες. Στο χώρο μετέβη και ο ΜΚ13, επί του κατηγορητηρίου, τεχνικός στην Υπηρεσία Μεταλλίων και εξουσιοδοτημένος από τον Διευθυντή Εκρηκτικών Υλών να ενεργεί εκ μέρους του επιθεωρήσεις. Ο μάρτυρας επιθεώρησε τον χώρο και εντόπισε εντός της οικίας μεγάλο αριθμό πυροτεχνημάτων και κροτίδων. Περαιτέρω διαπίστωσε ότι οι εκρηκτικές ύλες ήταν εργοστασιακές και ιδιοκατασκευής. Εντόπισε επίσης ποσότητα χυτής άγνωστης εκρηκτικής ύλης για την οποία ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι την αφαίρεσε από κροτίδες που αχρήστευσε. Από έλεγχο που έκανε ο ΜΚ13 στα μητρώα του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών διαπίστωσε ότι ουδέποτε είχε παραχωρηθεί στον κατηγορούμενο άδεια για αποθήκευση, φύλαξη σε συγκεκριμένο χώρο, κατοχή και / ή πώληση εκρηκτικών υλών. Η άδεια που κατείχε ο κατηγορούμενος ήταν στην ουσία πιστοποιητικό ικανότητας για τη μεταφορά και χρήση πυροτεχνημάτων το οποίο του επέτρεπε να μεταφέρει και να χρησιμοποιεί με ασφάλεια νόμιμα πυροτεχνήματα εφόσον προηγουμένως εξασφάλιζε σχετική άδεια αγοράς, μεταφοράς και χρήσης πυροτεχνημάτων για συγκεκριμένη εκδήλωση που θα καθορίζετο στην άδεια. Η συνολική ποσότητα κατά είδος εκρηκτικής ύλης που ανευρέθηκε στην ως άνω οικία έχει ως εξής: 130,465 κροτίδες 21,342 πυροτεχνήματα 1,970 φωτεινά σήματα χειρός 433 καπνογόνα 47 φωτοβολίδες 16 κιλά πυροτεχνικής σύνθεσης 350 μέτρα ταχύκαυστου φυτιλιού Αναφορικά με τις πιο πάνω εκρηκτικές ύλες ο ΜΚ1 επέστησε την προσοχή του κατηγορουμένου στο Νόμο και αυτός απάντησε, «Ρε παιθκιά είπα σας εν δικά μου. Έφερα τα που την Πολωνία». Σε ανακριτική κατάθεση που έδωσε ο κατηγορούμενος στον ΜΚ2 στις 04/04/2015, παραδέχθηκε ότι οι εκρηκτικές ύλες οι οποίες ανευρέθηκαν στην ως άνω οικία, ήταν δικές του και τις είχε παραγγείλει από Πολωνική εταιρεία. Τις εισήγαγε στην Κύπρο μέσω ταχυδρομείου και του λιμανιού Λεμεσού, μέσω της εταιρείας INTERFREIGHT LOGISTICS LTD και τις αποθήκευσε στην εν λόγω οικία. Στις 06/04/2015, ο ΜΚ5, διευθυντής της εκτελωνιστικής εταιρείας INTERFREIGHT LOGISTICS LTD, πληροφόρησε την αστυνομία ότι ο κατηγορούμενος πιθανόν να είχε εισάξει και άλλη ποσότητα εκρηκτικών υλών και αυτή να ήταν αποθηκευμένη στις αποθήκες της εταιρείας του. Μετά τη λήψη της πιο πάνω πληροφορίας μέλη της αστυνομίας μαζί με τον ΜΚ3, ειδικό πυροτεχνουργό, μετέβησαν στις εν λόγω αποθήκες όπου εντόπισαν τις ακόλουθες εκρηκτικές ύλες:

1. 9,900 κροτίδες
2. 609 πυροτεχνήματα
3. 287 καπνογόνα
4. 277 φωτεινά σήματα χειρός
5. 100 spray κατασκευασμένα για εκτόξευση επιβλαβούς αερίου. Από εξετάσεις που έγιναν διαπιστώθηκε ότι οι πιο πάνω εκρηκτικές ύλες αφίχθηκαν στην Κύπρο από την Πολωνία στις 03/04/2015, εκτελωνίστηκαν στις 06/04/15 και μεταφέρθηκαν στις ως άνω αποθήκες. Ανακρινόμενος προφορικά ο κατηγορούμενος από τον ΜΚ2 και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε, «Ρε παιθκιά εν παραγγελία που την Πολωνία». Στις 07/04/2015 ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε από τον ΜΚ2 για την πιο πάνω ποσότητα εκρηκτικών υλών και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε, «Παραδέχομαι ότι εγώ τα έφερα. Ήταν η τελευταία μου παραγγελία». Τα ίδια ανέφερε και σε γραπτή θεληματική κατάθεση που έδωσε λίγη ώρα αργότερα. Παραδέχθηκε επίσης ότι δεν είχε εξασφαλίσει άδεια κατοχής των ως άνω εκρηκτικών υλών. Δείγματα όλων των ειδών εκρηκτικών υλών που ανευρέθηκαν τόσο στην οικία στην οδό Ευαγγελίστριας 78, όσο και στις αποθήκες της εταιρείας INTERFREIGHT LOGISTICS LTD, στάληκαν στο Γενικό Χημείο του Κράτους για εξετάσεις. Από τις εξετάσεις που διενεργήθηκαν επιβεβαιώθηκε και από το Γενικό Χημείο ότι οι ως άνω εκρηκτικές ύλες περιείχαν πυροτεχνική σύνθεση. Σε εξέταση δειγμάτων των πιο πάνω εκρηκτικών υλών προέβη και ο ΜΚ3, Υπαστυνόμος Κουτρουζάς, εμπειρογνώμονας, ειδικός πυροτεχνουργός. Ετοίμασε σχετικές αναφορές σε σχέση με την εν λόγω εξέταση και τα πορίσματα του. Σύμφωνα με την πιο πάνω αναφορά, τα εν λόγω δείγματα ήταν σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Η συνολική πυροτεχνική σύνθεση που περιείχαν όλες οι ανευρεθέντες εκρηκτικές ύλες ήταν 450 κιλά. Η πυροτεχνική σύνθεση είναι εκρηκτική ύλη χαμηλής ισχύος. Τα υλικά των πιο πάνω ανευρεθέντων αντικειμένων εντάσσονται στην κατηγορία των πυροτεχνημάτων και με την πυροδότηση τους, δεν εκσφενδονίζουν θραύσματα αλλά παράγουν ισχυρό κρότο καθώς και καπνογόνο, φωτεινό η σπινθηροβόλο πυροτεχνικό αποτέλεσμα. Τυχόν δε πυροδότηση των εκρηκτικών υλών που ανευρέθηκαν κατά τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης πλησίον ανθρώπινου σώματος, μπορεί να προκαλέσουν τον τραυματισμό του. Οι αναφορές του ΜΚ3 και η έκθεση του Γενικού Χημείου, κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως τεκμήρια 1, 2 και
6. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός και από τα δύο μέρη ότι το ταχύκαυστο φυτίλι συνολικού μήκους 350 μέτρων, ήταν σε ρολά μήκους 25 μέτρων έκαστο και ότι ο κατηγορούμενος κατείχε τις πιο πάνω εκρηκτικές ύλες για να τις χρησιμοποιήσει μεταγενέστερα στα πλαίσια της επιχείρησης που επροτίθετο να συστήσει. Αποτελεί επίσης παραδεκτό γεγονός ότι η οικία εντός της οποίας είχε αποθηκεύσει και κατείχε τα πιο πάνω αναφερόμενα αντικείμενα ο κατηγορούμενος, ευρίσκεται εντός κατοικημένης περιοχής. Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής ζήτησε επίσης όπως τα τεκμήρια που αφορούν την παρούσα υπόθεση, ήτοι τόσο τα αντικείμενα και οι εκρηκτικές ύλες που αναφέρονται στις κατηγορίες 1, 2, 4, 5, 7, 8, 10, 11, 13, 14, 16, 17, 19, 20, 22, 24, 26 και 28, όσο και τα αντικείμενα που εκτοξεύουν επιβλαβές αέριο που αναφέρονται στην κατηγορία 30, να δημευθούν και να καταστραφούν. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής, κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του την άμεση και πλήρη συνεργασία του κατηγορουμένου με τις διωκτικές αρχές, την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο και το λευκό του ποινικό μητρώο. Ζήτησε επίσης όπως ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης. Συγκεκριμένα, επεσήμανε ότι όλα τα ανευρεθέντα πυροτεχνήματα είχαν εισαχθεί νόμιμα στην Κυπριακή Δημοκρατία, είτε μέσω ταχυδρομείου είτε μέσω του Λιμένος Λεμεσού και εκτελωνίστηκαν με την κανονική διαδικασία. Πρόθεση του κατηγορούμενου ήταν να ασχοληθεί επαγγελματικά με τα πυροτεχνήματα, ήτοι τα πυροτεχνήματα που χρησιμοποιούνται σε διάφορες εκδηλώσεις για ψυχαγωγικούς σκοπούς. Τόνισε το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κατείχε τις επίδικες εκρηκτικές ύλες όχι για εγκληματικό σκοπό η για σκοπούς εμπορίας και πώλησης τους σε τρίτα πρόσωπα, αλλά για να τις χρησιμοποιήσει μεταγενέστερα, στα πλαίσια της επιχείρησης που επροτίθετο να συστήσει, αφού εξασφάλιζε προηγουμένως την απαιτούμενη από τις αρμόδιες αρχές άδεια. Παρακάθησε για το σκοπό αυτό σε εξέταση και απέκτησε από την αρμόδια αρχή πιστοποιητικό ικανότητας χρήσης και μεταφοράς πυροτεχνημάτων συγκεκριμένων κατηγοριών (αντίγραφο δε του εν λόγω πιστοποιητικού επισυνάπτει στην αγόρευση του ως Παράρτημα 1). Έτυχε εκπαίδευσης, τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό σε σχέση με τη χρήση πυροτεχνημάτων και σχετικά επί τούτου είναι τα Παραρτήματα 2 και 3 που επισυνάπτονται στην αγόρευση του συνηγόρου υπεράσπισης. Παράλληλα ο ευπαίδευτος συνήγορος αναγνώρισε ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε άδεια κατοχής και αποθήκευσης των εν λόγω αντικειμένων. Αναγνώρισε επίσης ότι ούτε και το υποστατικό στο οποίο είχε αποθηκεύσει τις εκρηκτικές ύλες ήταν κατάλληλο για το σκοπό που το χρησιμοποιούσε καθότι δεν είχε εκδοθεί άδεια αποθήκευσης και φύλαξης τους στο συγκεκριμένο χώρον. Σε σχέση με τις κροτίδες ο ευπαίδευτος συνήγορος ανέφερε πώς αυτές αποστέλλοντο στον κατηγορούμενο σαν 'δώρο', με κάθε παραγγελία πυροτεχνημάτων από την Πολωνική εταιρεία. Όσον αφορά την ποσότητα της εκρηκτική ύλης, αντικείμενο της κατηγορίας 10, είναι η θέση του συνηγόρου του κατηγορούμενου, την οποία δεν αμφισβήτησε ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής, πως μετά την εισαγωγή των πυροτεχνημάτων και τη μεταφορά και αποθήκευση τους στο υποστατικό που χρησιμοποιούσε, ο κατηγορούμενος διαπίστωσε πως αριθμός κροτίδων δεν ενέπιπταν στις κατηγορίες των πυροτεχνημάτων που είχε άδεια χρήσης και μεταφοράς, οπόταν και τις αχρήστευσε. Μετά την αχρήστευση τους ο κατηγορούμενος φύλαξε τα φυτίλια τους και την εκρηκτική ύλη που περιείχετο σε αυτές, η οποία μετά που εντοπίστηκε στην κατοχή του και ζυγίστηκε, είχε βάρος 16 κιλά. Επισημαίνει επίσης ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε πρόθεση να την χρησιμοποιήσει. Επικαλέστηκε επίσης τις προσωπικές - οικογενειακές του περιστάσεις όπως αυτές εκτίθενται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας την οποία υιοθέτησε. Σε σχέση δε με αυτές ιδιαίτερη μνεία κάνει στο ότι ο κατηγορούμενος είναι νυμφευμένος, πατέρας ενός ανηλίκου τέκνου ηλικίας ενός χρόνου και ότι είναι ο μόνος που συνεισφέρει οικονομικά για την διαβίωση της οικογένειας του, αφού η σύζυγος του δεν εργάζεται. Πρόσθετα επισημαίνει ότι ο κατηγορούμενος από πολύ μικρή ηλικία κατέστη προστάτης και ανέλαβε την οικονομική ενίσχυση και της πατρικής του οικογένειας, αφού σε ηλικία 20 ετών απώλεσε τον πατέρα του όταν αυτός αυτοπυροβολήθηκε. Προς τούτο εργάστηκε ιδιαίτερα σκληρά κατορθώνοντας μετά από μεγάλη προσπάθεια και αφού ξεπέρασε και τα όποια ψυχολογικά προβλήματα από την τραυματική εμπειρία της απώλειας του πατέρα του, να δημιουργήσει την δική του εταιρεία συντήρησης κτιρίων. Επίσης ιδιαίτερη μνεία κάνει στο σοβαρό πρόβλημα υγείας της μητέρας του, επισυνάπτοντας σχετική ιατρική έκθεση, παράρτημα 5 της αγόρευσης του. Η κατάσταση της υγείας της έχει επιδεινωθεί λόγω της μεγάλης θλίψης που έχει προκαλέσει σε αυτήν, όπως και στα λοιπά μέλη της οικογένειας, η διάπραξη των αδικημάτων που αφορούν την παρούσα υπόθεση από τον κατηγορούμενο. Ο συνήγορος μας ζήτησε επίσης να λάβουμε υπόψη τον κίνδυνο οικονομικής εξαθλίωσης του κατηγορουμένου και κατ' επέκταση και της οικογένειας του σε περίπτωση φυλάκισης του, αφού όχι μόνο δεν θα εργάζεται για το χρονικό διάστημα εγκλεισμού του, αλλά πρόσθετα δεν θα μπορεί στο μέλλον να λαμβάνει μέρος και σε δημόσιες προσφορές καθότι αποτελεί προυπόθεση όπως ο προσφοροδότης είναι άτομο λευκού ποινικού μητρώου. Τέλος μας κάλεσε να λάβουμε υπόψη το χρόνο των 11 μηνών που έχει διαρρεύσει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι την ημερομηνία που επιβάλλεται η ποινή σε αυτόν. Συμφώνησε επίσης και αποδέκτηκε όπως εκδοθεί διάταγμα για την δήμευση και καταστροφή των τεκμηρίων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και που ευρίσκονται στην κατοχή της αστυνομίας, ως το αίτημα του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής. Όλα όσα αναφέρει ο συνήγορος του κατηγορουμένου στη γραπτή του αγόρευση, αλλά και προφορικά έχει προσθέσει, ομού με την παρατιθέμενη Νομολογία, έχουν ληφθεί υπόψη στο σύνολο τους. Περαιτέρω αναφορά στους μετριαστικούς παράγοντες στους οποίους έκανε αναφορά ο συνήγορος του κατηγορουμένου θα γίνει όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο και στη συνέχεια, σχολιάζοντας τη σημασία που θα πρέπει να προσδοθεί σε αυτούς. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα τα οποία παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται και από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από το Νόμο (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου[1]. Ακόμη η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή, όπως επίσης η νομολογία αναγνωρίζει, είναι ένα από τα στοιχεία που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τόσο στην επιμέτρηση όσο και στο είδος της ποινής που θα επιβληθεί. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στην υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας[2]: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο είναι η αρχή από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Συγκεκριμένα για μεν τα αδικήματα των κατηγοριών 1, 2, 4, 5, 7, 8, 10, 11, 13, 14, 16, 17, 19, 20, 22, 24, 26 και 28, το άρθρο 4 του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ.54, ως αυτό τροποποιήθηκε με τον Νόμο 27/1978, προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι 15 χρόνια ή χρηματική ποινή μέχρι €2.562 ή συνδυασμό και των δύο ποινών, για δε το αδίκημα της κατηγορίας 30 το άρθρο 25 του περί Πυροβόλων Όπλων και μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου 113

(1)/04 όπως αυτό τροποποιήθηκε, προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια ή χρηματική ποινή μέχρι €5.125 ή συνδυασμό και των δύο ποινών. Η τιμωρία όπως επανειλημμένως έχει λεχθεί, δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά μέτρο άμυνας έναντι παραβιάσεων του δικαίου και υπονόμευσης των αρχών του. Η ανάγκη προστασίας ποικίλει, ανάλογα με τη σοβαρότητα και την συχνότητα διάπραξης του αδικήματος. Αποτελεί ταυτόχρονα αξίωμα, ότι η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση δεν μειώνει την παράλληλη ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, ώστε αυτή να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητά του[3]. Παράλληλα όμως διατηρούμε κατά νου, ότι η εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να οδηγεί στην ουδετεροποίηση της αποτελεσματικότητας του νόμου ή την εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής[4]. Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα που αφορούν την μεταφορά, κατοχή και χρήση εκρηκτικών υλών. Στις πλείστες η κατοχή εκρηκτικών υλών κατείχετο ή χρησιμοποιήθηκε κυρίως για την επίτευξη εγκληματικών σκοπών, κάτι που εδώ ελλείπει και γι αυτό δικαιολογείται η διαφοροποίηση της παρούσας υπόθεσης από πολλές άλλες, όπου επιβλήθηκαν στους δράστες πολυετείς ποινές φυλάκισης. Ωστόσο, επισημαίνουμε ταυτόχρονα πώς δυνητικά ενυπάρχει σε κάθε περίπτωση παράνομης κατοχής εκρηκτικών υλών κίνδυνος, καθ' ό,τι τα κίνητρα που προκαλούν τις ενέργειες των ανθρώπων είναι συχνά απρόβλεπτα. Παρόμοια προσέγγιση υπήρξε από το Εφετείο στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Λεωνίδου[5], όπου ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι δεν διαπνεόταν από οποιοδήποτε ύποπτο κίνητρο σ΄ ό,τι αφορά την κατοχή των όσων ανευρέθηκαν και συνεπώς δεν συνέτρεχε ο κίνδυνος που με τις αυστηρές ποινές ο Νομοθέτης θέλησε να αποτρέψει. Στην εν λόγω υπόθεση το Εφετείο αφού έλαβε υπόψη προς όφελος του κατηγορούμενου και την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην εκδίκαση της υπόθεσης, αντικατέστησε τις συντρέχουσες ποινές τετράμηνης φυλάκισης με αναστολή σε κατηγορίες παράνομης κατοχής πιστολιού και εκρηκτικών υλών, με άμεσες και συντρέχουσες ποινές φυλάκισης ενός έτους. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στην εν λόγω υπόθεση: «Λέχθηκε ότι ο εφεσίβλητος δε διαπνεόταν από οποιοδήποτε ύποπτο κίνητρο σε ό,τι αφορά την κατοχή των όσων ανευρέθηκαν και γι' αυτό, κατ' ουσία, δε συνέτρεχε ο κίνδυνος που με τις αυστηρές ποινές ηθέλησε ο νομοθέτης να αποτρέψει. Θα λέγαμε όμως ότι δυνητικά ενυπάρχει ο κίνδυνος σε κάθε περίπτωση κατοχής παράνομου οπλισμού γιατί ό,τι προκαλεί τις ενέργειες των ανθρώπων είναι συχνά απρόβλεπτο.» Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης προσομοιάζουν σε μεγάλο βαθμό με τα γεγονότα στην υπόθεση Αθανάσιος Καραπατέας ν. Δημοκρατίας[6]. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την ποινή των δύο χρόνων φυλάκισης που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα για κατοχή εκρηκτικών υλών, συνολικού βάρους 1875 κιλών, που εμπεριείχοντο σε αντικείμενα παρόμοιας φύσεως με αυτά που ανευρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορούμενου στην παρούσα υπόθεση. Χαρακτήρισε την ποινή ως 'λίγο ψηλή', σε καμιά περίπτωση όμως 'έκδηλα υπερβολική'. Στην απόφαση τονίζεται η σοβαρότητα της υπόθεσης και αναφέρονται σχετικά τα πιο κάτω: «Περαιτέρω ο συνήγορος ανέφερε ότι η ποινή που επεβλήθηκε δεν είναι η αρμόζουσα και υπήρξε παραπλάνηση του πρωτόδικου Δικαστηρίου καθότι έλαβε υπόψη του υποθέσεις κατοχής εκρηκτικών υλών οι οποίες θα χρησιμοποιούντο για καταστροφή περιουσίας. Συμφωνούμε ότι το Κακουργιοδικείο έκαμε αναφορά σε υποθέσεις οι οποίες έχουν αυτή την υφή, πλην όμως το επισημαίνει το Κακουργιοδικείο και προβληματίζει τον εαυτό του επί τούτου, καταλήγοντας ότι η τεράστια ποσότητα και συγκεκριμένα 1.875 κιλά ήταν ποσότητα εκρηκτικών υλών κατεχόμενη από τον εφεσείοντα χωρίς οποιοδήποτε έλεγχο ή εποπτεία εντός κατοικημένης περιοχής. Αυτό το σημείο από μόνο του καταδεικνύει τον εν δυνάμει κίνδυνο τον οποίο το Κακουργιοδικείο επεσήμανε ότι σε περίπτωση έκρηξης τα αποτελέσματα θα ήταν μοιραία, λαμβάνοντας υπόψη το μίγμα και όπως αναφέρεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου το οστικό κύμα το οποίο θα μπορούσε να προκαλέσει τραυματισμούς, την έκταση των οποίων ουδείς θα μπορούσε να προβλέψει». Επισημαίνουμε ότι στην εν λόγω υπόθεση μας παρέπεμψε και ο συνήγορος του κατηγορουμένου με εισήγηση ότι αυτή διαφοροποιείται σε βαθμό σοβαρότητας από την παρούσα, λόγω κυρίως της ποσότητας της εκρηκτικής ύλης, αλλά και τον σκοπό για τον οποίο κατείχοντο τα ανευρεθέντα αντικείμενα, από τον εφεσείοντα. Συμφωνούμε ότι η πιο πάνω υπόθεση αφορούσε πολύ μεγαλύτερη ποσότητα εκρηκτικής ύλης και ο σκοπός που κατείχοντο τα διάφορα αντικείμενα από τον εφεσείοντα, ήταν για να διατεθούν προς πώληση σε άλλα άτομα, εν όψει των επικείμενων εορτών του Πάσχα. Αποδεχόμαστε συναφώς ότι από αυτή την σκοπιά η εν λόγω υπόθεση μπορεί να χαρακτηριστεί ως περισσότερο σοβαρή, όμως και η ποσότητα των 450 κιλών που αφορούν την παρούσα, είναι επίσης σημαντική και σε περίπτωση ανάφλεξης και έκρηξης της οι συνέπειες που θα προκαλέσει είναι σοβαρές έως και τραγικές. Των πιο πάνω λεχθέντων και επανερχόμενοι στα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, κρίνουμε ότι και αυτά είναι πολύ σοβαρά. Ο κατηγορούμενος παράνομα αποθήκευσε και κατείχε πολύ μεγάλη ποσότητα εκρηκτικών υλών που περιείχοντο σε: 140,465 κροτίδες 21,951 πυροτεχνήματα 2,247 φωτεινά σήματα χειρός 720 καπνογόνα 47 φωτοβολίδες 16 κιλά πυροτεχνικής σύνθεσης 350 μέτρα ταχύκαυστου φυτιλιού Τονίζουμε δε ότι η εν λόγω ποσότητα κατείχετο και αποθηκεύτηκε σε κατοικημένη περιοχή και ο κατηγορούμενος γνώριζε πως ο συγκεκριμένος χώρος δεν ήταν κατάλληλος για τον σκοπό που τον χρησιμοποιούσε. Είναι ακόμη ευρέως γνωστό και για τούτο έχομε δικαστική γνώση από τις υποθέσεις που οδηγήθηκαν ενώπιον των Δικαστηρίων, ότι η χρήση κροτίδων, πυροτεχνημάτων, φωτεινών σημάτων και καπνογόνων στις εκκλησίες κατά τις εορτές του Πάσχα και σε γήπεδα όπου διεξάγονται αθλητικές και άλλες εκδηλώσεις, στην παρουσία μάλιστα χιλιάδων συνανθρώπων μας, δυστυχώς είναι σύνηθες φαινόμενο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε τραυματισμούς προσώπων και πρόκλησης ζημιών σε περιουσία. Ακόμη και σύμφωνα με τα εκτεθέντα γεγονότα, μπορεί από την πυροδότηση και έκρηξη των πιο πάνω κροτίδων και λοιπών αντικειμένων, να μην εκσφενδονίζονται θραύσματα, όμως παράγεται ισχυρός κρότος και καπνογόνο, φωτεινό η σπινθηροβόλο αποτέλεσμα το οποίο αν αυτό γίνει πλησίον ανθρώπου μπορεί να προκαλέσει τον τραυματισμό. Δεν μας διαφεύγει βεβαίως η εκφρασθείσα από την υπεράσπιση θέση, με την οποία συμφώνησε και ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής, αναφορικά με την ισχύ της εκρηκτικής ύλης, η οποία, όπως και ο ειδικός εμπειρογνώμονας της αστυνομίας αναφέρει στις εκθέσεις του Τεκμήρια 1 και 2 είναι χαμηλής ισχύος. Εκείνο βεβαίως που εδώ έχει σημασία είναι ότι ο κίνδυνος τραυματισμού ανθρώπων από τη χρήση των πυροτεχνημάτων, καπνογόνων, φωτεινών σημάτων, φωτοβολίδων κροτίδων και λοιπών αντικειμένων που ανευρέθηκαν στην κατοχή και φύλαξη του κατηγορούμενου, είναι υπαρκτός. Το άλλο ιδιαίτερα επιβαρυντικό στοιχείο για τον κατηγορούμενο, είναι ότι τις πιο πάνω πολύ μεγάλες ποσότητες πυροτεχνημάτων και εκρηκτικών υλών, κατείχε και αποθήκευσε χωρίς οποιοδήποτε έλεγχο από τις αρμόδιες αρχές του κράτους σε χώρο μάλιστα, που ως και ό συνήγορος του αναφέρει στην αγόρευση του, δεν ήταν κατάλληλος για φύλαξη τέτοιων επικίνδυνων υλικών που ευρίσκετο όπως και άνωθι αναφέρεται, εντός κατοικημένης περιοχής. Ο πιο πάνω δε αριθμός, η φύση και οι ποσότητες των ανευρεθέντων αντικειμένων στην κατοχή του κατηγορούμενου, κρίνουμε πως δεν μπορεί να παραλληλιστεί η συγκριθεί με την κατοχή και ανάφλεξη ενός κουτιού από σπίρτα η πυροτεχνημάτων που χρησιμοποιούνται σε τούρτες γενεθλίων, ως η ατυχής θα λέγαμε εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης. Η ανάγκη λοιπόν για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών είναι και για αυτούς τους λόγους επιβεβλημένη. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου, ισχυρίστηκε πως ο λόγος που ο κατηγορούμενος επέδειξε την παραβατική συμπεριφορά για την οποία ευρίσκεται ενώπιον μας, ήταν η επιθυμία του να ασχοληθεί επαγγελματικά με την μεταφορά και χρήση πυροτεχνημάτων σε διάφορες εκδηλώσεις. Γι αυτό εισήγαγε και την ποσότητα των αντικειμένων που φύλαττε και αποθήκευσε στο υποστατικό που ενοικίαζε. Αυτό όμως το οποίο εύκολα διαπιστώνεται από τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί ενώπιον μας, αλλά και από τα όσα ο ίδιος ο συνήγορος υπεράσπισης αναφέρει στην αγόρευση του, είναι πώς ο κατηγορούμενος είχε πλήρη επίγνωση πώς για την κατοχή και αποθήκευση των εν λόγω αντικειμένων χρειαζόταν ειδική άδεια η οποία εξασφαλίζεται αφού δοθούν συγκεκριμένες εγκρίσεις από διάφορες υπηρεσίες του κράτους. Συγκεκριμένα από την αστυνομία, την πυροσβεστική υπηρεσία και την υπηρεσία μεταλλείων. Με πλήρη λοιπόν επίγνωση του παράνομου των ενεργειών του και με επαναλαμβανόμενη και επικίνδυνη παραβατική συμπεριφορά, ο κατηγορούμενος άρχισε και συνέχισε να αποθηκεύει και να έχει στην κατοχή του τον πολύ μεγάλο αριθμό των πιο πάνω αναφερομένων αντικειμένων και εκρηκτικών υλών, αδιαφορώντας για τις όποιες συνέπειες όχι μόνο για τον ίδιο αλλά και για άλλα πρόσωπα. Δεν παραγνωρίζουμε επίσης το γεγονός ότι η αγορά και εισαγωγή των εκρηκτικών υλών έγινε νόμιμα, όπως ανέφερε ο συνήγορος υπεράσπισης και δεν αμφισβήτησε ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, καθώς επίσης και το ότι ο κατηγορούμενος είχε άδεια και πιστοποιητικό χρήσης και μεταφοράς τούτων για τον σκοπό που πιο πάνω αναφέρεται. Ωστόσο κανένας δεν νομιμοποιείται κατ΄ επίκληση επιχειρηματικής δραστηριότητας που αποβλέπει και σε οικονομικό όφελος, να διαπράττει σοβαρά αδικήματα όπως είναι και αυτά που αφορούν στην κατοχή εκρηκτικών υλών και μάλιστα πολύ μεγάλης ποσότητας όπως συμβαίνει εδώ. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στην Ποινική Έφεση 211/12, Λέανδρος Κωστάκη Κυριάκου ν. Δημοκρατίας, Απόφαση ημερομηνίας 25.1.2013: «Κυρίως δε, όμως, να τονίσουμε το γεγονός, το οποίο τονίσαμε και στη Μακρή, ότι κανένας, μα κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα και, ιδιαίτερα, εγκλήματα του είδους τα οποία πλήττουν το θεμέλιο της όλης ασφάλειας των πολιτών.» Επισημαίνομε δε ότι κανένα στοιχείο έχει τεθεί ενώπιον μας το οποίο να δικαιολογεί την παράνομη κατοχή και αποθήκευση από τον κατηγορούμενο 100 αντικειμένων κατασκευασμένων για την εκτόξευση επιβλαβούς αερίου (spray). Αέριο, που όπως διαπιστώνουμε από την έκθεση του Κρατικού Χημείου, Τεκμήριο 3, είναι επιβλαβής ουσία η οποία προκαλεί αναστρέψιμη η μη αναστρέψιμη βλάβη και ανήκει στην κατηγορία των δακρυγόνων ουσιών (tear - gas). Τα εν λόγω αντικείμενα, με γνώμονα την κοινή λογική και έχοντας υπόψη τη ζημιά που μπορούν να προκαλέσουν στον ανθρώπινο οργανισμό σίγουρα δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τους ιδίους λόγους όπως τα πυροτεχνήματα, δηλαδή σε εκδηλώσεις καλλιτεχνικές η για ψυχαγωγικούς σκοπούς. Επίσης δεν καλύπτονται και ουδεμία σχέση έχουν με το πιστοποιητικό ικανότητας μεταφοράς και χρήσης πυροτεχνημάτων, Παράρτημα 1, της αγόρευσης του συνηγόρου υπεράσπισης που ο κατηγορούμενος είχε εξασφαλίσει. Στην προκειμένη περίπτωση λαμβάνουμε υπόψη ως μετριαστικό παράγοντα τη συνεργασία του κατηγορούμενου με τη αστυνομία και την παραδοχή των αδικημάτων τόσο στην αστυνομία όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου. Εκλαμβάνουμε δε την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, ως άμεση αφού ναι μεν αρχικά δεν παραδέχθηκε τις κατηγορίες, όμως έπραξε άμεσα τούτο μόλις η κατηγορούσα αρχή τροποποίησε το κατηγορητήριο και προτού αρχίσει η ακροαματική διαδικασία. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων[7]. Όμως όπως η νομολογία αναγνωρίζει, η βαρύτητα που μπορεί να αποδοθεί στην παραδοχή ενός κατηγορούμενου, ποικίλει ανάλογα με την περίπτωση. Μεγαλύτερη αξία μπορεί να αποδοθεί στην παραδοχή σε υποθέσεις όπου η απόδειξη του αδικήματος στο Δικαστήριο θα ήταν χρονοβόρα και δύσκολη, στοιχείο που κρίνομε ότι δεν συντρέχει στην παρούσα υπόθεση αφού ο κατηγορούμενος ήταν ο ενοικιαστής της οικίας όπου είχαν ανευρεθεί οι εκρηκτικές ύλες και βρισκόταν στο χώρον όταν αυτός είχε τεθεί υπό παρακολούθηση. Περαιτέρω λαμβάνουμε υπόψη ως μετριαστικό παράγοντα, τις οικογενειακές - προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου όπως αυτές εκτίθενται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και τα ό,σα εξ αυτών επεσήμανε ο ευπαίδευτος συνήγορος του. Θα πρέπει όμως να λεχθεί ότι οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου, είναι μεν παράγοντες που πρέπει να συνυπολογίζονται κατά την επιμέτρηση της ποινής, σε σοβαρά όμως αδικήματα δεν είναι μείζονος σημασίας[8]. Όσον αφορά τις επιπτώσεις της φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορούμενου, αναγνωρίζομε ότι συγκαταλέγονται επίσης μεταξύ των ελαφρυντικών παραγόντων, πλην όμως ούτε αυτές είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής[9]. Δεν μας διαφεύγει ακόμη και το γεγονός ότι με την καταδίκη του κατηγορούμενου, κι όχι με τυχόν επιβολή ποινής φυλάκισης, αυτός δεν θα έχει πλέον λευκό ποινικό μητρώο με άμεσο αντίκτυπο στην διατήρηση της ισχύος του Πιστοποιητικού Ικανότητας Κατοχής και Χρήσης Πυροτεχνημάτων και απόκτησης τοιούτου στο μέλλον (βλέπε άρθρο 30 των Περί Εκρηκτικών Υλών Κανονισμών, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί). Σημειώνουμε όμως ότι είναι ο ίδιος που με πλήρη επίγνωση του τοιούτου ενδεχομένου, διέπραξε τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης. Αν λοιπόν πρέπει κάποιον να μέμφεται από το επακόλουθο αυτό, είναι τον ίδιο του τον εαυτό. Σε σχέση με τις συνέπειες από την απώλεια του λευκού ποινικού μητρώου του κατηγορούμενου στην διεξαγόμενη επιχείρηση του, ήτοι της συντήρησης κτιρίων και την αδυναμία του κατηγορούμενου να συμμετέχει σε δημόσιες προσφορές, επισημαίνουμε πως για το συγκεκριμένο ζήτημα ουδέν στοιχείο τέθηκε ενώπιον μας που να υποστηρίζει μια τέτοια θέση. Μελετήσαμε τον Περί Προσφορών του Δημοσίου Νόμο Ν. 102(Ι)/1997, ως αυτός μέχρι και σήμερα ισχύει και δεν εντοπίσαμε πρόνοια που να υποστηρίζει την θέση του συνηγόρου. Αναφορά για αποκλεισμό προσφοροδοτών γίνεται στα άρθρο 7 του εν λόγω Νόμου, πλήν όμως για άλλους λόγους που δεν υποστηρίζουν την εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορούμενου. Αναφορικά με την επίκληση από τον συνήγορο υπεράσπισης του παράγοντα του χρόνου που έχει διαρρεύσει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι και σήμερα που επιβάλλεται ποινή στον κατηγορούμενο, παρατηρούμε κατ΄ αρχάς ότι αυτή η επίκληση έγινε με τρόπο γενικό και αφηρημένο και τίποτα δεν έχει τεθεί ενώπιον μας για το πώς το εν λόγω χρονικό διάστημα έχει με οποιοδήποτε τρόπο επηρεάσει τον κατηγορούμενο δυσμενώς. Ακόμη όπως διαπιστώνουμε από τον φάκελο της υπόθεσης ουδεμία καθυστέρηση δύναται να αποδοθεί στις διωκτικές αρχές κατά τον χειρισμό της υπόθεσης μέχρι την καταχώρηση της στο Δικαστήριο. Αντιθέτως υπήρξε άμεση διαλεύκανση και άμεση καταχώρηση της στο Δικαστήριο αφού στις 8/4/2015, ήτοι επτά μέρες μετά την σύλληψη του κατηγορούμενου και δύο μετά τον εντοπισμό της 2ης ποσότητας των εκρηκτικών υλών στις αποθήκες της εκτελωνιστικής του εταιρείας, καταχωρήθηκε η παρούσα. Για δε την ημερομηνία ορισμού της υπόθεσης για πρώτη εμφάνιση, που ήταν η 19/5/2015, αλλά και τον ορισμό της για ακρόαση για πρώτη φορά στις 12/10/2015, επίσης ουδεμία ευθύνη μπορεί να αποδοθεί στην κατηγορούσα αρχή, αφού αυτές δόθηκαν από το Δικαστήριο με γνώμονα το βεβαρυμένο με πολλές υποθέσεις που εκκρεμούσαν αλλά και εκκρεμούν, πρόγραμμα του Κακουργιοδικείου. Επισημαίνουμε δε ότι στις πλείστες εξ αυτών οι κατηγορούμενοι τελούν υπό κράτηση μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης τους, κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα. Ακόμη όπως διαπιστώνουμε από τον φάκελο της υπόθεσης στις 12/10/2015 ζητήθηκε αναβολή από τον συνήγορο υπεράσπισης για τους λόγους που καταγράφονται στο πρακτικό του Δικαστηρίου, με επακόλουθο η υπόθεση να οριστεί για ακρόαση στις 22/2/2016, ημερομηνία που ο κατηγορούμενος άλλαξε απάντηση σε όλες τις κατηγορίες από μη παραδοχή σε παραδοχή οπόταν αυτή ορίστηκε για γεγονότα και ποινή στις 16/3/2016 κατόπιν αιτήματος τόσο του συνηγόρου υπεράσπισης όσο και της κατηγορούσας αρχής. Η μόνη περίοδος που διέρρευσε και μπορεί να αποδοθεί ευθύνη στην κατηγορούσα αρχή, είναι το χρονικό διάστημα των 21 ημερών που μεσολάβησε από την 16/3/2016 μέχρι την 6/4/2016, όταν η υπόθεση αναβλήθηκε κατόπιν αιτήματος της κατηγορούσας αρχής για να εξέταζε το ενδεχόμενο αναστολής κάποιων εκ των κατηγοριών, που τελικά διέκοψε στις 6/4/2016. Έχοντας λοιπόν υπόψη τα πιο πάνω, αλλά και την σχετική επί του θέματος νομολογία, τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου όσο και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων[10], κρίνουμε ότι το χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει από την διάπραξη των αδικημάτων αντικειμενικά ιδωμένο, δεν μπορεί να εκληφθεί ως πρόσθετος μετριαστικός παράγοντας. Αφού λάβαμε υπόψη όλα τα πιο πάνω και αξιολογήσαμε κάθε σχετικό με την ποινή παράγοντα, καταλήξαμε ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή στον κατηγορούμενο, είναι αυτή της φυλάκισης, την οποία και επιβάλλουμε. Καταληκτικά επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο τις εξής ποινές: Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Στην 5η κατηγορία ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Στην 8η κατηγορία ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Στην 11η κατηγορία ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Στην 14η κατηγορία ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Στην 17η κατηγορία ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Στην 20η κατηγορία ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Στην 22η κατηγορία ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Στην 24η κατηγορία ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Στην 26η κατηγορία ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Στην 28η κατηγορία ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Στην 30η κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Οι πιο πάνω ποινές να συντρέχουν. Στην 1η,4η,7η,10η,13η,16η και 19η κατηγορίες δεν επιβάλλονται ποινές αφού τα γεγονότα των κατηγοριών αυτών εμπεριέχονται στις 2η,5η,8η,11η,14η,17η και 20η κατηγορίες αντίστοιχα. Oι 140,465 κροτίδες, τα 21,951 πυροτεχνήματα, τα 2,247 φωτεινά σήματα χειρός, τα 720 καπνογόνα, οι 47 φωτοβολίδες, τα 16 κιλά πυροτεχνικής σύνθεσης και τα 350 μέτρα ταχύκαυστου φυτιλιού, που αναφέρονται στις κατηγορίες 1, 2, 4, 5, 7, 8, 10, 11, 13, 14, 16, 17, 19, 20, 22, 24, 26 και 28 και τα 100 spray που αφορούν την 30η κατηγορία, δημεύονται και διατάσσουμε την καταστροφή τους. Στη συνέχεια θα εξετάσουμε κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αναστολή των επιβληθέντων ποινών φυλάκισης, ως ήταν και εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης. Έχοντας υπόψη τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση τα οποία είναι πολύ σοβαρά και ειδικότερα την πολύ μεγάλη ποσότητα εκρηκτικών υλών που ο κατηγορούμενος αποθήκευσε και κατείχε, ως λεπτομερώς αναφέρθηκε πιο πάνω, τους κινδύνους που εγκυμονεί η κατοχή τους, αλλά και τους λοιπούς επιβαρυντικούς παράγοντες που έχουν εκτεθεί ανωτέρω, κρίνουμε ότι δεν δικαιολογούν την αναστολή εκτέλεσης των επιβληθέντων ποινών φυλάκισης[11]. Ακόμη ούτε και οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου, οι οποίες σημειωτέον δεν έχουν διαφοροποιηθεί, είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την αναστολή έκτισης των ποινών φυλάκισης. Αυτές έχουν ήδη ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση των ποινών και έχουν διαδραματίσει ιδιαίτερο και σημαντικό ρόλο σε σχέση με το εύρος αυτών. Η εγγενής σοβαρότητα των αδικημάτων, καθώς και η ανάγκη για αποτροπή, καθιστούν αναπόφευκτη την άμεση εκτέλεσή τους. Συνακόλουθα κρίνομε ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση διαταγής για αναστολή των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο. Η ποινές φυλάκισης είναι άμεσες. (Υπ.) .............. Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Α. Κονής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: Αποθήκευση και κατοχή εκρηκτικών υλών [1]

(1990)2 ΑΑΔ 264 [2]

(1999)2 ΑΑΔ 632 [3] (βλ.Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 245) [4] (βλ. Antoniades v. Police

(1986)2 CLR 21, Πισκόπου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 342 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 224) [5]

(1997)2 ΑΑΔ 300 [6] Ποιν.Έφεση 208/13, στην απόφαση του ημερομ.25/9/2014 [7] (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28) [8] (βλ. Αργυρού ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 670). [9] (βλ. Domotov κ.α ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ 424) [10] (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Λεωνίδου ανωτέρω και Χριστάκης Αριστείδου Φούτας ν. Αστυνομίας, Ποινική έφεση 180/2014, ημερ. 3/10/2014) [11] (βλ. Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση αριθμ.221/12, ημερ.19/12/2012) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο