Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΤΑΥΡΙΝΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 9672/16, 5/5/2016

(1)(α) του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/

1. (κατηγορίες 1, 3, 6, 8 και 10)
2. Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και τάξεως Β κατά παράβαση του Νόμου 29/
3. (κατηγορίες 2, 4 και 5)
4. Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β κατά παράβαση του Νόμου 29/77 με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλο πρόσωπο. (κατηγορίες 7, 9)
5. Αδικήματα Νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(1)(iii)

(2)και 5 (α) του Περί της Παρεμπόδισης και καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες Νόμου 188

(1)/

1. (κατηγορούμενος 1 - 11η κατηγορία, κατηγορούμενος 2 -12η κατηγορία και κατηγορούμενος 3 - 13η κατηγορία).
2. Κάπνισμα φυτού κάνναβης κατά παράβαση των άρθρων 10 (α), 24

(1), 30 και 31 Πρώτος πίνακας Μέρος ΙΙ και τρίτος Πίνακας του Ν.29/77 (2ος κατηγορούμενος κατηγορία 14η). 6. Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 4

(4)(δ) του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ.54 και άρθρο 20 Κεφ.

1. (κατηγορία 15η)
2. Κατοχή εκρηκτικών υλών άνευ άδειας του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 4

(4)(Δ) του Κεφ.

1. (κατηγορία 16η). Οι κατηγορούμενοι με προηγούμενη σήμερα απόφαση του Δικαστηρίου παραπέμφθηκαν σε απευθείας δίκη στο Κακουργιοδικείο, το οποίο θα συνέλθει σε συνεδρία στη Λεμεσό στις 09/06/2016 και ώρα 9:00π.μ. Μετά την εξέλιξη αυτή, η Κατηγορούσα Αρχή υπέβαλε αίτημα όπως το Δικαστήριο διατάξει την κράτηση των 3 κατηγορουμένων μέχρι την έναρξη της δίκης τους στο Κακουργιοδικείο. Προς υποστήριξη του αιτήματός της η Κατηγορούσα Αρχή επικαλέσθηκε:
2. την πιθανότητα / κίνδυνο μη προσέλευσης των κατηγορουμένων στη δίκη, τους όπως αυτή προκύπτει από : (α) τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι (β) την πιθανότητα καταδίκης τους, με βάση την υπάρχουσα μαρτυρία (γ) το ύψος των ποινών που προβλέπονται από τον Νόμο σε περίπτωση καταδίκης (δ) την πιθανότητα φυγοδικίας των κατηγορουμένων ενόψει ακριβώς της ύπαρξης των πιο πάνω λόγων.
3. Τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων. Προς υποστήριξη των ανωτέρω η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής παρέπεμψε πέραν από τις νομολογιακά καθιερωμένες αρχές που διέπουν το ζήτημα της κράτησης υποδίκων, στο μαρτυρικό υλικό, Τεκμήριο 3, με σκοπό να στηρίξει τον ισχυρισμό της περί της ύπαρξης ορατής πιθανότητας καταδίκης. Επίσης αναφέρθηκε σε σωρεία νομολογίας της οποίας τα αδικήματα ομοιάζουν με τα αδικήματα στο παρόν κατηγορητήριο εισηγούμενη ότι θα πρέπει το αίτημα της να εγκριθεί. Περαιτέρω κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 ποινικό μητρώο του 1ου κατηγορούμενου με προηγούμενες καταδίκες του. Το σύνολο της αγόρευσης της ευπαιδεύτου συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής βρίσκεται αυτούσιο ενώπιον του Δικαστηρίου, έχει μελετηθεί δεόντως και δεν υπάρχει λόγος επανάληψης του στην παρούσα απόφαση. Η ευπαίδευτη συνήγορος των κατηγορουμένων 1 και 3 από την άλλη διαφοροποίησε την θέση της αναφορικά με τους πελάτες της αναφέροντας ότι από την μια ο 1ος κατηγορούμενος δεν φέρει ένσταση στο αίτημα για την κράτηση του από την άλλη για τον 3ο κατηγορούμενο διατύπωσε την ένσταση της στο αίτημα, θέση για την οποία και αγόρευσε. Κύριος άξονας της ένστασης της αποτέλεσε η εισήγηση της ότι μέσα από το μαρτυρικό υλικό - Τεκμήριο 3 δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα καταδίκης του πελάτη της - κατηγορούμενου 3 για τον οποίο η μόνη ανάμειξη με την υπόθεση ήταν ότι ήταν ιδιοκτήτης του ακινήτου εντός του οποίου βρέθηκαν οι εκρηκτικές ύλες και οι ναρκωτικές ουσίες ενώ μέσα από τις καταθέσεις του κατηγορούμενου 2 δεν φαίνεται να εμπλέκεται με οιοδήποτε άλλο τρόπο. Σύμφωνα με την κα. Νεοφύτου: - Η απόλυση με εγγύηση του κατηγορουμένου αποτελεί την πρώτη επιλογή του Δικαστηρίου σύμφωνα με την νομολογία και τυχόν διαταγή για κράτηση θα πρέπει να επιβάλλεται με φειδώ σύμφωνα και με σχετική νομολογία. Προς τούτο εισηγήθηκε και όρους οι οποίοι δύναται να επιβληθούν και ειδικότερα αφορούν την παρουσίαση του ενώπιον αστυνομικού σταθμού ακόμα και 3 φορές ημερησίως, την παράδοση των ταξιδιωτικών του εγγράφων και την αναγραφή του ονόματος τους στον κατάλογο των προσώπων που η έξοδος τους απαγορεύεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και ότι ο κατηγορούμενος δύναται να καταβάλει εγγύηση δια μέσου αξιόχρεου εγγυητή για ποσό €150.000=. - Η σοβαρότητα των αδικημάτων δεν θα πρέπει να απομονώνεται, αλλά θα πρέπει να κρίνεται σε συνδυασμό με τις άλλες προϋποθέσεις που έχουν καθιερωθεί νομολογιακά. - Με αναφορά σε διάφορα σημεία του Τεκμηρίου 3 η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου 3 εισηγήθηκε ότι δεν υπάρχει ακόμα και με τον τρόπο που εξετάζεται το μαρτυρικό υλικό στο στάδιο αυτό, ορατή πιθανότητα καταδίκης του πελάτη της. - Αναφέρθηκε στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου 3 και ότι αυτός ηλικίας 62 ετών πατέρας 4 παιδιών και παππούς 8 εγγονιών ενώ διαμένει με την σύζυγο και την 5 μηνών έγκυο θυγατέρα του σε ιδιόκτητη κατοικία τον τίτλο ιδιοκτησίας της οποίας προτίθεται να καταθέσει ως εγγύηση. Η οικία αυτή αποτελεί και το μοναδικό περιουσιακό του στοιχείο. - Είναι ανάπηρος πολέμου και λαμβάνει σχετικό επίδομα. Τα όσα ανέφερε η ευπαίδευτη συνήγορος του Κατηγορούμενου 3, τα συνδύασε με αναφορά σε νομολογία, τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όσο και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ). Το σύνολο της αγόρευσης της συνηγόρου του κατηγορούμενου 3 βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, έχει ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και δεν χρειάζεται να επαναληφθεί αυτολεξεί. Για την έκδοση της παρούσας απόφασης έχω λάβει υπόψη μου τα όσα εισηγήθηκαν αμφότερες οι πλευρές και έχω μελετήσει επισταμένως τη σχετική Νομολογία, στην οποία αναφέρθησαν αμφότεροι οι συνήγοροι, τόσο του Κατηγορούμενου 3, όσο και της Κατηγορούσας Αρχής. Ο δε ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 2 δήλωσε ότι ο πελάτης του δεν φέρει ένσταση στην κράτηση του και ως εκ τούτου δεν αγόρευσε σχετικά. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - Εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση Η εξουσία του Δικαστηρίου όσον το αφορά αίτημα κράτησης των Κατηγορουμένων μέχρι την ημερομηνία της δίκης τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου, στο οποίο έχουν ήδη παραπεμφθεί σε προηγούμενο στάδιο της διαδικασίας αυτής, εδράζεται στα άρθρα 48 και 157

(1)της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του, πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτησή του αποτελεί έναν σοβαρό περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 373 αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά εφόσον αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στη δίκη του. Ταυτόχρονα πρέπει να σταθμίζεται με αυτά και το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την παρουσία των κατηγορουμένων στο Δικαστήριο. Η κράτηση υποδίκου καθίσταται αποδεκτή εφόσον το επιβάλλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με βάση παγίως καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109 απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου και είναι:

1. Η πιθανότητα/κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο
2. Η πιθανότητα/κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων
3. Η πιθανότητα/κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δύναται να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Δεν είναι συνεπώς απαραίτητη η συνδρομή και των τριών πιο πάνω παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολής αυστηρής ποινής, αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν στην εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη του. Στη Θεοδωρίδη κ.α. ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 139, επισημάνθηκε ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα αυξημένο είναι και το κίνητρο του υποδίκου να αποφύγει τη δίκη του. Βεβαίως υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τις συνθήκες, τα γεγονότα και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων σε κάθε συγκεκριμένη υπόθεση. Στην Οικονομίδης V Αστυνομίας, Π.Ε. 7514, ημερ. 05.11.2003, επισημαίνεται ότι η σοβαρότητα του αδικήματος ήταν αυταπόδεικτη από τη στιγμή που για ένα από τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται προβλέπεται φυλάκιση δια βίου. Στην παρούσα υπόθεση τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι είναι πάρα πολύ σοβαρά. Ενδεικτικό της σοβαρότητας τους συνιστούν οι προβλεπόμενες από το νόμο ποινές που είναι μέχρι και δια βίου φυλάκιση. Για τη διαπίστωση ύπαρξης πιθανότητας καταδίκης εξετάζεται το υπάρχον μαρτυρικό υλικό στην όψη του και μόνο, χωρίς το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγησή του ή σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης, εφόσον δεν αποφασίζεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας η ενοχή ή μη του κατηγορουμένου. Θέματα που σχετίζονται με ισχυρισμούς που αφορούν τη νομιμότητα της σύλληψης του υπόπτου, όπως επίσης και τη δεκτότητα μαρτυρίας που βασίζεται σε δηλώσεις του υπόπτου ή άλλα θέματα που αφορούν τη δεκτότητα μαρτυρίας (όπως ότι η μαρτυρία λήφθηκε παράνομα) εξετάζονται κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της ουσίας της υπόθεσης και όχι στο στάδιο της εξέτασης αίτησης για την κράτηση ή όχι Κατηγορουμένου. Έχω διεξέλθει με προσοχή το μαρτυρικό υλικό με βάση το οποίο έχουν παραπεμφθεί οι Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 σε απευθείας δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου, όπως αυτό παρουσιάζεται στις καταθέσεις (Τεκμήριο 3). Με βάση το σύνολο της μαρτυρίας αυτής, κρίνω ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα καταδίκης καταρχήν των Κατηγορουμένων 1 και 2 ενόψει και των όσων ο ίδιος ο κατηγορούμενος 2 φέρεται να ανέφερε στις καταθέσεις του αλλά και λαμβάνοντας υπόψη μου το σύνολο των καταθέσεων που περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο

1. Περαιτέρω καμία αναφορά δεν έγινε στις προσωπικές τους συνθήκες και λαμβάνοντας υπόψη μου και την μη ύπαρξη ένστασης στο αίτημα καταλήγω ότι για τους κατηγορούμενους 1 και 2 υπάρχει ορατός κίνδυνος φυγοδικίας. Σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες νομολογιακά καθιερωμένες αρχές και με το γεγονός ότι δεν χρειάζεται να πληρούνται τα 3 αντικειμενικά κριτήρια σωρευτικά διατάσσω την κράτηση τους μέχρι την δίκη τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λεμεσού στις 09/06/2016 και ώρα 9:00π.μ. Αναφορικά τώρα με τον κατηγορούμενο 3, για τον οποίο η πιθανότητα καταδίκης αμφισβητήθηκε από την συνήγορο του έχω να αναφέρω τα ακόλουθα: Καταρχήν λαμβάνω υπόψη μου τα όσα ανέφερε η συνήγορος και πράγματι διαπιστώνω ότι μέσα από το Τεκμήριο 3 ο ίδιος δεν φαίνεται να εμπλέκεται άμεσα. Από την άλλη όμως υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία αντικειμενικά εξεταζόμενη ότι ο κατηγορούμενος 3 είναι ο ιδιοκτήτης των υποστατικών όπου ανευρέθηκαν τόσο οι εκρηκτικές ύλες όσο και τα ναρκωτικά ενώ αφέθηκε το ενδεχόμενο ο ίδιος να είδε τα ναρκωτικά ανοικτό έστω και εάν αναφέρθηκε ότι ενδεχομένως να μην γνώριζε τι ήταν. Πέραν τούτου ο γιός του κατηγορούμενου 3 φαίνεται να είχε κάποια σχέση με τον κατηγορούμενο
2. Ο συνδυασμός αυτών των φερόμενων σε αυτό το στάδιο γεγονότων, βεβαίως και δεν δύναται να με οδηγήσει σε κρίση επί ενοχής η μη, έργο που ούτως ή άλλως δεν είναι της δικής μου εξουσίας και δικαιοδοσίας όμως κρίνω ότι είναι αρκετός για να με οδηγήσει στην διαπίστωση ύπαρξης ορατής και μόνο πιθανότητας καταδίκης και αναφορικά με τον κατηγορούμενο 3 χωρίς βεβαίως να αποκλείεται η προσδοκία για αθώωση. Θα πρέπει βεβαίως στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι η οποιαδήποτε αποδεικτική αξία και σημασία έχει το Τεκμήριο 3 όπως επίσης και το λοιπό μαρτυρικό υλικό θα τύχει ενδελεχούς αξιολόγησης από το αρμόδιο προς τούτο Δικαστήριο και όχι από το παρόν. Στο στάδιο αυτό όπου το μαρτυρικό υλικό εξετάζεται στην όψη του και μόνο δεν είναι δυνατό να προσδώσω οιαδήποτε τελική αξία επί οιουδήποτε μέρους του υλικού αυτού περάν της νομολογιακά επιτρεπόμενης εξέτασης του στην όψη του και μόνο. Σε σχέση με τον τρόπο που θα πρέπει να αντιμετωπίζεται το μαρτυρικό υλικό στα στάδιο αυτό και κατά πόσο αυτό είναι τέτοιο που να ικανοποιεί την προϋπόθεση της πιθανότητας καταδίκης, παραπέμπω στο πιο κάτω απόσπασμα από την Χριστόδουλος Νικήτα κ.α. v. Δημοκρατίας

(2011)2 A.A.Δ. 54: «Η πιθανολόγηση της καταδίκης τους συναρτήθηκε με το ενώπιον του Κακουργιοδικείου μαρτυρικό υλικό, το οποίο, στο στάδιο αυτό, εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς τελικές διαπιστώσεις . Υπάρχει μαρτυρία - και σ' αυτήν αναφέρθηκε το Κακουργιοδικείο - η οποία συνδέει τους εφεσείοντες με τα αδικήματα. Ποια η βαρύτητα αυτής της μαρτυρίας και μέχρι πού μπορεί να οδηγήσει δεν είναι του παρόντος. Ούτε η απουσία των εκθέσεων των εμπειρογνωμόνων και άλλων εγγράφων, για τα οποία γίνεται αναφορά σε καταθέσεις, επηρεάζει, στο στάδιο αυτό, για τους λόγους που έχουμε προαναφέρει. Το ενώπιον του Κακουργιοδικείου υλικό ικανοποιούσε το ενδεχόμενο της καταδίκης των εφεσειόντων και αυτό ήταν αρκετό. Περί πιθανολόγησης και μόνο ο λόγος - (βλ. Ευριπίδου κ.α. v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Κουννάς κ.α. v. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 423).» Έχοντας αναφέρει όλα τα πιο πάνω, υπογραμμίζω ότι η πιθανότητα μη προσέλευσης ενός κατηγορούμενου στη δίκη δεν πρέπει να εκτιμάται μόνο με αναφορά στη σοβαρότητα των αδικημάτων, την πιθανότητα καταδίκης και τις ποινές. Στην Κρίνος Θεοχάρους κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 48, αναφέρθηκαν τα εξής: «Είναι όμως επίσης νομολογημένο πως σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την επιβληθησόμενη ποινή, αυτόματα δηλαδή, χωρίς τον συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων. Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμόν διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικασθεί ο κατηγορούμενος αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος». Σημειώνω και την απόφαση Μιχάλης Α. Ψύλλας ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 201/2007, ημερ. 28.8.2007, όπου επαναλήφθηκε ότι η αναφορά στη σοβαρότητα των αδικημάτων δεν είναι αρκετή και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και άλλες παράμετροι. Στην Χ" Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 45 ανασκοπήθηκε η Νομολογία και εξηγήθηκε ακριβώς ότι η πρόβλεψη σε σχέση με τα ενδεχόμενα μπορεί να έχει ως πηγή «εγγενείς ενδείξεις» που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της υπόθεσης, αλλά και το ιστορικό του υποδίκου και στοιχεία από την ίδια την υπόθεση. Οι πιο πάνω νομολογιακές αρχές επαναδιατυπώθηκαν και σε πολύ πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου και παραπέμπω συγκεκριμένα στις Ποινική Έφεση 13/16, ημερ.3/3/2016, Γιώργου Φλεριανού εναντίον Δημοκρατίας και στις Ποινικές Εφέσεις 311/2015 και 312/2015, ημερ.1/12/2015, Abdurrhman Dogan εναντίον Αστυνομίας. Περαιτέρω παράγοντες που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο κατά την εξέταση των πιο πάνω είναι, μεταξύ άλλων, εκείνοι που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορουμένου, την κατοικία του, το επάγγελμά του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με τη χώρα στην οποία διώκεται, καθώς και γενικότερα θέματα υγείας. Στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Σιδερένος κ.α., Ποινικές Εφέσεις 73-76/2008, ημερ. 23.4.2008, λέχθηκε ότι οι προσωπικές συνθήκες εξετάζονται με αναφορά στο σχετικό κριτήριο, κατά πόσο δηλαδή οι συνθήκες αυτές ανατρέπουν τη σκέψη στον κατηγορούμενο να μην εμφανιστεί στο δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τις κατηγορίες που του προσάπτονται. Δεν εξετάζονται οι προσωπικές συνθήκες με σκοπό να επιδειχθεί επιείκεια στον κατηγορούμενο, απαλλάσσοντάς τον από την ταλαιπωρία της προφυλάκισης. Οι πιο πάνω παράγοντες πρέπει να συνεκτιμώνται ανάμεσα στα άλλα και με τον παράγοντα της παρακώλυσης στην ετοιμασία της υπεράσπισης λόγω της κράτησης (Savva & Another (No.2) V Police

(1997)2 C.L.R. 292), αλλά και με τον χρόνο κράτησης (Χ'' Δημητρίου ανωτέρω). Όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν αναγνωρισθεί από τη Νομολογία μας ως παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στα πλαίσια αιτήσεων κράτησης. Ωστόσο, όπως υπογραμμίσθηκε στη Βασιλείου (ανωτέρω), τέτοιοι παράγοντες, όπως και οι επιπτώσεις της κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή και επαγγελματική ζωή ενός υποδίκου, έστω και αν είναι δυσμενείς, δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης. Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος 3 είναι Κύπριος πολίτης, ηλικίας 60 ετών ως αναφέρεται στο κατηγορητήριο, 62 ως αναφέρθηκε από την συνήγορο του και δεν αμφισβητήθηκε, και δεν έχουν αναφερθεί οιεσδήποτε προηγούμενες καταδίκες. Περαιτέρω καμία σχέση η δεσμός με άλλη χώρα δεν έχει αναφερθεί. Είναι νυμφευμένος, πατέρας 4 ενήλικων τέκνων και παππούς 8 εγγονιών. Διαμένει με την σύζυγο και την 5 μηνών έγκυο κόρη του σε ιδιόκτητη κατοικίας ως παλαιός αγωνιστής και τραυματίας και λαμβάνει σχετικό επίδομα. Βεβαίως σημειώνω ότι ως αναφέρθηκε και στην Νικολάου v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 790 ότι: «..είναι αυτονόητο ότι ένας Κύπριος κατηγορούμενος έχει κατά κανόνα δεσμούς με τη χώρα του που μπορεί να είναι δυνατοί ή χαλαροί, ανάλογα με τις ιδιαίτερες του συνθήκες. Οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν ως ασπίδα για τον ύποπτο ή υπόδικο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται.» Από την άλλη βεβαίως το Δικαστήριο οφείλει να κρίνει κάθε υπόθεση με τα δικά της περιστατικά και κάθε απόφαση αναφορικά με αίτημα κράτησης να ανταποκρίνεται με αναφορά στα υποκειμενικά κριτήρια της κράτησης εξετάζοντας αυτά σε συνάρτηση με το πρόσωπο ενός εκάστου κατηγορούμενου. Με βάση τα όσα ανωτέρω προανέφερα σε συνδυασμό με το μαρτυρικό υλικό κρίνω ότι ο κατηγορούμενος 3 παρά την ύπαρξη ορατής πιθανότητας καταδίκης και της σοβαρότητας των αδικημάτων που αντιμετωπίζει έχει, εξετάζοντας τα υποκειμενικά κριτήρια σε συνδυασμό με τις προσωπικές του περιστάσεις, οι οποίες σημειώνω δεν αμφισβητήθηκαν, δεσμούς και σχέσεις με την Κύπρο που στο παρόν στάδιο θα καθιστούσαν την διαφυγή του ένα απομακρυσμένο ενδεχόμενο. Με τα όσα ενώπιον μου τέθηκαν δεν κρίνω ότι υπάρχει ορατός κίνδυνος διαφυγής. Καταλήγω ότι ένα πρόσωπο στην ηλικία του κατηγορούμενου 3 με λευκό μέχρι σήμερα ποινικό μητρώο με 4 παιδιά και 8 εγγόνια που λαμβάνει επίδομα αναπηρίας δεν δύναται με ευκολία να διαφύγει και να ζει ως φυγόδικος εγκαταλείποντας τους κόπους μιας ζωής. Εξέτασα περαιτέρω και τους προτιθέμενους όρους που εισηγήθηκε η συνήγορος του κατηγορούμενου 3 και κρίνω ότι αυτοί είναι τέτοιοι που δύναται να εξασφαλίσουν την παρουσία του κατηγορούμενου 3 στην δίκη του σε αντίθεση με τους κατηγορούμενους 1 και 2. Παραπέμποντας πάλι στις 2 πρόσφατες αποφάσεις που ανωτέρω ανέφερα και οι οποίες αφορούσαν αδικήματα κατοχής επίσης ναρκωτικών ουσιών και στις οποίες η κράτηση των κατηγορουμένων επικυρώθηκε αναφέρω ότι τα γεγονότα τους διαφοροποιούνται από την παρούσα. Συγκεκριμένα στην απόφαση Φλεριανού ο κατηγορούμενος ήταν Ελλαδίτης ενώ στην Abdurrahman ο κατηγορούμενος ήταν Τουρκοκύπριος ο οποίος αντιμετώπιζε και άλλη ποινική υπόθεση εναντίον του. Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη τον κανόνα ότι δεν είναι απαραίτητο να συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για την κράτηση ενός κατηγορούμενου, χωρίς ταυτόχρονα να παραβλέπω ότι το χρονικό διάστημα μέχρι την ημερομηνία της δίκης δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο, κρίνω ότι η διακριτική μου ευχέρεια πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής και την κράτηση των κατηγορουμένων 1 και 2 μέχρι τη δίκη τους, αφού βρίσκω ότι η ατομική τους ελευθερία θα πρέπει να υποχωρήσει έναντι του δημόσιου συμφέροντος. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο 2 ο οποίος εκκρεμούσης της διαδικασίας διακομίστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού να παραμείνει υπό κράτηση φρουρούμενος στον χώρο νοσηλείας του και με την απόλυση του από τους γιατρούς να μεταφερθεί στον χώρο κράτηση του μέχρι την δίκη του. Από την άλλη ο κατηγορούμενος 3 να αφεθεί ελεύθερος αφού πληρωθούν οι κάτωθι όροι:

(1)Ο κατηγορούμενος 3 να υπογράψει εγγύηση ύψους €150.000= με έναν αξιόχρεο εγγυητή που θα εγκριθεί από τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού.

(2)Ο κατηγορούμενος 3 να παραδώσει στην Αστυνομία το διαβατήριό του και οποιαδήποτε άλλα ταξιδιωτικά έγγραφα κατέχει περιλαμβανομένου και του δελτίου ταυτότητας που διατηρεί.

(3)Το όνομα του κατηγορουμένου 3 να αναγραφεί στον κατάλογο των προσώπων των οποίων η έξοδος από το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας απαγορεύεται (Stop List).

(4)Ο κατηγορούμενος 3 να παρουσιάζεται 2 φορές την ημέρα στον αστυνομικό Σταθμό Αγίου Ιωάννη στην Λεμεσό, μεταξύ των ωρών 07:00 - 10:00π.μ. και μεταξύ των ωρών 18:00μ.μ - 21:00μ.μ. (Υπ) .............. Ε. Δημητρίου-Παναγή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο