Δημοκρατία ν. Φώτη Ιορδάνους, Αρ. Υπόθεσης: 4702/16, 20/5/2016

(1)Παράνομη κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, ΠΡΩΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ Μέρος ΙΙ, 6

(2), 24, 30, 31, 31 Α και ΤΡΙΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο 29/77 όπως έχει τροποποιηθεί, ότι δηλαδή την 19.1.2016 στη Λεμεσό είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, δηλαδή 5.029,3600 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (κατηγορία 1).

(2)Κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό όπως προμηθεύσει τούτο σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, ΠΡΩΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ Μέρος ΙΙ, 5

(1)(β), 6

(3), 30, 30Α, 31, 31Α και ΤΡΙΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ του περί Ναρκωτικών και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως έχει τροποποιηθεί, ότι δηλαδή κατά τον ως άνω χρόνο και τόπο είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, δηλαδή 5.029,2046 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα (κατηγορία 2).

(3)Κάπνισμα φυτού καννάβεως, κατά παράβαση των άρθρων 10(α), 24

(1), 30 και 31 ΠΡΩΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ Μέρος ΙΙ και ΤΡΙΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ του περί Ναρκωτικών και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως έχει τροποποιηθεί, ότι δηλαδή κατά τον ως άνω χρόνο και τόπο κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (κατηγορία 4).

(4)Κατοχή αντικειμένου κατασκευασμένου διά την εκτόξευση επιβλαβούς αερίου, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 25 του περί Πυροβόλων και μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου 113

(1)/04 όπως έχει τροποποιηθεί, ότι δηλαδή στον ίδιο τόπο και χρόνο είχε στην κατοχή του αντικείμενο κατασκευασμένο για την εκτόξευση επιβλαβούς αερίου, δηλαδή ένα spray (κατηγορία 5). Τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση έχουν κατατεθεί από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής και είναι δεκτά από την υπεράσπιση. Συνοπτικά έχουν ως ακολούθως: Την 19.1.2016 μετά από πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος θα μετέβαινε στο χωριό Ύψωνας, στη Λεμεσό και θα διακινούσε μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών, μέλη της ΥΚΑΝ, έθεσαν υπό παρακολούθηση διάφορα σημεία και δρόμους στο πιο πάνω αναφερόμενο χωριό. Την ίδια μέρα, 19.1.2016 και ώρα 18:55, ο μάρτυρας 3 επί του κατηγορητηρίου, εντόπισε αυτοκίνητο που οδηγείτο από τον κατηγορούμενο να κατευθύνεται νότια, προς τα φώτα τροχαίας της συμβολής των οδών Αρχ. Μακαρίου Γ΄ και Αγίου Γεωργίου. Ενημέρωσε σχετικά τον υπεύθυνο της επιχείρησης, μάρτυρα 2 επί του κατηγορητηρίου, καθώς και τα υπόλοιπα μέλη της ΥΚΑΝ και όλοι έλαβαν οδηγίες όπως ακολουθήσουν τον κατηγορούμενο, με σκοπό να τον ανακόψουν για έλεγχο με την πρώτη ευκαιρία. Η ώρα 19:02 αφού τέθηκαν σε λειτουργία οι αστυνομικοί φάροι των υπηρεσιακών οχημάτων της αστυνομίας, έγινε προσπάθεια ανακοπής του πιο πάνω οχήματος, στα φώτα τροχαίας της συμβολής των οδών Αρχ. Μακαρίου Γ΄ με Ηλία Καννάουρου. Ο κατηγορούμενος στη θέα των αστυνομικών οχημάτων κτύπησε με το αυτοκίνητό του, διαδοχικά, δύο υπηρεσιακά οχήματα, το ένα εκ των οποίων ακινητοποιήθηκε και στη συνέχεια κατευθύνθηκε στην οδό Ελευσίνος με νότια κατεύθυνση. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, επί της συμβολής των οδών Ελευσίνας και Αγίου Νικολάου, ο κατηγορούμενος έχασε τον έλεγχο του οχήματος του και αφού προσέκρουσε σε σιδερένια περίφραξη χωραφιού, ακινητοποιήθηκε. Εξήλθε του οχήματος και τράπηκε σε φυγή μέσα στο σκοτάδι, καταφέρνοντας να διαφύγει. Μέλη της ΥΚΑΝ παρέμειναν στο μέρος για επιτήρηση του οχήματος του κατηγορουμένου. Οι πιο πάνω αστυνομικοί πρόσεξαν από το παράθυρο του οχήματος, ότι εντός αυτού υπήρχε μία νάιλον συσκευασία με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, καθώς και ένα μπλε νάιλον σακούλι το περιεχόμενο του οποίου δεν ήταν ορατό. Τα δε υπόλοιπα μέλη της ΥΚΑΝ έλαβαν οδηγίες για αναζήτηση του κατηγορουμένου. Το όχημα που οδηγείτο από τον κατηγορούμενο σφραγίστηκε και μεταφέρθηκε με ρυμουλκό στον αστυνομικό σταθμό Βάσεων Ακρωτηρίου. Από εξετάσεις που έγιναν διαπιστώθηκε ότι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του πιο πάνω αυτοκινήτου ήταν ο Πανίκος Στέλιου, θείος του κατηγορουμένου. Ο Πανίκος Στέλιου ανακρινόμενος ανέφερε ότι είχε δώσει άδεια στον κατηγορούμενο να οδηγεί το όχημά του όποτε ήθελε. Την επόμενη ημέρα, 20.1.16 και ώρα 00:25, το όχημα που οδηγείτο από τον κατηγορούμενο, αποσφραγίστηκε και ερευνήθηκε δυνάμει δικαστικού εντάλματος. Κατά την διάρκεια της έρευνας παραλήφθηκαν διάφορα τεκμήρια, μεταξύ των οποίων και η συσκευασία με την πράσινη ξηρή φυτική ουσία και ένα spray. Την ίδια ημέρα, 20.1.16, οι αστυνομικοί μάρτυρες 11 και 12 επί του κατηγορητηρίου, επισκέφθηκαν τη σκηνή όπου έλαβαν χώραν τα επίδικα συμβάντα. Κατά τη διάρκεια της έρευνας ο μάρτυρας 11 επί του κατηγορητηρίου, εντόπισε στην αριστερή πλευρά του δρόμου της οδού Αγίου Νικολάου, περί τα 100 μέτρα μετά την συμβολή της οδού Ελευσίνος, ένα χρησιμοποιημένο χειροποίητο στριφτό τσιγάρο που περιείχε ξηρή φυτική ύλη. Το πιο πάνω τσιγάρο εξετάσθηκε από το Κρατικό Χημείο και διαπιστώθηκε ότι η ξηρή φυτική ύλη ήταν κάνναβη βάρους 0,1554 γραμμαρίων. Ήταν η θέση της υπεράσπισης η οποία δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή ότι ο κατηγορούμενος παραδόθηκε μόνος του στις αστυνομικές αρχές μετά από συμβουλή και προτροπή της δικηγόρου του. Τη 12.2.16 και ώρα 18:00, στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο μάρτυρας 24 επί του κατηγορητηρίου συνέλαβε με δικαστικό ένταλμα τον κατηγορούμενο και αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «παραδέχομαι και ζητώ συγνώμη». Λίγα λεπτά αργότερα ο κατηγορούμενος έδωσε γραπτή κατάθεση στην οποία παραδέχθηκε ενοχή για όλα τα αδικήματα. Παραδέχθηκε μεταξύ άλλων τη διάπραξη του αδικήματος, αντικείμενο της κατηγορίας 4, ήτοι ότι κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Τη 15.2.16 και ώρα 14:28 ο κατηγορούμενος, κατόπιν δικής του επιθυμίας, οδήγησε μέλη της αστυνομίας στην οδό Τάσου Ισαάκ, στην Υψούπολη και τους υπέδειξε το σημείο από το οποίο είχε παραλάβει τα ναρκωτικά που είχαν εντοπισθεί στο όχημά του. Ο μάρτυρας 28 επί του κατηγορητηρίου του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Εν που δαμέ που έπιασα την σακούλα με τα 5 κιλά χόρτο και ήταν να τα πάρω στο Magistrato που σας είπα». Η πράσινη φυτική ύλη που παραλήφθηκε από το όχημα που οδηγείτο από τον κατηγορούμενο, υποβλήθηκε σε επιστημονικές εξετάσεις και διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β΄ και συγκεκριμένα 5.029,3600 γραμμάρια φυτού κάνναβης από τα οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Στην πιο πάνω ποσότητα περιέχεται και το τσιγάρο με την πράσινη φυτική ύλη που βρέθηκε στη σκηνή που αποτελεί το αντικείμενο της κατηγορίας 4. Περαιτέρω, το spray, αντικείμενο της 5ης κατηγορίας διαπιστώθηκε ότι είναι επιβλαβής χημική ουσία η οποία προκαλεί ή ενδέχεται να προκαλέσει αναστρέψιμη ή μη αναστρέψιμη βλάβη. Το CS ανήκει στην κατηγορία των δακρυγόνων ουσιών (tear-gas) η κατοχή του οποίου απαγορεύεται με βάση το Ν.113(I)/2004. Το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου εντοπίσθηκε και σε μεγάλο αριθμό τεκμηρίων που είχαν ανευρεθεί και παραληφθεί από τη σκηνή. Για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνεται επίσης υπόψη η Ποινική Υπόθεση 13427/15 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού όπου ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι παράνομα κατείχε την 19.5.14 στη Λεμεσό, ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, δηλαδή 0,1482 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας και ότι την 11.5.14, στη Λεμεσό, κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με τις ακόλουθες τρεις προηγούμενες καταδίκες: (α) Ποινική υπόθεση 11232/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ημερομηνία καταδίκης 11.11.2013. Η καταδίκη αφορούσε (

1. i)συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, (
2. ii)διάρρηξη κατοικίας κατά τη διάρκεια της νύκτας και κλοπή, (iii) κατοχή διαρρηκτικού οργάνου εν καιρώ νυκτός. Όλα τα αδικήματα διαπράχθηκαν την 30.7.2012. Εξεδόθηκε και για τις τρεις κατηγορίες διάταγμα κηδεμονίας για περίοδο τριών χρόνων. (β) Ποινική υπόθεση 12968/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ημερομηνία καταδίκης 7.7.2015. Η καταδίκη αφορούσε το αδίκημα της κλοπής που διαπράχθηκε την 25.6.2015. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6 μηνών με τριετή αναστολή. (γ) Ποινική υπόθεση 8818/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ημερομηνία καταδίκης 21.12.2015. Η καταδίκη αφορούσε τα ακόλουθα αδικήματα που διαπράχθηκαν την 29.4.2015: (
3. i)Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος. Ποινή φυλάκισης 15 μηνών με τριετή αναστολή. (
4. ii)Ληστεία. Ποινή φυλάκισης 15 μηνών με τριετή αναστολή. (iii) Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος. Ποινή φυλάκισης 7 μηνών με τριετή αναστολή. (
5. iv)Κλοπή. Ποινή φυλάκισης 7 μηνών με τριετή αναστολή. (
6. v)Επίθεση κατά οργάνου τήρησης της τάξης. Ποινή φυλάκισης 6 μηνών με τριετή αναστολή. (
7. vi)Επίθεση κατά οργάνου τήρησης της τάξης. Ποινή φυλάκισης 6 μηνών με τριετή αναστολή. (vii) Αντίσταση κατά νομίμου σύλληψης. Ποινή φυλάκισης 7 μηνών με τριετή αναστολή. Στην πιο πάνω υπόθεση λήφθηκαν υπόψη και οι υποθέσεις 30816/14 και 14394/14 (που αφορούσαν παράνομη κατοχή περιουσίας και διάρρηξη κατοικίας και κλοπή αντίστοιχα). Η ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη την παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου και τη συνεργασία του με την αστυνομία. Επικαλέσθηκε επίσης τις προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες τις οποίες χαρακτήρισε ως «τραγικές». Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι ο κατηγορούμενος αποτελεί «μια τραγική περίπτωση όπου ο δρόμος ήταν προδιαγεγραμμένος να οδηγήσει τον Φώτη στη φυλακή». Ο κατηγορούμενος είναι το δεύτερο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας, μέχρι και το έτος 2008 μεγάλωνε και ζούσε με την αμόρφωτη γιαγιά του. Όταν η τελευταία έφυγε από τη ζωή ο κατηγορούμενος αναγκάστηκε να μετακομίσει στο σπίτι της μητέρας του. Ο εθισμός της μητέρας του στα σκληρά ναρκωτικά ανάγκαζε τον κατηγορούμενο σε ηλικία 11 χρόνων να φεύγει από το σπίτι αφού αυτή με την καθημερινή χρήση ναρκωτικών ήτο σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση που συνοδεύετο από παραισθήσεις, θυμό, φωνές και νεύρα. Σήμερα η μητέρα του εκτίει ποινή φυλάκισης για αδικήματα που αφορούν ναρκωτικές ουσίες κατηγορίας Α. Ο πατέρας του δεν δείχνει κανένα ενδιαφέρον για τον ίδιο. Η στάση των γονέων του απέναντι του και η απόρριψη που εισέπραττε από αυτούς οδήγησαν τον κατηγορούμενο να σταματήσει τη φοίτησή του στο σχολείο. Ο κατηγορούμενος είναι χρήστης κάνναβης από την ηλικία των 13 ετών. Αναφερόμενη στους λόγους που ώθησαν τον κατηγορούμενο στη διάπραξη των αδικημάτων στα οποία έχει βρεθεί ένοχος η συνήγορος του υπέδειξε ότι «για να αποκτήσει λίγα γραμμάρια κάνναβης και κάποια χρήματα αποδέκτηκε να μεταφέρει την ποσότητα κάνναβης για την οποία κατηγορείται από ένα σημείο στο άλλο και αυτός ήταν ο ρόλος του». Χαρακτήρισε τον τρόπο με τον οποίο ενήργησε ως «πολύ παιδικό και ερασιτεχνικό» αφού πήρε το αυτοκίνητο του θείου του με ευδιάκριτους τους αριθμούς εγγραφής και χωρίς προφυλάξεις. Όταν η αστυνομία προσπάθησε να τον ανακόψει, τράπηκε σε φυγή και καταζητείτο για δύο περίπου εβδομάδες. Ο κατηγορούμενος παραδόθηκε συνοδευόμενος από τη συνήγορο του αφού προηγουμένως έλαβε την υπόσχεσή της ότι θα τον βοηθούσε να απεξαρτηθεί. Ο ρόλος του, σύμφωνα πάντα με την κα Νεοφύτου, ήταν δευτερεύων και περιορίσθηκε στη διακίνηση των ναρκωτικών. Υπογράμμισε την επανειλημμένη εκδήλωση επιθυμίας του κατηγορουμένου να ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης και παρουσίασε στο Δικαστήριο έκθεση που ετοίμασε η Δρ. Αγάθη Βαλανίδου, Ψυχίατρος η οποία εργάζεται στις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας στο Τμήμα Φυλακών. Στην έκθεση αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι ο κατηγορούμενος είχε ιστορικό χρήσης παρανόμων ουσιών από την ηλικία των 13 ετών και «δύσκολων γεγονότων ζωής τα οποία τον καθιστούν ευάλωτο και συναισθηματικά ανώριμο». Ο κατηγορούμενος, σύμφωνα πάντα με την έκθεση, συνεργάζεται με το πρόγραμμα απεξάρτησης που λειτουργεί εντός των Φυλακών και «.διατηρεί θετική στάση και αποφασιστικότητα στο στόχο διακοπής παράνομων ουσιών». Η ευπαίδευτη συνήγορος επεσήμανε ότι απουσιάζουν οι επιβαρυντικοί παράγοντες που αναγνωρίζει το άρθρο 30

(4)(α) του Ν.29/77 ως έχει τροποποιηθεί, ενώ συντρέχουν τα ελαφρυντικά στοιχεία που προνοεί το άρθρο 30

(4)(β), όπως η ηλικία του κατηγορουμένου, ότι διέπραξε τα αδικήματα για να κερδίσει κάποια λεφτά και τη δόση του, παρασυρόμενος από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή σ΄ αυτόν, το βαθμό εξάρτησής του από τα ναρκωτικά και την αποδεδειγμένη μεταμέλεια του αφού αποφάσισε να παραδοθεί και να δώσει ένα τέλος στην εμπλοκή του σε όλα αυτά και να ζητήσει βοήθεια για αποτοξίνωση. Τέλος η κα Νεοφύτου μας κάλεσε να διατάξουμε σε περίπτωση που επιβληθεί σε αυτόν ποινή φυλάκισης να εκτίσει την ποινή του στην Αγία Σκέπη. Της θέσαμε το ερώτημα κατά πόσο το Δικαστήριο είχε εξουσία να εκδώσει τέτοιο διάταγμα και σε απάντηση του ερωτήματος μας, μας παρέπεμψε στην πρόσφατη απόφαση Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας και 1.Φλώρου Κίτρου κ.ά.[1], του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Για υποβοήθηση του Δικαστηρίου παρουσίασε απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση. Στο απόσπασμα που παρουσιάσθηκε δεν καταγράφονται τα γεγονότα της υπόθεσης, οι κατηγορίες και οι νομοθετικές διατάξεις επί των οποίων στηρίχθηκε η έκδοση του διατάγματος. Στο διάστημα που μεσολάβησε είχαμε την ευκαιρία να εξετάσουμε το θέμα που ηγέρθηκε ενδελεχώς. Διαπιστώσαμε ότι εναντίον της πιο πάνω απόφασης επί της οποίας στηρίχθηκε η εισήγηση της υπεράσπισης καταχωρήθηκε αίτηση για έκδοση διατάγματος certiorari. Η άδεια δόθηκε και καταχωρήθηκε η πολιτική αίτηση 48/

1. Την ημέρα που ορίστηκε η αίτηση ο Καθ΄ου η αίτηση δήλωσε στο Δικαστήριο ότι δεν προτίθετο να φέρει ένσταση στην αίτηση. Το Δικαστήριο έκανε δεκτή την αίτηση της Δημοκρατίας και το σκέλος της απόφασης που διέτασσε τον εγκλεισμό του Καθ΄ου η αίτηση στην Αγία Σκέπη παραμερίστηκε. Σύμφωνα με το σκεπτικό της πιο πάνω απόφασης υπήρξε παρανόηση αναφορικά με το τι χαρακτηρίζεται ως «φυλακή» με βάση των περί Φυλακών Νόμο 62(Ι)/
2. Το Δικαστήριο δεν είχε εξουσία να διατάξει τον εγκλεισμό για υποχρεωτική απεξάρτηση του Καθ΄ου η αίτηση σε άλλο χώρο εκτός από τις φυλακές ή από το κέντρο απεξάρτησης που προσδιορίζεται στο Νόμο. Ενόψει των πιο πάνω θεωρούμε ότι η εισήγηση της συνηγόρου δεν βρίσκει έρεισμα στο Νόμο. Ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί και το αδίκημα της κατοχής αντικειμένου κατασκευασμένου δια την εκτόξευση επιβλαβούς αερίου κατά παράβαση των άρθρων 2 και 25 του Ν.113(Ι)/2004 ως έχει τροποποιηθεί (κατηγορία 5). Σύμφωνα με το άρθρο 25

(2)του πιο πάνω Νόμου, η κατοχή του πιο πάνω αντικειμένου τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη ή με χρηματική ποινή ή και στις δύο ποινές. Οι υπόλοιπες κατηγορίες, κατηγορίες 1, 2 και 4 στηρίζονται στο Ν.29/77ως έχει τροποποιηθεί και οι ποινές που προβλέπονται είναι ενδεικτικές της σοβαρότητας των αδικημάτων. Επισημαίνουμε ότι για το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β, όπως είναι η κάνναβη, με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα, προβλέπεται δια βίου φυλάκιση. Τα τελευταία χρόνια διακινούνται στη χώρα μας μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών με αποτέλεσμα ο αριθμός των θυμάτων να αυξάνεται ανεξέλεγκτα. Η ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από τον κίνδυνο αυτό καθιστούν απαραίτητη την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Το κοινωνικό και οικονομικό κόστος από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών είναι υπερβολικό. Παρά τις σημαντικές προσπάθειες που έχουν καταβληθεί για την πρόληψη και την καταστολή του παγκόσμιου αυτού φαινομένου, φαίνεται το πρόβλημα να έχει διογκωθεί και να έχει προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις. Ο ρόλος των Δικαστηρίων στην καταπολέμηση και πάταξη της σύγχρονης αυτής μάστιγας είναι ουσιαστικός. Το Ανώτατο Δικαστήριο επανειλημμένα τόνισε την ανάγκη αυστηρής αντιμετώπισης των αδικημάτων αυτών από τα δικαστήρια και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους, την αποτροπή του ιδίου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος στο μέλλον και την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες. Πρώτο, την αποτροπή που είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και δεύτερο την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση[2]. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμά τους[3]. Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπόψη τη μεγάλη συχνότητα με την οποία διαπράττονται αυτού του είδους τα αδικήματα. Για το θέμα αυτό λαμβάνουμε δικαστική γνώση έχοντας υπόψη το μεγάλο αριθμό υποθέσεων τέτοιας φύσεως, που παρουσιάζονται για εκδίκαση ενώπιον μας. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το ένα τέταρτο των υποθέσεων που εκκρεμούν σήμερα ενώπιον του Κακουργιοδικείου για εκδίκαση αφορούν ναρκωτικές ουσίες. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά, ως και ο ρόλος του δράστη, είναι παράγοντες βαρύνουσας σημασίας κατά τον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η ποσότητα είναι μεγάλη και η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών[4]. Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος κατείχε μια μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών, δηλαδή 5.029,2046 γραμμάρια κάνναβη. Η κάνναβη δεν είναι από τα πλέον σκληρά ναρκωτικά και συγκαταλέγεται στην τάξη Β. Σε σχέση με το ρόλο του κατηγορουμένου δεχόμαστε ότι αυτός δεν ήταν ο ιθύνων νους της όλης επιχείρησης. Η εμπλοκή του περιοριζόταν στη μεταφορά του φορτίου, ρόλος μικρότερης σημασίας που δεν παύει όμως να αποτελεί αναγκαίο κρίκο στη διακίνηση ναρκωτικών ουσιών. Η παράδοση του στην αστυνομία και η ομολογία της διάπραξης των αδικημάτων στα αστυνομικά όργανα μέσω θεληματικής κατάθεσης λαμβάνονται υπόψη ως μετριαστικοί παράγοντες, δεν είναι όμως υπό τις περιστάσεις βαρύνουσας σημασίας καθότι ο συσχετισμός του κατηγορουμένου με τα υπό κρίση αδικήματα δεν θα ήταν έργο ιδιαίτερα δύσκολο για τις ανακριτικές αρχές καθότι οι ναρκωτικές ουσίες, αντικείμενο των κατηγοριών 1 και 2 ως επίσης το spray, αντικείμενο της κατηγορίας 5, εντοπίστηκαν εντός του οχήματος που οδηγούσε. Δεν μπορούμε επίσης να παραγνωρίσουμε τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην προσπάθεια που κατέβαλε η Αστυνομία να τον ανακόψει, τα οποία θύμιζαν αστυνομική Χολυγουτιανή ταινία. Υπενθυμίζουμε ότι προτού αυτός καταφέρει να διαφύγει κτύπησε δύο οχήματα της Αστυνομίας, ένα δε εκ των δύο ακινητοποιήθηκε. Αναγνωρίζουμε ότι ο κατηγορούμενος παραδόθηκε μόνος του στην Αστυνομία· η παράδοση του όμως ήταν μετά από συμβουλή και προτροπή τρίτου προσώπου, ήτοι της δικηγόρου του και έλαβε χώρα εικοσιτέσσερις περίπου μέρες αργότερα. Υπενθυμίζουμε ότι ο κατηγορούμενος παραδόθηκε στην αστυνομία τη 12.2.2016 ενώ τα επίδικα συμβάντα έλαβαν χώρα τη 19.1.2016. Λαμβάνεται επίσης υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας η συνεργασία του με την αστυνομία, ο κατηγορούμενος προέβη σε υπόδειξη σκηνών, δηλαδή το μέρος όπου παρέλαβε την ποσότητα των ναρκωτικών και το μέρος που θα τα μετέφερε. Πέραν όμως των υποδείξεων και της παραδοχής του δεν προχώρησε σε παροχή πληροφοριών σχετικά με το κύκλωμα διακίνησης ναρκωτικών, δίδοντας δηλαδή ονόματα. Σε περίπτωση που έδιδε τέτοιες πληροφορίες το γεγονός αυτό θα λαμβανόταν σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο και θα δικαιούτο σημαντική μείωση της ποινής του. Άμεση ήτο και η παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχοντας τα πιο πάνω υπόψη, αναγνωρίζουμε πάντως ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να ανταμείβεται με έκπτωση στη ποινή καθότι αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης και είναι απτό στοιχείο της ειλικρινούς μεταμέλειας του. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας[5]. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου όπως μας τις περιέγραψε η ευπαίδευτη συνήγορος του και όπως καταγράφονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μας προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος κατάγεται από τετραμελή διασπασμένη οικογένεια. Είναι το δεύτερο από τα δύο παιδιά της οικογένειας. Οι γονείς του χώρισαν πριν ακόμα γεννηθεί και τα παιδιά ζούσαν μαζί με τους εκ μητρός παππούδες λόγω δυσκολίας της μητέρας να τα φροντίζει ικανοποιητικά. Η μητέρα του έχει καταδικαστεί σε φυλάκιση δύο χρόνων και εκτίει την ποινή της στις Κεντρικές Φυλακές. Έχει ακόμα δύο παιδιά ηλικίας δέκα και δύο χρονών τα οποία αποκτήθηκαν από διαφορετικές σχέσεις και τα οποία λόγω της φυλάκισής της ζουν με την οικογένεια του αδελφού της. Οι σχέσεις του κατηγορουμένου με τον πατέρα του περιγράφονται ως αραιές. Ο πατέρας του τέλεσε δεύτερο γάμο από τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά. Ο κατηγορούμενος συνάντησε τον πατέρα του για πρώτη φορά σε ηλικία οκτώ χρονών χωρίς όμως να γίνει κατορθωτό να αναπτυχθεί καλή σχέση και επικοινωνία μεταξύ τους. Τα δύο σταθερά πρόσωπα στη ζωή του κατηγορουμένου και του αδελφού του (ηλικίας σήμερα 21 ετών) ήταν ο παππούς και η γιαγιά. Ο αιφνιδιαστικός θάνατος της γιαγιάς του το 2008 ήταν μεγάλο πλήγμα για τον ίδιο και τον αδελφό του. Η μητέρα ήταν αδύνατη να ασκήσει το γονεϊκό της ρόλο λόγω της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών, γι΄ αυτό και η βοήθεια που παρείχε ήτο ελάχιστη και σε πολύ προσωρινή βάση. Ο κατηγορούμενος φοίτησε μέχρι την πρώτη τάξη Γυμνασίου. Από την εφηβική ηλικία άρχισε να εργάζεται για μικρά χρονικά διαστήματα ως ισιωτής και μηχανικός αυτοκινήτων, χωρίς όμως να δείξει την απαιτούμενη επαγγελματική σταθερότητα η οποία θα τον καθιστούσε οικονομικά αυτάρκη. Η απουσία των γονέων του από τη ζωή του οι οποίοι θα μπορούσαν να καλύψουν τις συναισθηματικές του ανάγκες, να τον καθοδηγήσουν και να τον οριοθετήσουν έπαιξε σημαντικό ρόλο. Από την ηλικία των 13 χρονών άρχισε τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών. Από τον Ιούλιο του έτους 2015 συμβιώνει με δεκαεννιάχρονη κοπέλα η οποία κυοφορεί το παιδί του στον πέμπτο μήνα. Λόγω ανεργίας και των δύο λαμβάνουν βοήθεια για τη συντήρηση τους από συγγενικά τους πρόσωπα. Σύμφωνα με τη νομολογία μας οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του παραβάτη δεν είναι βαρύνουσας σημασίας σε τέτοιας φύσης υποθέσεις ενόψει των σοβαρότατων συνεπειών που προκύπτουν από την κατοχή και εμπορία ναρκωτικών. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δίδουμε ιδιαίτερη έμφαση στα δύσκολα παιδικά χρόνια που πέρασε ο κατηγορούμενος λόγω της απουσίας των γονιών του από τη ζωή του. Θα συμφωνήσουμε με την ευπαίδευτη συνήγορο ότι η ζωή του, λόγω των οικογενειακών του συνθηκών, ήταν σε κάποιο βαθμό προδιαγεγραμμένη. Παρατηρούμε ότι άρχισε την χρήση ναρκωτικών ουσιών στην πολύ νεαρή ηλικία των 13 ετών και την εγκληματική του δραστηριότητα στην ηλικία των 15 ετών. Πρόκειται για άτομο χωρίς μόρφωση, χωρίς οποιαδήποτε επαγγελματικά προσόντα που μεγάλωσε σε ένα προβληματικό περιβάλλον χωρίς τη φροντίδα του πατέρα και με μια μητέρα ναρκομανή. Δεν μπορούμε επίσης να παραβλέψουμε το πολύ νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου, γεγονός που αναγνωρίζεται από τη Νομολογία μας όσο και από τις πρόνοιες του Ν.29/77 ως έχει τροποποιηθεί, ως μετριαστικός παράγοντας. Διευκρινίζεται βέβαια ότι ο κατηγορούμενος δεν δικαιούται βάσει του άρθρου 30 ανωτέρω της ευνοϊκότερης μεταχείρισης ατόμων που δεν έχουν συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας τους αφού η κατηγορία υπ΄ αρ. 2 αφορά αδίκημα για κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια. Δίδουμε επίσης ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι η νεαρή συμβία του κυοφορεί το παιδί τους και βρίσκεται στον πέμπτο μήνα της εγκυμοσύνης της. Τα πιο πάνω λαμβάνονται υπόψη ως μετριαστικοί παράγοντες, δεν είναι όμως ικανά να εξασθενίσουν την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου. Σχετική είναι η απόφαση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας[6], όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ.

1. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.» Τέλος λαμβάνουμε υπόψη τη δεδηλωμένη πρόθεση του κατηγορουμένου για απεξάρτηση, στοιχείο που καταδεικνύει την αποφασιστικότητα να διακόψει τη χρήση παράνομων ουσιών. Σχετική επί του θέματος είναι η ιατρική έκθεση της Δρ. Αγάθης Βαλανίδου στην οποία έχουμε ήδη αναφερθεί ανωτέρω. Σε σχέση με τις προηγούμενες καταδίκες του κατηγορουμένου στην υπόθεση Κυπριανίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας[7] λέχθηκε ότι οι προηγούμενες καταδίκες δεν πρέπει να δικαιολογούν επιβολή ποινής τέτοιας ώστε να δημιουργείται η εντύπωση ότι τιμωρείται για δεύτερη φορά ένας κατηγορούμενος αλλά και πάλι τέτοιες καταδίκες στερούν τον κατηγορούμενο του δικαιώματος να ζητήσει την επιείκεια του Δικαστηρίου. Ως αναφέρουμε και πιο πάνω η εγκληματική του δραστηριότητα του κατηγορουμένου στη συγκεκριμένη περίπτωση άρχισε στην ηλικία των 15 ετών. Την 11.12.2013 εκδόθηκε διάταγμα κηδεμονίας του για τρία έτη στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης 11232/
2. Ενώ το διάταγμα βρισκόταν σε ισχύ διέπραξε το αδίκημα της κλοπής. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6 μηνών με τριετή αναστολή. Το δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία αλλά δυστυχώς δεν την εκμεταλλεύθηκε. Λίγους μήνες αργότερα διέπραξε αριθμό άλλων αδικημάτων και του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης που κυμαίνονταν από 7 μήνες μέχρι 15 μήνες. Και σε αυτή την υπόθεση ο Δικαστής ανέστειλε τις ποινές δίδοντας του μια τρίτη ευκαιρία. Δυστυχώς οι ποινές που του επιβλήθηκαν ούτε σε αυτή την περίπτωση τον συνέτισαν. Λίγες μόνο μέρες μετά την τελευταία καταδίκη του ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα για τα οποία βρίσκεται σήμερα ενώπιον μας. Η επιμέτρηση της ποινής είναι διαδικασία εξισορρόπησης όλων των πιο πάνω παραγόντων. Οι προηγούμενες αποφάσεις είναι καθοδηγητικές αλλά όχι καθοριστικής σημασίας. Η κάθε υπόθεση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της γεγονότα και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Στην απόφαση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας[8] το Ανώτατο Δικαστήριο διά του Νικήτα Δ., σημείωσε σχετικά τα πιο κάτω: «Οι προηγούμενες υποθέσεις δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση. Ο λόγος γιαυτό είναι ότι, παρόλο που μπορεί να παρουσιάζουν ένα ή περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά εντούτοις, συχνά, δεν υπάρχει η ταυτοσημία στο βαθμό που θα ήταν σωστό να προοϊνίζεται η ίδια ποινή για κατοπινές υποθέσεις. Η μεγαλύτερη ίσως χρησιμότητα του δικαστικού προηγούμενου στον τομέα αυτό έγκειται στον εντοπισμό των περιστάσεων που θεωρήθηκαν ως ελαφρυντικές ή επιβαρυντικές. Στη Βρετανία επικράτησε η πρακτική να παρέχονται από καιρού εις καιρόν κατευθυντήριες γραμμές σε συμπυκνωμένη μορφή σχετικά με τη φύση και το εύρος των ποινών. Όντως, όπου διαφαίνεται η τάση, πάνω σε στέρεες βάσεις, μπορεί να διαμορφωθεί ένα είδος ταρίφας. Όμως δεν μπορεί να οδηγεί σε αποστέωση της εξουσίας του δικαστηρίου μπροστά στη ζωντανή πραγματικότητα που εμφανίζει κάθε υπόθεση με τις ιδιαιτερότητες της. Αυτό δεν σημαίνει ότι δε θα ισχύσει η διατίμηση, όπου υπάρχουν ουσιαστικές ομοιότητες'. Αναφέρουμε ενδεικτικά ότι στη Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας[9], επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών που επιβλήθηκαν, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, σε κατηγορούμενο ηλικίας 22 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής ναρκωτικών (11 κιλών και 538,61 γρ. ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης) και κατοχής της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια των ναρκωτικών σε τρίτα πρόσωπα. Τα γεγονότα ως είχαν αποδειχθεί ενώπιον του Κακουργιοδικείου αποκάλυπταν την ύπαρξη οργανωμένου σχεδίου, η εκτέλεση του οποίου έλαβε χώρα και στο εξωτερικό με καίριο το ρόλο του Εφεσείοντα. Λήφθηκε υπόψη το νεαρό της ηλικίας του, το λευκό του ποινικό μητρώο. Το Εφετείο επανέλαβε ότι είναι πάντοτε ζήτημα βαθμού το πώς αντιμετωπίζει και εξισορροπεί το πρωτόδικο Δικαστήριο τους διάφορους παράγοντες κατά την επιμέτρηση της ποινής. Στην υπόθεση Κωνσταντίνος Ευριπίδου ν. Δημοκρατίας[10], ο κατηγορούμενος, ηλικίας 26 περίπου ετών, κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος και σε κατηγορία που αφορούσε την κατοχή με σκοπό την προμήθεια 3 κιλών περίπου κάνναβης, από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Πρωτόδικα του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών, την οποία το Εφετείο επικύρωσε αφού βρήκε ότι αυτή ήταν ορθή και δίκαιη ποινή. Εξετάσαμε όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μας, συμπεριλαμβανομένων των μετριαστικών παραγόντων που εκθέσαμε πιο πάνω. Αφού συνυπολογίσαμε και σταθμίσαμε όλους τους παράγοντες κρίνουμε ότι η αρμόζουσα ποινή αναπόφευκτα είναι η ποινή φυλάκισης και επιβάλλουμε τις ακόλουθες ποινές: Στην 1η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην 2η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 4 ετών και 6 μηνών. Στην 4η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 1 μηνός. Στην 5η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Όλες οι ποινές να συντρέχουν. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα σε χρόνο που ήταν σε ισχύ διατάγματα αναστολής των ποινών φυλάκισης που είχαν επιβληθεί στον κατηγορούμενο. Η πιο πρόσφατη και σοβαρή ποινή φυλάκισης που ανεστάλη είναι η ποινή των δεκαπέντε μηνών που επιβλήθηκε την 21.12.2015, ένα μόλις μήνα πριν από τη διάπραξη των αδικημάτων στην παρούσα υπόθεση και αφορούσε το αδίκημα της ληστείας. Όταν κατηγορούμενος διαπράξει αδίκημα ενώ βρίσκεται σε ισχύ διάταγμα αναστολής προηγούμενης ποινής φυλάκισης το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει ποια μέτρα θα ληφθούν υπόψη σε σχέση με την ποινή που είχε ανασταλεί (βλ. άρθρο 4

(1)του περί της Υφ΄ Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως της Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/1972). Όπως έχει λεχθεί στην Χριστοδούλου κ.α. ν. Αστυνομίας[11], η νομολογία όπως έχει καθιερωθεί από τα Δικαστήρια μας καταδεικνύει ότι για να ενεργοποιηθεί ποινή φυλάκισης πρέπει να επιβληθεί και η ποινή φυλάκισης στον κατηγορούμενο για το εκδικαζόμενο αδίκημα, όπως έχει γίνει στην παρούσα υπόθεση. Το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την εκτέλεση της ανασταλείσας ποινής για την περίοδο για την οποία επιβλήθηκε ή για μικρότερη περίοδο ή να μην λάβει κανένα μέτρο σε σχέση με την ανασταλείσα ποινή. Κατά κανόνα διατάσσεται η ενεργοποίηση της ανασταλείσας ποινής[12] εκτός αν κριθεί ότι αυτό θα ήταν άδικο λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστατικών. Στην υπόθεση Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας[13] όπου το Επαρχιακό Δικαστήριο επέβαλε στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης έξι μηνών για παράνομη κατοχή 25,5 γραμμαρίων φυτού κάνναβης και κάπνισμα φυτού κάνναβης, παρέπεμψε την υπόθεση στο Κακουργιοδικείο προς εξέταση του θέματος ενεργοποίησης προηγούμενης ανασταλείσας διετούς ποινής φυλάκισης με τριετή αναστολή για την κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου δηλαδή κάνναβης, το Κακουργιοδικείο ενεργοποίησε μέρος της ανασταλείσας ποινής φυλάκισης για περίοδο δώδεκα μηνών. Το Ανώτατο Δικαστήριο παρόλο ότι έκρινε ότι η ενεργοποιηθείσα ποινή φυλάκισης θα έπρεπε να μειωθεί από δώδεκα σε οκτώ μήνες, υπογράμμισε ότι η ενεργοποίηση κάποιου μέρους της ποινής καθίστατο επιβεβλημένη για να μην απωλέσει η φυλάκιση με αναστολή το νόημα της και για να μην εξασθενίσει ή να εξουδετερωθεί η αποτελεσματικότητα της ως σωφρονιστικό μέτρο. Στρεφόμενοι στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης παρατηρούμε ως αναλύουμε και ανωτέρω ότι στον κατηγορούμενο είχαν δοθεί πολλές ευκαιρίες για να συνετισθεί, αυτός όμως δεν τις εκμεταλλεύθηκε. Υπενθυμίζουμε ότι ένα μόλις μήνα μετά την τελευταία ποινή φυλάκισης που του επιβλήθηκε και η οποία αναστάληκε διέπραξε τα επίδικα αδικήματα. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω σε συνδυασμό με τις ποινές που έχουμε ήδη επιβάλει στον κατηγορούμενο κρίνουμε ορθό να ενεργοποιήσουμε 6 από τους 15 μήνες της προαναφερθείσας ποινής φυλάκισης της ληστείας που του επιβλήθηκε. Η ποινή αυτή θα εκτελεστεί διαδοχικά με την ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στην παρούσα υπόθεση, ανεβάζοντας έτσι τη συνολική περίοδο φυλάκισης σε 5 έτη, τιμωρία την οποία σε καμία περίπτωση θεωρούμε υπερβολική υπό τις περιστάσεις. Στο χρόνο κράτησης να συνυπολογιστεί ο χρόνος κράτησης του κατηγορουμένου. Εξασκώντας την εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο από το άρθρο 31 του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν.29/1977διατάσσουμε τη δήμευση και την καταστροφή των ναρκωτικών, ενώ τα τεκμήρια 2, 13 και 21 του καταλόγου τεκμηρίων να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. (Υπ.) ............. Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Α. Κονής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΤ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β, κάπνισμα φυτού κάνναβης, κατοχή αντικειμένου κατασκευασμένου διά την εκτόξευση επιβλαβούς αερίου. [1] Αρ. Υπόθεσης 15909/13, ημερομηνίας 23.3.2016. [2] Βλέπετε σχετικά Πισκόπου και Δημοκρατία

(1999)2 ΑΑΔ 342, 351. [3] Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 577. [4] (Βλέπετε σχετικά Esper και Δημοκρατία

(1972)2 ΑΑΔ 73, Moussa και Δημοκρατία

(1992)2 ΑΑΔ 320 και Μallouk v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 711). [5]

(2002)2 ΑΑΔ 28. [6]

(1999)2 Α.Α.Δ. 577. [7]

(1994)2 ΑΑΔ 246. [8]

(2003)2 ΑΑΔ 123, 130-131. [9]

(2011)2 ΑΑΔ

1. [10] Ποινική Έφεση 187/13, ημερομηνίας 22.5.
2. [11]

(1993)2 Α.Α.Δ. 443. [12] Βλ. Λούκα ν. Αστυνομίας

(1986)2 Α.Α.Δ. 141, Ευαγγέλου κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 52. [13]

(2004)2 Α.Α.Δ. 148. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο