Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Γιαννάκης Κονναρής, Αρ. Υπόθεσης: 24339/14, 20/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:B85 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 24339/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Κατηγορούσα Αρχή ν. Γιαννάκης Κονναρής Κατηγορούμενος -------- Ημερομηνία: 20 Μαΐου, 2016 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Αναστασίου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Λ. Λυσάνδρου Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α ΣΗ Ο κατηγορούμενος μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 1 και 2 που αφορούν παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 και συγκεκριμένα η πρώτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ και η δεύτερη κατηγορία το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στις 14.4.2009 είχε στην κατοχή του το ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β΄ δηλαδή 339.2506 γρ. φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας και ότι τα είχε με σκοπό να προμηθεύσει άλλα πρόσωπα. Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις μάρτυρες. Η υπόλοιπη μαρτυρία δόθηκε υπό μορφή παραδεκτών γεγονότων και ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία προχώρησε με ανώμοτη δήλωση. Πολύ περιληπτικά η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής είναι η ακόλουθη: Στις 14.4.2009 με δικαστικό ένταλμα ερευνήθηκε το περίπτερο με την ονομασία «Ευανθία» το οποίο βρίσκεται στην οδό Ομήρου στη Λεμεσό με διαχειριστή τον Μάριο Κωνσταντινίδη. Κατά την έρευνα ανευρέθηκε νάιλον διαφανές σακούλι που μέσα στο οποίο υπήρχαν 7 ξεχωριστές νάιλον διαφανείς σακούλες που περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβη. Περαιτέρω βρέθηκε ένας μπλε πλαστικός σπαστήρας και ένα γαλάζιο πλαστικό κυλινδρικό δοχείο που περιείχε ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης καθώς και μια ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας χρώματος ασημί. Ο αστυνομικός ο οποίος έκαμε την έρευνα τα υπέδειξε στον Κωνσταντινίδη, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «φίλε μου το χόρτο εν για δική μου χρήση και τη ζυαρκά εν για να ζυάζω τη δόση μου». Στην εξοχική κατοικία του Κωνσταντινίδη στο χωριό Γεράσα ερευνήθηκε το δωμάτιο του όπου ανευρέθηκαν φυτά κάνναβης και μέσα στο ερμάρι του ιδίου υπνοδωματίου ανευρέθηκε ένα νάιλον μπλε σακούλι με την επιγραφή Yianno Plast μέσα στο οποίο υπήρχε μια μπλε νάιλον σακούλα και μέσα σ΄ αυτή 11 ξεχωριστές διαφανείς συσκευασίες που περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Ο Κωνσταντινίδης όταν του υποδείχθηκαν ανέφερε ότι «εν το λάθος το μεγάλο μου τούτο». Όλα τα ναρκωτικά μαζί με τις συσκευασίες τους σφραγίστηκαν στην παρουσία του Κωνσταντινίδη και στάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου. Με βάση την έκθεση του Δρ. Μάριου Α. Καριόλου με αναφορά ΥΠΕΓΕ 2274/09 και 2314/09 διαπιστώθηκε γενετικό υλικό και σε αρκετά από αυτά ο Κωνσταντινίδης να είναι δότης του γενετικού υλικού. Στο μπλε νάιλον σακούλι με την επιγραφή Yianno Plast τόσο στο άνοιγμα της σακούλας και στα κορδόνια όσο και την εσωτερική πλευρά απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού που προέρχεται από τουλάχιστον τρία άτομα εκ των οποίων τουλάχιστον ο ένας είναι άντρας. Επίσης από νάιλον σακούλι που βρίσκετο μέσα σε μπλε νάιλον τσάντα δεμένη απομονώθηκε από τη τσάντα εξωτερικά μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού και ένας από τους δότες είναι άντρας. Στις 24.2.2014 στάληκαν στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής δύο παρειακά επιχρίσματα του Γιαννάκη Κονναρή. Με βάση την έκθεση του Δρ. Μάριου Α. Καριόλου με αναφορά ΥΠΕΓΕ 1108/14 το επίχρισμα από το άνοιγμα της σακούλας και τα κορδόνια που λήφθηκε από το νάιλον σακούλι χρώματος μπλε με την επιγραφή Yianno Plast και απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού, ο Γιαννάκης Κονναρής δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης μέρους του μεικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από τη σακούλα. Επίσης από το νάιλον σακούλι χρώματος μπλε με την επιγραφή Yianno Plast επίχρισμα από την εσωτερική πλευρά απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα γενετικού υλικού, διαπιστώνεται το μείγμα γενετικού υλικού να προέρχεται είτε από τον Γιαννάκη Κονναρή και τρία άγνωστα άτομα είτε από τέσσερα άγνωστα άτομα. Όμως είναι 1900 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθεί εάν είναι μείγμα που προέρχεται από τον Γιαννάκη Κονναρή και τρία άγνωστα άτομα παρά από τέσσερα άγνωστα άτομα. Επίσης στο νάιλον σακούλι που ήταν μέσα στην μπλε νάιλον τσάντα δεμένη σε κόμπο, το επίχρισμα που λήφθηκε από την τσάντα στην περιοχή του κόμπου απομονώθηκε πάρα πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού και ο Γιαννάκης Κονναρής δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης μέρους του μεικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω σακούλι. Αυτή είναι και η μόνη μαρτυρία στην οποία γίνεται αναφορά στο πρόσωπο του κατηγορουμένου για την διάπραξη των αδικημάτων της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας. Ο κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση ανέφερε τα ακόλουθα: Δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τα ναρκωτικά, δεν είναι χρήστης, το Μάριο Κωνσταντινίδη τον γνωρίζει γιατί είναι ο περιπτεράς στη γειτονιά του, ψώνιζε συχνά και καθόταν με άλλα πρόσωπα και έπιναν καφέ. Δεν είχε όμως προσωπικές σχέσεις ούτε ήταν φίλοι, ήταν όμως ο περιπτεράς της γειτονιάς του από τον οποίο ψώνιζε. Δεν γνωρίζει αν ο Κωνσταντινίδης είναι χρήστης ναρκωτικών, δεν γνωρίζει αν έχει εξοχική κατοικία στο χωριό Γεράσα και ουδέποτε επισκέφθηκε τη Γεράσα. Σε σχέση με τα ανευρεθέντα τόσο στο περίπτερο όσο και στην οικία του Κωνσταντινίδη στη Γεράσα, ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του απάντησε ότι πρώτη φορά τα βλέπει και δεν έχει καμιά σχέση μ΄ αυτά και σε ερώτηση ότι στο μπλε σακούλι το μεγάλο αλλά και σε μπλε σακούλι μικρό που περιέχει κάνναβη εντοπίστηκε δικό του γενετικό υλικό αυτός απάντησε ότι δεν έχει καμία σχέση και δεν γνωρίζει πως βρέθηκε εκεί το γενετικό του υλικό. Αρνήθηκε ότι τα ναρκωτικά ήταν δικά του και ότι τα κατείχε με σκοπό να τα προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα. Στην ανώμοτη του δήλωση ανέφερε τα ακόλουθα: «Είμαι αθώος και δεν έχω καμία σχέση με τις κατηγορίες τις οποίες κατηγορούμε» Οι πλείστες καταθέσεις έχουν κατατεθεί υπό μορφή παραδεκτών γεγονότων οι οποίες όμως αφορούν τη διαδικασία εναντίον του Κωνσταντινίδη. Εκτός από την κατάθεση του Αστ. 682 Α. Χριστοφόρου που αφορά τη διακίνηση των παρειακών επιχρισμάτων του Γιαννάκη Κονναρή. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και με αυτή την προσοχή προχωρώ στην εξέταση της μαρτυρίας τους, αφού το έργο της αξιοπιστίας είναι ένα πολυσύνθετο και λεπτό έργο παρατήρησης κατατεθέντων μαρτύρων και ορθά έχει χαρακτηριστεί ως σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου (βλέπε C & A Pelekanos Associates Ltd
(1999)1 (Β) ΑΑΔ 1273). Αξιολογώντας τη μαρτυρία δεν περιορίστηκα μόνο στη προσωπική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα βλ Rana κ.α. v. Δημοκρατίας
(2)ΑΑΔ 489 αλλά τη διερεύνησα στο σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας. Και οι δύο αστυνομικοί που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνονται καθόλα αξιόπιστοι και απέδωσαν στο Δικαστήριο τα γεγονότα όπως αυτά περιήλθαν στην αντίληψη τους μέσα από τις καταθέσεις που έλαβαν, χωρίς να διακατέχονται από υπερβάλλοντα ζήλο κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους σε σχέση με την υπόθεση. Το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας τους αφορά την υπόθεση σε σχέση με τον Κωνσταντινίδη. Η εργασία τους σε σχέση με τον κατηγορούμενο ουσιαστικά ξεκίνησε μετά από την παρέλευση αρκετού χρόνου όταν σύμφωνα με την έκθεση του εμπειρογνώμονα γενετικό υλικό που απομονώθηκε σε δύο αντικείμενα της υπόθεσης ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης μέρους του μεικτού γενετικού υλικού. Ο Μ.Κ.3 Δρ. Μάριος Α. Καριόλου, είναι διευθυντής του εργαστηρίου δικανικής γενετικής και κατέθεσε στο Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονας. Όσο αφορά την προσέγγιση και εξέταση μαρτυρίας εμπειρογνώμονα υπάρχει πληθώρα νομολογίας, βλ. Φιλίππου ν. Οδυσσέως
(1989)1 CLR 1. Σύμφωνα με τη νομολογία το Δικαστήριο θα πρέπει να πειστεί ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας στον τομέα που καταθέτει και στη συνέχεια να εξετάσει αν με τη μαρτυρία του έχει δώσει τα αναγκαία επιστημονικά τεκμήρια έτσι ώστε να τον καταστήσει ικανό να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του προκειμένου να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία. Αφού έλαβα υπόψη μου τα προσόντα, τη πείρα και τις γνώσεις του μάρτυρα καθώς και τις αρχές που καθορίζουν πότε ένας μάρτυρας θεωρείται εμπειρογνώμονας, είναι η κατάληξη μου ότι ο Μ.Κ.3 είναι εμπειρογνώμονας. Επομένως η μαρτυρία του θα προσεγγιστεί και αξιολογηθεί με βάση τις αρχές που διέπουν την αξιολόγηση και προσέγγιση εμπειρογνωμόνων μαρτύρων. Ο μάρτυρας με σαφήνεια επεξήγησε τις θέσεις του και ειδικά πως έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Γιαννάκης Κονναρής δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης μέρους του μεικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το νάιλον σακούλι χρώματος μπλε με την επιγραφή Yianno Plast επίχρισμα από το άνοιγμα της σακούλας και τα κορδόνια και την νάιλον μπλε τσάντα η οποία περιείχε νάιλον σακούλι μέσα στο οποίο υπήρχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη, το επίχρισμα που λήφθηκε από την περιοχή του κόμπου και περαιτέρω από το νάιλον σακούλι χρώματος μπλε με την επιγραφή Yianno Plast από την εσωτερική πλευρά ότι το μείγμα γενετικού υλικού προέρχεται από τον Γιαννάκη Κονναρή και τρία άγνωστα άτομα. Ιδιαίτερη εντύπωση στο Δικαστήριο έκανε η επεξήγηση του για την παράγραφο που αναφέρει ότι ο Γιαννάκης Κονναρής δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης μέρους του μεικτού γενετικού υλικού και ότι το γενετικό υλικό προέρχεται από τον Γιαννάκη Κονναρή και τρία άγνωστα άτομα και παραθέτω ενδεικτικά ένα μέρος της ανάλυσης του: «Προχωρώντας τώρα στην περαιτέρω ανάλυση του μείγματος δηλαδή αυτών των τεσσάρων ατόμων, δεν χρησιμοποιείται η λέξη ταυτίζω ή ταύτιση αλλά όταν έχουμε μείγματα εκεί χρησιμοποιείται ο λεγόμενος λόγος των πιθανοτήτων. Δηλαδή στο ένα χέρι έχουμε την πρώτη πιθανότητα που είναι ότι ο κατηγορούμενος μαζί με τρία άλλα άτομα είναι οι δότες αυτού του μεικτού γενετικού υλικού που εντοπίστηκε στα αντικείμενα που μελετούμε ενώ στο άλλο χέρι έχουμε την πιθανότητα αυτό το γενετικό υλικό να έχει έλθει από τέσσερα εντελώς άγνωστα προς εμάς άτομα τα οποία δεν έχουν και οποιαδήποτε σχέση με τον κατηγορούμενο. Άρα έχουμε αυτές τις δύο πιθανότητες που πρέπει να μελετήσουμε. Όταν η πιθανότητα είναι πάνω από μία τότε ευνοείται το πρώτο σενάριο δηλαδή ότι οι δότες αυτού του μείγματος είναι ο κατηγορούμενος και τρία άλλα άτομα. Ενώ αν ήταν η τιμή του λόγου των πιθανοτήτων μικρότερη από ένα τότε θα ευνοείτο το δεύτερο σενάριο δηλαδή ότι οι δότες πρέπει να είναι τέσσερα άγνωστα πρόσωπα. Στην περίπτωση τη συγκεκριμένη στο συμπέρασμα 2 καταγράφω ότι ο λόγος των πιθανοτήτων, η τιμή του λόγου των πιθανοτήτων ήταν 1900 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθεί το πρώτο σενάριο δηλαδή ότι δότες είναι ο κατηγορούμενος και τρία άλλα άτομα έναντι της δεύτερης πιθανότητας οι δότες να ήταν τέσσερα άγνωστα πρόσωπα». Η μαρτυρία του κρίνεται καθόλα αξιόπιστη, πλήρως επεξηγηματική και αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ο κατηγορούμενος περιορίστηκε σε ανώμοτη δήλωση. Όσον αφορά την επιλογή του αυτή κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. R v. Frost
(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ.Vrakas v. Republic
(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v. The Police
(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v. Coughlan
(1976)64 Cr. App. R. 11). Αφού έλαβα υπόψη το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης του κατηγορούμενου σε συνάρτηση με την μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής και την γραμμή της υπεράσπισης, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι στο μέτρο που δεν συνάδει με τη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας δεν μπορεί να δοθεί στη δήλωση αυτή καμία βαρύτητα. Αποτελούν παραδεκτό γεγονός ότι τα ανευρεθέντα στο περίπτερο και στην κατοικία του Κωνσταντινίδη στη Γεράσα είναι φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και η ποσότητα ανέρχεται στα 339,2506 γραμμάρια. Περαιτέρω πλην του γενετικού υλικού που απομονώθηκε και το οποίο με βάση την αποδεκτή μαρτυρία στην καλύτερη του περίπτωση ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης μέρους του μεικτού γενετικού υλικού ή το μείγμα γενετικού υλικού να προέρχεται από τον κατηγορούμενο και από τρία άγνωστα άτομα, δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία η οποία να τον συνδέει με τη διάπραξη των επιδίκων αδικημάτων. Ο κατηγορούμενος παραδέχεται ότι ο Κωνσταντινίδης είναι ο περιπτεράς της γειτονιάς του, δεν γνωρίζει και δεν έχει καμιά σχέση πως βρέθηκε το γενετικό του υλικό στα αντικείμενα που περιγράφησαν ανωτέρω. Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ 428 αναφέρεται ότι όπου η καταδίκη στηρίζεται σε περιστατική μαρτυρία αυτή πρέπει να οδηγεί εκεί ως τη μόνη λογική κατάληξη χωρίς να υπάρχουν κενά στην πορεία της. Είναι δεδομένο ότι η μαρτυρία που έχει δοθεί και αφορά τον κατηγορούμενο είναι περιστατική. Στην υπόθεση Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 195 η οποία υιοθετήθηκε και από την υπόθεση Γεωργίου Σωτήρης ν. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Όταν η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής στηρίζεται ουσιαστικά σε περιστατική μαρτυρία αν πρόκειται να στηρίξει καταδίκη θα πρέπει να αναδεικνύεται ασυμβίβαστη με οτιδήποτε άλλο εκτός από την ενοχή του κατηγορουμένου. Περαιτέρω τονίστηκε το δικαίωμα του κατηγορουμένου να μην καταθέσει ενόρκως καθώς και ότι δεν μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα ή οποιοσδήποτε συσχετισμός ενόψει της άσκησης του δικαιώματος του». Στην υπόθεση Παφίτης κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΑ 102 έχει αναφερθεί ότι η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνο όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του. Συνεπώς η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου θα πρέπει να είναι άμεση και να μην μπορεί να συμβιβαστεί με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας. Αν στο τέλος της υπόθεσης παραμένει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε αυτή θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί των κατηγοριών. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει κάθε στοιχείο της υπόθεσης της και το επίπεδο απόδειξης είναι αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Βλέπε Χαρίτωνος ν. Δημοκρατίας
(1971)2 Α..Α.Δ. 40 και Αναστασιάδης ν. Δημοκρατίας
(1977)2 Α.Α.Δ. 97. Αν ένα ένα τα κομμάτια της περιστατικής μαρτυρίας δεν συνιστούν από μόνα τους απόδειξη της ενοχής του κατηγορούμενου το συλλογικό τους αποτέλεσμα όταν ιδωθεί μαζί μπορεί να αποδείξει την ενοχή του κατηγορουμένου νοουμένου πάντα ότι το αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας δεν θα είναι συμβατό με οποιαδήποτε άλλη βάση πλην της ενοχής του κατηγορουμένου. Ιδιαίτερα τμήματα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει να συναρτώνται μεταξύ τους ως θέμα λογικής συνέπειας ώστε να συγκροτούν ένα αδιάσπαστο σύνολο. Βλ. Fournides v. Republic
(1986)2 CLR 73 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)2 ΑΑΔ 172. Στην υπό εκδίκαση υπόθεση τα αντικείμενα στα οποία απομονώθηκε γενετικό υλικό του κατηγορουμένου πρόκειται για σακούλες κοινής χρήσης. Συνεπώς ακόμη και στην καλύτερη περίπτωση η ανεύρεση γενετικού υλικού δεν έχει την αμεσότητα και τη σύνδεση με τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Στην υπόθεση Μιχαήλ (ανωτέρω) τονίστηκε ότι η παντελής έλλειψη οποιασδήποτε άλλης περιστατικής μαρτυρίας πλην του εντοπισμού γενετικού υλικού του Εφεσείοντα στη σκηνή αφαιρεί την ασφάλεια του υποβάθρου της καταδίκης. Συνεπώς από μόνο το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης μέρους του μεικτού γενετικού υλικού και ελλείψει οποιασδήποτε άλλης περιστατικής μαρτυρίας δεν προϋποθέτει την αμεσότητα και τη σύνδεση με τα αδικήματα που αντιμετωπίζει. Περαιτέρω δεν υπάρχει η απαιτούμενη από τη νομολογία ασφαλής κατάληξη μέσα από την περιστατική μαρτυρία στο αναπόφευκτο συμπέρασμα ενοχής του κατηγορουμένου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες 1 και 2 που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ...................... Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Criminal / General / Final Αναφορά: Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ - κατοχή με σκοπό την προμήθεια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο