Έφορο Φόρου Προστιθέμενης Αξίας ν. PROXYL LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 17667/14, 31/5/2016

(14), 46

(9), 20

(1)και 48 της ίδιας με ανωτέρω νομοθεσίας, αδικήματα παράλειψης καταβολής πρόσθετου φόρου και τόκου κατά παράβαση των άρθρων 46(10Α), 46

(11), 46

(14), 49

(8), 20

(1), 57 και 48 του ίδιου νόμου και αδικήματα παράλειψης υποβολής φορολογικής δήλωσης με βάση την ίδια νομοθεσία. Τα αδικήματα αφορούν διάφορες περιόδου εντός των ετών 2007 μέχρι και

1. Υιοθετώντας τα γεγονότα ως αυτά αναφέρονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ανάφερε ότι το αρχικό υπόλοιπο δυνάμει του κατηγορητηρίου ανερχόταν στις €129.925,98σ ενώ το σημερινό οφειλόμενο υπόλοιπο παραμένει το ίδιο καθότι δεν υπάρχει συμμόρφωση σε καμία εκ των κατηγοριών. Για το πιο πάνω ποσό ζήτησε και την έκδοση σχετικών διαταγμάτων είσπραξης εναντίον της κατηγορουμένης 1, δυνάμει του άρθρου 46 της σχετικής νομοθεσίας, ως το συνημμένο έντυπο το οποίο και καταχώρησε. Περαιτέρω ανέφερε ότι αμφότεροι οι κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Για την κατηγορούμενη 1 ενόψει της μη εμφάνισης, δεν ακολούθησε οποιοσδήποτε μετριασμός. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 2 σε μια εμπεριστατωμένη γραπτή αγόρευση χωρίς να αμφισβητήσει επί τους ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθησαν από την κατηγορούσα αρχή, συμφωνώντας μάλιστα ότι πρόκειται για σοβαρής φύσεως αδικήματα, ανάφερε τα κάτωθι: - Εξέφρασε την παραδοχή και απολογία του κατηγορούμενου
2. - Αναφορικά με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, ο συνήγορος ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 2 διατηρούσε εργοστάσιο ξυλείας το οποίο οδηγήθηκε σε διάλυση ενόψει της οικονομικής κρίσης η οποία είχε μεγάλο αντίκτυπο στην κατασκευαστική βιομηχανία. Η κατηγορούμενη 1 ρευστοποιήθηκε με αποτέλεσμα να εκδοθεί εναντίον της διάταγμα εκκαθάρισης. Το εργοστάσιο ήταν μια οικογενειακή επιχείρηση στο οποίο απασχολούντο τόσο ο ίδιος ο κατηγορούμενος 2 όσο και τα παιδιά του. - Ο κατηγορούμενος 2 κατέβαλε πολλές προσπάθειες να καταβάλει τα οφειλόμενα ποσά αλλά απέτυχε να πράξει τούτο λόγω οικονομικής αδυναμίας. Συγκεκριμένα, προσπάθησε να πουλήσει το σπίτι του ενώ εισηγήθηκε και αποκοπή ποσού ύψους €400- από τη σύνταξή του, εισήγηση η οποία δεν έγινε αποδεκτή από τον Γενικό Εισαγγελέα. - Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2 υιοθέτησε τα όσα αναγράφονται στην έκθεση του γραφείου ευημερίας που καταρτίστηκε με οδηγίες του Δικαστηρίου αναφέροντας ότι κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 73 ετών σήμερα, συνταξιούχος, με μηνιαία σύνταξη €830-, ενώ η σύζυγός του επίσης συνταξιούχος, λαμβάνει ποσό €340-. Διαμένει με τη σύζυγό του και τον ένα εκ των δύο ενήλικων γιων του σε ιδιόκτητη κατοικία, η οποία, ως ανέφερε, είναι υποθηκευμένη σε τράπεζα. Ως φαίνεται από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αλλά και από τα όσα ανέφερε ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2, αυτός αντιμετωπίζει οφειλές και χρέη άνω του €1.000.000-. - Η οικογένεια του είναι συγκροτημένη και δεμένη ενώ παρά την ηλικία του είναι η πρώτη φορά που έρχεται ενώπιον Δικαστηρίου και δεν βαρύνεται με οιαδήποτε προηγούμενη καταδίκη. - Όσον αφορά την υγεία του κατηγορούμενου 2, ο συνήγορός του κατέθεσε ιατρικά πιστοποιητικά από τα οποία βεβαιώνεται η ύπαρξη των κάτωθι προβλημάτων υγείας: αρτηριακή πίεση, υπερλιπιδαιμία, στεφανιαία νόσο, ρευματοειδή αρθρίτιδα, υπερπλασία προστάτη, σπονδυλοαρθρίτιδα και σακχαρώδη διαβήτη τύπου
3. Εκτός από τα ιατρικά πιστοποιητικά, ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2 ανέλυσε τις επιπτώσεις που το κάθε πρόβλημα υγείας έχει στην καθημερινότητα του κατηγορούμενου
4. Περαιτέρω ανέφερε την αντιμετώπιση που πρέπει να έχει έκαστη ασθένεια και τις συχνές εξετάσεις στις οποίες ο κατηγορούμενος 2 πρέπει να υποβάλλεται. Γενικά, τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2 χρήζουν τακτικών εξετάσεων, ειδικής φαρμακευτικής αγωγής, φυσιοθεραπείας, ειδικής διατροφής και τυχόν επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας θα επιδεινώσει το είδη βεβαρημένο ιατρικό του ιστορικό. - Ο κ. Κονής αναφέρθηκε στην ηλικία του κατηγορούμενου 2, στον πρότερο έντιμο βίο του και ειδικότερα στο ότι υπήρξε ένας ευυπόληπτος και νομοταγής πολίτης, μέλος σε φιλανθρωπικές οργανώσεις με κοινωνική προσφορά (σημειώνω ότι αναφορά στα πιο πάνω γίνεται και στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας), ο οποίος βρέθηκε λόγω οικονομικής κρίσης σε αυτή τη θέση σήμερα. - Περαιτέρω εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του και το χρόνο που έχει παρέλθει από τη διάπραξη αδικημάτων, τα οποία τοποθετούνται από το έτος 2007 μέχρι και
5. - Τέλος ο κ. Κονής εισηγήθηκε όπως υπ' αυτές τις περιστάσεις το Δικαστήριο δύναται να επιβάλει ποινή άλλη από την στερητική της ελευθερίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα για τη διάπραξη των οποίων οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίθηκαν ένοχοι είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται και από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από το Νόμο. Συγκεκριμένα προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 12 μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι €8.543 ή και οι δυο ποινές. Για τα δε αδικήματα που αφορούν την μη καταβολή πρόσθετου φόρου και τόκων η προβλεπόμενη απο το Νόμο ποινή είναι η χρηματική ποινή μέχρι του δέκα τοις εκατόν (10%) του οφειλόμενου ποσού. Η διάπραξη τέτοιων αδικημάτων επηρεάζει το ύψος είσπραξης δημοσίου χρήματος και κατ' επέκταση επηρεάζει κατά τρόπο αρνητικό το ύψος των δημοσίων εσόδων, ιδιαίτερα στην σημερινή εποχή όπου η οικονομική κρίση που μαστίζει ολόκληρη την κοινωνία έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό και την οικονομική άλλωτε ευρωστία του Κράτους. Παράλληλα, η διάπραξη τέτοιας φύσεως αδικημάτων εμποδίζει το κράτος από του να ασκεί ελεύθερα και απρόσκοπτα την οικονομική και κοινωνική πολιτική του κατά τρόπο ωφέλιμο προς τους πολίτες του και μάλιστα σήμερα που η ανάγκη της κοινωνίας για συμπαράσταση απο το Κράτος κατέστη πιο επιτακτική απο ποτέ. Η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων που σχετίζονται με την εκπλήρωση των φορολογικών υποχρεώσεων των πολιτών έχει τονιστεί επανειλημμένα. Ενδεικτικά παραπέμπω στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Andreas Makris Tourist Taxi Service Co Ltd

(1996)2 Α.Α.Δ 262. Τα πιο κάτω αποσπάσματα από την απόφαση είναι ενδεικτικά των σκοπών που επιδιώκει η σχετική νομοθεσία αλλά και της σοβαρότητας των σχετικών αδικημάτων και της ανάγκης για επιβολή, πάντα σε σχέση φυσικά με τα συγκεκριμένα γεγονότα κάθε υπόθεσης, αποτρεπτικών ποινών: ″Η παράλειψη εκπλήρωσης των φορολογικών υποχρεώσεων που θέτει ο Νόμος περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας, όπως και κάθε άλλη φορολογική νομοθεσία, συνιστά σοβαρό παράπτωμα και η εκπλήρωση τους ενέχει μεγάλη σημασία για το δημόσιο. Ανάλογα μεγάλη είναι και η ευθύνη των πολιτών για εκπλήρωση των υποχρεώσεων αυτών (Βλ. Rainbow v. Republic

(1984)3 CLR 846 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Νίκου Σχίζα κ.α. Ποιν. Εφέσεις αρ. 6081, 6082 και 6086, ημερ. 7.6.96)″. Στην ίδια απόφαση τονίζεται ότι: ″Κατά συνέπεια, οι ποινές που πρέπει να επιβάλλονται, πρέπει να αντανακλούν τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διαπράχθηκαν και παράλληλα να είναι αποτρεπτικές για τους αδικοπραγούντες και για το κοινό, για να μην υπάρχει ενθάρρυνση στην παρανομία και στην παράνομη κατακράτηση των εσόδων του κράτους″. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Χαράλαμπου Ζακατζιώτη

(2001)2 Α.Α.Δ 85, αναφέρθηκε ότι: ″......Ο Φόρος Προστιθέμενης Αξίας καθίσταται οφειλόμενος από τη στιγμή που διενεργείται η παράδοση ή παροχή υπηρεσιών και ο επιχειρηματίας καθίσταται εμπιστευματοδόχος του κράτους για την είσπραξη του οφειλόμενου ποσού. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια ο επιχειρηματίας έχει υποχρέωση να εισπράττει αμέσως τις σχετικές φορολογικές επιβαρύνσεις και να τις αποδίδει χωρίς καθυστέρηση στο κράτος .............................. Η ποινή καθορίζεται πάντα από το πρωτόδικο Δικαστήριο μέσα στα προβλεπόμενα νομοθετικά πλαίσια. Η μικρή ποινή σε σχέση με τα ιδιάζοντα περιστατικά κάθε υπόθεσης αποτελεί έμμεσο τρόπο ενθάρρυνσης της παρανομίας, όταν η σοβαρότητα των αδικημάτων επιβάλλει την παρουσία του στοιχείου της αποτρεπτικότητας″. Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing", και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους." Ωστόσο, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Όπως εξάλλου επισημάνθηκε στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 135: "Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη. όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni Evagorou v. The Police

(1971)2 C.L.R. 194]." Η διαδικασία όμως εξατομίκευσης της ποινής δεν δύναται να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του εγκλήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου

(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τα ακόλουθα που επιβαρύνουν τη θέση των κατηγορουμένων 1 και 2: α) Την σοβαρότητα των αδικημάτων όπως αυτή διαφαίνεται από τα πιο πάνω αλλά και από τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, στα πλαίσια της προαναφερθείσας νομολογίας αλλά και λόγω του ότι τα αδικήματα αυτά βρίσκονται σε έξαρση, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον του Δικαστηρίου. β) Το ύψος του οφειλόμενου ποσού συνολικά αναφορικά με όλες τις κατηγορίες και το οποίο μέχρι σήμερα ανέρχεται στις €129.925.98σ. γ) Τη μη συμμόρφωση των κατηγορουμένων για το σύνολο του οφειλόμενου ποσού. Προς όφελος της κατηγορούμενης 1 λαμβάνω υπόψη μου τη μη ύπαρξη προηγούμενων καταδικών. Προς όφελος του κατηγορουμένου 2 για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: α) Την άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου από τα αρχικά στάδια της υπόθεσης. β) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου 2, όπως αυτές έχουν εκτεθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο υπεράσπισης αλλά και περιέχονται μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία έχει ετοιμαστεί. Ιδιαίτερα το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι συνταξιούχος ηλικίας 73 ετών σήμερα, ο οποίος και μέχρι διένυσε έντιμο βίο χωρίς να βαρύνεται με οιαδήποτε άλλη καταδίκη. γ) Το γεγονός ότι αντιμετωπίζει σωρεία σοβαρών οικονομικών προβλημάτων τα οποία οδήγησαν τόσο τον ίδιο όσο και την σύζυγο του στην ηλικία αυτή να είναι αντιμέτωποι με μεγάλα χρέη. δ) Παρά τη μη συμμόρφωση μέχρι σήμερα, λαμβάνω υπόψη μου τις προσπάθειες που έχει καταβάλει ο ίδιος, ακόμα και με εισήγηση να καταβάλλει το ήμισυ της σύνταξής του προς εξόφληση του χρέους αυτού. (ε) Λαμβάνω περαιτέρω υπόψη μου ότι ένα μεγάλο μέρος του ποσού αφορά τόκους και επιβαρύνσεις, ως φαίνεται από το κατηγορητήριο. (στ) Τέλος λαμβάνω υπόψη μου ότι τα αδικήματα για τα οποία ο κατηγορούμενος 2 παραδέχθηκε ενοχή έλαβαν χώρα σε διάφορες περιόδους για τα έτη 2007 μέχρι και 2013, ενώ από τη διάπραξη τους μέχρι σήμερα ο κατηγορούμενος 2 δεν αντιμετώπισε άλλη ποινική υπόθεση. Γενικά λαμβάνω υπόψη μου οτιδήποτε άλλο έχει αναφερθεί και τεθεί ενώπιον μου και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο για τον κατηγορούμενο 2. Περαιτέρω, ως μετριαστικός παράγοντας λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι εκτός από την επιβολή ποινής στην κατηγορούμενη 1, το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει σωρεία διαταγμάτων είσπραξης εναντίον της ίδιας της κατηγορούμενης 1 για πληρωμή του ποσού ως το πρόσωπο που είναι ο χρεώστης απέναντι στον Έφορο ΦΠΑ. Από την άλλη, το Δικαστήριο δεν μπορεί να παραγνωρίσει πως ο κατηγορούμενος 2, ως ο τότε διευθυντής της 1ης κατηγορούμενης, με τις παραλείψεις του αλλά και γενικότερα με τη στάση και συμπεριφορά που επέδειξε, το ταμείο του κράτους στερήθηκε ένα πολύ μεγάλο ποσό εσόδων το οποίο του ανήκει που αν υπήρχε θα μπορούσε να διατεθεί προς όφελος των Κυπρίων πολιτών. Αντίθετα, με τις παραλείψεις του ο κατηγορούμενος 2 προκάλεσε ζημιά στην Κυπριακή Δημοκρατία, σε βαθμό ίσο με το ύψος του μεγάλου οφειλόμενου ποσού, που βέβαια μόνο αρνητικό αποτέλεσμα μπορεί να επιφέρει στην κυπριακή οικονομία και στην κοινωνία γενικότερα. Παρόλο που οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής, εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω, και για αποφυγή επιβολής της αρμόζουσας ποινής. Συνεκτιμώντας τώρα και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένων των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο 2 είναι αναπόφευκτα αυτή της ποινής φυλάκισης. Η οποιαδήποτε άλλη ποινή κρίνω ότι δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της επιβαλλόμενης ποινής με αναφορά και στην απαραίτητη αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να περιβάλλει αυτήν. Η επιβολή οιασδήποτε άλλης μορφής ποινής κρίνω ότι θα οδηγούσε στην ακόμα μεγαλύτερη έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης. Θα έδιδε περαιτέρω, λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας. Συνεπακόλουθα των πιο πάνω, επιβάλλω στην κατηγορούμενη 1 τις κάτωθι χρηματικές ποινές: - Χρηματική ποινή ύψους €600- στην 1η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €200- στη 2η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €1.500- στην 3η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €2.000- στην 4η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €1.000- στην 5η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €600- στην 6η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €500- στην 7η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €400- στην 8η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €300- στην 9η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €200- στη 10η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €200- στην 11η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €100- στη 12η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €100- στη 13η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €100- στη 14η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €100- στη 15η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €200- στη 16η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €100- στη 17η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €100- στη 18η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €50- στη 19η κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €100- στην 20η κατηγορία, η οποία αφορά παράλειψη υποβολής φορολογικής δήλωσης. - Χρηματική ποινή ύψους €2.000- συνολικά αναφορικά με τις κατηγορίες 21η μέχρι και 44η οι οποίες αφορούν πρόσθετο φόρο, τόκους και χρηματικές επιβαρύνσεις. Στον κατηγορούμενο 2 επιβάλλω ποινή φυλάκισης 9 μηνών στην πρώτη κατηγορία και καμία ποινή στις υπόλοιπες λαμβάνοντας υπόψη μου την συνολικότητα της ποινής και ιδιαίτερα το γεγονός ότι προς καθορισμό της ποινής έλαβα υπόψη μου το συνολικά οφειλόμενο ποσό συμποσούμενο απο όλες τις κατηγορίες 1η μέχρι και 44η συμπεριλαμβανομένων. Περαιτέρω, δυνάμει του άρθρου 46

(12)του Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμων εκδίδονται 43 διατάγματα εναντίον της 1ης κατηγορούμενης ως αυτά φαίνονται στο Έγγραφο Α που κατατέθηκε από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, έγγραφο το οποίο θεωρείται αναπόσπαστο κομμάτι της παρούσας απόφασης. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου αναφορικά με την επιβληθείσα ποινή στον κατηγορούμενο 2 θα εξετάσω τώρα εάν η εκτέλεση της ποινής που επιβλήθηκε θα πρέπει να οδηγήσει στην άμεση φυλάκιση του κατηγορουμένου 2 ή δύναται να ανασταλεί δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ΄ Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3

(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου ν. Αστυνομίας

(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση αυτή είναι χαρακτηριστικό και ομιλεί από μόνο του: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλέπε Sentencing in Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.α.

(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου

(1996)2 Α.Α.Δ. 303).» Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών, οικογενειακών και οικονομικών συνθηκών του κατηγορούμενου 2, κρίνω ότι υπό τις ιδιαίτερες περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, του λευκού ποινικού μητρώου του κατηγορούμενου σε συνάρτηση με την ηλικία του - 73 ετών σήμερα και τον πρότερο έντιμο βίο του, δύναμαι να ασκήσω τις εξουσίες που ο νόμος μου παρέχει και να αναστείλω την εκτέλεση της επιβληθείσα ποινής φυλάκισης. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου τα σοβαρά προβλήματα υγείας που ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει, τη φύση αυτών σε συνάρτηση με την ηλικία του και καταλήγω ότι υπάρχει ο κίνδυνος εάν επιβληθεί άμεση ποινή φυλάκισης να υπάρξουν δυσμενείς συνέπειες στην υγεία του. Υπό τις περιστάσεις που ανωτέρω ανέφερα καταλήγω ότι δύναμαι να δώσω στον κατηγορούμενο 2 μια δεύτερη ευκαιρία, λόγω του λευκού του ποινικού μητρώου, της άμεσης παραδοχής του και της σωρείας των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει. Συνεπώς η εκτέλεση της επιβληθείσας ως ανωτέρω ποινής φυλάκισης αναστέλλεται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. (Επεξηγείται στον κατηγορούμενο 2 η έννοια της αναστολής της εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης). (Υπ.). .................................. Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο