Στέλιος Παπαστυλιανού ν. Κυριάκου Καρασιαλή, Αρ.Υπόθ. 27418/13, 29/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:B115 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Αρ.Υπόθ. 27418/13 Ενώπιον Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ Στέλιος Παπαστυλιανού Παραπονούμενος - ν - Κυριάκου Καρασιαλή Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 29 Ιουνίου 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Παραπονούμενο: κ. Ζ. Νικολαΐδης Για Κατηγορούμενο: κ. Ε. Πουργουρίδης Κατηγορούμενος: Παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μία κατηγορία, αυτή της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του αρ. 99 του Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, «ο κατηγορούμενος την 27/11/13 στην αίθουσα του Δικαστηρίου κατά την ακροαματική διαδικασία στην οποία ο παραπονούμενος έδιδε μαρτυρία, εξύβρισε τον παραπονούμενον με τη φράση «γαμώ τη γενιά σου ρε ψεύτη» στην παρουσία πολλών προσώπων με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει παρευρισκόμενο πρόσωπο σε επίθεση». Προς απόδειξη της υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου, η πλευρά του παραπονούμενου κάλεσε μόνο ένα μάρτυρα, τον Ιωάννη Κουτσόφτα, ΜΚ
- Σύμφωνα με τον μάρτυρα, στις 27/11/13, ήταν σε αίθουσα Δικαστηρίου παρακολουθώντας «δίκη για παρακοή». Μεταξύ των κατηγορουμένων σε εκείνη τη δίκη, ήταν ο εδώ παραπονούμενος, ως επίσης και άλλα μέλη της Επιτροπείας της ΣΠΕ Κυπερούντας, καθώς και η σύζυγος του μάρτυρα, η οποία όμως δεν ήταν μέλος της Επιτροπείας. Σε κάποιο στάδιο της διαδικασίας, ενώ ο εδώ παραπονούμενος έδινε μαρτυρία, και συγκεκριμένα ενώ απαντούσε σε ερώτηση που του τέθηκε από το Δικαστήριο, άκουσε τον εδώ κατηγορούμενο, ο οποίος καθόταν δίπλα του στο ακροατήριο, να λέει χαμηλόφωνα αλλά με έντονο ύφος, τη φράση που αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Σύμφωνα πάντα με τον μάρτυρα, αυτός αντιλήφθηκε ότι ο κατηγορούμενος αναφέρετο στον παραπονούμενο, επειδή ο πρώτος, εκστόμισε τη συγκεκριμένη φράση, όταν άκουσε την απάντηση που έδωσε ο παραπονούμενος. Στο άκουσμα της φράσης αυτής, ο μάρτυρας ανέφερε ότι θύμωσε «πολλά» γιατί «μέστην γενιά του παραπονούμενου είναι και η γενιά της γυναίκας» του. Παρ' όλο το θυμό που ένιωσε, σεβόμενος το χώρο του Δικαστηρίου και τη διαδικασία, δεν αντέδρασε και δεν είπε τίποτα στον κατηγορούμενο. Μετά το πέρας της διαδικασίας, ενημέρωσε τον παραπονούμενο για αυτά που είχε αντιληφθεί κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, αφού, σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο παραπονούμενος, την ώρα που τον εξύβρισε ο κατηγορούμενος, βρισκόταν μακριά και δεν άκουσε τίποτα. Αντεξεταζόμενος από τον ευπαίδευτο συνήγορο της υπεράσπισης, ο μάρτυρας ανέφερε ότι αδυνατούσε να θυμηθεί είτε την ερώτηση του Δικαστηρίου είτε απάντηση του παραπονούμενου, η οποία είχε δώσει, ως η θέση του, την αφορμή για την ισχυριζόμενη εξύβριση. Ούτε και μπορούσε να θυμηθεί με βεβαιότητα αν όντως το Δικαστήριο είχε ρωτήσει καν τον παραπονούμενο. Το μόνο που θυμόταν ήταν τον κατηγορούμενο να λέει τη φράση την ώρα που μιλούσε ο παραπονούμενος και τον ίδιο να θυμώνει «πολλά». Μετά που κλήθηκε σε απολογία, ο κατηγορούμενος, επέλεξε, ως άλλωστε ήταν δικαίωμα του, να δώσει ένορκη μαρτυρία, επί της οποίας αντεξετάστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο του παραπονουμένου. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, την ημέρα διάπραξης του κατ' ισχυρισμό αδικήματος, βρισκόταν στο ακροατήριο του δικαστηρίου, παρακολουθώντας τη διαδικασία που ήγειρε ο κουνιάδος του, Αντώνης Ιωάννου, εναντίον του παραπονούμενου και των άλλων μελών της Επιτροπείας. Αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι εκστόμισε τη φράση που του αποδίδεται στο κατηγορητήριο ενώ όσον αφορά τον ΜΚ1, αν και δεν τον γνωρίζει προσωπικά, δεν θυμάται να τον είδε στην αίθουσα εκείνη τη μέρα. Αντεξετάστηκε από το συνήγορο του παραπονούμενου σε σχέση με την ψυχολογική και συναισθηματική του κατάσταση εκείνη τη μέρα, λόγω της «οικογενειακής» του εμπλοκής και του υπεβλήθει ότι ήταν αναστατωμένος, θέση την οποία όμως ο κατηγορούμενος απέρριψε. Προς υπεράσπιση του κατηγορούμενου κλήθηκε ακόμη ένας μάρτυρας, ο Ιωάννης Χριστοδούλου Ιωάννου, ΜΥ2, αδελφός της συζύγου του κατηγορούμενου και του Αντώνη Ιωάννου. Ο ΜΥ2 ανέφερε ότι τη συγκεκριμένη μέρα, βρισκόταν στο Δικαστήριο μαζί με τον εδώ κατηγορούμενο γαμπρό του καθώς και άλλα συγγενικά τους πρόσωπα και παρακολουθούσαν την ακρόαση της αίτησης παρακοής που είχε καταχωρήσει ο αδελφός του, Αντώνης Ιωάννου, εναντίον του εδώ παραπονούμενου και των υπόλοιπων μελών της Επιτροπείας. Σύμφωνα με τον ΜΥ2, αυτός ένιωθε πολύ έντονα για την όλη διαδικασία εφόσον θεωρούσε ότι ο αδερφός του είχε αδικηθεί από τα μέλη της Επιτροπείας. Σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης του εδώ παραπονούμενου από τον δικηγόρο του αδερφού του, ο ΜΥ2 ανέφερε ότι άκουσε τον εδώ παραπονούμενο να λέει ψέματα αναφορικά με κάποιο γεγονός που έλαβε χώρα στο παρελθόν και για το οποίο ο ΜΥ2 γνώριζε τη πραγματικότητα. Σύμφωνα πάντα με τον ΜΥ2, στο άκουσμα της απάντησης του εδώ παραπονούμενου, αυτός, αυθόρμητα, εκστόμισε χαμηλόφωνα τη φράση «εν αντρέπεται τίποτε ρε ο ψεύτης». Την ώρα που είπε την εν λόγω φράση καθόταν δίπλα από τον κατηγορούμενο στην παρούσα υπόθεση. Όπως ο ΜΥ2 ανέφερε, πληροφορήθηκε για την παρούσα υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου κουνιάδου του, περί τον Δεκέμβριο 2013, όταν ο τελευταίος του έδειξε το κατηγορητήριο. Έκτοτε, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις του προς τον κατηγορούμενο όπως ο τελευταίος «αποκαλύψει» την αλήθεια των όσων έγιναν εκείνη τη μέρα, αυτός αρνείται να τον «προδώσει». Αντεξεταζόμενος ως προς τα κίνητρα που τον ώθησαν να προσέλθει στο Δικαστήριο προς υποστήριξη του εδώ κατηγορούμενου, ο ΜΥ2 ανέφερε ότι, αποκλειστικός σκοπός του ήταν να πει την αλήθεια και όχι να βοηθήσει τον κουνιάδο του, τον οποίο ουδέποτε θα βοηθούσε, παρά την οικογενειακή τους σχέση, αν τέτοια βοήθεια συνεπάγετο παραβίαση του Νόμου. Μετά το πέρας της μαρτυρίας του ΜΥ2 και προτού η υπεράσπιση κλείσει την υπόθεση της, κατατέθηκε από κοινού, ως Τεκμήριο 1, αντίγραφο της απόφασης που εκδόθηκε στις 06/02/14, στην αίτηση παρακοής που είχε καταχωρήσει ο Αντώνης Ιωάννου στην αγωγή 3046/13 του Ε.Δ. Λεμεσού ως η απόφαση που εκδόθηκε στη διαδικασία στα πλαίσια της οποίας έλαβαν χώρα τα κατ' ισχυρισμό γεγονότα. Το εν λόγω Τεκμήριο κατατέθηκε αποκλειστικά για τον περιορισμένο σκοπό απόδειξης του ποιοι ήταν οι διάδικοι σε εκείνη τη διαδικασία, ως αυτοί φαίνονται στον τίτλο της απόφασης και όχι για την αλήθεια του περιεχομένου της απόφασης, το οποίο, εν πάσει περιπτώσει, είναι άσχετο με τα υπό εξέταση θέματα. Αμφότεροι οι συνήγοροι αγόρευσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, υποστηρίζοντας, ο μεν συνήγορος για τον παραπονούμενο, ότι αποδείχτηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η ενοχή του κατηγορούμενου ενώ ο δε συνήγορος του κατηγορούμενου ότι ουδόλως αποδείχτηκε κάτι τέτοιο. Κατ' αρχή σημειώνω ότι, από το Τεκμήριο 1, για τον αποκλειστικό σκοπό που αυτό κατατέθηκε, προκύπτει ως κοινό έδαφος μεταξύ των μερών ότι η δικαστική διαδικασία στα πλαίσια της οποίας έλαβαν χώρα τα ισχυριζόμενα γεγονότα είναι η διαδικασία ακρόασης της αίτησης παρακοής που καταχώρησε ο Αντώνης Ιωάννου στην αγωγή 3046/13 του Ε.Δ. Λεμεσού. Για αυτό το γεγονός κάμνω ανάλογο εύρημα. Εξέτασα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις καθώς και την προσκομισθείσα μαρτυρία. Για τους λόγους που εξηγώ πιο κάτω κρίνω ότι καμιά από τις δύο εμπλεκόμενες πλευρές και κανένας από τους μάρτυρες που κατέθεσαν στο Δικαστήριο είπε την αλήθεια αναφορικά με το τι πραγματικά έλαβε χώρα εκείνη τη μέρα. Κατηγορούσα Αρχή - Ιωάννης Κουτσόφτας (ΜΚ1) Σύμφωνα με το μάρτυρα, αν και δεν άκουσε τον κατηγορούμενο να αναφέρεται ρητά στο όνομα του παραπονούμενου και παρά το ότι σύμφωνα με τον ίδιο, ο κατηγορούμενος, τη δεδομένη στιγμή μιλούσε τόσο χαμηλόφωνα που ο παραπονούμενος, ο οποίος βρισκόταν στο εδώλιο του μάρτυρα, δεν μπορούσε να τον ακούσει, είναι σίγουρος ότι ο κατηγορούμενος εξύβρισε τον παραπονούμενο εφόσον τον άκουσε να εκστομίζει την επίδικη φράση στο άκουσμα της απάντησης του παραπονούμενου σε ερώτηση που του τέθηκε από το Δικαστήριο κατά τη διάρκεια «δίκης για παρακοή». Για τούτο ήταν κατηγορηματικός. Αντεξεταζόμενος όμως δήλωσε αδυναμία να θυμηθεί είτε την απάντηση του παραπονούμενου - έναυσμα της κατ' ισχυρισμό εξύβρισης - είτε αν το Δικαστήριο τελικά είχε ρωτήσει κάτι τον παραπονούμενο. Όσον αφορά τη διαδικασία, στα πλαίσια της οποίας, σύμφωνα με τον ΜΚ1 διαδραματίσθηκαν τα επίδικα γεγονότα, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι επρόκειτο για διαδικασία παρακοής στην οποία μεταξύ των κατηγορουμένων ήταν και η σύζυγος του. Το Τεκμήριο 1 όμως, το οποίο κατατέθηκε από κοινού και το οποίο αφορά στην ταυτότητα των διαδίκων στη διαδικασία παρακοής που καταχώρησε ο Ιωάννου δεν αποκαλύπτει κάτι τέτοιο. Αντίθετα, αυτό που προκύπτει από τον τίτλο του εν λόγω Τεκμηρίου, που ήταν και ο αποκλειστικός σκοπός για τον οποίο κατατέθηκε, είναι ότι σε εκείνη τη διαδικασία, δεν εμπλέκετο καμιά γυναίκα και δη η γυναίκα του ΜΚ1, αφού οι μόνοι εμπλεκόμενοι διάδικοι ήταν εφτά άντρες, ένα νομικό πρόσωπο και ο Έφορος Υπηρεσίας Εποπτείας Συνεργατικών Εταιρειών. Υπεράσπιση - Κατηγορούμενος (ΜΥ1) και Ιωάννης Χ. Ιωάννου (ΜΥ2) Ο μεν κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε είπε αυτά που του αποδίδονται στο κατηγορητήριο, ο δε ΜΥ2 ισχυρίστηκε ότι η πραγματική αλήθεια είναι ότι αυτός είναι που εκστόμισε μια φράση κατά τη διάρκεια της εκεί διαδικασίας, η οποία προσομοιάζει με την επίμαχη. Αυτό, σύμφωνα με το ΜΥ2, ο κατηγορούμενος το γνώριζε πλην όμως δεν ήθελε να το αποκαλύψει. Κατ' αρχή σημειώνω ότι η εκδοχή που πρόβαλε ο ΜΥ2 ουδέποτε αποτέλεσε γραμμή της υπεράσπισης κατά την αντεξέταση του ΜΚ
- Η αντεξέταση του εν λόγω μάρτυρα περιορίστηκε σε γενική αμφισβήτηση της μαρτυρίας του και ουδέποτε του υποβλήθηκαν τα όσα ισχυρίζεται ο ΜΥ
- Πέραν τούτου επισημαίνω και τα εξής αναφορικά με την εκδοχή της Υπεράσπισης. Από τη μια υπάρχει ο κατηγορούμενος, ο οποίος ούτε προωθεί αλλά ούτε και κάμνει αναφορά, στην εκδοχή που προβάλλει ο ΜΥ2 και από την άλλη, υπάρχει ο ΜΥ2 ο οποίος καταθέτει ενόρκως ότι ο κατηγορούμενος όχι μόνο δεν επιθυμούσε αλλά και ούτε επέτρεπε να αποκαλυφθεί η πλήρης αλήθεια αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης και αυτό ακόμη και κατά τη διάρκεια της ένορκης κατάθεσης του. Με άλλα λόγια, ο κατηγορούμενος φέρεται, από τον ΜΥ2, να έχει επιλέξει συνειδητά να μην πει στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια και μάλιστα ενώ κατέθεσε ενόρκως. Την ίδια στιγμή βέβαια, δεν δίνεται ούτε και οποιαδήποτε εξήγηση από τον ΜΥ2 ως προς τι είναι αυτό που εμπόδιζε τον ίδιο, για τρία σχεδόν χρόνια, από του να αποκαλύψει αυτός την αλήθεια, αφού, σύμφωνα με τη θέση του, η «αποκατάσταση της αλήθειας», ήταν πάντοτε η έγνοια του, έγνοια που μάλιστα τον βασάνιζε και στις μετέπειτα οικογενειακές συναντήσεις του με τον κατηγορούμενο. Αν ήταν όντως αυτή η γνήσια πρόθεση του, τότε, το ότι ο κατηγορούμενος δεν ήθελε να τον «προδώσει», σίγουρα δεν θα αποτελούσε εμπόδιο να πει αυτός την αλήθεια, όπως επέλεξε να πράξει τρία χρόνια αργότερα, όταν πλέον ο κατηγορούμενος κουνιάδος του κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπιση του ενώπιον Δικαστηρίου. Για όλους τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω απορρίπτω την μαρτυρία και των δύο πλευρών ως αναξιόπιστη. Σίγουρα στην διαδικασία παρακοής κάτι πρέπει να λέχθηκε. Όμως αυτό θα παραμείνει άγνωστο αφού και οι δύο πλευρές για δικούς τους λόγους δεν είπαν την πραγματική αλήθεια. Έχοντας κατά νου ότι το βάρος απόδειξης της ενοχής του κατηγορούμενου είναι στους ώμους της κατηγορούσας αρχής και αυτό πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, στη βάση της πιο πάνω κατάληξης μου αναφορικά με την αξιοπιστία της προσκομισθείσας μαρτυρίας, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και συνεπώς αυτός αθωώνεται και απαλλάσσεται της κατηγορίας που αντιμετωπίζει. Ενόψει των λόγων για τους οποίους έχω αποφασίσει να αθωώσω τον κατηγορούμενο, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως μην εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή για τα έξοδα της διαδικασίας. (Υπ.).................................... Λ. Πασχαλίδης Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Γραμματέας ΛΠ/ΜΚ Subject: Criminal/Final Αναφορά: Δημόσια Εξύβριση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο