← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΡΑΦΑΗΛ ΚΟΚΚΙΝΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 18258/13, 28/6/2016

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΡΑΦΑΗΛ ΚΟΚΚΙΝΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 18258/13, 28/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:B113 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ:N. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 18258/13 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΡΑΦΑΗΛ ΚΟΚΚΙΝΟΥ Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 28 Ιουνίου, 2016 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Σ. Γιασκούρη Για τον Κατηγορούμενο: κα. Κ. Αρκάδη Κατηγορούμενος, παρών Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (Απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του Κατηγορούμενου) Η Κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος

  1. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία αμελούς οδήγησης κατά παράβαση των άρθρων 8, 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν. 86/72(«Ν. 86/72»), όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος όπως αυτές εκτίθενται στο κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος την 6/2/13, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμό εγγραφής KQB 969, στη συμβολή των οδών Ευαγόρα Λανίτη με Δομνίτσας Λανίτου, στη Λεμεσό, δεν κατέβαλε την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή και προκάλεσε τροχαίο δυστύχημα. Η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής και σύνοψη της μαρτυρίας
  2. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της κατηγορίας, παρουσίασε 4 μάρτυρες, τον Α/Αστ. 1322, Πέτρο Γεωργιάδη (ΜΚ 1), τον κ. Κωστάκη Αριστοτέλους (ΜΚ 2), τον Αστ. 3423 Χαράλαμπο Τσαγγάρη (ΜΚ 3) και τον κ. Μάρκο Λορτζιές (ΜΚ 4). Κατατέθηκαν συνολικά 13 Τεκμήρια.
  3. Η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής είναι ότι ο κατηγορούμενος στις 6/2/2013, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KQB 969 στη συμβολή των οδών Ευαγόρα Λανίτη και Δομνίτσας Λανίτου, ενώ επιχειρούσε στροφή μετά από αλτ κατευθυνόμενος βόρεια, αμελώς, συγκρούστηκε με τον πεζό Κωστάκη Αριστοτέλους (ΜΚ2) που επιχειρούσε να διασταυρώσει την οδό Δομνίτσας Λανίτου κατευθυνόμενος δυτικά προς ανατολικά. Α/Αστ. 1322, Πέτρος Γεωργιάδης (ΜΚ1)
  4. Ο ΜΚ 1 μετέβη στη σκηνή, έλαβε μέτρα και ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 2) και ακολούθως συμμετρικό (Τεκμήριο 3). Τοποθέτησε σύμφωνα με τις υποδείξεις του κατηγορούμενου και του ΜΚ 2 το σημείο σύγκρουσης με «Χ» όπου υπήρχε και κηλίδα αίματος του ΜΚ
  5. Τοποθέτησε επίσης, πάλι με τις υποδείξεις τους, τις κατευθύνσεις τους, με «Β» την πορεία του κατηγορούμενου και με «Γ» την πορεία του ΜΚ
  6. Σύμφωνα με το σχέδιο που ετοίμασε, στην οδό Ευαγόρα Λανίτη στη διασταύρωση με την Δομνίτσα Λανίτου υπάρχουν δύο λωρίδες πορείας, μια με βόρεια κατεύθυνση και μια για νότια. Το πλάτος της Δομνίτσας Λανίτου είναι 8.40 μέτρα και το σημείο σύγκρουσης και η κηλίδα αίματος στα 3.30 μέτρα από ανατολικά προς δυτικά. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 4, δέσμη 16 φωτογραφιών της σκηνής και ως Τεκμήριο 5, έντυπο περιγραφής ζημιών του οχήματος του κατηγορούμενου το οποίο, όπως φαίνεται δεν υπέστη ζημιά. Κωστάκης Αριστοτέλους (ΜΚ2)
  7. Υιοθέτησε την αστυνομική κατάθεση που έδωσε, ημερ. 19/3/2013 (Τεκμήριο 6). Η μαρτυρία του ήταν ότι στις 6/2/2013 περί ώρα 07:00 ήταν επί του δυτικού πεζοδρομίου της Δομνίτσας Λανίτη (σημείωσε με Ψ τη θέση του επί φωτοαντιγράφου του Τεκμηρίου 3, Τεκμήριο 8). Επί της Ευαγόρας Λανίτη όχημα που οδηγούσε κάποια κυρία σταμάτησε στο αλτ και του έκανε νόημα να διασταυρώσει. Από απέναντι, βόρεια προς νότια σταμάτησε άλλο όχημα που οδηγούσε κάποιος κύριος. Και οι δύο του έδωσαν προτεραιότητα οπότε και προχώρησε να διασταυρώσει. Ενώ είχε σχεδόν διασταυρώσει κτυπήθηκε από το όχημα του κατηγορούμενου. Δεν είχε δει το όχημα του κατηγορούμενου προηγουμένως. Αστ. 3423 Χαράλαμπος Τσαγγάρης (ΜΚ 3)
  8. Η μαρτυρία του ήταν τυπικής φύσεως. Υιοθέτησε αστυνομική κατάθεση (Τεκμήριο 9) στην οποία ανέφερε ότι έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 10). Ακολούθως τον κατηγόρησε γραπτώς (Τεκμήριο 11) για αμελή οδήγηση και αρνήθηκε την κατηγορία.
  9. Στην ανακριτική του κατάθεση ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι όταν έφτασε στην συμβολή με της Δομνίτσας Λανίτου σταμάτησε στο αλτ, με σκοπό να στρίψει δεξιά και να κατευθυνθεί βόρεια. Κοίταξε τον δρόμο ήταν καθαρός δεν είδε άλλο αυτοκίνητο ή πεζό, ξεκίνησε να στρίψει δεξιά και λίγο πριν να καταφέρει να στρίψει άκουσε ένα κτύπημα στο αριστερό μπροστινό φτερό και διαπίστωσε ότι κτύπησε πεζό. Μάρκος Λορτζιές (ΜΚ 4)
  10. Η μαρτυρία του ήταν ότι είδε το όχημα του κατηγορούμενου να συγκρούεται με τον ΜΚ 2 όταν ο ίδιος βρισκόταν με το όχημα του σε απόσταση 25 με 27 μέτρων από το σημείο της σύγκρουσης. Ο πεζός δεν σταμάτησε στο πεζοδρόμιο προτού διασταυρώσει, απλά προχώρησε. Δεν υπήρχαν άλλα οχήματα στην αντίθετη κατεύθυνση ή πίσω του. Ο ίδιος κατευθυνόταν από βόρεια προς νότια και δεν είχε σταματήσει για να αφήσει τον πεζό να διασταυρώσει. Παραδεκτή μαρτυρία
  11. Παραδεκτή ως προς το περιεχόμενο της κατατέθηκε η αστυνομική κατάθεση του Αν/Λοχία 3027, Α. Περικλέους ο οποίος ήταν ο λήπτης της δέσμης φωτογραφιών που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
  12. Οι Εισηγήσεις των συνηγόρων
  13. Μετά το τέλος της υπόθεσης για τη Κατηγορούσα Αρχή, η συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου ώστε αυτός να κληθεί σε απολογία. Προέβαλε τη θέση ότι δεν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία της αμελούς οδήγησης με βάση το άρθρο 8[1] του Ν. 86/72 και ότι μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας περιείχε ασάφειες. Η μαρτυρία του ΜΚ 2, όπως ανέφερε, δεν συνάδει με την πραγματική μαρτυρία.
  14. Από την πλευρά της, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής εισηγήθηκε ότι έχει στοιχειοθετηθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Ανέφερε ότι κανένας από τους μάρτυρες δεν διαφώνησε με τον τόπο που έγινε το δυστύχημα ή τους δρόμους. Η θέση της ήταν ότι αποδείχθηκαν όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Νομική Πτυχή - Αρχές εξέτασης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης
  15. Οι αρχές που διέπουν το θέμα είναι πολύ καλά καθιερωμένες. Ιδιαίτερα καθοδηγητικές είναι οι υποθέσεις Azinas v. Police

(1981)2 CLR 9, In Re Kakos
(1985)1 CLR 250 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 ΑΑΔ 133. Ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται από αυτό το στάδιο όταν:
(1)δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, και
(2)οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. 13. Εκτός της περιπτώσεως στην οποία δεν αποδεικνύονται τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και της περιπτώσεως στην οποία η μαρτυρία είναι τόσο ελλιπής και αδύνατη που δεν θα μπορούσε να στηρίξει καταδίκη, η εμβέλεια της αντίφασης στη μαρτυρία ως αναιρούσας την απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι περιορισμένη. Το έργο του δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας, έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του. Μόνο όπου η μαρτυρία που δόθηκε με τη συμπλήρωση της υπόθεσης του κατηγόρου εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το δικαστήριο επί οποιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση για να απαντηθεί (βλ. Ευγένιος Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 191,198 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Δράκου
(2012)2 ΑΑΔ 851,887). 14. Υπενθυμίζω ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά εξετάζει μόνο κατά πόσο αντικειμενικά κρινόμενη η μαρτυρία δικαιολογεί την κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση. Η μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή λαμβάνεται υπόψη στο απόγειο της (βλ. R. v. Galbraith
(1981)2 All ER 1060, 1062). 15. Στην Galbraith, η οποία υιοθετήθηκε στην Κυπριακή Νομολογία (βλ. Azinas, Χριστοδούλου και Παναγιώτου) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 1062: «How then should be judge approach a submission of ´no case´?
(1)If there is no evidence that the crime alleged has been committed by the defendant, there is no difficulty. The judge will of course stop the case.
(2)The difficulty arises where there is some evidence but it is of a tenuous character, for example because of inherent weakness or vagueness or because it is inconsistent with other evidence. (
  1. a)Where the judge comes to the conclusion that the prosecution evidence, taken at its highest, is such that a jury properly directed could not properly convict upon it, it is his duty, upon a submission being made, to stop the case. (
  2. b)Where however the prosecution evidence is such that its strength or weakness depends on the view to be taken of a witness´s reliability, or other matters which are generally speaking within the province of the jury and where on one possible view of the facts there is evidence upon which a jury could properly come to the conclusion that the defendant is guilty, then the judge should allow the matter to be tried by the jury.» Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα σε ελεύθερη μετάφραση: «Πως λοιπόν πρέπει ο δικαστής να προσεγγίσει εισήγηση ότι δεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση;
(1)Αν δεν υπάρχει μαρτυρία ότι το κατ' ισχυρισμόν αδίκημα διαπράχθηκε από τον κατηγορούμενο δεν υπάρχει δυσκολία. Ο δικαστής ασφαλώς θα σταματήσει την υπόθεση.
(2)Η δυσκολία προκύπτει όπου υπάρχει κάποια μαρτυρία, δεν είναι όμως αρκετά ισχυρή, επειδή π.χ. είναι εν γένει αδύνατη ή ασαφής ή επειδή είναι ασυμβίβαστη με άλλη μαρτυρία, (α) Όπου ο δικαστής συμπεραίνει ότι η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, κρινόμενη στο απόγειο της, είναι τέτοια που οι ένορκοι ορθά καθοδηγούμενοι, δεν θα μπορούσαν να καταδικάσουν με βάση αυτή, αποτελεί υποχρέωση του δικαστή, ύστερα από εισήγηση, να σταματήσει την υπόθεση, (β) Όπου όμως η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής είναι τέτοια που η δύναμη ή η αδυναμία της εξαρτάται από την αξιολόγηση της αξιοπιστίας μάρτυρα ή άλλων ζητημάτων που κρινόμενα γενικά, θα ενέπιπταν στην αρμοδιότητα των ενόρκων και από μια πιθανή θεώρηση των γεγονότων υπάρχει μαρτυρία με βάση την οποία οι ένορκοι θα μπορούσαν να συμπεράνουν ότι ο κατηγορούμενος είναι ένοχος, τότε ο δικαστής οφείλει να αφήσει το ζήτημα να αποφασιστεί από τους ενόρκους.» Συμπεράσματα 16. Έχοντας κατά νου τις προαναφερθείσες αρχές, ως προς την αξιολόγηση της μαρτυρίας σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας, κρίνω ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε, κρινόμενη στο απόγειο της, είναι τόσο ελλιπής και αδύνατη που δεν θα μπορούσε να στηρίξει καταδίκη. Η μαρτυρία των μαρτύρων σε καίρια σημεία ήταν συγκρουόμενη. Συγκεκριμένα:
(1)Ο ΜΚ 2 ανέφερε ότι όχημα κατευθυνόμενο από βόρεια προς νότια σταμάτησε και του έδωσε προτεραιότητα να διασταυρώσει. Ο ΜΚ 4 που ήταν ο οδηγός οχήματος με τέτοια κατεύθυνση ανέφερε πως κάτι τέτοιο δεν έγινε.
(2)Ο ΜΚ 2 ανέφερε ότι ανέμενε προτού διασταυρώσει. Ο ΜΚ 4 ανέφερε ότι ο ΜΚ 2 εισήλθε στο δρόμο χωρίς να σταματήσει προηγουμένως.
(3)Η προφορική μαρτυρία του ΜΚ 2 ως προς το σημείο σύγκρουσης δεν συνάδει με την μαρτυρία του ΜΚ 1 ο οποίος σημείωσε το σημείο σύγκρουσης με βάση την κηλίδα αίματος αλλά και τις υποδείξεις του κατηγορούμενου και του ΜΚ 2.
(4)Ο ΜΚ 2 επίσης αναφέρθηκε στην ύπαρξη γυναίκας οδηγού στο αλτ της Ευαγόρας Λανίτη κατευθυνόμενη βόρεια που του έδωσε προτεραιότητα. Επέμεινε μάλιστα κατά την αντεξέταση του ότι αυτή ήταν η κατεύθυνση που έπρεπε να ακολουθήσει. Δεν γνώριζε που κατευθύνθηκε εν τέλει. Ο ΜΚ 4 ανέφερε ότι δεν υπήρχαν άλλα οχήματα.
  1. Σύμφωνα με την εκδοχή του ΜΚ 2, ο κατηγορούμενος εισήλθε από την Ευαγόρα Λανίτη στην Δομνίτσας Λανίτου με βόρεια κατεύθυνση από την λωρίδα πορείας για οχήματα κατευθυνόμενα νότια, προσπερνώντας, προφανώς, το όχημα της γυναίκας οδηγού, που ήταν στην λωρίδα πορείας βόρειας κατεύθυνσης, προχώρησε και εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα πορείας και συγκρούστηκε μαζί του, ενώ διασταύρωνε, και τη στιγμή της σύγκρουσης βρισκόταν σε σημείο απέναντι του οχήματος του ΜΚ
  3. Σύμφωνα με την εκδοχή του ΜΚ 4, ο ΜΚ 2 διασταύρωσε χωρίς προηγουμένως να σταματήσει και χωρίς να φαίνεται οποιαδήποτε παράλειψη από πλευράς του κατηγορούμενου. Ο ΜΚ 4 δεν είχε ακινητοποιήσει το όχημα του ούτε υπήρχαν άλλα οχήματα στο δρόμο.
  4. Η μαρτυρία του ΜΚ 1 αφορά πραγματικά ευρήματα στη σκηνή, η μαρτυρία του ΜΚ 3 τη λήψη ανακριτικής κατάθεσης από τον κατηγορούμενο. Η παραδεκτή μαρτυρία αφορά τη λήψη φωτογραφιών της σκηνής. Η μαρτυρία αυτή δεν οδηγεί από μόνη της σε θετικό εύρημα ευθύνης του κατηγορούμενου. Αντίθετα τα ευρήματα στη σκηνή και ειδικά η κηλίδα αίματος και το σημείο σύγκρουσης δεν φαίνεται να συνάδουν με τη μαρτυρία του ΜΚ
  6. Η ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου, Τεκμήριο 10, πέραν της αποδοχής ότι ο ΜΚ 2 κτυπήθηκε από το όχημα του κατηγορούμενου, δεν περιέχει άλλες παραδοχές ή μαρτυρία, που, έστω ως εξ ακοής, να μπορεί να στοιχειοθετήσει από μόνη της ή σε συνάρτηση με άλλη μαρτυρία καταδίκη.
  7. Ιδωμένη επομένως στο σύνολο της η προσκομισθείσα μαρτυρία περιέχει αντιφάσεις που την καθιστούν εγγενώς αναξιόπιστη. Υπό τις περιστάσεις κρίνω κατ' εφαρμογή του 2 (α) της Galbraith, ανωτέρω, ότι η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, κρινόμενη στο απόγειο της, είναι τέτοια που ορθά καθοδηγούμενο Δικαστήριο, δεν θα μπορούσε να καταδικάσει με βάση αυτή. Κατάληξη
  8. Ως εκ τούτου δεν υπάρχουν περιθώρια να κληθεί ο κατηγορούμενος σε απολογία στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Η κατηγορία απορρίπτεται και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. Υπ.).................................................. Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Interim/ Prima Facie Case/ Negligent driving Αναφορά: Ποινική/ Ενδιάμεση/ Εκ πρώτης όψεως υπόθεση/ Αμελής Οδήγηση [1]
  9. Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού μη καταβάλλων την προσήκουσαν επιμέλειαν και προσοχήν ή μη επιδεικνύων εύλογον μέριμναν δι' έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδόν, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν διά διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας 1000 λίρες ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.