Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Νίκος Κωνσταντίνου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12959/2016, 22/6/2016

(3)του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. (1η κατηγορία) - Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 371 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 (2η, 3η, 6η, 8η, και 15η κατηγορία) - Προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α σε άλλο πρόσωπο κατά παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φάρμακων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/
2. (4η κατηγορία) - Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α κατά παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φάρμακων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/
3. (5η και 10η κατηγορία) - Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β κατά παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φάρμακων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/
4. (7η και 11η κατηγορία) - Προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β σε άλλο πρόσωπο κατά παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φάρμακων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/
5. (9η κατηγορία) - Παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α κατά παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φάρμακων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/
6. (12η κατηγορία) - Κάπνισμα φυτού καννάβεως κατά παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φάρμακων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/
7. (13η και 14η κατηγορία) - Αδικήματα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(1)iii

(2)και 5 (α) του Περί Παρεμπόδισης και καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες Νόμου 188

(1)/

1. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 παραπέμφθηκαν σε απευθείας δίκη στο Κακουργιοδικείο, το οποίο θα συνεδριάσει στη Λεμεσό στις 19/07/2016 και ώρα 9:00π.μ. Μετά την εξέλιξη αυτή, η ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής υπέβαλε αίτημα όπως το Δικαστήριο διατάξει την κράτηση των Κατηγορουμένων 1 και 2 μέχρι την έναρξη της δίκης τους στο Κακουργιοδικείο. Οι συνήγοροι των κατηγορουμένων 1 και 2 έφεραν ένσταση στο αίτημα κράτησης των πελατών τους και προς στήριξη των θέσεων τους όλοι οι συνήγοροι αγόρευσαν ενώπιον μου. Δεν θα αναφέρω με λεπτομέρεια τα όσα ανέφεραν στις αγορεύσεις τους, καθότι αυτά έχουν καταγραφεί και έχουν ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και δεν χρειάζεται να τα επαναλάβω. Συνοπτικά αναφέρω ότι η Κατηγορούσα Αρχή επικέντρωσε τα επί του προκειμένου επιχειρήματά της, με αναφορά στη σχετική επί του θέματος νομολογία και στους παράγοντες που πρέπει να εξετάσει το Δικαστήριο για να καταλήξει στην απόφασή του επί του συγκεκριμένου ζητήματος και εστίασε το αίτημα της όσον αφορά τον κατηγορούμενο 1 στον κίνδυνο μη προσέλευσης ενώ για τον κατηγορούμενο 2 επιπλέον του πιο πάνω λόγου και για τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων λόγω των 2 πρόσφατων καταδικών που αυτός έχει σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 - ποινικό μητρώο αυτού. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υπεράσπισης των κατηγορουμένων 1 και 2 αναλύοντας τους λόγους ένσταση επικεντρώθηκαν στα κάτωθι που αποτελούν τον κύριο άξονα της αγόρευσης τους: - Η προτεραιότητα του Δικαστηρίου θα πρέπει να είναι να αφήσει τους Κατηγορούμενους ελεύθερους. - Το μαρτυρικό υλικό είναι στην όψη του και μόνο ελλιπές και αδύναμο αφού λείπουν συγκριμένα στοιχεία όπως η ιατροδικαστική έκθεση που συνδέουν την μαρτυρία που έχουν με τον θάνατο του θύματος και συνεπώς με τους κατηγορούμενους. Επίσης δεν αναφέρεται στο κατηγορητήριο το είδος των ναρκωτικών και η ποσότητα. - Μοναδική μαρτυρία είναι αυτή του αδελφού του θύματος η οποία είναι αδύναμη αφού μιλά για άλλους είδους ναρκωτικά. - Σύμφωνα με τους κατηγορούμενους 1 και 2 το ίδιο το θύμα προσπάθησε να τους πωλήσει ναρκωτικές ουσίες. - Στην όψη του το μαρτυρικό υλικό και μόνο δημιουργεί μεγάλη να όχι βέβαιη πιθανότητα αθώωσης τουλάχιστον στην 1η κατηγορία της ανθρωποκτονίας. - Ενώ ο 1ος κατηγορούμενος φέρεται να παραδέχεται την διάπραξη κάποιων αδικημάτων ο 2ος το αρνείται. - Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι Κύπριοι πολίτες με ισχυρούς δεσμούς χωρίς κανένα δεσμό με άλλη χώρα. Ο 1ος κατηγορούμενος είναι πατέρας 2 θυγατέρων 10 και 6 ετών οι οποίες διαμένουν με την μητέρα τους και για τις οποίες καταβάλλει διατροφή ενώ είναι λήπτης δημοσίου βοηθήματος. Σήμερα είναι αρραβωνιασμένος και διαμένει στην Λεμεσό. Ο 2ος κατηγορούμενος είναι πατέρας ενός βρέφους 3 μηνών το οποίο αντιμετωπίζει καρδιολογικά προβλήματα. - Σύμφωνα με τους συνηγόρους υπεράσπισης οι κατηγορούμενοι θα πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι και προτείνουν όρους για την εξασφάλιση της παρουσίας τους όπως:
2. Τα ονόματά τους να εγγραφούν στον κατάλογο των προσώπων των οποίων απαγορεύεται η έξοδος από την Κυπριακή Δημοκρατία
3. Να παραδώσουν όλα τους τα ταξιδιωτικά έγγραφα
4. Να υπογράφουν 4 φορές την εβδομάδα σε Αστυνομικό Σταθμό και
5. Να καταβάλουν έκαστος μέσω ενός αξιόχρεου εγγυητή το ποσό των €50.000= ως εγγύηση για να εξασφαλιστεί η παρουσία τους στο Δικαστήριο. Η εξουσία του Δικαστηρίου όσον αφορά το αίτημα κράτησης των Κατηγορουμένων μέχρι την ημερομηνία της δίκης τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου, στο οποίο έχουν ήδη παραπεμφθεί σε προηγούμενο στάδιο της διαδικασίας αυτής, εδράζεται στα άρθρα 93 (θ) και 157

(1)της Ποινικής Δικονομίας Κεφ.155. Το Δικαστήριο εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτησή του αποτελεί ένα σοβαρό περιορισμό της προσωπικής ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Στη Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου κ.α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 373, αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου εξασκείται με βάση καλά καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδης v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109, απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου και είναι:

1. Η πιθανότητα/κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο.
2. Η πιθανότητα/κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων.
3. Η πιθανότητα/κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς μπορεί να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Δεν είναι λοιπόν απαραίτητη η συνύπαρξη και των τριών πιο πάνω παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου (βλ. Βασιλείου v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολής αυστηρής ποινής, αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν στην εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορούμενου στη δίκη του. Στην παρούσα υπόθεση τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Ενδεικτικό της σοβαρότητάς τους συνιστούν οι μακρόχρονες ποινές φυλάκισης που προβλέπει ο νόμος. Συγκεκριμένα, σε σχέση με τα αδικήματα του παρόντος κατηγορητηρίου, οι σχετικοί νόμοι προνοούν ποινή φυλάκισης μέχρι και δια βίου φυλάκιση. Στη Θεοδωρίδη κ.α. v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 139, επισημάνθηκε, ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του υπόδικου να αποφύγει τη δίκη του. Βεβαίως υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τις συνθήκες, με τα γεγονότα και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων σε κάθε συγκεκριμένη υπόθεση. Στη Χ"Δημητρίου v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 45, ανασκοπήθηκε η νομολογία και εξηγήθηκε ακριβώς πως η πρόβλεψη σε σχέση με τα ενδεχόμενα μπορεί να έχει ως πηγή «εγγενείς ενδείξεις» που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της υπόθεσης αλλά και το ιστορικό του υποδίκου και στοιχεία από την ίδια την υπόθεση. Παράγοντες που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο κατά την εξέταση των πιο πάνω είναι μεταξύ άλλων εκείνοι που συνδέονται με το χαρακτήρα του κατηγορουμένου, την κατοικία του, το επάγγελμά του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με τη χώρα στην οποία διώκεται καθώς και γενικότερα θέματα υγείας. Όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν αναγνωρισθεί από τη νομολογία μας ως παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στα πλαίσια αιτήσεων κράτησης. Ωστόσο, όπως υπογραμμίσθηκε στη Βασιλείου (ανωτέρω), τέτοιοι παράγοντες όπως και οι επιπτώσεις της κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή και επαγγελματική ζωή ενός υποδίκου έστω και αν είναι δυσμενείς δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης. Για τη διαπίστωση ύπαρξης πιθανότητας καταδίκης εξετάζεται το υπάρχον μαρτυρικό υλικό στην όψη του και μόνο, χωρίς το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγησή του ή σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης, εφόσον δεν αποφασίζεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας η ενοχή ή μη των κατηγορουμένων. Θέματα που σχετίζονται με ισχυρισμούς που αφορούν τη νομιμότητα της σύλληψης του υπόπτου, όπως επίσης και τη δεκτότητα μαρτυρίας που βασίζεται σε δηλώσεις του υπόπτου ή άλλα θέματα που αφορούν τη δεκτότητα μαρτυρίας (όπως ότι η μαρτυρία λήφθηκε παράνομα) εξετάζονται κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασία της ουσίας της υπόθεσης και όχι στο στάδιο της εξέτασης αίτησης για την κράτηση ή όχι κατηγορουμένου. Έχω διεξέλθει με προσοχή το μαρτυρικό υλικό με βάση το οποίο έχουν παραπεμφθεί οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 σε απευθείας δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου, όπως αυτό φαίνεται στο Τεκμήριο

1. Με βάση το σύνολο της μαρτυρίας αυτής προκύπτει ότι υπάρχει μαρτυρία η οποία σημειώνω ότι στο στάδιο αυτό δεν αξιολογείται, του αδελφού του θύματος (Κυανού 2), σύμφωνα με το οποίο οι κατηγορούμενοι 1 και 2 βρέθηκαν σε όχημα μαζί με το θύμα και τον αδελφό του. Το όχημα οδηγείτο από τον 2ο κατηγορούμενο ενώ ο 1ος φέρεται να έδωσε στο θύμα και τον αδελφό του από 1 μπουκαλάκι νερό εις το οποίο τοποθέτησε άσπρη σκόνη και το οποίο καταναλώθηκε και από τους
2. Ακολούθως ο 1ος κατηγορούμενος φέρεται να έδωσε στο θύμα μια ουσία την οποία αναφέρει ως «ΜΕΘ» και την ομοιάζει με «κρύσταλ» και την οποία ο θύμα ανέπνευσε από την μύτη. Ακολούθως το θύμα φέρεται να αποκοιμήθηκε ενώ μεταφέρθηκε από τον αδελφό σε χώρο όπου κλήθηκε ασθενοφόρο. Περαιτέρω σύμφωνα με τα αποτελέσματα των εξετάσεων σε αίμα, ούρα και επίχρισμα από την ρινική κοιλότητα του θύματος ανιχνεύθηκαν ναρκωτικές ουσίες όπως κανναβινόλη, (μεθυλενοδιόξ) φαιναιθυλαμίνη, κοκαΐνη, αμφεταμίνες και βενζουλεκγονίνη. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι στο στάδιο αυτό που η αξιοπιστία της μαρτυρίας δεν εξετάζεται είναι αρκετά για να δημιουργήσουν και να δώσουν την εικόνα της ορατής και μόνο πιθανότητας καταδίκης. Τα όσα ο κος. Καλλής εισηγήθηκε αναφορικά με την μαρτυρία υπαλλήλου περιπτέρου (Κ-20) κρίνω ότι άπτονται ανάγκης αξιολόγησης της μαρτυρίας και διερεύνησης της σε βαθμό που σε αυτό το στάδιο δεν επιτρέπεται. Ειδικότερα αναφέρω ότι η εν λόγω μάρτυρας φέρεται να ανέφερε ότι το θύμα πέρασε από το περίπτερο και ζήτησε να επισκεφθεί τουαλέτα κατά τις 7 το απόγευμα ήτοι την ίδια ώρα που ο αδελφός του θύματος φέρεται να ανέφερε ότι πήγε με το θύμα και συνάντησε τους κατηγορούμενους. Ποια από τις 2 συναντήσεις προηγήθηκε και ποια η σειρά γεγονότων καθώς και το τι απορρέει από αυτούς τους συλλογισμούς δεν δύναται να καταστεί αντικείμενο της παρούσας απόφασης καθότι απαιτεί ευρήματα. Σημειώνω περαιτέρω ότι αμφότεροι οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται για αδικήματα με συνομωσία προς ισχυριζόμενη διάπραξη τους και συνεπώς δεν θα εξετάσω τον ρόλο που ο κάθε ένας από αυτούς σύμφωνα με την μαρτυρία φέρεται να είχε. Αυτό είναι έργο που θα επιτελεστεί από το εκδικάζον Δικαστήριο. Λαμβάνω βέβαια υπόψη μου τους ισχυρισμούς των κατηγορουμένων ως αυτοί αναφέρθηκαν στις καταθέσεις τους και σημειώνω ότι η κατάληξη μου σε ορατή πιθανότητα καταδίκης δεν αποκλείει και την κάθε λογική προσδοκία για αθώωση. Με βάση συνεπώς την ενώπιον μου μαρτυρία και χωρίς να υπεισέρχομαι στην αξιοπιστία καθ' οποιοδήποτε τρόπο, κρίνω ότι υπάρχει ορατή και μόνο πιθανότητα καταδίκης των Κατηγορουμένων 1 και 2 στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Περαιτέρω αναφέρω ότι το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι Κύπριοι πολίτες δεν εξουδετερώνει τον κίνδυνο φυγοδικίας τους εξετάζοντας παράλληλα και τις προσωπικές τους συνθήκες. Αμφότεροι οι κατηγορούμενοι είναι πατέρες ανήλικων τέκνων αλλά και οι δύο δεν εργάζονται ενώ αναφορικά με τον κατηγορούμενο 1 τα παιδιά του διαμένουν με την μητέρα τους, με αποτέλεσμα να καταλήγω ενόψει και της σοβαρότητας των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν, της ορατής πιθανότητας καταδίκης και της πιθανότητας σε περίπτωση καταδίκης τους, να αντιμετωπίσουν και να τους επιβληθούν πολυετείς ποινές φυλάκισης, καθιστούν υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής τους, προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσουν. Πέραν του κινδύνου φυγοδικίας για τον κατηγορούμενο 2 έχει υποβληθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ότι σε περίπτωση που ο Κατηγορούμενος 2 αφεθεί ελεύθερος, υπάρχει κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων. Αναφορικά με την πιθανότητα διάπραξης του ιδίου ή άλλων αδικημάτων από τον Κατηγορούμενο 2, σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος, ζήτημα που αποτέλεσε εισήγηση της Κατηγορούσας Αρχής, έχω να παρατηρήσω τα εξής: Η πρόβλεψη για ύπαρξη και αποτίμηση κινδύνων οι οποίοι σταθμίζονται κατά την εξέταση θέματος κράτησης, δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υποδίκου ή της υπόθεσης, είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της. Τέτοια στοιχεία είναι η συμπεριφορά του υποδίκου σε προηγούμενες περιπτώσεις ή οι προηγούμενες καταδίκες του και μάλιστα όχι κατ' ανάγκη για παρόμοια αδικήματα, η πιθανολόγηση περί της ήδη διάπραξης στο μεταξύ άλλων αδικημάτων, αλλά και τάσεις που επιδεικνύει και ανάγονται στο μέλλον και για τις οποίες μπορεί το Δικαστήριο να καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα βασιζόμενο μεταξύ άλλων στο ιστορικό του ή σε άλλες περιστάσεις (βλ. Χ"Δημητρίου ανωτέρω). Παραπέμπω επίσης στην Τσιάκκας κ.α. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 7264, 7265 και 7266, ημερ.26/04/2002 όπου επιδοκιμάσθηκε το εξής απόσπασμα από τη σελ.131 της απόφασης Σιακκαλής v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130: «Η πιθανότητα διάπραξης αδικήματος στο μέλλον, δεν μπορεί να αποδειχθεί με την αυστηρή έννοια του όρου. Εκείνο που μετρά είναι αν με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα. Δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία για την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος». Στην ίδια υπόθεση αναφέρονται σχετικά και τα ακόλουθα: «Στην πολιτική του δικαίου για την πρόληψη του εγκλήματος εντοπίζεται η προέλευση του κανόνα που επιτρέπει την κράτηση, όπου διαφαίνεται κίνδυνος επανάληψης του αδικήματος. Όπως υπογράμμισε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ο κίνδυνος αυτός πρέπει να είναι "ευλογοφανής" (plausible): (βλ. Clooth v. Belgium A225, para 40

(1991). Στην Matznetter v. Austria, A10, p.33

(1969), το ίδιο Δικαστήριο καθόρισε κάποια κριτήρια για την αποτίμηση του κινδύνου επανάληψης. Η Κωνσταντινίδης, ανωτέρω, επιδοκιμάζοντας την παραπάνω υπόθεση, αναφέρει: «Ο τρόπος προσέγγισης της πιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος διαγράφεται στην υπόθεση Matznetter v. Austria A10, p.33

(1969)στην οποία τα Αυστριακά δικαστήρια έλαβαν υπόψη την «πολύ παρατεταμένη συνέχιση των αξιόμεμπτων πράξεων του κατηγορουμένου, την πελώρια έκταση της ζημιάς, που είχαν υποστεί τα θύματα, την πονηριά του κατηγορουμένου και το γεγονός ότι η πείρα και μεγάλη του Κατηγορουμένου το καθιστούσαν εύλογο για τον ίδιο να επαναλάβει τις παράνομες δραστηριότητές του». Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θεώρησε ότι όλα τα πιο πάνω αποτελούσαν περιστάσεις οι οποίες δικαιολογούσαν την άρνηση απόλυσης με εγγύηση για λόγο που σχετίζεται με την αποτροπή διάπραξης άλλου αδικήματος». Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής στήριξε τη θέση ότι υπήρχε κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων, σε αναφορά στο ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου 2 - Τεκμήριο 2. Σύμφωνα με αυτό ο κατηγορούμενος 2 έχει καταδικαστεί προ ολίγων μηνών σε ποινές φυλάκισης με αναστολή για άλλα αδικήματα του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα απόδραση και επίθεση κατά οργάνου τηρήσεως της τάξεως. Κρίνω, από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου και με βάση το πολύ πρόσφατο των καταδικών ότι υπάρχει πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων από τον Κατηγορούμενο 2, σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση καθότι μπορεί να διαφανεί η απαιτούμενη παρατεταμένη συνέχιση αξιόμεμπτων πράξεων. Όσον αφορά τώρα το ζήτημα του χρονικού διαστήματος που μεσολαβεί από σήμερα μέχρι την ημερομηνία που ορίστηκε η υπόθεση ενώπιον του Κακουργιοδικείου και με αναφορά στη Χ"Δημητρίου (πιο πάνω) και ιδιαίτερα στο ότι το μήκος του χρόνου πρέπει να σταθμίζεται έναντι του βαθμού της πρόβλεψης του ενδεχομένου που προορίζεται να αποτελέσει το έρεισμα της κρίσης, κρίνω ότι το χρονικό διάστημα του ολιγότερου του ενός μήνα μέχρι τις 19/07/2016, δεν θεωρείται υπερβολικό σε συνδυασμό βεβαίως με τους άλλους παράγοντες που έχω εξετάσει ανωτέρω. Περαιτέρω κρίνω ότι με βάση τα ανωτέρω και εξετάζοντας τους προτιθέμενους όρους εγγύησης ότι αυτοί δεν είναι τέτοιοι που να καθιστούν αδύνατη την διαφυγή των κατηγορουμένων. Λαμβάνοντας υπόψη μου ότι οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη και οι προϋποθέσεις για κράτηση ενός κατηγορούμενου δεν πρέπει να ισχύουν σωρευτικά, αλλά και ένας εξ αυτών για την κράτησή του και λαμβάνοντας υπόψη μου στα όσα έχω καταλήξει αναφορικά με τους Κατηγορούμενους 1 και 2, εκδίδω διάταγμα κράτησης των Κατηγορουμένων 1 και 2 μέχρι τις 19/07/2016 που είναι ορισμένη η παρούσα υπόθεση για να εκδικαστεί ενώπιον του Κακουργιοδικείου που συνεδριάζει στη Λεμεσό. (Υπ.) ............. Ε. Δημητρίου-Παναγή Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο