ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΕΛΕΠΗ ν. ΙΩΑΝΝΗ ΚΟΥΚΟΥΣΙΤΣΑ, Αρ. Υπόθεσης: 33336/14, 3/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:B101 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ - ΠΑΝΑΓΗ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 33336/14 Μεταξύ: ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΕΛΕΠΗ -ν- ΙΩΑΝΝΗ ΚΟΥΚΟΥΣΙΤΣΑ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 03 Ιουνίου 2016 Για Παραπονούμενους: κος. Κωτσέλλης Για Κατηγορούμενο: αυτοπροσώπως Κατηγορούμενος: παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μια κατηγορία που αφορά το αδίκημα της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα, κατά παράβαση του άρθρου 305Α 1 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι κατά ή περί την 15/11/2013 στη Λεμεσό, εξέδωσε και παρέδωσε μια επιταγή της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, υπ' αριθμό 04560719, για το ποσό των €1.600,00, πληρωτέα την 15/11/2013, η οποία κατά την παρουσίαση της προς πληρωμή στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε δεν εξοφλήθηκε λόγω μη επαρκών υπολοίπων και/ή λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της και παραμένει μέχρι σήμερα ανεξόφλητη παρ' όλον ότι παρήλθε χρονική περίοδος πέραν των 15 ημερών από την ημέρα παρουσίασης της. Στο σημείο αυτό αναφέρω ότι ο κατηγορούμενος καταχώρησε μη παραδοχή στην κατηγορία ενώ επέμεινε και προώθησε την υπεράσπιση του και χειρίστηκε την υπόθεση αυτοπροσώπως παρά τις συστάσεις του Δικαστηρίου για την δυνατότητα του να διορίσει δικηγόρο. Ο Παραπονούμενος προς απόδειξη της υπόθεσης του, κάλεσε 1 μάρτυρα κατηγορίας τον παραπονούμενο κο. Αλέξη Τσιελεπή (ΜΚ1). Μετά την παρουσίαση της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής και αφού το Δικαστήριο κάλεσε τον κατηγορούμενο σε απολογία συμφώνως με τις πρόνοιες του άρθρου 74 του Κεφ.155, αυτός επέλεξε να καταθέσει ενόρκως χωρίς να καλέσει οποιοδήποτε άλλο μάρτυρα υπεράσπισης. Παραδεκτά και Μη αμφισβητούμενα Γεγονότα Πριν την παρουσίαση του μάρτυρα κατηγορίας ο κατηγορούμενος δήλωσε ότι αποδέχεται τα κάτωθι γεγονότα τα οποία και ανέφερε ότι επιθυμεί να τα δηλώσει ως παραδεκτά γεγονότα. Το Δικαστήριο επίστησε την προσοχή του κατηγορούμενου στον κίνδυνο κατάθεσης παραδεκτών γεγονότων από πλευράς του χωρίς την συμβουλή δικηγόρου αλλά ο ίδιος επέμεινε σε αυτό αναφέροντας ότι η υπεράσπιση του συνίσταται στο ότι η επίδικη επιταγή πληρώθηκε εντός 15 ημερών από την παρουσίαση της στο τραπεζιτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε. Πέραν της αποδοχής από πλευράς κατηγορούμενου των κάτωθι γεγονότων σημειώνω περαιτέρω ότι αυτά δεν αμφισβητήθηκαν καθόλου κατά την αντεξέταση του ΜΚ1 και παρέμειναν ισχυρισμοί αναντίλεκτοι και ως εκ τούτου αποδεκτοί. - Τεκμήριο 1 - επίδικη επιταγή. - Ο δικαιούχος της επίδικης επιταγής είναι ο παραπονούμενος, Αλέξης Τσιελεπής. - Ο εκδότης της επίδικης επιταγής είναι ο κατηγορούμενος. - Η επίδικη επιταγή, παρουσιάστηκε δεόντως στην Τράπεζα, επί της οποίας εκδόθηκε, 2 φορές και επιστράφηκε απλήρωτη με την ένδειξη «Να παρουσιαστεί ξανά, ανεπαρκή υπόλοιπα» και «Αποταθείτε στον εκδότη - ακάλυπτη επιταγή». Δοθείσα Μαρτυρία και Αξιολόγηση Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την ευκαιρία που είχαν οι μάρτυρες να παρακολουθήσουν τα επίδικα γεγονότα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( Ζαβρού v.Χαραλάμπους
(1996)1Α Α.Α.Δ 447, και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ 820). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Πιο κάτω γίνεται ξεχωριστή αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα. Η αξιολόγηση αυτή ωστόσο δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ 1056 Mustafa v. Κακουρή κ.α
(2002)1Α Α.Α.Δ 165). Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας, αλλά θα περιοριστώ σε εκείνα τα μέρη της μαρτυρίας τα οποία σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και είναι απαραίτητα για την αξιολόγηση της. Ο ΜΚ1, κατέθεσε για σκοπούς κυρίως εξέταση του, γραπτή δήλωση, συμφώνως του Νόμου Περί Αποδείξεως, Έγγραφο Α. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι είναι ο παραπονούμενος στην παρούσα υπόθεση και είναι ιδιοκτήτης ενός διαμερίσματος στην περιοχή Νεάπολης στην Λεμεσό. Το εν λόγω διαμέρισμα ενοικιάστηκε στον κατηγορούμενο τον Αύγουστο του 2010 δυνάμει έγγραφης συμφωνίας - Τεκμήριο
- Η εν λόγω ενοικίαση έληξε στις 28/5/2015 οπόταν και ο κατηγορούμενος παρέδωσε την κατοχή στον παραπονούμενο. Σύμφωνα με τον παραπονούμενο ο κατηγορούμενος παρέδωσε την κατοχή του διαμερίσματος αφήνοντας ως υπόλοιπο οφειλόμενα ενοίκια ενώ κατά την διάρκεια της ενοικίαση δεν ήτο τυπικός με την τακτική καταβολή αυτών καταθέτοντας ως Τεκμήριο 3 κατάσταση χρεοπιστώσεων σε σχέση με τα ενοίκια. Ενόψει της ισχυριζόμενης από πλευράς παραπονούμενου οφειλής αυτής, κατατέθηκε αίτηση στο Δικαστήριο ελέγχου ενοικιάσεων με αριθμό Ε66/15 - Τεκμήριο
- Σύμφωνα με τον ΜΚ1 μέχρι τον Νοέμβριο του 2013 η οφειλή σε ενοίκια ανερχόταν σε ποσό ύψους €4.400,00= έναντι των οποίων ο κατηγορούμενος εξέδωσε στις 15/11/2013 την επίδικη επιταγή για ποσό €1.600,00= την οποία ο ίδιος κατέθεσε αλλά επιστράφηκε απλήρωτη λόγω μη επαρκών υπολοίπων. Περαιτέρω και μετά την επιστροφή της ο ίδιος επικοινώνησε με τον κατηγορούμενο ο οποίος του είπε ότι θα κατέθετε χρήματα στον λογαριασμό του ως έναντι των οφειλομένων ενοικίων ενώ ζήτησε από τον ίδιο να ξανακαταθέσει την επιταγή σε μελλοντικό χρόνο, πράγμα που το έπραξε τον Ιανουάριο του 2014 με το ίδιο αποτέλεσμα. Για τους ισχυρισμούς του αυτούς κατέθεσε ως Τεκμήριο αντίγραφα τηλεφωνικών μηνυμάτων που αντηλλάγησαν μεταξύ τους - Τεκμήριο 5 ενώ στις 21/10/2014 απέστειλε επιστολή στον κατηγορούμενο μέσω των δικηγόρων του για εξόφληση της επίδικης επιταγής - Τεκμήριο
- Τέλος ζήτησε την τιμωρία του κατηγορούμενου. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 αποδέχθηκε την θέση του κατηγορούμενου ότι το Τεκμήριο 2 αποτελεί την 2η συμφωνία ενοικίασης μεταξύ τους καθότι προϋπήρχε ενοικιαστήριο έγγραφο στις αρχές του
- Το Τεκμήριο 2 είχε ημερομηνία λήξης της ενοικίασης την 4/8/2011 ενώ υπάρχει πρόνοια για αυτόματη ανανέωση ενώ ο κατηγορούμενος παρέμεινε στο ακίνητο με τους ίδιους όρους μέχρι την 25/5/
- Στην θέση του κατηγορούμενου ότι το μηνιαίο ενοίκιο ανερχόταν στα €500= και όχι στα €600= ο ΜΚ1 απάντησε ότι ουδέποτε πληρώνονταν τακτικά και κάθε μήνα τα €500= ενώ στο αίτημα του κατηγορούμενου για μείωση του ενοικίου από 600= στα €500= απάντησε θα ήταν πρόθυμος να το πράξει νοουμένου ότι θα εξοφλούντο τα οφειλόμενα ενοίκια πράγμα που δεν έγινε ποτέ. Στην υποβολή του κατηγορούμενου ότι δεν οφείλονται ποσά και τα διεκδικούμενα είναι η διαφορά αυτή των €100= στην διάρκεια της ενοικίασης ο ΜΚ1 απάντησε ότι ακόμα και μέσα από την επικοινωνία τους ο ίδιος ο κατηγορούμενος αναφερόταν σε €600=. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι η επιταγή εκδόθηκε 15/11/2013 και κατατέθηκε την ίδια ημέρα ενώ η συζήτηση που φαίνεται στο Τεκμήριο 5 έλαβε χώρα στις 20/11/
- Η πληρωμή των €1.500= με κατάθεση στον λογαριασμό του παραπονούμενου έγινε για πληρωμή άλλων ενοικίων και όχι αυτών για τα οποία δόθηκε η επιταγή. Ο ΜΚ1 αναγνώρισε το έγγραφο, που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7, και το οποίο είναι κατάσταση πληρωμών στο πρόγραμμα Excel εις το οποίο φαίνεται μια πληρωμή ποσού €1.500=τον Νοέμβριο του 2013 με σημείωση στο περιθώριο για την επίδικη επιταγή η οποία επιστράφηκε και αναφορά σε κατάθεση στην τράπεζα ποσού ύψους €1.500=. Περαιτέρω αναγνώρισε έγγραφο το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 8 και το οποίο ο ΜΚ1 αναγνώρισε ως ηλεκτρονικό μήνυμα που απέστειλε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στον κατηγορούμενο στις 30/10/
- Επανεξεταζόμενος ο ΜΚ1 διευκρίνισε ότι ουδέποτε εξέλαβε την πληρωμή των €1.500= ως πληρωμή για την επίδικη επιταγή. Η μαρτυρία του ΜΚ1 στο Δικαστήριο θεωρώ ότι άφησε σημαντικά κενά στην όλη εξέλιξη των γεγονότων τα οποία θα εξεταστεί κατωτέρω εάν επηρεάζουν την τύχη της παρούσας υπόθεσης. Ο ΜΚ1 αναφέρει την ύπαρξη συμβατικής σχέσης ενοικίασης μεταξύ του ιδίου και του κατηγορούμενου, γεγονός αναντίλεκτο και από τον ίδιο τον κατηγορούμενο όμως οι λεπτομέρειες των όσων ακολούθησαν σε σχέση πάντοτε με το επίδικο ζήτημα της πληρωμής ή όχι της επιταγής, δεν προκύπτουν ξεκάθαρα από την μαρτυρία του. Μέσα από τη μαρτυρία του παραπονούμενου προκύπτουν τα κάτωθι ερωτήματα και κενά σε σχέση με την πληρωμή ή όχι της επιταγής εντός των 15 ημερών: - Το ακριβές ύψος του ενοικίου δεν προέκυψε με ασφάλεια ενόψει και της αναφοράς του ΜΚ1 για την πρόταση για μείωση αυτού από €600= σε €
- Ο ΜΚ1 δεν αρνήθηκε ότι έγινε πρόταση ενώ η απάντηση του εάν αυτή έγινε αποδεκτή ή όχι παρέμεινε ασαφής. - Αναφέρεται σε ένα υπόλοιπο από οφειλόμενα ενοίκια κατά τον Νοέμβριο του 2013 ύψους €4.400,00= αλλά αυτό το υπόλοιπο δεν επιβεβαιώνεται πουθενά μέσα από το Τεκμήριο 3 που ο ίδιος κατέθεσε. Αντίθετα μέσα από το Τεκμήριο 3 και την 8η σελίδα αυτού που αφορά το 2013 και με αναφορά στον Νοέμβριο ως ποσό πληρωτέο (payable) φαίνεται το ποσό των €2.900,00=. Βεβαίως το Δικαστήριο δεν δύναται να προβεί σε συμπεράσματα αναφορικά με οφειλόμενα ή μη ενοίκια όμως το κατά πόσο η επιταγή αυτή δόθηκε έναντι ενοικίων και η πληρωμή που έγινε μετά με έμβασμα αφορούσε το υπόλοιπο έχει άμεση σχέση και σύνδεση με το κατά πόσο αυτή η επιταγή εξοφλήθηκε εντός των 15 ημερών από την παρουσίαση της ως ο νόμος τάσσει. - Το ίδιο το τεκμήριο 5 που ο ΜΚ1 κατέθεσε φέρει τον κατηγορούμενο να αναφέρει στον παραπονούμενο ότι θα πληρώσει την επιταγή πριν τις 15 Δεκεμβρίου του
- - Στο τεκμήριο 7 που ο ΜΚ1 αναγνώρισε ως δικό του έγγραφο γίνετε αναφορά στο έμβασμα των €1.500= με παραπομπή στην δεξιά στήλη κάτω από τον τίτλο σχόλια ως ακολούθως: "L16 a. Tsielepis, Cheque BOC 04560719, Cheque then bounced. On 21.11.2013 deposit of 1.500 in Bank". Η αναφορά αυτή παραπέμπει στον αριθμό της επίδικης επιταγής η οποία σύμφωνα με την αναφορά συνδέεται με το έμβασμα των €1.500=. Πέραν της αναγνώρισης καμία αναφορά δεν έγινε από τον ΜΚ1 που να διαχωρίζει την πληρωμή αυτή με την εξόφληση έστω και μέρους της επιταγής, γεγονός που αφήνει μετέωρη την θέση του ΜΚ1 περί εξόφλησης άλλων οφειλών και όχι της επίδικης επιταγής. Σημειώνω στο σημείο αυτό δε ότι στην στήλη που φαίνεται η πιο πάνω αναφορά ο ΜΚ1 φαίνεται να σημειώνει σχόλια αναφορικά με το πότε και που λάμβανε πληρωμές από τον κατηγορούμενο. - Ενώ η επιταγή επιστράφηκε απλήρωτη τον Νοέμβριο του 2013 την 1η φορά και την 2η τον Ιανουάριο του 2014 κανένας λόγος δόθηκε για την καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας υπόθεσης η οποία καταχωρήθηκε τον Δεκέμβριο του 2014 ήτοι ένα σχεδόν χρόνο μετά. Περαιτέρω ακόμα και η επιστολή - Τεκμήριο 6 με την οποία ζητείτο η πληρωμή της επίδικης επιταγής στάληκε στις 21/10/2014 ενώ απο τον Ιανουάριο του 2014 μέχρι και τον Οκτώβριο παραμένει κενό σε σχέση με τις μεταξύ των διαδίκων διαφορές. Τα δεδομένα αυτά αφήνουν αμφιβολίες για τα πραγματικά και αληθή γεγονότα αλλά και τις λεπτομέρειες αυτών. Τα πιο πάνω σημεία σε συνδυασμό με την λοιπή μαρτυρία του ΜΚ1 με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο μάρτυρας αυτός δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να αναφέρει την πλήρη αλήθεια αλλά ανέφερε όσα ο ίδιος πίστευε ότι θα προωθήσουν τις δικές του θέσεις αφήνοντας κενά και παραλείψεις οι οποίες οδηγούν την μαρτυρία του πέρα από τις μη αμφισβητούμενες και παραδεκτές θέσεις, σε απόρριψη. Από την μαρτυρία του ΜΚ1 προκύπτει η ύπαρξη κάποιας συμβατικής ενοικίασης με τον κατηγορούμενο στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε από τον κατηγορούμενο η επίδικη επιταγή η οποία δεν τιμήθηκε κατά την παρουσίαση της στην Τράπεζα. Το κατά πόσο αυτή δεν εξοφλήθηκε σε μετρητά εντός 15 ημερών και αν υπήρχε οιοδήποτε άλλο υπόλοιπο για το οποίο δόθηκε πέραν του ποσού αυτής δεν μπορεί να προκύψει με ασφάλεια από την μαρτυρία του ΜΚ
- Ο Κατηγορούμενος επιλέγοντας να δώσει ως ανέφερα ανωτέρω ένορκη μαρτυρία αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στα ακόλουθα: Δεν αρνήθηκε, αντίθετα παραδέχθηκε την έκδοση της επίδικης επιταγής προς τον παραπονούμενο, για το ποσό που φαίνεται σε αυτή. Η εν λόγω επιταγή δεν τιμήθηκε από την τράπεζα ενώ ο ίδιος στις 21/11/2013 πλήρωσε την επιταγή αυτή καταβάλλοντας μετά από συνεννόηση με τον παραπονούμενο με τραπεζικό έμβασμα το ποσό των €1.500= παραπέμποντας στα τεκμήρια 7 και 8 τα οποία κατά την δική του θέση επιβεβαιώνουν τα λεγόμενα του. Η διαφορά των €100= αποτο ποσό της επιταγής των €1.600= με τα €1.500= προκύπτει από το ότι υποβλήθηκε σε μια δαπάνη για το ακίνητο που ενοικίαζε που ήταν υποχρέωση του παραπονούμενου και προς τούτο απέκοψε τα €100=. Κατά τον κατηγορούμενο ο ΜΚ1 κατέβαλε προσπάθεια να τον παρουσιάσει ως αφερέγγυο και ανυπόληπτο ενώ οι θέσεις του σε σχέση με τις μεταξύ τους διαφορές δεν ευσταθούν. Επέμεινε ότι το συμφωνηθέν ενοίκιο κατόπιν προφορικής συμφωνίας ήταν €500= και όχι €600= ενώ τα ισχυριζόμενα οφειλόμενα ποσά στην αίτηση του στο Ενοικιοστάσιο προέκυψαν από την επί ετών συσσώρευση της διαφοράς αυτής των €100=. Αντεξεταζόμενος ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι δεν έχει απόδειξη για την πληρωμή των €1.500 αλλά απόδειξη για αυτόν αποτελούν τα τεκμήρια 7 και 8 αλλά και το απόκομμα της κατάθεσης του ποσού στον λογαριασμό του παραπονούμενου. Στο τεκμήριο 5 ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι ζητά από τον παραπονούμενο να κρατήσει την επιταγή μέχρι τις 15/12 για καθότι είχε την εντύπωση ότι η ποινική ευθύνη για την μη πληρωμή γεννάται μετά την πάροδο 30 ημερών. Μετά που επικοινώνησε με τον παραπονούμενο τηλεφωνικώς και του αναφέρθηκε ότι μια επιταγή μη τιμηθείσα επιφέρει ποινική ευθύνη μετά από 15 ημέρες κατέβαλε το ποσό των €1.500=στις 21/11/
- Αρνήθηκε την υποβολή ότι ζήτησε από τον κατηγορούμενο να την ξανακαταθέσει στις 15/12 και παρέπεμψε στο τεκμήριο 5 όπου κατά τον ίδιο φαίνεται ξεκάθαρα ότι του αναφέρει «κράτησε την επιταγή για να σου την πληρώσω πριν τις 15 του Δεκέμβρη». Η επιταγή δεν εξοφλήθηκε πλήρως αλλά τα €100= δεν οφείλονταν καθότι πλήρωσε την επιδιόρθωση μιας ηλεκτρικής κουζίνας Miele η οποία ήταν ευθύνη του παραπονούμενου. Ο κατηγορούμενος επίσης δεν έπεισε το Δικαστήριο ότι προσήλθε με σκοπό να αναφέρει πλήρως και με λεπτομέρεια τα πραγματικά έλαβαν χώρα μεταξύ του ιδίου και του παραπονούμενου. Σημειώνω φυσικά ότι η μαρτυρία του θα εξεταστεί υπό το πρίσμα των επίδικων ζητημάτων και ιδιαίτερα των αμφισβητούμενων. Ο κατηγορούμενος μέσα απο την μαρτυρία του δεν αρνήθηκε, αντίθετα αποδέχθηκε την έκδοση της επίδικης επιταγής, την υπογραφή και παράδοση της στον ΜΚ1 - παραπονούμενο, για το ποσό που αναγράφεται σε αυτήν καθώς επίσης και την κατάθεση και επιστροφή της ως απλήρωτη για τους λόγους που φαίνονται στις σφραγίδες επί αυτής. Αυτό που έντονα αμφισβήτησε ο κατηγορούμενος είναι την μή πληρωμή της επιταγής για περίοδο πέραν των 15 ημερών απο την ημέρα παρουσίασης της στην Τράπεζα. Ο κατηγορούμενος κρίνω ότι προσήλθε στο Δικαστήριο αναφέροντας και τονίζοντας γεγονότα τα οποία κατά τον ίδιο οδηγούν στην απόδειξη της θέσης του αλλά όπως και ο ΜΚ1 δεν έδωσε μια πλήρη εικόνα των όσων έχουν λάβει χώρα μεταξύ του ιδίου και του ΜΚ
- Με προβληματίζει και παρέμεινε αναπάντητο το ερώτημα γιατί ενώ ο ίδιος προέβη σε καταβολή ποσού ύψους €1.500= για την επίδικη επιταγή αφαιρώντας τα €100= ως ποσό που δαπανήθηκε για επιδιόρθωση μιας κουζίνας, ουδέποτε ζήτησε να του επιστραφεί το σώμα της επιταγής. Η θέση του απο την μια φαίνεται να έχει έρεισμα και λογική με βάση τα Τεκμήρια 7 και 8 και σύμφωνα με τα όσα αναφέρει επ' αυτών ο ίδιος ο ΜΚ1 αλλά απο την άλλη ουδεμία αναφορά γίνετε στον ισχυρισμό του για τα €100= και την αιτιολογία της αφαίρεσης αυτών απο την πληρωμή. Συνεπακόλουθα καταλήγω ότι πέραν απο τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα δεν μπορώ με βάση την μαρτυρία του κατηγορούμενου να καταλήξω σε ασφαλή συμπεράσματα σε σχέση με το αμφισβητούμενο ζήτημα. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του κατηγορούμενου, καμία άλλη μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε για σκοπούς υπεράσπισης και η ακροαματική διαδικασία ολοκληρώθηκε με τις τελικές αγορεύσεις και εισηγήσεις του ίδιου του κατηγορούμενου και του ευπαιδεύτου συνηγόρου του παραπονούμενου. Τα όσα αμφότεροι ανέφεραν έχουν καταγραφεί και αποτελούν μέρος των πρακτικών του Δικαστηρίου και έχουν μελετηθεί δεόντως για σκοπούς έκδοσης της παρούσας απόφασης συνεπώς δεν κρίνεται σκόπιμο ή απαραίτητο να επαναληφθούν αυτολεξεί στην παρούσα απόφαση. Νομική Πτυχή Η μοναδική κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος εδράζεται στο άρθρο 305 Α
(1)του Κεφ.154. Από το λεκτικό του άρθρου 305Α
(1)του Ποινικού Κώδικα συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:
- Η έκδοση επιταγής.
- Η παρουσίαση της επιταγής στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε.
- Η παρουσίαση αυτή να γίνει κατά ή μετά την ημερομηνία που η επιταγή καθίσταται πληρωτέα.
- Η μη εξόφληση της επιταγής, η οποία να οφείλεται, είτε στην έλλειψη διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της, είτε στο ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του ήταν κλειστός κατά το χρόνο παρουσίασης της επιταγής, και
- Η μη πληρωμή της επιταγής από τον εκδότη της εντός 15 ημερών από την παρουσίασή της στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε. Βάρος απόδειξης Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι ( Λοϊζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου (βλέπε πιο πάνω), επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Ευρήματα Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου και τα τεκμήρια που κατατέθηκαν, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: - Μεταξύ παραπονούμενου και κατηγορούμενου υφίστατο σχέση ενοικίασης. - Στις 15/11/2013 ο κατηγορούμενος εξέδωσε δεόντως και παρέδωσε στον παραπονούμενο την επίδικη επιταγή - Τεκμήριο 1 για το ποσό των €1.600=. - Η εν λόγω επιταγή ήταν πληρωτέα στις 15/11/
- - Η επιταγή, σύμφωνα με τις σφραγίδες επ' αυτής, οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν, παρουσιάστηκε για πληρωμή στις 15/11/2013 και επιστράφηκε απλήρωτη με την ένδειξη «Να παρουσιαστεί ξανά - ανεπαρκή υπόλοιπα» στις 18/11/
- - Περαιτέρω η επίδικη επιταγή κατατέθηκε στις 30/1/2014 εκ νέου και επιστράφηκε στις 31/1/2014 με την ένδειξη «Αποταθείτε στον εκδότη - Ακάλυπτη επιταγή». - Στις 21/11/2013 έγινε έμβασμα σε τραπεζικό λογαριασμό του παραπονούμενου απο τον κατηγορούμενο για το ποσό των €1.500=. Συμπεράσματα Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, δηλαδή την μαρτυρία που έχω κρίνει ως αποδεκτή, τα παραδεκτά γεγονότα, την νομική πτυχή, το βάρος απόδειξης και τα ευρήματα, καταλήγω ότι η πλευρά του παραπονούμενου απέτυχε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Με αναφορά σε αυτά σημειώνω ότι έχουν αποδειχθεί η έκδοση της επιταγής και η παράδοση της στον παραπονούμενο, η παρουσίαση της στο τραπεζιτικό δρυμα και η μη πληρωμή της για τους λόγους που φαίνονται επί των σφραγίδων που τέθηκαν απο το αρμόδιο τραπεζιτικό ίδρυμα. Εκείνο που δεν έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό είναι η μη πληρωμή της επιταγής εντός 15 ημερών απο την εν λόγω παρουσίαση. Σημειώνω ότι δεν αποτελεί κατάλαξη μου και συμπέρασμα ότι η επιταγή αυτή έχει πληρωθεί και εξοφληθεί εντός της πιο πάνω προθεσμίας αλλά ότι έχουν δημιουργηθεί σοβαρές αμφιβολίες στο Δικαστήριο για το κατά πόσο αυτή παρέμεινε απλήρωτη για περίοδο πέραν των 15 ημερών. Για την κατάληξη μου αυτή, πέραν των όσων αναφέρονται στα σημεία αξιολόγησης της μαρτυρίας των ενώπιον μου μαρτύρων αναφέρω τα κάτωθι: - Ο ίδιος ο ΜΚ1 παρουσίασε ως Τεκμήριο το έγγραφο 5 εις το οποίο ο κατηγορούμενος στις 20/11/2013 ζητά απο τον παραπονούμενο να κρατήσει την επιταγή για να την πληρώσει πριν τις 15/
- - Στα Τεκμήρια 7 και 8 τα οποία ο ΜΚ1 αναγνώρισε φαίνεται να γίνεται μια άμεση σύνδεση της πληρωμής των €1.500 με την επίδικη επιταγή. Στο μεν τεκμήριο 7 με τον σχολιασμό της κατάθεσης σε σχέση με την επίδικη επιταγή και στο δε τεκμήριο 8 με την αναφορά στα ότι «Η επιταγή επιστράφηκε. Ανταλλάξαμε μηνύματα τον Νοέμβριο του 2013 επί του θέματος, με αποτέλεσμα να κάνετε εσείς κατάθεση (που φαίνεται στην κατάσταση)?1.500 21.11.2013 στην τράπεζα, για να καλύψει την επιταγή. ΔΕΝ μου δόθηκαν επιπρόσθετα άλλα? 1.000 τον Δεκέμβριο». Η αναφορά του παραπονούμενου στα πιο πάνω απο μόνη της και χωρίς να ερμηνεύεται γραμματικά δημιουργεί τουλάχιστον κάποιες αμφιβολίες για το κατά πόσο πράγματι η πληρωμή των €1.500 αποτελούσε εξόφληση της επιταγής αφαιρουμένων των €100= για τους λόγους που ο κατηγορούμενος ανέφερε. - Επιπρόσθετα αμφιβολίες και ερωτηματικά εγείρονται από τον χρόνο που διέρρευσε απο την επιστροφή της επιταγής μέχρι την καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης αλλά ακόμα και την επιστολής προειδοποίησης - Τεκμήριο 21/10/
- Εάν πράγματι η επιταγή δεν είχε εξοφληθεί γιατί δόθηκε αυτό το περιθώριο των 10 - 12 και πλεόν μηνών εκκρεμούντων μάλιστα μεταξύ των διαδίκων ως φαίνεται και απο το Τεκμήριο 4 και άλλων διαφορών. Συνεπακόλουθα όλων των ανωτέρω και για τους λόγους που προσπάθησαν να αναλύσω καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την υπόθεση της και ιδιαίτερα το συστατικό στοιχείο της μη πληρωμής της επιταγής για περίοδο 15 ημερών απο την παρουσίαση της. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος ενόψει των αμφιβολιών που έχουν δημιουργηθεί πρέπει να αθωωθεί συνεπώς απαλλάσσεται και αθωώνεται απο την κατηγορία που αντιμετωπίζει. Σημειώνω ότι με βάση την νομολογία αλλά και το ποινικό δικαιικό μας σύστημα όπου κάθε συστατικό στοιχείο του αδικήματος πρέπει να αποδυκνείεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας απο την πλευρά του παραπονούμενου έστω και ένα ίχνος αμφιβολίας να παραμείνει στο μυαλό του Δικαστηρίου, αυτό επενεργεί προς όφελος του κατηγορούμενου. Σε σχέση με τα έξοδα και με δεδομένο ότι ο κατηγορούμενος δεν εκπροσωπείτο από συνήγορο, δεν εκδίδω καμία διαταγή. Υπ.) ............. Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο