Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΣΥΜΕΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 24243/14, 23/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:B110 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 24243/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Κατηγορούσα Αρχή ν. ΣΥΜΕΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Κατηγορούμενος -------- Ημερομηνία: 23 Ιουνίου, 206 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Β. Δανιηλίδου Για τον Κατηγορούμενο: κα Ν. Μαλά Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α ΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες, η πρώτη αφορά παράβαση του άρθρου 236(δ) του Ποινικού Κώδικα και η δεύτερη παράβαση του άρθρου 13(δ) του περί Ποιμένων και Έλεγχος Νόμου Κεφ.
- Με βάση τις λεπτομέρειες του αδικήματος και οι δύο κατηγορίες έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι στις 26.2.14 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού Πάφου παρά τον Κόλπο Πισσουρίου βρέθηκαν αφύλακτα ζώα τα οποία είχε υπό τη φροντίδα του. Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε πέντε μάρτυρες. Ο κατηγορούμενος μετά που κλήθηκε σε απολογία κατέθεσε ενόρκως και κάλεσε ακόμη τέσσερις μάρτυρες. Συνολικά και από τις δύο πλευρές κατατέθηκαν 10 Τεκμήρια. Ο Μ.Κ.1 Αστ. 392 Λούκας Αθανασίου είναι ο φωτογράφος της αστυνομίας και στις 26.2.2014 επισκέφθηκε το χώρο που επεσυνέβη τροχαίο δυστύχημα στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού Πάφου παρά την έξοδο που οδηγεί στο χωριό Πισσούρι αερογέφυρα του χωριού Αυδήμου με ενεχόμενα οχήματα τα υπ΄ αριθμό εγγραφής ΚJL 851 KSK 248 και κοπάδι από γίδια. Φωτογράφησε τη σκηνή του δυστυχήματος και αργότερα μετέβηκε στην φάρμα που βρίσκεται νότια του αυτοκινητόδρομου και έλαβε αριθμό φωτογραφιών. Τις φωτογραφίες τις έδεσε σε βιβλιάριο και τις κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Ο Μ.Κ.2 Λοχίας 819 Μάριος Ηροδότου μέσα στα πλαίσια της διερεύνησης της υπόθεσης στις 26.2.2014 και περί ώρα 21.00 μετέβηκε στη φάρμα ιδιοκτησίας ΣΙΜΑ ΦΑΡΜ ΛΙΜΙΤΕΔ της οποίας διευθυντής είναι ο κατηγορούμενος και από έλεγχο διαπίστωσε η μεταλλική είσοδος της φάρμας να είναι ανοικτή χωρίς να υπάρχει κλειδωνιά, υπήρχε αλυσίδα και κρίκος ο οποίος άνοιγε με φυσική δύναμη. Είδε τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 1, τις αναγνώρισε και ανέφερε ότι οι φωτογραφίες 1 - 9 δείχνουν την περίφραξη της μάνδρας, η φωτογραφία 10 δείχνει είσοδο κλειστή και η φωτογραφία 12 δείχνει την κύρια είσοδο η οποία είναι ανοικτή και σ' αυτή να υπάρχει μια αλυσίδα με κρίκο. Εξήγησε ο μάρτυρας ότι στην μια άκρη της αλυσίδας υπάρχει κρίκος, η αλυσίδα δεν ήταν σπασμένη, δεν διαπιστώθηκε να υπήρχε παραβίαση, στο χώρο έψαξε και δεν βρήκε κλειδωνιά, φυσικά αυτό έγινε με τη βοήθεια φαναριού γιατί ήταν βράδυ. Ενημερώθηκε όταν μετέβηκε στην σκηνή για τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου ότι έγινε προσπάθεια κλοπής. Ο Μ.Κ.4 Αστ. 2783 Στέλιος Νικολάου έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο ο οποίος του ανέφερε ότι τα ζώα ανήκουν στην φάρμα του και βρίσκονταν υπό τη φύλαξη του. Την ανακριτική κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο και τη γραπτή του κατηγορία τα κατέθεσε ως Τεκμήρια 2 και 3 αντίστοιχα. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 1 και ανέφερε ότι είναι οι φωτογραφίες που λήφθηκαν από τη φάρμα του κατηγορούμενου και από το χώρο του δυστυχήματος καθ΄ υπόδειξη του. Οι φωτογραφίες 1 - 4 δείχνουν την πρόχειρη περίφραξη της φάρμας και η φωτογραφία 12 το ανοικτό κάγκελο με την αλυσίδα πάνω στο κάγκελο το οποίο αποτελεί την είσοδο της φάρμας. Η μόνη αλυσίδα που βρήκε στη σκηνή ήταν αυτή που βρισκόταν πάνω στο κάγκελο. Οι φωτογραφίες 13 - 48 είναι από το δυστύχημα. Ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο των σκηνών του δυστυχήματος τα οποία κατέθεσε ως Τεκμήρια 4 και
- Έλεγξε την περίμετρο της φάρμας, διαπίστωσε να υπάρχουν κάμερες οι οποίες όπως πληροφορήθηκε δεν ήταν αληθινές. Αρνήθηκε ότι ενημερώθηκε από τον κατηγορούμενο την επομένη ότι υπολείπονται από τη φάρμα άλλα 23 ζώα. Ο Μ.Κ.3 Γαβριήλ Γιάγκου είναι ο κτηνιατρικός λειτουργός στο σταθμό της Αυδήμου και στις 26.2.14 κλήθηκε από την αστυνομία Πισσουρίου περί ώρα 22.00 και μετέβηκε στο σταθμό για να εξετάσει 17 αίγες από τις οποίες οι 16 ήταν νεκρές και η μία ήταν τραυματισμένη. Από έρευνα που έκανε διαπίστωσε ότι τα 15 ζώα έφεραν σήμανση. Τα δύο ζώα δεν είχαν οποιαδήποτε σήμανση. Από τα 15 που είχαν σήμανση το ένα νεκρό με κωδικό 24501605 και το τραυματισμένο με κωδικό 241927713 ανήκουν στην Μαρία Κούμουρου ενώ τα υπόλοιπα 13 ανήκουν στην εκμετάλλευση της ΣΙ.ΜΑ ΦΑΡΜ ΛΙΜΙΤΕΔ. Επίσης ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι όλα τα ζώα ανήκαν στη φάρμα του. Ο Μ.Κ.5 Γιαννάκης Πιερή εργάζεται στα δημόσια έργα ως βοηθός αρχιεπιστάτης και στις 27.2.2014 μεταξύ των ωρών 08.30 - 10.30 προέβηκε σε έλεγχο της περίφραξης παρά τον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού Πάφου παρά το χωριό Πισσούρι χωρίς να διαπιστωθεί οποιαδήποτε ζημιά ή τρύπα στην περίφραξη από την οποία θα μπορούσαν να περάσουν ζώα. Ο έλεγχος διενεργήθηκε και από τις δύο πλευρές του αυτοκινητόδρομου σε απόσταση δύο χιλιομέτρων περίπου ανά ένα χιλιόμετρο κάθε πλευρά. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 8 επτά φωτογραφίες μαυρόασπρες που δείχνουν την περιοχή που έλεγξε και δεν διαπίστωσε να υπάρχει οποιαδήποτε ζημιά στην περίφραξη. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι κατά την ημερομηνία που έλεγξε την περίφραξη δεν διαπίστωσε να υπάρχει οποιαδήποτε ζημιά στην περίφραξη. Περαιτέρω υποδείχθηκε στο μάρτυρα φωτογραφία, η οποία ως ισχυρίζεται η υπεράσπιση λήφθηκε μετά την καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης και κατατέθηκε ως Τεκμήριο Α προς αναγνώριση. Ο μάρτυρας απάντησε ότι όπως είναι η φωτογραφία δεν είναι σε θέση να διαπιστώσει ποιο είναι το σημείο που υποδεικνύεται σ΄ αυτή. Ο κατηγορούμενος καταθέτοντας στο Δικαστήριο ανέφερε ότι την επίδικη μέρα έφυγε από την μάνδρα του περί ώρα 18.00 ή 19.
- Εξήγησε ότι τη συγκεκριμένη μέρα μεταξύ των ωρών 13.00 και 16.00 τα ζώα ήταν έξω για βοσκή, 16.00 - 16.30 τα ζώα μπήκαν όλα στην φάρμα και συγκεκριμένα επέστρεψαν όλα τα ζώα γιατί οι μανάδες έχουν μικρά ερίφια. Φεύγοντας κλείδωσε με τον άλυσο που έχει σούστα και δεύτερο άλυσο με κλειδωνιά. Αναγνώρισε τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 1 και έκανε ειδική αναφορά για τις φωτογραφίες 1 μέχρι
- Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε στην αστυνομία. Διαπίστωσε όταν μετέβηκε στην φάρμα το κάγκελο να είναι τελείως ανοικτό και οι αλυσίδες να βρίσκονται στο έδαφος. Είναι ισχυρισμός του ότι τα ζώα κατευθύνθηκαν στο χώρο από τρίτους και πιστεύει ότι τα φόρτωσαν σε φορτηγό. Την επομένη από έρευνα βρήκε ακόμη δέκα ζωντανά ζώα και από καταμέτρηση που έκανε διαπίστωσε να λείπουν άλλα
- Το μεσημέρι πήγε στην αστυνομία και τους ανέφερε ότι λείπουν άλλα 23 ζώα και ότι δεν βρήκαν άλλα στην περιοχή. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα ζώα βρέθηκαν εκεί γιατί υπήρξαν αντικείμενο κλοπής λόγω του διαδρόμου που πήραν τα ζώα για ένα χιλιόμετρο περίπου. Του υποδείχθηκαν φωτογραφίες για τις οποίες ανέφερε ότι είναι η περιοχή κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου όπου επεσυνέβη το δυστύχημα με τα ζώα του. Οι φωτογραφίες που του υποδείχθησαν σημειώθησαν ως Τεκμήρια Β - Στ προς Αναγνώριση. Επίσης του υπεδείχθη και το Τεκμήριο Α προς Αναγνώριση. Όλες οι φωτογραφίες αργότερα σημειώθηκαν ως Τεκμήριο
- Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι μετά που τον ειδοποίησε η αστυνομία πήγε στο χώρο του δυστυχήματος και βρήκε ψοφισμένα τα ζώα στο δρόμο. Στο δρόμο πήγε γιατί δεν υπολόγιζε ότι τα ζώα ήταν δικά του. Όταν διαπίστωσε ότι ήταν δικά του φόρτωσε τα ζώα με τον αστυνομικό, 4 με 5 ζώα που ήταν τραυματισμένα και τα πήγε στη φάρμα. Συμφώνησε ότι οι φωτογραφίες του Τεκμηρίου 1 βγήκαν την ίδια μέρα που βρίσκετον και αυτός στο μέρος στην παρουσία και των αστυνομικών. Συμφώνησε ότι στη φωτογραφία 12 δεν υπάρχει αλυσίδα πεσμένη στο έδαφος και ισχυρίστηκε ότι η αλυσίδα με τη σούστα δεν βρισκόταν ολόκληρη πάνω στο κάγκελο. Η κλειδωνιά δεν βρέθηκε και ισχυρίστηκε ότι οι αλυσίδες ήταν πάνω στο κάγκελο. Αρνήθηκε ότι δεν υπήρχε κλειδωνιά και γι΄ αυτό δεν κλείδωσε με κλειδωνιά φεύγοντας από τη φάρμα του. Σε ερώτηση εφόσον έχει πέσει θύμα κλοπής για πολλές φορές γιατί δεν έλαβε τα μέτρα του και αντί να τοποθετήσει κανονική κάμερα τοποθέτησε ψεύτικη, ισχυρίστηκε ότι δεν υπάρχει ρεύμα και μέσα στην μάντρα έχει μια μικρή κάμερα η οποία είναι με μπαταρίες. Σε σχέση με την καταγγελία του ότι λείπουν 23 ζώα ισχυρίστηκε ότι το ανέφερε στους αστυνομικούς και αυτοί του ανέφεραν ότι το έγραψαν το προηγούμενο βράδυ. Ισχυρίστηκε ότι την επόμενη μέρα μετέβη με το φίλο του Καραγιάννη, ερεύνησαν την περιοχή, την κατεύθυνση που πήραν τα ζώα και βρήκαν ακόμη 10 ζωντανά και τα έφεραν στη φάρμα. Αργότερα μετέβη στον Αστυνομικό Σταθμό Πισσουρίου όπου τους ανέφερε ότι λείπουν άλλα 23 ζώα. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι τα ζώα κατευθύνθηκαν στην περιοχή καθότι πέρασαν μέσα από σπαρμένο χωράφι, έκαναν διάδρομο και αυτό μπορεί να το επιβεβαιώσει και εμπειρογνώμονας. Στη γραπτή του κατάθεση ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι είναι ο ιδιοκτήτης της φάρμας που βρίσκεται στην περιοχή Κόκκινα του εδάφους Πλατανίσκια και εντός της φάρμας είχε περίπου 200 πρόβατα και 300 αίγες. Στις 26.2.14 έφυγε από την μάντρα του περί ώρα 18.15, όλα τα ζώα ήταν εντός της φάρμας και κλείδωσε την είσοδο της φάρμας και έφυγε. Περί ώρα 20.15 τον ενημέρωσαν ότι δικά του ζώα βρίσκονταν εντός του αυτοκινητόδρομου παρά την έξοδο Πισσουρίου και έγινε δυστύχημα. Αμέσως πήγε στον αυτοκινητόδρομο και είδε περίπου 20 αίγες σκοτωμένες μέσα στον αυτοκινητόδρομο. Εκτός του αυτοκινητόδρομου βρήκε άλλες 10 αίγες ζωντανές και τις μετέφερε στη φάρμα. Πιστεύει ότι κάποιος πήγε να κλέψει ζώα από τη φάρμα του, άνοιξε το κάγκελο της φάρμας με αποτέλεσμα να φύγουν οι αίγες. Οι αλυσίδες που κλείδωνε το κάγκελο ήταν στο έδαφος. Όταν πήγε στη φάρμα μετά το δυστύχημα δεν υπήρχαν κλειδωνιές. H M.Υ.2 Άννα Γρίλλη ανέφερε ότι είναι ασκούμενη δικηγόρος στο γραφείο που εκπροσωπεί τον κατηγορούμενο και λίγες μέρες μετά την καταχώρηση του κατηγορητηρίου μετέβηκε στην περιοχή που έγινε το δυστύχημα και έλαβε αριθμό φωτογραφιών. Αναγνώρισε ότι πρόκειται για τις φωτογραφίες Τεκμήρια προς Αναγνώριση Α - Στ και τα κατέθεσε ως Τεκμήριο 9 στο Δικαστήριο. Εξήγησε ότι οι φωτογραφίες αυτές λήφθησαν μετά την καταχώρηση του κατηγορητηρίου και αποτυπώνουν την περιοχή την μέρα που λήφθησαν. Ο Μ.Υ.3 Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου ανέφερε ότι είναι κτηνίατρος και μέσα στα καθήκοντα του ασχολείται και με ζώα όπως αίγες, πρόβατα και αγελάδες. Στο Δικαστήριο εξήγησε τι ζώο είναι οι αίγες και συγκεκριμένα ότι είναι ομαδικό και φοβητσιάρικο ζώο και με βάση τις συνήθειες στην Κύπρο γύρω στις 10 με 11 το πρωί βγαίνουν έξω για βόσκηση, επιστρέφουν γύρω στις 4 - 5 το απόγευμα, αρμέγονται, ταΐζονται και μένουν μέσα στη φάρμα. Αυτές που έχουν νεογνά δεν τα αφήνουν με κανένα τρόπο και μένουν μαζί με τα νεογνά τους μέχρι να μπορούν να περπατήσουν. Οι αίγες δεν είναι ζώα που περπατούν σε δύσβατες περιοχές και τις βρίσκομαι σε υψόμετρο 500-600 μέτρων. Οι φάρμες που μένουν είναι περίκλειστες, εσωτερικά ανοικτές, ο περίκλειστος χώρος διαθέτει κάγκελο και τα ζώα όταν βρίσκονται σε κατάλληλο περιβάλλον εντός της φάρμας δεν έχουν τάσεις φυγής. Φυσικά αν το κάγκελο παραμείνει ανοικτό δεν γνωρίζει τι θα συμβεί, συνήθως θα βγουν έξω να αναζητήσουν τροφή σε κοντινή απόσταση ή να μεταβούν σε σημείο όπου το γνωρίζουν από προηγουμένως. Συνήθως τα ζώα που βγαίνουν για βοσκή δεν χάνουν τον προσανατολισμό τους. Εκτός που τον βοσκό δεν ακολουθούν άλλο πρόσωπο, εκτός φυσικά αν τα πιέσουν 2 με 3 άτομα. Για τον κατηγορούμενο γνωρίζει ότι διατηρεί φάρμα με ζώα, γνωρίζει που είναι η φάρμα του, δεν γνωρίζει όμως τα ζώα γιατί δεν ασχολείται με αυτά καθότι ο κατηγορούμενος περιστασιακά έρχεται στο κτηνιατρείο του. Ο Μ.Υ.4 Υπαστυνόμος Νίκος Νικολάου ανέφερε ότι τόσο την επίδικη ημερομηνία όσο και τώρα είναι υπεύθυνος του συμπλέγματος Επισκοπής που περιλαμβάνει τους αστυνομικούς σταθμούς Πάχνας, Αυδήμου, Επισκοπής και Πισσουρίου. Γνωρίζει το τροχαίο δυστύχημα με ζώα στον υπεραστικό δρόμο Λεμεσού Πάφου την επίδικη ημερομηνία, μετέβηκε στο χώρο μετά που τον κάλεσε ο υπεύθυνος του αστυνομικού σταθμού Πισσουρίου. Στο χώρο βρήκε σκοτωμένα ζώα και δύο αυτοκίνητα κτυπημένα. Υπήρχαν ακόμη 2-3 τραυματισμένα εκτός δρόμου και άλλα ζώα στην περιοχή τα οποία ήταν αφύλακτα. Γνωρίζει ότι ο κατηγορούμενος διατηρεί μάντρα με ζώα στην περιοχή κοντά στον παλιό δρόμο Αυδήμου Πισσούρι, η περιοχή που βρίσκεται η μάντρα υπάγεται στον έλεγχο του αστυνομικού σταθμού Αυδήμου ενώ ο χώρος που έγινε το δυστύχημα στον Αστυνομικό Σταθμό Πισσουρίου. Ως υπεύθυνος για πολλά χρόνια γνωρίζει ότι υπάρχουν κρούσματα κλοπής ζώων αλλά δεν μπορεί να πει ότι είναι συχνό φαινόμενο. Αναγνώρισε και κατέθεσε ως Τεκμήριο 10 επιστολή που ετοίμασε ο ίδιος σε σχέση με τις καταγγελίες που έκανε ο κατηγορούμενος για κλοπή ζώων και εξήγησε ότι στην επιστολή Τεκμήριο 10 περιλαμβάνονται οι καταγγελίες από το 2011 και μετά. Προηγουμένως δεν περιλαμβάνονται οι καταγγελίες καθότι το ημερολόγιο συμβάντων πετά από παρέλευση 6 ετών καταστρέφεται. Ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του ισχυρίστηκε κλοπή γι΄ αυτό επισκέφθηκαν μαζί την φάρμα όπου και διαπίστωσαν ότι το καγκέλι ήταν ανοικτό. Ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι το έκλεισε με κλειδωνιά, έψαξαν στην περιοχή χωρίς να ανευρεθεί κλειδωνιά. Στο καγκέλι υπήρχε αλυσίδα. Το επίδικο βράδυ του ζήτησαν να καταμετρήσει τα ζώα του και να πάει την επόμενη μέρα αν υπήρχε κλοπή να το καταγγείλει στον Αστυνομικό Σταθμό Αυδήμου. Στην Αυδήμου δεν υπάρχει καταγγελία για κλοπή την επίδικη ημερομηνία. Ο Μ.Υ.5 είναι ο Ιωάννης Καραγιάννης ανέφερε ότι ήταν κτηνοτρόφος στο επάγγελμα από νεαρή ηλικία μέχρι και το 2000 που συνταξιοδοτήθηκε. Είναι γνωστός και φίλος του κατηγορουμένου. Για τη συγκεκριμένη υπόθεση άκουσε στο καφενείο τι έγινε στον αυτοκινητόδρομο και επικοινώνησε με τον κατηγορούμενο, ο οποίος του επιβεβαίωσε ότι τα ζώα είναι δικά του. Περαιτέρω ανέφερε ότι η αίγα είναι ζώο ομαδικής συμβίωσης, έξυπνο ζώο, ήρεμο, βόσκουν όλα μαζί και δεν διαχωρίζονται. Τα ζώα βρίσκονται σε περιφραγμένο χώρο και από μόνα τους δεν φεύγουν από το χώρο που βρίσκονται φυλαγμένα. Γνωρίζει τη φάρμα του κατηγορουμένου και ανέφερε ότι όποτε πήγαινε στη φάρμα στο κάγκελο υπήρχε αλυσίδα με κλειδί και αλυσίδα με σούστα ώστε να τη χρησιμοποιά όταν μπαίνει και βγαίνει χωρίς να είναι αναγκαίο να κλειδώνει. Ο τρόπος αυτός είναι ασφαλής για τη φύλαξη ζώων, όχι όμως για τους ανθρώπους, ο οποίος μπορεί να την κόψει ή να τη σπάσει. Μετέβηκε την επομένη στο χώρο που έγινε το δυστύχημα, άφησε το αυτοκίνητο του στο χώρο αυτό, πήρε τα ίχνη των ζώων και έφθασε μέχρι την μάντρα. Το έκανε αυτό για να δει πως έφθασαν τα ζώα στον αυτοκινητόδρομο. Διαπίστωσε να έχουν περάσει μέσα από θάμνους, δύσβατο τόπο και μέσα από σπαρτά. Βλέποντας τον τρόπο που πέρασαν τα ζώα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο τρόπος διαφυγής των ζώων ήταν ο εξαναγκασμός γι΄ αυτό είπε στον κατηγορούμενο να ελέγξει γιατί τα ζώα του τα έκλεψαν. Μαζί με τον κατηγορούμενο έκαναν έλεγχο και διαπίστωσαν να λείπουν ακόμη 23 ζώα. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι αν είναι μέρα και τα ζώα βρουν ανοικτό το κάγκελο της φάρμας μπορεί να βγουν έξω αν είναι νύχτα δεν μπορούν. Ισχυρίστηκε πάλι ότι όταν τα ζώα βγουν έξω από μόνα τους παίρνουν μεγάλη έκταση και δεν περπατά το ένα δίπλα από το άλλο. Τα ζώα δεν κινούνται χωρίς να έχουν βοσκό ή να τα πιέσουν πολλοί άνθρωποι. Ένας άνθρωπος δεν μπορεί να τα καθοδηγήσει ομαδικά εκτός από το βοσκό. Σε σχέση με την πορεία που έκαμε την επόμενη μέρα από το χώρο του δυστυχήματος πρόσθεσε ότι κάποια ζώα έφυγαν και τα βρήκαν την επόμενη μέρα. Σε άλλο σημείο προσδιόρισε ότι από τα 10 ζώα που βρήκαν το ένα ήταν κτυπημένο και όταν επέστρεψαν στη φάρμα ο κατηγορούμενος έλεγξε και διαπίστωσε ότι απουσίαζαν ακόμη
- Τα σκοτωμένα ζώα αυτός δεν τα είδε. Πήγαν μαζί στην αστυνομία αλλά ο ίδιος δεν πήγε στο κτίριο γιατί δεν του αρέσει να έχει δοσοληψίες με την αστυνομία. Στην αστυνομία είπαν στον κατηγορούμενο ότι τα έγραψαν το βράδυ. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και με αυτή την προσοχή προχωρώ στην εξέταση της μαρτυρίας τους, αφού το έργο της αξιοπιστίας είναι ένα πολυσύνθετο και λεπτό έργο παρατήρησης κατατεθέντων μαρτύρων και ορθά έχει χαρακτηριστεί ως σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου (βλέπε C & A Pelekanos Associates Ltd
(1999)1 (Β) ΑΑΔ 1273). Αξιολογώντας τη μαρτυρία δεν περιορίστηκα μόνο στη προσωπική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα βλ Rana κ.α. v. Δημοκρατίας
(2)ΑΑΔ 489 αλλά τη διερεύνησα στο σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας είτε αυτή προερχόταν από την κατηγορούσα αρχή είτε από τον κατηγορούμενο. Το Δικαστήριο διατηρεί πάντα τη δυνατότητα να αποδεχθεί μέρος μιας μαρτυρίας και να απορρίψει άλλη. Δεν υπάρχει κανόνας ότι μια μαρτυρία θα πρέπει να γίνει αποδεκτή ή να απορριφθεί στην ολότητα της. Βλ. Γεώργιος Σάββα ν. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ
- Όλοι οι μάρτυρες αστυνομικοί και συγκεκριμένα οι Μ.Κ.1, 2 και 4 καθώς και ο Μ.Υ.4 κρίνονται καθόλα αξιόπιστοι και απέδωσαν στο Δικαστήριο τα γεγονότα όπως αυτά περιήλθαν στην αντίληψη τους μέσα από τις καταθέσεις που έλαβαν, την επίσκεψη τους στο χώρο του δυστυχήματος καθώς και το χώρο που βρίσκεται η φάρμα του κατηγορούμενου χωρίς να διακατέχονται από υπερβάλλοντα ζήλο προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης. Περαιτέρω δεν διαπιστώνω να έχουν αφήσει οτιδήποτε χωρίς να το εξετάσουν και συγκεκριμένα τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου για κλοπή. Το ίδιο βράδυ ελέγχουν την περιοχή της φάρμας για ανεύρεση της κλειδωνιάς που ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι υπήρχε και φωτογραφίζουν την περιοχή. Καθόλα αξιόπιστη και αποδεκτή κρίνεται η μαρτυρία του Μ.Κ.3 Γαβριήλ Γιάγκου κτηνιατρικού λειτουργού στο Σταθμό της Αυδήμου. Τα όσα κατέθεσε είναι αυτά που είδε και διαπίστωσε σε σχέση με τα νεκρά και τραυματισμένα ζώα που επιθεώρησε στον Αστυνομικό Σταθμό Πισσουρίου το βράδυ της 26.2.
- Επίσης καθόλα αξιόπιστη και αποδεκτή κρίνεται η μαρτυρία του Μ.Κ.5 Γιαννάκη Πιερή βοηθού αρχιεπιστάτη στα δημόσια έργα ο οποίος στις 27.2.14 επιθεώρησε την περίφραξη του αυτοκινητόδρομου Λεμεσού - Πάφου παρά το χωριό Πισσούρι και από τις δύο πλευρές για περίπου ένα χιλιόμετρο για την κάθε πλευρά. Ο κατηγορούμενος καταθέτοντας προφορικά ήταν διάχυτη η προσπάθεια του να αποστασιοποιηθεί από οποιοδήποτε γεγονός το οποίος να άφηνε οποιαδήποτε ευθύνη στον ίδιο για το ότι στις 26.2.14 βρέθηκαν ζώα που ανήκαν στη φάρμα του στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου. Φυσικά ευθύς εξ΄ αρχής ισχυρίστηκε ότι η φάρμα του μπορεί να έτυχε αντικείμενο κλοπής με αποτέλεσμα τα ζώα να φύγουν από το κλειστό χώρο που βρίσκονταν το συγκεκριμένο βράδυ. Ισχυρίστηκε ότι φεύγοντας από τη φάρμα ότι το κάγκελο της φάρμας ήταν κλειδωμένο, υπήρχε κλειδωνιά και περαιτέρω υπήρχε και δεύτερη αλυσίδα που έκλεινε με σούστα. Οι αστυνομικοί ερεύνησαν το ίδιο βράδυ τον ισχυρισμό του, μετέβηκαν στη φάρμα φωτογράφησαν τόσο την είσοδο της φάρμας όσο και την υπόλοιπη περίφραξη, ερεύνησαν όσο ήταν δυνατό και τους επέτρεπε το βράδυ και δεν βρήκαν πουθενά κλειδωνιά, βρήκαν αλυσίδα με ασφάλεια, η οποία ήταν στο κάγκελο, και πουθενά στις φωτογραφίες δεν παρουσιάζεται να υπάρχει αλυσίδα στο έδαφος. Η μόνη αλυσίδα που παρουσιάζεται είναι αυτή στο κάγκελο. Ο κατηγορούμενος συμφώνησε ότι οι φωτογραφίες λήφθηκαν το ίδιο βράδυ στην παρουσία του. Είναι γεγονός ότι πέρα από τα σκοτωμένα και τραυματισμένα ζώα ανευρέθηκαν το ίδιο βράδυ στην περιοχή και άλλα 10 ζώα. Ζητήθηκε από την αστυνομία να κάνει καταμέτρηση των ζώων του και ως ισχυρίζεται ο κατηγορούμενος την επομένη βρήκε άλλα δέκα ζώα και με βάση την καταμέτρηση που έκανε διαπίστωσε να απουσιάζουν άλλα 23 ζώα, πήγε στην αστυνομία να το αναφέρει και αυτοί του είπαν ότι το έγραψαν το προηγούμενο βράδυ. Ο ισχυρισμός του για καταγγελία, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την επιστολή ενημέρωση του γραφείου που τον εκπροσωπεί και την οποία η υπεράσπιση κατέθεσε ως Τεκμήριο 10 μέσω του Μ.Υ.4 Υπαστυνόμου Νίκου Νικολάου σε σχέση με τις καταγγελίες που έκανε ο κατηγορούμενος για κλοπές. Με βάση αυτή την επιστολή διαπιστώνεται ότι ο κατηγορούμενος ούτε την επίδικη ημερομηνία ούτε την επομένη υπέβαλε καταγγελία για κλοπή στον Αστυνομικό Σταθμό Αυδήμου, αστυνομικό σταθμό στον οποίο εμπίπτει η τοποθεσία που βρίσκεται η φάρμα κάτι που έκανε για άλλες φορές σε προηγούμενες καταγγελίες. Περαιτέρω ο ισχυρισμός αυτός του κατηγορουμένου έρχεται και σε αντίθεση με το γεγονός ότι τα πλείστα ζώα σύμφωνα και με την αναφορά του κτηνιατρικού λειτουργού Μ.Κ.3 είχαν σήμανση, που καθόριζε από ποια φάρμα προέρχονταν. Συνεπώς οποιοσδήποτε ισχυρισμός του κατηγορουμένου για απώλεια άλλων ζώων θα ήταν σοβαρότερος και θα άντεχε τη βάσανο της λογικής αν ο κατηγορούμενος προσκόμιζε σχετικές αποδείξεις για την απώλεια των ζώων ή στο σύνολο τους ή τουλάχιστον στο μεγαλύτερο τους αριθμό, κάτι που δεν έκανε. Προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο προσφέροντας μαρτυρία από τρίτους μάρτυρες υπεράσπισης για το ότι οι αίγες είναι ζώο που δεν έχει τάσης φυγής, ήρεμο ζώο και το βράδυ δεν συνηθίζει να μετακινείται ώστε να ενισχύσει τον ισχυρισμό του ότι η φάρμα του είχε καταστεί το επίδικο βράδυ αντικείμενο κλοπής, κάτι που φυσικά δεν το έχει κατορθώσει. Εξεταζόμενη στο σύνολο της η μαρτυρία του κατηγορούμενου δεν αντέχει στην βάσανο της λογικής και απορρίπτεται. Η Μ.Υ.2 Άννα Γρίλλη το μόνο που έκανε ήταν να φωτογραφίσει την περιοχή σε χρόνο μεταγενέστερο του αδικήματος. Αν και αξιόπιστη μαρτυρία δεν μπορεί να προσθέσει οτιδήποτε στα γεγονότα της υπόθεσης. Ο Μ.Υ.3 ο οποίος είναι κτηνίατρος στο επάγγελμα. Σύμφωνα με την νομολογία (βλ. Φιλίππου ν. Οδυσσέως
(1989)1 CLR 1), το Δικαστήριο θα πρέπει να πειστεί ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας στο τομέα που καταθέτει και στη συνέχεια να εξετάσει αν με τη μαρτυρία του έχει δώσει τα αναγκαία επιστημονικά Τεκμήρια έτσι ώστε να τον καταστήσει ικανό να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του προκειμένου να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση. Ο μάρτυρας δεν έχει καταθέσει οτιδήποτε που να επιβεβαιώνει την εμπειρογνωμοσύνη του, αναφέρθηκε στις συνθήκες διαβίωσης της αίγας, τη συμπεριφορά της και ότι η αίγα ως ζώο δεν έχει τάσεις φυγής, χωρίς όμως να εξηγήσει στο Δικαστήριο από πού άντλησε αυτές τις γνώσεις και κατέληξε σε αυτά τα συμπεράσματα. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να θεωρήσει τον μάρτυρα ως εμπειρογνώμονα. Πέραν τούτου δεν διαφεύγει από το Δικαστήριο το γεγονός ότι καταρχάς ανέφερε ότι ελάχιστα γνωρίζει τον κατηγορούμενο αλλά αργότερα διαπιστώθηκε ο κατηγορούμενος να είναι πελάτης του. Δεν γνωρίζει που βρίσκεται η μάντρα του κατηγορουμένου και όλα όσα μας ανέφερε ήταν καθαρά συμπέρασμα δικό του. Ενόψει του γεγονότος ότι δεν έχει τεθεί οτιδήποτε το οποίο να επιβεβαιώνει τις θέσεις του η μαρτυρία του απορρίπτεται στο σύνολο της. Ο Μ.Υ.5 ουσιαστικά έχει καταστήσει τον εαυτό του εμπειρογνώμονα λόγω του ότι για χρόνια είναι κτηνοτρόφος και ασχολείτο με την εκτροφή ζώων όπως της αίγας και προβάτων. Η εντύπωση όμως που έχει αφήσει στο Δικαστήριο είναι ότι ήλθε στο Δικαστήριο απλά να βοηθήσει και να ενισχύσει τις θέσεις του φίλου του κατηγορούμενου. Τα όσα έχει καταθέσει στο Δικαστήριο μπορεί να αποτελούν μια ωραιότατη ιστορία, η οποία να ακούγεται πολύ καλά στα αυτιά θαμώνων καφενείου παρά να αποτελεί μαρτυρία ενώπιον Δικαστηρίου. Ο μάρτυρας αυτός περιέγραψε γεγονότα ως σαν να ήταν παρών ακόμη και για την φόρτωση των ζώων από αυτούς που ισχυρίζεται ότι τα έκλεψαν ή ακόμη να αφήνει κάποιους ισχυρισμούς ότι γνωρίζει ακόμη και τους «κλέφτες». Ως τέτοια η μαρτυρία του απορρίπτεται στο σύνολο της. Με βάση την αποδεκτή μαρτυρία και τη θέση που τήρησε η υπεράσπιση κατά το στάδιο της αντεξέτασης των μαρτύρων αλλά και με βάση τα όσα ο κατηγορούμενος ανέφερε στην κατάθεση του, τα ζώα που κτυπήθηκαν στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου παρά την έξοδο Πισσουρίου και συγκεκριμένα 17 τον αριθμό, 16 νεκρά και 1 τραυματισμένο ανήκαν όλα στην εκμετάλλευση της ΣΙ.ΜΑ ΦΑΡΜ ΛΙΜΙΤΕΔ και συγκεκριμένα όπως ο ίδιος ο κατηγορούμενος παραδέχεται είναι ιδιοκτήτης της πιο πάνω αναφερόμενης εταιρείας και όλα τα ανωτέρω ζώα, νεκρά και τραυματισμένα του ανήκουν, άσχετα αν δύο από αυτά η σηματοδότηση που φέρουν δείχνουν ότι ανήκουν σε τρίτο πρόσωπο. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του παραδέχεται ότι εντός της φάρμας διατηρούσε περίπου 200 πρόβατα και 300 αίγες και όλα όσα βρέθηκαν στον αυτοκινητόδρομο αλλά και στη γύρω περιοχή ελεύθερα ανήκουν στη δική του φάρμα. Περαιτέρω δε οι οδηγοί των οχημάτων με αριθμούς εγγραφής KSK 248 και KUL 851 Αντρέας Ηλία και Ελευθέριος Ελευθερίου στις γραπτές του καταθέσεις, το περιεχόμενο των οποίων έχει καταστεί παραδεχτό γεγονός, αναφέρουν ότι ενώ οδηγούσαν τα ως άνω αναφερόμενα αντίστοιχα οχήματα τους στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου, με κατεύθυνση την Πάφο, μετά την έξοδο της Αυδήμου βρέθηκαν μπροστά από κοπάδι με ζώα. Παρά τους ελιγμούς που έκαναν δεν μπόρεσαν να αποφύγουν τα ζώα με αποτέλεσμα να συγκρουστούν με αυτά. Αυτό που θέτει η υπεράσπιση είναι ότι ο κατηγορούμενος φεύγοντας από τη φάρμα ασφάλισε την είσοδο και τα ζώα έφυγαν από τη φάρμα όταν η φάρμα υπέστη κλοπή. Η Κατηγορούσα Αρχή οφείλει να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η απόδειξη της κατηγορίας ή των κατηγοριών βαρύνει εξ΄ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή και όπου διαπιστώνονται κενά στα πρωτογενή γεγονότα αφήνουν τις κατηγορίες έκθετες σε απόρριψη, (Λοϊζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 365). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει κάθε στοιχείο και συστατικό της κατηγορίας, (Woolmington v. D.P.P.
(1935)AC 462), στο επίπεδο που απαιτείται από τη νομολογία. Η διαχρονική επιβεβαιωμένη φόρμουλα "beyond reasonable doubt", παρά την κριτική που έχει κατά καιρούς υποστεί, παραμένει αποδεκτή και ισχυρή. Εάν το Δικαστήριο μετά την αξιολόγηση των μαρτύρων και τα ευρήματα του, παραμένει με μια έστω υποβόσκουσα αμφιβολία ("lurking doubt"), η αθώωση είναι αναπόφευκτη, [R. V. Cooper
(1969)1 All E.R. 32 και Δημητρίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2) - πιο πάνω-, (δες επίσης Alexandru Nicolae Munteanu -ανωτέρω-)]. Η πρώτη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος έχει ως βάθρο το άρθρο 236(δ) του Ποινικού Κώδικα, απερίσκεπτες και αμελείς πράξεις, το οποίο αναφέρει: «
- Όποιος, με τέτοιο αλόγιστο τρόπο, βεβιασμένο ή αμελή, ώστε να θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινη ζωή ή να είναι ενδεχόμενο να προκαλέσει σωματική βλάβη σε άλλο- ............ (δ) παραλείπει να πάρει προφυλάξεις εναντίον πιθανού κινδύνου από οποιοδήποτε ζώο που έχει στην κατοχή του ή ........... είναι ένοχος πλημμελήματος: Νοείται ότι, όπου η κατηγορία δυνάμει της υποπαραγράφου (δ) του παρόντος άρθρου αναφέρεται σε σκύλο, τεκμαίρεται ότι ο κατηγορούμενος είχε γνώση της πιθανότητας πρόκλησης σωματικής βλάβης από τον εν λόγω σκύλο, ανεξάρτητα από τη φύση ή την προηγούμενη συμπεριφορά ή τις συνήθειες του σκύλου αυτού.» Η φάρμα που διατηρούσε ο κατηγορούμενος ήταν περιφραγμένη και σ΄ αυτή υπήρχε κεντρικό καγκέλι. Η περίφραξη ήταν πρόχειρη, κάτι που διαπιστώνεται από τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου
- Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι οι αίγες έχουν διαφύγει λόγω της πρόχειρης περίφραξης αλλά λόγω του ότι το κεντρικό καγκέλι ήταν ανοιχτό. Στο καγκέλι υπήρχε αλυσίδα με κρίκο, στο χώρο δεν ανευρέθηκε άλλη αλυσίδα σπασμένη ούτε και κλειδωνιά. Περαιτέρω δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία από ποιο χώρο τα ζώα εισήλθαν στον αυτοκινητόδρομο, τη στιγμή που δεν διαπιστώθηκε να υπάρχει κατά μήκος της περίφραξης του δρόμου οποιαδήποτε είσοδος ούτε οποιαδήποτε μαρτυρία για την απόσταση της φάρμας από τον αυτοκινητόδρομο. Όπως είναι διατυπωμένο το άρθρο 236, η γνώση κινδύνου από ζώο το οποίο βρίσκεται στην κατοχή ενός προσώπου, τεκμαίρεται και το βάρος απόδειξης μεταφέρεται στον κατηγορούμενο μόνο στις περιπτώσεις όπου το ζώο είναι άγριο ή στην περίπτωση σκύλου, όπως διαπιστώνεται στο άρθρο. Συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι ο αλόγιστος τρόπος, ο βεβιασμένος, ή αμελής ώστε να ήταν ενδεχόμενο να προκαλέσει σωματική βλάβη σε άλλο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση τα ζώα που έχουν διαφύγει δεν είναι άγρια συνεπώς είναι η κατηγορούσα αρχή που θα πρέπει να αποδείξει ότι η φυγή των ζώων και συγκεκριμένα των αιγών και η είσοδος τους στον αυτοκινητόδρομο ήταν πιθανό γεγονός, το οποίο ο κατηγορούμενος όφειλε να προβλέψει έτσι ώστε να πάρει όλες τις αναγκαίες προφυλάξεις. Με βάση την αποδεχτή μαρτυρία, ως ανωτέρω αναφέρεται, τα ζώα βρίσκονταν σε περίκλειστη φάρμα αλλά το κεντρικό καγκέλι ήταν ανοιχτό. Σ΄ αυτό υπήρχε αλυσίδα με κρίκο το οποίο άνοιγε με φυσική δύναμη. Δεν έχει εξηγηθεί στο Δικαστήριο ποια ήταν η αναγκαία φυσική δύναμη για να ανοίξει η αλυσίδα και κατ΄ επέκταση να ανοίξει το κάγκελο. Αυτό όμως από μόνο του δεν αίρει την ευθύνη του κατόχου των ζώων για ασφαλή φύλαξη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος είχε υποχρέωση να μεριμνήσει με οποιοδήποτε τρόπο και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες τα ζώα του να ήταν περιορισμένα ώστε να μην υπάρχει το ενδεχόμενο να βρεθούν αφύλακτα. Οι προφυλάξεις που θα μπορούσε να λάβει ήταν απλές και εύκολα θα μπορούσαν να ληφθούν. Αυτό που θα πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω είναι αν η ελεύθερη και ανεξέλεγκτη διακίνηση των ζώων και η ενδεχόμενη είσοδος τους στον αυτοκινητόδρομο θα ήταν ένα εύλογα προβλεπτό συμβάν. Στην υπόθεση ΠΟΛΥΜΕΤΑΛ ΛΤΔ κ.α. ν. Κωνσταντίνου
(1998)1 ΑΑΔ 393 λέχθηκε ότι η κατοχή ήμερου ζώου μπορεί, ανάλογα με τη φύση του, να παρεμβάλλει προβλεπτούς κινδύνους για την ασφάλεια του γείτονα. Στην ίδια υπόθεση τέθηκε σχετικά σε ελεύθερη μετάφραση το ακόλουθο απόσπασμα από το Λόρδο Άτκιν στην υπόθεση Fardon v. Harcourt - Rivington
(1932)ALL E.R. Rep. 81: "Αλλά, είναι επίσης αληθές, ότι ανεξάρτητα από την ευθύνη η οποία επιβάλλεται στον ιδιοκτήτη ζώων ή το πρόσωπο το οποίο τα έχει υπό τον έλεγχό του, λόγω γνώσης των τάσεων τους, υπάρχει, και το σύνηθες καθήκον προσώπου να μεριμνά έτσι ώστε το ζώο του ή το κινητό αντικείμενο υπό τον έλεγχο του δεν τίθεται σε τέτοια χρήση που να είναι πιθανόν να βλάψει το γείτονα. Το σύνηθες καθήκον επιμέλειας όπως ορίζουν οι αρχές του δικαίου της αμέλειας."» Το θέμα της αμέλειας είναι θέμα γεγονότων και αποφασίζεται με βάση τις συνθήκες και τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης (βλ. Panagiotou v. Mavrou
(1970)1 C.L.R. 215 και Patsalides v.Yiapani
(1969)1 C.L.R. 84). Η έννοια της αμέλειας ως πραγματικού γεγονότος συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Το θέμα αυτό συνοψίζεται στην Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 475 ως εξής: «Αυτό κατά εναρμονισμό προς το θεμελιωμένο ότι η αμέλεια ως πραγματικό γεγονός συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Συναφώς θα υπενθυμίζαμε πως γενικά, εφόσον η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η παράλειψη λήψης μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια (Elpiniki Panayiotou v. Georghios Kyriakou Mavrou
(1979)1 C.L.R. 215)». Όπως πιο πάνω έχει αναφερθεί η φάρμα δεν συνορεύει με τον αυτοκινητόδρομο και ούτε έχει δοθεί μαρτυρία για την απόσταση της φάρμας από τον αυτοκινητόδρομο, ούτε από πού τα ζώα εισήλθαν στον αυτοκινητόδρομο. Με βάση τη μαρτυρία του Μ.Κ.5 δεν έχει διαπιστωθεί οποιαδήποτε ζημιά ή τρύπα στην περίφραξη του αυτοκινητόδρομου ώστε να μπορούσαν να περάσουν τα ζώα. Συνεπώς εδώ δεν μπορούμε να μιλούμε για πιθανό κίνδυνο του γείτονα, του πλησίον ή διαφυγής των ζώων σε παρακείμενο με τη φάρμα δρόμο. Το άρθρο 236(δ), όπως είναι διατυπωμένο, θέτει ότι ο κάτοχος του ζώου είναι ένοχος αν παραλείψει να πάρει προφυλάξεις εναντίον πιθανού κινδύνου από ζώο που έχει στην κατοχή του. Στην υπό αναφορά υπόθεση και με βάση την αποδεκτή μαρτυρία, ο κατηγορούμενος ως υπεύθυνος και διευθυντής της εταιρείας που ανήκαν τα ζώα, δεν έχει λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να αποφύγει την έξοδο των ζώων από τη φάρμα. Περαιτέρω χρειάζεται η κατηγορούσα αρχή, από τη στιγμή που το ζώο δεν είναι άγριο, ούτε σκύλος, να δοθεί μαρτυρία ότι ο κίνδυνος να εισέλθουν τα ζώα στον αυτοκινητόδρομο ήταν προβλεπτός. Σ΄ αυτό το σημείο διαπιστώνω ότι η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, ως ανωτέρω περιγράφεται, έχει σοβαρά κενά τα οποία δημιουργούν αμφιβολίες στο Δικαστήριο ότι ο κίνδυνος αυτός ήταν προβλεπτός από ένα μέσο λογικό και συνετό άνθρωπο. Η παραμικρή αμφιβολία επενεργεί προς όφελος του κατηγορουμένου και κατά συνέπεια οδηγεί στην απαλλαγή του κατηγορούμενου από την 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η αμφιβολία είναι δεδομένη μέσα από τα γεγονότα που αναφέρθηκαν ανωτέρω. Η δεύτερη κατηγορία έχει ως βάθρο το άρθρο 13(δ) του περί Προβάτων και Αιγών (Άδεια Ποιμένων και Έλεγχος) Νόμος Κεφ. 91 το οποίο αναφέρει: «13. Κάθε πρόσωπο το οποίο- ....... (δ) ενώ είναι κάτοχος άδειας ποιμένα ή άδειας που εκδόθηκε βάσει του άρθρου 5 και έχοντας υπό τη φροντίδα του ποίμνιο, εγκαταλείπει το ποίμνιο αυτό αφύλακτο έξω από περίκλειστο χώρο, Είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις εκατόν πενήντα λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου.» Μέσα από τα γεγονότα, όπως αυτά ανωτέρω αναφέρονται, αποτελεί γεγονός ότι τα ζώα που ανευρέθησαν στον αυτοκινητόδρομο ανήκαν στη φάρμα που διατηρούσε η εταιρεία του κατηγορούμενου. Στο σχετικό άρθρο γίνεται αναφορά για πρόσωπο που είναι κάτοχος άδειας ποιμένα ή προσωρινής άδειας ποιμένα. Τέτοια άδεια δεν έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο η οποία να κατονομάζει τον κατηγορούμενο ως ποιμένα και κατά συνέπεια να διαπιστώνεται οποιαδήποτε παράβαση της σχετικής άδειας που προβλέπει ο νόμος. Η συγκεκριμένη περίπτωση δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις που εναπόκειται στον κατηγορούμενο να αποδείξει ότι έχει άδεια. Εδώ συστατικό στοιχείο για τη διάπραξη του αδικήματος είναι η ύπαρξη άδειας και κατ΄ επέκταση παράβαση της από τον κατηγορούμενο. Συνεπώς το βάρος απόδειξης ότι υπήρχε η σχετική άδεια, είτε κανονική, είτε προσωρινή, παραμένει στους ώμους της κατηγορούσας αρχής. Πέραν των πιο πάνω, το άρθρο μιλά για εγκατάλειψη του κοπαδιού από τον ποιμένα εκτός της φάρμας. Η μαρτυρία που εδόθη στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι τα ζώα διέφυγαν από τη φάρμα εφόσον βρήκαν το καγκέλι ανοιχτό. Συνεπώς, τα ανευρεθέντα εκτός της φάρμας ζώα, δεν ήταν αποτέλεσμα εγκατάλειψης (αδιαφορώντας για τη μελλοντική τύχη των ζώων όπως είναι και η ερμηνευτική έννοια της λέξης «εγκαταλείπω») από τον κατηγορούμενο αλλά αποτέλεσμα διαφυγής (απόδραση από κλειστό χώρο τη στιγμή που βρήκαν δίοδο διαφυγής). Συνεπώς ούτε και σ΄ αυτή την κατηγορία η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και ως εκ τούτου και η δεύτερη κατηγορία οδηγείται σε απόρριψη. Με βάση τα όσα ανωτέρω έχω εξηγήσει και οι δύο κατηγορίες απορρίπτονται. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ...................... Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Criminal / General /Final Αναφορά: Απερίσκεπτες και αμελείς πράξεις - Εγκατάληψη ποιμνίου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο