Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Κυριάκος ΑΡΣΙΩΤΗΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4895/14, 14/7/2016

(1)) (α), πρώτος πίνακας μέρος (ΙΙ), 24, 30, 31, 31(α) και τρίτος πίνακας του περί Ναρκωτικών και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας περί τα τέλη του μηνός Ιανουαρίου 2013 και της 8.2.2013 συνωμότησε με άλλους στη διάπραξη κακουργήματος δηλαδή στην εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β. Η κατηγορία 8 αφορά κατάχρηση εξουσίας κατά παράβαση των άρθρων 105 και 35 του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στον ίδιο χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία ενώ ήταν δημόσιος λειτουργός (τελωνειακός λειτουργός) κατά κατάχρηση εξουσίας που αναγόταν στα καθήκοντα του ενήργησε αυθαίρετη πράξη που παράβλαπτε τα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας και αποπειράθηκε να διευθετήσει την εισαγωγή ενός δέματος από την Ολλανδία το οποίο περιείχε 11 κιλά και 923 γραμμάρια φυτού κάνναβης για λογαριασμό του δεύτερου κατηγορουμένου. Τα γεγονότα ως έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του κατηγορουμένου 1 και είναι τα ακόλουθα: Στις 20.2.13 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Λεμεσού από τον Μ.1, διευθυντή της ιδιωτικής εταιρείας διεθνών μεταφορών δεμάτων στην Κύπρο, CIR, Cyprus International Roads Ltd, ότι από τις 17.2.13 δεχόταν απειλές κατά της ζωής του. Οι απειλές προέκυψαν μετά που ο πρώτος κατηγορούμενος, ο οποίος είναι τελωνειακός λειτουργός, του ζήτησε στις 4.2.13 να βοηθήσει κάποιο φίλο του ονόματι Παύλο Κωνσταντίνου, να μεταφέρει με την εταιρεία του ένα κιβώτιο από την Ολλανδία στην Κύπρο. Πράγματι ο Μ.1 διευθέτησε τη μεταφορά του κιβωτίου μέσω εταιρείας η οποία συγκεκριμένη εταιρεία εδρεύει στη Φρανκφούρτη και με την οποία συνεργάζεται. Το κιβώτιο θα παραλαμβανόταν από την Ολλανδία, πόλη Τίλμπουργκ και ακολούθως θα έφθανε στην Κύπρο μέσω της Φρανκφούρτης και Αθήνας. Για τις λεπτομέρειες της διευθέτησης αυτής, ο Μ.1 είχε τηλεφωνικές επαφές τόσο με τον υποτιθέμενο Παύλο Κωνσταντίνου όσο και με τον πρώτο κατηγορούμενο. Στις 9.2.13 ο Μ.1 πληροφορήθηκε τηλεφωνικώς από τον εκπρόσωπο της εταιρείας που συνεργάστηκαν για την μεταφορά του κιβωτίου, ότι η πορεία του κιβωτίου προς την Κύπρο ανακόπηκε από την αστυνομία της Φρανκφούρτης και ότι από έλεγχο που έγινε στο εν λόγω κιβώτιο εντοπίστηκαν ναρκωτικά. Κατόπιν τούτου έγιναν εξετάσεις μέσω της διεθνούς αστυνομίας και επιβεβαιώθηκε η πιο πάνω κατάσχεση ναρκωτικών στην Φρανκφούρτη και η ποσότητα που κατασχέθηκε ήταν κάνναβη βάρους 11 κιλά και 923 γραμμάρια. Στη συνέχεια στις 25.2.13 κλήθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού ο πρώτος κατηγορούμενος και του λήφθηκε ανακριτική κατάθεση στην οποία μεταξύ άλλων ανέφερε ότι περί τα τέλη Ιανουαρίου του 2013 προσεγγίστηκε στην εργασία του από δύο άτομα και του ζητήθηκε να βοηθήσει τον ένα από αυτούς να εισάγουν τα κατασχεθέντα ναρκωτικά στην Κύπρο. Για τη βοήθεια του αυτή, με την ολοκλήρωση της εισαγωγής των ναρκωτικών, ο πρώτος κατηγορούμενος θα είχε οικονομικό και προσωπικό όφελος από το πρόσωπο αυτό. Ανέφερε ότι δέχθηκε και αυτός απειλές κατά της ζωής του μετά τη μη παραλαβή των ναρκωτικών από το πρόσωπο αυτό στην Κύπρο. Όσο αφορά το όνομα Παύλος Κωνσταντίνου, σύμφωνα με τον πρώτο κατηγορούμενο, αυτό ήταν φανταστικό όνομα που του έδωσε το πρόσωπο αυτό για να φαίνεται ως παραλήπτης στην Κύπρο. Ακολούθως συνελήφθηκε ο πρώτος κατηγορούμενος, απάντησε «δεν έχω να πω τίποτε άλλο». Στη συνέχεια κατόπιν συνεργασίας με την αστυνομία της Φρανκφούρτης, παραδόθηκαν τα κατασχεθέντα ναρκωτικά και λήφθηκαν και καταθέσεις από πρόσωπα στη Γερμανία και συγκεκριμένα από τις καταθέσεις που λήφθηκαν διαπιστώθηκε ότι στις 8.2.13 ο Μ.6 κατάγγειλε στο Αστυνομικό Τμήμα της Φρανκφούρτης ότι οδηγός της εταιρείας του Μ.8, παρέλαβε ένα ύποπτο κασόνι από τις Κάτω Χώρες και όταν έφθασαν στην Φρανκφούρτη οι Μ.6 με 8, άνοιξαν το κιβώτιο, υποψιάστηκαν ότι σε αυτό υπήρχαν ναρκωτικά καθότι μύριζε μία περίεργη μυρωδιά. Κατόπιν τούτου, παραλήφθηκε ως Τεκμήριο το κιβώτιο αυτό, το περιεχόμενο του εξετάστηκε από τον Μ.12, ο οποίος ανέφερε ότι το καθαρό βάρος της κάνναβης είναι 11 κιλά και 923 γραμμάρια. Ο κατηγορούμενος 1 δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. O ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορουμένου 1 αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής ζήτησε από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του την ηλικία του κατηγορουμένου 1 σε σχέση με το λευκό ποινικό μητρώο του και ιδιαίτερα το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 ποτέ δεν απασχόλησε την δικαιοσύνη αλλά απεναντίας λόγω της θέσης του συνέτεινε σε πάρα πολλές περιπτώσεις στην καταστολή διαφόρων παρανομιών συμπεριλαμβανομένων και υποθέσεων που αφορούσαν ελεγχόμενα φάρμακα. Περαιτέρω είναι η θέση του ότι η παραδοχή του κατηγορουμένου 1 είναι ενδεικτική της ειλικρινής μεταμέλειας του και επιπρόσθετα εξοικονομεί δικαστηριακό χρόνο και κατασπατάληση δημοσίου χρήματος αποφεύγοντας τη διαδικασία της μακράς ακροαματικής διαδικασίας. Ένα άλλο σημείο που όπως έχει τονίσει συναρτάται πλήρως με τους υπόλοιπους μετριαστικούς παράγοντες, είναι τα σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 1, όπως αυτά περιγράφονται στο ιατρικό πιστοποιητικό, το οποίο είναι συνημμένο στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Είναι η θέση του ότι η λήψη φαρμάκων σε συνδυασμό με την ασθένεια του μείωνε και μειώνει την αντίληψη του ώστε να έχει μια καθαρή και αντικειμενική άποψη η οποία να του έδιδε το δικαίωμα να ενεργήσει υπό τας περιστάσεις σωστά και σύμφωνα με το νόμο, ώστε να λάμβανε απόφαση βοηθώντας την αστυνομία για ελεγχόμενη παράδοση. Ανακρινόμενος από την αστυνομία παραδέχθηκε αμέσως τη διάπραξη, ανέφερε ότι προσεγγίστηκε από τρίτα πρόσωπα, εξήγησε τι ανέλαβε να κάνει, προσδοκία του ήταν να έδιδε πληροφορία στις διωκτικές αρχές αλλά λόγω της λήψης φαρμάκων δεν είπε στην αστυνομία το σκοπό για τον οποίο συμμετείχε στην πράξη. Ένας άλλος παράγοντας που ζήτησε να ληφθεί από το Δικαστήριο ως μετριαστικός, αν και τέτοιος παράγοντας δεν απαντάται στη νομολογία, είναι το γεγονός ότι ενώ αναφέρεται στα πρόσωπα τα οποία τον προσέγγισαν και αναφέρεται στις απειλές τις οποίες δέχθηκε, το κράτος δεν του παρείχε οποιαδήποτε προστασία. Ένας πρόσθετος μετριαστικός παράγοντας είναι ότι από τη μέρα διάπραξης των αδικημάτων, ο κατηγορούμενος 1 τελεί υπό διαθεσιμότητα, λαμβάνει μόνο το μισό μισθό του και υπάρχει πιθανότητα να χάσει και τη δουλειά του. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, σε συνδυασμό με τη θέση ότι η συμμετοχή του κατηγορουμένου 1 ήταν απειροελάχιστη στη διάπραξη των αδικημάτων, ζήτησε από το Δικαστήριο να τον κρίνει με κάθε δυνατή επιείκεια. Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ο κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 61 ετών, διαζευγμένος και πατέρας 3 ενηλίκων παιδιών. Από το 1976 εργάζεται στο τελωνείο και από το 2013 βρίσκεται σε διαθεσιμότητα. Το 2011 χώρισε με τη σύζυγο του και διαμένει στην πατρική του οικογένεια, διατηρεί καλές σχέσεις με τα παιδιά του. Παρουσιάζει προβλήματα ψυχικής υγείας, πάσχει από μείζονα κατάθλιψη και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Παρουσιάζει προβλήματα στους οφθαλμούς του και σύμφωνα με ιατρική βεβαίωση τα τελευταία 6 χρόνια χειρουργήθηκε επανειλημμένα και στους δύο οφθαλμούς για διόρθωση πτώσης των άνω βλεφάρων και για αφαίρεση καταρράκτη. Με βάση την ιατρική έκθεση του Δρ. Γαλατόπουλου, ημερομηνίας 14.6.2016, ο κατηγορούμενος 1 πάσχει από μείζονα κατάθλιψη από το 2003, παρακολουθείτο από τον Δρ. Γιάγκο Μικελλίδη και τους τελευταίους μήνες από τον ίδιο. Λόγω της σοβαρότητας και του χρόνιου προβλήματος του για να είναι λειτουργικός χρειάζεται μεγάλες δόσεις φαρμάκων. Κατά το χρόνο που συνελήφθη λάμβανε φάρμακα για το άγχος και κρίσεις πανικού καθώς και φάρμακο το οποίο είναι ισχυρό υπνωτικό για το βράδυ. Αν τα πιο πάνω σταματήσουν απότομα παρουσιάζει έντονο σύνδρομο στέρησης. Η κατάσταση του επιδεινώθηκε λόγω των δικαστικών διαδικασιών που αντιμετωπίζει, συνεχίζει και σήμερα και λαμβάνει τα πιο πάνω φάρμακα, απλά το υπνωτικό από 4 mgr μειώθηκε στα 3 mgr. Οι κατηγορίες που έχει βρεθεί ένοχος ο κατηγορούμενος 1 είναι πολύ σοβαρές και η σοβαρότητα τους αντικατοπτρίζεται από τις προβλεπόμενος από το νόμο ποινές. Για το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας η προβλεπόμενη από το νόμο ποινή είναι η δια βίου φυλάκισης και χρηματική ποινή και για το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας η προβλεπόμενη από το νόμο ποινή είναι ποινή φυλάκισης 3 χρόνια. Φυσικά το παρόν Δικαστήριο συγκροτούμενο από επαρχιακό Δικαστή η μέγιστη ποινή που μπορεί να επιβάλει είναι ποινή φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια χωρίς αυτό να μειώνει τη σοβαρότητα των αδικημάτων. Πέραν από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές, οι οποίες καθιστούν τα αδικήματα σοβαρά, ένας άλλος παράγοντας ο οποίος τα καθιστά σοβαρά είναι η επαγόμενες δυσμενείς συνέπειες τόσο στην κρατική υπόσταση όσο και στην ασφάλεια των πολιτών καθώς και την τήρηση των νόμων και κανονισμών του κράτους. Ο κατηγορούμενος 1 βρίσκετο σε ένα από τα κύρια σημεία της κρατικής υπόστασης, όπως αυτό είναι το Τμήμα Τελωνείου. Η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ του κατηγορουμένου και του κράτους που πρέπει να υπάρχει, αφού το δημόσιο τον διόρισε σε μια θέση ώστε να ασκείται αποτελεσματικός έλεγχος οτιδήποτε είναι αναγκαίο να εισαχθεί στη Δημοκρατία, πόσο μάλλον στον έλεγχο και ουσιαστικά στην αποτροπή εισαγωγής παρανόμων ουσιών, οι οποίες έχουν ουσιαστικά καταντήσει μάστιγα για την Κυπριακή κοινωνία. Τα πιο πάνω έχουν ως αποτέλεσμα να προέχει ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής τόσο για την προστασία της κοινωνίας όσο και να μη βλαβεί η γενική αρχής για την αποτροπή και το δημόσιο περί δικαίου αίσθημα. Στην υπόθεση R. v Barrick

(1985)7 Cr. App.R.

(5)142, εδόθησαν από το Αγγλικό Εφετείο κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τις ποινές που πρέπει να επιβάλλονται στις περιπτώσεις όπου το δεσπόζον στοιχείο του εγκλήματος είναι η κατάχρηση εμπιστοσύνης. Σαν τέτοιοι παράγοντες είναι οι ακόλουθοι: α) Το είδος και ο βαθμός εμπιστοσύνης που εναποτίθεται στον αδικοπραγούντα, β) η χρονική περίοδος κατά τη διάρκεια της οποίας η δολιότητα διαπράττετο, γ) η όποια χρήση των αποκομισθέντων χρημάτων, δ) ο αντίκτυπος των αδικημάτων επί του κοινού και της εμπιστοσύνης του, ε) το δικό του ιστορικό, στ) μετριαστικοί παράγοντες ιδιάζοντες προς τον ίδιο όπως κατάσταση υγείας, άσκηση πίεσης λόγω υπερβολικών ευθυνών, τυχόν μεγάλη καθυστέρηση μεταξύ του χρονικού σημείου που τέθηκε αντιμέτωπος με την ανεντιμότητα του από την αστυνομία και της έναρξης της δίκης του και οποιαδήποτε βοήθεια αυτός παρέσχε στην αστυνομία. Είναι νομολογημένο ότι προηγούμενες αποφάσεις επί των ιδίων αδικημάτων βοηθούν το Δικαστήριο δίνοντας του όπως αναφέρθηκε κατευθυντήριες γραμμές ούτως ώστε να υπάρχει μια ομοιόμορφη αντιμετώπιση παρόμοιας φύσεως αδικημάτων, χωρίς όμως να παραγνωρίζονται οι ιδιαίτερες συνθήκες διάπραξης που αφορούν την κάθε περίπτωση και οι εν γένει αλλαγές που επέρχονται στην κοινωνία με την πάροδο του χρόνου, όπως και η συχνότητα και η έξαρση διάπραξης τέτοιων αδικημάτων. Αποτελεί κοινοτυπία να αναφερθώ σε αποφάσεις που αφορούν την εισαγωγή απαγορευμένων ουσιών και είναι ξεκάθαρο ότι το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επικυρώσει πολυετείς ποινές φυλακίσεως που έχουν επιβάλει τα Κακουργιοδικεία. Ενδεικτικά αναφέρω: Στην υπόθεση Sikaf v. Δημοκρατίας

(2003)2 A.A.Δ. 467, επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα μετά από παραδοχή, ποινές φυλάκισης 7 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 587,3412 γρ. κοκαϊνης. Ο Εφεσείων κατονόμασε τους συνεργάτες του. Στην υπόθεση Χατζηδημητρίου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 55/2012, 21.5.2014, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης του διευθυντή των Κεντρικών Φυλακών, ο οποίος με πλημμελή φύλαξη ισοβίτη και αυθαίρετες πράξεις, επέτρεψε σ΄ αυτόν να δραπετεύσει. Το Εφετείο έλαβε υπόψη του όλες τις επιπτώσεις του Εφεσείοντα στην προσωπική του ζωή ως και το επαγγελματικό του μέλλον ως αποτέλεσμα απώλειας της εργασίας του αλλά επειδή το αδίκημα ήταν σοβαρό έκρινε ότι η ποινή φυλάκισης ήταν επιβεβλημένη. Διαπιστώνεται μέσα από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη είναι η παραδοχή, οι προσωπικές καταστάσεις και η συνεργασία του κατηγορουμένου με την αστυνομία. Επανερχόμενος τώρα στα περιστατικά της υπόθεσης, σημειώνω ότι ο κατηγορούμενος 1 βρισκόταν σε ένα νευραλγικό σημείο της κρατικής εξουσίας, όπως αυτό είναι το Τελωνείο. Φυσικά ο τρόπος δράσης του κατηγορουμένου 1, όπως αυτός έχει περιγραφεί στα γεγονότα, άνετα μπορεί να χαρακτηριστεί ως τρόπος δράσης ενός επιπόλαιου ανθρώπου παρά ως τρόπος δράσης ενός ανθρώπου με μεθοδικότητα και επιτηδευμένη προσπάθεια ώστε να μην γίνει αντιληπτός. Έχει νομολογηθεί η μη δίωξη ατόμων τα οποία ήταν αναμεμειγμένα σε εγκληματική δράση δεν συνιστά αφ΄ εαυτής παράγοντα μετριαστικό της ποινής. Μόνο όπου αυτή οφείλεται σε ευνοϊκή μεταχείριση του παραβάτη από την κατηγορούσα αρχή μπορεί να προσμετρήσει ως μετριαστικό στοιχείο της αρχής της ίσης μεταχείρισης των παραβατών. Βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 104. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Χαρίτου ν. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 225, το Δικαστήριο έχει δικαίωμα και συνήθως λαμβάνει υπόψη το γεγονός αυτό ως μετριαστικό παράγοντα για τον συγκατηγορούμενο προς απάμβλυνση του αισθήματος αδικίας που δημιουργεί η άνιση μεταχείριση και προστασία του κοινού περί δικαίου αισθήματος. Ένας άλλος μετριαστικός παράγοντας είναι η παραδοχή του κατηγορουμένου, το λευκό ποινικό μητρώο του σε σχέση με την ηλικία του. Είναι γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 61 ετών χωρίς προηγούμενη καταδίκη αλλά και χωρίς αναφορά για οποιαδήποτε διάπραξη οποιουδήποτε άλλου αδικήματος από τον χρόνο που διέπραξε ο κατηγορούμενος 1 τα αδικήματα. Περαιτέρω μετριαστικός παράγοντας αποτελεί και ο χρόνος που έχει διαρρεύσει από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος μέχρι σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή που ουσιαστικά συμπληρώνονται 3 ½ και πλέον χρόνια. Η εισήγηση του ευπαιδεύτου δικηγόρου του για να ληφθεί υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας η πιθανότητα ή και βεβαιότητα απώλειας της εργασίας του, παραπέμπω στην υπόθεση Σουτζής ν. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 425, στην οποία αναφέρεται ότι: «Οι συνέπειες στην σταδιοδρομία του αδικοπραγούντα όπου τα αδικήματα είναι άσχετα με την εργασία του, είναι παράγων που μπορεί να ληφθεί υπόψη ως ελαφρυντικός. Αλλά όπου το έγκλημα προκύπτει από την εργοδότηση του κατηγορούμενου και μπορεί να θεωρηθεί ως κατάχρηση της θέσης εμπιστοσύνης, οι συνέπειες στη σταδιοδρομία του δεν μπορεί να λαμβάνονται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. (Δέστε και Barrick [1985) 7 Cr. App. R. (S.) 142)». Στην παρούσα περίπτωση τα αδικήματα δεν είναι άσχετα με την εργασία του κατηγορούμενου 1, αλλά, αντίθετα συνδέονται άμεσα με τη θέση του. Φυσικά το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του υπέρ του κατηγορούμενου 1 το ενδεχόμενο απόλυσης από την εργασία του. Τα προβλήματα υγείας και ιδιαίτερα τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 1 ως αυτά περιγράφονται στο ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Γαλατόπουλου, λαμβάνονται ιδιαίτερα υπόψη από το Δικαστήριο, δεν μπορεί όμως το Δικαστήριο να συμφωνήσει με τη θέση του ευπαιδεύτου δικηγόρου του κατηγορουμένου 1 ότι αυτά τα προβλήματα είναι ο λόγος για τον οποίο ο κατηγορούμενος 1 δεν οδήγησε την υπόθεση στις αστυνομικές αρχές από τη στιγμή που ο ίδιος αντιλήφθηκε την παράβαση των πράξεων τρίτων προσώπων. Συνυπολογίζοντας κάθε πτυχή την οποία ανωτέρω έχω αναλύσει κρίνω πως η ποινή φυλακίσεως είναι αναπόφευκτη και τούτο έχοντας υπόψη ότι αυτή επιβάλλεται εκεί που οποιαδήποτε άλλη ποινή είναι ακατάλληλη και ανεπαρκής και επιβάλλω στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στην κατηγορία 1 ποινή φυλάκισης 2 ετών. Στην κατηγορία 8 ποινή φυλάκισης 1 έτους. Οι ποινές να συντρέχουν. Έχει τεθεί από την υπεράσπιση εισήγηση για αναστολή της ποινής βάσει των πιο πάνω λόγων, ιδιαιτέρως δε του λευκού ποινικού μητρώου του κατηγορουμένου, τη διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος σε συνδυασμό με την ηλικία και τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει. Η τροποποίηση του νόμου περί της Υφ΄ Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμο του 1972 (Ν.95/72)όπως είχε τροποποιηθεί με το Ν.41

(1)/97) και 186

(1)/2003, επί του θέματος της αναστολής ποινής φυλάκισης όπου δεν απαιτείται πια συνύπαρξη ειδικών λόγων δεικνύει ακριβώς την βούληση για διεύρυνση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει αποσύνδεση από τους παράγοντες που θέτει η νομολογία (Λεωνίδου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. σελ.663). Όπως τονίσθηκε στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Φανιέρου

(1996)2 Α.Α.Δ. σελ.303, παρέχεται η ευχέρεια στο Δικαστήριο να αναστείλει την ποινή, εφόσον κρίνει ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Τίθενται κάποιοι παράγοντες που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής όπως (α) η σοβαρότητα των περιστατικών της υπόθεσης και το κίνητρο, (β) το μητρώο του κατηγορούμενου, (γ) η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά την διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Σημαντική καθοδήγηση στο θέμα του πως ασκείται η διακριτική ευχέρεια εκδικάζοντος Δικαστηρίου σε τέτοιες περιπτώσεις μετά την αφαίρεση της προϋπόθεσης ύπαρξης εξαιρετικών περιστάσεων από τον νόμο δίδει η υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ρομίνα Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. σελ. 62. Στην υπόθεση Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας (απ. πλειοψηφίας),

(2012)2 ΑΑΔ 930, αναφέρονται επί του θέματος της αναστολής τα ακόλουθα «κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας». Ερχόμενος τώρα στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, όπως ανωτέρω έχουν περιγραφεί, είναι δεδομένη η σοβαρότητα των αδικημάτων. Από την άλλη όμως διαπιστώνεται ότι πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό από το οποίο απουσιάζει η μεθοδικότητα και η επιτηδευμένη προσπάθεια ώστε να μην γίνει αντιληπτός. Περαιτέρω η διαγωγή του κατηγορουμένου 1 μετά τη διάπραξη του αδικήματος, δεν έχει τεθεί ότι ο κατηγορούμενος 1 έχει διαπράξει οποιοδήποτε άλλο αδίκημα, το λευκό ποινικό μητρώο σε σχέση με την ηλικία του, καθώς και τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει, καταλήγω ότι αποτελούν παράγοντες που οδηγούν το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας για αναστολή της ποινής. Ως εκ τούτου η επιβληθείσα στον κατηγορούμενο 1 ποινή αναστέλλεται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Τα Τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Ο κατηγορούμενος 1 να καταβάλει τα έξοδα της κατηγορούσας αρχής που ανέρχονται στο ποσό των €100. (Υπ.) ...................... Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Criminal / General /Sentence l Αναφορά: Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος - κατάχρηση εξουσίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο