← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΑΝΝΑ ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 5265/15, 1/7/2016

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΑΝΝΑ ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 5265/15, 1/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:B120 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 5265/15 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΑΝΝΑ ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ Κατηγορούμενη -------------------------- Ημερομηνία: 1 Ιουλίου, 2016 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ν. Χατζηκωνσταντίνου Για την Κατηγορούμενη: κ. Χ. Κυριακίδης και κα. Ε. Τιμοθέου (για να ακούσει απόφαση η κα. Ε Τιμοθέου) Κατηγορούμενη, παρούσα ΠΟΙΝΗ

  1. Η κατηγορούμενη παραδέχθηκε ενοχή στο αδίκημα της πρόκλησης θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης, μη αναγόμενης σε υπαίτια αμέλεια, κατά παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, η κατηγορούμενη στις 12/6/2014 ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KJR 988 στη διασταύρωση των οδών Πάφου και Ανδρέα Αραούζου - Μελίνας Μερκούρη, χωρίς πρόθεση επέφερε το θάνατο του Στέφανου Sharpe («το θύμα»).
  2. Η κατηγορούσα αρχή παρέθεσε με έκθεση γεγονότων (Τεκμήριο 2) τα ακόλουθα γεγονότα που συνθέτουν το πιο πάνω αδίκημα.
  3. Στις 12/6/14 και περί ώρα 11:37 η κατηγορούμενη οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής KJR 988 στην οδό Πάφου στη Λεμεσό με ανατολική κατεύθυνση. Φθάνοντας στην ελεγχόμενη από φώτα διασταύρωση των οδών Ανδρέα Αραούζου και Μελίνας Μερκούρη πήρε την 3η λωρίδα για να στρίψει δεξιά στην οδό Ανδρέα Αραούζου. Εισήλθε αρχικά στη διασταύρωση με αναμμένο το κόκκινο φως και ταυτόχρονα πράσινο δεξιό βέλος για την πορεία της. Δεν πρόλαβε όμως να στρίψει καθότι είχε γίνει η αλλαγή από κόκκινο φως και πράσινο βέλος σε στρογγυλό πράσινο φως. Παρέμεινε τότε εντός της διασταύρωσης σταματημένη σε αναμονή για να περάσουν τα εξ αντιθέτου διερχόμενα οχήματα. Ενώ βρισκόταν ακόμα σε αναμονή με αναμμένο το πράσινο στρογγυλό φως εκκίνησε στρίβοντας δεξιά προς την οδό Ανδρέα Αραούζου με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία και να συγκρουστεί με την εξ αντιθέτου ερχόμενη μοτοσυκλέτα με αρ. εγγραφής HZK602 που οδηγούσε το θύμα.
  4. Από τη σύγκρουση το θύμα, που έφερε προστατευτικό κράνος ασφαλείας, εκσφενδονίστηκε καταλήγοντας στο νοτιοδυτικό πεζοδρόμιο με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του. Η κατηγορούμενη υπέστη κάκωση θώρακος και οξύ μετατραυματικό στρες και παρέμεινε για παρακολούθηση στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού μέχρι τις 16/6/
  5. Και τα δύο ενεχόμενα οχήματα υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές. Δεν κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ σ' αυτές. Το θύμα μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του. Η κατηγορούμενη υποβλήθηκε σε προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης με μηδενική ένδειξη. Από αναλύσεις που έγιναν στο θύμα οι ενδείξεις ήταν αρνητικές τόσο για αλκοόλη όσο και για χρήση ναρκωτικών ουσιών.
  6. Τη σκηνή επισκέφθηκαν στις 11:58 την ίδια μέρα οι Αστυφ. 392 Λ. Αθανασίου (ΜΚ 15 στο κατηγορητήριο) και ο Aν/λοχίας 2759 Π. Χριστοφή (ΜΚ 16 στο κατηγορητήριο) όπου βρήκαν τα δύο ενεχόμενα οχήματα στις τελικές τους θέσεις. Ο ΜΚ 15 με τη βοήθεια του ΜΚ 16 ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής ενώ ο ΜΚ 16 φωτογράφισε τη σκηνή και τα ενεχόμενα οχήματα (Τεκμήριο 3 η δέσμη φωτογραφιών 1 έως 53). Ο ΜΚ 15 ακολούθως ετοίμασε συμμετρικό σχέδιο (Τεκμήριο 1).
  7. Στα ενεχόμενα οχήματα δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε μηχανική βλάβη. Τα φώτα τροχαίας στην εν λόγω διασταύρωση λειτουργούσαν κανονικά, ο καιρός ήταν αίθριος, ο δρόμος στεγνός και υπήρχε φως της ημέρας.
  8. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούμενης κατά την αγόρευση του αναφέρθηκε στις περιστάσεις του δυστυχήματος και στις προσωπικές περιστάσεις της κατηγορούμενης.
  9. Ως προς τις περιστάσεις του δυστυχήματος ανέφερε, συμπληρωματικά στα όσα αναφέρθηκαν από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, ότι η κατηγορούμενη εισήλθε νόμιμα στη διασταύρωση σύμφωνα με την πορεία της όταν η ένδειξη (βέλος) για να στρίψει δεξιά ήταν πράσινη. Προπορεύονταν του οχήματος της τουλάχιστον δύο άλλα οχήματα. Μέχρι να έρθει η σειρά της κατηγορούμενης να στρίψει το βέλος έγινε φως πράσινο στρογγυλό, οπότε και άρχισε η διέλευση των εξ αντιθέτου διερχομένων οχημάτων. Η κατηγορούμενη είχε δικαίωμα να στρίψει δεξιά εφόσον ο δρόμος ήταν καθαρός. Η κατηγορούμενη αντιλήφθηκε τη μοτοσυκλέτα του θύματος να έρχεται από απέναντι. Προέβη, όπως ανέφερε, σε λανθασμένη εκτίμηση (error of judgment) όσον αφορά την απόσταση που τους διαχώριζε και την ταχύτητα του θύματος και προχώρησε να στρίψει ανακόπτοντας την πορεία του. Εισηγήθηκε ότι υφίστατο συντρέχουσα αμέλεια του θύματος ο οποίος όφειλε να είναι πιο προσεκτικός σε συμβολή αυτού του είδους. Ανέφερε ότι η απουσία ιχνών τροχοπέδησης δεικνύει ότι το θύμα δεν εφάρμοσε καθόλου τα φρένα του.
  10. Ως προς τις προσωπικές περιστάσεις της κατηγορούμενης, υιοθέτησε την έκθεση που ετοιμάστηκε από το Γραφείο Ευημερίας. Όπως αναφέρεται στην εν λόγω έκθεση, η κατηγορούμενη είναι ηλικίας 64 ετών, συνταξιούχος εκπαιδευτικός. Ο σύζυγος της είναι ηλικίας 67 ετών, επίσης συνταξιούχος εκπαιδευτικός. Έχει 4 τέκνα, 2 υιούς και 2 θυγατέρες. Οι θυγατέρες είναι ηλικίας 41 και 33 ετών και οι δύο υιοί 38 ετών. Και τα 4 τέκνα της είναι έγγαμα. Η κατηγορούμενη λαμβάνει σύνταξη €575 μηνιαίως και ο σύζυγος της €
  11. Τα δάνεια τους ανέρχονται στα €95.
  13. Το οικογενειακό της ιστορικό περιγράφεται στην έκθεση με ιδιαίτερη λεπτομέρεια. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της, χαρακτήρισε την πορεία της στη ζωή, πολύ εύστοχα, ως «ανηφορική». Η κατηγορούμενη κατάγεται από την κατεχόμενη Χάρτζια. Το 1974, και ενώ ακόμη ήταν φοιτήτρια, παρέμεινε εγκλωβισμένη με την πεθερά της στην Επτακώμη. Ο αρραβωνιαστικός της ήταν έφεδρος στρατιώτης, ο πεθερός της συνελήφθη από τον κατοχικό στρατό και μέχρι το 2008, οπότε και ανευρέθηκαν τα λείψανα του, ήταν αγνοούμενος. Η κατηγορούμενη μετέβη στις ελεύθερες περιοχές τον Νοέμβριο του 1974 οπότε και επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη με τον αρραβωνιαστικό της για συνέχιση των σπουδών τους. Παντρεύτηκαν το 1975 στη Θεσσαλονίκη, εργάστηκαν ακολούθως στη Βέροια και επανήλθαν στην Κύπρο το
  14. Έκτοτε διαμένουν σε προσφυγικό συνοικισμό στο Κολόσσι. Η κατηγορούμενη παρέδιδε μαθήματα αγγλικών σε δικό της φροντιστήριο μέχρι και την συνταξιοδότηση της. Αναφέρεται στην έκθεση ότι οι μαθητές της πάντα την θεωρούσαν σαν δεύτερη μητέρα τους. Είναι ιδρυτικό μέλος του Συνδέσμου Ευημερίας Τυφλών του συνοικισμού Κολοσσίου και συμμετέχει και βοηθά σε όλες τις δραστηριότητες και εκδηλώσεις της κατεχόμενης κοινότητας Επτακώμης. Έχει επίσης την ευθύνη φροντίδας της μητέρας της, ηλικίας 85 ετών, ως και την ευθύνη των δίδυμων αδελφών της που πάσχουν από σύνδρομο Down και βρίσκονται στο Ίδρυμα Θεοτόκος.
  15. Το ιατρικό της ιστορικό είναι επίσης βεβαρημένο. Από το 1986 αντιμετωπίζει προβλήματα με το στομάχι της ενώ λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή για διαβήτη και χοληστερόλη. Έχει πρόβλημα οστεοαρθρίτιδας και αναμένει επέμβαση αντικατάστασης γονάτου. Τον τελευταίο χρόνο έχει διαγνωστεί με ανεπάρκεια της μητροειδούς βαλβίδας και παρακολουθείται από καρδιολόγο. Μετά το δυστύχημα νοσηλεύθηκε στο Νοσοκομείο Λεμεσού για 5 μέρες με κακώσεις στον θώρακα. Μεταφέρθηκε στη ψυχιατρική κλινική και έκτοτε λαμβάνει αντικαταθλιπτικά χάπια. Η κατηγορούμενη δύσκολα ανταποκρίνεται στις καθημερινές της δραστηριότητες λόγω της ψυχικής της κατάστασης. Βασανίζεται από τύψεις για το συμβάν και υποφέρει για τον πόνο που προκάλεσε στη μητέρα του θανόντα για το παιδί της που έχασε σε τόσο νεαρή ηλικία. Αναφέρθηκε επίσης ότι αδυνατεί να παραλαμβάνει τα εγγονάκια της από το σχολείο γιατί θα πρέπει να περάσει από το σημείο που έγινε το δυστύχημα. Οι σχέσεις των μελών της οικογένειας της χαρακτηρίζονται αρμονικές.
  16. Με αναφορά στην νομολογία επί του θέματος, ο συνήγορος της κατηγορούμενης ανέφερε ότι η προκειμένη περίπτωση πρέπει να διακριθεί από τις περιπτώσεις εσκεμμένης παραγνώρισης της ασφάλειας άλλων. Το σφάλμα της αποτελεί, ανέφερε, στιγμιαία αβλεψία. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του ιδιαίτερα τον καλό της χαρακτήρα και την ειλικρινή μεταμέλεια της. Όσον αφορά την αναγκαιότητα οδήγησης της εισηγήθηκε ότι αυτή είναι απαραίτητη για τη διακίνηση της ιδίας και του συζύγου της.
  17. Η κατηγορούμενη είναι λευκού ποινικού μητρώου, δεν έχει βαθμούς ποινής και έχει παραδεχθεί έστω και σ' αυτό το στάδιο την κατηγορία που αντιμετωπίζει.
  18. Σύμφωνα με το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154: «Όποιος, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης, ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες.»
  19. Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 19 του Ν.86/72 το Δικαστήριο έχει εξουσία να στερήσει σε κατηγορούμενο που κρίνεται ένοχος για τροχαίο αδίκημα το δικαίωμα να κατέχει άδεια οδήγησης για όσο χρονικό διάστημα ήθελε αποφασίσει και με το άρθρο 20 Α να επιβάλει και βαθμούς ποινής στην άδεια του[1].
  20. Στη Νικολάου ν. Αστυνομίας, ECLI:CY:AD:2015:B205, Π.Ε. 195/2014, 20/3/2015, συγκεφαλαιώθηκαν οι κατευθυντήριες γραμμές επιβολής ποινής σε σχέση με το εξεταζόμενο αδίκημα (με αναφορά στις R. v. Guilfoyle 57 Cr.App.R. 549, Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη

(1993)2 ΑΑΔ 355, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου
(2003)2 ΑΑΔ 331, Παμπακάς κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 487, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 109). Τις παραθέτω:
(1)Το είδος και η έκταση της ποινής είναι πρωταρχική ευθύνη του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Σε τέτοιου είδους αδικήματα δεν υπάρχει καθιερωμένο μέτρο για την ποινή. Στην αρμόζουσα ποινή το δικαστήριο καταλήγει ανάλογα με τα περιστατικά της υπόθεσης, την έκταση της ευθύνης του κατηγορουμένου, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η επικίνδυνη οδήγηση στοιχίζει πόρους και ζωές. Η επιμέτρηση της ποινής είναι άμεσα σχετιζόμενη με την έκταση και την υφή της αμέλειας που προκάλεσε το θάνατο, δηλαδή με τη συμπεριφορά και τις πράξεις του κατηγορουμένου που οδήγησαν στη διάπραξη του αδικήματος και την πρόκληση του θανάτου, σε συνάρτηση βέβαια με τις προσωπικές του συνθήκες, οι οποίες θα πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη.
(2)Όταν το ατύχημα οφείλεται σε στιγμιαία αβλεψία και το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου είναι καλό, πρέπει να επιβάλλεται χρηματική ποινή και στέρηση της άδειας οδηγού, εκτός αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι για να μην επιβληθεί στέρηση της άδειας.
(3)Όταν όμως το θανατηφόρο δυστύχημα προκαλείται από εγωιστική παραγνώριση της ασφάλειας των άλλων προσώπων ή πεζών ή από απερίσκεπτη οδήγηση, ενδείκνυται η επιβολή ποινής φυλάκισης και στέρησης της άδειας οδηγού. Η επιβολή ποινής φυλάκισης ενδείκνυται κατ' αρχήν στις περιπτώσεις εκείνες που η αμέλεια εμπεριέχει και το στοιχείο της αδιαφορίας για την ασφάλεια άλλων προσώπων.
(4)Είναι θεμελιωμένο ότι η πάροδος αρκετού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος είναι στοιχείο ουσιώδες που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή ποινής, ειδικά αναφορικά με το είδος της ποινής, αν δηλαδή θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης ή όχι. 17. Με αναφορά στην Παντέλα ν. Αστυνομίας
(2011)2 ΑΑΔ 562 και την R. v. Boswell [1984] 3 All ER 353, παρατίθενται περαιτέρω, στην προρρηθείσα απόφαση, ενδεικτικοί επιβαρυντικοί και μετριαστικοί παράγοντες που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την επιβολή ποινής:
(1)Ως επιβαρυντικοί παράγοντες κρίνονται, η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλης ή ναρκωτικών, η υπερβολική ταχύτητα, η αδιαφορία σε προειδοποιήσεις από τους επιβάτες του και η επί μακρόν επίμονη και εκούσια πορεία πολύ κακής οδήγησης, όπως είναι για παράδειγμα η αδιαφορία σε φώτα τροχαίας και το προσπέρασμα άλλων αυτοκινήτων από τη λανθασμένη πλευρά. Άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η ταυτόχρονη διάπραξη άλλων αδικημάτων (όπως για παράδειγμα η οδήγηση χωρίς άδεια). Επιβαρυντικός παράγων είναι επίσης η ύπαρξη προηγούμενων καταδικών για οδικά αδικήματα, το κατά πόσο περισσότερα από ένα πρόσωπα σκοτώθηκαν ως αποτέλεσμα της αμελούς οδήγησης, αν ο κατηγορούμενος παρέλειψε να σταματήσει στη σκηνή ή αν διέπραξε το αδίκημα στην προσπάθειά του να αποφύγει έλεγχο ή τη σύλληψη.
(2)Ως ελαφρυντικοί παράγοντες θεωρούνται, μεταξύ άλλων, η λανθασμένη στάθμιση της κατάστασης (error of judgment), το λευκό οδικό μητρώο, ο καλός χαρακτήρας, η παραδοχή κατά τη δίκη και η ειλικρινής μεταμέλεια. Ελαφρυντικό είναι επίσης και το κατά πόσο το θύμα είναι στενός φίλος ή συγγενής του οδηγού και το έντονο συναισθηματικό αποτέλεσμα που είχε ο θάνατός του στον οδηγό.
(3)Όπου υπάρχουν ένας ή περισσότεροι επιβαρυντικοί παράγοντες, γενικά η ποινή φυλάκισης είναι η πλέον κατάλληλη. 18. Το ερώτημα που καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσο η οδήγηση της κατηγορούμενης μπορεί να χαρακτηριστεί εγωιστική ή αδιάφορη για την ασφάλεια άλλων προσώπων, αν δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο η κατηγορούμενη οδηγούσε το όχημα της τη δεδομένη στιγμή, ήταν απερίσκεπτος (και αλόγιστος[2]) ή επικίνδυνος. Περεταίρω θα πρέπει να εξεταστεί αν το λάθος της ήταν στιγμιαίο. Οι όροι αλόγιστη, απερίσκεπτη ή επικίνδυνη πράξη ή συμπεριφορά υποδηλώνουν διαζευκτικούς τρόπους διάπραξης του ιδίου αδικήματος (βλ. Ζυπιτής κ.α ν. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 220,230). 19. Για να καταδειχθεί απερισκεψία το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι:
(1)Ο κατηγορούμενος πράγματι οδηγούσε το όχημα κατά τρόπο που να δημιουργούσε εμφανή και σοβαρό κίνδυνο πρόκλησης φυσικής βλάβης σε άλλο πρόσωπο που θα τύγχανε να χρησιμοποιούσε το δρόμο ή ουσιαστικής ζημιάς σε περιουσία· και,
(2)ο κατηγορούμενος οδηγούσε κατ' αυτό τον τρόπο χωρίς να είχε στρέψει την προσοχή του προς την δυνατότητα ύπαρξης τέτοιου κινδύνου ή, αφού αναγνώρισε πως υπήρχε κάποιος κίνδυνος, εν τούτοις προχώρησε αναλαμβάνοντάς τον (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Χρυσοστόμου
(2002)2 ΑΑΔ 473, Μαρίνου Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2015:B267, Π.Ε.140/2014, 8/4/2015, R v. Lawrence [1982] 1 AC 510 και R. v. Reid [1992] 3 All ER 673).
  1. Αρκεί η αντίληψη του κινδύνου ως μιας δυνατότητας («possibility») παρά πραγματικής ή ουσιαστικής πιθανότητας («probability») δεν απαιτείται δηλαδή υποκειμενική επίγνωση και ενσυνείδητη ανάληψη συγκεκριμένου κινδύνου (βλ. Μαρίνου Ιωάννου).
  2. Το κατά πόσο ο κίνδυνος που δημιουργήθηκε από τον τρόπο οδήγησης του οχήματος ήταν ταυτόχρονα εμφανής και σοβαρός είναι ζήτημα γεγονότων και κριτήριο, το επίπεδο του συνήθους συνετού οδηγού. Το κριτήριο εξέτασης είναι αντικειμενικό. Αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι είχε δημιουργηθεί εμφανής και σοβαρός κίνδυνος από τον τρόπο οδήγησης του κατηγορούμενου δικαιούται να συμπεράνει ότι ο κατηγορούμενος είχε τη μια ή την άλλη από τις νοητικές καταστάσεις που στοιχειοθετούν το αδίκημα· πρέπει όμως να εξετάσει οποιαδήποτε εξήγηση την οποία ο ίδιος ο κατηγορούμενος δίδει αναφορικά με τη νοητική του κατάσταση η οποία είναι δυνατό να αναιρέσει το συμπέρασμα. Εξετάζεται δηλαδή η υποκειμενική αντίληψη του κατηγορούμενου (βλ. Χρυσοστόμου, Lawrence και Reid).
  3. Απερίσκεπτη πράξη ή συμπεριφορά δεν περιορίζεται αποκλειστικά στο συγκεκριμένο τρόπο οδήγησης και η απερισκεψία μπορεί να μη συνδέεται με αυτό καθ' εαυτό τον τρόπο της οδήγησης (βλ. Χρυσοστόμου, Lawrence και Reid).
  4. Για να καταδειχθεί επικίνδυνη οδήγηση, πρέπει να αποδειχθεί η πρόκληση, αντικειμενικά ιδωμένης, επικίνδυνης κατάστασης από σφάλμα του οδηγού (βλ. Πέτρου ν. Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 233, 238, Σάββα ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 115, 124-125, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σαζός
(2001)2 ΑΑΔ 18 και την R. v. Gosney
(1971)2 Q.Β. 674).
  1. Η λέξη «επικίνδυνη» σημαίνει αυτήν που εμπεριέχει κίνδυνο, φόβο ή απειλή για τους άλλους (βλ. Σαζός).
  2. Η επικίνδυνη οδήγηση δεν εξομοιώνεται προς την οδήγηση χωρίς τη δέουσα επιμέλεια και φροντίδα, όπου αναζητείται κατά πόσο το επίπεδο της προσοχής και φροντίδας που επιδείχθηκε υπολείπεται εκείνου που αναμένεται από τον μέσο συνετό οδηγό (βλ. Σάββα).
  3. Η έννοια «σφάλμα» δεν περιλαμβάνει κατ' ανάγκη εσκεμμένη παράβαση ή απερισκεψία ή πρόθεση οδήγησης κατά τρόπο που αντίκειται στο ορθό επίπεδο οδήγησης. Εμπεριέχει αποτυχία, πτώση από το επίπεδο της φροντίδας και δεξιότητας ικανού και έμπειρου οδηγού σε σχέση με τον τρόπο της οδήγησης και τις σχετικές περιστάσεις της υπόθεσης. Σφάλμα με αυτή την έννοια, αν και μπορεί να είναι ελαφρό, ακόμα και στιγμιαίο ολίσθημα, όσο και αν κανονικά δεν θα προκαλείτο κίνδυνος από αυτό, είναι αρκετό. Το σφάλμα δεν είναι απαραίτητο να αποτελεί τη μόνη αιτία της επικίνδυνης κατάστασης. Είναι αρκετό αν, βλέποντας το λογικά, αποτελεί μια αιτία (βλ. Πέτρου, Σάββα, Σαζός και Gosney).
  4. Εξέτασα τα ενώπιον μου τεθέντα γεγονότα και έχω ικανοποιηθεί ότι η κατηγορούμενη υπέπεσε σε λανθασμένη στάθμιση της απόστασης και ταχύτητας του κατηγορούμενου με αποτέλεσμα να συγκρουστεί μαζί του. Το μοιραίο αυτό σφάλμα της κατέστησε την οδήγηση της επικίνδυνη. Δεν υπάρχουν ενώπιον μου οποιαδήποτε γεγονότα που να καταδεικνύουν ότι η οδήγηση της κατηγορούμενης ήταν εγωιστική ή αδιάφορη. Σημειώνω ότι στην προκειμένη περίπτωση το φως ήταν πράσινο, νόμιμα βρισκόταν στη συμβολή, και νόμιμα μπορούσε να στρίψει εάν και εφόσον η οδική κυκλοφορία το επέτρεπε. Έχω ικανοποιηθεί ότι η επικίνδυνη κατάσταση που δημιουργήθηκε από το σφάλμα της ήταν αποτέλεσμα στιγμιαίας αμέλειας.
  5. Η στιγμιαία αβλεψία έχει την έννοια της μιας και μόνο λανθασμένης κίνησης της στιγμής. Είναι ένα μεμονωμένο σφάλμα, το οποίο συμβαίνει σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, σε αντίθεση με την αλόγιστη και εγωιστική οδική συμπεριφορά, η οποία υπερβαίνει το στιγμιαίο και καλύπτει περισσότερα χρονικά στάδια (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιωάννου, ECLI:CY:AD:2015:B632, Π.Ε. 221/2013, 28/9/2015, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κωνσταντίνου Κουκκίδη, Ποινική Έφεση αρ. 198/12, ημερ. 19/2/2013).
  6. Η παράλειψη της κατηγορούμενης δεν συνδυάζεται με άλλο επιβαρυντικό παράγοντα ή άλλη τροχαία παράβαση. Είναι λευκού ποινικού μητρώου, έχει παραδεχθεί ευθύνη και μέχρι σήμερα δεν διέπραξε άλλο αδίκημα.
  7. Εξέτασα το ενδεχόμενο ύπαρξης συντρέχουσας αμέλειας του θύματος. Η συντρέχουσα αμέλεια δεν αποτελεί υπεράσπιση αποτελεί όμως ελαφρυντικό παράγοντα (βλ. Sentencing in Cyprus, 2nd ed, G. M. Pikis, σελ. 235 με αναφορά στην Diran Der Avedisian v. Ρ
(1969)2 CLR 57). Υπό τις περιστάσεις δεν κρίνω ότι από την απουσία και μόνο ιχνών τροχοπέδησης της μοτοσυκλέτας του θύματος μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα για κάτι τέτοιο και ως εκ τούτου δεν αποδέχομαι το συγκεκριμένο επιχείρημα όπως έχει τεθεί.
  1. Λαμβάνοντας υπόψη μου τις περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος σε συνδυασμό με την παραδοχή, το λευκό ποινικό μητρώο, τον καλό χαρακτήρα, την ηλικία της κατηγορούμενης, και των υπολοίπων ελαφρυντικών παραγόντων που αναφέρθηκαν, κρίνω ότι δεν ενδείκνυται επιβολή ποινής φυλάκισης στην κατηγορούμενη, αναφορικά με την κατηγορία που αντιμετωπίζει. Οι περιστάσεις του δυστυχήματος, σύμφωνα με τις αρχές που έχω παραθέσει πιο πάνω (βλ. Νικολάου και Παντέλα) καθιστούν την υπό κρίση περίπτωση εντός των πλαισίων επιβολής προστίμου παρά φυλάκισης.
  2. Όσον αφορά την ποινή της στέρησης της άδειας οδηγού, η εξουσία του Δικαστηρίου εμπίπτει στα πλαίσια της διακριτικής του ευχέρειας, αποτελεί μέρος της συνολικής ποινής και πρέπει να δικαιολογείται με βάση τις αρχές που διέπουν την επιμέτρηση της ποινής. Τόσο τα γεγονότα που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος, όσο και οι προσωπικές συνθήκες του παραβάτη πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για να διαπιστωθεί αν δικαιολογείται η αποστέρηση της άδειας του παραβάτη και η χρονική διάρκεια της αποστέρησης. (βλ. Πουλλής ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 57, Ελευθερίου ν. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 300, Stylianou v. The Police
(1962)2 CLR 152, Miltiadous v. The Police
(1970)2 CLR 81, Παναγίδου ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 448, Σαρίδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 465).
  1. Στην υπόθεση Nicosia Police v. Djemal Ahmed, 3 RSCC 50, κρίθηκε ότι οι ειδικοί λόγοι που μπορεί ένα δικαστήριο να λάβει υπόψη του για να μην ακυρώσει άδεια δεν περιλαμβάνουν μόνο τα περιστατικά του αδικήματος, αλλά επεκτείνονται και στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου.
  2. Αναφορικά με την στέρηση του δικαιώματος της κατηγορουμένης να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης, τα όσα έχουν αναφερθεί απλά αποτελούν λόγους μείωσης του εύρους ποινής στέρησης παρά λόγους για μη στέρηση, η οποία κρίνω ότι θα πρέπει να της επιβληθεί, έχοντας πάντοτε υπόψη μου και τη σοβαρότητα του αδικήματος που αντιμετωπίζει.
  3. Επιβάλλω στην κατηγορούμενη στην ποινή προστίμου €3000 πλέον 6 βαθμούς ποινής. Επιπρόσθετα, η κατηγορούμενη αποστερείται του δικαιώματος να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο 12 μηνών από σήμερα. (Υπ.).............. Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Sentence/ Causing Death s. 210, Crim. Code. Αναφορά: Ποινική/ Ποινή/ Πρόκληση θανάτου άρθρο 210 ΠΚ. [1] 5-10 βαθμούς ποινής. [2] Στη Μαυρομμάτης ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 69, η έννοια «αλόγιστη» εξισώθηκε με την έννοια «απερίσκεπτη» (βλ. σελ. 70 της Απόφασης). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.