← Κύπρος

Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού ν. F&A COFFE POINTS LTD κ.α., Αρ.Υπόθ. 21067/14, 13/7/2016

Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού ν. F&A COFFE POINTS LTD κ.α., Αρ.Υπόθ. 21067/14, 13/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:B128 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Αρ.Υπόθ. 21067/14 Ενώπιον Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού Κατηγορούσα Αρχή ν

  1. F&A COFFE POINTS LTD
  2. Άγης Αγησιλάου Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 13 Ιουλίου 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Π. Οικονόμου Για Κατηγορούμενους: κος Κυπρίζογλου Κατηγορούμενος 2: Παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενοι, αντιμετωπίζουν μια κατηγορία, αυτή της λειτουργίας, κατά ή περί την 5 Αυγούστου 2014, στη Λεμεσό, του κέντρου αναψυχής με την ονομασία ΘΑΛΑΣΣΑΚΙ χωρίς να εξασφαλίσουν εκ των προτέρων τη σχετική άδεια λειτουργίας από τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού, (ΚΟΤ) κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6, 18, 20, 21, 22 του Ν.29/85 και των αρ. 3-6, 32 και 34 των σχετικών Κανονισμών ΚΔΠ 265/
  3. Πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, κατατέθηκε από κοινού, ως Τεκμήριο 1, γραπτός κατάλογος παραδεκτών γεγονότων σύμφωνα με τα οποία: Το υποστατικό με το όνομα Θαλασσάκι που αναφέρεται στο κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης, λειτουργεί στην οδό 28ης Οκτωβρίου στην Ακτή Ολυμπίων στη Λεμεσό, εντός των Δημοτικών Ορίων της Λεμεσού και καλύπτει έκταση πέραν των 100 περίπου τ.μ. με χώρο και εντός του υποστατικού και υπαίθριο χώρο. Το υποστατικό αυτό λειτουργεί ως κέντρο αναψυχής όπως αυτό ορίζεται και εννοείται στο αρ.2 του Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου 29/85 Το κέντρο αναψυχής λειτουργούσε την ημέρα που αναφέρεται εις το Κατηγορητήριο και εξακολουθεί να λειτουργεί μέχρι σήμερα χωρίς να έχει εξασφαλιστεί άδεια λειτουργίας από την αρμόδια Αρχή δηλαδή τον ΚΟΤ κατά παράβαση των προνοιών της σχετικής Νομοθεσίας, δηλαδή του άρθρου 6 του Νόμου 29/
  4. Το κέντρο αναψυχής την ημέρα που αναφέρεται εις το κατηγορητήριο λειτουργείτω από τους Κατηγορούμενους 1 και εξακολουθεί να λειτουργεί έτσι μέχρι σήμερα, παρέχοντας επί πληρωμή υπηρεσίες εστίασης, προσφέροντας πάσης φύσεως φαγητά ποτά και γλυκίσματα σε πελάτες εν τοι εννοία του Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου 29/85 ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Επιχειρηματίας και Ιδιοκτήτης του κέντρου αναψυχής και κατά νόμο υπεύθυνος τόσο την ημερομηνία που αναφέρεται στο Κατηγορητήριο αλλά και μέχρι σήμερα είναι ο Κατηγορούμενος
  5. Διευθυντής των Κατηγορουμένων 1 είναι ο Κατηγορούμενος 2, εν γνώση και με τη συνδρομή και συγκατάθεση του οποίου, οι Κατηγορούμενοι 1, λειτουργούσαν την ημερομηνία που αναφέρεται στο Κατηγορητήριο και εξακολουθούν να λειτουργούν το Κέντρο αναψυχής μέχρι σήμερα, χωρίς αυτό να έχει εξασφαλίσει την προβλεπόμενη από το Νόμο άδεια. Το κέντρο αναψυχής εξακολουθεί να λειτουργεί μέχρι σήμερα, χωρίς να έχει εξασφαλιστεί η προβλεπόμενη από το άρθρο 6 του Νόμου 29/89, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, άδεια από τον ΚΟΤ. Για τα εν λόγω γεγονότα, κάμνω ανάλογα ευρήματα. Μετά την κατάθεση των πιο πάνω παραδεκτών γεγονότων, η κατηγορούσα αρχή κάλεσε τον Χαρίλαο Χριστοδούλου, επιθεωρητή του ΚΟΤ (ΜΚ1), η μαρτυρία του οποίου, ενόψει των παραδεκτών γεγονότων, περιορίστηκε στις επιπτώσεις που η λειτουργία του επίδικου κέντρου αναψυχής χωρίς άδεια από τον ΚΟΤ, συνεπάγεται. Σύμφωνα με το ΜΚ1, η εξασφάλιση, από την οικεία δημοτική αρχή, υγειονομικού πιστοποιητικού, είναι μια από τις εκ του Νόμου απαιτούμενες προϋποθέσεις για έκδοση από τον ΚΟΤ, άδειας λειτουργίας κέντρου αναψυχής. Όπως εξήγησε ο μάρτυρας, είναι μέσω αυτού του πιστοποιητικού, το οποίο εκδίδεται και ισχύει για ένα χρόνο, που καθίσταται δυνατός, ο έλεγχος των υγειονομικών συνθηκών του κέντρου, ιδιαίτερα σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες παρασκευάζονται φαγητά, εξυπηρετούνται οι πελάτες και συντηρείται ο χώρος. Από τη στιγμή που τέτοιο πιστοποιητικό δεν έχει εξασφαλιστεί, είναι, σύμφωνα με το μάρτυρα, αδύνατο να εξεταστεί η ασφάλεια και υγεία ενός κέντρου, εξ' ού και δεν εκδίδεται άδεια από τον ΚΟΤ, αν ο ενδιαφερόμενος δεν προσκομίσει το εν λόγω πιστοποιητικό. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι, μετά την καταχώρηση της παρούσας και συγκεκριμένα στις 5/8/15 και 07/10/15, ο δικηγόρος των κατηγορουμένων, απέστειλε επιστολές προς διάφορες κρατικές υπηρεσίες, μεταξύ των οποίων και ο ΚΟΤ, με τις οποίες τους ενημέρωνε ότι ο λόγος που οι κατηγορούμενοι δεν είχαν εξασφαλίσει μέχρι τότε το απαραίτητο υγειονομικό πιστοποιητικό ήταν διότι ο Δήμος Λεμεσού αρνείται εκδικητικά να εκδόσει τέτοιο πιστοποιητικό, ένεκα αστικών διαφορών που υφίστανται μεταξύ του Δήμου και των κατηγορουμένων, οι οποίες και αποτελούν αντικείμενο εκκρεμούσης πολιτικής αγωγής. Παράλληλα, ο συνήγορος των κατηγορουμένων ζήτησε από τον ΚΟΤ όπως μην επιβάλει οποιεσδήποτε κυρώσεις στους κατηγορούμενους εφόσον οι τελευταίοι «πρόκειται να λάβουν όλα τα δέοντα νόμιμα μέτρα προκειμένου να λάβουν τις απαιτούμενες άδειες» (Τεκμήρια 2, 3 και 4). Μετά που κλήθηκαν σε απολογία, οι κατηγορούμενοι, επέλεξαν, ως άλλωστε είναι δικαίωμα τους, να τηρήσουν σιωπή οπόταν και η υπόθεση προχώρησε με τις τελικές αγορεύσεις των δύο πλευρών. ΤΕΛΙΚΕΣ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ-ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ Ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής υποστήριξε ότι, από τα παραδεκτά γεγονότα αλλά και την προσκομισθείσα μαρτυρία, αποδείχτηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η ενοχή των κατηγορουμένων. Αντίθετα, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης, υπέβαλε ότι μπορεί οι κατηγορούμενοι να διέπραξαν το αδίκημα αυστηρής ευθύνης που αντιμετωπίζουν, όμως δεν θα πρέπει να καταδικασθούν εφόσον, αυτοί έχουν ουσιαστικά θυματοποιηθεί από τον Δήμο Λεμεσού, ο οποίος, με τις εσκεμμένες ενέργειες και παραλείψεις του, έχει παραβιάσει τα συνταγματικά και ανθρώπινα δικαιώματα των κατηγορουμένων, θέτοντας τους έτσι στην θέση που βρίσκονται σήμερα, ήτοι να λειτουργούν το υποστατικό τους παράνομα και χωρίς άδεια του ΚΟΤ. Υποστήριξε ο συνήγορος ότι αν μια ποινικά κολάσιμη πράξη, ως αυτή που οι κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση διέπραξαν, είναι ουσιαστικά απόρροια παραβίασης των συνταγματικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων τους και έλλειψης επίδειξης χρηστής διοίκησης, στην παρούσα υπόθεση από τρίτους, ήτοι το Δήμο Λεμεσού, τότε οι κατηγορούμενοι δεν θα πρέπει να καταδικασθούν για την παράνομη πράξη τους. Προς υποστήριξη της θέσης του, ο κ. Κυπρίζογλου έκαμε αναφορά σε εθνική και αλλοδαπή νομολογία και συγγράμματα. Εξέτασα με προσοχή την προσκομισθείσα μαρτυρία και τις εκατέρωθεν θέσεις των συνηγόρων. Από τα παραδεκτά γεγονότα αλλά και την ουσιαστικά αναντίλεκτη μαρτυρία του ΜΚ1, την οποία κρίνω ως αξιόπιστη και την αποδέχομαι στο σύνολο της κάμνοντας και ανάλογα ευρήματα, προκύπτει ότι οι κατηγορούμενοι, στις 5 Αυγούστου 2014, λειτουργούσαν, στην οδό 28ης Οκτωβρίου, Ακτή Ολυμπίων στη Λεμεσό το κέντρο αναψυχής με την ονομασία ΘΑΛΑΣΣΑΚΙ χωρίς να εξασφαλίσουν εκ των προτέρων την απαιτούμενη υπό του Νόμου, σχετική άδεια λειτουργίας από τον ΚΟΤ, παραβαίνοντας έτσι τις πρόνοιες της εν λόγω νομοθεσίας. Αυτό άλλωστε φαίνεται να το αναγνωρίζει και η ίδια η Υπεράσπιση. Από τα πιο πάνω, προκύπτει επίσης ότι, ο βασικός λόγος που οι κατηγορούμενοι δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν την απαιτούμενη άδεια του ΚΟΤ, ήταν επειδή δεν είχαν εξασφαλίσει το αναγκαίο υγειονομικό πιστοποιητικό που εκδίδουν οι αρμόδιες υπηρεσίες του Δημου Λεμεσού. Χωρίς το εν λόγω πιστοποιητικό, ο υγειονομικός έλεγχος του επίδικου κέντρου είναι αδύνατος αφού δεν μπορεί άλλως πως να διαπιστωθεί αν τηρούνται οι ορθοί κανόνες ασφάλειας και υγείας στο κέντρο. Στρέφομαι τώρα στην εισήγηση της Υπεράσπισης ότι παρά τη διάπραξη από τους κατηγορούμενους του αδικήματος για το οποίο αυτοί κατηγορούνται, το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να τους καταδικάσει διότι η παρανομία τους εδράζεται στην παραβίαση των δικαιωμάτων τους και των κανόνων της χρηστής διοίκησης από μια άλλη ανεξάρτητη αρχή, το Δήμο Λεμεσού. Κατ' αρχή, όπως και οι δύο συνήγοροι αναγνώρισαν, το υπό εξέταση αδίκημα είναι «αδίκημα κατοχής άδειας» (licencing offence) το οποίο εντάσσεται στην κατηγορία των ρυθμιστικών (regulatory) αδικημάτων, που αποβλέπουν στη ρύθμιση συμπεριφοράς πολιτών σε συγκεκριμένους τομείς κοινωνικής ή επιχειρηματικής δραστηριότητας και τα οποία συνιστούν αδικήματα αυστηρής ποινικής ευθύνης, όπου η εγκληματική πρόθεση (mens rea) δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο. (βλ. Aestas Trading Ltd Κ.Α. ν. Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού, Ποινική Έφεση Αρ. 78/2014, 79/2014, 3/9/2015 και Sea Island Τours Ltd κ.α. ν. Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού

(1995)2 Α.Α.Δ. 196 και στις αυθεντίες που οι εν λόγω αποφάσεις παραπέμπουν). Κατά δεύτερο, σημειώνω την πάγια νομολογιακή αρχή ότι «εν όψει των προνοιών του άρθρου 146 του Συντάγματος, με το οποίο δίδεται αποκλειστική δικαιοδοσία στο Ανώτατο Δικαστήριο να εξετάζει την εγκυρότητα διοικητικών πράξεων, η εγκυρότητα αυτή δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο, άμεσα ή έμμεσα, οποιασδήποτε άλλης διαδικασίας ενώπιον άλλου δικαστηρίου, πολιτικής ή ποινικής. Τούτο θα έδιδε παράλληλη δικαιοδοσία σε άλλα δικαστήρια, κάτι το ανεπίτρεπτο εν όψει των ρητών προνοιών του άρθρου 146. Ο θεσμικός διαχωρισμός των δικαιοδοσιών είναι κάθετος και απόλυτος.»(βλ. Peter James ν. Δήμου Aγίου Aθανασίου,
(2001)2 Α.Α.Δ. 612 και η νομολογία που εκεί παρατίθεται). Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω παρατηρώ τα εξής α) Οι κατηγορούμενοι είχαν εκ του Νόμου υποχρέωση, να εξασφαλίσουν άδεια από τον ΚΟΤ για τη λειτουργία του κέντρου τους. β) Απαραίτητη προϋπόθεση για την εξασφάλιση της άδειας του ΚΟΤ είναι η προηγούμενη εξασφάλιση υγειονομικού πιστοποιητικού από μια άλλη ανεξάρτητη αρχή, το Δήμο Λεμεσού. γ) Για λόγους που αφορούν το Δήμο Λεμεσού, το εν λόγω υγειονομικό πιστοποιητικό δεν εκδόθηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ως αποτέλεσμα τούτου οι κατηγορούμενοι απέτυχαν να εξασφαλίσουν την άδεια του ΚΟΤ. δ) Παρά τη μη εξασφάλιση της άδειας από τον ΚΟΤ, οι κατηγορούμενοι λειτούργησαν το κέντρο τους παραβιάζοντας έτσι τη σχετική νομοθεσία. ε) Μετά την καταχώρηση της παρούσας εξέφρασαν την πρόθεση τους να προβούν σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες και να εξασφαλίσουν όλα τα αναγκαία έγγραφα, ούτως ώστε να λάβουν την άδεια του ΚΟΤ. Μέχρι σήμερα όμως καμιά τέτοια άδεια δεν εξασφαλίστηκε. Στη βάση όλων των ανωτέρω και με γνώμονα τον περιορισμό της δυνατότητας του ποινικού Δικαστηρίου να επισέλθει σε θέματα που εκφεύγουν της δικαιοδοσίας του, όπως είναι οι πράξεις ή παραλείψεις διοικητικών οργάνων και δη οργάνων άλλων από τα εμπλεκόμενα στην υπό εξέταση υπόθεση, η εισήγηση της υπεράσπισης κρίνεται αβάσιμη και ως τέτοια απορρίπτεται. (βλ. επίσης Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ & Αλλοι ν Γενικού Εισαγγελέα 1991
(1)Α.Α.Δ. 225, Ιωαννου κ.α ν Κυπριακής Δημοκρατίας
(1991)3 Α.Α.Δ. 493, Ηλία ν Συμβουλίου Βελτιώσεως Ξυλοφάγου 1994
(2)Α.Α.Δ. 137, Χριστοδούλου ν Έπαρχου Λεμεσού 2000
(2)Α.Α.Δ. 128 και Κυριακίδης κ.α ν Εφόρου Φ.Π.Α 1999
(2)Α.Α.Δ 75). Κατανοώ τη δυσκολία που μπορεί να προκαλείται από την ανάγκη εμπλοκής μεγάλου αριθμού κρατικών υπηρεσιών προς επίτευξη κάποιου, απλού ίσως, σκοπού, όπως είναι η εξασφάλιση μιας άδειας λειτουργίας κέντρου αναψυχής, με τις διαφορετικές διαδικαστικές και γραφειοκρατικές υποχρεώσεις που κάθε τέτοια υπηρεσία έχει δικαίωμα και εξουσία να επιβάλλει και να ελέγχει, όπως κατανοώ και τις δυσκολίες που δημιουργούνται ένεκα του ότι η έγκριση της μιας υπηρεσίας αποτελεί προϋπόθεση της άλλης. Το έργο του ποινικού δικαστηρίου όμως, εκτείνεται μόνο στη διαπίστωση του κατά πόσο αυτές οι υποχρεώσεις έχουν τηρηθεί. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο Το αν ορθά επιβλήθηκαν τέτοιες υποχρεώσεις ή το αν μια κρατική υπηρεσία δεν ενήργησε σύμφωνα με τους κανόνες της χρηστής διοίκησης και προκάλεσε έτσι ζημιά στον πολίτη, είναι έργο Δικαστηρίων άλλης δικαιοδοσίας. Σε κάθε περίπτωση όμως, η απλούστευση της διαδικασίας και γραφειοκρατίας των κρατικών υπηρεσιών καθώς και η διευκόλυνση των πολιτών που υποχρεώνονται να τηρούν αυτές τις διαδικασίες, δεν είναι έργο της Δικαστικής εξουσίας αλλά της Νομοθετικής και/η Εκτελεστικής. Ενόψει όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή, πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή των κατηγορουμένων και αυτοί κρίνονται ένοχοι στην κατηγορία που αντιμετωπίζουν. (Υπ.).................................... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Γραμματέας ΛΠ/ΜΚ Subject: Criminal/Final Αναφορά: ΚΟΤ - Λειτουργία κέντρου χωρίς άδεια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.