Δημοκρατία ν. Αθως Ευθυμίου, Αρ. Υπόθεσης: 9599/15, 31/8/2016

(1)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, ο κατηγορούμενος την 18.2.2014 εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά στο μηχανοκίνητο όχημα KHB 788, περιουσία της Ραμόνας Ματέι. (Κατηγορία 6) (β) Συνωμοσία προς διάπραξη πλημμελήματος κατά παράβαση του άρθρου 372 του Ποινικού Κώδικα. Το αδίκημα σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, διαπράχθηκε μεταξύ των ημερομηνιών 1.1.2013 και 28.10.
2. (Κατηγορία 7) (γ) Πρόκληση κακόβουλης βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του Ποινικού Κώδικα ως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, ο κατηγορούμενος την 28.10.2013 εσκεμμένα και παράνομα προξένησε ζημιά στην είσοδο της οικίας του Δημήτρη Φράγκου τοποθετώντας εργοστασιακή κροτίδα. (Κατηγορία 8) (δ) Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 325 και 371 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 1.11.2013 και 14.11.2013 συνωμότησε με τους Λάζαρο Φιλίππου και Erwin Selimon Osmanov να διαπράξουν κακούργημα ήτοι την απόπειρα καταστροφής περιουσίας με εκρηκτικές ύλες. (Κατηγορία 9) (ε) Απόπειρα καταστροφής περιουσίας με εκρηκτικές ύλες κατά παράβαση του άρθρου 325 του Ποινικού Κώδικα ως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος την 14.11.2013 τοποθέτησε εκρηκτική ύλη στο κατάστημα IKOS με σκοπό να το καταστρέψει. (Κατηγορία 10) (στ) Κατοχή εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια κατά παράβαση του άρθρου 4

(1)(ε) και 4(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου ΚΕΦ.54, όπως αυτό αντικαταστάθηκε από το Νόμο 19 (Ι)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, ο κατηγορούμενος την 14.11.2013 είχε στην κατοχή του εκρηκτική ύλη SEMTEX-H χωρίς την άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών. (Κατηγορία 11) Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε αρχικά και άλλες πέντε κατηγορίες οι οποίες αναστάλησαν από το Γενικό Εισαγγελέα την 5.5.
2. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής η Υπεράσπιση υπέβαλε εισήγηση ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Ήταν η θέση της ότι δεν έχουν αποδειχθεί συστατικά στοιχεία των αδικημάτων και ότι η μαρτυρία ουσιωδών μαρτύρων κατηγορίας ήταν τόσο αντινομική και αντιφατική που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου. Η πιο πάνω εισήγηση δεν βρήκε σύμφωνη την κατηγορούσα αρχή η οποία ανέπτυξε τις αντίθετες θέσεις. Η εξέταση της πιο πάνω εισήγησης της Υπεράσπισης οδηγεί κατ΄ ανάγκη στην εξέταση της ενώπιον μας μαρτυρίας. Τονίζουμε όμως ότι η εξέταση και προσέγγιση της μαρτυρίας θα γίνει με βάση τις αρχές που διέπουν την εξέταση και προσέγγιση μαρτυρίας σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας, καθοδηγούμενο από την Πρακτική του
3. Με βάση τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μας προκύπτουν τα πιο κάτω αδιαμφισβήτητα γεγονότα: · Την 18.2.2014 καταστράφηκε από φωτιά το μηχανοκίνητο όχημα, αντικείμενο της 6ης κατηγορίας, ιδιοκτησία της Ραμόνας Ματέι. Το όχημα βρισκόταν κατά τον επίδικο χρόνο στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας όπου διέμενε η Ραμόνα Ματέι. · Την 28.10.2013 προξενήθηκε ζημιά σε υποστατικό, ιδιοκτησία του Δημήτρη Φράγκου, που βρίσκεται στη λεωφόρο Φανερωμένης, με τη χρήση εργοστασιακής κροτίδας. Από την έκρηξη υπέστη ζημιά η πόρτα του υποστατικού. · Την 14.11.2013 εντοπίστηκε έξω από το κατάστημα IKOS εκρηκτική ύλη, C-4, η οποία όμως δεν εξερράγη. Δίπλα από πιο το πάνω κατάστημα στεγάζεται πρακτορείο στοιχημάτων που κατά τον ουσιώδη χρόνο ανήκε στα αδέλφια Κασιανού. Το πρακτορείο στοιχημάτων αντιπροσώπευε μεταξύ άλλων και την εταιρεία Megabet, στην οποίαν κατέχει σημαντικό μετοχικό κεφάλαιο ο Λάζαρος Φιλίππου. Όλα τα αδικήματα διαπράχθηκαν στη Λάρνακα. Εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν επτά συνολικά μάρτυρες, ο Αστ. 4842 Ανδρέας Μιχαήλ (ΜΚ1), ο Ανωτ. Υπ. Στέλιος Στυλιανού, που υπηρετεί στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Κύπρου (ΜΚ5), ο πυροτεχνουργός της Αστυνομίας, Λοχ. 1183 Πέτρος Ορφανίδης (ΜΚ 7), η Ραμόνα Ματέι, ιδιοκτήτρια του οχήματος αντικείμενο της κατηγορίας 6 (MΚ3), η Δώρα Νικολάου, ιδιοκτήτρια του καταστήματος IKOS (ΜΚ4), ο Δημήτρης Φράγκου, ιδιοκτήτης ιδιωτικού γραφείου εξευρέσεως εργασίας (ΜΚ2) και ο Ελάδης Σουσανίδης (ΜΚ6). Η Ραμόνα Ματέι (ΜΚ3) στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία την 18.02.2014, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, ανέφερε ότι τη 18.02.2014 γύρω στις δύο τα ξημερώματα έκλεισε την μπυραρία, όπου εργαζόταν και η ώρα δύο και είκοσι περίπου πήγε σπίτι της. Στάθμευσε το όχημα της στο χώρο στάθμευσης στο ισόγειο της πολυκατοικίας όπου διέμενε. Στη συνέχεια ανέβηκε στο διαμέρισμα της και πήγε για ύπνο. Ενώ κοιμόταν την ξύπνησε η μητέρα της και της είπε ότι 'έκρουζε' το όχημα της. Η μάρτυρας κατέβηκε αμέσως στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας και είδε ότι το όχημα της καιγόταν και άνδρες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας προσπαθούσαν να κατασβήσουν τη φωτιά. Στην κατάθεση της ανέφερε επίσης ότι από το περασμένο καλοκαίρι όταν ξεκινούσε το όχημα της αυτό 'έβραζε', αυξανόταν η θερμοκρασία του και ακουγόταν παράξενος θόρυβος στο μπροστινό μέρος, τόσο κατά την εκκίνηση όσο και κατά την ώρα που το οδηγούσε. Προβλήματα παρουσίαζε και το κλιματιστικό του οχήματος, ως ανέφερε χαρακτηριστικά, 'όποτε ήθελε άναβε και όποτε ήθελε έσβηνε'. Η μάρτυρας πήρε τότε το όχημα της για έλεγχο σε κάποιον μηχανικό με το όνομα Άκης που στεγαζόταν στην Αραδίππου. Ο μηχανικός, αφού το έλεγξε, της είπε ότι είχε πρόβλημα το ραδιατέρ και το 'fan' του αυτοκινήτου και έπρεπε να επιδιορθωθούν. Ο μηχανικός επιδιόρθωσε μόνο το 'fan' του αυτοκινήτου και της σύστησε ότι θα έπρεπε να αλλαχθεί το ραδιατέρ. Η μάρτυρας λόγω οικονομικής δυσχέρειας δεν το άλλαξε και έτσι ο θόρυβος, στο μπροστινό μέρος του οχήματος συνέχιζε να ακούγεται. Στη γραπτή κατάθεσή της ανέφερε επίσης ότι δεν είχε διαφορές με οποιοδήποτε πρόσωπο και ουδέποτε δέχθηκε απειλές εναντίον της ζωής της ή της περιουσίας της. Το όχημα της δεν καλύπτετο από περιεκτική ασφάλεια και η αξία του ήταν περίπου 1500 ευρώ. Η ΜΚ3 στην κυρίως εξέτασή της ανέφερε περαιτέρω ότι ο μηχανικός κατά την επιδιόρθωση του οχήματος της, άλλαξε κάποιο 'λάστιχο', παρά ταύτα εξακολουθούσε να ακούγεται θόρυβος όταν η μηχανή του αυτοκινήτου βρισκόταν σε λειτουργία. Λόγω δε του προβλήματος του 'fan' η μηχανή του οχήματος της δεν κρύωνε. Ακόμα διευκρίνισε ότι τα προβλήματα που παρουσίαζε το όχημα της άρχισαν 2 - 3 μήνες πριν το συμβάν. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ3 ανέφερε ότι την ημέρα που έγινε το συμβάν είχε πάει δουλειά η ώρα 7:00 μ.μ. και όταν άνοιξε το 'fan' του αυτοκινήτου της μπήκε μέσα καπνός. Τηλεφώνησε του μηχανικού της και αυτός της σύστησε να μην ξεκινήσει το αυτοκίνητο. Η μάρτυρας επέλεξε να μην ακολουθήσει τη συμβουλή του καθότι είχε ήδη φθάσει στη δουλειά και αποφάσισε να αφήσει το όχημα 'να κρυώσει' μέχρι την ώρα που θα σχόλανε. Η ώρα 2:00 το πρωί που επέστρεφε στο σπίτι της, δεν έθεσε σε λειτουργία το fan, το όχημα όμως εξακολουθούσε να μυρίζει 'όπως το λάστιχο'. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα μετά την παρέλευση κάποιων εβδομάδων πληροφορήθηκε τα αίτια της πυρκαγιάς. Η Αστυνομία της Λάρνακας και η Πυροσβεστική Υπηρεσία επικοινώνησαν μαζί της και της είπαν ότι είχαν εντοπίσει 'κρουσμένες' τις ασφάλειες του οχήματος της, αυτές είχαν προκαλέσει βραχυκύκλωμα με επακόλουθο να πάρει φωτιά το όχημα της. Οι ασφάλειες που της υπέδειξε η Πυροσβεστική και οι οποίες είχαν προκαλέσει το βραχυκύκλωμα απεικονίζονται στη φωτογραφία 16 του τεκμηρίου
4. Μετά από σχετική ερώτηση ανέφερε ότι δεν είχε καθόλου διαφορές ποτέ, είτε με τον κατηγορούμενο είτε με το Λάζαρο Φιλίππου. Αναφορικά με την επίδικη νύχτα, δηλαδή τη 18.2.14, ανέφερε πως γύρω στις 2:00 τα ξημερώματα έκλεισε την μπυραρία στην οποία εργαζόταν και ακολούθως γύρω στις 2:30-3:00 έφθασε σπίτι της. Στο σπίτι της, εκείνο το βράδυ, ήταν μαζί της ο Άθως, δηλαδή ο κατηγορούμενος. Στην επανεξέτασή της απαντώντας σε ερωτήσεις του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής συμφώνησε ότι στην κατάθεσή της Ένδειξη Γ1, δεν ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος ήταν μαζί της κατά το επίδικο βράδυ, διευκρίνισε όμως ότι ο λόγος που δεν το ανέφερε ήταν επειδή κανένας δεν την είχε ρωτήσει σχετικά και διότι εκείνο το οποίο η ίδια ήξερε και αντιλήφθηκε, ήταν πως η πυρκαγιά στο αυτοκίνητό της προκλήθηκε από βραχυκύκλωμα και δεν γνώριζε τίποτε σε σχέση με την ανάμιξη του κατηγορουμένου. Επίσης ανέφερε ότι κανένας δεν την ρώτησε αν το επίδικο βράδυ πήγε να κοιμηθεί σπίτι της ή κατά πόσο στο σπίτι της βρισκόταν και η μητέρα της. Η αστυνομία την ρώτησε μόνο αν είχε πρόβλημα με το αυτοκίνητο ή διαφωνίες με οποιονδήποτε και αυτό που τους απάντησε ήταν ότι δεν είχε. Ο λόγος που ο κατηγορούμενος πήγε στο σπίτι της κατά το επίδικο βράδυ ήταν επειδή ήταν φίλοι για πολλά χρόνια, από τη Ρουμανία, διατηρούσαν μεταξύ τους καλές σχέσεις και γι΄ αυτό πήγαινε στο σπίτι του και ερχόταν και ο ίδιος σπίτι της για φαγητό. Επίσης διευκρίνισε πως η αστυνομία δεν την κάλεσε μετά που έδωσε την πρώτη κατάθεση της να δώσει άλλη, συμπληρωματική. Σε ερώτηση γιατί δεν ανέφερε στην κατάθεσή της, Ένδειξη Γ1, ότι ο κατηγορούμενος το επίδικο βράδυ ήταν στο διαμέρισμά της μαζί της, ανέφερε ότι αυτό το θέμα αφορούσε την προσωπική της ζωή και εκείνο τον καιρό ήταν σε διάσταση με τον άνδρα της. Πέραν τούτου δεν θεώρησε το γεγονός αυτό σχετικό με την υπόθεση καθότι η ίδια γνώριζε το πρόβλημα που παρουσίαζε το όχημα της αφού την είχε προειδοποιήσει ο μηχανικός της, αλλά και επειδή μύριζε 'καμένο' εκείνη την ημέρα, γι΄ αυτό δεν ήθελε να κάμει το ζήτημα αυτό θέμα κανενός. Ακόμα ανέφερε πως με τον κατηγορούμενο δεν είχε «μαλλώσει» και ότι αυτός 'μια ζωή την βοηθούσε', πρόσθεσε επίσης ότι δεν «μάλλωσε» με κανένα. Είπε επίσης πως η προσωπική της ζωή δεν σχετιζόταν με το επίδικο συμβάν και επεσήμανε ότι η φωτιά προκλήθηκε από το δικό της το λάθος καθότι αγνόησε τις συστάσεις του μηχανικού που της είπε να μην το ξεκινήσει και παρά το ότι μύριζε «κρούσμα» (καμένο), αυτή επέμενε να το ξεκινήσει. Επανέλαβε δε ότι η ίδια η Αστυνομία αυτό που της είπε, ένα περίπου μήνα μετά το συμβάν όταν της τηλεφώνησαν, ήταν πως είχε κρούσει η ασφάλεια του αυτοκινήτου λόγω fan, προκλήθηκε βραχυκύκλωμα, κάηκαν τα σύρματα και προκλήθηκε φωτιά. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής ζήτησε μετά τη δήλωση της ΜΚ3 όπως αυτή κηρυχθεί εχθρική μάρτυρας. Για τους λόγους που καταγράφονται στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου το αίτημα του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής απορρίφθηκε. Για την καταστροφή του οχήματος της Ραμόνας Ματέι, MK3, κατέθεσε και ο Αν. Υπαστυνόμος Στέλιος Στυλιανού (ΜΚ5), που υπηρετούσε κατά τον επίδικο χρόνο στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Κύπρου. Ανάμεσα στα καθήκοντα του μάρτυρα ήταν να εξετάζει επιστημονικά τις αιτίες πυρκαγιάς, είτε αυταπάγγελτα σαν Πυροσβεστικό Σώμα, είτε μετά από κλήση προς τούτο από την αστυνομία. Αναφορικά με τις διερευνήσεις αιτιών πυρκαγιάς έτυχε εκπαίδευσης τόσο στην Αγγλία όσο και στην Αμερική και εξέτασε μέχρι τη στιγμή που έδιδε μαρτυρία πέραν των 200 υποθέσεων. Την 18.2.2014 ο μάρτυρας κλήθηκε να εξετάσει την καταστροφή του επιδίκου οχήματος και προς τούτο ετοίμασε μία έκθεση την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι με ειδική συσκευή ανίχνευσης πετρελαιοειδών και διαφόρων άλλων εύφλεκτων αερίων, με την οποία είναι εφοδιασμένη η Υπηρεσία του, μπορούσαν να ανιχνεύσουν ποια εύφλεκτη ύλη χρησιμοποιήθηκε σε περίπτωση πυρκαγιάς. Στη συγκεκριμένη περίπτωση που εξέτασε, λόγω της έντονης καύσης στο χώρο της μηχανής του αυτοκινήτου, δεν εντοπίστηκαν ίχνη εύφλεκτης ύλης. Αυτό ήταν ένδειξη πως η πυρκαγιά δεν είχε ανιχνευθεί 'σύντομα' ή ότι δεν εντοπίστηκε έγκαιρα από οποιονδήποτε. Εξήγησε ότι, αν για παράδειγμα, υπήρξε βραχυκύκλωμα και η πυρκαγιά ξεκίνησε γύρω στις 2:00 να σιγοκαίει, αυτή θα μπορούσε να εξελιχθεί σε έντονη πυρκαγιά μετά την παρέλευση αρκετής ώρας, νοουμένου ότι υπήρχε και ανάλογη καύσιμη ύλη. Αν δεν ήταν αυτή η περίπτωση, τότε μια έντονη καύση στο χώρο της μηχανής και ειδικά στο ταμπλό του οχήματος, υποδηλούσε την ύπαρξη εύφλεκτης ύλης η οποία μπορούσε να προέλθει και από απώλεια βενζίνης από το ίδιο το όχημα, νοουμένου ότι υπήρχε στο καρπουλατέρ του οχήματος απόθεμα βενζίνης, που πάντοτε υπήρχε. Αυτό θα είχε σαν επακόλουθο το λιώσιμο των σωληνώσεων, με αποτέλεσμα να υπάρχει κάποια διαρροή βενζίνης που να προκαλέσει τη βίαιη ανάφλεξη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το μπροστινό μέρος του οχήματος καταστράφηκε ολοκληρωτικά από την πυρκαγιά. Στο υπόλοιπο μέρος του μη καμένου οχήματος, δεν εντοπίσθηκε οποιαδήποτε εύφλεκτη ύλη. Αν υπήρχε εύφλεκτη ύλη, σύμφωνα πάντα με το μάρτυρα, σίγουρα θα εντοπιζόταν. Αν η βενζίνη είχε εισχωρήσει στις 'χωλέτρες' του οχήματος αυτή θα μπορούσε να εντοπισθεί πολύ εύκολα, νοουμένου ότι οι 'χωλέτρες' δεν καταστρέφονταν ολοσχερώς, όπως έγινε στην υπό κρίση υπόθεση. Πέραν αυτού, όσο ολοκληρωτική και να είναι μία καταστροφή στην περίπτωση που με τη χρήση εύφλεκτων υλικών αυτά διαρρέουν προς το έδαφος είτε πρόκειται για άσφαλτο, είτε τσιμέντο, είτε οτιδήποτε άλλο, η ύπαρξη εύφλεκτης ύλης ανιχνεύεται γιατί πάντοτε αφήνει σημάδια. Σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι το απόθεμα-ποσότητα βενζίνης που βρισκόταν εντός του καρπουλατέρ του αυτοκινήτου ήταν πολύ μικρό, κάτι το οποίο, σύμφωνα με την άποψη του δεν δικαιολογούσε την έντονη καύση. Όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση αν είχαν διαρραγεί, λόγω της καύσης, οι σωληνώσεις της βενζίνης, τότε δικαιολογείτο η έντονη καύση. Αυτό δε διότι εφόσον υπήρχε ροή από το ντεπόζιτο προς τις σωληνώσεις και στη συνέχεια στο μπροστινό μέρος όπου βρισκόταν η μηχανή, η πυρκαγιά θα εξακολουθούσε να καίει πάνω στη μηχανή, χωρίς όμως η φωτιά να μπορεί να εισχωρήσει στο ντεπόζιτο. Απαντώντας δε σε διευκρινιστική ερώτηση είπε ότι όταν δεν βρίσκεται σε λειτουργία η μηχανή του αυτοκινήτου, δεν τροφοδοτείται με βενζίνη το καρπουλατέρ της μηχανής. Διευκρίνισε όμως πως επειδή υπάρχει μόνιμα ροή της βενζίνης προς το καρπουλατέρ και ως εκ τούτου η σωλήνα από το ντεπόζιτο των καυσίμων που βρίσκεται στην πίσω πλευρά του οχήματος είναι συνεχώς γεμάτη, συνεπώς υπάρχει μονίμως βενζίνη μέσα στις σωληνώσεις. Για να ξεκινήσει να ρέει η βενζίνη μέσα στο καρπουλατέρ πρέπει κάποιος να ξεκινήσει το αυτοκίνητο. Ανέφερε επίσης πως λόγω της βαρύτητας στην περίπτωση που διαρραγούν οι σωλήνες που μεταφέρουν τη βενζίνη από το ντεπόζιτο προς το καρπουλατέρ του αυτοκινήτου, θα ρέει βενζίνη προς το μέρος της μηχανής και αυτή που είναι μέσα στις σωλήνες, αλλά και από το ίδιο το ντεπόζιτο. Στην περίπτωση του επιδίκου οχήματος δεν εντοπίστηκαν υπολείμματα εύφλεκτης ύλης. Ενόψει τούτου δεν ήταν δυνατόν να ελεγχθεί κατά πόσο τυχόν καύσιμη ύλη, ήταν ιδίου τύπου βενζίνης που χρησιμοποιούσε το όχημα. Συνακόλουθα ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να πει, ακόμη και στη περίπτωση που χρησιμοποιήθηκε οποιαδήποτε εύφλεκτη ύλη, κατά πόσο η εύφλεκτη ύλη που προκάλεσε την πυρκαγιά προήλθε από τα καύσιμα του οχήματος. Από τα ευρήματα του δεν ήταν σε θέση να καθορίσει ποια ήταν η αιτία που προκάλεσε την πυρκαγιά στο συγκεκριμένο όχημα. Κατέληξε ότι αυτή οφειλόταν σε άγνωστη αιτία, διευκρινίζοντας ότι σε αυτή μπορεί να συνέβαλε ο μη έγκαιρος εντοπισμός της αφού η Πυροσβεστική ειδοποιήθηκε στις 05:
5. Δεν απέκλεισε η φωτιά να προκλήθηκε κακόβουλα παράλληλα όμως δεν απέκλεισε η φωτιά να προκλήθηκε από βραχυκύκλωμα. Τα πιο πάνω καταγράφονται και στην έκθεση του, Ενδειξη Ε, που ετοίμασε για το σκοπό αυτό, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Στην αντεξέτασή του ο ΜΚ5 ανέφερε ότι το επίδικο όχημα μετακινήθηκε από τη θέση όπου βρισκόταν έτσι ώστε να ελέγξουν κατά πόσο υπήρχε εύφλεκτη ύλη στο έδαφος, κάτω από αυτό. Το έδαφος δε στο μέρος που ήταν σταθμευμένο το συγκεκριμένο όχημα ήταν σταμπωτό, γραφιάτο, με μικρορωγμές και συγκεκριμένα υπήρχε ο αρμός, ο οποίος εύκολα απορροφά οποιαδήποτε ουσία. Αν κάποιος έριχνε βενζίνη πάνω σε ένα αυτοκίνητο, κατά πόσο αυτή θα έσταζε στο έδαφος, εξαρτάτο από την ποσότητα της βενζίνης που χρησιμοποιήθηκε. Υπήρχε επίσης το ενδεχόμενο αν η βενζίνη ερίχνετο πάνω στα 'wipers' και στη συνέχεια κυλούσε μέσα στις 'χωλέτρες', αυτή να μην έσταζε στο έδαφος. Στη δεύτερη περίπτωση, ήτοι στην περίπτωση που υπήρχε βενζίνη στις χωλέτρες θα ήταν πολύ εύκολο για τους ειδικούς να ανιχνεύσουν την καύσιμη ύλη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, λόγω της ολοκληρωτικής καταστροφής του μπροστινού μέρους του αυτοκινήτου, τούτο δεν κατέστη δυνατό. Πρόσθεσε δε ότι ακόμη και οι 'χωλέτρες' κάτω από τους καθαριστήρες δεν εντοπίστηκαν γιατί είχαν καεί ολοσχερώς. Ο μάρτυρας ήταν δε απόλυτος ότι αν κάποιο πρόσωπο 'έλουνε' και το πισινό μέρος του συγκεκριμένου αυτοκινήτου, το οποίο έμεινε άθικτο από τη φωτιά, με βενζίνη, τότε η εύφλεκτη ύλη θα μπορούσε πολύ εύκολα να ανιχνευθεί, ως ανέφερε χαρακτηριστικά, θα ήταν 'θέμα δευτερολέπτων' να ανιχνευόταν η εύφλεκτη ύλη. Κατέθεσε περαιτέρω ότι αν κάποιο πρόσωπο 'έλουνε' το αυτοκίνητο με ένα τανκούδι βενζίνη και το άναβε, την ίδια ώρα θα καιγόταν και ο ίδιος. Συνήθως, στις περιπτώσεις εμπρησμών δεν χρησιμοποιείται η βενζίνη από μόνη της καθότι αυτό ενέχει πολλούς κινδύνους για το δράστη. Οι αναθυμιάσεις από τη βενζίνη μπορούν, λόγω του αέρα, να καταλάβουν μία απρόβλεπτη έκταση και ανά πάσα στιγμή να εκραγούν. Συνεπώς, σύμφωνα πάντα με το μάρτυρα, αν κάποιος 'έλουνε' ένα αυτοκίνητο με ένα 'τανκούδι βενζίνη' και δοκίμαζε να το ανάψει, αυτός που προέβαινε στην πιο πάνω ενέργεια θα καιγόταν. Ανέφερε επίσης ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν εντοπίστηκε εύφλεκτη ύλη κάτω ή γύρω από το αυτοκίνητο ή σε οποιοδήποτε σημείο αυτού, ούτε εμπρηστική λωρίδα. Επεξήγησε ότι η εμπρηστική λωρίδα είναι στην ουσία ένα 'μονοπάτι', εμποτισμένο με καύσιμη ύλη που δημιουργείται για να μπορέσει ο εμπρηστής να ανάψει από μακριά την εύφλεκτη ύλη και να οδηγήσει με το μονοπάτι αυτό την πυρκαγιά προς το στόχο του. Η εμπρηστική λωρίδα αφήνει πάντοτε κατάλοιπα και τούτο έστω και αν η Πυροσβεστική Υπηρεσία χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε υλικό για την πυρόσβεση. Λόγω των καταλοίπων που αφήνει, η πρώτη μέριμνα του μάρτυρα, σαν εμπειρογνώμονας που εξετάζει τέτοιας φύσης υπόθεση, ήταν να εντοπίσει κατά πόσο δημιουργήθηκε εμπρηστική λωρίδα, στοιχείο που θα αποδείκνυε, πέραν πάσης αμφιβολίας, το κακόβουλο μέρος της ενέργειας. Για τον εντοπισμό της εύφλεκτης ύλης ο μάρτυρας χρησιμοποίησε τις ειδικές συσκευές της Υπηρεσίας του όπως επίσης και την όσφρηση του. Απαντώντας δε στο σενάριο που του υποβλήθηκε από το συνήγορο υπεράσπισης είπε ότι σε περίπτωση που το συγκεκριμένο αυτοκίνητο είτε 'περιλουζόταν' εξωτερικά με βενζίνη, είτε η βενζίνη χυνόταν κάτω από αυτό και στη συνέχεια γινόταν προσπάθεια ανάφλεξης του, θα προκαλείτο τραυματισμός στον εμπρηστή, 'κατά 99%'. Σε περίπτωση που η βενζίνη έσταζε στο έδαφος θα εντοπίζονταν σίγουρα τα υπολείμματα της. Είναι γι΄ αυτό το λόγο που σπάνια χρησιμοποιείται βενζίνη από μόνης της για εμπρησμούς, χρησιμοποιείται συνήθως 'μίγμα' αυτής. Στην επανεξέτασή ο μάρτυρας ρωτήθηκε κατά πόσο ο τραυματισμός κάποιου εμπρηστή από την ανάφλεξη λόγω χρήσης βενζίνης, εξαρτάτο από την απόσταση που αυτός απείχε από το στόχο και του ζητήθηκε η άποψη του στην περίπτωση που η ανάφλεξη γινόταν με αναμμένο σπίρτο πάνω στο αυτοκίνητο που είχε ήδη περιλουσθεί με βενζίνη. Ο μάρτυρας απάντησε ότι αυτό εξαρτάτο από την ώρα που θα μεσολαβούσε. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι μόνο αν κάποιος ήταν σβέλτος, όπως ο "superman" θα μπορούσε να 'πετάσει' και να διαφύγει, καθότι η βενζίνη από μόνη της είναι έτοιμη για ανάφλεξη, αφού εξατμίζεται άμεσα και δημιουργεί αέρια. Επομένως, σπάνια κάποιος κακοποιός χρησιμοποιεί βενζίνη για να βάλει φωτιά, σε περίπτωση δε που το πράξει σημαίνει ότι «πρέπει να μην του παράτζιηλλε κανένας τι θα πάθει». Ο Ελάδης Σουσανίδης, ΜΚ6, ήταν το πρόσωπο που ενέπλεξε τον κατηγορούμενο στην υπό κρίση υπόθεση. Ο ΜΚ6 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία την 2.6.2015, Ένδειξη Στ. Στην κατάθεσή του κάνει αναφορά σε διάφορα περιστατικά όπου στα πλείστα πλην ενός, με οδηγίες του Λάζαρου Φιλίππου και σε συνεργασία με τον κατηγορούμενο κατέστρεψαν περιουσία τρίτων προσώπων. Σε σχέση με την καταστροφή του οχήματος της Ραμόνα Ματέι, ΜΚ3, ο ΜΚ6 στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ανέφερε ότι το Φεβρουάριο του 2014 ο κατηγορούμενος του ζήτησε «να κάμουν μια δουλειά» αυτός όμως του απάντησε ότι «δεν κάνει πλέον δουλειές» και του ζήτησε «να τον αφήσει ήσυχο». Ο κατηγορούμενος τον απείλησε τότε ότι «ήξερε πολλά» για το πρόσωπό του και αν δεν τον βοηθούσε θα τον κατέδιδε στην Αστυνομία. Ο ΜΚ6 τον ρώτησε τι αφορούσε η συγκεκριμένη δουλειά και ο κατηγορούμενος του είπε ότι η Ραμόνα που έφερνε κοπέλες από τη Ρουμανία και έκανε 'κονσομασιόν', δεν άφηνε τις κοπέλες της να πηγαίνουν μαζί του γιατί αυτός δεν πλήρωνε. Ενόψει τούτου ο κατηγορούμενος ήθελε να της κάμει ζημιά στο αυτοκίνητό της. Περιγράφοντας τα γεγονότα που ακολούθησαν ο μάρτυρας είπε τα πιο κάτω: «Ακολούθως εγώ τον πήρα και έπιασε ένα παγούρι βενζίνη και τον πήγα εκεί κοντά που είναι η τροχαία Λάρνακας και αφού μου έδειξε το αυτοκίνητο εγώ σταμάτησα και αφού κατέβηκε έχυσε εξωτερικά του αυτοκινήτου και το άναψε. Αυτός για να με ευχαριστήσει μου έδωσε 100 ευρώ». Στο σημείο αυτό επισημαίνουμε ότι η Αστυνομία δεν έλαβε συμπληρωματική κατάθεση από τη ΜΚ3 για το συγκεκριμένο θέμα, δεν διερεύνησε καν αν αυτή γνώριζε τον κατηγορούμενο και κατά πόσο οι ισχυρισμοί του ΜΚ6 που πρόβαλε στην κατάθεση του και αφορούσαν τη σχέση του κατηγορουμένου και της παραπονουμένης, ευσταθούσαν. Καταθέτοντας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου ο μάρτυρας αναφερόμενος στο πιο πάνω συμβάν ανέφερε τα πιο κάτω, τα οποία παραθέτουμε αυτούσια: «A. Ήμουν οδηγός και ο κατηγορούμενος βαστούσε ένα τάγκι με πεζίνα. E. Τι οδηγούσετε; A. Μια μοτοσικλέτα μαύρη μάρκας Yamaha δική μου. Πήγαμε ένα γυρό προηγουμένως πριν έχουμε κάτι πάνω μας, δεν ήταν εκεί η Ραμόνα παρκαρισμένη με το αυτοκίνητο της γιατί δούλευε σε μια μπυραρία απ' ότι θυμάμαι, ήταν μέσα στην μπυραρία Tropical στην περιοχή Μακένζυ και μόλις σχόλασε πήγε σπίτι της και ρέξαμε ξανά και το αυτοκίνητο της ήταν εκεί, σταμάτησε το αυτοκίνητο στον δρόμο, γύρισα προς το Mc Donalds και είδα τον που πήγε εκεί και έβαλε πεζίνα στο γυαλί το μπροστινό και στον τροχό του οδηγού τον πισινό όμως που την άλλη του συνοδηγού δεν έβαλε πεζίνα, είχε βάλει μόνο στο ταμπλό και πίσω στον τροχό και έκαμε ένα δρόμο με την πεζίνα.» Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είχε κάνει ένα 'διάδρομο', μια 'λωρίδα' με τη βενζίνη, μήκους 3-4 μέτρων. Σε σχέση με τα αδικήματα, αντικείμενο των κατηγοριών 7 και 8, ο ΜΚ6 κατέθεσε ότι ο κατηγορούμενος τοποθέτησε μία τορπίλα στην πρόσοψη του υποστατικού, την άναψε και στη συνέχεια εγκατέλειψε το χώρο. Αντεξετάστηκε εκτεταμένα κατά πόσο η εκρηκτική ύλη ήταν τορπίλα ή hummer. Μετά από επισταμένη αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν σε θέση να ξεχωρίσει τις εκρηκτικές ύλες και για τον ίδιο η τορπίλα και η hummer ήταν 'το ίδιο πράγμα'. Σε σχέση με τα αδικήματα, αντικείμενο των κατηγοριών 9 και 10, κατέθεσε ότι αυτός και ο κατηγορούμενος πήραν το C-4 και o τελευταίος το έβαλε στην πρόσοψη του καταστήματος IKOS, το άναψε και έφυγαν. Η εκρηκτική ύλη, σύμφωνα πάντα με το μάρτυρα, «δεν έπαιξε» καθότι αυτοί δεν άκουσαν οτιδήποτε. Ανέφερε ακόμη ότι παρόλο που στην κατάθεση του, Ένδειξη Στ, κάνει λόγο για εκρηκτική ύλη C-4, δεν ήταν σε θέση να ξεχωρίζει τα διαφορετικά είδη και τους τύπους των εκρηκτικών υλών. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΕΚ ΠΡΩΤΗΣ ΟΨΕΩΣ ΑΔΙΚΗΜΑ Το δικαίωμα του κατηγορουμένου να υποβάλει ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του προβλέπεται από το άρθρο 74

(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Η Αγγλική Πρακτική του 1962 - [1962] 1 All E.R. 448 που εκδόθηκε από το Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court σαν καθοδήγηση για τους Άγγλους Δικαστές όταν εξετάζουν κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση, έχει υιοθετηθεί και από τα Κυπριακά Δικαστήρια. Η πιο πάνω πρακτική προβλέπει ότι: «. A submission that there is no case to answer may properly be made and upheld: (

1. a)When there has been no evidence to prove an essential element in the alleged offence; (
2. b)when the evidence adduced by the prosecution has been so discredited as a result of cross examination or is so manifestly unreliable that not reasonable tribunal could safely convict on it. Apart from those situations a tribunal should not in general be called on to reach a decision as to conviction or acquittal until the whole of the evidence, which either side wishes to tender, has been placed before it. If, however, a submission is made that there is no case to answer the question should depend not so much on whether the adjudicating tribunal (if compelled to do
3. so)would at that stage convict or acquit but on whether the evidence is such that a reasonable tribunal might convict. If a reasonable tribunal might convict on the evidence so far laid before it, there is a case to answer.» Η Πρακτική του 1962 δεν είναι δεσμευτική για τα Κυπριακά Δικαστήρια, αποτελεί όμως ένα σωστό οδηγό για αυτά όταν ασκούν ποινική δικαιοδοσία. Στην Αzinas and Another v. Police

(1981)2 CLR 9, αναφέρθηκαν επί του θέματος σχετικά τα πιο κάτω: ' ... Το Practice Note, αν και δεν είναι δεσμευτικό για τα Κυπριακά Δικαστήρια, αποτελεί στην πρακτική ένα αξιόλογο οδηγό και σωστά έχει ακολουθηθεί από τα ποινικά δικαστήρια του τόπου μας, λόγω της ομοιότητας του δικού μας δικαίου στο ζήτημα τούτο με το Αγγλικό και επειδή εκφράζει τις βασικές αρχές που ένα δικαστήριο πρέπει να΄χει υπόψη του, όταν παίρνει τη σχετική απόφαση στο θέμα τούτο'. Στην υπόθεση R. v. Galbraith

(1981)2 All E.R. 1061, το Αγγλικό Εφετείο εξετάζοντας τις αρχές από τις οποίες το Δικαστήριο καθοδηγείται, όταν εξετάζει εκ πρώτης όψεως υπόθεση, είπε τα πιο κάτω, σε ελεύθερη μετάφραση στα Ελληνικά: «Πώς τότε ο Δικαστής πρέπει να αντιμετωπίσει εισήγηση ότι δεν υπάρχει υπόθεση,

(1)Αν δεν υπάρχει μαρτυρία ότι το ισχυριζόμενο αδίκημα έχει διαπραχθεί από τον Κατηγορούμενο, δεν υπάρχει δυσκολία. Ο Δικαστής θα σταματήσει φυσικά την υπόθεση.

(2)Η δυσκολία εγείρεται όταν υπάρχει κάποια μαρτυρία, αλλά αυτή είναι αδύνατου χαρακτήρα (tenuous character), παραδείγματος χάριν λόγω αδυναμίας ή ασάφειας ή όταν δεν συνάδει με άλλη μαρτυρία. (α) Όταν ο Δικαστής καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η μαρτυρία που λαμβάνεται υπόψη στον πιο ψηλό βαθμό της (taken as its highest), είναι τέτοια που οι ένορκοι, ορθά καθοδηγούμενοι, δεν θα μπορούσαν δικαίως να καταδικάσουν στηριζόμενοι πάνω της, τότε είναι καθήκον του Δικαστή να σταματήσει την υπόθεση. (β) Όταν όμως η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής είναι τέτοια που η βαρύτητά της ή η αδυναμία της εξαρτάται από την αξιοπιστία κάποιου μάρτυρα ή από άλλα θέματα που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία των ενόρκων και όταν σε μια πιθανή θεώρηση των γεγονότων υπάρχει μαρτυρία επί της οποίας οι ένορκοι μπορούν να βασισθούν για να καταλήξουν ότι ο Κατηγορούμενος είναι ένοχος, τότε το θέμα πρέπει να αφίεται από το Δικαστήριο για να αποφασισθεί από τους ενόρκους.». Καθοδηγητική και πολύ διαφωτιστική επί του θέματος είναι και η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας και Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133. Ο Δικαστής Πικής, , αναλύοντας τον όρο «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» είπε τα πιο κάτω τα οποία παραθέτουμε αυτούσια: «Όπως ο όρος "εκ πρώτης όψεως υπόθεση" υποδηλώνει, η κλήση του κατηγορουμένου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν ως θέμα πρώτης όψεως, δηλαδή, μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης, δικαιολογείται η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση. Ο όρος "εκ πρώτης όψεως υπόθεση" χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης, δηλαδή, την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Χρήσιμη ανάλυση του όρου "εκ πρώτης όψεως υπόθεση" γίνεται στην απόφαση της ολομέλειας In Re Kakos

(1985)1 CLR 250. ............................ H απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) oποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου. ...................................................................................................... Οι διατάξεις του Άρθρου 74

(1)(β) του Κεφ. 155 εναρμονίζονται, όπως επεξηγείται, με τα αγγλικά θέσμια στον προσδιορισμό εκ πρώτης όψεως υπόθεσης και για το λόγο αυτό τόσο η Πρακτική του 1962 όσο και η σχετική αγγλική νομολογία (Βλέπε μεταξύ άλλων: (

1. a)Wiseman & Another v. Borneman & Others [1967] 3 All E.R. 1045. (
2. b)Cozens v. Brutus [1972] 2 All E.R. 1. (
3. c)Ellis v. Jones [1973] 2 All E.R. 893. (
4. d)R. v. Galbraith [1981] 2 All E.R. 1061 (
5. e)R. v. Barker (Note [1975] 65 Cr. App. R. 287) οριοθετούν το πλαίσιο διαπίστωσης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης». Με βάση τις πιο πάνω αρχές θα προχωρήσουμε και θα εξετάσουμε την εισήγηση που πρόβαλε η υπεράσπιση για απόρριψη όλων των κατηγοριών στο στάδιο αυτό. Κατηγορία 6 Αντικείμενο της εν λόγω κατηγορίας είναι όπως έχουμε ήδη αναφέρει το αδίκημα του εμπρησμού κατά παράβαση του άρθρου 315(α) του Ποινικού Κώδικα ως έχει τροποποιηθεί από το Νόμο 85

(1)/

1. Έχουμε ήδη παραθέσει τις λεπτομέρειες του αδικήματος πιο πάνω στην απόφασή μας και γι΄ αυτό θεωρούμε περιττό να τις επαναλάβουμε, απλώς υπενθυμίζουμε ότι το αδίκημα αφορά την καταστροφή του οχήματος της Ραμόνα Ματέι. Συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι όπως η φωτιά σε οποιοδήποτε μηχανοκίνητο όχημα τεθεί εσκεμμένα και παράνομα. Ως εκ τούτου η Κατηγορούσα Αρχή όφειλε στην προκειμένη περίπτωση να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια μαρτυρία ώστε να δικαιολογείται εκ πρώτης όψεως συμπέρασμα ότι η καταστροφή του οχήματος της ΜΚ3 από την φωτιά ήταν το αποτέλεσμα εσκεμμένης και παράνομης ενέργειας. Έχουμε διεξέλθει με προσοχή την ενώπιον μας μαρτυρία για σκοπούς εξέτασης της εισήγησης της Υπεράσπισης. Με βάση τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από την Κατηγορούσα Αρχή προκύπτουν τα πιο κάτω: Το επίδικο όχημα παρουσίαζε σοβαρή μηχανική βλάβη για περίοδο 2-3 μηνών πριν το συμβάν από την οποία προκαλείτο υπερθέρμανση σε διάφορα μέρη της μηχανής. Λίγες ώρες πριν το επίδικο συμβάν ενώ η παραπονουμένη, ΜΚ3, πήγαινε στην εργασία της το 'fan' του όχηματος παρουσίαζε προβλήματα ενώ καπνός εισήλθε εντός της καμπίνας του. Προβλήματα παρουσίαζε και λίγες ώρες αργότερα, όταν η παραπονούμενη, ΜΚ3, επέστρεφε από την εργασία της, το όχημα μύριζε 'κρουσμένα λάστιχα'. Η παραπονούμενη, ΜΚ3, ειδοποιήθηκε από την Αστυνομία και την Πυροσβεστική Υπηρεσία, ένα μήνα μετά το συμβάν, ότι η φωτιά στο όχημα της είχε προκληθεί από βραχυκύκλωμα, θέση που δεν αμφισβητήθηκε. Ο εμπειρογνώμονας της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, ΜΚ5, δεν ήταν σε θέση να πει με θετικό τρόπο κατά πόσο η φωτιά στο αυτοκίνητο είχε προκληθεί από εσκεμμένη παράνομη ενέργεια ή ήταν αποτέλεσμα βραχυκυκλώματος. Το όχημα υποβλήθηκε σε ενδελεχείς ελέγχους από τους άνδρες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και δεν εντοπίσθηκαν οπουδήποτε υπολείμματα/ενδείξεις εύφλεκτης ύλης. Οι άνδρες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας έλεγξαν ενδελεχώς και το χώρο όπου βρισκόταν το όχημα και δεν εντόπισαν οπουδήποτε υπολείμματα/ενδείξεις εύφλεκτης ύλης. Σε περίπτωση που χρησιμοποιείτο βενζίνη για την πρόκληση φωτιάς στο όχημα, ο δράστης, κατά 99%, θα καιγόταν και ο ίδιος. Σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονα, ΜΚ5, μόνο ένα πρόσωπο με τις ικανότητες του φανταστικού ήρωα 'σούπερμαν' θα μπορούσε να θέσει φωτιά με βενζίνη και να μην καεί και ο ίδιος. Υπενθυμίζουμε ότι σύμφωνα με τον ΜΚ6 η εύφλεκτη ύλη που χρησιμοποιήθηκε από τον κατηγορούμενο ήταν ένα 'ταγκούι βενζίνης'. Επισημαίνουμε δε ότι ο ΜΚ6 πουθενά στη μαρτυρία του ανέφερε για τραυματισμό του κατηγορουμένου. Ο ΜΚ6 ισχυρίσθηκε ότι ο κατηγορούμενος είχε βάλει βενζίνη και στον πισινό δεξιό τροχό του οχήματος. Η πιο πάνω θέση δεν συνάδει με την πραγματική μαρτυρία και συγκεκριμένα με τη μαρτυρία του ΜΚ
2. Ο ΜΚ5 δεν εντόπισε υπολείμματα εύφλεκτης ύλης σε οποιοδήποτε μέρος του οχήματος. Αν όντως είχε χυθεί βενζίνη στο συγκεκριμένο σημείο του οχήματος, ο ΜΚ5 ήταν απόλυτος ότι θα εντόπιζε υπολείμματα εύφλεκτης ύλης, καθότι ο τροχός και το πίσω μέρος του οχήματος δεν είχαν καεί. Ο ΜΚ6 ισχυρίσθηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος, μετά που έχυσε στο όχημα βενζίνη, δημιούργησε 'δρόμο' με τη βενζίνη, μήκους 3-4 μέτρων. Και αυτή η θέση αντικρούεται από τη πραγματική μαρτυρία, ο εμπειρογνώμονας δεν εντόπισε οποιαδήποτε ίχνη/υπολείμματα βενζίνης στο χώρον. Ο εμπειρογνώμονας ήταν κατηγορηματικός επί του θέματος ότι η εμπρηστική λωρίδα, πάντοτε αφήνει κατάλοιπα ακόμη και στην περίπτωση που η Πυροσβεστική Υπηρεσία χρησιμοποιούσε οποιοδήποτε υλικό για σκοπούς πυρόσβεσης. Οι διιστάμενες απόψεις επί των καίριων σημείων που έχουμε επισημάνει πιο πάνω, δημιουργούν ασάφεια και κενό στη μαρτυρία. Ενόψει των πιο πάνω, είναι αδύνατο να καταλήξουμε σε θετικό συμπέρασμα, έστω και εκ πρώτης όψεως, ότι η φωτιά τέθηκε με τη χρήση βενζίνης και ήταν το προϊόν εσκεμμένης και παράνομης ενέργειας. Από το σύνολο λοιπόν της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μας δεν έχει καταδειχθεί θετικά, ακόμη και για αυτό το στάδιο της υπόθεσης, ότι η πρόκληση της φωτιάς και η καταστροφή του οχήματος της ΜΚ3, οφείλετο σε εσκεμμένη και παράνομη ενέργεια και άρα σε φωτιά εντός την έννοιας του άρθρου 315(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
3. Ήτοι δεν έχει στοιχειοθετηθεί το βασικό συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Πέραν όλων των πιο πάνω όμως, παρατηρούμε πως με βάση τη μαρτυρία της ιδίας της παραπονουμένης, ΜΚ3, ο κατηγορούμενος το συγκεκριμένο βράδυ βρισκόταν μαζί της, στο διαμέρισμα της και ουδέποτε είχε οποιαδήποτε διαφορά μαζί του. Με βάση λοιπόν τα όσα έχουμε αναφέρει ανωτέρω κρίνουμε ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου στην κατηγορία
4. Κατά συνέπεια, η επί του προκειμένου εισήγηση της υπεράσπισης μας βρίσκει σύμφωνους. Η κατηγορία 6 απορρίπτεται και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται σε αυτήν. Κατηγορίες 7 μέχρι 10 Έχουμε εξετάσει την εισήγηση της υπεράσπισης με οδηγό τις νομικές αρχές που έχουμε παραθέσει ανωτέρω. Η εισήγηση της Υπεράσπισης δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Καταλήγουμε ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου στις κατηγορίες 7 μέχρι 10, αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων και συνεπώς ο κατηγορούμενος καλείται να προβάλει την υπεράσπιση του στις εν λόγω κατηγορίες. Κατηγορία 11 Αντικείμενο της κατηγορίας 11 είναι η κατοχή της εκρηκτικής ύλης SEMTEX-H, χωρίς άδεια από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών. Εν πρώτοις θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι στη μαρτυρία που κατατέθηκε ενώπιον μας πουθενά δεν γίνεται αναφορά σε εκρηκτική ύλη SEMTEX-.Η. Αναφορά σε εκρηκτική ύλη γίνεται στην έκθεση του πυροτεχνουργού Χρίστου Σιακαλλή, τεκμήριο 7, το περιεχόμενο της οποίας έγινε παραδεκτό γεγονός και στη μαρτυρία του ΜΚ6, Ελάδη Σουσανίδη. Στο τεκμήριο 7, γίνεται αναφορά και στον εκρηκτικό μηχανισμό που εντοπίσθηκε έξω από το κατάστημα IKOS, ο οποίος εξετάσθηκε από τον πυροτεχνουργό. Παρατηρούμε όμως ότι σε κανένα σημείο της εν λόγω έκθεσης γίνεται αναφορά σε εκρηκτική ύλη 'SEMTEX-H'. Το ίδιο ισχύει σε σχέση με τη μαρτυρία του Ελάδη Σουσανίδη, ΜΚ
5. Ο τελευταίος τόσο στην κατάθεση του στην αστυνομία Ένδειξη Στ, την οποία υπενθυμίζουμε υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου αναφέρθηκε σε εκρηκτική ύλη τύπου C-4, ουδέποτε όμως αναφέρθηκε σε εκρηκτική ύλη SEΜTEX-H, που αποτελεί και το αντικείμενο της υπό κρίση κατηγορίας. Με βάση τα πιο πάνω, τα οποία είναι και αδιαμφισβήτητα, μας προβλημάτισε στο στάδιο αυτό κατά πόσο είναι προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης η τροποποίηση των λεπτομερειών του αδικήματος της 11ης κατηγορίας δια της απάλειψης στην 2ην γραμμή, της φράσης 'SEMTEX-H' και αντικατάστασης αυτής με την φράση 'C-4'. Διαπιστώνουμε ότι το συγκεκριμένο στοιχείο, ήτοι το κατ' ισχυρισμό είδος της εκρηκτικής ύλης που χρησιμοποιήθηκε ήταν σε γνώση της κατηγορούσας αρχής, εξ αρχής, πολύ πριν καταχωρίσει το κατηγορητήριο. Η έκθεση του πραγματογνώμονα Χρίστου Σιακαλλή, τεκμήριο 7, που πραγματεύεται το θέμα της εκρηκτικής ύλης και της οποίας το περιεχόμενο αποτελεί παραδεκτό γεγονός είναι ημερομηνίας 17.2.2014, ενώ η γραπτή κατάθεση του ΜΚ6, όπου γίνεται αναφορά στο είδος της εκρηκτικής ύλης που χρησιμοποιήθηκε είναι ημερομηνίας 2.6.
6. Το κατηγορητήριο καταχωρήθηκε τη 19.10.
7. Πέραν τούτου, λαμβάνουμε υπόψη την γραμμή υπεράσπισης του κατηγορούμενου με την οποία αμφισβητήθηκε έντονα το είδος της εκρηκτικής ύλης, καθώς επίσης και το γεγονός ότι η κατηγορούσα αρχή, παρά το ότι γνώριζε τόσο το περιεχόμενο της κατάθεσης του ΜΚ6, γραπτής αλλά και προφορικής, όσο και την έκθεση του εμπειρογνώμονα, τεκμήριο 7, ουδέν αίτημα προώθησε για τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Επισημαίνουμε δε ότι τούτο θα μπορούσε να το πράξει από την πρώτη φορά που η υπόθεση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο στάδιο που παρουσίαζε την υπόθεση της. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω γεγονότα και τις αρχές της νομολογίας που διέπουν το συγκεκριμένο ζήτημα[1] κρίνουμε πώς δεν θα ήταν δίκαιο για τον κατηγορούμενο σε αυτό τα στάδιο της διαδικασίας να προχωρήσουμε στην εν λόγω τροποποίηση. Περαιτέρω, ακόμη και στην περίπτωση που αποδεικνύετο ότι η εκρηκτική ύλη που ανευρέθηκε στον τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην κατηγορία 11 ήταν SEMTEX-H, ουδεμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από την οποία θα μπορούσε να εξαχθεί το συμπέρασμα πως για την κατοχή της χρειαζόταν σχετική άδεια από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών και αφετέρου ότι αν όντως την κατείχε ο κατηγορούμενος δεν είχε την σχετική άδεια. Αυτή δε η παράλειψη της κατηγορούσας αρχής οδηγεί αναπόφευκτα και στην αποτυχία απόδειξης τουλάχιστον ενός από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 4

(1)(ε) και 4(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54, όπως αυτό αντικαταστάθηκε από το Νόμο 19 (Ι)/

1. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω καταλήγουμε ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία προς στοιχειοθέτηση της κατηγορίας 11, αφού η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είχε κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος, την εκρηκτική ύλη SEMTEX-H και δη χωρίς να έχει την προς τούτο, αν αυτή απαιτείτο, άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών. Συνακόλουθα η κατηγορία 11 απορρίπτεται και ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται σε αυτή. Εν όψει λοιπόν της πιο πάνω απόφασης μας καλούμε τον κατηγορούμενο να προβάλει την υπεράσπιση του στις κατηγορίες 7, 8, 9 και
2. Ο κατηγορούμενος δύναται: (α) Να προβεί σε ανώμοτη δήλωση από το εδώλιο και τη θέση που ευρίσκεται, οπόταν δεν θα υπόκειται σε αντεξέταση. (β) Να καταθέσει ενόρκως από το εδώλιο του μάρτυρος, οπόταν θα υπόκειται σε αντεξέταση. (γ) Ασκώντας το δικαίωμα σιωπής να μην προβεί ούτε σε δήλωση αλλά ούτε και να καταθέσει ενόρκως. (δ) Οποιοδήποτε από τα πιο πάνω δικαιώματα του κι αν εξασκήσει να καλέσει μάρτυρες προς υπεράσπιση του. (Υπ.) ........................................... Τ. Καρακάννα Π.Ε.Δ. (Υπ.) ........................................... Α. Κονής Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........................................... Τ. Κατσικίδης Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Assize Court/Interim Αναφορά: Ενδιάμεση Απόφαση (εκ πρώτης όψεως υπόθεση) [1] Bλέπετε σχετικά Ανδρέας Αχτάρ κ.α. ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ 397, Lanitis Bros v. Ιατρικών Υπηρεσιών

(1995)2 Α.Α.Δ 266 και το σύγγραμμα των κ.κ. Λοΐζου και Πική Criminal Procedure in Cyprus σελίδα 71). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο