← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χρίστος Μιλτιάδους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 20173/13, 12/8/2016

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χρίστος Μιλτιάδους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 20173/13, 12/8/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:B141 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Λουκίδου Βασιλείου, Ε. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 20173/13 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού και

  1. Χρίστος Μιλτιάδους
  2. Στέλιος Παναγιώτου Κατηγορούμενων Ημερομηνία: 12.8.16 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Αβρααμίδης Για κατηγορούμενο 2: Κ. Γ. Λουιζίδης Κατηγορούμενος 2 Παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Με βάση το κατηγορητήριο ο 2ος κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 1, 2, 7, 8, 9 και 10, για τα αδικήματα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος και της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 371, 255 ,262 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  3. Η υπόθεση για τον 1ον κατηγορούμενο ολοκληρώθηκε σε προγενέστερο στάδιο. Αφού αυτός δήλωσε παραδοχή σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε με βάση το κατηγορητήριο τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης λήφθηκαν υπόψη κατά την επιβολή της ποινής σε άλλη ποινική υπόθεση που αντιμετώπιζε ενώπιον του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων όπως αυτές εκτίθενται στο κατηγορητήριο, ο 2ος κατηγορούμενος (που στο εξής θα καλείται ο κατηγορούμενος) σε τρείς περιπτώσεις συνωμότησε με τον 1ον κατηγορούμενο και έκλεψαν τα αυτοκίνητα με αριθμούς εγγραφής VZ 805, LT 719 και HC 625 περιουσία των Χριστάκη Πιερίδη, Νεόφυτου Φιλίππου και Φίλιππου Φιλίππου αντίστοιχα. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η κατηγορούσα αρχή κάλεσε τέσσερις μάρτυρες κατηγορίας, τον αστυφύλακα 3075 Α. Κωνσταντίνου (ΜΚ1), τον αστυφύλακα 2877 Α. Παπαμιχαήλ (ΜΚ2) τον αστυφύλακα 2165 Χ. Χαραλάμπους (Μ.Κ.3) και τον αστυφύλακα 68 Γ. Γιακουμή . Ο κατηγορούμενος μετά που κλήθηκε σε απολογία επέλεξε και έδωσε ένορκη κατάθεση χωρίς να προσκομίσει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία. Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας κατατέθηκε υπό την μορφή παραδεκτών γεγονότων τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Κατατέθηκαν επίσης δύο δέσμες φωτογραφιών και σημειώθηκαν ως Τεκμ.2 και Τεκμ.
  4. Από τα γεγονότα που δηλώθηκαν παραδεκτά αλλά και αυτά που παρέμειναν αναντίλεκτα προκύπτουν τα ακόλουθα. Το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής VZ 805 μάρκας Isuzu τύπου βαν το οποίο φαίνεται στις φωτογραφίες Τεκμ. 3, αξίας €1.500 κλάπηκε μεταξύ της 11ης και 12ης Ιουνίου του 2012 από ανοικτό χώρο στο χωριό Πισσούρι. Το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής LT 719 μάρκας Isuzu τύπου μονοκάμπινο αξίας €1.200,κλάπηκε μεταξύ της 25ης Μαΐου και 3ης Ιουνίου του 2012 ενώ βρισκόταν ακινητοποιημένο στην οδό Μέρικα πάροδο της οδού Κοιλάδων στο Πισσούρι και το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής HC 625 μάρκας Morris τύπου βαν αξίας €1.400, κλάπηκε μεταξύ της 25ης Μαΐου και 3ης Ιουνίου του 2012 ενώ βρισκόταν ακινητοποιημένο σε ανοικτό χωράφι στην περιοχή Χαβούζα, Άγιος Μαυρίκιος στο Πισσούρι. Το εν λόγω αυτοκίνητο κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν έφερε αριθμούς εγγραφής και ήταν διαγραμμένο εν τη εννοία του Νόμου από το έτος
  5. Η διερεύνηση της υπόθεσης άρχισε μετά από πληροφορία που δόθηκε στην αστυνομία από ιδιοκτήτη μονάδας επεξεργασίας παλαιών μετάλλων σε σχέση με υποψίες πως το όχημα με αριθμούς εγγραφής VZ 805 αποτελούσε προϊόν κλοπής και η περισυλλέγουσα μαρτυρία οδήγησε στην σύλληψη των κατηγορουμένων 1 και 2.Μετά τη σύλληψη του ο κατηγορούμενος έδωσε στην αστυνομία θεληματική κατάθεση κατά την οποία αναφέρθηκε σε γεγονότα που σχετίζονται με την κλοπή του εν λόγω οχήματος και στη συνέχεια υπέδειξε σε συγκεκριμένο χωράφι αριθμό αντικειμένων που βρίσκονταν μέσα σε αυτό. Κατά τη διάρκεια της κράτησης του λήφθηκε από αυτόν και ανακριτική κατάθεση σε σχέση με την κλοπή των αυτοκινήτων με αριθμούς εγγραφής LT 719 και HC 625 και κατόπιν δικής του επιθυμίας προέβη σε διάφορες υποδείξεις σκηνών. Ο κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο αλλά και μέχρι σήμερα είναι επαγγελματίας οδηγός ρυμουλκού-πλατφόρμας και αναλαμβάνει τη φόρτωση αυτοκινήτων έναντι αμοιβής. Όλοι οι μάρτυρες κατηγορίας ήσαν αστυνομικοί οι οποίοι καταθέτοντας στο Δικαστήριο αναφέρθηκαν στις διάφορες ενέργειες που έκαναν μέσα στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων τους κατά τη διερεύνησης της υπόθεσης. Ο ΜΚ1 φωτογράφησε τα διάφορα αντικείμενα που υποδείχθηκαν από τον κατηγορούμενο σε ανοικτό χωράφι τα οποία σύμφωνα με τη μαρτυρία προηγουμένως βρίσκονταν μέσα στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής VZ
  6. Ο μάρτυρας κατάθεσε τις εν λόγω φωτογραφίες σε δέσμη και σημειώθηκαν ως τεκμ.
  7. Σύμφωνα με το περιεχόμενο των φωτογραφιών τα αντικείμενα αυτά ως επί το πλείστο επρόκειτο για αριθμό πλαστικών δοχείων, εργαλείων και μερικών μεταχειρισμένων ειδών υπόδησης. Η μαρτυρία του ΜΚ1 ήταν τυπική παρέμεινε αναντίλεκτη και γίνεται αποδεκτή. Ο ΜΚ2 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε τις γραπτές καταθέσεις του Τεκμ. 4 και
  8. Σε αυτές αναφέρει μεταξύ άλλων πως ο κατηγορούμενος κατόπιν δικής του επιθυμίας προέβη σε διάφορες υποδείξεις σκηνών όπου υπέδειξε συγκεκριμένο χωράφι στην περιοχή Άγιος Μαυρίκιος, ως το σημείο από όπου καθ' υπόδειξη του 1ου κατηγορούμενου φόρτωσε στο ρυμουλκό του το όχημα με αρ. εγγρ.HC625 καθώς και τη συγκεκριμένη μονάδας ανακύκλωσης αυτοκινήτων στην οποία μετέφερε και εκφόρτωσε το αναφερόμενο όχημα. Στις 20.6.2012 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα της συνομωσίας και της κλοπής του εν λόγω οχήματος και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «έκαμα την μεταφορά». Κατέθεσε επίσης στο Δικαστήριο τα σχετικά έντυπα υπόδειξης σκηνών που σημειώθηκαν ως Τεκμ. 5 και
  9. Σε αυτά όπως ανέφερε, κατέγραψε τόσο τις δικές του ενέργειες όσο και τις αντίστοιχες δηλώσεις του κατηγορούμενου κάτω από τις οποίες ο τελευταίος έθεσε την υπογραφή του. Στο έντυπο Τεκμ. 6 στο σημείο που καταγράφεται η δήλωση του κατηγορούμενου σε σχέση με το χώρο που εκφόρτωσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγρ. LT719 αναφέρονται τα εξής « εκατέβασα το δαμέ στο χωράφι δίπλα που το σπίτι μου την ίδια νύκτα που το κλέψαμε που το Πισσούρι. Το πρωί επήα δουλειά και που εστράφηκα έλειπε. Εκανόνισε το ο Παρπέρης». Σημειώνεται πως μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία διευκρινίσθηκε ότι το όνομα «Παρπέρης» είναι το παρωνύμιο του 1ου κατηγορούμενου. Αντεξεταζόμενος σε σχέση με τη καταγραφή της πιο πάνω δήλωσης του κατηγορούμενου στο τεκμ. 6, ο ΜΚ2 δήλωσε με βεβαιότητα ότι ο ίδιος κατέγραψε επακριβώς αυτά που ανέφερεο κατηγορούμενος. Περαιτέρω ερωτηθείς κατά πόσο ο κατηγορούμενος ομολόγησε πως έκλεψε οποιοδήποτε από τα αναφερόμενα στο κατηγορητήριο οχήματα ή κατά πόσο αυτός δήλωσε ότι ως επαγγελματίας οδηγός έκανε μόνο την μεταφορά τους, ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να δώσει σαφή απάντηση δηλώνοντας πως δεν θυμάται τι του ανέφερε ο κατηγορούμενος ένεκα του μεγάλου χρονικού διαστήματος που παρήλθε από την διερεύνηση της υπόθεσης. Η μαρτυρία του ΜΚ2 αναφορικά με τις ενέργειες που έκανε μέσα στα πλαίσια της διερεύνησης της υπόθεσης γίνεται αποδεκτή αφού κατά τη διάρκεια της ένορκης κατάθεσης του παρέμεινε σταθερός και ειλικρινής χωρίς σε οποιοδήποτε στάδιο να κλονισθεί η αξιοπιστία του. Η ορθότητα του περιεχομένου της πιο πάνω δήλωση του κατηγορούμενου στο τεκμ. 6 και η βαρύτητα που θα πρέπει να της δοθεί θα εξεταστεί στη συνέχεια μέσα από το σύνολο της μαρτυρίας. Ο ΜΚ3 υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του Τεκμ. 8 όπου αναφέρει ότι έλαβε θεληματική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στην οποία μεταξύ άλλων παραδέχεται την κλοπή του διπλοκάμπινου οχήματος με αρ, εγγρ.VZ
  10. Από τη μαρτυρία του ΜΚ3 γίνεται αποδεκτό ότι αυτός έλαβε τη θεληματική κατάθεση του κατηγορούμενου την οποία και κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμ.
  11. Η θέση του όμως ότι ο κατηγορούμενος στη θεληματική αυτή κατάθεση του δηλώνει παραδοχή στο αδίκημα της κλοπής του εν λόγω οχήματος δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται δεδομένου ότι από το ίδιο το περιεχόμενο του Τεκμ.9 δεν προκύπτει τέτοια ομολογία εκ μέρους του κατηγορούμενου. Ο ΜΚ4 υιοθέτησε την γραπτή κατάθεση του Τεκμ. 10 στην οποία αναφέρει πως στις 14.6.12 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στην οποία ο τελευταίος ανέφερε ότι κατ' εντολή του 1ου κατηγορούμενου παρέλαβε με το ρυμουλκό του το όχημα με αρ. εγγρ.HC 625 από χωράφι στην περιοχή Άγιος Μαυρίκιος στο Πισσούρι και το μετέφερε σε συγκεκριμένη μονάδας ανακύκλωσης αυτοκινήτων. Ο μάρτυρας κατέθεσε στο Δικαστήριο την ανακριτική κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο η οποία και σημειώθηκε ως Τεκμ.
  12. Αντεξεταζόμενος δήλωσε πως δεν έκανε οποιεσδήποτε άλλες ενέργειες σε σχέση με την υπόθεση. Διευκρίνισε επίσης ότι πριν να λάβει την κατάθεση από τον κατηγορούμενο τον πληροφόρησε τα συγκεκριμένα αδικήματα τα οποία βρίσκονταν υπό διερεύνηση. Γίνεται συνεπώς αποδεκτό από τη μαρτυρία του ότι αυτός έλαβε από τον κατηγορούμενο την ανακριτική κατάθεση τεκμ.
  13. Σημειώνεται ότι με βάση το περιεχόμενο του Τεκμ. 11 ο κατηγορούμενος πληροφορείται ότι διερευνάται η κλοπή των οχημάτων με αρ. εγγρ. LT719, HC 625 και ενός ακόμα οχήματος που δεν αφορά την υπό εξέταση υπόθεση. Όπως και πιο πάνω αναφέρεται ο κατηγορούμενος μετά την κλήση του σε απολογία επέλεξε και έδωσε ένορκη κατάθεση κατά την οποία υιοθέτησε το περιεχόμενο των γραπτών καταθέσεων του Τεκμήρια 9 και 11 και στην συνέχεια απάντησε στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν περιγράφοντας πως εξελίχθηκαν τα γεγονότα σύμφωνα με τη δική του εκδοχή. Ήταν η θέση του ότι ως επαγγελματίας οδηγός και ιδιοκτήτης ρυμουλκού φόρτωνε, μετέφερε και εκφόρτωνε τα επίδικα οχήματα καθ΄ υπόδειξη και εκτελώντας τις οδηγίες του 1ου κατηγορούμενου έναντι της ανάλογης αμοιβής. Μέσα στα πλαίσια αυτά, εκτός από τα επίδικα οχήματα, καθ' υπόδειξη και με βάση τις οδηγίες του 1ου κατηγορούμενου μετάφερε με το ρυμουλκό του σε μονάδες ανακύκλωσης παλαιών μετάλλων και διάφορα άλλα οχήματα καθώς και μία γεννήτρια ενώ για την κάθε μεταφορά που εκτελούσε πληρωνόταν από τον 1ον κατηγορούμενο το ποσό των €50.Σε σχέση με τα τρία οχήματα που με βάση τα παραδεκτά γεγονότα αυτά έχουν κλαπεί ανέφερε πως το όχημα με αρ. εγγρ.HC625 μάρκας Morris με οδηγίες του 1ου κατηγορούμενου το φόρτωσε από ένα ανοιχτό χωράφι στον Άγιο Μαυρίκιο στο χωριό Πισσούρι και το μετέφερε και το εκφόρτωσε σε συγκεκριμένη μονάδα ανακύκλωσης οχημάτων στη βιομηχανική περιοχή του Ύψωνα. Όταν έφθασαν εκεί ο 1ος κατηγορούμενος συνομίλησε με τους ιδιοκτήτες της μονάδας ανακύκλωσης χωρίς όμως ο ίδιος να γνωρίζει τι διαμείφθηκε μεταξύ τους. Σε σχέση το όχημα με αρ. εγγρ.LT719 μάρκας Isuzuο 1ος κατηγορούμενος του τηλεφώνησε γύρω στις οκτώ το βράδυ και του είπε ότι θα του αναθέσει τη μεταφορά ενός ακόμα αυτοκινήτου αλλά θα τον ενημέρωνε αργότερα. Την ίδια νύκτα περί η ώρα 11.30 με 12.00 τον κάλεσε ξανά στο τηλέφωνο και αφού του ζήτησε να βρεθούν σε συγκεκριμένο δρόμο στο Πισσούρι στη συνέχεια του υπέδειξε το όχημα το οποίο βρισκόταν μέσα σε ανοικτό χωράφι και του ζήτησε να το φορτώσει στο ρυμουλκό του. Το όχημα αυτό με βάση τις οδηγίες του 1ου κατηγορούμενου το μετέφερε και το εκφόρτωσε σε παρακείμενο χωράφι έξω από την κατοικία του. Ο 1ος κατηγορούμενος του ζήτησε να το αφήσει εκεί και του είπε ότι θα το μετακινούσε στην συνέχεια ο ίδιος όπως και έπραξε αφού την επόμενη μέρα όταν επέστρεψε από την εργασία του διαπίστωσε ότι το όχημα είχε μετακινηθεί. Σε σχέση με το αυτοκίνητο με αρ.εγγρ.VZ 805 που ήταν και η τελευταία μεταφορά που εκτέλεσε για τον 1ον κατηγορούμενο αυτό βρισκόταν μέσα στα δέκα πόδια μίας κατοικίας στο χωριό Πισσούρι. Ο 1ος κατηγορούμενος του ζήτησε να το φορτώσει στο ρυμουλκό και να το μεταφέρει στον Μοχάμετ του οποίου του έδωσε τον αριθμό του τηλεφώνου του λέγοντας του να επικοινωνήσει μαζί του για να του πει που να το εκφορτώσει. Αφού φόρτωσε το αυτοκίνητο στο ρυμουλκό του επικοινώνησε με τον Μοχάμετ ο οποίος του ζήτησε να το μεταφέρει σε συγκεκριμένη περιοχή στον Ύψωνα. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής πριν ακόμα φτάσει στον Ύψωνα ο 1ος κατηγορούμενος του ζήτησε να σταματήσει και τότε αφού ανέβηκε πάνω στο ρυμουλκό έσπασε το μικρό γυαλί της πόρτας του οδηγού και άρχισε να πετά σε παρακείμενο χωράφι τα διάφορα αντικείμενα που βρίσκονταν μέσα στο όχημα. Εκείνη τη στιγμή του δημιουργήθηκαν κάποιες υποψίες αλλά στη συνέχεια και αφού ο 1ος κατηγορούμενος του έδωσε το πιστοποιητικό εγγραφής του αυτοκινήτου συνέχισε και εκτέλεσε την μεταφορά του οχήματος στον Ύψωνα. Όταν έφτασε εκεί και ενώ ήταν έτοιμος να εκφορτώσει το όχημα, ο Μοχάμετ αντιλήφθηκε το σπασμένο γυαλί στη πόρτα του οδηγού και τότε του είπε να μην το εκφορτώσει επειδή το αυτοκίνητο ήταν κλοπιμαίο. Τότε ο κατηγορούμενος κάλεσε στο τηλέφωνο τον 1ον κατηγορούμενο και του ζήτησε να μιλήσει ο ίδιος και να εξηγηθεί με τον Μοχάμετ. Αφού οι δύο συνομίλησαν μεταξύ τους στη συνέχεια ο 1ος κατηγορούμενος του ζήτησε να εγκαταλείψει το μέρος. Κατά τη διαδρομή σε κάποιο σημείο του δρόμου συνάντησε τον 1ον κατηγορούμενο που τον περίμενε εκεί και αφού αυτός εισήλθε εντός του ρυμουλκού του ανέφερε πως είχε άλλο αγοραστή για το αυτοκίνητο. Ακολούθως καθ' υπόδειξη του 1ου κατηγορούμενου εκφόρτωσε το όχημα σε ένα αδιέξοδο δρόμο στην περιοχή της Αγία Φύλας και έφυγε. Τότε όπως ισχυρίσθηκε αντιλήφθηκε πως το συγκεκριμένο όχημα ήταν κλοπιμαίο. Ο κατηγορούμενος κατά την ένορκη κατάθεση του μου άφησε την εντύπωση ότι έλεγε την αλήθεια στο Δικαστήριο και ως εκ τούτου η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Απαντούσε τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν τόσο κατά την κυρίως εξέταση όσο και κατά την αντεξέταση του με αμεσότητα και ευθύτητα χωρίς να διαπιστώσω οποιαδήποτε προσπάθεια του να παραποιήσει τα γεγονότα τα οποία πλην κάποιων διευκρινήσεων τα περιέγραψε όπως τα κατέθεσε εξαρχής ανακρινόμενος από την αστυνομία προβαίνοντας μάλιστα και σε υπόδειξη σκηνών. Ο ισχυρισμός του ότι φόρτωνε στο ρυμουλκό του και μετέφερε τα αναφερόμενα οχήματα καθ' υπόδειξη και με οδηγίες του 1ου κατηγορούμενου και για κάθε μεταφορά που εκτελούσε πληρωνόταν το ποσό των €50 ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε. Περαιτέρω κατά την αντεξέταση του ερωτηθείς σχετικά διευκρίνισε πως στις διαδρομές που ακολουθούσε κατά την μεταφορά των αναφερόμενων οχημάτων χρησιμοποιούσε τον κεντρικό αυτοκινητόδρομο. Ανέφερε επίσης ότι κατά την μεταφορά τους τα οχήματα βρίσκονταν πάνω στο ρυμουλκό σε περίοπτη θέση και με τρόπο που η παρουσία τους εκεί ήταν εμφανής. Με βάση συνεπώς τα παραδεκτά γεγονότα και την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας καταλήγω στα ανάλογα ευρήματα ότι δηλαδή τα επίδικα οχήματα που ανήκαν στα πιο πάνω αναφερόμενα πρόσωπα είχαν κλαπεί κατά το πιο πάνω αναφερόμενο χρόνο ενόσω αυτά βρίσκονταν ακινητοποιημένα στις πιο πάνω περιοχές στο χωριό Πισσούρι. Ο κατηγορούμενος ήταν επαγγελματίας οδηγός ρυμουλκού- πλατφόρμας και ασχολείτο με την φόρτωση και μεταφορά οχημάτων. Καθ' υπόδειξη και με οδηγίες του 1ου κατηγορούμενου σε διάφορες περιπτώσεις μετέφερε οχήματα σε μονάδες επεξεργασίας παλαιών μετάλλων και κάτω από τις περιστάσεις που περιγράφονται πιο πάνω εκτέλεσε την μεταφορά και των τριών επίδικων οχημάτων.Μετά από πληροφορία που δόθηκε στην αστυνομία από ιδιοκτήτη μονάδας επεξεργασίας παλαιών μετάλλων σε σχέση με υποψίες πως το όχημα με αριθμούς εγγραφής VZ 805 αποτελούσε προϊόν κλοπής ακολούθησε η σύλληψη των κατηγορουμένων 1 και
  14. Μετά τη σύλληψη του ο κατηγορούμενος έδωσε θεληματική κατάθεση στην αστυνομία κατά την οποία αναφέρθηκε στα γεγονότα που σχετίζονται με την κλοπή του οχήματος αυτού. Κατά τη διάρκεια της κράτησης του λήφθηκε από αυτόν και ανακριτική κατάθεση σε σχέση με την κλοπή των οχημάτων με αριθμούς εγγραφής LT 719 και HC
  15. Στην ανακριτική κατάθεση του ο κατηγορούμενος κάνει αναφορά και σε άλλα οχήματα που καθ΄ υπόδειξη του 1ου κατηγορούμενου μετέφερε με το ρυμουλκό του σε μονάδες ανακύκλωσης παλαιών μετάλλων και περαιτέρω προέβη και σε υποδείξεις σκηνών. Εντός του οχήματος με αριθμούς εγγραφής VZ 805 υπήρχαν διάφορα αντικείμενα τα οποία με υπόδειξη του κατηγορούμενου εντοπίσθηκαν σε συγκεκριμένο χωράφι όπου τα πέταξε ο 1ος κατηγορούμενος κατά τη διάρκεια της μεταφοράς του οχήματος. Πρόκειται για τα αντικείμενα που απεικονίζονται στις φωτογραφίες Τεκμ.
  16. Με βάση τα πιο πάνω θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω εάν η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που της αναλογεί και το οποίο είναι όπως και σε κάθε ποινική υπόθεση πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και το οποίο την βαρύνει εξ' ολοκλήρου (βλ. Λοίζουv. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Γενικός Εισαγγελέας v. Σαζός
(2001)2 Α.Α.Δ. 18). Ο κατηγορούμενος κατηγορείται για την κλοπή των τριών οχημάτων που αναφέρονται στο κατηγορητήριο κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα. Το άρθρο 255 διαλαμβάνει: «255-
(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει οτιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: ....................
(2)(α)................. (β) ο όρος «αποκομίζει» περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς. Θα πρέπει συνεπώς να καταδειχθεί με μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος :
  1. i)Χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη
  2. ii)Δολίως, δηλαδή σκοπίμως και εκ προθέσεως iii) Χωρίς καλόπιστη αξίωση
  3. iv)Έλαβε κατοχή και αποκόμισε τα επίδικα οχήματα
  4. v)Με πρόθεση μόνιμης αποστέρησης του ιδιοκτήτη Σχετική είναι η υπ. Ανδρονίκου ν Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 486. Όπως προκύπτει από τη γραμμή υπεράσπισης είναι προφανές πως αυτή στηρίζεται στην έλλειψη γνώσης και πρόθεσης εκ μέρους του κατηγορούμενου για την κλοπή των οχημάτων που αναφέρονται στο κατηγορητήριο. Σύμφωνα με την υπόθεση Άθως Χαραλάμπους ν Δημοκρατίας,
(2010)2 Α.Α.Δ 75 η γνώση όπως και η πρόθεση δεν αποδεικνύονται πάντοτε με άμεση μαρτυρία αλλά κατά κανόνα εμμέσως με περιστατική μαρτυρία ή συμπερασματικά από τα γεγονότα και το σύνολο της μαρτυρίας, όπως είχε εξηγηθεί στις υποθ. Κρίνος θεοχάρους ν Δημοκρατίας,
(2008)2 Α.Α.Δ 22 και Ζακακιώτης ν Αστυνομίας,
(2009)2 Α.Α.Δ 175. Αποτελεί βασική αρχή του ποινικού δικαίου ότι η υποκειμενική υπόσταση (mens rea) ενός προσώπου-κατηγορούμενου πρέπει να υπάρχει εν σχέσει με την αντικειμενική υπόσταση (actus reus), δηλαδή η πρώτη πρέπει να επικαλύπτει την δεύτερη σχετικά με το συγκεκριμένο αδίκημα. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η αντικειμενική υπόσταση αποτελείται από κάποια πράξη, η οποία διενεργείται υπό συγκεκριμένες περιστάσεις και οδηγεί στο απαγορευμένο υπό του νόμου αποτέλεσμα η ένοχη διάνοια (mens rea) πρέπει να διαπιστώνεται εν σχέσει με κάθε ένα από τα πιο πάνω ξεχωριστά συστατικά. Με βάση τη μαρτυρία και τα ευρήματα του Δικαστηρίου ο κατηγορούμενος ήταν επαγγελματίας οδηγός ρυμουλκού και εκτελούσε μεταφορές αυτοκινήτων έναντι αμοιβής. Με οδηγίες και καθ' υπόδειξη του 1ου κατηγορούμενου μεταξύ άλλων οχημάτων φόρτωσε, μετέφερε και εκφόρτωσε όπως πιο πάνω περιγράφεται και τα τρία οχήματα που αναφέρονται στο κατηγορητήριο τα οποία αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι ανήκαν στα πιο πάνω αναφερόμενα πρόσωπα και έχουν κλαπεί. Στην προκειμένη περίπτωση η σωρευτική θεώρηση των γεγονότων δεν αποκαλύπτει την ένοχη γνώση και την πρόθεση του κατηγορούμενου για την υλοποίηση της κλοπής των οχημάτων. Η συμπεριφορά και οι ενέργειες του κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις, δεν οδηγούν μόνο σε συμπέρασμα ενοχής, υπό την έννοια ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, όταν δηλαδή υπό την ιδιότητα του επαγγελματία οδηγού πλατφόρμας εκτελούσε καθ' υπόδειξη και με οδηγίεςτου 1ου κατηγορούμενου τη φόρτωση και τη μεταφορά των οχημάτων, γνώριζε ότι διέπραττε κλοπή και ελάμβανε κατοχή χωρίς την συναίνεση του ιδιοκτήτη τους. Έστω και εάν κατά την τελευταία μεταφορά που εκτέλεσε και συγκεκριμένα του οχήματος με αρ, εγγρ. VZ 805 του δημιουργήθηκαν κάποιες υποψίες όταν ο 1ος κατηγορούμενος κατά τη διάρκεια της διαδρομής έσπασε το γυαλί της πόρτας του οχήματος και πέταξε τα αντικείμενα που βρίσκονταν μέσα σε αυτό, το σύνολο των υπόλοιπων γεγονότων παρά το ότι αυτά καταδεικνύουν κάποια αδιάφορη εκ μέρους του συμπεριφορά, όταν εκτελούσε τις οδηγίες του 1ου κατηγορούμενου, ωστόσο, δεν οδηγούν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας σε ασφαλές συμπέρασμα ότι ο ίδιος όταν φόρτωνε και μετέφερε τα οχήματα με το ρυμουλκό του είχε συμμετοχή ή γνώση για την κλοπή τους.Σε σχέση με τα δύο άλλα οχήματα το ένα από αυτά ο κατηγορούμενος με οδηγίες και καθ' υπόδειξη του 1ου κατηγορούμενου το φόρτωσε και το μετέφερε σε μονάδα επεξεργασίας παλαιών μετάλλων όπως άλλωστε συνέβη και με άλλα οχήματα που μετέφερε σε άλλες περιπτώσεις για λογαριασμό του 1ου κατηγορούμενου, ενώ το δεύτερο όχημα το μετέφερε και το εκφόρτωσε σε περίοπτη θέση έξω από την κατοικία του και πάλι καθ' υπόδειξη και με βάση τις οδηγίες του 1ου κατηγορούμενου από όπου ο τελευταίος το παρέλαβε αργότερα. Όλα τα πιο πάνω σε συνάρτηση και με το γεγονός ότι κατά την μεταφορά των οχημάτων ο κατηγορούμενος ακολουθούσε διαδρομές μέσω του κεντρικού αυτοκινητόδρομου με τα οχήματα να βρίσκονται πάνω στο ρυμουλκό σε περίοπτη θέση δεν συνάδουν με την ισχυριζόμενη πρόθεση κλοπής. Ανεξαρτήτως αυτού δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος αποκόμισε με οποιοδήποτε τρόπο τα επίδικα οχήματα. Αντίθετα με βάση τον αναντίλεκτο ισχυρισμό του αυτός για τις μεταφορές που εκτελούσε εισέπραττε από τον 1ον κατηγορούμενο μόνο την αμοιβή του και συγκεκριμένα το ποσό των €50 για κάθε μεταφορά. Όπως είναι νομολογημένο, η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που τη συνιστά, βαρύνουν εξ' ολοκλήρου την κατηγορούσα αρχή και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και εάν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη πραγματικών γεγονότων που συνιστούν ή αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη. (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας πιο πάνω). Υπό το φως όλων των πιο πάνω ούτε και η πιο πάνω δήλωση του κατηγορούμενου κατά την υπόδειξη σκηνών όπως αυτή καταγράφεται στο Τεκμ.6 θα μπορούσε να οδηγήσει σε ασφαλές συμπέρασμα ενοχής του. Είναι νομολογημένο ότι η ομολογία του Κατηγορούμενου και αν ακόμη γίνει δεκτή ως μαρτυρία, πρέπει στο τέλος της ημέρας να εξεταστεί σε αναφορά με το ερώτημα κατά πόσο είναι και αληθής ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να βασιστεί σ΄ αυτή και να οδηγηθεί σε συμπεράσματα ενοχής του Κατηγορουμένου (βλ. Μάρτιν ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(1994)2 ΑΑΔ 65, Καυκαρής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ 203, Καύκαρος ν. Δημοκρατίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 110, Ανδρέου ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 166, Ιωσηφίδης (Ππαϊλας) ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 204 ). Στην υπόθεση Μάρτιν (πιο πάνω) λέχθηκε ότι είναι καθιερωμένη νομολογιακή αρχή πως, έστω και αν μια κατάθεση-ομολογία, δόθηκε θεληματικά, το Δικαστήριο προχωρεί να βεβαιωθεί κατά πόσο το περιεχόμενο της συνάδει με την αλήθεια των γεγονότων, όπως αυτά έχουν διακριβωθεί. Η υιοθέτηση της αρχής αυτής γίνεται για αυταπόδεικτους λόγους προκειμένου η καταδίκη να ακολουθεί πάντοτε τη διαπίστωση από το Δικαστήριο πως η ενοχή αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας από το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας. Σχετική είναι επίσης η απόφαση R. V. Sfoggaras 22 CLR 113 όπου αποφασίστηκε ότι ο δικαστής δεν υποχρεούται να δεχθεί άνευ ετέρου το περιεχόμενο κατατεθείσας ομολογίας. Τα Δικαστήρια στην αποτίμηση του βάρους που πρέπει να προσδίδεται σε κατάθεση ομολογίας, ελέγχουν το περιεχόμενο της υπό το φως της ολότητας της μαρτυρίας ενώπιον τους. (βλ. επίσης Γρηγόρης Γρηγορίου v. Αστυνομίας,
(2010)2Α.Α.Δ364). Στην προκειμένη περίπτωση εξετάζοντας το βάρος που θα πρέπει να αποδοθεί στην συγκεκριμένη δήλωση του κατηγορούμενου, μέσα από το σύνολο της μαρτυρίας αλλά και το περιεχόμενο των γραπτών καταθέσεων του όπου δεν περιλαμβάνεται οποιαδήποτε εκ μέρους του ομολογία στη διάπραξη της κλοπής των επίδικων οχημάτων, διαπιστώνεται ότι η αλήθεια της δήλωσης αυτής δεν συνάδει με τα γεγονότα όπως αυτά έχουν διακριβωθεί και δεν ενισχύεται από άλλα δεδομένα που να την επαληθεύουν με αποτέλεσμα να μην συνιστά στέρεο υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα μπορούσε να στηριχθεί η καταδίκη του. Με την κατάρρευση του υπόβαθρου της κλοπής πρέπει να παρατηρήσω πως δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος συνωμότησε με τον 1ον κατηγορούμενο για να διαπράξει την κλοπή των αναφερόμενων οχημάτων. Κρίνεται συνεπώς ότι δεν αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η ενοχή του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. €200= έξοδα να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.)............ Στ. Λουκίδου Βασιλείου Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject:Criminal/General/Final Aναφορά: Κλοπή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.