Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χρίστος Κολοκασίδης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 28851/13, 9/9/2016

(2)Πρώτος Πίνακας, Μέρος ΙΙ, 24, 30, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 και κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ με σκοπό όπως προμηθεύσει τούτο σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ, 5

(1)(β), 6

(3), 30, 30Α, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας του Νόμου 29/77 (κατηγορία 2). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, στις 4.8.11, στην Λεμεσό, ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β', δηλαδή 122,9980 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (κατηγορία 1). Περαιτέρω, κατά τον ίδιο χρόνο και στον ίδιο τόπο, είχε την κατοχή της πιο πάνω ποσότητας ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄, με σκοπό να το προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα (κατηγορία 2). Μαρτυρία Για την απόδειξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν στο Δικαστήριο 2 μάρτυρες και κατατέθηκαν 30 τεκμήρια. Περαιτέρω δηλώθηκε σωρεία παραδεκτών γεγονότων, στα οποία θα γίνει αναφορά κατωτέρω. Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτός επέλεξε να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο εξεταστής της υπόθεσης, Αστ.3430 Ελισσαίος Παπαελισσαίου, της Υ.Κ.Α.Ν. Λεμεσού, ο οποίος ανέφερε τα ακόλουθα: Στις 4.8.11 και περί ώρα 20:00 ενώ ήταν καθήκον, κλήθηκε από τον Α/Αστ.193 Δ. Σωκράτους, ο οποίος ηγείτο επιχείρησης στην περιοχή Λινόπετρας στην Λεμεσό, να μεταβεί στην οδό Πανδώρας μαζί με τον Αστ.1742 Χρ. Πολυμνίου, ο οποίος είναι ειδικευμένος φωτογράφος, για την φωτογράφιση και παραλαβή τεκμηρίων που ανευρέθηκαν. Με την άφιξή του στην εν λόγω οδό, η ώρα 20:25 ο μάρτυρας ορίστηκε ανακριτής της υπόθεσης και ενημερώθηκε εν συντομία για τα γεγονότα. Στην συνέχεια μεταξύ των ωρών 20:30-20:35, ο Αστ.1742, καθ' υπόδειξη του Αστ.3521 Π. Παπαντωνίου και στην παρουσία του μάρτυρα και του Χρίστου Κολοκασίδη, ο οποίος είχε συλληφθεί για αυτόφωρο αδίκημα, φωτογράφησε τέσσερα νάιλον διαφανή σακουλάκια, τα οποία περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και βρίσκονταν σε χώρο πρασίνου, στη δυτική πλευρά πολυκατοικίας στην προαναφερόμενη οδό (φωτογραφίες 1-15 τεκμηρίου 16). Με το πέρας της φωτογράφησης, μεταξύ των ωρών 20:35-20:38, ο μάρτυρας παρέλαβε και τα τέσσερα σακουλάκια (τεκμήρια 2-9) και ακολούθως οδήγησαν τον Κολοκασίδη, στην ανατολική πλευρά της πιο πάνω πολυκατοικίας, όπου εκεί βρισκόταν ο Αστ.1947 Μ. Πάφιος και φρουρούσε ακόμα ένα νάιλον διαφανές σακουλάκι, το οποίο επίσης περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Μεταξύ των ωρών 20:40-20:45, ο Αστ.1742, καθ' υπόδειξη του Aστ.1947 και στην παρουσία όλων των προαναφερομένων, φωτογράφησε το εν λόγω σακουλάκι, το οποίο η ώρα 20:46 παραλήφθηκε από τον μάρτυρα (τεκμήρια 10-11) και τέθηκε υπό την φύλαξη του όπως και τα άλλα σακουλάκια (φωτογραφίες 21-24 τεκμηρίου 16). Στην συνέχεια, αφού ο μάρτυρας παρέλαβε και τον Κολοκασίδη η ώρα 20:50, με την βοήθεια των Αστ.3521 και Αστ.3669 Ι. Κωνσταντίνου, τον μετέφεραν με τα ανευρεθέντα τεκμήρια, στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού για συνέχιση των εξετάσεων. Εκεί, μεταξύ των ωρών 21:10-21:15, ο Αστ.1742 καθ' υπόδειξή του μάρτυρα και στην παρουσία του Κολοκασίδη, φωτογράφησε εκ νέου τα πέντε ανευρεθέντα νάιλον διαφανή σακουλάκια, με το περιεχόμενο τους (φωτογραφίες 25-32 τεκμηρίου 16). Ακολούθως και πάλι στην παρουσία του Κολοκασίδη και μεταξύ των ωρών 21:20-21:40 ο μάρτυρας έλεγξε, συσκεύασε και σφράγισε τα εν λόγω σακουλάκια σε χάρτινους χακί φακέλους της Κυπριακής Δημοκρατίας, δίδοντας σε αυτούς, τα διακριτικά Ε.Π.1 - Ε.Π.5, αντίστοιχα με την ώρα παραλαβής τους. Στην συνέχεια τόσο ο μάρτυρας όσο και ο Κολοκασίδης, υπέγραψαν τις συσκευασίες, τις οποίες ο μάρτυρας κράτησε υπό τη φύλαξή του. Το ίδιο βράδυ και μεταξύ των ωρών 23:30-01:20, της 4-5.8.11, ο μάρτυρας έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κολοκασίδη. Λίγο μετά το τέλος της ανακριτικής του κατάθεσης και περί ώρα 01:35 ο μάρτυρας συνέλαβε, δυνάμει εντάλματος σύλληψης, τον Κολοκασίδη, για όλα τα εναντίον του υπό διερεύνηση αδικήματα. Αφού του εξηγήθηκε ο λόγος της σύλληψής του και του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, απάντησε «Αφού είπα σου ήταν δικά μου γιατί είμαι χρήστης». Το απόγευμα της 5.8.11 και ώρα 18:10, με οδηγίες του Λοχ.804 Η. Κρέουζου, ο μάρτυρας έλαβε από τον Γιάννη Αργυρού, τα παρειακά του επιχρίσματα (τεκμήριο 14) αφού και αυτός συνελήφθηκε και ανακρίθηκε για την ίδια υπόθεση, χωρίς όμως να προκύψει οτιδήποτε εναντίον του. Ο μάρτυρας συσκεύασε και σφράγισε σε χάρτινο χακί φάκελο τα εν λόγω παρειακά επιχρίσματα, τον οποίο υπέγραψαν τόσο ο ίδιος όσο και ο Αργυρού και έδωσε σ' αυτόν τα διακριτικά Ε.Π.

1. Στις 6.8.11 και μεταξύ των ωρών 17:30-18:00, ο μάρτυρας έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο (τεκμήριο 17), ο οποίος είχε επίσης συλληφθεί με ένταλμα σύλληψης για τα ίδια αδικήματα με τον Κολοκασίδη. Αμέσως μετά και συγκεκριμένα η ώρα 18:05, με οδηγίες του Λοχ.804, ο μάρτυρας έλαβε από τον κατηγορούμενο τα παρειακά του επιχρίσματα (τεκμήριο 13), τα οποία, στην παρουσία αυτού, συσκεύασε και σφράγισε σε χάρτινο χακί φάκελο και έδωσε τα διακριτικά Ε.Π.
2. Τόσο ο μάρτυρας όσο και ο κατηγορούμενος υπέγραψαν την εν λόγω συσκευασία. Την ίδια ημέρα και ώρα 22:00, με οδηγίες του Λοχ.804, ο μάρτυρας έλαβε από τον Κολοκασίδη τα παρειακά του επιχρίσματα (τεκμήριο 15), τα συσκεύασε, έδωσε τα διακριτικά Ε.Π.8 και τόσο ο ίδιος όσο και ο Κολοκασίδης υπέγραψαν την συσκευασία. Στις 9.8.11 και ώρα 08:00, ο μάρτυρας παρέδωσε όλα τα προαναφερόμενα τεκμήρια (με διακριτικά Ε.Π.1-Ε.Π.8), στον Αστ.620 Μ. Αρτεμίου, για να τα μεταφέρει στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, στην Λευκωσία ώστε να τύχουν των αναγκαίων εξετάσεων. Στις 30.1.12 η Αστ.4820 Χρ. Κύρου, καθ' υπόδειξη του μάρτυρα παρέλαβε τα εν λόγω τεκμήρια από το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής και περί ώρα 19:00, τα παρέδωσε στον μάρτυρα. Στις 5.3.12 και ώρα 08:00, ο μάρτυρας παρέδωσε τα τεκμήρια με διακριτικά Ε.Π.1-Ε.Π.5 δηλ. τα πέντε νάιλον σακουλάκια με το περιεχόμενο τους, στον Αστ.1742 Χρ. Πολυμνίου, για να τα μεταφέρει στο Κρατικό Χημείο στην Λευκωσία, για να τύχουν και εκεί των σχετικών εξετάσεων. Στις 8.10.12 και ώρα 18:00, ο Ε/Αστ.5460 Δ. Γενοβκιάν, παρέδωσε στον μάρτυρα πέντε νάιλον σακουλάκια (τεκμήρια 3, 5, 7, 9 και 11) τα οποία παρέλαβε νωρίτερα την ίδια ημέρα από το Κρατικό Χημείο. Ως εξήγησε σχετικά ο μάρτυρας, η πράσινη ξηρή φυτική ύλη που υπήρχε στα πέντε νάιλον σακουλάκια που παραλήφθηκαν από την σκηνή στις 4.8.11 (τεκμήρια 2, 4, 6, 8 και 10 δηλ. αυτά με διακριτικά Ε.Π.1-Ε.Π.5), αφαιρέθηκε στο Κρατικό Χημείο και συσκευάσθηκε σε άλλα νάιλον σακουλάκια (τεκμήρια 3, 5, 7, 9 και 11). Στην συνέχεια ο Ε/Αστ.5460 και πάλι καθ' υπόδειξή του μάρτυρα, μετέφερε και παρέδωσε τα τεκμήρια 2, 4, 6, 8 και 10 στο Εργαστήριο Διερεύνησης της ΥΠ.ΕΓ.Ε. Αρχηγείου για εξετάσεις. Στις 18.2.13 και ώρα 19:30, ο Αστ.3669 παρέδωσε στον μάρτυρα τα τεκμήρια 2, 4, 6, 8 και 10, τα οποία ο μάρτυρας κράτησε, όπως και τα υπόλοιπα, υπό την ασφαλή φύλαξή του. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των εξετάσεων του Κρατικού Χημείου, η ανευρεθείσα ποσότητα κάνναβης, είναι βάρους 122,9980 γραμμαρίων, ποσότητα για την οποία στις 5.4.13 και μεταξύ των ωρών 19:40-19:50, στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού, ο μάρτυρας κατηγόρησε γραπτώς τον Κολοκασίδη, ο οποίος αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, απάντησε «Θα συμβουλευτώ τον δικηγόρο μου και θα απαντήσω στο Δικαστήριο». Στις 11.4.13 και μεταξύ των ωρών 14:45-14:55, ο μάρτυρας κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο (τεκμήριο 18), ο οποίος σύμφωνα με τα αποτελέσματα του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας, συνδέθηκε με τεκμήρια της υπόθεσης. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο αυτός απάντησε «Δεν παραδέχομαι», απάντηση την οποία έγραψε ο ίδιος και ως ορθή την υπέγραψε στην παρουσία του μάρτυρα. Ο Μ.Κ.2, Δρ. Μάριος Καριόλου, κατέθεσε κατ' αρχάς και υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης που συνέταξε (τεκμήριο 21) μετά από την εξέταση των τεκμηρίων της παρούσας που έκανε το
3. Αναφερόμενος στα τεκμήρια είπε ότι παρέλαβε:
4. Το τεκμήριο 2 (αρίθμηση Εργαστηρίου του F11‑4564‑1) δηλ. νάιλον διαφανές σακουλάκι, το οποίο περιείχε ξηρή φυτική ύλη. Εξήγησε δε ότι όταν το παρέλαβε αυτό ήταν δεμένο σε κόμπο και στα πλαίσια των εξετάσεων που έκανε έλαβε από αυτό δύο δειγματοληψίες, μια από το σημείο του κόμπου, δηλαδή από το σημείο που κάποιος λογικά θα έδενε τον κόμπο και θα τραβούσε για να σφίξει ο κόμπος (αρίθμηση 4564‑1.1) και μια από την υπόλοιπη εξωτερική επιφάνεια του σακουλιού (αρίθμηση 4564‑1.2).
5. Το τεκμήριο 4 (αρίθμηση Εργαστηρίου του F11‑4564‑2) δηλ. νάιλον διαφανές σακουλάκι, το οποίο περιείχε ξηρή φυτική ύλη και ήταν δεμένο σε κόμπο. Ανέφερε ότι έλαβε και από αυτό δύο δειγματοληψίες, μια από το σημείο του κόμπου (αρίθμηση 4564‑2.1) και μια από την υπόλοιπη εξωτερική επιφάνεια του σακουλιού (αρίθμηση 4564‑2.2).
6. Το τεκμήριο 6 (αρίθμηση Εργαστηρίου του F11‑4564‑3) δηλ. νάιλον διαφανές σακουλάκι, το οποίο περιείχε ξηρή φυτική ύλη και ήταν δεμένο σε κόμπο. Ανέφερε ότι έλαβε και από αυτό δύο δειγματοληψίες, μια από το σημείο του κόμπου (αρίθμηση 4564‑3.1) και μια από την υπόλοιπη εξωτερική επιφάνεια του σακουλιού (αρίθμηση 4564‑3.2).
7. Το τεκμήριο 8 (αρίθμηση Εργαστηρίου του F11‑4564‑4) δηλ. νάιλον διαφανές σακουλάκι, το οποίο περιείχε ξηρή φυτική ύλη και ήταν δεμένο σε κόμπο. Ανέφερε ότι έλαβε και από αυτό δύο δειγματοληψίες, μια από το σημείο του κόμπου (αρίθμηση 4564‑4.1) και μια από την υπόλοιπη εξωτερική επιφάνεια του σακουλιού (αρίθμηση 4564‑4.2).
8. Το τεκμήριο 10 (αρίθμηση Εργαστηρίου του F11‑4564‑5) δηλ. νάιλον διαφανές σακουλάκι, το οποίο περιείχε ξηρή φυτική ύλη. Ανέφερε ότι έλαβε από αυτό μια δειγματοληψία, από την εξωτερική επιφάνεια του σακουλιού (αρίθμηση 4564‑5).
9. Το τεκμήριο 14 δηλ. δύο πλαστικά κουτάκια, έκαστο των οποίων περιείχε, όταν τα παρέλαβε, ένα παρειακό επίχρισμα που έλαβε η Αστυνομία από τον Γιάννη Αργυρού (αρίθμηση Εργαστηρίου του F11‑4564‑6.1-6.2).
10. Το τεκμήριο 13 δηλ. δύο πλαστικά κουτάκια, έκαστο των οποίων περιείχε, όταν τα παρέλαβε, ένα παρειακό επίχρισμα που έλαβε η Αστυνομία από τον κατηγορούμενο (αρίθμηση Εργαστηρίου του F11‑4564‑7.1-7.2).
11. Το τεκμήριο 15 δηλ. δύο πλαστικά κουτάκια, έκαστο των οποίων περιείχε, όταν τα παρέλαβε, ένα παρειακό επίχρισμα που έλαβε η Αστυνομία από τον Χρίστο Κολοκασίδη (αρίθμηση Εργαστηρίου F11‑4564‑8.1-8.2). Είπε δε επίσης ότι για σκοπούς των εξετάσεων χρησιμοποίησε ένα από τα παρειακά επιχρίσματα των τεκμηρίων 13-15 και συγκεκριμένα τα με αρίθμηση 4564‑6.1, 4564‑7.1 και 4564‑8.
12. Επεξηγώντας στην συνέχεια την διαδικασία εξέτασης των τεκμηρίων, δηλ. πέραν των όσων αναφέρονται στις σελίδες 3-5 του τεκμηρίου 21, ανέφερε τα εξής: Πάντοτε γίνεται προσπάθεια από τις δειγματοληψίες που λαμβάνονται (όπως αυτές που έλαβε από τα τεκμήρια 2, 4, 6, 8 και 10 στην παρούσα), να απομονωθεί και να τυποποιηθεί δηλ. να ληφθεί ένα γενετικό προφίλ, το οποίο είναι χαρακτηριστικό για κάθε άτομο που ζει στη γη. Αυτό το γενετικό προφίλ που απομονώνεται από τα αντικείμενα, συγκρίνεται στη συνέχεια με γενετικά προφίλ προσώπων, όπως στην προκειμένη τα τεκμήρια 13-
13. Εκεί όπου υπάρχουν ταυτίσεις ή συσχετίσεις καταγράφονται στην έκθεση του. Τα γενετικά προφίλ που μπορεί να προκύψουν από την απομόνωση γενετικού υλικού από ένα τεκμήριο, μπορεί να είναι είτε μονά, δηλαδή να ανήκουν σε ένα άτομο, είτε να είναι μείγμα κάτι που σημαίνει ότι ανήκουν σε πέραν του ενός προσώπου. Στην περίπτωση όπου είναι μείγματα, δεν είναι σωστό να χρησιμοποιείται ο όρος «ταύτιση» διότι ένα γενετικό προφίλ ενός προσώπου που είναι μονό δεν γίνεται να ταυτιστεί με ένα μείγμα το οποίο έχει περισσότερα γενετικά χαρακτηριστικά. Χρησιμοποιείται δε ο λόγος των πιθανοτήτων για να δούμε κατά πόσο ένα πρόσωπο μπορεί να είναι δότης μέρους του μεικτού γενετικού υλικού που απομονώνεται από ένα αντικείμενο ή απλώς καταγράφεται η συσχέτιση και γίνεται αναφορά του κατά πόσο είναι ή δεν είναι κάποιος δότης. Το 2011, όταν εξετάσθηκαν τα επίδικα τεκμήρια, το Εργαστήριο του χρησιμοποιούσε για την τυποποίηση γενετικού υλικού, το σύστημα PowerPlex‑
14. Τα συμπεράσματα του (με αρ. 1-6), από την εξέταση των επίδικων τεκμηρίων καταγράφονται στις σελίδες 7-9 του τεκμηρίου 21 και ως τα εξήγησε περαιτέρω είναι:
15. Από την δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑1.1, του τεκμηρίου 2, απομονώθηκε μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού που προέρχεται από τουλάχιστον δύο άτομα. Αυτό το μεικτό γενετικό υλικό εκτιμάται, με ανάλυση του λόγου των πιθανοτήτων, ότι είναι περίπου 388.000.000.000.000 (τρισεκατομμύρια) φορές πιο πιθανό να εμφανιστεί κάτω από το σενάριο ότι οι δότες του είναι ο κατηγορούμενος και ένα άγνωστο άτομο, έναντι του οι δότες του είναι δύο άγνωστα άτομα.
16. Από την δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑1.2, του τεκμηρίου 2, απομονώθηκε μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού που προέρχεται τουλάχιστον από τρία άτομα. Σε ανάλυση του λόγου των πιθανοτήτων, εκτιμάται ότι είναι περίπου 5.000.000.000 (δισεκατομμύρια) φορές πιο πιθανό αυτό το μείγμα να εμφανιστεί κάτω από το σενάριο ότι οι δότες είναι ο κατηγορούμενος και δύο άγνωστα άτομα, έναντι του οι δότες να είναι τρία τυχαία και άγνωστα άτομα.
17. Από τις δειγματοληψίες με αρίθμηση 4564‑2.1 και 4564-2.2, του τεκμηρίου 4 και με αρίθμηση 4564‑3.1 και 4564-3.2 του τεκμηρίου 6, απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού. Κατά την άποψη του, ο κατηγορούμενος και ο Κολοκασίδης, έχουν συνεισφέρει σε αυτό το μεικτό γενετικό υλικό. Από τα συγκεκριμένα γενετικά προφίλ απουσιάζουν δε κάποια γενετικά χαρακτηριστικά, κάτι που, ως εξήγησε, οφείλεται στην «πτώση αλληλίων», δηλαδή όταν χάνονται και δεν εντοπίζονται κάποια αλλήλια λόγω της μικρής ποσότητας του γενετικού υλικού.
18. Από την δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑4.1, του τεκμηρίου 8, απομονώθηκε μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού που προέρχεται από τουλάχιστον δύο άτομα. Στην βάση του λόγου των πιθανοτήτων είναι περίπου 4.000.000.000.000.000 (τετράκις εκατομμύρια) φορές πιο πιθανόν το γενετικό αυτό προφίλ να προέρχεται από τον κατηγορούμενο και ένα άγνωστο άτομο, παρά από δύο τυχαία και άγνωστα άτομα.
19. Από την δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑5, του τεκμηρίου 10, απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού, το οποίο προέρχεται από τουλάχιστον δύο άτομα. Εκτιμάται δε ότι είναι 4.000.000.000.000 (τρισεκατομμύρια) φορές πιο πιθανό το γενετικό προφίλ να προέρχεται από τον Κολοκασίδη και ένα άγνωστο άτομο παρά από δύο τυχαία άγνωστα άτομα.
20. Από δε τις εξετάσεις που έγιναν στο επίπεδο του γενετικού υλικού, δεν έχουν προκύψει οποιαδήποτε στοιχεία που να συνδέουν τον Γιάννη Αργυρού με αντικείμενα της υπόθεσης. Περαιτέρω ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι ο συνήγορος υπεράσπισης απέστειλε επιστολή ημερ. 4.2.16 (τεκμήριο 22), την οποία αυτός παρέλαβε στις 7.6.16 και απάντησε με επιστολή του ημερ. 29.6.16 (τεκμήριο 24). Η εν λόγω επιστολή παραδόθηκε στον κ. Χαραλάμπους, με έναν ψηφιακό δίσκο (τεκμήριο 23), ο οποίος περιέχει τα δεδομένα που ζητήθηκαν. Ενόψει δε του ότι, ως ανέφερε, για να ανοιχθούν τα ηλεκτρονικά αρχεία που υπάρχουν στον εν λόγω ψηφιακό δίσκο χρειάζεται ειδικό πρόγραμμα, αξίας €20.000 ‑ €30.000, για να μπορεί να απαντήσει στις σχετικές ερωτήσεις και να παρακολουθήσει και το Δικαστήριο, εκτύπωσε από τον εν λόγω δίσκο και κατέθεσε σχετικά το τεκμήριο
21. Με την επιστολή του συνηγόρου υπεράσπισης τέθηκαν τέσσερα ερωτήματα στα οποία ο μάρτυρας απάντησε με την επιστολή του τεκμήριο
22. Συγκεκριμένα: · Το πρώτο ερώτημα ήταν να αποδοθούν η συγκέντρωση και συνολική ποσότητα γενετικού υλικού που απομονώθηκε από κάποια από τα τεκμήρια της υπόθεσης. Η απάντηση του μάρτυρα δίδεται στην σελίδα 1 του τεκμηρίου 24 με τις συγκεντρώσεις και τις ποσότητες ανά δειγματοληψία «περίπου», γιατί ως εξήγησε, δεν υπάρχει ακριβής μέθοδος για να προσδιοριστεί επακριβώς η ποσότητα του γενετικού υλικού. · Το δεύτερο ερώτημα ήταν να αποδοθεί η ποσότητα γενετικού υλικού που χρησιμοποιήθηκε για την ανάλυση DNA στις αντιδράσεις PCR («Polymerase chain reaction» δηλ. «Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης») και ο τύπος του αντιδραστηρίου. Η απάντηση δίδεται στην σελίδα 2 του τεκμηρίου 24 όπου αναφέρεται περαιτέρω ότι η τυποποίηση των δειγμάτων γενετικού υλικού, έγινε με το σύστημα PowerPlex‑16 και για όλα τα δείγματα, έγιναν συνολικά τρεις διαφορετικές αντιδράσεις PCR, εκτός του παρειακού επιχρίσματος του κατηγορούμενου που έγινε μια φορά. Ως δε εξήγησε, το πιο πάνω έγινε καθότι τα δείγματα, πλην του εν λόγω παρειακού επιχρίσματος, ήταν μείγματα και είχαν μικρές ποσότητες. · Το τρίτο ερώτημα ήταν να δοθούν και να αποδοθούν τα πρωτογενή εργαστηριακά δεδομένα / ηλεκτροφερογράμματα των γενετικών αναλύσεων των προαναφερόμενων τεκμηρίων, σε ηλεκτρονική μορφή. Προς απάντηση αυτού δόθηκε ο ψηφιακός δίσκος με όλα τα πρωτογενή εργαστηριακά δεδομένα σε σχέση με τα ηλεκτροφερογράμματα. · Το τέταρτο ερώτημα ήταν να αποδοθεί το λογισμικό στατιστικής ανάλυσης, μεθοδολογία και πληθυσμιακή βάση δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν για τις στατιστικές αναλύσεις. Η απάντηση σε αυτό δίδεται στις σελίδες 2-5 του τεκμήριου 24, όπου εξηγείται ποιο λογισμικό πρόγραμμα χρησιμοποιήθηκε το 2011 για τον υπολογισμό των στατιστικών εκτιμήσεων που αναφέρονται στο τεκμήριο 21 καθώς και ότι οι εκτιμήσεις αυτές υπολογίσθηκαν εκ νέου μετά την παραλαβή της επιστολής τεκμήριο 22, με νέο σύγχρονο λογισμικό, το οποίο λαμβάνει υπόψη τις πτώσεις/προσθέσεις αλληλίων. Έτσι η νέα στατιστική εκτίμηση έχει ως ακολούθως:
23. Όσον αφορά την δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑1.1, του τεκμηρίου 2, το μεικτό γενετικό υλικό, εκτιμάται ότι είναι περίπου 33.000.000.000 (δισεκατομμύρια) φορές πιο πιθανό να εμφανιστεί κάτω από το σενάριο ότι οι δότες του είναι ο κατηγορούμενος και ένα άγνωστο άτομο, έναντι της πιθανότητας οι δότες του να είναι δύο άγνωστα άτομα.
24. Όσον αφορά την δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑1.2, του τεκμηρίου 2, το μεικτό γενετικό υλικό εκτιμάται ότι είναι περίπου 17.000.000 (εκατομμύρια) φορές πιο πιθανό να εμφανιστεί κάτω από το σενάριο ότι οι δότες είναι ο κατηγορούμενος και δύο άγνωστα άτομα, έναντι του οι δότες να είναι τρία τυχαία και άγνωστα άτομα.
25. Όσον αφορά την δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑2.1, του τεκμηρίου 4, το μεικτό γενετικό υλικό εκτιμάται ότι είναι περίπου 171 φορές πιο πιθανό να εμφανιστεί κάτω από το σενάριο ότι οι δότες είναι ο κατηγορούμενος και ένα άγνωστο άτομο, έναντι του οι δότες να είναι δύο τυχαία άγνωστα άτομα.
26. Όσον αφορά την δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑2.2, του τεκμηρίου 4, το μεικτό γενετικό υλικό εκτιμάται ότι είναι περίπου 8.400.000 (εκατομμύρια) φορές πιο πιθανό να εμφανιστεί κάτω από το σενάριο ότι οι δότες είναι ο κατηγορούμενος και δύο άγνωστα άτομα έναντι του οι δότες να είναι τρία τυχαία άγνωστα άτομα.
27. Όσον αφορά την δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑3.1, του τεκμηρίου 6, το μεικτό γενετικό υλικό εκτιμάται ότι είναι περίπου 43.000.000 (εκατομμύρια) φορές πιο πιθανό να εμφανιστεί κάτω από το σενάριο ότι οι δότες είναι ο κατηγορούμενος και δύο άγνωστα άτομα, έναντι του οι δότες να είναι τρία τυχαία άγνωστα άτομα.
28. Όσον αφορά την δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑3.2, του τεκμηρίου 6, το μεικτό γενετικό υλικό εκτιμάται ότι είναι περίπου 37.000.000 (εκατομμύρια) φορές πιο πιθανό να εμφανιστεί κάτω από το σενάριο ότι οι δότες είναι ο κατηγορούμενος και δύο άγνωστα άτομα, έναντι του οι δότες να είναι τρία τυχαία άγνωστα άτομα.
29. Όσον αφορά την δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑4.1, του τεκμηρίου 8, το μεικτό γενετικό υλικό εκτιμάται ότι είναι περίπου 340.000.000.000 (δισεκατομμύρια) φορές πιο πιθανό να εμφανιστεί κάτω από το σενάριο ότι οι δότες είναι ο κατηγορούμενος και ένα άγνωστο άτομα έναντι του οι δότες να είναι δύο τυχαία άγνωστα άτομα. Εξήγησε δε σχετικά ότι συγκρίνοντας την στατιστική εκτίμηση που έγινε και καταγράφηκε στην έκθεση του τεκμήριο 21, με την νέα στατιστική εκτίμηση που καταγράφεται στο τεκμήριο 24, οι αριθμοί διαφέρουν και αυτό οφείλεται στο ότι σύμφωνα με Οδηγία που εκδόθηκε το 2012, είναι καλά να χρησιμοποιούνται τα νέα λογισμικά προγράμματα, τα οποία λαμβάνουν υπόψη την πρώτη πτώση και πρόσθεση αλληλίου (αλλήλιο είναι ένα κληρονομούμενο γενετικό χαρακτηριστικό), πράγμα το οποίο όταν έγινε η εκτίμηση που αναγράφεται στο τεκμήριο 21, δηλ. το 2011, με το τότε υπάρχον λογισμικό πρόγραμμα δεν ήταν δυνατόν να γίνει. Τέλος ο μάρτυρας στην κυρίως εξέταση του εξήγησε το τεκμήριο 26 και συγκεκριμένα τον τρόπο με τον οποίο έκανε τις συγκρίσεις στα δείγματα γενετικού υλικού της υπόθεσης και αφού τα ερμήνευσε κατέληξε στα συμπεράσματα του που καταγράφονται στα τεκμήρια 21 και
30. Προς εξήγηση δε του τεκμηρίου 26 κατέθεσε και ανέλυσε προηγουμένως κάποια βοηθητικά σημειώματα, τα οποία ετοίμασε ο ίδιος. Συγκεκριμένα κατέθεσε ως τεκμήριο 27 «Επεξηγηματικό Σημείωμα Ηλεκτροφερογραμμάτων», ως τεκμήριο 28 έγγραφο με τίτλο «Δείγματα Μάρτυρες ή Controls που Εμφανίζονται στα Ηλεκτροφερογράμματα» (ως εξήγησε μάρτυρες είναι τα δείγματα τα οποία χρησιμοποιούνται για να διαπιστώσει κάποιος κατά πόσο υπάρχουν είτε στα αντιδραστήρια, είτε στο περιβάλλον εντός του οποίου εργάζεται, επιμολύνσεις. Ως ανέφερε, σαν γενικό συμπέρασμα, χρησιμοποιώντας αυτούς τους μάρτυρες, δεν φαίνεται να υπάρχουν επιμολύνσεις στο περιβάλλον αλλά και στα αντιδραστήρια που χρησιμοποιήθηκαν στην προκειμένη), ως τεκμήριο 29 έγγραφο με τίτλο «Διαφορετικές Μορφές που Μπορεί να Πάρει ένα Ηλεκτροφερόγραμμα» και ως τεκμήριο 30 έγγραφο με τίτλο «Παράδειγμα Στατιστικής Ανάλυσης Μεικτού Γενετικού Προφίλ» (ως προς το τι σημαίνει «λόγος των πιθανοτήτων», πώς γίνεται αυτή η στατιστική εκτίμηση και με βάση ποιές Οδηγίες). Ανέφερε δε σχετικά παραπέμποντας στην σελίδα 5 του τεκμηρίου 30 ότι στην διαφάνεια 17, καταγράφεται η αριθμητική δύναμη δηλαδή του λόγου των πιθανοτήτων. Εξήγησε δε ότι η υποστήριξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής θεωρείται: αδύναμη όταν ο λόγος των πιθανοτήτων είναι από 1‑10, μέτρια όταν είναι από 10‑100, μέτρια ως ισχυρή όταν είναι από 100‑10.000, πολύ ισχυρή όταν είναι από 10.000‑1.000.000 και εξαιρετικά ισχυρή όταν είναι από 1.000.000 και πάνω. Στην αντεξέταση του συμφώνησε ότι όλες οι δειγματοληψίες που έγιναν στα επίδικα τεκμήρια και από τις οποίες εντοπίσθηκε γενετικό υλικό, έγιναν από την εξωτερική επιφάνεια των σακουλιών και συγκεκριμένα από την περιοχή του κόμπου και την υπόλοιπη εξωτερική επιφάνεια. Ερωτώμενος εάν έγινε «test κατεύθυνσης» σε σχέση με την ουσία του γενετικού υλικού εξήγησε ότι στην αρχική μελέτη παρατηρούν τα τεκμήρια με ειδικούς λαμπτήρες δηλ. με υπεριώδη ακτινοβολία ώστε να τους βοηθήσει να εστιάσουν την προσοχή τους σε συγκεκριμένα σημεία πάνω στα αντικείμενα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, πέραν αυτών των λαμπτήρων δεν έγιναν οποιεσδήποτε άλλες εξετάσεις που θα εντόπιζαν πιθανές βιολογικές ουσίες και ο λόγος ήταν ότι από την εμπειρία που έχουν και ιδιαίτερα σε τέτοιες επιφάνειες οι ποσότητες που εντοπίζονται συνήθως είναι αρκετά μικρές και ως εκ τούτου τα «test κατεύθυνσης» πολύ πιθανόν να μην έδιδαν οποιεσδήποτε απαντήσεις. Ανέφερε επίσης ότι όσον αφορά τα «test κατεύθυνσης», σήμερα υπάρχουν test τα οποία έχουν επικυρωθεί από την επιστημονική κοινότητα για τον εντοπισμό συγκεκριμένων ουσιών δηλ. αίμα, σπέρμα και σάλιο. Επανέλαβε δε ότι για να γίνουν αυτά τα test χρειάζεται αρκετή ποσότητα γενετικού υλικού και ως εκ τούτου στην προκειμένη έκριναν ότι ήταν πιο σωστό να απομονώσουν το γενετικό υλικό στην ολότητα του και να μην δαπανήσουν μέρος αυτού για οποιεσδήποτε άλλες εξετάσεις. Συμφώνησε δε ότι ανάλογα με την οργανική ουσία τίθενται διαφορετικά σενάρια σε σχέση με την μεταφορά και εναπόθεση του γενετικού υλικού σε ένα τεκμήριο. Ανέφερε όμως ότι εκεί που γίνονται τα «test κατεύθυνσης» υπάρχει μια πρόταση από κάτω που γράφει ότι «Ένα αρνητικό test δεν σημαίνει κατά ανάγκη ότι όντως η χημική ουσία που προσπαθήσαμε να ανιχνεύσουμε απουσιάζει». Ο λόγος που καμία φορά μπορεί να είναι αρνητικό το αποτέλεσμα είναι διότι το test δεν ανιχνεύει τις μικρές ποσότητες. Ως εκ τούτου, ακόμα και αν γίνονταν τέτοιες εξετάσεις στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι η γνώμη του ότι θα έπρεπε να γράψουν ότι τα test κατεύθυνσης ήταν αρνητικά. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί και λόγω του ότι τα test αυτά δεν είναι ευαίσθητα αρκετά για να εντοπίσουν τις μικρές ποσότητες που μπορεί να υπάρχουν εκεί, είτε αίματος, είτε σάλιου, είτε σπέρματος. Ως εκ τούτου τα σενάρια τα οποία μπορεί να τίθενται εξαρτώνται από την κάθε περίπτωση. Σε επόμενη ερώτηση εάν άρα το γεγονός πως δεν έχει καταλήξει στην οργανική ουσία του γενετικού υλικού που έχει εντοπιστεί στα επίδικα τεκμήρια, τα καθιστά όλα πιθανά σε σχέση με την εναπόθεση του γενετικού υλικού που εντοπίσθηκε, απάντησε ότι θα ήθελε διαχωρίσει αυτά για τα οποία μπορεί να πει και μπορούν να τεκμηριωθούν από αυτά που δεν μπορούν να τεκμηριωθούν. Αυτά τα οποία μπορούν να τεκμηριωθούν είναι καταγραμμένα στην έκθεση του τεκμήριο 21 όπως και στο τεκμήριο
31. Σε ό,τι αφορά την εναπόθεση γενετικού υλικού δεν συμφώνησε ότι όλα είναι πιθανά, διότι, ως εξήγησε, για να μελετηθεί ένα σενάριο πρέπει να τεθεί ενώπιον του το κατά πόσο είναι πιθανόν να γίνει μεταφορά ή δεν είναι δυνατό να γίνει μεταφορά, κάτι που εξαρτάται από τις περιστάσεις. Ως εκ τούτου ανέφερε ότι δεν μπορεί να γενικεύσει. Όταν του τέθηκε ουσιαστικά το σενάριο ο κατηγορούμενος να βρέθηκε εντός ενός οχήματος μαζί με τον Κολοκασίδη και να έγινε μεταφορά γενετικού υλικού του κατηγορουμένου προς τον Κολοκασίδη, είτε με φτάρνισμα, είτε με βήξιμο, είτε γιατί αγκαλιαστήκαν και ακολούθως ο Κολοκασίδης να άγγιξε στα σακούλια είπε ότι για να μελετήσει κάποιος αυτό το σενάριο πρέπει να ήταν παρών, διότι θα μπορούσε και ο ίδιος να θέσει άλλα ερωτήματα όπως εάν όταν φταρνίστηκε ο κατηγορούμενος ήταν και τα 4 αντικείμενα ανοικτά έτσι ώστε να μπορούσε να εναποτεθεί σάλιο και πάνω στα 4 διαφορετικά αντικείμενα. Είπε δε ότι εν πάση περιπτώσει επειδή δεν μπορεί να θέσει και δεν ξέρει, δεν μπορεί να αποκλείσει αυτό το σενάριο. Σε ερώτηση εάν συμφωνεί ότι στην επιστήμη της γενετικής μέχρι σήμερα, δεν μπορεί να καθορισθεί ο χρόνος και ο τρόπος εναπόθεσης του γενετικού υλικού σε ένα τεκμήριο είπε ότι συμφωνεί με αυτό που γράφει στην σελίδα 5 του τεκμηρίου 21, δηλ. ότι οι εξετάσεις από μόνες τους δεν μπορούν να βοηθήσουν. Πρόσθεσε όμως ότι υπάρχουν και στην βιβλιογραφία πειράματα που έχουν γίνει και εμπειρίες που έχουν, στις οποίες ανάλογα με την περίπτωση και εάν έχουν λεπτομέρειες για την υπόθεση μπορούν να πουν κάποια πράγματα για την εναπόθεση ακόμη και τον χρόνο εναπόθεσης. Ερωτώμενος εάν συμφωνεί, ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση ενόψει του ότι υπήρξαν πολύ μικρές ποσότητες δεν μπορεί να καταλήξει σε σχέση με τον τρόπο και χρόνο εναπόθεσης του γενετικού υλικού που εντοπίσθηκε, είπε ότι όπως είχε αναφέρει και για το σενάριο που είχε τεθεί για το φτάρνισμα, λόγω του ότι δεν ξέρει και δεν έχει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για την υπόθεση, σίγουρα δεν είναι δυνατό να τοποθετηθεί σε σχέση με τον χρόνο εναπόθεσης. Σε επόμενη ερώτηση εάν μπορεί να αποκλείσει ως τρόπο εναπόθεσης στα επίδικα σακούλια, να υπήρξε αγκάλιασμα του Κολοκασίδη και του κατηγορούμενου και στη συνέχεια ο Κολοκασίδης να άγγιξε στα σακούλια είπε ότι ως απάντησε προηγουμένως στο σενάριο για το φτάρνισμα κ.λ.π. δεν γνωρίζει κάτω από ποιες συνθήκες έγινε, εάν υπήρχε αγκάλιασμα, εάν υπήρχε άγγιγμα σε επαφές στο πρόσωπο ή στα χέρια κ.λ.π. και σε σχέση με όλα τα 4 αντικείμενα, πάνω στα οποία άγγιξε. Διότι, ως εξήγησε, εάν θέσει κάποιος το σενάριο ότι εναποτέθηκε γενετικό υλικό πάνω στα χέρια και μετά άγγιξε το πρώτο αντικείμενο και μετά άγγιξε στο δεύτερο, στο τρίτο και στο τέταρτο και εντοπίσθηκε το γενετικό υλικό, τότε θα το απόκλειε καθότι αυτό δεν μπορεί να γίνει κατά την άποψη του. Ενόψει όμως του ότι δεν γνωρίζει, ισχύει η απάντηση που έδωσε προηγουμένως στο σενάριο ότι δηλ. δεν μπορεί να αποκλείσει την πιθανότητα αυτά τα δείγματα γενετικού υλικού να έχουν εναποτεθεί με κάποιο έμμεσο τρόπο διότι δεν έχει καθόλου λεπτομέρειες για το έγινε μέσα στο αυτοκίνητο και μετά. Στην επανεξέταση του ανέφερε ότι όσον αφορά τα «test κατεύθυνσης» δεν υπάρχει σήμερα επικυρωμένο test για δερματικά κύτταρα. Τα τρία συχνά βιοχημικά test που υπάρχουν είναι για το αίμα, το σάλιο και το σπέρμα. Σε ερώτηση, με βάση το σενάριο που τέθηκε στην αντεξέταση του, τί πιθανότητες θα υπήρχαν εάν ήταν έμμεση η τοποθέτηση του DNA, να εντοπιζόταν και στα 4 σακούλια, είπε ότι η απάντηση είναι η ίδια με αυτή που έδωσε κατά την αντεξέταση του, δηλαδή ότι δεν έχει λεπτομέρειες για το τι γινόταν στη σκηνή και πιστεύει ότι είναι δύσκολο να βρεθεί κάποιος που δεν ήταν παρών να ξέρει τι έγινε. Ως εκ τούτου, πρόσθεσε, δεν μπορεί να δώσει προβάδισμα, ούτε στην άμεση εναπόθεση ούτε στην έμμεση εναπόθεση και έτσι δεν μπορεί να τοποθετηθεί. Όσον αφορά το σενάριο που δόθηκε στην αντεξέταση, δηλ. ότι αγκαλιάστηκαν ο κατηγορούμενος με τον Κολοκασίδη και ακολούθως ο τελευταίος άγγιξε διάφορα αντικείμενα, ερωτώμενος εάν επιστημονικά είναι αναμενόμενο να μεταφέρθηκε το DNA στα 4 αντικείμενα, απάντησε ότι κατά την άποψη του και την εμπειρία του θα έλεγε όχι. Υπέδειξε όμως ότι αυτό το λέει με πολύ μεγάλη επιφύλαξη εφόσον δεν γνωρίζει με λεπτομέρεια τις συνθήκες και κάτω από ποιο τρόπο έγινε το αγκάλιασμα, τι έγινε στην συνέχεια δηλ. εάν είχε αγγίξει κάποιο άλλο αντικείμενο πριν να αγγίξει τα επίδικα κ.λ.π. Κατέληξε ότι όλα επηρεάζουν και για αυτό δεν μπορεί να δώσει συγκεκριμένες θέσεις. Αξιολόγηση μαρτυρίας Ο Μ.Κ.1, εξεταστής της υπόθεσης και υπεύθυνος για τα τεκμήρια αυτής, αντεξετάσθηκε βασικά επί της παραλαβής και συσκευασίας των τεκμηρίων 2-11 (δηλ. των πέντε νάιλον σακουλιών με την ξηρή φυτική ύλη που παραλήφθηκαν από την σκηνή, στα οποία έδωσε τα διακριτικά Ε.Π.1-Ε.Π.5). Του υποβλήθηκε δε σχετικά η θέση ότι με την διαδικασία που ακολούθησε πολύ πιθανόν να σύγχυσε τα τεκμήρια. Ο εν λόγω μάρτυρας μου έκανε καλή εντύπωση. Απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις και εξήγησε με την απαιτούμενη επάρκεια και λεπτομέρεια την φωτογράφηση, την παραλαβή και την συσκευασία των εν λόγω τεκμηρίων καθώς και τις λοιπές ενέργειες που έκανε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης. Δεν κλονίσθηκε δε κατά την αντεξέταση του αλλά παρέμεινε σταθερή η θέση του ότι η παραλαβή των τεκμηρίων από την σκηνή έγινε ορθά, ότι επιβεβαίωσε - αντιστοίχισε αργότερα στα γραφεία της Υ.Κ.Α.Ν. το κάθε τεκμήριο και την σειρά παραλαβής του και προχώρησε στην συσκευασία τους, ακολουθώντας την ορθή σειρά και διαδικασία, χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε σύγχυση. Ως εκ των άνω η μαρτυρία του γίνεται δεκτή. Θα πρέπει άλλωστε να λεχθεί ότι δεν αμφισβητήθηκε ότι τα τεκμήρια που παρουσιάσθηκαν στο Δικαστήριο ήταν αυτά που παραλήφθηκαν από την σκηνή ενώ είναι παραδεκτό γεγονός ότι όλα τα τεκμήρια διακινήθηκαν ορθά χωρίς να διαρρηχθεί η αλυσίδα συνοχής τους από την στιγμή του εντοπισμού τους από την Υ.Κ.Α.Ν. μέχρι και την κατάθεση τους στο Δικαστήριο. Περαιτέρω από το σύνολο της μαρτυρίας και την γραμμή της υπεράσπισης, δεν φαίνεται να τίθεται οποιοδήποτε θέμα ως προς την σειρά και την ώρα παραλαβής των τεκμηρίων, το οποίο να διαδραματίζει κάποιο ουσιώδη ρόλο στην υπόθεση και να την επηρεάζει καθοιονδήποτε τρόπο. Η θέση της υπεράσπισης άλλωστε δεν είναι ότι σε κάποια από τα υπό αναφορά τεκμήρια δεν υπήρχε μεικτό γενετικό υλικό που προερχόταν και από τον κατηγορούμενο, αλλά ότι αυτό ενδεχομένως εναποτέθηκε όχι άμεσα, αλλά λόγω πιθανής προηγούμενης επαφής του με τον Κολοκασίδη και όχι οποιασδήποτε ενέργειας που ακολούθησε την παραλαβή των τεκμηρίων από τον Μ.Κ.
32. Ο Μ.Κ.2, Δρ. Μάριος Καριόλου, Ανώτερος Μοριακός Γενετιστής, Διευθυντής του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, κατέθεσε ως εμπειρογνώμονας. Όσον αφορά την προσέγγιση και εξέταση μαρτυρίας εμπειρογνώμονα υπάρχει πληθώρα νομολογίας (βλ. Φιλίππου ν. Οδυσσέως

(1989)1 C.L.R 1, Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ 984, Ευαγγέλου ν. Αμπίζας

(1982)1 C.L.R. 41, Νικολάου ν. Σταύρου

(1992)1(Β) ΑΑΔ 746, R v. Turner

(1975)1 All.E.R. 70 και Χ'Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 104). Σύμφωνα με την νομολογία αυτή το Δικαστήριο θα πρέπει πρώτα να πεισθεί ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας στο τομέα που καταθέτει και στη συνέχεια να εξετάσει αν με τη μαρτυρία του έχει δώσει τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια έτσι ώστε να καταστήσει ικανό το Δικαστήριο να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του, προκειμένου να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία. Στην πιο πρόσφατη υπόθεση Kotlyarenko

(2010)1Γ Α.Α.Δ 1427, επαναλήφθηκε ουσιαστικά ότι η γενική αρχή είναι ότι η μαρτυρία εμπειρογνωμόνων δεν δεσμεύει το Δικαστήριο αλλά απλώς το βοηθά, αφού λάβει υπόψη και την υπόλοιπη μαρτυρία, να καταλήξει στα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα. Αφού έλαβα λοιπόν υπόψη τα προσόντα, τις γνώσεις και την πείρα του Μ.Κ.2, ως αυτά φαίνονται στο τεκμήριο 20 καθώς και τις αρχές που καθορίζουν πότε ένας μάρτυρας θεωρείται εμπειρογνώμονας είναι η κατάληξη μου ότι ο Μ.Κ.2 είναι εμπειρογνώμονας επί όλων των θεμάτων για τα οποία κατέθεσε. Θα πρέπει άλλωστε να αναφερθεί ότι ο συνήγορος υπεράσπισης δήλωσε σχετικά ότι τα προσόντα του Μ.Κ.2 είναι αποδεκτά από την υπεράσπιση και δεν θα αμφισβητηθούν. Επομένως η μαρτυρία του Μ.Κ.2 θα προσεγγιστεί και θα αξιολογηθεί με βάση τις αρχές που διέπουν την αξιολόγηση και προσέγγιση εμπειρογνωμόνων. Ο εν λόγω μάρτυρας μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Επεξήγησε με απλότητα μεν αλλά με σαφήνεια και με την απαιτούμενη επιστημονική τεκμηρίωση, αιτιολόγηση και επάρκεια, τις εξετάσεις που έκανε στα επίδικα τεκμήρια, όλα τα δεδομένα που έλαβε υπόψη καθώς και τα συμπεράσματα του και πως κατέληξε σε αυτά. Με τον ίδιο τρόπο απάντησε σε όλα τα ερωτήματα που του τέθηκαν από την υπεράσπιση, επιδεικνύοντας, κατά την κρίση μου, την αναμενόμενη και δέουσα, από ένα εμπειρογνώμονα, αντικειμενικότητα. Κανένα δε μέρος της μαρτυρίας του δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Ως εκ των άνω κρίνω ότι η μαρτυρία του Μ.Κ.2 ήταν αρκούντως τεκμηριωμένη και αξιόπιστη και συναφώς ότι μπορώ να στηριχτώ σε αυτήν προκειμένου να σχηματίσω την δική μου ανεξάρτητη κρίση, στην βάση των γεγονότων που θα κριθεί ότι έχουν αποδειχθεί με την μαρτυρία που θα γίνει δεκτή. Όσον αφορά δε την στατιστική εκτίμηση του λόγου των πιθανοτήτων κρίνω ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως ληφθεί υπόψην η νέα εκτίμηση που έκανε ο Μ.Κ.2, μετά την επιστολή που έλαβε από το συνήγορο υπεράσπισης, καθότι, από τα όσα ανέφερε, προκύπτει και δεν έχει αμφισβητηθεί ότι αυτή έγινε με νέο λογισμικό πρόγραμμα, το οποίο λαμβάνει υπόψην και την πτώση και πρόσθεση αλληλίου, πράγμα το οποίο, όταν έγινε η πρώτη εκτίμηση το 2011, δεν ήταν δυνατόν να γίνει. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο αυτός άσκησε το δικαίωμα της σιωπής κάτι που αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα του και σύμφωνα και με την σχετική νομολογία δεν είναι επιτρεπτό εξ αυτού να εξαχθούν οποιαδήποτε ενοχοποιητικά συμπεράσματα (βλ. Charalambous and another ν. The Republic

(1985)2 C.L.R. 97). Οι δε δηλώσεις του Κολοκασίδη στην Αστυνομία, σε σχέση με τα σακουλάκια που απέρριψε και το περιεχόμενο τους, ως θα αναφερθεί κατωτέρω, δεν έγιναν παραδεκτές ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους. Πρόκειται λοιπόν για εξ ακοής μαρτυρία. Το πρόσωπο που έκανε τις εν λόγω δηλώσεις δεν κατέθεσε ώστε το Δικαστήριο να έχει την δυνατότητα να κρίνει το αξιόπιστο ή όχι αυτών μέσα από την διαδικασία της αντεξέτασης του (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεωργίου

(2006)2 Α.Α.Δ. 217). Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τα πιο πάνω αλλά και το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης, κρίνω ότι με βάση το άρθρο 27 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9, δεν μπορεί να δοθεί στις δηλώσεις αυτές οποιαδήποτε βαρύτητα. Ευρήματα Τα παραδεκτά γεγονότα τα οποία αποτελούν και ευρήματα είναι τα ακόλουθα: Στις 4.8.11, λήφθηκε πληροφορία στην Υ.Κ.Α.Ν. Λεμεσού, ότι σε χώρο πλησίον του κέντρου νεότητας, στο Συνοικισμό Λινόπετρας, στην Λεμεσό, θα γινόταν διακίνηση ποσότητας ναρκωτικών. Ως εκ τούτου την ίδια ημέρα και περί ώρα 19:30, οι Α/Αστ.193 Δ. Σωκράτους, Αστ.3437 Αρ. Αριστοτέλους, Αστ.1947 Μ. Πάφιος, Αστ.3521 Π. Παπαντωνίου, Αστ.2996 Κ. Γεωργίου, Αστ.3669 Ι. Κωνσταντίνου και Αστ.3827 Χρ. Ακούραστου, έθεσαν υπό διακριτική και συνεχή παρακολούθηση την περιοχή γύρω από το εν λόγω κέντρο νεότητας. Συγκεκριμένα ο Αστ.3437 βρισκόταν σε αστυνομικό όχημα παρακολούθησης στην οδό Τζαβέλα, με νότια κατεύθυνση και σε σημείο που έβλεπε το κέντρο νεότητας, οι Α/Αστ.193 και Αστ.2996 βρίσκονταν σε αστυνομικά οχήματα παρακολούθησης στην οδό Ελπίδος, ο μεν Α/Αστ.193 δυτικά του εν λόγω κέντρου με ανατολική κατεύθυνση, ο δε Αστ.2996 ανατολικά με δυτική κατεύθυνση και οι Αστ.1947, Αστ.3521, Αστ.3669 και Αστ.3827, σε αστυνομικά οχήματα ανακοπής, σε σημείο δυτικά του σωματείου «Ανδρέας και Μιχαλάκης Μακρίδη», που βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από το πιο πάνω κέντρο νεότητας. Περί ώρα 19:55, θεάθηκε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΚUA285, να εισέρχεται στην οδό Ελπίδος με οδηγό τον γνωστό στην Υ.Κ.Α.Ν. Γιάννη Αργυρού, συνοδηγό τον κατηγορούμενο, ο οποίος ήταν επίσης γνωστός στην Υ.Κ.Α.Ν. και στο πίσω κάθισμα ένα τρίτο πρόσωπο. Το εν λόγω αυτοκίνητο σταμάτησε εξ αντιθέτου της πορείας του, μπροστά από τα εμπορικά καταστήματα που υπάρχουν στην προαναφερόμενη οδό, βόρεια του κέντρου νεότητας και ο κατηγορούμενος άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού και αφού κατέβηκε και μετακίνησε το κάθισμά του, αποβιβάστηκε από το πίσω κάθισμα ο Χρίστος Κολοκασίδης, επίσης γνωστός στην Υ.Κ.Α.Ν. Αμέσως ο Α/Αστ.193 ενημέρωσε τα οχήματα των ανακοπών και έδωσε οδηγίες όπως αφιχθούν στο μέρος και ανακόψουν το αυτοκίνητο για έλεγχο, το οποίο όμως σε δευτερόλεπτα αφού ο κατηγορούμενος επιβιβάστηκε ξανά, αναχώρησε με ανατολική κατεύθυνση, με τον Κολοκασίδη να παραμένει στο μέρος και να κατευθύνεται προς τα καταστήματα. Την ίδια στιγμή ο Α/Αστ.193 έδωσε οδηγίες όπως ανακοπεί ο Κολοκασίδης για έλεγχο, ενώ ο ίδιος με τον Αστ.2996 αναχώρησαν με σκοπό να ακολουθήσουν το αυτοκίνητο, το οποίο από έλεγχο που έγινε άνηκε στον Αργυρού, χωρίς όμως αυτό να γίνει κατορθωτό. Μετά το τελευταίο μήνυμα του Α/Αστ.193, οι Αστ.3437, Αστ.1947, Αστ.3521, Αστ.3669 και Αστ.3827 κατευθύνθηκαν προς το σημείο όπου θεάθηκε να κατευθύνεται ο Κολοκασίδης, προς εντοπισμό του. Οι Αστ.3521 και Αστ.3669, οι οποίοι σταμάτησαν το αστυνομικό όχημα στην οδό Ελπίδος, εντόπισαν τον Κολοκασίδη, ο οποίος κατευθυνόταν προς το κέντρο νεότητας διαμέσου των καταστημάτων και άρχισαν να τον καταδιώκουν. Ο Κολοκασίδης μόλις τους αντιλήφθηκε άρχισε να τρέχει προς την ίδια κατεύθυνση, δηλαδή προς το κέντρο νεότητας. Τόσο ο Αστ.3437, ο οποίος κατέβηκε από το αστυνομικό όχημα κρατώντας φορητό υπηρεσιακό ασύρματο, όσο και ο Αστ.1947, ο οποίος συναντήθηκε με τον Αστ.3437 στην οδό Τζαβέλα, εντόπισαν τον Κολοκασίδη, ο οποίος έτρεχε προς το εν λόγω κέντρο και αμέσως άρχισαν και αυτοί να τον καταδιώκουν, αφού βρίσκονταν σε πιο κοντινή απόσταση από τους Αστ.3521 και Αστ.

1. Μόλις ο Κολοκασίδης αντιλήφθηκε και την παρουσία των δυο τελευταίων, άλλαξε πορεία και συνέχισε να τρέχει δυτικά, προς την οδό Πανδώρας, καταδιωκόμενος και από τους τέσσερις πιο πάνω αστυφύλακες, με σκοπό να αποφύγει τον έλεγχο. Κατά την διάρκεια της καταδίωξης ο Κολοκασίδης κατευθύνθηκε προς την είσοδο πολυκατοικίας στην οδό Πανδώρας και λίγο πριν την είσοδο του στην πολυκατοικία και ενώ οι Αστ.3437 και Αστ.1947, βρίσκονταν περί τα είκοσι μέτρα πίσω του, τον είδαν να ρίχνει στο έδαφος ένα νάιλον διαφανές σακουλάκι. Με την άφιξη των Αστ.3437 και Αστ.1947 στο συγκεκριμένο σημείο, ο Αστ.1947 σταμάτησε για να ελέγξει το σακουλάκι και αφού διαπίστωσε ότι περιείχε κάνναβη, φώναξε αμέσως στον Αστ.3437 ότι επρόκειτο για κάνναβη, παραμένοντας στο σημείο για φρούρηση του, ενώ ο Αστ.3437 συνέχισε την καταδίωξη του Κολοκασίδη, ο οποίος εν τω μεταξύ εισήλθε στην πιο πάνω πολυκατοικία και άρχισε να ανεβαίνει τις σκάλες, γεγονός για το οποίο ο Αστ.3437, μέσω ασυρμάτου, ενημέρωσε τους υπόλοιπους συναδέλφους του. Ταυτόχρονα οι Αστ.3521 και Αστ.3669, οι οποίοι ακολουθούσαν και είδαν τον Κολοκασίδη να κατευθύνεται προς την είσοδο της προαναφερόμενης πολυκατοικίας, χωρίστηκαν και κατευθύνθηκαν ο μεν Αστ.3521 δεξιά του κτιρίου, ο δε Αστ.3669 αριστερά, με σκοπό να μεταβούν στο πίσω μέρος. Ανεβαίνοντας τις σκάλες ο Αστ.3437, λόγω της διαμόρφωσής τους, έχασε οπτική επαφή με τον Κολοκασίδη, ενώ σε δευτερόλεπτα άκουσε τον Αστ.3521, ο οποίος βρισκόταν ήδη στο πίσω μέρος της πολυκατοικίας και ανέμενε να ενημερωθεί σχετικά με το σημείο που βρισκόταν ο Κολοκασίδης, να φωνάζει από τον ασύρματο ότι είδε τον τελευταίο να ρίχνει από μπαλκόνι διαμερίσματος που βρίσκεται στον δεύτερο όροφο, από την δυτική πλευρά όπου βρισκόταν, τέσσερα αντικείμενα. Μόλις έπεσαν στο έδαφος τα εν λόγω αντικείμενα και συγκεκριμένα σε χώρο πρασίνου κάτω από την πολυκατοικία, ο Αστ.3521 διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τέσσερα νάιλον διαφανή σακουλάκια, τα οποία περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Ο Αστ.3521 παρέμεινε στο σημείο με τα εν λόγω τεκμήρια προς φρούρηση τους, ενώ ο Αστ.3437 συνεχίζοντας την καταδίωξη άκουσε θόρυβο προς την ταράτσα της πολυκατοικίας όπου και κατευθύνθηκε, με αποτέλεσμα να εντοπίσει και ανακόψει τον Κολοκασίδη στις σκάλες κοντά στην πόρτα της ταράτσας. Κατά την ανακοπή ο Αστ.3437 υπέδειξε στον Κολοκασίδη την αστυνομική του ταυτότητα, του εξήγησε την ιδιότητα του, τον πληροφόρησε ότι τον θεωρούσε ύποπτο για παράνομη κατοχή ναρκωτικών, του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο και αυτός απάντησε «Είχα θκυό ψιλές τζιαι επέταξα τες». Αμέσως ο Αστ.3437 ενημέρωσε όλους τους πιο πάνω συναδέλφους του, μέσω του ασυρμάτου, για την ανακοπή του Κολοκασίδη. Στην συνέχεια και ώρα 20:05 ο Αστ.3437 οδήγησε τον Κολοκασίδη στο σημείο όπου βρισκόταν ο Αστ.1947 και φρουρούσε το διαφανές σακουλάκι (δηλ. το τεκμήριο 10 εντός του οποίου βρισκόταν η πράσινη ξηρή φυτική ύλη του τεκμηρίου 11). Υποδεικνύοντας αυτό στον Κολοκασίδη τον πληροφόρησε ότι περιείχε κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται και ήταν αυτό που έριξε προηγουμένως στο έδαφος, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Εφοήθηκα τζιαι έσυρα το». Αμέσως ο Αστ.3437, τον συνέλαβε για αυτόφωρο αδίκημα, του εξήγησε το λόγο της σύλληψής του και αφού του επέστησε εκ νέου την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Εντάξει». Στη συνέχεια και αφού ο Αστ.1947 παρέμεινε στο μέρος για φρούρηση του προαναφερόμενου σακουλιού, με την βοήθεια του Αστ.3669, ο οποίος έφθασε κοντά τους, ο Αστ.3437 οδήγησε τον Κολοκασίδη στο μέρος όπου βρισκόταν ο Αστ.
2. Εκεί η ώρα 20:10 ο Αστ.3521 υπέδειξε στον Κολοκασίδη τα 4 διαφανή σακουλάκια (δηλ. τα τεκμήρια 2, 4, 6 και 8 εντός των οποίων βρισκόταν η πράσινη ξηρή φυτική ύλη των τεκμηρίων 3, 5, 7 και 9 αντίστοιχα) αναφέροντας του ότι είναι αυτά που τον είδε να ρίχνει προηγουμένως από μπαλκόνι διαμερίσματος στο 2ο όροφο της εν λόγω πολυκατοικίας, τον πληροφόρησε ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη είναι κάνναβη, της οποίας η κατοχή απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο και αυτός απάντησε «Εν δικά μου τζιαι τούτα». Στην σκηνή αφίχθηκαν τόσο οι υπόλοιποι αστυφύλακες που βρίσκονταν στην περιοχή όσο και ο Αστ.3430 Ε. Παπαελισσαίου (Μ.Κ.1) και ο Αστ.1742 Χρ. Πολυμνίου, οι οποίοι κλήθηκαν εν τω μεταξύ από τον Α/Αστ.
3. Ο Μ.Κ.1 ανέλαβε την διερεύνηση της υπόθεσης. Με την άφιξη των Μ.Κ.1 και Αστ.1742 και μεταξύ των ωρών 20:30 - 20:35, στην παρουσία του Κολοκασίδη και του Μ.Κ.1, ο Αστ.1742 καθ' υπόδειξη του Αστ.3521, φωτογράφησε τα 4 διαφανή σακουλάκια με το περιεχόμενο τους (τεκμήρια 2-9) τα οποία, στην παρουσία του Κολοκασίδη παρέλαβε με προφυλάξεις μεταξύ των ωρών 20:35-20:38, ο Μ.Κ.
4. Ακολούθως ο Κολοκασίδης οδηγήθηκε στην ανατολική πλευρά της πιο πάνω πολυκατοικίας, όπου βρισκόταν ο Αστ.1947, ο οποίος φρουρούσε το άλλο νάιλον σακουλάκι (τεκμήρια 10-11). Εκεί το εν λόγω σακουλάκι αφού φωτογραφήθηκε, καθ' υπόδειξη του Αστ.3437, από τον Αστ.1742 μεταξύ των ωρών 20:40-20:45, στην παρουσία όλων των πιο πάνω, η ώρα 20:46 παραλήφθηκε με προφυλάξεις από τον Μ.Κ.1, ο οποίος το έθεσε υπό την φύλαξη του όπως και τα υπόλοιπα τεκμήρια που παρέλαβε. Με το πέρας της φωτογράφισης και παραλαβής των τεκμηρίων, ο Αστ.3437, η ώρα 20:50 παρέδωσε τον Κολοκασίδη στον Μ.Κ.1, ο οποίος με την βοήθεια των Αστ.3521 και Αστ.3669 τον μετέφεραν με τα ανευρεθέντα τεκμήρια, στα γραφεία της Υ.Κ.Α.Ν. Λεμεσού για συνέχιση των εξετάσεων. Εκεί, μεταξύ των ωρών 21:10-21:15, ο Αστ.1742, καθ' υπόδειξη του Μ.Κ.1 και στην παρουσία του Κολοκασίδη, φωτογράφησε εκ νέου τα 5 διαφανή σακουλάκια με το περιεχόμενο τους (τεκμήρια 2-11), τα οποία ακολούθως, μεταξύ των ωρών 21:20-21:40 αφού έλεγξε, συσκεύασε και σφράγισε σε χάρτινους χακί φακέλους της Κυπριακής Δημοκρατίας, δίδοντας σε αυτούς, τα διακριτικά Ε.Π.1 - Ε.Π.5 αντίστοιχα με την ώρα παραλαβής τους. Πιο συγκεκριμένα έδωσε στα τεκμήρια 2 και 3 το διακριτικό Ε.Π.1, στα τεκμήρια 4 και 5 το διακριτικό Ε.Π.2, στα τεκμήρια 6 και 7 το διακριτικό Ε.Π.3, στα τεκμήρια 8 και 9 το διακριτικό Ε.Π.4 και στα τεκμήρια 10 και 11 το διακριτικό Ε.Π.
5. Με το πέρας της συσκευασίας, τόσο ο Μ.Κ.1 όσο και ο Κολοκασίδης υπέγραψαν τις εν λόγω συσκευασίες, τις οποίες ο Μ.Κ.1 κράτησε υπό τη φύλαξη του. Με γραπτή συγκατάθεση, το ίδιο βράδυ έγινε έρευνα στην οικία του Κολοκασίδη, χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε το παράνομο. Στην συνέχεια και μεταξύ των ωρών 23:30-01:20 της 4-5.8.11, ο Μ.Κ.1 πήρε ανακριτική κατάθεση από τον Κολοκασίδη αφού πρώτα τον πληροφόρησε για τα αδικήματα που διερευνούσε και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο. Μέσα από την ανακριτική του κατάθεση ο Κολοκασίδης παραδέχεται την κατοχή των πιο πάνω τεκμηρίων αλλά και την χρήση κάνναβης, αναφέροντας ως τελευταία ημερομηνίας χρήσης τις 4.8.11, αρνούμενος όμως ότι την ανευρεθείσα ποσότητα κάνναβης την είχε με σκοπό την προμήθεια άλλου προσώπου. Λίγο μετά το τέλος της ανακριτικής του κατάθεσης και συγκεκριμένα η ώρα 01:35, ο Μ.Κ.1 συνέλαβε τον Κολοκασίδη για όλα τα εναντίον του υπό διερεύνηση αδικήματα βάσει εντάλματος σύλληψης. Αφού του εξήγησε το λόγο της σύλληψής του και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «Αφού είπα σου ήταν δικά μου γιατί είμαι χρήστης». Αμέσως μετά τον πληροφόρησε γραπτώς για τα νομικά του δικαιώματα και υποχρεώσεις. Στις 5.8.11 και ώρα 14:30, στη Λεμεσό, ο Αστ.3820 Στ. Ευσταθίου, συνέλαβε τον Αργυρού και αφού του εξήγησε το λόγο της σύλληψής του και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός δεν απάντησε οτιδήποτε. Ο Αστ.3820, με την βοήθεια και άλλων συναδέλφων του, ερεύνησε την οικία και το αυτοκίνητο του Αργυρού, χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε το παράνομο. Επίσης την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 17:30-18:00 ο Μ.Κ.1 πήρε ανακριτική κατάθεση από τον Αργυρού, στην οποία αρνείται κάθε ανάμειξη. Αμέσως μετά και ώρα 18:10, με οδηγίες του Λοχ.804 Η. Κρέουζου, ο Μ.Κ.1 πήρε από τον Αργυρού, τα παρειακά του επιχρίσματα (τεκμήριο 14) τα οποία συσκεύασε και σφράγισε σε χάρτινο χακί φάκελο, στον οποίο υπέγραψε τόσο ο ίδιος όσο και ο Αργυρού και έδωσε σ' αυτό τα διακριτικά Ε.Π.
6. Στις 6.8.11 και ώρα 12:55, στην Λεμεσό, ο Αστ.3521 συνέλαβε τον κατηγορούμενο, του εξήγησε τον λόγο της σύλληψής του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Ότι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο». Αμέσως μετά τον πληροφόρησε για τα δικαιώματα του. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας και μεταξύ των ωρών 17:30-18:00 ο Μ.Κ.1 πήρε ανακριτική κατάθεση τύπου ερωτοαπαντήσεων από τον κατηγορούμενο (τεκμήριο 17). Αμέσως μετά και συγκεκριμένα η ώρα 18:05, με οδηγίες του Λοχ.804, ο Μ.Κ.1 πήρε από τον κατηγορούμενο, τα παρειακά του επιχρίσματα (τεκμήριο 13), στα οποία, αφού τα συσκεύασε και σφράγισε σε χάρτινο χακί φάκελο στην παρουσία του κατηγορούμενου, έδωσε τα διακριτικά Ε.Π.
7. Τόσο ο Μ.Κ.1 όσο και ο κατηγορούμενος υπέγραψαν την εν λόγω συσκευασία. Αργότερα περί ώρα 22:00, με οδηγίες του Λοχ.804, ο Μ.Κ.1 πήρε και από τον Κολοκασίδη τα παρειακά του επιχρίσματα, τα συσκεύασε όπως πιο πάνω και έδωσε σ' αυτά τα διακριτικά Ε.Π.8 (τεκμήριο 15). Τόσο ο Μ.Κ.1 όσο και ο Κολοκασίδης υπέγραψαν την εν λόγω συσκευασία. Στις 7.8.11 ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, το οποίο συνεδρίασε στην Πολυκλινική Υγεία, και εναντίον του εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης για περίοδο δύο ημερών. Στις 9.8.11 και ώρα 08:00, ο Μ.Κ.1 παρέδωσε τα τεκμήρια 2-15 (Ε.Π 1-8) στον Αστ.620 Μ. Αρτεμίου, για να τα μεταφέρει στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, στην Λευκωσία για να τύχουν των αναγκαίων εξετάσεων. Την ίδια ημέρα 9.8.11 και ώρα 10:00, ο κατηγορούμενος απολύθηκε της κράτησής του, χωρίς να κατηγορηθεί γραπτώς, εν αναμονή των αποτελεσμάτων των επιστημονικών εξετάσεων. Η ώρα 12:00 της ίδιας ημέρα ο Αστ.620 μετέβη στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής και παρέδωσε τα τεκμήρια 2-15 (Ε.Π 1-8) στον Παύλο Πολυκάρπου, επιστημονικό εργαστηριακό λειτουργό του εν λόγω Ινστιτούτου, ο οποίος με τη σειρά του, τα παρέδωσε η ώρα 15:00 στον Δρα Μάριο Καριόλου. Οι Κολοκασίδης και Αργυρού, στις 10.8.11 και ώρες 18:35 και 21:00 αντίστοιχα, απολύθηκαν της κράτησής τους, χωρίς να κατηγορηθούν γραπτώς εν αναμονή των επιστημονικών εξετάσεων. Στις 30.1.12 και ώρα 11:25, ο Δρ. Καριόλου παρέδωσε τα πιο πάνω τεκμήρια στην Αστ.4820 Χρ. Κύρου, η οποία την ίδια ημέρα και ώρα 19:00, τα παρέδωσε στον Μ.Κ.
8. Στις 5.3.12 και ώρα 08:00, ο Μ.Κ.1 παρέδωσε τα τεκμήρια 2-11 (Ε.Π 1-5) στον Αστ.1742 για να τα μεταφέρει στο Κρατικό Χημείο στη Λευκωσία ώστε να τύχουν και εκεί των σχετικών εξετάσεων. Την ίδια ημέρα και ώρα 13:10, ο Αστ.1742 παρέδωσε τα εν λόγω τεκμήρια στον Χρίστο Κουντούρη, παραλήπτη τεκμηρίων του Κρατικού Χημείου, ο οποίος στις 27.8.12 τα παρέδωσε στην Χημικό, Τασούλα Κοζάκου για να τύχουν των απαραίτητων επιστημονικών εξετάσεων. Στα πλαίσια των εν λόγω εξετάσεων η Κοζάκου, αφαίρεσε την πράσινη ξηρή φυτική ύλη από τα νάιλον σακουλάκια (τεκμήρια 2, 4, 6, 8 και 10) στα οποία βρισκόταν όταν της παραδόθηκαν και την συσκεύασε σε άλλα νάιλον σακούλια (τεκμήρια 3, 5, 7, 9 και 11 αντίστοιχα). Στις 8.10.12 και ώρα 12:05, η Κοζάκου παρέδωσε τα τεκμήρια 2-11 στον Ε/Αστ.5460 Δ. Γενοβκιάν, ο οποίος καθ' υπόδειξη του Μ.Κ.1 μετέφερε τα τεκμήρια 2, 4, 6, 8 και 10 και τα παρέδωσε στον Αστ.3116 Μ. Φυλακτού του Εργαστηρίου Διερεύνησης της ΥΠ.ΕΓ.Ε Αρχηγείου, για να εξεταστούν και εκεί επιστημονικά. Τα υπόλοιπα τεκμήρια δηλ. τα υπ' αρ. 3, 5, 7, 9 και 11, ο Ε/Αστ.5460 τα μετέφερε και τα παρέδωσε την ίδια ημέρα και ώρα 18:00 στον Μ.Κ.
9. Στις 18.2.13 και ώρα 10:00, ο Αστ.3116 παρέδωσε τα τεκμήρια 2, 4, 6, 8 και 10, στον Αστ.3669, ο οποίος την ίδια ημέρα και ώρα 19:30, τα παρέδωσε στον Μ.Κ.
10. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των εξετάσεων του Γενικού Χημείου του Κράτους, (βλ. τεκμήριο 19 με ημερ. 18.9.12) η πράσινη ξηρή φυτική ύλη που βρισκόταν στα τεκμήρια που παραδόθηκαν σε σχέση με την παρούσα, ήταν κάνναβη από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη, συνολικού βάρους 122,9980 γραμμαρίων. Συγκεκριμένα:
11. Το τεκμήριο 3 δηλ. η ποσότητα κάνναβης που βρισκόταν στο νάιλον σακουλάκι τεκμήριο 2, ήταν βάρους 26.3303 γραμμάρια.
12. Το τεκμήριο 5 δηλ. η ποσότητα κάνναβης που βρισκόταν στο νάιλον σακουλάκι τεκμήριο 4, ήταν βάρους 26.3397 γραμμάρια.
13. Το τεκμήριο 7 δηλ. η ποσότητα κάνναβης που βρισκόταν στο νάιλον σακουλάκι τεκμήριο 6, ήταν βάρους 26.3134 γραμμάρια.
14. Το τεκμήριο 9 δηλ. η ποσότητα κάνναβης που βρισκόταν στο νάιλον σακουλάκι τεκμήριο 8, ήταν βάρους 26.3200 γραμμάρια.
15. Το τεκμήριο 11 δηλ. η ποσότητα κάνναβης που βρισκόταν στο νάιλον σακουλάκι τεκμήριο 10, ήταν βάρους 17.6946 γραμμάρια. Για την προαναφερόμενη συνολική ποσότητα κάνναβης, στις 5.4.13 και μεταξύ των ωρών 19:40-19:50, ο Μ.Κ.1 κατηγόρησε γραπτώς, στα γραφεία της Υ.Κ.Α.Ν. Λεμεσού, τον Κολοκασίδη, ο οποίος αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο απάντησε «Θα συμβουλευτώ τον δικηγόρο μου και θα απαντήσω στο Δικαστήριο», απάντηση την οποία έγραψε ο Μ.Κ.1 του την διάβασε και ως ορθή την υπέγραψε στην παρουσία του. Στις 11.4.13 και μεταξύ των ωρών 14:45-14:55 ο Μ.Κ.1 κατηγόρησε γραπτώς και τον κατηγορούμενο (τεκμήριο 18), ο οποίος, σύμφωνα με τα αποτελέσματα του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας, συνδέθηκε με τεκμήρια της υπόθεσης. Ο κατηγορούμενος αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, απάντησε «Δεν παραδέχομαι» απάντηση την οποία έγραψε ο ίδιος και ως ορθή την υπέγραψε στην παρουσία του Μ.Κ.
16. Ως προς τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα, οι δηλώσεις που έγιναν είτε από τον Κολοκασίδη, είτε από τον κατηγορούμενο, είτε από τον Αργυρού, είναι παραδεκτό ότι έγιναν αλλά δεν είναι παραδεκτές ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους. Όλα τα τεκμήρια που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο διακινήθηκαν ορθά χωρίς να διαρρηχθεί η αλυσίδα συνοχής τους από την στιγμή του εντοπισμού τους από την Υ.Κ.Α.Ν. μέχρι και την κατάθεση τους στο Δικαστήριο. Πέραν δε των πιο πάνω, με βάση την υπόλοιπη μαρτυρία που έχω κάνει δεκτή, καταλήγω στα ακόλουθα: Τα 4 από τα 5 νάιλον σακουλάκια με την κάνναβη που περιείχαν (τεκμήρια 2, 4, 6 και 8) και τα οποία απέρριψε κατά την καταδίωξη του ο Κολοκασίδης, ως αναφέρεται ανωτέρω, ήταν κλειστά και συγκεκριμένα δεμένα σε κόμπο (βλ. φωτογραφίες 5, 6, 7, 11, 15, 25 και 26 του τεκμηρίου 16). Όταν ο Μ.Κ.2 τα παρέλαβε, τα τεκμήρια 2, 4, 6 και 8 εξακολουθούσαν να είναι δεμένα σε κόμπο και έλαβε για σκοπούς εξετάσεων, από το καθένα από αυτά, μια δειγματοληψία από την περιοχή του κόμπου και μια από την υπόλοιπη εξωτερική επιφάνεια ενώ από το τεκμήριο 10 έλαβε μια δειγματοληψία από την εξωτερική επιφάνεια. Τα αποτελέσματα των εν λόγω εξετάσεων με την νέα στατιστική εκτίμηση που έκανε ο Μ.Κ.2, στην βάση της επιστολής του συνηγόρου υπεράσπισης τεκμήριο 22, με νέο σύγχρονο λογισμικό, το οποίο λαμβάνει υπόψη τις πτώσεις/προσθέσεις αλληλίων ήταν τα ακόλουθα:
17. Από την περιοχή του κόμπου στο τεκμήριο 2 (δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑1.1) απομονώθηκε μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού που προέρχεται από τουλάχιστον δύο άτομα. Με βάση την στατιστική εκτίμηση του λόγου των πιθανοτήτων, είναι περίπου 33.000.000.000 (δισεκατομμύρια) φορές πιο πιθανό οι δότες του γενετικού αυτού υλικού να είναι ο κατηγορούμενος και ένα άγνωστο άτομο παρά δύο άγνωστα άτομα.
18. Από την εξωτερική επιφάνεια του τεκμηρίου 2 (δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑1.2), απομονώθηκε μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού που προέρχεται τουλάχιστον από τρία άτομα. Με βάση τον λόγο των πιθανοτήτων είναι περίπου 17.000.000 (εκατομμύρια) φορές πιο πιθανό οι δότες του γενετικού αυτού υλικού να είναι ο κατηγορούμενος και δύο άγνωστα άτομα παρά τρία άγνωστα άτομα.
19. Από την περιοχή του κόμπου στο τεκμήριο 4 (δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑2.1) απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού που προέρχεται τουλάχιστον από δύο άτομα. Με βάση τον λόγο των πιθανοτήτων είναι περίπου 171 φορές πιο πιθανό οι δότες του γενετικού αυτού υλικού να είναι ο κατηγορούμενος και ένα άγνωστο άτομο παρά δύο άγνωστα άτομα.
20. Από την εξωτερική επιφάνεια του τεκμηρίου 4 (δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑2.2), απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού που προέρχεται τουλάχιστον από τρία άτομα. Με βάση τον λόγο των πιθανοτήτων είναι περίπου 8.400.000 (εκατομμύρια) φορές πιο πιθανό οι δότες του γενετικού αυτού υλικού να είναι ο κατηγορούμενος και δύο άγνωστα άτομα παρά τρία άγνωστα άτομα.
21. Από την περιοχή του κόμπου στο τεκμήριο 6 (δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑3.1) απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού που προέρχεται τουλάχιστον από τρία άτομα. Με βάση τον λόγο των πιθανοτήτων είναι περίπου 43.000.000 (εκατομμύρια) φορές πιο πιθανό οι δότες του γενετικού αυτού υλικού να είναι ο κατηγορούμενος και δύο άγνωστα άτομα παρά τρία άγνωστα άτομα.
22. Από την εξωτερική επιφάνεια του τεκμηρίου 6 (δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑3.2), απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού που προέρχεται τουλάχιστον από τρία άτομα. Με βάση τον λόγο των πιθανοτήτων είναι περίπου 37.000.000 (εκατομμύρια) φορές πιο πιθανό οι δότες του γενετικού αυτού υλικού να είναι ο κατηγορούμενος και δύο άγνωστα άτομα παρά τρία άγνωστα άτομα.
23. Από την περιοχή του κόμπου στο τεκμήριο 8 (δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑4.1) απομονώθηκε μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού που προέρχεται τουλάχιστον από δύο άτομα. Με βάση τον λόγο των πιθανοτήτων είναι περίπου 340.000.000.000 (δισεκατομμύρια) φορές πιο πιθανό οι δότες του γενετικού αυτού υλικού να είναι ο κατηγορούμενος και ένα άγνωστο άτομα παρά δύο άγνωστα άτομα.
24. Από την εξωτερική επιφάνεια του τεκμηρίου 10 (δειγματοληψία με αρίθμηση 4564‑5) απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού, το οποίο προέρχεται από τουλάχιστον δύο άτομα. Με βάση τον λόγο των πιθανοτήτων είναι 4.000.000.000.000 (τρισεκατομμύρια) φορές πιο πιθανό οι δότες του εν λόγω γενετικού υλικού να είναι ο Κολοκασίδης και ένα άγνωστο άτομο παρά δύο άγνωστα άτομα.
25. Ο Γιάννης Αργυρού δεν συνδέθηκε με τα εν λόγω τεκμήρια. Νομική πτυχή Η κατηγορία 1 εδράζεται στο άρθρο 6

(2)του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, το οποίο προβλέπει ότι αποτελεί αδίκημα, πρόσωπο να έχει στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο, χωρίς άδεια. Η δε κατηγορία 2 εδράζεται στο άρθρο 6

(3)του ίδιου Νόμου, το οποίο προβλέπει ότι αποτελεί αδίκημα πρόσωπο να αγοράζει ή προμηθεύεται ή έχει στην κατοχή του νομίμως ή μη ελεγχόμενο φάρμακο με σκοπό να το προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο. Λαμβανομένων λοιπόν υπόψην και των λεπτομερειών των επίδικων αδικημάτων, προς στοιχειοθέτηση και των δύο, πρέπει να αποδειχθεί η κατοχή από τον κατηγορούμενο, ελεγχόμενου, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου 29/77, φαρμάκου, χωρίς άδεια. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του εν λόγω Νόμου «ελεγχόμενον φάρμακον» σημαίνει οιανδήποτε ουσία ή προϊόν που καθορίζεται εκάστοτε στο Μέρος Ι, ΙΙ ή ΙΙΙ του Πρώτου Πίνακα του Νόμου και «φάρμακον Τάξεως Β΄» σημαίνει οιανδήποτε ουσία ή προϊόν που καθορίζεται εκάστοτε στο Μέρος ΙΙ του εν λόγω Πίνακα. Σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, κατοχή εν τη εννοία του Νόμου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονη γνώση της φύσης του αντικειμένου που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής (βλ. Queiss ν. Republic

(1987)2 CLR 49, Youssef ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 289 και Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 21). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71, λέχθηκε ότι «η κατοχή εξυπακούει φυσικό έλεγχο του αντικείμενου μαζί με γνώση του κατηγορούμενου ότι το έχει στην κατοχή του ή υπό τον έλεγχό του. Δυνατόν κάποιος να κατέχει κάποιο αντικείμενο χωρίς να γνωρίζει ή να αντιλαμβάνεται τη φύση του, αλλά δεν το κατέχει υπό τη νομική έννοια, εκτός κι αν γνωρίζει ότι το έχει». Ως λέχθηκε δε στην Καϊμης v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 662 δεν αρκεί η απόδειξη φυσικής κατοχής αλλά απαιτείται και απόδειξη γνώσης της φυσικής κατοχής όπως και της φύσης του αντικειμένου της κατοχής. Συνεπώς προς στοιχειοθέτηση του συστατικού στοιχείου της κατοχής πρέπει να αποδειχθούν όλα τα πιο πάνω στοιχεία. Στην Κούκος ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ 64, λέχθηκε ότι η αντικειμενική υπόσταση (actus reus) της κατοχής, συνίσταται είτε σε άμεση φυσική φύλαξη του αντικειμένου είτε σε εξυπακουόμενη κατοχή, σύμφωνα με το άρθρο 2

(3)του Νόμου 29/77, το οποίο προβλέπει ότι αντικείμενα που τελούν υπό τον έλεγχο προσώπου, θεωρούνται ότι βρίσκονται στην κατοχή του, ανεξάρτητα αν βρίσκονται υπό την κατοχή ή φύλαξη άλλου προσώπου. Με άλλα λόγια η φυσική κατοχή του αντικειμένου δεν αποτελεί πάντα προαπαιτούμενο για στήριξη καταδίκης (βλ. και Λαζάρου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Η έννοια της κατοχής έχει τέτοια ευρύτητα ώστε καλύπτει και περιπτώσεις φύλαξης του αντικειμένου σε υποστατικό τρίτου εφόσον ο κατηγορούμενος διατηρεί τον έλεγχο του αντικειμένου (βλ. Τίτος κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 409 και Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 256). Είτε όμως στην περίπτωση της άμεσης φυσικής φύλαξης του αντικειμένου είτε στην περίπτωση της εξυπακουόμενης κατοχής του, η κατοχή θα πρέπει να συνοδεύεται με ταυτόχρονη γνώση (mens rea) της φύσης του αντικειμένου, το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής. Απόλυτα σχετικό με το θέμα της κατοχής και της γνώσης, είναι ως λέχθηκε στην Κούκος ανωτέρω, το άρθρο 32

(2)του Νόμου 29/

1. Στην ίδια δε υπόθεση κρίθηκε ορθή, ως προς την ερμηνεία του εν λόγω άρθρου και του «μαχητού», ως χαρακτηρίσθηκε, τεκμηρίου που δημιουργείται από αυτό, η καθοδήγηση του Κακουργιοδικείου, η οποία μπορεί να συνοψισθεί ως ακολούθως: Η κατηγορούσα αρχή έχει το βάρος να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος έχει υπό την κατοχή ή τον έλεγχό του, εν γνώσει του ένα αντικείμενο ή ένα αντικείμενο που περιέχει κάτι. Αυτό στοιχειοθετεί την απαραίτητη κατοχή. Περαιτέρω η κατηγορούσα αρχή έχει το βάρος να αποδείξει ότι το αντικείμενο αυτό περιέχει ή αποτελεί το επίδικο ελεγχόμενο φάρμακο. Εάν αποδειχθούν αυτά τότε εναποτίθεται το βάρος στους ώμους του κατηγορούμενου «να αποδείξει» ότι η υπόθεση εμπίπτει στα πλαίσια του άρθρου
2. Εξηγήθηκε δε ουσιαστικά ότι το εν λόγω άρθρο δημιουργεί ένα μαχητό τεκμήριο γνώσης του κατηγορούμενου. Σε τέτοια περίπτωση αυτό που πρέπει να πράξει ο κατηγορούμενος είναι απλά να δημιουργήσει στο μυαλό του Δικαστηρίου κάποια πραγματική αμφιβολία ή υποψία ότι δεν είχε γνώση της φύσης του αντικειμένου, ότι δηλ. ήταν ναρκωτικά ή ότι δεν είχε κανένα λόγο να υποπτεύεται ότι στο αντικείμενο περιλαμβάνονταν τα ναρκωτικά που βρέθηκαν (βλ. Μαυρίκιου ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 359, Σκούλλου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 87, Ιακώβου ανωτέρω, Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 250 και L. v. Director of Public Prosecutors

(2002)2 All ER 854). Ο όρος «να αποδείξει» ερμηνεύεται λοιπόν ως ανωτέρω και όχι ως να καθιερώνει μετατόπιση του βάρους απόδειξης στον κατηγορούμενο. Για αυτό άλλωστε σε άλλο μέρος της προαναφερόμενης απόφασης, σε σχέση και με το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τα άρθρα 12 και 30 του Συντάγματος, αναφέρθηκε ότι η νομολογία μας έχει ξεκαθαρίσει ότι η δημιουργία μαχητών τεκμηρίων δεν μεταθέτει το νομικό βάρος απόδειξης («legal burden of proof») στον κατηγορούμενο, αλλά του δίδει την ευκαιρία να δημιουργήσει λογική αμφιβολία και κάτι τέτοιο δεν αποτελεί παραβίαση του τεκμηρίου της αθωότητας (βλ. Ιακώβου ανωτέρω, Μαυρικίου ανωτέρω, Σκούλλου ανωτέρω, Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 301, Emegoakor v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 31 και R. v. Lambert

(2001)3 All ER 577). Το νομικό βάρος απόδειξης εξακολουθεί να βρίσκεται πάντα στους ώμους της κατηγορούσας αρχής. Ως δε αναφέρεται στο σύγγραμμα Archbold 2009 σελ. 2598-2601 και 2620, όπου γίνεται αναφορά στο άρθρο 28 του Αγγλικού Misuse of Drugs Act 1971, του οποίου οι πρόνοιες είναι ταυτόσημες με αυτές του άρθρου 32 του δικού μας Νόμου 29/77, όταν η κατηγορούσα αρχή αποδείξει τα όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω, το βάρος που εναποτίθεται από τον νόμο στους ώμους του κατηγορούμενου είναι αποδεικτικό («evidential burden of proof»). Είναι δε πολύ καλά γνωστό στο νομικό μας σύστημα ότι όπου μεταφέρεται αποδεικτικό βάρος στον κατηγορούμενο εξαιτίας μαχητού τεκμηρίου, τότε το βάρος αυτό αποσείεται με απόδειξη γεγονότων στην βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (βλ. Charalambous and another ν. The Republic

(1985)2 C.L.R. 97 και Παντελή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 216/2013, ημερ. 20.1.16). Να σημειωθεί δε ότι η δημιουργία της προαναφερόμενης λογικής αμφιβολίας μπορεί να προέλθει είτε μέσω της προσκόμισης σχετικής μαρτυρίας από τον κατηγορούμενο, είτε από το σύνολο της μαρτυρίας που προσήγαγε η κατηγορούσα αρχή. Φυσικά η γνώση του κατηγορούμενου μπορεί να στοιχειοθετηθεί και από τις περιστάσεις της υπόθεσης, ανεξάρτητα δηλ. από το τεκμήριο. Για την απόδειξη της γνώσης της φύσης του αντικειμένου, λόγω του ότι αυτή συνήθως ανάγεται αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορουμένου, σπάνια υπάρχει άμεση μαρτυρία και κατά κανόνα η γνώση αυτή συμπεραίνεται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, ιδιαίτερα από τη σύνδεση και τις πράξεις του κατηγορούμενου σε σχέση με το παράνομο αντικείμενο (βλ. Queiss και Χριστοφόρου ανωτέρω). Με άλλα λόγια εξάγεται από περιστατική μαρτυρία (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 388). Αναφορικά με την κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια θα πρέπει να αποδειχθεί, πέραν της κατοχής, η πρόθεση προμήθειας σε άλλο πρόσωπο. Ως προς την πρόθεση αυτή το άρθρο 30Α του Νόμου 29/77 έχει θεσπίσει επίσης μαχητό τεκμήριο απόδειξης (βλ. και Λαζάρου ανωτέρω). Συγκεκριμένα εφόσον αποδειχθεί ότι πρόσωπο κατείχε ελεγχόμενο φάρμακο, η ποσότητα του οποίου υπερβαίνει την υπό του Νόμου καθοριζομένη, τότε αυτός θεωρείται ότι κατείχε το φάρμακο με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Για την περίπτωση της κάνναβης, που αφορά στην παρούσα υπόθεση, η ποσότητα που ικανοποιεί το τεκμήριο είναι 30 ή περισσότερα γραμμάρια. Ισχύουν δε όσο αφορά και το εν λόγω μαχητό τεκμήριο τα όσα έχουν αναφερθεί στην υπόθεση Κούκος και έχουν εκτεθεί ανωτέρω. Όσον αφορά τα επίδικα στην παρούσα αδικήματα είναι προφανές ότι η υπάρχουσα μαρτυρία είναι περιστατική και περιλαμβάνει μαρτυρία γενετικού υλικού. Η περιστατική μαρτυρία, σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, παρομοιάζεται με τους κρίκους αλυσίδας. Όπως οι κρίκοι της αλυσίδας πρέπει να είναι συνεκτικοί και αλληλένδετοι με τους υπόλοιπους κρίκους έτσι και τα ιδιαίτερα τμήματα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει να συναρτώνται μεταξύ τους ως θέμα λογικής συνέπειας ώστε να συγκροτούν ένα αδιάσπαστο σώμα (βλ. Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 C.L.R. 172). Η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συμβιβάζεται μόνο με την εκδοχή ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα αλλά περιπλέον πρέπει τα γεγονότα να μην συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα εκτός από το συμπέρασμα ενοχής του κατηγορουμένου (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 CLR 139, Vouniotis v. Republic

(1975)2 CLR 34 και Anastasiadis v. Republic

(1977)2 CLR 97). Όταν όλες οι σημαντικές πτυχές της περιστατικής μαρτυρίας δεν συμβιβάζονται με οτιδήποτε άλλο παρά με συμπέρασμα ενοχής η περιστατική μαρτυρία μπορεί να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορούμενου. Όταν όμως βασικά σημεία της περιστατικής μαρτυρίας συμβιβάζονται όχι μόνο με την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα αλλά και με μια άλλη λογική εξήγηση που προκύπτει από τη μαρτυρία, τότε η περιστατική μαρτυρία από μόνη της δεν μπορεί να θεμελιώσει την ενοχή του κατηγορούμενου (βλ. επίσης το σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη, Το Δίκαιο της Απόδειξης σελ. 26-36). Σε σχέση με την αποδεικτική δύναμη μαρτυρίας από γενετικό υλικό, στην Ιωάννου κ.α. v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195 τονίστηκε ότι η επιστημονική μαρτυρία που προβάλλεται ως αποδεικτική ορισμένου γεγονότος είναι δυνατό να θεμελιώσει εκείνο το γεγονός σε βαθμό ο οποίος, σε κάθε περίπτωση, μπορεί να κυμαίνεται από την απλή πιθανότητα ως την ουσιαστική βεβαιότητα. Δεν υπάρχει οτιδήποτε το εγγενές στην φύση της μαρτυρίας από γενετικό υλικό που να το καθιστά μη αποδεκτό αφ' εαυτού ή που να δικαιολογεί ειδικό, ιδιαίτερο κανόνα, ότι μαρτυρία που εμπίπτει σ' αυτή την κατηγορία δεν είναι δυνατό να στηρίξει καταδίκη στην απουσία άλλης μαρτυρίας. Ως λέχθηκε δε στην Γενικός Εισαγγελέας v. Νικολάου (Αρ. 1)

(2010)2 Α.Α.Δ 525, περιστατική μαρτυρία που προέρχεται από επιστημονικές εξετάσεις, όπως αυτές σε επίπεδο γενετικού υλικού είναι ιδιαίτερα σημαντική ως προς τη δυναμική που αναπτύσσει λόγω της φύσης της ώστε να επαρκεί στην κατάλληλη περίπτωση να θεμελιώσει ενοχή (γίνεται παραπομπή στις υποθέσεις R. v. Melias, The Times 14.11.87, Ιωάννου ανωτέρω και Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(2001)2 Α.Α.Δ. 571). Αναφέρεται όμως ότι παρά τη δυναμική της δεν έχει οποιοδήποτε εγγενές διαφοροποιητικό στοιχείο που να την διακρίνει από οποιαδήποτε άλλης φύσεως περιστατική μαρτυρία και κατά συνέπεια πρέπει, δίχως άλλο, να είναι δυνατή η σύνδεση της με την ενοχή του κατηγορουμένου κατά τρόπο άμεσο και ταυτόχρονα ασυμβίβαστο με άλλη λογική ερμηνεία επ' αυτής. Μαρτυρία γενετικού υλικού, η οποία συνιστά πάντοτε επιστημονική μαρτυρία, αξιολογείται λοιπόν και τυγχάνει εφαρμογής αναλόγως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης (βλ. Vedad v. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ 1). Αυτό προκύπτει σαφώς και από τις πιο κάτω υποθέσεις στις οποίες η μόνη μαρτυρία σύνδεσης του κατηγορουμένου με την διάπραξη των αδικημάτων ήταν ο εντοπισμός του γενετικού του υλικού σε αντικείμενα. Έτσι στην Νικολάου (Αρ. 1) ανωτέρω, η καταδίκη βασίσθηκε στο ότι το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου που είχε βρεθεί στο μηχανισμό ανοίγματος του ίδιου του φορητού χρηματοκιβωτίου που βρισκόταν στο χώρο της διάρρηξης, ήταν σε βαθμό που στατιστικώς η πιθανότητα να μην ανήκε στον κατηγορούμενο ήταν μόνο μια στα 282 πεντάκις εκατομμύρια, δηλαδή, η πιθανότητα αυτή ήταν πρακτικώς και νομικώς μη συζητήσιμη, το γενετικό υλικό ήταν πολύ καλής ποιότητας και επαρκούς ποσότητας με ουσιαστικά αποκλειστικό δότη τον κατηγορούμενο, η εναπόθεση του ήταν άμεση, η έμμεση μεταφορά είχε πρακτικώς αμελητέες πιθανότητες, ο χρόνος που είχε μεσολαβήσει μεταξύ της εναπόθεσης και της επιστημονικής ανίχνευσης του γενετικού προφίλ του εφεσίβλητου ήταν σύντομος, δεν είχε μεσολαβήσει για την εναπόθεση αυτή άλλο πρόσωπο ή αντικείμενο, αλλά υπήρξε απευθείας επαφή χεριού με το αντικείμενο και κανένας άλλος από το προσωπικό της εταιρείας είχε αγγίξει οτιδήποτε ακολουθώντας τις σχετικές προς τούτο οδηγίες της Αστυνομίας. Στην Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ 547, επιστρέφοντας η παραπονούμενη στο σπίτι της μετά από τρεις ώρες βρήκε μεταξύ άλλων, ένα τσαντάκι όπου φύλαγε χρήματα και χρυσαφικά όπως και κουτάκια φύλαξης χρυσαφικών, εκτός του ερμαριού, ανοικτά και τα χρυσαφικά να λείπουν. Το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου εντοπίσθηκε στα πιο πάνω αντικείμενα. Η παραπονούμενη δεν γνώριζε τον κατηγορούμενο, ούτε τον προσκάλεσε ποτέ στο σπίτι της. Τα πιο πάνω κρίθηκε ότι εύλογα δημιούργησαν ένα ισχυρό πλέγμα σύνδεσης του κατηγορούμενου με την σκηνή διάπραξης της διάρρηξης (έγινε δε παραπομπή στην Νικολάου (Αρ. 1) ανωτέρω). Περαιτέρω κρίθηκε ότι τα πιο πάνω σε συνδυασμό με την απόρριψη της αόριστης, αναληθούς και προκατασκευασμένης μαρτυρίας του κατηγορούμενου ορθά οδήγησαν στην κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου για την ενοχή του, με την παρατήρηση ότι οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα θα αντιστρατευόταν την κοινή λογική και την ανθρώπινη εμπειρία. Αντίθετα στην Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 428, ο δράστης της ληστείας σε τράπεζα, στο πάγκο του ταμείου της οποίας εντοπίστηκε γενετικό υλικό του εφεσείοντα, στην βάση της αποδεκτής μαρτυρίας έφερε μαύρη κουκούλα, φορούσε μεγάλα γυαλιά με φακούς καθρέφτη χρώματος μπλε βαθύ, καθώς και μαύρα γάντια. Ο εφεσείων, το γενετικό υλικό του οποίου ταυτίστηκε με αυτό στον πάγκο, ήταν αποδεδειγμένα πελάτης της τράπεζας, είχε κάμει την τελευταία του συναλλαγή εκεί προ πενταμήνου, ο πάγκος δεν καθαριζόταν κατ' ανάγκην από την καθαρίστρια καθ' ολοκληρίαν, ενώ η εναπόθεση του γενετικού υλικού ήταν δυνατή μόνο με έμμεση μεταφορά από τα επιμολυσμένα με το υλικό ρούχα ή γάντια του δράστη. Κρίθηκε λοιπόν ότι ενόψει των ανωτέρω δεδομένων, ενώ ήταν δυνατή η διασύνδεση του εφεσείοντα με το γενετικό υλικό που βρέθηκε στον πάγκο, δεν ήταν επιτρεπτό και το ταυτόχρονο συμπέρασμα ότι το υλικό εναποτέθηκε κατά τη διάρκεια της ληστείας από τον εφεσείοντα ώστε αυτός να ταυτιζόταν με το δράστη. Στην Γεωργίου ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 485, λέχθηκε ότι η περιστατική μαρτυρία πρέπει απαραιτήτως να συνδέει αιτιωδώς και άμεσα τον κατηγορούμενο όταν τεκμηριώνει, ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας, την ενοχή του. Έτσι εκεί η ταύτιση γενετικού υλικού που βρέθηκε στο χερούλι της πόρτας οχήματος που παραβιάσθηκε, με τον εφεσείοντα, καθώς και η μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού στην εσωτερική πλευρά άλλης πόρτας, για το οποίο δεν αποκλειόταν ο εφεσείων να ήταν δότης, δεν επαρκούσαν για να θεμελιώσουν καταδίκη. Αυτό γιατί πέραν της ταύτισης του και της ένδειξης παρουσίας του εφεσείοντα κοντά στο όχημα, δεν αποδείκνυε και τον τόπο και χρόνο της παρουσίας αυτής και δη ότι η εναπόθεση του γενετικού υλικού έγινε κατά την διάπραξη του αδικήματος εφόσον δεν υπήρχε περαιτέρω μαρτυρία, η οποία να δικαιολογεί μια τέτοια κατάληξη. Τέλος στην Vedad ανωτέρω, το γενετικό υλικό του εφεσείοντα δεν βρέθηκε στον χώρο της διάρρηξης, ώστε η εναπόθεσή του, αν ήταν άμεση, να συνδέετο με την παρουσία του εκεί, αλλά σε αντικείμενα που χρησιμοποιήθηκαν στην διάρρηξη. Αυτό σε συνδυασμό με το ότι τα εν λόγω αντικείμενα ήταν στην κατοχή άλλου προσώπου, ότι δεν μπορούσε να προσδιορισθεί ο χρόνος εναπόθεσης του γενετικού υλικού, ότι ο κατηγορούμενος δεν μπορούσε άλλως να συνδεθεί με την διάρρηξη και την εξήγηση που είχε δώσει, κρίθηκε ότι απέληγε στην δημιουργία υποβόσκουσας αμφιβολίας ως προς το κατά πόσο το συμπέρασμα ενοχής του ήταν το μόνο λογικό συμπέρασμα επί της περιστατικής μαρτυρίας. Από τα πιο πάνω συνάγεται λοιπόν ότι ακόμη και εάν η μόνη μαρτυρία σύνδεσης ενός κατηγορουμένου με ένα αδίκημα είναι από γενετικό υλικό, αυτή μπορεί να αποτελέσει βάση καταδίκης, όταν η ύπαρξη της, συνεκτιμούμενη με τα άλλα περιστατικά της υπόθεσης δεν αφήνει λογικά περιθώριο για άλλη ερμηνεία ή εξήγηση (βλ. Χαρίτου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 225). Ως δε φυσικά προκύπτει από την υπόλοιπη σχετική νομολογία είναι πιο πιθανή η καταδίκη εάν, πέραν της ανεύρεσης γενετικού υλικού του κατηγορούμενου πάνω ή γύρω από αντικείμενα μιας υπόθεση ή στην σκηνή, υπάρχει και πρόσθετη ενοχοποιητική μαρτυρία εναντίον του, η οποία θεμελιώνει σύνδεση μεταξύ αυτού και του εγκλήματος (βλ. Παντελή ανωτέρω, στην οποία γίνεται παραπομπή στις R. v. Ogden

(2013)EWCA Crim 1294 και Doheny and Adams

(1997)1 Cr. App. R. 369 καθώς και Ξυδάς ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ 807 και Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ 231). Συμπεράσματα Κατ' αρχάς, με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, κρίνεται ότι έχει αποδειχθεί ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη (τεκμήρια 3, 5, 7, 9 και 11), η οποία βρισκόταν στα πέντε νάιλον σακουλάκια (τεκμήρια 2, 4, 6, 8 και 10), τα οποία βρέθηκαν στην σκηνή από τα μέλη της Υ.Κ.Α.Ν. στις 4.8.11, ήταν κάνναβη από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη, συνολικού βάρους 122,9980 γραμμαρίων. Η κάνναβη αποτελεί σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα, Μέρος ΙΙ του Νόμου 29/77, ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β΄. Αποδείχθηκε λοιπόν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι πρόκειται για το εν λόγω «ελεγχόμενο φάρμακο», σύμφωνα με τις πρόνοιες του Ν. 29/77. Το ερώτημα που απομένει είναι κατά πόσο έχει αποδειχθεί και η «κατοχή» αυτού από τον κατηγορούμενο. Ως έχει αναφερθεί, η μαρτυρία που τέθηκε ως προς τούτο είναι περιστατική. Συγκεκριμένα από τα ευρήματα του Δικαστηρίου φαίνονται τα ακόλουθα: · Στις 4.8.11, μετά από πληροφορία ότι σε χώρο πλησίον κέντρου νεότητας, στο Συνοικισμό Λινόπετρας, στην Λεμεσό, θα γινόταν διακίνηση ποσότητας ναρκωτικών, μέλη της Υ.Κ.Α.Ν. έθεσαν την γύρω περιοχή υπό παρακολούθηση. Περί ώρα 19:55 θεάθηκε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΚUA285, να εισέρχεται στην οδό Ελπίδος, η οποία βρίσκεται βόρεια του προαναφερόμενου κέντρου νεότητας. Οδηγός του αυτοκινήτου ήταν ο Γιάννης Αργυρού, συνοδηγός ο κατηγορούμενος και στο πίσω κάθισμα βρισκόταν ο Χρίστος Κολοκασίδης. · Το αυτοκίνητο σταμάτησε μπροστά από εμπορικά καταστήματα και ο κατηγορούμενος άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού και αφού κατέβηκε και μετακίνησε το κάθισμα του, αποβιβάστηκε από το πίσω κάθισμα ο Κολοκασίδης. Αμέσως μετά, αφού ο κατηγορούμενος επιβιβάστηκε στο αυτοκίνητο, αυτό αναχώρησε ενώ ο Κολοκασίδης κατευθύνθηκε προς τα καταστήματα. · Τα μέλη της Υ.Κ.Α.Ν. εντόπισαν τον Κολοκασίδη, ο οποίος κατευθυνόταν προς το κέντρο νεότητας διαμέσου των καταστημάτων και άρχισαν να τον καταδιώκουν. Ο Κολοκασίδης μόλις τους αντιλήφθηκε άρχισε να τρέχει. Κατευθύνθηκε προς την είσοδο πολυκατοικίας στην οδό Πανδώρας και, λίγο πριν την είσοδο του στην πολυκατοικία, θεάθηκε να ρίχνει στο έδαφος ένα νάιλον διαφανές σακουλάκι (τεκμήρια 10-11). Στην συνέχεια εισήλθε στην πολυκατοικία και άρχισε να ανεβαίνει τις σκάλες. Λίγο μετά θεάθηκε να ρίχνει από μπαλκόνι διαμερίσματος που βρίσκεται στον δεύτερο όροφο, τέσσερα νάιλον διαφανή σακουλάκια (τεκμήρια 2-9) τα οποία κατέληξαν σε χώρο πρασίνου κάτω από την πολυκατοικία. Ακολούθησε η ανακοπή του Κολοκασίδη και παραλήφθηκαν τα 5 νάιλον σακουλάκια με το περιεχόμενο τους. Τα 4 από τα 5 αυτά σακουλάκια (τεκμήρια 2, 4, 6 και 8), με την κάνναβη που περιείχαν (τεκμήρια 3, 5, 7 και 9) ήταν κλειστά και συγκεκριμένα δεμένα σε κόμπο. · Ο κατηγορούμενος συνελήφθη για την υπόθεση στις 6.8.11 και αφού του εξηγήθηκε ο λόγος της σύλληψής του και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε «Ότι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο». Την ίδια ημέρα του λήφθηκε ανακριτική κατάθεση. Ερωτώμενος σε σχέση με το ότι ήταν παρών στο αυτοκίνητο κατά τον επίδικο χρόνο με άλλα δύο πρόσωπα καθώς και κατά πόσο γνωρίζει τον Κολοκασίδη και τον Αργυρού, δεν απάντησε. Όταν του αναφέρθηκε ότι υπάρχει μαρτυρία ότι γνωρίζει αυτά τα δύο πρόσωπα και ότι με αυτά βρισκόταν στο εν λόγω αυτοκίνητο στις 4.8.11 στον επίδικο χώρο καθώς και ότι ο Κολοκασίδης είχε στην κατοχή του κατά τον ίδιο χρόνο πέντε νάιλον διαφανή σακουλάκια που περιείχαν κάνναβη βάρους εκατόν σαράντα γραμμαρίων περίπου, είπε ότι, ό,τι έχει να πεί θα το πεί στο Δικαστήριο. Την ίδια απάντηση έδωσε και όταν ρωτήθηκε εάν έχει δει ή αγγίξει ποτέ του τα πέντε αυτά σακουλάκια. · Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των εξετάσεων του Γενικού Χημείου του Κράτους, η πράσινη ξηρή φυτική ύλη που βρισκόταν στα 5 σακουλάκια ήταν κάνναβη από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη. Ως προς το βάρος αυτής:

(1)αυτή του τεκμηρίου 3 δηλ. αυτή που βρισκόταν στο νάιλον σακουλάκι τεκμήριο 2, ήταν βάρους 26.3303 γραμμάρια,

(2)αυτή του τεκμηρίου 5 δηλ. αυτή που βρισκόταν στο νάιλον σακουλάκι τεκμήριο 4, ήταν βάρους 26.3397 γραμμάρια,

(3)αυτή του τεκμηρίου 7 δηλ. αυτή που βρισκόταν στο νάιλον σακουλάκι τεκμήριο 6, ήταν βάρους 26.3134 γραμμάρια,

(4)αυτή του τεκμηρίου 9 δηλ. αυτή που βρισκόταν στο νάιλον σακουλάκι τεκμήριο 8, ήταν βάρους 26.3200 γραμμάρια και

(5)αυτή του τεκμηρίου 11 δηλ. αυτή που βρισκόταν στο νάιλον σακουλάκι τεκμήριο 10, ήταν βάρους 17.6946 γραμμάρια. · Όταν ο Μ.Κ.2 παρέλαβε τα τεκμήρια 2-9, τα 4 σακουλάκια (τεκμήρια 2, 4, 6 και 8) εξακολουθούσαν να είναι δεμένα σε κόμπο και έλαβε από το καθένα από αυτά, για σκοπούς εξετάσεων, μια δειγματοληψία από την περιοχή του κόμπου και μια από την υπόλοιπη εξωτερική επιφάνεια ενώ από το τεκμήριο 10 έλαβε μια δειγματοληψία από την εξωτερική επιφάνεια. Από τις εξετάσεις που έκανε ο Μ.Κ.2 προέκυψε ότι στα τεκμήρια 2, 4, 6 και 8 εντοπίσθηκε μεικτό γενετικό υλικό με πιθανό δότη τον κατηγορούμενο και άλλα άγνωστα άτομα. Συγκεκριμένα: · Στο τεκμήριο 2 εντοπίσθηκε τέτοιο:

(1)στην περιοχή του κόμπου, με πιο πιθανό σενάριο οι δότες να είναι ο κατηγορούμενος και ένα άγνωστο άτομο

(2)στην εξωτερική του επιφάνεια, με πιο πιθανό σενάριο οι δότες να είναι ο κατηγορούμενος και δύο άγνωστα άτομα. · Στο τεκμήριο 4 εντοπίσθηκε τέτοιο:

(1)στην περιοχή του κόμπου, με πιο πιθανό σενάριο οι δότες να είναι ο κατηγορούμενος και ένα άγνωστο άτομο

(2)στην εξωτερική του επιφάνεια, με πιο πιθανό οι δότες να είναι ο κατηγορούμενος και δύο άγνωστα άτομα. · Στο τεκμήριο 6 εντοπίσθηκε τέτοιο:

(1)στην περιοχή του κόμπου, με πιο πιθανό σενάριο οι δότες να είναι ο κατηγορούμενος και δύο άγνωστα άτομα

(2)στην εξωτερική του επιφάνεια, με πιο πιθανό οι δότες να είναι ο κατηγορούμενος και δύο άγνωστα άτομα. · Στο τεκμήριο 8 εντοπίσθηκε τέτοιο στην περιοχή του κόμπου, με πιο πιθανό σενάριο οι δότες να είναι ο κατηγορούμενος και ένα άγνωστο άτομο. · Στο σακουλάκι τεκμήριο 10 εντοπίσθηκε μεικτό γενετικό υλικό, από την εξωτερική επιφάνεια με πιο πιθανό σενάριο οι δότες να είναι ο Κολοκασίδης και ένα άγνωστο άτομο. · Ο Γιάννης Αργυρού δεν συνδέθηκε με γενετικό του υλικό στα εν λόγω τεκμήρια. · Όταν στις 5.4.13 ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς για τα αδικήματα που αντιμετωπίζει στην παρούσα και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, απάντησε «Δεν παραδέχομαι». Ως αναφέρθηκε ανωτέρω ο κατηγορούμενος δεν κατέθεσε ενόρκως και δεν κάλεσε μάρτυρες. Στην Γεωργίου ανωτέρω λέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να μην καταθέσει ενόρκως και είναι ανεπίτρεπτο εξ αυτού να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα ή συσχετισμός (βλ. και Charalambous ανωτέρω). Στην ίδια υπόθεση λέχθηκε όμως ουσιαστικά ότι η σύνδεση ενός κατηγορουμένου με γενετικό υλικό, χωρίς να δοθεί από αυτόν οποιαδήποτε δικαιολογία, θεμελιώνει ότι ο κατηγορούμενος συνδέεται με τη διάπραξη του αδικήματος (έγινε δε σχετικά παραπομπή στις Αντωνίου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 746 και Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(2001)2 Α.Α.Δ. 571). Φυσικά, ως έχει προαναφερθεί, το όλο θέμα εξετάζεται στην βάση του συνόλου των περιστάσεων κάθε υπόθεσης χωριστά. Ως προκύπτει από τα πιο πάνω, στην παρούσα η μαρτυρία που συνδέει τον κατηγορούμενο με τα επίδικα σακουλάκια και το περιεχόμενο τους και κατ' επέκταση με τα επίδικα αδικήματα δεν είναι μόνο μαρτυρία από γενετικό υλικό. Πέραν τούτου το πρόσωπο που απέρριψε τα εν λόγω σακουλάκια και εντοπίσθηκαν έτσι από τα μέλη της Υ.Κ.Α.Ν., επέβαινε λίγο προηγουμένως στο ίδιο αυτοκίνητο, στο οποίο επέβαινε ως συνοδηγός και ο κατηγορούμενος. Το γενετικό δε υλικό του κατηγορούμενου εντοπίσθηκε στα 3 από τα 5 σακουλάκια τόσο στην εξωτερική επιφάνεια όσο και στην περιοχή του κόμπου ενώ σε άλλο ένα εντοπίσθηκε στην περιοχή του κόμπου. Η περιοχή του κόμπου είναι αυτή όπου, με βάση την κοινή ανθρώπινη εμπειρία, κάποιος που δένει ένα σακούλι αναμένεται λογικά και πρακτικά να σφίξει για να δημιουργηθεί ο κόμπος, κάτι που δείχνει ως τρόπο εναπόθεσης του γενετικού υλικού εκεί, την άμεση επαφή και όχι την έμμεση ή τυχαία. Η μαρτυρία λοιπόν αυτή έχει αμεσότητα και σύνδεση με τα επίδικα αδικήματα. Ο κατηγορούμενος είχε απόλυτο δικαίωμα να μην δώσει ούτε να προσκομίσει άλλη μαρτυρία στο Δικαστήριο. Όμως με τον τρόπο αυτό δεν έδωσε, ώστε να αξιολογηθεί στα πλαίσια του συνόλου της μαρτυρίας, την δική του εξήγηση ως προς την παρουσία του γενετικού του υλικού στα εν λόγω τεκμήρια και μάλιστα και στα 4 εξ αυτών στην περιοχή του κόμπου, η σημασία της οποίας αναφέρθηκε ανωτέρω. Η υπεράσπιση του στηρίζεται βασικά, για την δημιουργία αμφιβολιών ως προς την ύπαρξη και άλλης λογικής εξήγησης για την παρουσία του γενετικού του υλικού, σε κάποιο σενάριο έμμεσης εναπόθεσης του στα σακουλάκια. Στα πλαίσια αυτά ζητήθηκε από τον Μ.Κ.2, κατά την αντεξέταση του να εκφέρει την γνώμη του ως ειδικός επί συγκεκριμένου σεναρίου και δη κατά πόσο αποκλείεται να έγινε μεταφορά γενετικού υλικού του κατηγορουμένου, εντός του αυτοκινήτου, προς τον Κολοκασίδη με φτάρνισμα ή βήξιμο ή γιατί αγκαλιαστήκαν και ακολούθως ο Κολοκασίδης να άγγιξε στα σακουλάκια. Η απάντηση δε του Μ.Κ.2, ότι δεν μπορεί να αποκλείσει αυτό το σενάριο και την πιθανότητα το γενετικό υλικό να εναποτέθηκε στα σακουλάκια με κάποιο έμμεσο τρόπο, είναι σαφές από το σύνολο της μαρτυρίας του, ότι δόθηκε στην βάση του ότι δεν γνώριζε όλα τα δεδομένα, τις λεπτομέρειες και τι έγινε μέσα στο αυτοκίνητο και στην συνέχεια. Για αυτό και ανέφερε ότι για να μελετήσει κάποιος αυτό το σενάριο πρέπει να ήταν παρών διότι θα μπορούσε και ο ίδιος να θέσει άλλα ερωτήματα σε σχέση με αυτό και ότι εν πάση περιπτώσει επειδή δεν μπορεί να θέσει και δεν ξέρει, δεν μπορεί να αποκλείσει το εν λόγω σενάριο. Αυτό προκύπτει και από το ότι σε ερώτηση στην συνέχεια, εάν μπορεί να αποκλείσει ως τρόπο εναπόθεσης να υπήρξε αγκάλιασμα του Κολοκασίδη και του κατηγορούμενου και στη συνέχεια ο Κολοκασίδης να άγγιξε στα σακούλια, είπε ότι, ως απάντησε προηγουμένως, δεν γνωρίζει κάτω από ποιες συνθήκες έγινε, εάν υπήρχε αγκάλιασμα, εάν υπήρχε άγγιγμα σε επαφές στο πρόσωπο ή στα χέρια κ.λ.π. και σε σχέση με όλα τα 4 αντικείμενα, πάνω στα οποία άγγιξε. Μάλιστα ως εξήγησε περαιτέρω, εάν θέσει κάποιος το σενάριο ότι εναποτέθηκε γενετικό υλικό πάνω στα χέρια και μετά άγγιξε το πρώτο αντικείμενο και μετά άγγιξε στο δεύτερο, στο τρίτο και στο τέταρτο και εντοπίσθηκε το γενετικό υλικό, τότε θα το απέκλειε καθότι αυτό δεν μπορεί να γίνει, κατά την άποψη του. Τα ίδια ουσιαστικά ανέφερε και στην επανεξέταση του όπου ερωτώμενος, σε σχέση με το σενάριο που δόθηκε στην αντεξέταση, δηλ. ότι αγκαλιάστηκαν ο κατηγορούμενος με τον Κολοκασίδη και ακολούθως ο τελευταίος άγγιξε διάφορα αντικείμενα, εάν επιστημονικά αναμένεται να μεταφέρθηκε το γενετικό υλικό στα 4 αντικείμενα, απάντησε ότι κατά την άποψη του και την εμπειρία του θα έλεγε όχι, υποδεικνύοντας όμως ότι αυτό το λέει με πολύ μεγάλη επιφύλαξη εφόσον δεν γνωρίζει με λεπτομέρεια τις συνθήκες, κάτω από ποιο τρόπο έγινε το αγκάλιασμα και τι έγινε στην συνέχεια. Ως έχει νομολογηθεί, σε υποθέσεις όπου η κατηγορούσα αρχή στηρίζεται σε περιστατική μαρτυρία, όσον αφορά τις διαζευκτικές πιθανότητες δηλ. αυτές που δίδουν μια άλλη, από αυτή της ενοχής, λογική εξήγηση, το Δικαστήριο δεν ασχολείται με απομακρυσμένες πιθανότητες, ούτε με σενάρια που ευφάνταστα μπορεί να προωθήσει η υπεράσπιση και τα οποία μένουν στην σφαίρα της εικασίας εφόσον δεν δίδεται κάποια μαρτυρία προς τούτο (βλ. Νικολάου (Αρ. 1) ανωτέρω). Οι διαζευκτικές πιθανότητες πρέπει να είναι τέτοιες που να εξάγονται από την ολότητα της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, άλλως πως τα Δικαστήρια θα καλούνται να εξετάζουν πιθανότητες ή θεωρίες, ως προς συμβάντα τα οποία δεν μπορούν εύλογα να εξαχθούν από το υλικό ενώπιον τους και αυτό δεν είναι έργο του Δικαστηρίου (βλ. Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41). Εκεί δε όπου χρειάζεται κάποια εξήγηση αυτή επίσης πρέπει να προκύπτει από τη μαρτυρία και όχι από απλές υποθέσεις (βλ. R. v. Mary Ann Ash

(1911)6 Cr.App.Rep. 225). Στην Αθηνής λέχθηκε επίσης ότι η μαρτυρία πρέπει να εκτιμάται στο σύνολο της και όχι τεμαχισμένα. Έτσι εκεί κρίθηκε ότι το απόλυτο δικαίωμα του εφεσίβλητου να προβεί σε ανόμωτη δήλωση και να μην καλέσει μάρτυρες, άφησε τα πράγματα ως είχαν κατά το κλείσιμο της υπόθεσης από την κατηγορούσα αρχή και με την τεκμηριωμένη επιστημονική θέση αλώβητη. Το Δικαστήριο οφείλει λοιπόν να εξετάζει τη μαρτυρία στην ολότητα της και να την αξιολογεί με λογική προσέγγιση και στα πλαίσια της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας. Δεν είναι υποχρεωμένο να εξετάζει, πόσον μάλλον να αξιολογεί, διαζευκτικές εκδοχές, πιθανότητες ή θεωρίες που δεν στοιχειοθετούνται, στην απουσία μαρτυρικού υλικού, ως αναγκαίου υπαρκτού υπόβαθρου, στο οποίο να κτίζεται μια διαφορετική συλλογιστική (βλ. Σταυρινού ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 706). Στην παρούσα η μόνη αποδεκτή μαρτυρία που υπάρχει σχετικά με το σενάριο που τέθηκε από την υπεράσπιση, είναι ότι ο κατηγορούμενος και ο Κολοκασίδης βρίσκονταν στο ίδιο αυτοκίνητο, λίγο πριν την απόρριψη των σακουλιών από τον τελευταίο, και ότι ο κατηγορούμενος που καθόταν μπροστά, στην θέση του συνοδηγού, άνοιξε την πόρτα και μετακίνησε την καρέκλα του για να κατεβεί από το πίσω κάθισμα όπου βρισκόταν ο Κολοκασίδης. Πουθενά από την υπόλοιπη αποδεκτή μαρτυρία, δεν προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος φταρνίσθηκε ή έβηξε ή αγκάλιασε τον Κολοκασίδη και στην συνέχεια αυτός έδεσε σε κόμπο τα σακουλάκια ή επειδή τα άγγιξε, να εξάγεται λογική πιθανότητα αρχικά να μεταφέρθηκε έτσι γενετικό υλικό του κατηγορούμενου στον Κολοκασίδη και στην συνέχεια ο τελευταίος, χειριζόμενος τα σακουλάκια να μετέφερε σε αυτά το εν λόγω γενετικό υλικό. Πρόκειται λοιπόν για σενάριο που παρέμεινε στην σφαίρα της εικασίας δηλ. που δεν επιβεβαιώθηκε ως πραγματικό γεγονός με οποιαδήποτε μαρτυρία. Η απλή δε παρουσία των δύο στο αυτοκίνητο ή το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κατέβηκε από την θέση του συνοδηγού και μετακίνησε την καρέκλα του για να κατεβεί από το πίσω κάθισμα ο Κολοκασίδης, δεν μπορεί να οδηγήσει, κατά την κρίση μου, από μόνη της στο ότι έλαβε χώρα τέτοιο γεγονός. Το Δικαστήριο καλείται λοιπόν να εξετάσει και να αξιολογήσει ένα υποθετικό σενάριο και όχι πραγματικό γεγονός, το οποίο να εξάγεται από αποδεκτή μαρτυρία, κάτι που ως έχει προαναφερθεί δεν πρέπει να πράττει. Ενόψει λοιπών των ανωτέρω και του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης, ως αυτές προκύπτουν από την μαρτυρία, η παρουσία του γενετικού υλικού του κατηγορούμενου όχι σε ένα αλλά σε 4 (πρόκειται για τα τεκμήρια 2, 4, 6 και 8) διαφανή σακουλάκια, στην περιοχή του κόμπου (στα 3 δε εξ αυτών και στην εξωτερική επιφάνεια), δεν μπορεί κατά την κρίση μου να οδηγήσει, ελλείψει κάποιας άλλης εξήγησης που να προκύπτει από την μαρτυρία που έγινε δεκτή, σε άλλο λογικό συμπέρασμα, από το ότι ο κατηγορούμενος έλαβε μέρος στο κλείσιμο των 4 αυτών σακουλιών, ασφαλίζοντας με κόμπο το περιεχόμενο τους. Συνεπώς κατά το κλείσιμο τους είχε την κατοχή αυτών και συναφώς και του περιερχομένου τους και άρα ενεργοποιείται το τεκμήριο του άρθρου 32

(2)του Νόμου 29/77 ότι είχε και γνώση της φύσης του περιεχομένου τους δηλ. ότι ήταν ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β' και συγκεκριμένα κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Το τεκμήριο δε αυτό δεν ανατράπηκε εφόσον όχι μόνο δεν ήταν η θέση του κατηγορούμενου αλλά ούτε προκύπτει από την υπόλοιπη μαρτυρία ότι δεν γνώριζε την φύση της εν λόγω πράσινης ξηρής φυτικής ύλης. Ως εκ τούτου στοιχειοθετείται η απαραίτητη από τον νόμο κατοχή των προαναφερόμενων 4 σακουλιών και του περιεχομένου τους δηλ. κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, συνολικού βάρους 105,3034 γραμμαρίων. Ενόψει δε του ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει συνδεθεί με γενετικό υλικό στο άλλο σακουλάκι (τεκμήριο 10), κρίνω ότι δεν μπορώ να καταλήξω σε συμπέρασμα ότι είχε κατοχή και αυτού. Όσον δε αφορά το πότε έγινε το κλείσιμο των 4 σακουλιών αυτό δεν είναι γνωστό εφόσον, ως ανέφερε ο Μ.Κ.2, δεν μπορούσε να πει τον χρόνο εναπόθεσης του γενετικού υλικού. Υπάρχει όμως μια χρονική συνέχεια που προκύπτει αναμφίβολα από την περιστατική μαρτυρία και οδηγεί απαρέγκλιτα σε σχετικό λογικό συμπέρασμα. Συγκεκριμένα, με δεδομένο ότι ο κατηγορούμενος έλαβε μέρος στο κλείσιμο των 4 σακουλιών, που δεν είναι μεν γνωστό πότε έγινε, αλλά και του ότι λίγο πριν την απόρριψη τους, βρισκόταν στο ίδιο όχημα από το οποίο κατέβηκε ο Κολοκασίδης, ο οποίος διαπιστώθηκε ότι είχε στην συνέχεια κατοχή και αυτών των σακουλιών και εφόσον δεν προκύπτει κάποια άλλη λογική εξήγηση από το σύνολο της αποδεκτής μαρτυρίας, καταλήγω περαιτέρω, ως θέμα λογικής συνέπειας, ότι τα πιο πάνω στοιχεία οδηγούν στο μόνο και αναμφίβολο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος είχε την κατοχή αυτών και την απαιτούμενη γνώση της φύσης του περιεχομένου τους και κατά τον επίδικο χρόνο ήτοι στις 4.8.11, εντός του αυτοκινήτου. Εδώ θα πρέπει να αναφερθεί ότι ακόμη και εάν οι δηλώσεις του Κολοκασίδη γίνονταν δεκτές και πάλι δεν θα οδηγούσαν στην δημιουργία εύλογη αμφιβολίας ως προς τα πιο πάνω. Αυτό γιατί, ως προκύπτει από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, οι δηλώσεις του έγιναν και αφορούσαν τον χρόνο που τα εν λόγω τεκμήρια εντοπίσθηκαν στην δική του κατοχή, από τα μέλη της Υ.Κ.Α.Ν. Συγκεκριμένα κατά την ανακοπή του είπε «Είχα θκυό ψιλές τζιαι επέταξα τες», όταν του υποδείχθηκε στην σκηνή το σακουλάκι (τεκμήρια 10-11) είπε «Εφοήθηκα τζιαι έσυρα το», όταν του υποδείχθηκαν επίσης στην σκηνή τα υπόλοιπα σακουλάκια (τεκμήρια 2-9) είπε «Εν δικά μου τζιαι τούτα», στην ανακριτική του κατάθεση παραδέχθηκε την κατοχή των πιο πάνω και όταν μετά συνελήφθηκε, απαντώντας είπε «Αφού είπα σου ήταν δικά μου γιατί είμαι χρήστης». Όσον αφορά το κατά πόσο ο κατηγορούμενος είχε άδεια να κατέχει το αναφερόμενο ελεγχόμενο φάρμακο, από τη στιγμή που έχουν αποδειχθεί τα πιο πάνω, το βάρος μετατίθεται στους ώμους του να αποδείξει, στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι είχε εξασφαλισθεί τέτοια άδεια (βλ. σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη, Το Δίκαιο της Απόδειξης σελ. 72). Δεν προσκομίσθηκε όμως οποιαδήποτε μαρτυρία προς τούτο, με δεδομένη πάντα την θέση του κατηγορούμενου ότι δεν κατείχε τα ναρκωτικά. Ως εκ των άνω κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατηγορίας 1, με την μόνη διαφορά ότι η κάνναβη, η κατοχή της οποίας έχει αποδειχθεί, είναι συνολικού βάρους 105,3034 γραμμαρίων (δηλ. για το περιεχόμενο των 4 σακουλιών τεκμήρια 2, 4, 6 και 8). Όσον αφορά το αδίκημα της κατηγορίας 2, εφόσον έχει αποδειχθεί η κατοχή της προαναφερόμενης συνολικής ποσότητας του ελεγχόμενου φαρμάκου δηλ. της κάνναβης από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη, η οποία είναι πέραν των 30 γραμμαρίων, ενεργοποιείται και το μαχητό τεκμήριο του άρθρου 30Α ότι δηλ. η κατοχή αυτής ήταν με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Όπως δε και το τεκμήριο του άρθρου 32

(2)ούτε το υπό αναφορά τεκμήριο έχει ανατραπεί εφόσον, με δεδομένο ότι η υπεράσπιση του ήταν ότι δεν κατείχε τα ναρκωτικά, ο κατηγορούμενος δεν προέβαλε κανένα σχετικό ισχυρισμό για ανατροπή του. Πριν οδηγηθώ στην κατάληξη μου θα πρέπει να λεχθεί ότι από τα πιο πάνω προκύπτει ότι έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος κατείχε και κατείχε με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενο φάρμακο συνολικού βάρους 105,3034 γραμμαρίων αντί των 122,9980 που αναφέρονται στις λεπτομέρειες των επίδικων κατηγοριών. Για να καταδικασθεί όμως για αυτά δεν απαιτείται τροποποίηση των κατηγοριών 1 και 2 εφόσον έχει αποδειχθεί η εκ μέρους του διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων αναφορικά με περιορισμένη ποσότητα από αυτήν που του αποδίδεται (βλ. άρθρο 85

(1)της Ποινικής Δικονομίας, Κεφ. 155 και Issa and Another v. Republic

(1989)2 C.L.R. 39). Καταληκτικά ο κατηγορούμενος 2 κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 1 και 2 δηλ. ότι στις 4.8.11, στην Λεμεσό, είχε χωρίς άδεια, στην κατοχή του και στην κατοχή του με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα, κάνναβη, από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, συνολικού βάρους 105,3034 γραμμαρίων. (Υπ.) ........................................... Φ. Τιμοθέου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final (Αναφορά: Ποινική - Τελική - Κατοχή ναρκωτικών και κατοχή τους με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο