Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Όλγα Τσιαμά, Αρ. Υπόθεσης: 19743/14, 26/9/2016

(3)του περί Προστασίας της Υγείας (έλεγχος του καπνίσματος) Νόμου του 2002, Νόμος 75.1 του 2002 όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Πιο συγκεκριμένα κατηγορείται ότι την 21η Ιανουαρίου 2013 στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού, σε χώρο απαγόρευσης καπνίσματος, δηλαδή στο υποστατικό με την ονομασία Gypsy's Western Saloon, κάπνιζε εκτός χώρου, ο οποίος είναι ειδικά διαρρυθμισμένος για καπνιστές. Για την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής, κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ένας μάρτυρας, και συγκεκριμένα ο Αστυφύλακας 1454 Χριστοδούλου, ενώ μετά την κλήση της κατηγορούμενης σε απολογία, η κατηγορούμενη επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και στη συνέχεια κάλεσε μια μάρτυρα για την υπεράσπιση της. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του τη μαρτυρία και δεν χρειάζεται να την επαναλάβει, κάτι το οποίο θα ήταν αχρείαστο, γι' αυτό υπεισέρχομαι στην αξιολόγηση της μαρτυρίας αυτής. Ξεκινώντας από τον μάρτυρα κατηγορίας ευθέως αναφέρω ότι μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Έδωσε σαφείς απαντήσεις στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, χωρίς να αφήσει την παραμικρή αμφιβολία στο Δικαστήριο ότι κατέθετε τα γεγονότα όπως ακριβώς εκτυλίχθηκαν στην πραγματικότητα. Η αξιοπιστία του δε, σε καμία περίπτωση δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του. Συνεπώς αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της. Αντίθετα η κατηγορούμενη δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Καταπιάστηκε στη μαρτυρία της με άσχετα πράγματα σε μια προσπάθεια θεωρώ να αποπροσανατολίσει το Δικαστήριο από την ουσία της υπόθεσης, αντί να απαντά επί της ουσίας των όσων ρωτάτο επαναλάμβανε συνεχώς ότι ορκίστηκε να πει την αλήθεια και όπως ξεκάθαρα προκύπτει, όσα κατέθεσε αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις. Γενικότερα όμως αναφέρω ότι προώθησε μια παντελώς αβάσιμη και αναξιόπιστη υπεράσπιση, κάτι το οποίο κατά την κρίση μου συνάγεται από τα εξής: Πρώτο, προέβαλε τη θέση κατά τη μαρτυρία της ότι αυτό που την είδε να κρατά ο Αστυνομικός και νόμιζε ότι ήταν τσιγάρο, ήταν η πένα του κινητού της τηλεφώνου. Αυτή όμως η ουσιώδης θέση, ακούστηκε για πρώτη φορά κατά την εξέταση της και ουδέποτε υποβλήθηκε στον Μ.Κ.1 προκειμένου να την σχολιάσει. Εκ του ασφαλούς τέθηκε μετά το πέρας της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Δεύτερο, ομοίως δεν τέθηκε ποτέ στον Μ.Κ.1 για σχολιασμό, η θέση που ακούστηκε στη μαρτυρία της για το ότι ο Αστυνομικός έβαλε το δάχτυλο του μεταξύ των ματιών της και της είπε ότι δεν μπορεί να μιλά γιατί δεν είναι Κύπρια και ότι αυτός είναι ο Νόμος. Μάλιστα είπε ότι είχε αναφέρει αυτό το πράγμα στον δικηγόρο της. Επαναλαμβάνω δεν τέθηκε ποτέ κάτι τέτοιο στον μάρτυρα κατηγορίας. Γενικότερα όμως, να αναφερθεί ότι οι διάλογοι στους οποίους αναφέρθηκε η μάρτυρας με τον μάρτυρα κατηγορίας και τι ισχυρίστηκε ότι έγινε τη συγκεκριμένη ημέρα, όπως για παράδειγμα ότι ο Αστυνομικός μάκωσε το εξώδικο, το έριξε κάτω και της είπε να σκύψει να το πιάσει, δεν είχαν καμία σχέση με τις υποβολές προς τον μάρτυρα κατηγορίας και ακούστηκαν για πρώτη φορά στη δική της μαρτυρία. Στην υπόθεση Tekinder Pal v. Δημοκρατίας

(2010), 2 ΑΑΔ 551, αναφέρθηκαν τα εξής: «Είναι γνωστή η νομική θεώρηση... εφεσειόντων». Εφαρμόζοντας συνεπώς την πιο πάνω Αρχή και στη δική μας περίπτωση, κρίνω ακριβώς ότι η εκ των υστέρων προβολή των πιο πάνω ουσιωδών ισχυρισμών, δεν είναι αποδεκτή. Συνεπώς η σχετική μαρτυρία που αφορά τα πιο πάνω σημεία, ούτως ή άλλως δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή, ενώ περαιτέρω κρίνω ότι η αξιοπιστία της γενικότερης εκδοχής της Υπεράσπισης, έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, ακριβώς με την μη προβολή εξαρχής καθαρών θέσεων ενώπιον του Δικαστηρίου. Παραπέμπω επίσης σχετικά στο σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», σελίδες 720‑723. Τρίτο, η αναξιοπιστία της Υπεράσπισης όμως συνάγεται και από το εξής: Ο Συνήγορος της κατηγορούμενης αντεξετάζοντας τον Μ.Κ.1, του υπέβαλε ότι η κατηγορούμενη δεν καπνίζει, ότι δηλαδή δεν είναι καπνίστρια. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, το Δικαστήριο ανέμενε από την κατηγορούμενη όταν κατέθεσε ενώπιον του, να υποστηρίξει τη θέση αυτήν. Όμως η κατηγορούμενη στην ουσία διέψευσε τα λεγόμενα του δικηγόρου της, λέγοντας στην αντεξέταση της ότι είναι ο δικηγόρος της που είπε ότι δεν είναι καπνίστρια. Ορκίστηκε δε σε άλλο σημείο, ότι είναι στον συγκεκριμένο χώρο που δεν κάπνιζε, κάτι που δείχνει σαφώς ότι στην πραγματικότητα είναι καπνίστρια. Συνεπώς, προκύπτει εκ των ανωτέρω με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, ότι με την προβολή μη καθαρών και αντιφατικών θέσεων, η Υπεράσπιση και η αξιοπιστία της εκδοχής της έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα. Τέλος, τέταρτο, η κατηγορούμενη κατά τη μαρτυρία της ανέφερε ερωτώμενη σχετικά από τον Συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, ότι δεν έπιασε το εξώδικο που εξεδόθη ως ανέφερε ο μάρτυρας κατηγορίας. Τη θέση αυτήν όμως την διέψευσε η Μ.Υ.1, η οποία κατέθεσε σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου και η οποία σε σχετική ερώτηση του κύριου Αβρααμίδη, απάντησε ότι όταν εισήλθε στο μπαρ η κατηγορούμενη, κρατούσε το εξώδικο το οποίο όμως ήταν μακωμένο όπως ανέφερε. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία της κατηγορούμενης απορρίπτεται. Επίσης απορρίπτεται η μαρτυρία της Μ.Υ.1, η οποία κατέθεσε σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου και η οποία δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει τη φίλη της, την κατηγορούμενη και όχι για να πει την αλήθεια. Αυτό διεφάνη ξεκάθαρα θεωρώ, από το σκηνικό το οποίο εκτυλίχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και το οποίο βεβαίως θα έλεγα ήταν πρωτοφανές. Ερωτώμενη η μάρτυρας υπεράσπισης για το κατά πόσο ο Αστυνομικός φορούσε στολή, απάντησε καταφατικά, ότι δηλαδή ο Αστυνομικός ήταν με στολή. Στο σημείο αυτό ακριβώς, η κατηγορούμενη δυσανασχέτησε με έναν τρόπο που όλοι οι παρευρισκόμενοι στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο, γύρισαν προς το μέρος της και το Δικαστήριο εξέλαβε ότι ήταν ένα μήνυμα προς τη μάρτυρα ότι αυτό που λέει πρέπει να το αλλάξει. Μετά από αυτό ακριβώς, η μάρτυρας υπεράσπισης άρχισε να σκέφτεται, να λέει ότι δεν ξέρει αν φορούσε στολή ο Αστυνομικός. Στη συνέχεια είπε ότι για να μην καταλάβει ότι ήταν Αστυνομικός, σημαίνει ότι δεν φορούσε στολή και στη συνέχεια μασώντας τα λόγια της είπε ότι πρέπει να μην φορούσε στολή. Αυτά όλα έδειξαν βέβαια στο Δικαστήριο ότι η μάρτυρας έλεγε ψέματα. Επί της ουσίας της μαρτυρίας της όμως, αναφέρω ότι προώθησε και αυτή τη θέση ότι η κατηγορούμενη τη συγκεκριμένη ημέρα δεν κάπνιζε και ότι προφανώς ο Αστυνομικός είδε την πένα του κινητού της τηλεφώνου και την εξέλαβε ως τσιγάρο. Δεν θα επαναλάβω όσα ανέφερα πιο πάνω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της κατηγορούμενης και απλά θα αναφέρω ότι μη έχοντας τεθεί η θέση αυτή στον Μ.Κ.1 για να την σχολιάσει και για όλους τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω, η θέση αυτή απορρίπτεται. Με βάση την αξιολόγηση μου, καταλήγω συνεπώς στο ακόλουθο εύρημα: Ότι η κατηγορούμενη την 21η Ιανουαρίου του 2013 στο υποστατικό με την ονομασία Gypsy's Western Saloon που εβρίσκεται στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού, κάπνιζε εκτός χώρου, ο οποίος να είναι ειδικά διαρρυθμισμένος για καπνιστές. Κάπνιζε δηλαδή σε χώρο απαγόρευσης καπνίσματος. Με αυτά υπόψη καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη την οποία κρίνω ένοχη. (Υπ.) ......................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο