Δημοκρατία ν. Γιώργου Τουμάζου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7131/16, 20/10/2016

(1)Κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως «Α», κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι, 6

(2), 24, 30, 31, 31Α και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 ως έχει τροποποιηθεί, ότι δηλαδή την 18.3.2016 στη Λεμεσό, είχε στην κατοχή του 498,3 γραμμάρια κοκαΐνης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. (κατηγορία 3)

(2)Κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως «Α» με σκοπό την προμήθεια κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Μέρος Ι του Πρώτου Πίνακα, του Τρίτου Πίνακα και των άρθρων 5

(2), 6

(3), 24, 30, 30Α, 31, 31Α του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 ως έχει τροποποιηθεί, ότι δηλαδή κατά τον ως άνω χρόνο και τόπο κατείχε την ως άνω ποσότητα κοκαΐνης με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα άτομα, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. (κατηγορία 4) Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετώπιζε αρχικά και τρεις άλλες κατηγορίες οι οποίες όμως έχουν ανασταλεί από το Γενικό Εισαγγελέα και έχει απαλλαγεί σ΄ αυτές όπως και ο πρώην κατηγορούμενος 2 ο οποίος απαλλάγηκε σε όλες τις κατηγορίες που τον αφορούσαν. Τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση έχουν εκτεθεί από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, είναι αποδεκτά από την Υπεράσπιση και έχουν σε συντομία ως ακολούθως: Τη 18.3.2016 η Αστυνομία έλαβε πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος 1 μαζί με κάποιο άλλο άτομο ασχολούνταν με τη διακίνηση ναρκωτικών, τα οποία προμηθεύονταν από τη Λεμεσό. Τα δύο πιο πάνω πρόσωπα τέθηκαν υπό παρακολούθηση από μέλη της ΥΚΑΝ. Την ίδια ημέρα περί τις 13:50 ο κατηγορούμενος 1 οδηγώντας το όχημα του, παρέλαβε δεύτερο άτομο και αναχώρησαν από το χωριό Ψημολόφου κατευθυνόμενοι προς Λεμεσό. Λίγη ώρα αργότερα και συγκεκριμένα στις 15:45 και ενώ το ως άνω όχημα βρισκόταν στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού με κατεύθυνση τη Λευκωσία, στο ύψος της Αγίας Φύλας, ανακόπηκε από μέλη της ΥΚΑΝ για να ερευνηθεί. Κατά την έρευνα του οχήματος, ο ΜΚ1 επί του κατηγορητηρίου εντόπισε στο πίσω μέρος του καθίσματος της θέσης του οδηγού, κρυμμένο μέσα από την ταπετσαρία της θέσης, μέσα σε διαφανές νάιλον σακούλι, ποσότητα άσπρης σκόνης ομοιάζουσας με κοκαΐνη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται και αφού τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο, ο κατηγορούμενος 1 δεν έδωσε απάντηση ενώ το δεύτερο άτομο απάντησε «Δεν έχω ιδέα». Ακολούθως ο ΜΚ1 έκανε προκαταρκτικό έλεγχο με τη χρήση tester στην άσπρη σκόνη, με θετική ένδειξη στην κοκαΐνη. Αμέσως τους πληροφόρησε ότι η άσπρη σκόνη ήταν κοκαΐνη, η κατοχή της οποίας απαγορευόταν και αφού τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο αυτοί δεν έδωσαν οποιαδήποτε απάντηση. Στη συνέχεια τους συνέλαβε για αυτόφωρο αδίκημα και τους εξήγησε τους λόγους της σύλληψής τους. Τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο και αυτοί δεν έδωσαν οποιαδήποτε απάντηση. Περί τις 16:10, ο ΜΚ1 ερεύνησε τον κατηγορούμενο 1 και παρέλαβε από την κατοχή του τα δύο κινητά του τηλέφωνα, μία κάρτα SIM καθώς και το χρηματικό ποσό των €50 τα οποία κρατήθηκαν ως Τεκμήρια. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 19:30-20:05 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού ο ΜΚ9 επί του κατηγορητηρίου έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο

1. Ο τελευταίος παραδέχθηκε την κατοχή της κοκαΐνης και ανέφερε ότι την παρέλαβε από τη Λεμεσό. Στη συνέχεια και μεταξύ των ωρών 21:30-22:30, κατόπιν δικαστικού εντάλματος σύλληψης ο ΜΚ3 επί του κατηγορητηρίου με άλλα μέλη της αστυνομίας, διενήργησαν έρευνα εντός της οικίας του κατηγορουμένου 1 στην Αγροκηπιά. Κατά την έρευνα, ο ΜΚ3 εντόπισε στο υπνοδωμάτιο του, κάτω από το κρεβάτι του, το ποσό των €11.
2. Κατόπιν επιστημονικών εξετάσεων από το Γενικό Χημείο του Κράτους, επιβεβαιώθηκε ότι η άσπρη σκόνη που ανευρέθηκε στο όχημα του κατηγορουμένου 1 πρόκειται για κοκαΐνη, συνολικού βάρους 498,3 γραμμαρίων (Τεκμήριο 1(α)). Ο ποσοτικός προσδιορισμός της κοκαΐνης επί της συνολικής ποσότητας ανέρχεται στο 61% (Τεκμήριο 1(β)). Το υπόλοιπο 39% απαρτίζεται από λεβαμισόλη και φαινακετίνη. Η λεβαμισόλη είναι αντιπαρασιτικό φάρμακο το οποίο χρησιμοποιείται σαν αραιωτικό της κοκαΐνης. Στην Κύπρο δεν έχει άδεια κυκλοφορίας λόγω των αρνητικών επιδράσεων στην υγεία του ανθρώπου αφού μεταξύ άλλων προκαλεί την καταστροφή του ανοσοποιητικού συστήματος. Η φαινακετίνη είναι αναλγητικό φάρμακο το οποίο χρησιμοποιείται σαν αραιωτικό της κοκαΐνης. Στην Κύπρο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι απαγορευμένη λόγω των αρνητικών επιδράσεων στην υγεία του ανθρώπου αφού μεταξύ άλλων είναι καρκινογόνο και προκαλεί βλάβες στα νεφρά. Η σύσμιξη της λεβαμισόλης και της φαινακετίνης μαζί με την κοκαΐνη αυξάνει την επικινδυνότητα και τις αρνητικές επιπτώσεις που θα μπορούσε να προκαλέσει στον άνθρωπο η χρήση του ως άνω μίγματος, σε σχέση με τη χρήση καθαρής κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος 1 δεν έχει την οποιαδήποτε άδεια από τον Υπουργό Υγείας για να κατέχει τις ως άνω ναρκωτικές ουσίες. Ο κατηγορούμενος 1 τελεί υπό κράτηση από τις 18.3.2016 και είναι λευκού ποινικού μητρώου. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου 1 κατά την αγόρευσή της ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 έκανε χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών. Ο κατηγορούμενος 1 είναι άτομο εξαρτώμενο για πολλά χρόνια στην κάνναβη και για να ικανοποιήσει τον εθισμό του έκανε καθημερινή χρήση. Η χρήση αυτή συνδέεται με τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει και παρέπεμψε στην ιατρική έκθεση του Δρ. Γιώργου Καραβία ημερ. 4.4.2007 (Τεκμήριο 3). Λόγω αυτών των προβλημάτων, ο κατηγορούμενος 1 απαλλάγηκε από την εκτέλεση των στρατιωτικών του υποχρεώσεων. Αναφερόμενη στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος είπε ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν ήταν ο ιθύνων νους της όλης υπόθεσης και ότι ο ρόλος του περιορίσθηκε στη μεταφορά των ναρκωτικών ουσιών, στοιχείο που δεν πρέπει να τον κατατάξει στην κατηγορία των οργανωμένων εμπόρων ναρκωτικών. Τόνισε την άμεση παραδοχή του κατηγορουμένου 1 τόσο στις ανακριτικές αρχές όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου, γεγονός που κατά την ίδια δεικνύει την έμπρακτη μεταμέλεια του, τη συνειδητοποίηση του λάθους του και των συνεπειών των πράξεων του. Η παραδοχή ενοχής, εισηγήθηκε, θα πρέπει να ανταμείβεται με έκπτωση στην ποινή. Διευκρίνισε ότι ο κατηγορούμενος 1 έχει παραδεχθεί το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια χωρίς όμως αυτό αυτόματα να σημαίνει ότι έχει παραδεχθεί το αδίκημα της εμπορίας παραπέμποντας στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.ά.[1]. Η συνήγορος αναφέρθηκε ακόμα στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου 1 υιοθετώντας το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας που κατατέθηκε στο Δικαστήριο. Τόνισε περαιτέρω ότι τα ψυχολογικά προβλήματα του κατηγορουμένου 1 παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά το έτος 2005 όταν ο κατηγορούμενος 1 ενεπλάκη σε τροχαίο θανατηφόρο δυστύχημα όπου φίλος του, ο οποίος ήτο ο οδηγός μοτοσικλέτας, σκοτώθηκε. Μετά το θλιβερό αυτό περιστατικό ο κατηγορούμενος 1 παρουσίασε καταθλιπτική συμπεριφορά, ψυχοκινητική αδράνεια και διαταραχές της συμπεριφοράς αφού είχε γίνει ευερέθιστος και ευέξαπτος με συχνά ξεσπάσματα θυμού και οργίλης συμπεριφοράς χωρίς σοβαρή αιτία. Δυστυχώς αυτά τα ψυχολογικά προβλήματα τον ώθησαν στην χρήση ναρκωτικών ουσιών. Ζήτησε ακόμη (και πάλι παραπέμποντας σε σχετική νομολογία) να ληφθεί υπόψη προς όφελος του κατηγορουμένου 1 το γεγονός ότι ζήτησε να ενταχθεί σε ειδικό πρόγραμμα απεξάρτησης. Προς επίρρωση των θέσεων της επικαλέστηκε τη βεβαίωση του Σάββα Μενελάου, Ειδικού Ψυχολόγου των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας του Τμήματος Φυλακών, ημερ. 15.9.2016 (Τεκμήριο 2). Δήλωσε επίσης ότι ο κατηγορούμενος 1 αποδέχεται να εκδοθεί διάταγμα δήμευσης για το ποσό των €11.460, σύμφωνα με το άρθρο 31 του Ν.29/77 ως έχει τροποποιηθεί. Τέλος η συνήγορος συνοψίζοντας όλους τους πιο πάνω λόγους και τονίζοντας ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι λευκού ποινικού μητρώου, πρόσθεσε ότι αυτός έδρασε και παρασύρθηκε από την ίδια την εξάρτηση του στις ναρκωτικές ουσίες και ότι διέπραξε τα αδικήματα παρασυρόμενος από άτομα τα οποία μπορούσαν να ασκήσουν επιρροή σ΄ αυτόν αφού τους όφειλε χρήματα. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 1 είναι πολύ σοβαρές και οι ποινές που προβλέπονται πολυετείς. Επισημαίνουμε ότι για το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α, όπως είναι η κοκαΐνη, με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα, προβλέπεται δια βίου φυλάκιση. Τα τελευταία χρόνια διακινούνται στη χώρα μας μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών με αποτέλεσμα ο αριθμός των θυμάτων να αυξάνεται ανεξέλεγκτα. Η ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από τον κίνδυνο αυτό καθιστούν απαραίτητη την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Το κοινωνικό και οικονομικό κόστος από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών είναι πολύ μεγάλο. Παρά τις σημαντικές προσπάθειες που έχουν καταβληθεί για την πρόληψη και την καταστολή του παγκόσμιου αυτού φαινομένου, φαίνεται το πρόβλημα να έχει διογκωθεί και να έχει προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις. Ο ρόλος των Δικαστηρίων στην καταπολέμηση και πάταξη της σύγχρονης αυτής μάστιγας είναι ουσιαστικός. Το Ανώτατο Δικαστήριο επανειλημμένα τόνισε την ανάγκη αυστηρής αντιμετώπισης των αδικημάτων αυτών από τα δικαστήρια και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους, την αποτροπή του ιδίου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος στο μέλλον και την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες. Πρώτο, την αποτροπή που είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και δεύτερο την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση[2]. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμά τους[3]. Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπόψη τη μεγάλη συχνότητα με την οποία διαπράττονται αυτού του είδους τα αδικήματα. Για το θέμα αυτό λαμβάνουμε δικαστική γνώση έχοντας υπόψη το μεγάλο αριθμό υποθέσεων τέτοιας φύσεως, που παρουσιάζονται για εκδίκαση ενώπιον μας. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το ένα τέταρτο των υποθέσεων που εκκρεμούν σήμερα ενώπιον του Κακουργιοδικείου για εκδίκαση αφορούν ναρκωτικές ουσίες. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά, ως και ο ρόλος του δράστη, είναι παράγοντες βαρύνουσας σημασίας κατά τον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η ποσότητα είναι μεγάλη και η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών[4]. Στην υπό κρίση υπόθεση ο κατηγορούμενος 1 κατείχε 498,3 γραμμάρια κοκαΐνης. Η κοκαΐνη είναι από τα πλέον σκληρά ναρκωτικά και συγκαταλέγεται στην τάξη Α, ενώ δεν μας διαφεύγει ότι ο ποσοτικός προσδιορισμός της κοκαΐνης επί της συνολικής ποσότητας ανέρχεται στο 61% ενώ το υπόλοιπο 39% απαρτίζεται από λεβαμισόλη, αντιπαρασιτικό φάρμακο και φαινακετίνη, αναλγητικό φάρμακο[5]. Τόσο η λεβαμισόλη όσο και φαινακετίνη χρησιμοποιούνται σαν αραιωτικά της κοκαΐνης και έχουν αρνητικές επιδράσεις στην ανθρώπινη υγεία. Το μίγμα που προκύπτει από τη σύσμιξη λεβαμισόλης και φαινακετίνης μαζί με κοκαΐνη, όπως στην παρούσα περίπτωση, είναι πιο επικίνδυνο και έχει περισσότερες αρνητικές επιπτώσεις σε περίπτωση χρήσης του σε σχέση με τη χρήση καθαρής κοκαΐνης. Αυτό αποτελεί κατά την άποψή μας επιβαρυντικό παράγοντα. Όσον αφορά το ρόλο του κατηγορουμένου 1, παρατηρούμε ότι αυτός δεν ήταν, με βάση τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον μας, ο ιθύνων νους της όλης επιχείρησης. Η εμπλοκή του περιοριζόταν στη μεταφορά του φορτίου, ρόλος μικρότερης σημασίας που δεν παύει όμως να είναι αναγκαίος κρίκος στη διακίνηση των ναρκωτικών ουσιών. Περαιτέρω δεν παραγνωρίζεται το γεγονός ότι κατείχε τα ναρκωτικά με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Η ομολογία διάπραξης των αδικημάτων στα αστυνομικά όργανα μέσω θεληματικής κατάθεσης λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας, δεν είναι όμως υπό τις περιστάσεις βαρύνουσας σημασίας καθότι ο συσχετισμός του κατηγορουμένου 1 με τα υπό κρίση αδικήματα δεν θα ήταν έργο ιδιαίτερα δύσκολο για τις ανακριτικές αρχές καθότι οι ναρκωτικές ουσίες εντοπίστηκαν εντός του οχήματος που οδηγούσε. Έχοντας τα πιο πάνω υπόψη αλλά και την άμεση παραδοχή του κατηγορουμένου 1 ενώπιον του Δικαστηρίου, αναγνωρίζουμε πάντως ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να ανταμείβεται με έκπτωση στην ποινή καθότι αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης και είναι απτό στοιχείο της ειλικρινούς μεταμέλειας του. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας[6]. Στην πολύ πρόσφατη υπόθεση Ανδρέας Ανδρέου ν. Δημοκρατίας[7] το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι «η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να «μεταφερθεί» στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι΄ αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής». Λαμβάνουμε επίσης υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορουμένου 1 όπως μας τις περιέγραψε η ευπαίδευτη συνήγορος του και όπως καταγράφονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μας προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος 1 προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια μέτριας κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης. Οι γονείς του είναι σήμερα συνταξιούχοι. Ο κατηγορούμενος 1 είναι 32 ετών και είναι ο μεγαλύτερος από τα τρία αδέλφια. Ο κατηγορούμενος 1 είναι άγαμος και πριν από τη σύλληψή του διέμενε σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στο χωριό Αγροκηπιά. Είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής του Κλάδου Μηχανικών. Πήρε απαλλαγή από την Εθνική Φρουρά λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας. Από νεαρή ηλικία ανέλαβε εργασία για κάλυψη των αναγκών του και σε κάποια χρονική στιγμή λειτούργησε δικό του μηχανουργείο, το οποίο όμως αναγκάστηκε να κλείσει λόγω οικονομικών προβλημάτων. Τα τελευταία δύο χρόνια απασχολείτο περιστασιακά με πολύ μειωμένα έσοδα ενώ παράλληλα συντηρείτο οικονομικά από το στενό οικογενειακό του περιβάλλον. Ξεκίνησε τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών από την ηλικία των 21 ετών περίπου. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκε και η ιατρική έκθεση του Δρ. Γ. Καραβία (Τεκμήριο 3) στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι ο κατηγορούμενος 1 τον Απρίλιο του 2007, μετά από τον τραυματισμό του σε τροχαίο ατύχημα τη 19.7.2005, πλην των σωματικών του κακώσεων, υπέστη διαταραχή μετά από μετατραυματικό στρες με μεταβολές της προσωπικότητας του. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπομνήσουμε, ότι σύμφωνα με τη νομολογία μας, οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του παραβάτη δεν είναι βαρύνουσας σημασίας, σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, ενόψει των σοβαρότατων συνεπειών που προκύπτουν από την κατοχή και εμπορία των ναρκωτικών. Τα πιο πάνω λαμβάνονται υπόψη σε σημαντικό βαθμό δεν είναι όμως ικανά να εξασθενίσουν την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου. Σχετική είναι η απόφαση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας[8], όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας

(1996)2 A.A.Δ.

1. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.» Λαμβάνουμε επίσης υπόψη το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 ήταν χρήστης και τώρα καταβάλλει με τη συνδρομή ειδικού ψυχολόγου, προσπάθεια ένταξής του σε ειδικό πρόγραμμα για απεξάρτηση από τις εξαρτησιογόνες ουσίες. Οι προσπάθειες απεξάρτησης κάποιου ατόμου αναγνωρίζονται από τη Νομολογία μας ως μετριαστικός παράγοντας. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας[9]. Σύμφωνα με τη βεβαίωση του Σ. Μενελάου, Ειδικού Ψυχολόγου - (Τεκμήριο 2) ο κατηγορούμενος 1 ξεκίνησε συνεργασία με τη θεραπευτική ομάδα του προγράμματος απεξάρτησης του Τμήματος Φυλακών τον Ιούνιο αυτού του έτους, μετά από δικό του αίτημα. Έκτοτε προσέρχεται με προθυμία και σε τακτική βάση στις ομαδικές συναντήσεις, συμμετέχει ενεργά, είναι συνεργάσιμος και επιδεικνύει αρκετό ενδιαφέρον. Επίσης λαμβάνει περιστασιακά ψυχολογική στήριξη και συμβουλευτική από τον ψυχολόγο του προγράμματος απεξάρτησης. Ο κατηγορούμενος 1 παρουσιάζει βελτιωμένη ψυχολογική εικόνα, έχει κατανοήσει τη σοβαρότητα της χρήσης ναρκωτικών ουσιών και έχει συνειδητοποιήσει το θεραπευτικό όφελος που έχει στη ζωή του αυτή τη στιγμή το θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης. Τέλος λαμβάνουμε δεόντως υπόψη ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου (βλ. Ανδρέας Ανδρέου ν. Δημοκρατίας - ανωτέρω). Κάποια αναφορά περί του αντιθέτου στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας δεν θα ληφθεί υπόψη έχοντας κατά νου τη δήλωση του εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Η επιμέτρηση της ποινής είναι διαδικασία εξισορρόπησης όλων των πιο πάνω παραγόντων. Οι προηγούμενες αποφάσεις είναι καθοδηγητικές αλλά όχι καθοριστικής σημασίας. Η κάθε υπόθεση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της γεγονότα και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Στην απόφαση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας[10] το Ανώτατο Δικαστήριο διά του Νικήτα Δ., σημείωσε σχετικά τα πιο κάτω: «Οι προηγούμενες υποθέσεις δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση. Ο λόγος γιαυτό είναι ότι, παρόλο που μπορεί να παρουσιάζουν ένα ή περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά εντούτοις, συχνά, δεν υπάρχει η ταυτοσημία στο βαθμό που θα ήταν σωστό να προοϊνίζεται η ίδια ποινή για κατοπινές υποθέσεις. Η μεγαλύτερη ίσως χρησιμότητα του δικαστικού προηγούμενου στον τομέα αυτό έγκειται στον εντοπισμό των περιστάσεων που θεωρήθηκαν ως ελαφρυντικές ή επιβαρυντικές. Στη Βρετανία επικράτησε η πρακτική να παρέχονται από καιρού εις καιρόν κατευθυντήριες γραμμές σε συμπυκνωμένη μορφή σχετικά με τη φύση και το εύρος των ποινών. Όντως, όπου διαφαίνεται η τάση, πάνω σε στέρεες βάσεις, μπορεί να διαμορφωθεί ένα είδος ταρίφας. Όμως δεν μπορεί να οδηγεί σε αποστέωση της εξουσίας του δικαστηρίου μπροστά στη ζωντανή πραγματικότητα που εμφανίζει κάθε υπόθεση με τις ιδιαιτερότητες της. Αυτό δεν σημαίνει ότι δε θα ισχύσει η διατίμηση, όπου υπάρχουν ουσιαστικές ομοιότητες. Χρειάζεται όμως προσοχή γιατί, παρόλο που τα ανθρώπινα επαναλαμβάνονται, είναι ανιχνεύσιμες διαφορές και λεπτομέρειες που προσδίδουν στο προηγούμενο άλλη, διαφοροποιημένη, διάσταση. Τα λέγουμε αυτά όχι για να μειώσουμε την μεγάλη προσπάθεια του συνηγόρου, να μας ενημερώσει για κάθε τι σχετικό, αλλά για να θέσουμε τις παραμέτρους της χρήσιμης καταφυγής στο προηγούμενο». Θα αναφερθούμε κατωτέρω ενδεικτικά σε κάποιες αποφάσεις, τα γεγονότα των οποίων προσομοιάζουν, σε κάποιο βαθμό, με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Mohammad Anvari κ.α.[11], ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής στις κατηγορίες της παράνομης κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 305 γραμμαρίων μεταμφεταμίνης. Η πιο πάνω ουσία είχε εντοπιστεί στην οικία του. Το Κακουργιοδικείο Λεμεσού επέβαλε σε αυτόν, στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, ποινή φυλάκισης 6 ½ ετών. Στην υπόθεση Δημοκρατία ν. 1.Hasanpoor Mohammad 2.Aref Asghari[12] ο κατηγορούμενος 2 βρέθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής στο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α ήτοι ½ κιλού περίπου μεταμφεταμίνης, με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα. Ο κατηγορούμενος ήταν πατέρας δύο ανηλίκων και ήταν ουσιαστικά ο μοναδικός προστάτης της οικογένειας του. Η σύζυγός του και ένα εκ των δύο παιδιών τους αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα υγείας. Το Κακουργιοδικείο επέβαλε σε αυτόν ποινή φυλάκισης 5 ½ ετών. Στην υπόθεση Haris Memic v. Δημοκρατίας[13], ο κατηγορούμενος μετέφερε 915 γραμμάρια κοκαΐνης. Παραδέχθηκε αμέσως την κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια της πιο πάνω ποσότητας και επιβλήθηκε σε αυτόν ποινή φυλάκισης 8 ετών. Ο κατηγορούμενος ήταν 35 ετών, ήταν πατέρας δύο μικρών παιδιών και η σύζυγός του ήταν άρρωστη. Η ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Στην υπόθεση Conrad Mbakoub Mbakoup v. Δημοκρατίας[14], ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι κατείχε με σκοπό την προμήθεια 351 γραμμάρια κοκαΐνης. Η πιο πάνω ποσότητα είχε εντοπιστεί στο όχημά του. Η ποινή φυλάκισης 7 ετών που του επιβλήθηκε από το Κακουργιοδικείο επικυρώθηκε από το Εφετείο. Ο κατηγορούμενος ήταν 34 ετών και πατέρας 3 παιδιών 5, 7 και 10 ετών. Στην υπόθεση Sikaf v. Δημοκρατίας[15], επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο, μετά από παραδοχή ποινές φυλάκισης 7 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄, δηλαδή 587,3412 γραμμάρια κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος κατονόμασε τους συνεργάτες του. Οι ποινές επικυρώθηκαν από το Εφετείο αφού χαρακτηρίστηκαν ως επιεικείς. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak[16], η ποινή φυλάκισης 5 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσίβλητο μετά από παραδοχή για κατοχή 391,25 γραμμαρίων ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, αυξήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 8 χρόνια φυλάκιση. Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας[17], επιβλήθηκε κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας ποινή φυλάκισης 9 ετών για το αδίκημα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α ήτοι 389,36 γραμμαρίων κοκαΐνης και της κατοχής των πιο πάνω ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους. Ο εφεσείων ήταν λευκού ποινικού μητρώου και πατέρας δύο ανηλίκων παιδιών. Εξετάσαμε όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μας, συμπεριλαμβανομένων των μετριαστικών παραγόντων που εκθέσαμε πιο πάνω. Αφού συνυπολογίσαμε και σταθμίσαμε όλους τους παράγοντες κρίνουμε ότι η αρμόζουσα ποινή αναπόφευκτα είναι η ποινή της φυλάκισης και επιβάλλουμε τις πιο κάτω ποινές: Κατηγορία 4: Ποινή φυλάκισης 6 ετών. Κατηγορία 3: Καμία ποινή καθότι τα γεγονότα επί των οποίων εδράζεται εμπεριέχονται στην τέταρτη κατηγορία. Στο χρόνο κράτησης να συνυπολογισθεί ο χρόνος προφυλάκισης του κατηγορουμένου
2. Περαιτέρω και εξασκώντας την εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο από το άρθρο 31 του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν.29/77όπως έχει τροποποιηθεί, τα ναρκωτικά και το χρηματικό ποσό των €11.460 δημεύονται. Τα δύο ως άνω κινητά τηλέφωνα να επιστραφούν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους αφού αφαιρεθεί ο,τιδήποτε το παράνομο. Το ως άνω ποσό των €50 που δεν αποτελεί αντικείμενο κατηγορίας και το ποσό των €1.210 αντικείμενο της 6ης κατηγορίας που έχει ανασταλεί, να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους όπως και ένα μαύρο ρούχινο τσαντάκι μάρκας Reebok. Τα ναρκωτικά να καταστραφούν ενώ τα υπόλοιπα τεκμήρια κατάσχονται και να καταστραφούν. (Υπ.) ............. Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Α. Κονής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΤ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α [1]

(1996)2 AAΔ 257 [2] Βλέπετε σχετικά Πισκόπου και Δημοκρατία

(1999)2 ΑΑΔ 342, 351 [3] Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 577 [4] (Βλέπετε σχετικά Esper και Δημοκρατία

(1972)2 ΑΑΔ 73, Moussa και Δημοκρατία

(1992)2 ΑΑΔ 320 και Μallouk v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 711) 5 Βλέπετε σχετικά Haris Memic v. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2014:B271, Π.Ε. 197/11, 16.4.2014 και Levent Shail v. Δημοκρατία ECLI:CY:AD:2016:B338, Π.Ε. 137/14, 8.7.2016 [6]

(2002)2 ΑΑΔ 28 [7] Π.Ε. 163/2015, ημερομηνίας 11.7.2016 [8]

(1999)2 ΑΑΔ 577 [9]

(2004)2 ΑΑΔ 148 [10]

(2003)2 ΑΑΔ 123, 130-131 [11] Αρ. Υπόθ. 11200/12, 23.7.12 Κακουργιοδικείο Λεμεσού [12] Αρ. Υπόθ. 28800/2013, 4.2.2014 Κακουργιοδικείο Λεμεσού [13] Ποινική Έφεση 197/2011, 16.4.2014 [14] Ποινική Έφεση 86/2014, 27.3.2015 [15]

(2003)2 ΑΑΔ 467 [16]

(2005)2 ΑΑΔ 377 [17]

(2012)2 ΑΑΔ 231 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο