Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μάριος Ηρακλέους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 18461/2015, 21/10/2016

(2)μάρτυρες υπεράσπισης. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2 παρέδωσε στο Δικαστήριο γραπτή αγόρευση και υιοθέτησε το περιεχόμενο της, ενώ ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής και ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1 αγόρευσαν προφορικά. Όσα ανέφεραν δε οι συνήγοροι όλων των πλευρών έχουν τύχει πολύ προσεκτικής μελέτης, δεν κρίνω όμως σκόπιμο να τα επαναλάβω. Θα γίνει αναφορά σημειώνω σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων πιο κάτω όπου και εάν αυτό κριθεί αναγκαίο. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του χωρίς το Δικαστήριο στο παρόν σημείο να προβαίνει σε εκτενή παράθεση περίληψης της αλλά αυτό θα γίνει όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Μ.Κ.1 Αστ. 4050 Δημήτρης Αρσιώτης Είναι ο εξεταστής της υπόθεσης και κατέθεσε αναφορικά με τις ενέργειες του για διερεύνηση της υπόθεσης. Ήταν αντικειμενικός και απάντησε ευθέως σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Ανέφερε ότι έλαβε ανακριτική κατάθεση από το Γιώργο Μιχαήλ-κατηγορούμενο 2 (τεκμήριο 2), κατηγόρησε γραπτώς το εν λόγω πρόσωπο (τεκμήριο 3), όπως επίσης κατηγόρησε γραπτώς τον Μάριο Ηρακλέους - κατηγορούμενο 1 (τεκμήριο 4). Κατά την αντεξέταση του από το συνήγορο του κατηγορούμενου 1 είπε ότι έλαβε επίσης 3 μέρες μετά το συμβάν κατάθεση από τον Παναγιώτη Παναγιώτου. Το πρόσωπο αυτό δεν κλήθηκε από την Αστυνομία, τουλάχιστον όχι από τον ίδιο. Η πρώτη που έδωσε κατάθεση για την υπόθεση ήταν η Στέλλα Παπαμιχαήλ. Στην αντεξέταση από το συνήγορο του 2ου κατηγορούμενου είπε ότι ο κατηγορούμενος 2 μετά το συμβάν όταν τον είδε είχε αίματα στο στόμα, έλειπαν κάποια δόντια από το στόμα και παραπονέθηκε για πόνους στο μικρό δάκτυλο. Παραπέμφθηκε για εξέταση από ειδικό. Ότι του ανέφερε ο κατηγορούμενος 2 καταγράφηκε στο τεκμήριο 2 και αφού του διαβιβάστηκε από τη σύζυγο του Μαρία Νικολάου, το υπέγραψε. Μ.Κ.2 Α/Αστ. 1322 Πέτρος Γεωργιάδης Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Αναφέρθηκε στις ενέργειες που προέβη, οι οποίες ουσιαστικά αφορούσαν μόνον τη λήψη κατάθεσης από τον κατηγορούμενο 3 και την κατηγορία του. Έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον 3ο κατηγορούμενο (τεκμ. 6) και περαιτέρω κατηγόρησε το εν λόγω πρόσωπο (τεκμ. 7). Ότι είπε ο κατηγορούμενος 3 καταγράφεται στην κατάθεση του, η οποία ελήφθη στην παρουσία του πατέρα του και υπογράφτηκε και από τους δύο. Μ.Κ.3 Στέλλα Χ"Παπάμιχαηλ Η εντύπωση που μου έκανε η μάρτυρας δεν είναι καθόλου καλή. Κατ' αρχήν απαντούσε στις ερωτήσεις με δισταγμό και την πρόσεξα να νιώθει εμφανώς αμήχανα σε συγκεκριμένες ερωτήσεις. Χαρακτηριστικά της μαρτυρίας δε είναι κατά την κρίση μου οι αντιφάσεις, τα ψέματα και οι μη λογικές απαντήσεις. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η συγκεκριμένη μάρτυρας ήρθε στο Δικαστήριο όχι για να πει την αλήθεια αλλά για να βοηθήσει τον κατηγορούμενο

2. Κατ' αρχήν να σημειωθεί ότι η κατάθεση της στην Αστυνομία τεκμήριο 8 διαβιβάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και αυτή συμφώνησε με το περιεχόμενο της. (α) Με αυτό υπόψη σημειώνω εδώ την πρώτη μεγάλη αντίφαση στη μαρτυρία της εν σχέση με όσα ανέφερε στην κατάθεση της που αφορούσε τη θέση της για το ποιος κτύπησε τον κατηγορούμενο
3. Στην κατάθεση της αναφέρει ότι τον κτύπησε πρώτα ο κατηγορούμενος 2 και μετά του επιτέθηκε και ο κατηγορούμενος
4. Στη μαρτυρία της πέραν των δύο πιο πάνω, ανέφερε για πρώτη φορά ακόμα δύο άτομα που κτυπούσαν τον κατηγορούμενο 1, οι οποίοι ήταν κρυμμένοι πίσω από τα λουλούδια. Ας σημειωθεί ότι στην εξέλιξη της μαρτυρίας της οι δυο επιπλέον, έγιναν τέσσερις, αλλά ανέφερε ότι δεν είδε αυτοί οι τέσσερις αν κτύπησαν τον κατηγορούμενο 1 γιατί έφυγε. Παρεμβάλλω ότι όπως ανέφερε πιο πάνω είδε τους 2 να κτυπούν τον κατηγορούμενο
5. (β) H δεύτερη αντίφαση έχει να κάνει με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έφυγε από το σπίτι της συζύγου του κατηγορούμενου 2 στις 12.05.
6. Είπε στην κατάθεση της ότι ενώ βρισκόταν στο σπίτι, η κόρη του κατηγορούμενου 2 τον έπιασε τηλέφωνο και σε κάποια φάση ο κατηγορούμενος 2 ζήτησε να της μιλήσει και όταν έπιασε το τηλέφωνο της είπε απειλητικά να φύγει από το σπίτι γιατί θα έρθει και θα την κτυπήσει. Έμεινε ακόμα λίγο και έφτασε σπίτι ο κατηγορούμενος 2 ο οποίος της είπε να φύγει, και αυτή ξεκίνησε να πάει να πάρει το αυτοκίνητο της. Στη μαρτυρία της είπε ουσιωδώς διαφορετικά πράγματα. Ο κατηγορούμενος 2, ανέφερε, είπε στη γυναίκα του, η οποία παρεμβάλλω με βάση όσα είπε πιο πάνω στην κατάθεση της δεν μίλησε με τον κατηγορούμενο 2, να φύγει η μάρτυρας γιατί θα έρθει να την δέρει. Μετά από αυτό έτρεξε και έφυγε. Ας σημειωθεί ότι όταν της υποβλήθηκε η αντίφαση και ότι ψεύδεται είπε «Τι να απαντήσω». Εν πάση περιπτώσει η διαπίστωση μου είναι ότι όντως η μάρτυρας έλεγε ψέματα. (γ) Τρίτη αντίφαση αφορούσε το θέμα του ποιος επιτέθηκε πρώτος στον κατηγορούμενο
7. Στην κατάθεση της είπε ότι ο κατηγορούμενος 2 κτύπησε με γροθιά τον κατηγορούμενο 1 και ακολούθως εμφανίστηκε ο κατηγορούμενος 3 και του επιτέθηκε. Όμως στη μαρτυρία της είπε ότι ο κατηγορούμενος 3 επιτέθηκε πρώτος και μετά ο κατηγορούμενος
8. (δ) Η τέταρτη αντίφαση αφορά την αντίδραση του κατηγορούμενου 1 στην επίθεση που δέχτηκε σύμφωνα με την ίδια. Ενώ στην κατάθεση της είπε ότι ο κατηγορούμενος 1 αμύνθηκε και ανταπέδωσε στον κατηγορούμενο 2 με χτυπήματα με τα χέρια και στον κατηγορούμενο 3 με γροθιές και κλωτσιές, στη μαρτυρία της ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 έμεινε σε άμυνα και «δεν τους έδερε».
9. Όσα ανέφερε για τις συνθήκες που ήρθε σε επαφή με την σύζυγο του κατηγορούμενου 2 και τους λόγους των επισκέψεων της στο σπίτι της δεν έχουν καμία λογική. Την είδε στο περίπτερο είπε και έμοιαζε μιας συμμαθήτριας της, Μαρίας Γεωργίου, και την κάλεσε για καφέ. Έγιναν φίλες και ύστερα από 3 μέρες έμαθε ότι ήταν 45 χρονών και δεν σύμπιπτε η ηλικία της μαζί της. Τέλος είπε ότι πριν τις 12.5.15 πήγε σπίτι της 3-4 φορές για να λήξει η παρεξήγηση, ότι δηλαδή δεν είναι συμμαθήτρια της. Αν είναι δυνατόν να γίνει πιστευτή η μάρτυρας εν σχέση με τα πιο πάνω. Έμοιαζε με μια συμμαθήτρια της. Με μια πρώτη επαφή και συζήτηση το θέμα αυτό ξεκαθάριζε. Ότι μετά από 3 μέρες έμαθε για την ηλικία της και δεν συνέπιπτε με τη δική της είναι εκ των υστέρων σκέψεις. Όπως επίσης ότι χρειάστηκε να βρεθούν 3-4 φορές για να λυθεί η δήθεν παρεξήγηση. Η μάρτυρας είπε προφανώς ψέματα για τους λόγους που συναντήθηκε με τη σύζυγο του κατηγορούμενου 2 και την επίσκεψη της στο σπίτι της.
10. Επίσης σημειώνω ότι ούτε η θέση της για το ότι του την είχαν στημένη του κατηγορούμενου 1 έχει λογική. Συνάντησε τυχαία είπε τον κατηγορούμενο 1 όταν κατέβηκε από το ίδιο διαμέρισμα της συζύγου του κατηγορούμενου 2 και του ανέφερε τι είχε συμβεί. Με ποια λογική του την είχαν στημένη, εφόσον η συνάντηση τους ήταν τυχαία και ο κατηγορούμενος 1 δεν γνώριζε οτιδήποτε από όσα είχαν συμβεί όπως ανέφερε, δεν είναι αντιληπτό. Έχοντας λοιπόν όλα τα πιο πάνω υπόψη δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Κατηγορούμενος 1 Ο μάρτυρας αυτός δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Παρά την προσπάθεια του μέσα από τη μαρτυρία του να παρουσιάσει τον εαυτό του ως έναν ήσυχο άνθρωπο, ο οποίος δεν κάνει κακό σε άλλους, δεν βρίζει και δεν τον ενδιαφέρει τι κάνει ο κατηγορούμενος 2 και η οικογένεια του, και την προσπάθεια του προσθέτω με αυτά να ξεγελάσει το Δικαστήριο, εντούτοις από το εδώλιο του μάρτυρα έβγαλε έναν διαφορετικό χαρακτήρα. Από τις πρώτες ερωτήσεις που του έγιναν έβγαλε έναν εκνευρισμό, ο οποίος συνεχίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του αλλά και μια εμπάθεια για τους άλλους κατηγορούμενους. Έδειξε δε με τις αντιδράσεις του και τον τρόπο που απαντούσε στις ερωτήσεις ότι πρόκειται για έναν νευρικό άνθρωπο. Από εκεί και πέρα αναφέρονται τα εξής. Ο κατηγορούμενος 1 έδωσε αργά το βράδυ της ίδιας ημέρας του επεισοδίου γραπτή κατάθεση στην Αστυνομία (τεκμ.9), το περιεχόμενο της οποίας ανέφερε στο Δικαστήριο ότι υιοθετεί. Δεν ανέφερε σημειώνεται όταν υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του ότι θέλει να προσθέσει σε αυτά που αναφέρει οτιδήποτε. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, αναφέρθηκε σημειώνω στην κατάθεση του σε ένα επεισόδιο με τους κατηγορούμενους 2 και 3, αλλά όταν εμφανίστηκαν είπε άλλα 4 πρόσωπα και πήγαν να του επιτεθούν τράπηκε σε φυγή. Όταν επέστρεψε μετά από 15 λεπτά περίπου είδε τους κατηγορούμενους 2 και 3 και άλλα τέσσερα

(4)άγνωστα του πρόσωπα, εκ των οποίων ο ένας κρατούσε ξύλο. Του επιτέθηκαν όλοι για 1,2 λεπτά και κτυπήθηκε, χωρίς να ξέρει πόσοι τον κτυπούσαν. Αυτός ανταπέδιδε στα τυφλά πίσω. Αυτός που κρατούσε το ξύλο τον κτύπησε στο πάνω μέρος του κεφαλιού. Όμως στην μαρτυρία του πρόσθεσε γεγονότα ή διαφοροποίησε ουσιωδώς τα γεγονότα εν σχέση με την κατάθεση του, τα οποία δεν είναι λογικό να μην θυμόταν όταν έδινε κατάθεση. Ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος 3 φορούσε σιδερογροθιά όταν τον κτυπούσε, και ακόμη ότι είναι ο κατηγορούμενος 3 που τον κτύπησε με ξύλο στο κεφάλι. Θεωρώ πως ο κατηγορούμενος 1 εδώ είπε ψέματα. Διότι αν έβλεπε τον κατηγορούμενο 3 να τον κτυπά είτε με σιδερογροθιά είτε με ξύλο θα το έλεγε ξεκάθαρα στην κατάθεση του και δεν είναι κάτι το οποίο θα μπορούσε να συνέβηκε και απλά να παρέλειψε να το αναφέρει, από τη στιγμή μάλιστα που στην κατάθεση του κάνει αναφορά στο ξύλο. Όμως το θέμα ξεκαθαρίζει θεωρώ ως προς την πρόθεση του κατηγορούμενου 1 να ψευσθεί εκ του γεγονότος ότι ρητά αναφέρει στην κατάθεση του ότι το ξύλο κρατούσε ένα εκ των τεσσάρων άγνωστων του προσώπων και είναι αυτός που τον κτύπησε στο κεφάλι. Επίσης πέραν των ανωτέρω αναφέρεται ότι δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι κτυπήθηκε με σιδερογροθιά και ξύλο, ούτε και παρουσιάστηκε μαρτυρία εν σχέση με τα τραύματα του για να εξεταστεί αν συνάδουν με τέτοια κτυπήματα. Παρεμβάλλω ότι δεν μου έχει διαφύγει ότι έδωσε ως δικαιολογία για την παράλειψη του να αναφέρει τα πιο πάνω την αναστάτωση του όταν έδωσε κατάθεση. Όμως αφού σημειώσω ότι στην κατάθεση του αναφέρει ότι είναι αναστατωμένος αλλά δηλώνει ότι θέλει να δώσει κατάθεση, επαναλαμβάνω ότι δεν θεωρώ τα πιο πάνω λογικό να μην τα αναφέρει. Θα πρόσθετα δε εδώ εν συνεχεία των ανωτέρω ότι η έκταση του ψεύδους φαίνεται από τον ισχυρισμό του ότι για 1, 2 λεπτά τον κτυπούσαν όλα αυτά τα πρόσωπα, με τη χρήση μάλιστα σιδερογροθιάς και ξύλου. Διότι όσο και αν αντιστεκόταν, κάτω από τις περιστάσεις που περιγράφει, αν τα πράγματα γίνονταν όπως ο ίδιος αναφέρει, η λογική λέει ότι θα του προκαλούσαν πολύ σοβαρή σωματική ή βαριά βλάβη. Δεν έχει δοθεί όμως τέτοια μαρτυρία και προφανώς δεν συνέβηκαν όσα αναφέρει. Εν πάση περιπτώσει έχω την άποψη ότι ο κατηγορούμενος 2 ανέφερε τα πιο πάνω θέλοντας προφανώς να δραματοποιήσει την κατάσταση με την οποία ισχυρίζεται ότι βρέθηκε αντιμέτωπος και να ισχυροποιήσει την θέση του περί άμυνας. Ή ακόμα ένεκα των ομολογουμένως αρνητικών συναισθημάτων του για τους άλλους κατηγορούμενους, και με δεδομένη την θέση του ότι οι κατηγορούμενοι αυτοί τους ενοχλούν όπως χαρακτηριστικά ανέφερε στη μαρτυρία του, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα πολλές καταγγελίες στην Αστυνομία, να βρήκε ευκαιρία να τους εκδικηθεί κάνοντας πιο επιβαρυντικά τα γεγονότα εν σχέση με αυτούς, για ένα επεισόδιο που μόνον οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές γνωρίζουν επακριβώς τι έγινε. Επίσης να σημειωθεί εδώ ότι δεν με έχει πείσει ο κατηγορούμενος 1 ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 3 του επιτέθηκαν χωρίς λόγο και χωρίς αυτός να πει οτιδήποτε. Ούτε και έχει λογική η θέση του ότι ενώ αυτός δεν είπε τίποτε, ο κατηγορούμενος 3 τον ρώτησε γιατί βρίζει την μητέρα του, του απάντησε ότι δεν είπε τίποτε και ακολούθως του επιτέθηκαν. Αν οι κατηγορούμενοι 2 και 3 ήθελαν απλά να του επιτεθούν όπως δηλώνει ο κατηγορούμενος 1, όπως ήταν εκεί και μιλούσε με την Στέλλα δεν θα του έλεγαν τίποτε και θα του επιτίθεντο. Και εν πάση περιπτώσει γιατί να του επιτεθούν τη δεδομένη στιγμή όταν είχαν τόσα χρόνια προβλήματα χωρίς να υπάρξει σοβαρό επεισόδιο μεταξύ τους; Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 3 ζήτησε το λόγο από τον κατηγορούμενο 1 γιατί να βρίσει τη μητέρα του, δείχνει ότι προφανώς ο κατηγορούμενος 1 πράγματι έβρισε. Εν πάση περιπτώσει τι είναι αυτό που είπε ο κατηγορούμενος 1 επέλεξε να το αποκρύψει. Επιπλέον να αναφέρω ότι έχω τις αμφιβολίες μου αν ο κατηγορούμενος 2 θα μπορούσε να επιτεθεί στον κατηγορούμενο 1 ενόψει εγχείρησης του στην κοιλιά. Δεν πιστεύω ότι ο κατηγορούμενος 2 θα διακινδύνευε την σωματική του ακεραιότητα επιτιθέμενος στον κατηγορούμενο 1, όταν μάλιστα γνώριζε την ενασχόληση του τελευταίου με τις πολεμικές τέχνες. Η συναφής θέση του κατηγορούμενου 1 θεωρώ καταρρέει και προφανώς η θέση του περί επίθεσης από τον κατηγορούμενο 2 ετέθη μέσα στα ίδια πλαίσια που αναφέρθηκαν ανωτέρω. Κατηγορούμενος 2 Η εντύπωση που μου έκανε ο μάρτυρας αυτός επίσης δεν είναι καλή. Έχοντας παρακολουθήσει πολύ προσεκτικά τον μάρτυρα ενώ κατέθετε, την όλη συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, τις αντιδράσεις του και τον τρόπο που απαντούσε στις ερωτήσεις που του γίνονταν είμαι πεπεισμένος ότι δεν είπε την αλήθεια. Η μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεκτή. Δεν μου διέφυγε ότι ο εν λόγω μάρτυρας είναι χαμηλού μορφωτικού επιπέδου. Εξάλλου και ο ίδιος στη μαρτυρία του επανέλαβε σε διάφορα σημεία «τα γράμματα μου εν λλία». Όμως αυτό εν πάση περιπτώσει ήταν εμφανές. Με αυτό υπόψη έχω σημειώνω εξετάσει την μαρτυρία του και από τη σκοπιά αυτή, υπό την έννοια ότι έχω εξετάσει κατά πόσον οι απαντήσεις του απλά συνάδουν με το μορφωτικό του επίπεδο. Όμως η κατάληξη μου είναι πως το στοιχείο αυτό δεν έχει σχέση και πως ήταν συνειδητή επιλογή του μάρτυρα να αποκρύψει την αλήθεια. Πιο συγκεκριμένα:

1. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι μετά που τον κτύπησε ο κατηγορούμενος 1 και έφυγε, ο τελευταίος επανήλθε μετά από 15 λεπτά περίπου «τζαι εμούνταρεν τον Ραφαέλλο». Δεν αναφέρεται σε κτύπημα προς τον ίδιο. Στη μαρτυρία του όμως η θέση του ήταν ουσιώδως διαφορετική αφού είπε ότι ο κατηγορούμενος 1 όταν επανήλθε «έδωσεν του ένα πάτσο και έπεσε χαμέ, έσπασε το χέρι του, το δακτυλάκι του». Ας σημειωθεί ότι όταν ερωτήθηκε από το δικηγόρο του γιατί δεν ανέφερε στην κατάθεση του για τη 2η συμπλοκή είπε (βλ. σελ. 28 των στενοτυπημένων πρακτικών ημερ.28/09/16) «Ήμουν χτυπημένος. Ήταν εμφανή τα τραύματα που είχα τζιαι ήξερε πολεμικές τέχνες. Δεν ήξερα τι θα έκαμνε. Φοβήθηκα για τη ζωή μου». Ουδεμία σχέση έχει όμως κρίνω η απάντηση του με την πραγματικότητα. Έδωσε απλά μια δικαιολογία, η οποία δεν έχει ούτε λογική ούτε πείθει. Επίσης ερωτώμενος σχετικά από τον κ. Μανώλη είπε (βλ. σελ. 50 των στενοτυπημένων πρακτικών ημερ.28/09/16) «Όχι. Μπορεί να έκαμα λάθος. Όταν είσαι κτυπημένος μπορεί μια λέξη που είπα να μεν ήταν έτσι που το εννοούσα. Εχτύπησε με τζιαι εμούνταρε τον Ραφαέλλο. Μπορεί να λάθος που δεν έδωκα σωστά τη λέξη τζιαμέ». Δεν πρόκειται όμως για λάθος μιας λέξης όπως είναι προφανές. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στην κατάθεση του εν σχέση με το επεισόδιο που σύμφωνα με τον ίδιο έγινε τη 2η φορά και στα πλαίσια του οποίου μάλιστα έσπασε το δάκτυλο του. Αν είναι δυνατόν, εφόσον όπως ισχυρίζεται έλαβε χώρα το επεισόδιο αυτό μόλις λίγες ώρες προηγουμένως. Παρεμβάλλω εδώ ότι ο κ. Κονταξής υπέβαλε στον Μ.Κ.1 ότι ο κατηγορούμενος 2 του είπε ουσιαστικά αυτό το πράγμα και δεν το έγραψε στην κατάθεση. Ο Μ.Κ.1 όμως ήταν ξεκάθαρος επί του σημείου τούτου και πειστικότατος. Ότι του ανέφερε ο κατηγορούμενος 2 καταγράφηκε στην κατάθεση τεκμ.
2. Στη συνέχεια του διαβάστηκε και από τη σύζυγο του που ήταν παρούσα, συμφώνησε και την υπόγραψε.
3. Στην κατάθεση του είπε ότι μετά ήρτεν κάτω τζιαι η μάμα του Μάριου η κυρία Μαρία τζιαι είπεν του «Γιατί τσακώνεσαι, ο γιος μου εν νευρικός». Όμως στην μαρτυρία του αρνήθηκε αυτό το πράγμα και είπε ότι δεν πρόσεξε τη μάμα του Μάριου αλλά την Μαρία την πρώην γυναίκα του. Δεν έδωσε όμως καμία λογική εξήγηση ο μάρτυρας γιατί ενώ στην κατάθεση του όχι μόνον ανέφερε τη μάμα του Μάριου αλλά και τι ακριβώς του είπε, τώρα αρνείται αυτό το πράγμα.
4. Όταν ερωτήθηκε από τον κ. Μανώλη γιατί δεν είπε της γυναίκας του αφού ήταν εκεί να πάει να δώσει κατάθεση, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι ένιωσε πολύ αμήχανα. Απάντησε δε (βλ. σελ. 52 των στενοτυπημένων πρακτικών ημερ.28/09/16) «Η γυναίκα μου δεν τους είδε. Δεν ξέρω για ποιο λόγο». Ήταν προφανές όμως με βάση την απάντηση του σε συνάρτηση με τη διαπίστωση του Δικαστηρίου πιο πάνω ότι δεν αποκάλυπτε στο Δικαστήριο τον πραγματικό λόγο που η γυναίκα του δεν έδωσε κατάθεση, υπενθυμίζοντας την ίδια στιγμή ότι όλα με βάση τον ίδιο ξεκίνησαν από την παρενόχληση της γυναίκας του από την ΜΚ
5. Μ.Υ.1 του κατηγορούμενου 2 - Νίκος Νικολάου Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Ο μάρτυρας αυτός είναι φωτογράφος και κατέθεσε αναφορικά με τις φωτογραφίες που έβγαλε, τεκμήρια 10 Α + Β, 11 Α + Β και 12 Α, Β + Γ. Η μαρτυρία του όμως σημειώνεται δεν έχει κάποια ουσιαστική σημασία για την υπόθεση. Μ.Υ.2 του κατηγορούμενου 2 - Παναγιώτης Παναγιώτου Χωρίς ενδοιασμό απορρίπτω τη μαρτυρία του, η οποία σημειώνω είναι τόσο αντιφατική, συγκεχυμένη και ασαφής που το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να την κάνει αποδεκτή. Εν πάση περιπτώσει να αναφέρω ότι έχω διαπιστώσει σαφή προσπάθεια του να βοηθήσει τον κατηγορούμενο
6. Τέλος, αναφέρω ότι ενόψει των ανωτέρω το Δικαστήριο έχει σοβαρές αμφιβολίες αν πράγματι ο μάρτυρας είδε όσα ανέφερε. Πιο συγκεκριμένα:
7. Κατ' αρχήν σημειώνω ότι ένα πολύ απλό σημείο, δηλαδή που ήταν η πολυκατοικία που διέμενε ο ίδιος εν σχέση με την πολυκατοικία που διέμενε η σύζυγος του κατηγορούμενου 2, στο χώρο στάθμευσης της οποίας έλαβε χώρα το όλο επεισόδιο στο οποίο αναφέρθηκαν οι μάρτυρες, δεν κατάφερε να το ξεκαθαρίσει. Η μαρτυρία του επί του θέματος ήταν συγκεχυμένη και ασαφής σε βαθμό που το μόνο που μπόρεσε να γίνει αντιληπτό είναι ότι οι δύο πολυκατοικίες ευρίσκονται σε κάποια κοντινή σχετικά απόσταση.
8. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι είδε κάποιον να έρχεται από την πίσω πάντα της πολυκατοικίας και κτύπησε τον κατηγορούμενο
9. Εκεί κάποιοι του είπαν ότι αυτός που κτύπησε τον κατηγορούμενο 2 είναι κάποιος Μάριος γείτονας του. Με αυτά εύλογα συνάγεται ότι για τον ίδιο το πρόσωπο αυτό που χτύπησε του κατηγορούμενου 2 είναι κάποιο εντελώς άγνωστο του πρόσωπο. Στη μαρτυρία του όμως είπε ότι γνώριζε το πρόσωπο του (αυτού που κτύπησε τον κατηγορούμενο 2) αλλά όχι το όνομα του. Όταν ερωτήθηκε δε γιατί δεν είπε στην κατάθεση του ότι είναι κάποιος γείτονας που τον βλέπει στην περιοχή, είπε ότι ίσως έκανε λάθος.
10. Στην κατάθεση του είπε ότι αυτός ο κάποιος κτύπησε τον κατηγορούμενο 2 στην αριστερή μεριά του προσώπου του. Στη μαρτυρία του ανέφερε ότι τον κτύπησε και έπεσε. Όταν ερωτήθηκε δε γιατί δεν είπε ότι έπεσε στην κατάθεση του απάντησε ότι μπορεί να το ξέχασε. Στη συνέχεια του υποβλήθηκε ότι ξέχασε 2 πράγματα να πει δηλαδή το πιο πάνω και ακόμη ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε αίματα στο πρόσωπο, και απάντησε ότι (βλ. σελ. 22-23 των στενοτυπημένων πρακτικών ημερ.04/10/16) «το κτύπημα στο πρόσωπο όντως εγίνηκε». Δηλαδή στην ουσία απάντησε με υπεκφυγή, ενώ να σημειώσω ότι ακριβώς εδώ ο μάρτυρας με την υποβολή αυτή φάνηκε να νιώθει άβολα και συγχύστηκε. Επίσης αναφέρεται ότι έδωσε την πιο πάνω απάντηση του μόνον αφού το Δικαστήριο τον κάλεσε να απαντήσει.
11. Περαιτέρω αναφέρεται ότι ο ισχυρισμός του ότι ήταν εκεί στο συμβάν 5-6 λεπτά μαζί με άλλα άτομα, 10-12 στον αριθμό, και το μόνο που άκουσε είναι τον κατηγορούμενο 2 να του λέει ότι τον κτύπησε ο γείτονας του δεν έχει λογική.
12. Γενικότερα όμως αναφέρεται ότι ο μάρτυρας δεν με έπεισε ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Γι' αυτό επαναλαμβάνω η μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεκτή. Γραπτή κατάθεση κατηγορούμενου 3 (Τεκμήριο 6) Ο κατηγορούμενος 3 όπως αναφέρθηκε σε άλλο σημείο πιο πάνω έχει παραδεχτεί την κατηγορία και η υπόθεση είναι ορισμένη για γεγονότα και επιβολή ποινής. Με βάση δε όσα αναφέρει στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος 3 παρατηρώ ότι ενοχοποιεί τον κατηγορούμενο
13. Όμως η νομολογία επί του θέματος είναι σαφής. Στην υπόθεση Νικολάου v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 790 λέχθηκε ότι μια τέτοια κατάθεση δεν επενεργεί ως μαρτυρία εναντίον ενός κατηγορουμένου σε ποινικές ακροάσεις. Μάλιστα στην υπόθεση Ευρυπίδου και άλλος v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 337 υποδείχτηκε ότι η ενοχοποιητική γραπτή κατάθεση στην αστυνομία κατηγορουμένου εναντίον συγκατηγορουμένου αφ' εαυτής ως έγγραφο δεν είναι αποδεκτή ως μαρτυρία εναντίον του συγκατηγορούμενου αλλά είναι μόνο αποδεκτή μαρτυρία η ένορκη κατάθεση τέτοιου προσώπου, η οποία αξιολογείται από το Δικαστήριο. Η ίδια νομική αρχή επαναδιατυπώθηκε στην υπόθεση Αριστοφάνους v. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 450 όπου τονίστηκε ότι οι καταθέσεις συγκατηγορουμένων δεν μπορούν να αποτελέσουν μαρτυρία εναντίον άλλου κατηγορούμενου. Επιπλέον, στην υπόθεση Νεάρχου v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 38 τονίστηκε ότι αποτελεί βασική αρχή πως περιεχόμενο της κατάθεσης ενός κατηγορούμενου δεν είναι αποδεκτό για να αποδείξει την ενοχή συγκατηγορούμενου του. Η πιο πάνω αρχή διατυπώθηκε εκ νέου στην πρόσφατη υπόθεση Θεοχάρους κ.α. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 49/2013, 50/2013 και 51/2013 ημερομηνίας 26.11.14 όπου τονίστηκε ότι οι δηλώσεις των κατηγορουμένων εκτός δικαστηρίου δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη προς ενοχοποίηση συγκατηγορουμένων τους, αλλά μόνο σε ότι αφορά τους ίδιους. Συνεπώς έχοντας κατά νου τις αρχές πιο πάνω σε συνάρτηση με το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος 3 με τον κατηγορούμενο 2 έχουν σχέση πατέρα υιού και περαιτέρω ότι ο κατηγορούμενος 3 δεν έδωσε μαρτυρία ούτε αντεξετάστηκε εν σχέση με όσα αναφέρει στην κατάθεση του προκειμένου να αξιολογηθεί η μαρτυρία του από το Δικαστήριο, καταλήγω ότι η κατάθεση του κατηγορούμενου 3 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως μαρτυρία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχοντας υπόψη την αξιολόγηση πιο πάνω, είναι προφανές ότι το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να καταλήξει σε ευρήματα πέραν του ότι οι ΜΚ1 και 2 έλαβαν τις καταθέσεις και προέβησαν στις ενέργειες που ανέφεραν, και ότι ο ΜΥ1 του κατηγορούμενου 2 έβγαλε τις αναφερόμενες φωτογραφίες. Επί της ουσίας, έχοντας απορρίψει την μαρτυρία όλων των υπόλοιπων μαρτύρων, δεν μπορούν υπό τις περιστάσεις να γίνουν ευρήματα, ούτε το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε οιοδήποτε ασφαλές συμπέρασμα. Ελλείπει θα μπορούσε να λεχθεί το αναγκαίο, στέρεο μαρτυρικό υπόβαθρο που να καλύπτει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία εναντίον των κατηγορούμενων 1 και 2. Ως εκ τούτου οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται στην κατηγορία 1 που αντιμετωπίζουν. (Υπ.)............. Μ.Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Συμπλοκή / Άρθρα 20 και 89 του Κεφ.154 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο