← Κύπρος

ΔΗΜΟΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. P.G. ECONOMIDES PROPERTIES LIMITED κ.α., Υπόθεση: 18843/16, 13/10/2016

ΔΗΜΟΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. P.G. ECONOMIDES PROPERTIES LIMITED κ.α., Υπόθεση: 18843/16, 13/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:B163 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε. Δ. Υπόθεση: 18843/16 ΔΗΜΟΣ ΛΕΜΕΣΟΥ Κατηγορούσα Αρχή - Αιτητής Εναντίον

  1. P.G. ECONOMIDES PROPERTIES LIMITED
  2. ΠΕΤΡΟΣ Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ
  3. ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ ΖΑΒΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ
  4. ΕΛΕΑΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ
  5. FIRST CIRCUS LIMITED
  6. VIACHESLAV ALIMOV
  7. ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ Κατηγορούμενοι - Καθ' ων η αίτηση Μονομερής Αίτηση ημερ. 21/9/16 Ημερομηνία: 13 Οκτωβρίου 2016 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή - Αιτήτρια: κ. Α. Π. Ανδρεάδης, για να ακούσει Απόφαση κ. Ανδρεάδης. Για τους Κατηγορούμενους 1,2,3,4 - Καθ' ων η Αίτηση 1,2,3,4 : κ. Κ. Χριστοφή, για να ακούσει Απόφαση κ. Κ. Χριστοφή. ΑΠΟΦΑΣΗ H παρούσα ιδιωτική ποινική υπόθεση στρέφεται εναντίον των κατηγορουμένων 1 - 7 δια της οποίας αυτοί κατηγορούνται ότι στα ακίνητα με αριθμό τεμαχίου 730, 482, 728 και 729, στη Λεμεσό, ιδιοκτησίας της 1ης κατηγορούμενης, των οποίων ενοικιαστής και/ή κάτοχος είναι η 5η κατηγορούμενη και όλοι οι κατηγορούμενοι είναι διαχειριστές και/ή χρήστες, προέβησαν σε ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή (κατηγορία 1) καθώς και για το ότι οι κατηγορούμενοι 5,6 και 7 κατέχουν οικοδομή χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης της αρμόδιας αρχής (κατηγορία 6) και οι κατηγορούμενοι 1,2,3 και 4 ενεργούν ώστε οι κατηγορούμενοι 5,6 και 7 να κατέχουν και να χρησιμοποιούν οικοδομή χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης (κατηγορία 8). Οι κατηγορούμενοι 2,3,4 κατηγορούνται επίσης ότι ως διευθυντές της 1ης κατηγορούμενης, καθώς και οι κατηγορούμενοι 6 και 7 ως διευθυντές της 5ης κατηγορούμενης, παρείχαν συνδρομή στην 1η και 2η κατηγορούμενη αντίστοιχα, για να προβεί στην ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή (κατηγορίες 2 και 3). Οι κατηγορούμενοι 6 και 7 κατηγορούνται επίσης ότι ως διευθυντές της 5ης κατηγορούμενης παρείχαν συνδρομή σε αυτήν να κατέχει οικοδομή χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης της αρμόδιας αρχής (κατηγορία 7). Οι κατηγορούμενοι 1,2,3 και 4 κατηγορούνται επίσης ότι ανέχθησαν και επέτρεψαν την ανέγερση της οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή (κατηγορία 4) καθώς επίσης και οι κατηγορούμενοι 2, 3 και 4 παρείχαν συνδρομή στην 1η κατηγορούμενη όπως επιτρέψει και ανεχθεί την κατασκευή των οικοδομικών εργασιών χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή (κατηγορία 5). Οι κατηγορίες, αναλόγως των λεπτομερειών τους, βασίζονται εις τα άρθρα 2,3

(1)(β) και (στ), 10 και 20 του Κεφ. 96 και στο άρθρο 20 του Κεφ.
  1. Με μονομερή αίτηση του Δήμου Λεμεσού ημερ. 21.9.2016, εκδόθηκε στις 21.9.2016 προσωρινό διάταγμα το οποίο απαγορεύει και/ή εμποδίζει τους κατηγορούμενους να διεξάγουν οποιαδήποτε περαιτέρω εργασία εις τα πιο πάνω τεμάχια μέχρι τελικής εκδίκασης της υπόθεσης. Η αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, εις τα άρθρα 2,3 και 20 του Κεφ. 96, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρο 9 και στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14(Ι)/
  2. Ως προς τα γεγονότα, η αίτηση στηρίζεται στην ένορκο δήλωση του Μιχάλη Καλλινίκου, τεχνικού στον Δήμο Λεμεσού. Σύμφωνα με τον ίδιο, επισκέφθηκε στις 16.9.16 την οικοδομή, όπου διαπίστωσε την διεξαγωγή των εργασιών ήτοι κατασκευής τέντας από μεταλλικό σκελετό, την ανέγερση ξύλινων κατασκευών και την κατασκευή ξύλινων εξεδρών. Τότε, ενημέρωσε την υπηρεσία του και κατά την ίδια ημέρα στην παρουσία του εδόθησαν σαφείς οδηγίες τόσο προφορικά όσο και γραπτώς προς τον κατηγορούμενο 2 από τον Δημοτικό Μηχανικό όπως φροντίσει να ανασταλούν οι εργασίες άμεσα καθότι λόγω επηρεασμού ανέσεων της περιοχής θα είναι δύσκολο ακόμη και σε περίπτωση υποβολής αίτησης να εξασφαλιστεί άδεια. Οι ίδιες οδηγίες δόθησαν στις 20.9.16 και στον κατηγορούμενο 7 από τον Δημοτικό Μηχανικό σε προσωπική συνέντευξη την οποία είχε μαζί του και για την οποία ενημερώθηκε ο ίδιος του προσωπικά. Σύμφωνα με τον ομνύον, οι κατηγορούμενοι δεν έχουν συμμορφωθεί με τις οδηγίες της υπηρεσίας του όπως διαπίστωσε σε επίσκεψη ίδιας ημερομηνίας με αυτή της ενόρκου δηλώσεως, εφόσον αναφέρει στην παρ. 6 «.σε σημερινή μου επίσκεψη.» και οι εν λόγω εργασίες συνεχίζονται παράνομα και χωρίς άδεια. Ο ομνύον αναφέρει ότι η συνέχιση των εργασιών, λόγω ανυπαρξίας της άδειας συνιστά κίνδυνο για την οικοδομή καθότι αυτή δεν έχει ελεγχθεί και ούτε έχει εγκριθεί από πλευράς κανόνων ασφαλείας με αποτέλεσμα οι συνέπειες να είναι άκρως επικίνδυνες και ανυπολόγιστες. Τέλος, αναφέρει ότι συνέχιση των εργασιών θα προκαλέσει ανεπανόρθωτες ζημιές και θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αφού εάν αποπερατωθεί η οικοδομή ενδέχεται να μην είναι ασφαλής και οι παρατυπίες και η αλλοίωση του χαρακτήρα της δεν θα μπορούν πλέον να διορθωθούν. Μετά την επίδοση του προσωρινού διατάγματος οι κατηγορούμενοι 1,2,3 και 4 καταχώρισαν ένσταση. Η κατηγορούμενη 5 δεν εμφανίστηκε και το προσωρινό διάταγμα ημερ. 21.9.16 κατέστη απόλυτο. Η αίτηση και το Διάταγμα μέχρι την ημέρα της Ακρόασης της παρούσας αίτησης δεν είχε επιδοθεί στους κατηγορούμενους 6 και
  3. Με την ένσταση τους οι κατηγορούμενοι 1-4 προβάλλουν ότι οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια παραπλανώντας το Δικαστήριο για την μονομερή έκδοση του Διατάγματος. Προβάλλεται επίσης ότι οι ίδιοι τους δεν έχουν τον έλεγχο και/ή την κατοχή των τεμαχίων τα οποία κατέχονται και χρησιμοποιούνται από την κατηγορούμενη 5 δυνάμει σχετικής σύμβασης μίσθωσης γης μεταξύ της και της κατηγορούμενης 1, δεν έχουν διαπράξει τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται καθότι εγκαίρως και εν γνώσει των αιτητών έλαβαν όλα τα μέτρα εναντίον των ενοικιαστών και τερμάτισαν τη συμφωνία ενοικίασης και δεν έχουν κανένα δικαίωμα να εισέλθουν στα ακίνητα χωρίς απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου. Τέλος, προβάλλεται με την ένσταση ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 και γενικά οι προϋποθέσεις για έκδοση του επίδικου διατάγματος. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση της Ελεάνας Οικονομίδου, κατηγορούμενης 4, στην οποία αναφέρονται συνοπτικά τα ακόλουθα: Αποτελεί θέση της ομνύουσας ότι αποκρύφθηκαν από το Δικαστήριο τα πραγματικά γεγονότα τα οποία κατά την ίδια είναι ότι ο Αντώνης Χαραλάμπους δημοτικός μηχανικός επικοινώνησε με τον πατέρα της, κατηγορούμενο 2, στις 16.9.16 τόσο τηλεφωνικά όσο και με επιστολή ημερ. 16.9.16 (Τεκμήριο Α) ενημερώνοντας τον ότι εκτελούνται παράνομες εργασίες στα τεμάχια 482 και 728 οι οποίες πρέπει να ανασταλούν καθώς επίσης τον ενημέρωσε ότι θα ληφθούν δικαστικά μέτρα. Η κατηγορούμενοι 1 - 4 δεν έχουν υπό τον έλεγχο και κατοχή τους τα εν λόγω ακίνητα καθότι αυτά ενοικιάζονται από την κατηγορούμενη 1, ιδιοκτήτρια, στην κατηγορούμενη 5 δυνάμει συμφωνίας ενοικίασης ημερ. 11.8.16 (Τεκμήριο Β). Ο κατηγορούμενος 2 ενημέρωσε τον κο Χαραλάμπους ότι στάληκε επιστολή μέσω των δικηγόρων των κατηγορουμένων 1-4 με ημερ. 16.9.16 (Τεκμήριο Γ) προς την κατηγορούμενη 5 ζητώντας ενημέρωση κατά πόσο εξασφαλιστήκαν οι απαιτούμενες άδειες και σε περίπτωση όπου αυτές δεν εξασφαλιστήκαν κάλεσαν την κατηγορούμενη 5 να αναστείλει τις εν λόγω εργασίες. Με νέα επιστολή των δικηγόρων των κατηγορουμένων 1-4 ημερ. 19.9.16 (Τεκμήριο Δ) η οποία επιδόθηκε στην κατηγορούμενη 5 την κάλεσαν να αναστείλει όλες τις εργασίες και να εκκενώσει τα ακίνητα εντός 15 ημερών από τη λήψη της επιστολής. Με επιστολή των δικηγόρων των κατηγορουμένων 1-4 ημερ. 19.9.16 προς τον Δήμο Λεμεσού (Τεκμήριο Ε), ενημερώθηκε ο κος Χαραλάμπους για το ιστορικό των ενεργειών των κατηγορουμένων 1-
  4. Αποτελεί επίσης θέση της ομνύουσας ότι οι κατηγορούμενοι 1-4 δεν έχουν δικαίωμα να εισέλθουν εις τα επίδικα ακίνητα ή να ανακτήσουν αυτά χωρίς προηγούμενη απόφαση Δικαστηρίου καθότι βρίσκεται σε ισχύ σχετική συμφωνία ενοικίασης και σε αντίθετη περίπτωση αυτό θα σήμαινε την διάπραξη ποινικού ή ποινικών αδικημάτων και τυχόν αστική ευθύνη για αποζημίωση των ενοικιαστών. Κατά τα λοιπά η ομνύουσα αρνείται τις κατηγορίες οι οποίες στρέφονται εναντίον των κατηγορουμένων 1-4 προβάλλοντας ότι οι ίδιοι δεν προέβησαν σε οποιαδήποτε ανέγερση οικοδομής ούτε παρείχαν συνδρομή ή συμβούλεψαν ή παρακίνησαν οποιοδήποτε πρόσωπο να ανεγείρει οικοδομή ούτε επέτρεψαν ή ανέχθηκαν την ανέγερση οικοδομής. Οι ενέργειες τους, όπως υποστηρίζει καταδυκνείουν το αντίθετο. Η Ακρόαση της αίτησης διεξήχθη επί τη βάση των ενόρκων δηλώσεων της αίτησης και ένστασης και οι συνήγοροι αγόρευσαν προφορικά υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Αρ. 14/60 έχει αναλυθεί με σαφήνεια και περιεκτικότητα στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 AAΔ 557 και οι εν λόγω αρχές υιοθετήθηκαν σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Οι αρχές καθορίστηκαν ως ακολούθως:
  1. Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση,
  2. Να υπάρχει ορατή πιθανότητα ο Ενάγων να δικαιούται στην αιτούμενη θεραπεία και
  3. Χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Επιπρόσθετα θα πρέπει το Δικαστήριο να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή να διατηρήσει το διάταγμα όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Bacardi v. Vinco
(1996)1 AAΔ 788. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος που τίθεται ως πρώτη προϋπόθεση έχει εξηγηθεί ότι δεν απαιτεί τίποτε περισσότερο από του να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση ενώ η δεύτερη προϋπόθεση είναι αλληλένδετη κατά κάποιο τρόπο και σε κάποιο βαθμό με την πρώτη σε συνάρτηση με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης που αφορά την παρουσίαση μιας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. ΄Οτι απαιτείται να καταδειχθεί είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανότητα αλλά και κάτι λιγότερο από τον βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ώστε να θεωρηθεί ότι ικανοποιείται το κριτήριο αυτό. Η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο κατά την ακρόαση ενός προσωρινού διατάγματος δεν προχωρεί στην αξιολόγηση των προβαλλόμενων ισχυρισμών ούτε ασκεί τελική κρίση αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης είτε της νομικής πτυχής της, δεδομένου ότι όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 ΑΑΔ 263, αυτό εμπίπτει στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της υπόθεσης. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και δεν καταλήγει σε συμπεράσματα ως προς συγκρουόμενα πραγματικά θέματα. Στην υπόθεση Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 225, αναφέρονται σχετικά τα εξής (στη σελ. 236): "Θα επαναλάβουμε, έστω και με τον κίνδυνο να γίνουμε φορτικοί, πως οι διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνουμε, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος . Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασισθούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της". Ακολούθως θα εξετάσω κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος. Υπενθυμίζεται εδώ ότι ο Αιτητής είχε και κατά το μονομερές στάδιο, αλλά και διατήρησε κατά το στάδιο της ακρόασης της αιτήσεως, μετά την καταχώρηση της ένστασης, το βάρος να ικανοποιήσει τα τρία κριτήρια του άρθρου 32 προτού τύχει της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Πρωτίστως θα εξετάσω τον πρώτο και δεύτερο λόγο ένστασης δια των οποίων οι κατηγορούμενοι προβάλλουν ότι ο αιτητής απέκρυψε ουσιαστικά γεγονότα τα οποία εάν τίθεντο ενώπιον του Δικαστηρίου δεν θα εξέδιδε το διάταγμα ημερ. 21.9.16 μονομερώς. Προβάλλεται επίσης ότι για τον πιο πάνω λόγο ο αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. ΄Οπως η νομολογία σαφώς καθορίζει για να επιτύχει αυτός ο λόγος ένστασης πρέπει να αποδειχθεί ότι το γεγονός που δεν έχει αποκαλυφθεί είναι ουσιώδες. Η απλή παράλειψη αναφοράς γεγονότος δεν οδηγεί σε ακύρωση του διατάγματος. Στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου
(1998)1 (Β) ΑΑΔ 598 ειπώθηκαν τα εξής: "Όπως διαπιστώσαμε στην Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited και Άλλου
(1996)1 (Α) ΑΑΔ 597, πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Το κριτήριο είναι, όπως αναφέραμε, κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά, εξ αντικειμένου, ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, οπόταν, στην απουσία του, αυτή τούτη η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.". Στην παρούσα περίπτωση το τι δεν έχει αποκαλυφθεί σύμφωνα με τους κατηγορούμενους 1-4 είναι οι επιστολές τις οποίες η κατηγορούμενη 1 απέστειλε στην κατηγορούμενη 5 και στον Δήμο Λεμεσού, στις οποίες αναφέρθηκα εκτενέστερα πιο πάνω κατά την καταγραφή των ισχυρισμών της ενόρκου δηλώσεως η οποία συνοδεύει την ένσταση. Το ερώτημα το οποίο καλείται το Δικαστήριο να απαντήσει εξετάζοντας τους πιο πάνω λόγους ένστασης είναι κατά πόσο το Δικαστήριο εάν είχε ενώπιον του τις εν λόγω επιστολές ή γεγονότα δεν θα εξέδιδε το διάταγμα ημερ. 21.9.
  1. Με την ένορκο δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου η θέση ότι ενημερώθηκε ο κατηγορούμενος 2 από τον δημοτικό μηχανικό. Οι ενέργειες οι οποίες ακολούθησαν από την κατηγορούμενη 1 για αναστολή των εργασιών, οι οποίες κατά την ίδια εκτελούνται από την κατηγορούμενη 5, ο τερματισμός της ενοικίασης των ακινήτων τα οποία κατέχονται από την κατηγορούμενη 5 σύμφωνα με τους κατηγορούμενους 1-4 αλλά και το γεγονός ότι ο Δήμος Λεμεσού ενημερώθηκε από την κατηγορούμενη 1 για τις ενέργειες της ίδιας προς την κατηγορούμενη 5, ουδόλως θα επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου εφόσον τα γεγονότα αυτά δεν έχουν σημασία για σκοπούς έκδοσης ή μη του αιτούμενου διατάγματος. Αυτό το οποίο είχε σημασία κατά την έκδοση του διατάγματος και το οποίο δεν αμφισβητείται από τους κατηγορούμενους 1-4 αλλά αντίθετα επιβεβαιώνεται, το γεγονός ότι ο ομνύον στην αίτηση διαπίστωσε την εκτέλεση εργασιών στα ακίνητα ιδιοκτησίας της κατηγορούμενης 1 και ότι ο δημοτικός μηχανικός έδωσε οδηγίες στον κατηγορούμενο 2 να φροντίσει να ανασταλούν οι εργασίες άμεσα. Τονίζω βεβαίως ότι τα όσα ο κ Ανδρεάδης ανέφερε κατά την αγόρευση του αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους ο αιτητής θεωρεί τις πιο πάνω επιστολές ως ανύπαρκτες εφόσον δεν στάλησαν στο Δημοτικό Συμβούλιο, δεν αποτελούν ζητήματα τα οποία δύνανται να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας ούτε όμως οι θέσεις του μπορούν να ληφθούν υπόψη εφόσον τα όσα αναφέρονται στην αγόρευση δεν μπορούν να αποτελέσουν μαρτυρία. Επαναλαμβάνω ότι τα γεγονότα τα οποία κατ' ισχυρισμό έχουν αποκρυφθεί πρέπει να είναι ουσιώδη. Στην συγκεκριμένη περίπτωση πρώτα απ' όλα θεωρώ ότι δεν υπάρχει απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων εφόσον τα όσα αναφέρονται στην ένορκο δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση είναι ικανοποιητικά και περαιτέρω ακόμα και αν τα γεγονότα και τεκμήρια εις τα οποία αναφέρονται οι κατηγορούμενοι 1-4 αποκαλύπτονταν στο Δικαστήριο καθόλου δεν θα επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου κατά την έκδοση του διατάγματος. Επομένως ο πρώτος και δεύτερος λόγος ένστασης απορρίπτονται. Ακολούθως θα προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης και κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14(Ι)/
  2. Στην παρούσα υπόθεση το κατηγορητήριο και οι κατηγορίες οι οποίες περιλαμβάνονται σε αυτό, αποτελούν τη βάση για εξέταση κατά πόσο πληρούνται οι δυο πρώτες προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Ν. 14(Ι)/
  3. Διεξήλθα του κατηγορητηρίου και της ενόρκου δηλώσεως η οποία συνοδεύει την αίτηση και έχω ικανοποιηθεί ότι ο αιτητής κατέδειξε ότι υφίσταται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση εφόσον σύμφωνα με την μαρτυρία του ομνύοντα στην αίτηση, ανεγείρεται μια οικοδομή και εκτελούνται εργασίες χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, σε ακίνητη περιουσία ιδιοκτησίας της κατηγορούμενης 1, διευθυντές της οποίας είναι οι κατηγορούμενοι 2,3 και 4 και η οποία ενοικιάζεται από την κατηγορούμενη 5, διευθυντές της οποίας είναι οι κατηγορούμενοι 6 και
  4. Έχω επίσης ικανοποιηθεί ότι πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση, εφόσον όπως προανέφερα, σύμφωνα με τον ομνύοντα στην αίτηση, δεν υφίσταται άδεια οικοδομής. Αυτό το οποίο έχει σημασία στο παρόν στάδιο είναι ότι ο αιτητής υποστήριξε την αίτηση του με μαρτυρία με την οποία φαίνεται ότι ο ομνύον σε δυο περιπτώσεις επισκέφτηκε τα ακίνητα ιδιοκτησίας της κατηγορούμενης 1, της οποίας διευθυντές είναι οι κατηγορούμενοι 2,3 και 4, εντός των οποίων εκτελούνται εργασίες ανέγερσης οικοδομής. Πέραν τούτου, ενώπιον μου έχει τεθεί μαρτυρία από την ίδια την κατηγορούμενη 1 ότι η ίδια της ενοικίασε τα εν λόγω ακίνητα στην κατηγορούμενη
  5. Οι κατηγορούμενοι 1-4 προβάλλουν με την ένσταση τους ότι δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση με την ανέγερση της οικοδομής καθώς και ότι με τις επιστολές της κατηγορούμενης 1, ημερ. 16.9.16 και 19.9.16 έχουν καλέσει την κατηγορούμενη 5 να αναστείλει τις όποιες εργασίες αλλά και να παραδώσει την κατοχή των ακινήτων στην κατηγορούμενη
  6. Αναφέρουν επίσης ότι δεν έχουν έλεγχο και κατοχή των ακινήτων και ως εκ τούτου δεν νομιμοποιούνται να εισέλθουν σε αυτά. Τα όσα ισχυρίζονται οι κατηγορούμενοι 1-4 πιθανό να αποτελέσουν την υπεράσπιση τους την οποία πιθανό να κληθούν να προβάλουν σε μεταγενέστερο στάδιο, το βάσιμο της οποίας όμως δεν μπορεί να εξεταστεί και κριθεί σε αυτό το στάδιο. Για σκοπούς και μόνο της παρούσας διαδικασίας τα όσα αναφέρονται στην ένορκο δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση κρίνονται ικανοποιητικά για να καταδείξουν μια έστω ορατή πιθανότητα επιτυχίας νοουμένου βέβαια ότι κατά τη δίκη ο αιτητής αποσύσει το βάρος το οποίο φέρει προς απόδειξη των κατηγοριών. Εις ότι αφορά την τρίτη προϋπόθεση αυτή της πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς, αποτελεί εισήγηση του κ Χριστοφή ότι δεν υπάρχει ξεκάθαρη αναφορά από τον αιτητή ποιος είναι ο κίνδυνος πρόκλησης τέτοιας ζημιάς. Τέτοια εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνη. Κατ' αρχάς στην παρ. 7 και 8 της ενόρκου δηλώσεως η οποία συνοδεύει την αίτηση, αναφέρεται ότι η συνέχιση των εργασιών, λόγω ανυπαρξίας της άδειας συνιστά κίνδυνο για την οικοδομή καθότι αυτή δεν έχει ελεγχθεί και ούτε έχει εγκριθεί από πλευράς κανόνων ασφαλείας με αποτέλεσμα οι συνέπειες να είναι άκρως επικίνδυνες και ανυπολόγιστες καθώς επίσης ότι η συνέχιση των εργασιών θα προκαλέσει ανεπανόρθωτες ζημιές και θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αφού εάν αποπερατωθεί η οικοδομή ενδέχεται να μην είναι ασφαλής και οι παρατυπίες και η αλλοίωση του χαρακτήρα της δεν θα μπορούν πλέον να διορθωθούν. Σημειώνεται ότι στην ένσταση δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά σε ζημιά την οποία πιθανό να υποστούν οι κατηγορούμενοι 1-
  7. Τα πιο πάνω κρίνονται ικανοποιητικά προς ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης λαμβάνοντας υπόψη την φύση των κατηγοριών. Επισημαίνω ιδιαίτερα ότι το ζήτημα άπτεται της δημόσιας ασφάλειας εφόσον εκτελούνται εργασίες με σκοπό την ανέγερση οικοδομής χωρίς να έχει προηγηθεί αξιολόγηση και έγκριση τους από το Δήμο Λεμεσού. Επομένως, κρίνω ότι αν δεν οριστικοποιηθεί το εκδοθέν διάταγμα, ενδέχεται η ζημιά να είναι ανεπανόρθωτη και να είναι δύσκολο ή ακόμα και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Για τους πιο πάνω λόγους κρίνω επίσης ότι εάν επιτραπεί η συνέχιση των εργασιών θα έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων, αποτέλεσμα το οποίο ο ίδιος ο Νομοθέτης με το άρθρο 20(3Α) του Κεφ. 96 επιδίωξε να αποτρέψει. Επομένως για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω επίσης ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ του αιτητή. Ο κ Χριστοφή με την αγόρευση του υποστηρίζοντας ότι το προσωρινό διάταγμα ημερ. 21.9.16 θα πρέπει να ακυρωθεί, εισηγήθηκε ότι δεν δόθηκε μαρτυρία αναφορικά με την θέση του αιτητή ότι όλοι οι κατηγορούμενοι μεταξύ τους συνήργησαν με σκοπό την παράνομη ανέγερση της οικοδομής. Σε αυτό το στάδιο όμως το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε αξιολόγηση της μαρτυρίας και δεν προβαίνει σε τελική κρίση ως προς τα γεγονότα και κατά πόσο αποδυκνείονται οι κατηγορίες εναντίον των κατηγορουμένων. Επομένως για σκοπούς εξέτασης της παρούσας αίτησης το Δικαστήριο δεν δύναται να εξετάσει τις κατηγορίες επί της ουσίας. Δεν παραβλέπω επίσης ότι οι κατηγορούμενοι 1-4 κατηγορούνται επίσης ότι επέτρεψαν και ανέχθηκαν την ανέγερση οικοδομής. Επομένως ο λόγος αυτός δεν μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση του Διατάγματος ημερ. 21.9.
  8. Ενόψει των ανωτέρω κρίνω ότι ο Αιτητής έχει πετύχει να αποσείσει το βάρος απόδειξης που βρίσκεται στους ώμους του για την συνέχιση του διατάγματος. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, το προσωρινό διάταγμα ημερ. 21.9.16 καθίσταται απόλυτο μέχρι τελικής εκδίκασης της υπόθεσης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Επιδικάζονται επίσης υπέρ της κατηγορούσας αρχής - αιτήτριας και εναντίον των κατηγορουμένων 1-4 - καθ' ων η αίτηση 1-4 τα έξοδα της αίτησης όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης. Τα έξοδα εναντίον των κατηγορουμένων 1-4 επιδικάζονται αλλυλέγγυα και/ή κεχωρισμένα με τους κατηγορούμενους 5-7 εις το βαθμό όπου η διαδικασία της αίτησης ήταν κοινή για όλους τους κατηγορούμενους. .............. Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Criminal/Interim/18843-16interimorderCap96 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.