Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μάριου Γεωργίου, Αρ. Υπόθεσης: 2361/

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μάριου Γεωργίου, Αρ. Υπόθεσης: 2361/15, 27/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:B175 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2361/15 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού εναντίον Μάριου Γεωργίου Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 27 Οκτωβρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Β. Δανιηλίδου Για τον Κατηγορούμενο: κα Κ. Πιερούδη Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία αφορά αδικήμα του άρθρου 280 του Ποινικού Κώδικα και συγκκρεμένα κατηγορείται ότι στις 5.5.2014 εισήλθε στην αυλή της οικίας του Μιχάλη Σαλμά με σκοπό να ενοχλήσει. Η δεύτερη και Τρίτη κατηγορία αφορά αδικήματα του άρθρου 91(Γ) του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στις 5.5.2014 με σκοπό να υποκινήσει τον Μιχάλη Σαλμά και την Σωτηρία Χρόνη να παραλείψουν πράξη στην οποία είχαν νόμιμο δικαίωμα να τελέσουν τους απείλησε λέγοντας τους «θα σου γαμήσω τη μάνα και εσένα» «θα σε σκοτώσω και θα σας κάψω και τους δύο με το σπίτι σας». Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις μάρτυρες κατηγορίας. Ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως και κάλεσε ακόμα δύο μάρτυρες. Ο Μ.Κ.3 Α/Λοχίας 627 Σταύρος Μαλακτός κατέθεσε ότι στις 4.5.2014 και ώρα 15:15 προσήλθε στο σταθμό ο Μιχάλης Σαλμάς και ισχυρίστηκε ότι την ίδια μέρα και περί ώρα 14:30 ενώ βρισκόταν στην οικία της συντρόφου του δέχθηκε επίθεση από τον πατέρα του. Στις 5.5.2014 και περί ώρα 19:00 ο Σαλμάς μετέβηκε εκ νέου στο τμήμα για λήψη κατάθεσης και διερεύνησης του παραπόνου του αλλά λόγω του ότι σύμφωνα με άλλους συναδέλφους επιτέθηκε σε αστυφύλακα συνελήφθηκε και τέθηκε υπό κράτηση. Στις 8.5.2014 έλαβε γραπτή κατάθεση από τον Σαλμά για το παράπονο εναντίον του πατέρα της συντρόφου του και περαιτέρω ανέφερε ότι στις 5.5.2014 και γύρω στις 14:30 ενώ βρισκόταν στην οικία μαζί με την μητέρα του τον επισκέφθηκε ο κατηγορούμενος τον εξύβρισε και τον απείλησε. Έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο και τον κατηγόρησε γραπτώς. Οι Μ.Κ. 1 και 2 Μιχάλης Σαλμάς και Σωτηρία Χρόνη παραπονούμενοι για το υπό εξέταση θέμα κατέθεσαν ότι την Δευτέρα 5.5.2014 και περί ώρα 2:30 το απόγευμα ενώ βρίσκονταν και οι δύο στο σπίτι τους ο Μ.Κ.1 άκουσε την Μ.Κ.2 να μιλάει με άλλο πρόσωπο. Βγήκε έξω και είδε τον κατηγορούμενο τον οποίο γνωρίζει από τη σύντροφο του. Είναι σύζυγος της κόρης του αδελφού της συντρόφου του. Ο κατηγορούμενος όταν τον είδε του ανέφερε τα εξής: «εάν δεν μου δώσεις το ποδήλατο θα σου γαμήσω τη μάνα και εσένα θα σε σκοτώσω και θα σας κάψω και τους δύο μες το σπίτι». Αυτό συνέβηκε στην αυλή του σπιτιού που μένει, οι βρισιές και οι απειλές ειπώθηκαν δυνατά και ακούστηκαν έξω από την αυλή σε δημόσιο χώρο και τα άκουσε και η σπιτονοικοκυρά. Του ζήτησε να φύγει από το σπίτι και το ποδήλατο θα το πάρει ο ίδιος στη σύντροφο του αφού αυτή του το έδωσε. Αυτός έφυγε χωρίς να γίνει οτιδήποτε άλλο. Τα ίδια ανέφερε στο Δικαστήριο και η Μ.Κ.2 παραπονούμενη. Περαιτέρω ο παραπονούμενος Μ.Κ.1 αναφέρθηκε σε γεγονότα που αφορούν τις διαφορές του ιδίου με την σύντροφο του και τον πατέρα της καθώς και τον τρόπο που τον αντιμετώπισαν στην αστυνομία. Εμμέσως τα επιβεβαιώνει και η ίδια η μητέρα του Μ.Κ.2. Ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία κατέθεσε ενόρκως. Συμφώνησε ότι την επίδικη ημερομηνία επισκέφθηκε την οικία των Μ.Κ. 1 και 2 μαζί με τον γιο της συντρόφου του Μ.Κ.1 για να πάρει το ποδήλατο του. Είναι η θέση του ότι όταν εισήλθε στην οικία του Μ.Κ.1 μαζί με το παιδί φώναξε στον Μ.Κ.1, απάντησε η Μ.Κ.2 και όταν βγήκε έξω ο Μ.Κ.1 του είπε ότι θέλει το ποδήλατο του παιδιού. Τότε ο Μ.Κ.1 του ανέφερε «δεν θα το πάρεις» πήρε το ποδήλατο και την ώρα που έφευγε του ανέφερε «θα το πάρω στην αστυνομία». Αρνήθηκε ότι εξύβρισε ή απείλησε τον Μ.Κ.1. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι μετέβη στο χώρο γιατί ο γιος της συντρόφου του Μ.Κ.1 είναι βαφτιστικός της γυναίκας του και του ζήτησε να τον μεταφέρει να πάρουν το ποδήλατο από τον Μ.Κ.1 το οποίο ως ισχυρίστηκε ο παππούς το έχει κλέψει ο Μ.Κ.1. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε ο Κωνσταντίνος Χαραλάμπους, γιος της συντρόφου του Μ.Κ.1 ο οποίος σε σχέση με την επίσκεψη στην οικία του Μ.Κ.1 τα περίγραψε όπως και ο κατηγορούμενος. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι με τον Μ.Κ.1 εκτός του γεγονότος ότι ήταν σύντροφος της μητέρας του για κάποια περίοδο δεν είχαν οποιαδήποτε άλλη σχέση. Ανέφερε ότι το ποδήλατο του το είχε στον παππού του και ο παππούς του του ανέφερε ότι το έκλεψε ο Μ.Κ.1 Η Μ.Υ. 3 Έλενα Παττίχη συμφώνησε ότι για κάποια περίοδο ο Μ.Κ.1 ήταν σύντροφος της και αναφέρθηκε στα πολλά προβλήματα που δημιούργησε σε αυτή τη σχέση της με τον Μ.Κ.1. Όσον αφορά τα επίδικα θέματα έχει αναφέρει το τι της έχουν αναφέρει τρίτα πρόσωπα και η ίδια δεν έχει οποιαδήποτε γνώση. Ισχυρίστηκε όμως ότι το ποδήλατο του γιου της ουδέποτε το έδωσε στον Μ.Κ.1. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και με αυτή την προσοχή προχωρώ στην εξέταση της μαρτυρίας τους, αφού το έργο της αξιοπιστίας είναι ένα πολυσύνθετο και λεπτό έργο παρατήρησης κατατεθέντων μαρτύρων και ορθά έχει χαρακτηριστεί ως σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου (βλ. C & A Pelekanos Associates Ltd

(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 1273). Αξιολογώντας τη μαρτυρία δεν περιορίστηκα μόνο στη προσωπική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα (βλ. Rana κ.α. v. Δημοκρατίας 2 Α.Α.Δ. 489) αλλά τη διερεύνησα στο σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας είτε αυτή προερχόταν από την κατηγορούσα αρχή είτε από τον κατηγορούμενο. Το Δικαστήριο διατηρεί πάντα τη δυνατότητα να αποδεχθεί μέρος μιας μαρτυρίας και να απορρίψει άλλη. Δεν υπάρχει κανόνας ότι μια μαρτυρία θα πρέπει να γίνει αποδεκτή ή να απορριφθεί στην ολότητα της. (βλ. Γεώργιος Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 391). Ο Μ.Κ.3 έχει παραθέσει τα γεγονότα με ειλικρίνεια χωρίς να προσδώσει οτιδήποτε που δεν αφορά την εξέταση του υπό εκδίκαση αδικήματος. Κρίνεται καθόλα αξιόπιστος και η μαρτυρία του γίνεται πλήρως αποδεκτή. Μεταξύ των παραπονουμένων, του κατηγορουμένου και των μαρτύρων υπεράσπισης διαπιστώνεται να υπάρχει μια συνεχής αντιδικία ειδικά του Μ.Κ.1 και της Μ.Υ.3 οι οποίοι για κάποια περίοδο υπήρξαν σύντροφοι. Αποτέλεσμα αυτής της σχέσης είναι και η παρούσα υπόθεση καθώς και άλλες υποθέσεις που ως ισχυρίζονται τα μέρη της δίκης εκκρεμούν ενώπιον Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου η μαρτυρία τους εξετάζεται κάτω από τα πιο αυστηρά πλαίσια. Τόσο οι Μ.Κ.1 και 2 όσο και ο κατηγορούμενος και οι μάρτυρες υπεράσπισης έχουν αφήσει την εντύπωση ότι ήλθαν στο Δικαστήριο για να πουν τη θέση που βολεύει τον καθένα. Η μαρτυρία των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 είναι πανομοιότυπη επί του θέματος της ισχυριζόμενης απειλής του κατηγορούμενου. Ο Μ.Κ.1 ισχυρίζεται ότι δέχθηκε αυτή την απειλή με πλήρη ηρεμία χωρίς καμία αντίδραση και η μόνη του αντίδραση ήταν να αναφέρει στον κατηγορούμενο ότι το ποδήλατο θα το επιστρέψει στην σύντροφο του γιατί εκείνη του το έχει δώσει. Οι πολλές διαφορές που είχε με τη σύντροφο του, οι συνεχείς καταγγελίες σε αστυνομία τόσο από την πλευρά του όσο και από την πλευρά της συντρόφου του δεν δίνουν το δικαίωμα στο Δικαστήριο να κάνει δεκτή τη θέση του ότι το ποδήλατο του το έχει δώσει η σύντροφος του για να τον ευκολύνει και γι' αυτό θα ήθελε να της το επιστρέψει ο ίδιος. Δεν υπάρχει καμία αναφορά από τον ίδιο ότι επέστρεψε το ποδήλατο και από τη σύντροφο του υπάρχει ο ισχυρισμός ότι το ποδήλατο του γιου της δεν έχει επιστραφεί αλλά έχει χαθεί. Η όλη συμπεριφορά του Μ.Κ.1 στο εδώλιο του μάρτυρα δηλώνει άνθρωπο ευερέθιστο ο οποίος με το παραμικρό φαίνεται να χάνει την ψυχραιμία του και να αντιδρά. Συνεπώς δεν ήταν δυνατό να του συμπεριφέρθηκε ο κατηγορούμενος με τον τρόπο που ως ισχυρίζεται του συμπεριφέρθηκε και αυτός με νηφαλιότητα να απαντήσει ότι θα επιστρέψει το ποδήλατο στο πρόσωπο που του το έχει δώσει. Από την όλη παρουσία της Μ.Κ. 2 στο Δικαστήριο διαπιστώνεται ότι ως μητέρα είναι αναγκασμένη να αναφέρει εκείνα τα οποία συμφέρουν το γιο της. Συνεπώς η μαρτυρία των Μ.Κ.1 και 2 απορρίπτεται στο σύνολο της. Την ίδια τύχη έχει και η μαρτυρία που προσφέρθηκε τόσο από τον κατηγορούμενο όσο και από τους μάρτυρες υπεράσπισης που έχει προσκομίσει. Ο κατηγορούμενος με νηφαλιότητα προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο ότι μετέβηκε στο χώρο απλά και μόνο να βοηθήσει τον βαφτιστικό της συζύγου του. Χωρίς φυσικά να καταφέρει να πείσει το Δικαστήριο ότι το μόνο πράγμα που έκανε ήταν να ζητήσει να επιστραφεί το ποδήλατο και τίποτε άλλο. Ειδικότερα η μαρτυρία του νεαρού Κωνσταντίνου από την όλη συμπεριφορά του παιδιού στο εδώλιο διαπιστώνεται ότι αυτή ήταν υποβολιμαία και αυτά που ανέφερε ήταν απλά για να βοηθήσουν τον κατηγορούμενο και νονό του. Δεν ήταν δυνατό να μεταβούν και οι δύο να πάρουν το ποδήλατο, να φύγουν από το χώρο χωρίς το ποδήλατο και στο τέλος να μην γνωρίζουν καν που βρίσκεται το ποδήλατο χωρίς βέβαια να γίνει και καταγγελία στην αστυνομία. Η Μ.Υ.3 Έλενα Παττίχη ήλθε στο Δικαστήριο να μας πει τις διαφορές της με τον παραπονούμενο Μ.Κ.1 αντί να είναι σε θέση να αναφερθεί στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Συνεπώς η μαρτυρία και των τριών απορρίπτεται στο σύνολο της. Το βάρος βρίσκεται στην Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει την υπόθεση της και το επίπεδο απόδειξης είναι αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (βλ. Χαρίτωνος ν. Δημοκρατίας

(1971)2 Α..Α.Δ. 40 και Αναστασιάδης ν. Δημοκρατίας

(1977)2 Α.Α.Δ. 97). Αν στο τέλος της υπόθεσης το δικαστήριο έχει έστω και την παραμικρή αμφιβολία για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε ο κατηγορούμενος πρέπει να απαλλαγεί της κατηγορίας. (βλ. Τούμπα ν. Αστυνομίας

(1984)2 Α.Α.Δ. 110 και Καίτη Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(1985)2 Α.Α.Δ. 97). Η κατάληξη μου επί της ποιότητας της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής οδηγεί από μόνη της σε κατάρρευση των κατηγοριών που αντιμετωπίζει. (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Μαλλιώτη αρ. 2

(1998)2 ΑΑΔ σελ. 167). Η μη τήρηση του καθήκοντος της πλήρους αλήθειας από τους μάρτυρες έχει ως αποτέλεσμα ότι το Δικαστήριο τα μόνα ευρήματα που μπορεί να διατυπώσει είναι αυτά που αποδέχονται οι ίδιοι. Δηλαδή ότι στις 5.5.2014 ο κατηγορούμενος εισήλθε στην αυλή της οικίας που διαμένουν οι Μ.Κ.1 και 2. Όμως πέραν του πιο πάνω το Δικαστήριο δεν έχει αξιόπιστη μαρτυρία για το τι ακριβώς συνέβη ώστε να καθίσταται αναγκαίο να εξετάσει τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων των κατηγοριών. Η είσοδος και μόνο στην αυλή της οικίας που διαμένουν οι παραπονούμενοι δεν αποτελεί από μόνη της παρανομία. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω και οι τρεις κατηγορίες απορρίπτονται. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.). ............. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.