Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. THI NHUNG NGUYEN, Αρ. Υπόθεσης: 17683/14, 15/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:B212 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 17683/14 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού Και THI NHUNG NGUYEN Κατηγορούμενης --------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 15.12.2016 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Α. Μανώλη Για Κατηγορούμενη: κ. Δ. Λοχίας Κατηγορούμενη: παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει μια κατηγορία για κλοπή υπό υπαλλήλου, κατά παράβαση των άρθρων 268 και 255 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, όπως τροποποιήθηκαν, η κατηγορούμενη μεταξύ Μαρτίου 2013 και της 24ης Ιουνίου 2014 στη Λεμεσό, της επαρχίας Λεμεσού, ενώ ήταν υπάλληλος, δηλαδή οικιακή βοηθός στην Παρασκευή Ελευθερίου από τη Λεμεσό, έκλεψε το χρηματικό ποσό των €16.000.- σε διάφορα χαρτονομίσματα και χρυσαφικά συνολικής αξίας €20.000.-, περιουσία της πιο πάνω εργοδότριας της. Για την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής, κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου πέντε μάρτυρες, ενώ μεγάλο μέρος της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής παρουσιάστηκε είτε δια παραδεκτών γεγονότων είτε με την εκ συμφώνου κατάθεση γραπτών καταθέσεων και εγγράφων. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση, η κατηγορούμενη επέλεξε, όπως είχε δικαίωμα, να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Η πλευρά της υπεράσπισης δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες. Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας, ο ευπαίδευτος Συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής αγόρευσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ από δικής του πλευράς ο ευπαίδευτος Συνήγορος της κατηγορούμενης παρέδωσε στο Δικαστήριο γραπτή αγόρευση και πρόσθεσε περαιτέρω προφορικά κάποια πράγματα, προς απάντηση ουσιαστικά σε θέματα που ηγέρθησαν κατά την αγόρευση του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής. Όσα ανέφεραν οι Συνήγοροι είναι καταγεγραμμένα στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν θα τα επαναλάβω. Αναφέρω απλά ότι τόσο οι προφορικές αγορεύσεις, όσο και η γραπτή αγόρευση που κατατέθηκε, λαμβάνονται υπόψη. Όπου κριθεί σκόπιμο θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ο Αρχιαστυφύλακας 1863 Θέμης Θεμιστοκλέους, ΜΚ1, είναι ο εξεταστής της υπόθεσης, αναφέρθηκε στις ενέργειες του στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης (βλ. καταθέσεις του τεκμ.1 & 2) και κατέθεσε διάφορα τεκμήρια (αρ.3-14). Στα τεκμήρια που παραλήφθηκαν από το σπίτι της παραπονούμενης ανέφερε έγιναν επιστημονικές εξετάσεις για γενετικό υλικό και με βάση την έκθεση πραγματογνωμοσύνης δεν έχουν προκύψει οποιαδήποτε στοιχεία που να συνδέουν την κατηγορούμενη με τα αντικείμενα αυτά. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι σύμφωνα με την παραπονούμενη κλειδιά για την συγκεκριμένη κατοικία είχε η ίδια, η εγγονή της, η κατηγορούμενη και υπάρχει ένα κλειδί στο σπίτι της κόρης της που το χρησιμοποιεί ο εγγονός της που μένει με τη μητέρα του. Ελήφθη γραπτή κατάθεση από την κόρη της παραπονούμενης Άντρη Ελευθερίου, και είδε προσωπικά την εγγονή της τη Φανή και συνομίλησε μαζί της. Η παραπονούμενη ανέφερε ότι δεν υπάρχει περίπτωση οποιοδήποτε από τα προαναφερόμενα πρόσωπα του στενού της οικογενειακού περιβάλλοντος να έκλεψαν τα χρήματα αυτά. Στην έκθεση του προς τη Νομική Υπηρεσία (τεκμ.14) αναφέρει ότι δεν προέκυψε οποιαδήποτε μαρτυρία που να εμπλέκει οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο για την υπόθεση, και ότι η ύποπτη (εδώ κατηγορούμενη) ανακρίθηκε επισταμένα και επανειλημμένα χωρίς ωστόσο να προκύψουν στοιχεία που να την εμπλέκουν με την υπόθεση, οπότε διαβιβάζει το φάκελο για να τύχει περαιτέρω μελέτης και για να δοθούν οδηγίες για τον περαιτέρω χειρισμό της υπόθεσης. Ως ΜΚ2 κατέθεσε η Παρασκευούλα Ελευθερίου που είναι η παραπονούμενη στην παρούσα υπόθεση. Κατ' αρχήν αναγνώρισε τις καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία (τεκμ.15 & 16). Βλέποντας τα τεκμήρια 6, 7 και 8 είπε ότι είναι μέσα σε αυτά που είχε τα λεφτά και κατά διαστήματα τα άγγιζε και έπιανε τα λεφτά, όμως τις τελευταίες 2 φορές άγγιζε πάνω και δυσκολευόταν να τα βλέπει, αλλά ένεκα του ότι ο άντρας της ήταν 6 μήνες στην εντατική σοβαρά πηγαινοερχόταν στο Νοσοκομείο και αυτή (η κατηγορούμενη) ήταν μόνη στο σπίτι, δεν έδωσε προσοχή να ανοίξει τα μαξιλάρια και ήταν λάθος της. Είπε στα εγγόνια της όταν έφυγε για την Αγγλία, μήπως και πάθει κάτι, ότι σε 2 μαξιλάρια από αυτά που έχει υπάρχουν λεφτά. Δεν τους έδειξε τα μαξιλάρια. Είδε επίσης και αναγνώρισε τα τεκμήρια 10, 11 και
- Ως προς το τελευταίο ανέφερε ότι είναι τα λεφτά που έστειλε η κατηγορούμενη στο Βιετνάμ και είπε ότι τα βρήκε όταν η κατηγορούμενη της ζήτησε να της πάρει ρούχα όταν βρισκόταν στην Αστυνομία και έψαξε στα πράγματα της. Τις 2 τελευταίες φορές που άγγιξε όπως είπε και πιο πάνω στα μαξιλάρια και δεν ήβρε λεφτά αλλά άγγιξε πάνω σε χαρτιά δεν θυμάται χρονικά πότε ήταν. Μπορεί να ήταν 8 και 9 μήνες πριν πάει στην Αγγλία. Τα χρυσαφικά της είπε ο άντρας της να τα βγάλουν έξω από το σπίτι και τα έθαψαν τον Μάη του
- Δεν τα ξαναείδε από τότε. Οι απαντήσεις που έδωσε κατά την αντεξέταση της είναι καταγεγραμμένες στα πρακτικά. Θα γίνει σημειώνεται αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία της μαρτυρίας που έδωσε κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της κατωτέρω. Ως ΜΚ3 κατέθεσε η Άντρη Ελευθερίου, θυγατέρα της ΜΚ2 πιο πάνω. Η μάρτυρας κατ' αρχήν υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία (τεκμ.18). Στη συνέχεια αναγνώρισε τα τεκμ.6, 7 και
- Στο τεκμήριο 8, είπε, και πιο συγκεκριμένα στα αποκόμματα των περιοδικών που υπήρχαν μέσα, θυμάται ότι πρόσεξε την ημερομηνία 12 Αυγούστου του 2012 αλλά τώρα δεν βρίσκει τη χρονολογία. Θυμάται είχε και πράσινες πετσέτες μέσα, δεν ξέρει. Αναγνώρισε επίσης τα τεκμήρια 10 και
- Ακολούθως ανέφερε, εν συνεχεία των όσων λέει στην κατάθεση της, ότι όταν ήρθε σπίτι η κατηγορούμενη δεν τους κοιτούσε στα μάτια και όταν είδε τα μαξιλάρια ανοικτά μπροστά στο κρεβάτι είπε «No madam no me». Της έκανε εντύπωση. Μέχρι εκείνη τη στιγμή έλεγε αποκλείεται να είναι η κατηγορούμενη όμως ο τρόπος που συμπεριφέρθηκε της δημιούργησε αμφιβολίες. Τέλος, είπε ότι όταν έλειπε η μητέρα της η κατηγορούμενη πήγαινε κάτω στο σπίτι της καθημερινά όπου καθάριζε και μαγείρευε. Είπε επίσης εν σχέση με τα χρυσαφικά ότι πριν αρκετό καιρό χωρίς να θυμάται ακριβώς χρονολογία, της είπαν οι γονείς της ότι θα έκρυβαν μέσα στο λάκκο του αποχετευτικού ένα κουτί και ή ίδια το τοποθέτησε με οδηγίες του πατέρα της. Στην αντεξέταση της ανέφερε ότι η υπόθεση στην οποία αναφέρεται στην κατάθεση της για την οποία φυλακίστηκε ήταν η 30552/10 και αφορούσε έκδοση πλαστού εγγράφου. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση 2 χρόνων. Ανέφερε επίσης ότι η συζήτηση με τη μαμά της, την οποία αναφέρει στην κατάθεση της, για το κατά πόσο θα έδινε ένα ποσό στην κόρη της για την πισίνα και ποσό €700 στον Γιώργο, έγινε την επομένη που επέστρεψε η μητέρα της από την Αγγλία και είναι το απόγευμα της ημέρας αυτής που της τηλεφώνησε η μητέρα της και όταν πήγε της είπε ότι έλειπε το ποσό των €16.000.-. Το ένα μαξιλάρι ήταν ανοικτό και το άλλο κλειστό, και είναι η ίδια που άνοιξε το δεύτερο μαξιλάρι. Για την αναφορά στην κατάθεση της ότι μετά που έδωσε τα χρήματα του Γιώργου της είπε ότι είχε δει που ήταν κρυμμένα, διευκρίνισε ότι ο Γιώργος είδε που ήταν κρυμμένα τα λεφτά. Στη συνέχεια είπε ότι η κατηγορούμενη δεν ήταν σπίτι όταν διαπίστωσαν την κλοπή και της τηλεφώνησε η μητέρα της και ήρθε σπίτι. Όταν ήρθε ήταν οι τρείς τους. Μια γειτόνισσα τους ήρθε από περιέργεια μετά που είδε την Αστυνομία. Την κατηγορούμενη για να μην φύγει την κοίταζε η κόρη της και όχι η γειτόνισσα. Ακολούθως ανέφερε ότι άνοιξε το δεύτερο μαξιλάρι και είδε μέσα το περιοδικό ΤΗΛΕΩΡΕΣ. Το ξέρει γιατί όταν ο αστυνομικός της είπε δεν θα πάρει δακτυλικά αποτυπώματα από το μαξιλάρι και η μητέρα της, η κόρη της και η κατηγορούμενη ήταν στον σταθμό άρχισε να ψαχουλεύει και είδε την ημερομηνία στα περιοδικά με τη γειτόνισσα και αργότερα η Αστυνομία πήρε τα μαξιλάρια για DNA. Ότι είναι το περιοδικό ΤΗΛΕΩΡΕΣ το γράφει πάνω. Όταν της υποδείχθηκε όμως είπε ότι βλέπει τις εκπομπές, τώρα δεν βλέπει τη λέξη ΤΗΛΕΩΡΕΣ αλλά βλέποντας τις μέρες είπε ότι είναι οι ΤΗΛΕΩΡΕΣ. Δεν θυμάται αν έγραφε ότι ήταν το ΤΗΛΕΩΡΕΣ, αλλά προφανώς πίστευε ότι είναι γιατί έβλεπε τις μέρες. Θυμάται όμως ότι ήταν του 2012 και σε ερώτηση μήπως θυμάται ότι ήταν ΤΗΛΕΩΡΕΣ του 2012 γιατί η ίδια τοποθέτησε τα αποκόμματα στο μαξιλάρι, απάντησε ότι η ίδια τότε ήταν φυλακή οπότε αποκλείεται να έχει περιοδικό του
- Τέλος, ανέφερε ότι η ίδια κατέβαινε καθημερινά στο σπίτι της μητέρας της και ότι κατά πάσα πιθανότητα ακούμπησε και πάνω στα συγκεκριμένα μαξιλάρια αλλά δεν αντιλήφθηκε κάτι, ενώ είπε ακόμη ότι η κατηγορούμενη είχε αναφέρει σε κάποια πρόσωπα ότι τα λεφτά τα έκλεψε η μάρτυρας. Όσον αφορά τα χρυσαφικά ανέφερε ότι έφεραν κάποιο και τους βοήθησε και έβγαλαν όλο το χώμα. Η ΜΚ4 Φανή Αντωνίου, είναι εγγονή της ΜΚ2 και θυγατέρα της ΜΚ
- Ανέφερε ότι το 2013 έφυγε από το σπίτι της μάμας της, που είναι πάνω από αυτό της γιαγιάς της, και μετά την αποχώρηση της επισκεπτόταν τη γιαγιά της. Έκανε μαθήματα πιάνου στο σπίτι της γιαγιάς της. Είχε κλειδί του σπιτιού που της έδωσε ο παππούς της. Είπε ότι η γιαγιά της, της είχε αναφέρει ότι έχει χρήματα στα μαξιλάρια του καναπέ και αν πεθάνει να το ξέρει για να τα ανακαλύψει, χωρίς να της πει όμως πόσα χρήματα είναι και σε ποια ακριβώς μαξιλάρια, ενώ για τα χρυσαφικά ήξερε ότι είχε κάποια. Μίλησε με την κατηγορούμενη όταν η ΜΚ2 ανακάλυψε ότι έλειπαν τα λεφτά και η κατηγορούμενη είπε ότι δεν τα έκλεψε αυτή. Είχε κλέψει ξανά πριν ενάμιση χρόνο το ρολόι της, όπως και λεφτά και σχετική καταγγελία έκαναν στο CID. Δεν συνέχισαν τις καταγγελίες και εξήγησε το λόγο. Στη συνέχεια αναγνώρισε τα τεκμήρια 6, 7, 8, 10 και 11 και ανέφερε εν σχέση με το τεκμήριο 8 ότι για το βαμβάκι δεν είναι σίγουρη, ενώ για το περιεχόμενο του ότι ήταν το τριπλάσιο. Επίσης ανέφερε ότι αφού την κατήγγειλαν την επόμενη μέρα πήγε να ψάξει στο δωμάτιο της για να ψάξει για στοιχεία και βρήκε πολλές αποδείξεις που έστελνε λεφτά στο εξωτερικό. Πρόκειται για τις αποδείξεις του τεκμ.
- Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι αποχώρησε από το σπίτι της μάμας της τον Ιούνη του
- Η γιαγιά της, της είχε πει για τα χρήματα προηγουμένως. Για τα χρυσαφικά δεν θυμάται να της είχε πει ότι τα έκρυψε αλλά ήξερε ότι είχε κάποια χρυσαφικά. Μετά την κλοπή των λεφτών κατάλαβε ότι το είχε πει και του αδελφού της για την ύπαρξη τους στα μαξιλάρια. Η γιαγιά της την πήρε αναστατωμένη τηλέφωνο νομίζει την επομένη που επέστρεψε από την Αγγλία είτε μετά από 2-3 μέρες. Δεν είναι σίγουρη. Είπε επίσης ότι όταν ήταν στην Αστυνομία και έδινε κατάθεση, ήταν έξω ο άντρας της και η κατηγορούμενη, η οποία είπε ότι τα λεφτά τα έπιασε η μητέρα της (ΜΚ3). Όταν δε ο άντρας της ανέφερε αυτό το πράγμα και ρώτησε την κατηγορούμενη αυτή είπε ότι είδε την ΜΚ3 να ξαπλώνει στον καναπέ εκεί που κάνει πιάνο και να μιλά στο τηλέφωνο. Διερωτήθηκε δε που ήξερε η κατηγορούμενη ότι το συγκεκριμένο μαξιλάρι ήταν στον καναπέ δίπλα στο πιάνο. Όταν ήταν με τη μητέρα της και τη γιαγιά της στο σπίτι μετά που διαπιστώθηκε η κλοπή προσπαθούσαν να ψάξουν τι έλεγαν τα περιοδικά και έβλεπαν τη χρονολογία πάνω, νομίζει ήταν του
- Ύστερα είχε και πετσέτες από εκείνες που πουλούσε η μητέρα της ανά διαστήματα και έκαναν υποθέσεις. Όταν ερωτήθηκε δε αν θυμάται να ήταν του 2012, απάντησε ότι πρέπει να ήταν του 214 και είπε ακολούθως όχι, ήταν παλιό ή 2012 ή 2011, ήταν παλιό περιοδικό. Απάντησε στη συνέχεια σε ερωτήσεις αναφορικά με τις ισχυριζόμενες προηγούμενες περιπτώσεις που η κατηγορούμενη επέδειξε παρόμοια συμπεριφορά κατά την ίδια, ενώ σε κάποιο σημείο ανέφερε ότι δεν είδε μεν την κατηγορούμενη να παίρνει τα λεφτά ή τα χρυσαφικά αλλά είναι σίγουρη ότι τα πήρε και μιλά με αποδείξεις. Τέλος, είπε ότι έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία και είπε τα ίδια που είπε στο Δικαστήριο. Ο σύζυγος της δεν έδωσε κατάθεση. Τελευταίος μάρτυρας για την κατηγορούσα αρχή ήταν ο Χριστόδουλος Αντωνίου, ΜΚ5, ο οποίος είναι εγγονός της ΜΚ2 και γιός της ΜΚ
- Διαμένει με τη μητέρα του στο σπίτι πάνω από τη γιαγιά του. Πηγαίνει καθημερινά στο σπίτι της γιαγιάς του αλλά δεν έχει κλειδί. Κλειδί είχε τότε η γιαγιά του και η Φανή, για να κάνει μαθήματα πιάνου. Από όσο γνωρίζει δεν έχει η μαμά του κλειδί και δεν γνωρίζει αν έχει κλειδί η κατηγορούμενη. Η γιαγιά του, του είχε αναφέρει ότι στο σπίτι είχε λεφτά αλλά δεν του είχε αναφέρει το ποσό. Του είπε επίσης ότι είναι σε ένα από τα μαξιλάρια στο σαλόνι. Του το είχε πει για την περίπτωση που πάθαινε κάτι λόγω ηλικίας να γνωρίζει που να βρει τα λεφτά. Του είπε ότι μόνον αυτός ξέρει και δεν ξέρει αν ύστερα το είπε και σε άλλους. Όσον αφορά τα χρυσαφικά του είπε ότι τα είχε φυλαγμένα αλλά δεν του είπε που. Έμαθε από τη γιαγιά του τηλεφωνικώς για την κλοπή και ήρθε στο σπίτι. Τα μαξιλάρια τα είδε στον τόπο τους, εκεί που ήταν. Δεν θυμάται ποια άτομα ήταν εκεί. Δεν ξέρει κάτι άλλο ή άκουσε κάτι άλλο για την υπόθεση αυτή. Στην αντεξέταση είπε ότι όταν πήγε σπίτι τα μαξιλάρια ήταν ανοικτά εκεί στο σαλόνι. Από όσο θυμάται εκεί ήταν η μητέρα του, η αδελφή του, που δεν θυμάται αν ήρθε μετά από τον ίδιο, η γιαγιά του, η κατηγορούμενη και η Αστυνομία. Ως παραδεκτά γεγονότα δηλώθηκαν τα ακόλουθα :
(1)Η λήψη, καταγραφή, σφράγιση, φύλαξη και διακίνηση των τεκμηρίων της υπόθεσης της Αστυνομίας, έγιναν σύμφωνα με το Νόμο χωρίς να διαρρηχθεί η αλυσίδα των πιο πάνω γεγονότων.
(2)Η κατηγορούμενη σύμφωνα με το έντυπο του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης από τις 28/06/10 μέχρι και τις 03/07/14, όπου στάληκε η επιστολή εγκατάλειψης από την εργοδότρια της, εργαζόταν στην παραπονούμενη κυρία Παρασκευή Ελευθερίου.
(3)Το τεκμήριο 12 Β αποτελεί πιστή μετάφραση του τεκμηρίου 12 Β και το περιεχόμενο του είναι παραδεκτό ως προς την αλήθεια του. Αναφέρεται δε ότι η υπόλοιπη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ως παραδεκτή έχει συνοπτικά ως εξής: (α) Τεκμήριο 19 - Κατάθεση Pham Thi Huong Giung ημερ.26/06/14 (στην αγγλική γλώσσα με επισυνημμένη πιστή μετάφραση της στα ελληνικά) : Αναφέρει ότι στις 26/06/14 κλήθηκε από την αστυνομία, έγραψε την κατάθεση της κατηγορούμενης στη βιετναμέζικη γλώσσα και κατόπιν τη μετάφρασε στην αγγλική γλώσσα και ως ορθή την υπέγραψε. Επίσης ενημέρωσε την κατηγορούμενη στη μητρική της γλώσσα ότι ήταν υπό σύλληψη και την ενημέρωσε για τα δικαιώματα της ως κρατούμενη. (β) Τεκμήριο 20 - Κατάθεση Αστ.3758 Ε. Παναγιώτου ημερ.01/07/14 : Αναφέρει ότι στις 30/06/14 στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης επανασυνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος με τη βοήθεια της διερμηνέως στη βιετναμέζικη γλώσσα την κατηγορούμενη και αφού της εξήγησε τους λόγους της σύλληψης της, επέστησε την προσοχή της στο Νόμο και απάντησε «Δέχομαι να συλληφθώ και να βοηθήσω την Αστυνομία στο έργο της επειδή εγώ είμαι αθώα». (γ) Τεκμήριο 21 - Το ένταλμα σύλληψης ημερ. 30/06/14 που εκτέλεσε ο αστ.3758 πιο πάνω. (δ) Τεκμήριο 22 - Γ/Λοχ.213 Α. Θεοδοσίου ημερ.01/07/14 : Αναφέρει ότι στις 26/06/14 στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος με τη βοήθεια της διερμηνέως στη βιετναμέζικη γλώσσα την κατηγορούμενη και αφού της εξήγησε τους λόγους της σύλληψης της, επέστησε την προσοχή της στο Νόμο και απάντησε «Δεν έχω να πω τίποτε, ελπίζω να βρείτε εσείς ποιος πήρε τα χρήματα». Την ίδια μέρα πήρε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη στην οποία αρνήθηκε κάθε ανάμειξη στην υπόθεση. Την ίδια μέρα κατόπιν γραπτής της συγκατάθεσης έλαβε 2 παρειακά επιχρίσματα τα οποία τοποθέτησε σε χάρτινο φάκελο και τον παρέδωσε στον Α/Αστ.1863 Θ. Θεμιστοκλέους για συνέχιση των εξετάσεων. (ε) Τεκμήριο 23 - Το ένταλμα σύλληψης ημερ. 26/06/14 που εκτέλεσε η Γ/Λοχ. 213 πιο πάνω. (στ) Τεκμήριο 24 - Ανακριτική κατάθεση της κατηγορούμενης στη βιετναμέζικη γλώσσα ημερ.26/06/14 με επισυνημμένη πιστή μετάφραση της στα αγγλικά αλλά και στα ελληνικά : κατατέθηκε εκ συμφώνου μόνον ως προς το γεγονός της λήψης της, για το ότι δηλαδή αποτελεί την ανακριτική κατάθεση της κατηγορούμενης που ελήφθη από την Γ/Λοχ.213. (ζ) Τεκμήριο 25 - Ημερολόγιο ενεργείας που ετοιμάστηκε από τον Α/Αστ.2532 Α. Παναγίδη : Αναφέρεται στην ανάκριση που έτυχε η κατηγορούμενη στις 30/06/14 και σε κάποιους ισχυρισμούς που προέβαλε αναφορικά με αποστολές χρημάτων στη χώρα της την περίοδο μεταξύ 10/02/13 και 08/04/14. (η) Τεκμήριο 26 - Ανακριτική κατάθεση της κατηγορούμενης στη βιετναμέζικη γλώσσα ημερ.28/06/14 με επισυνημμένη πιστή μετάφραση της στα αγγλικά : κατατέθηκε εκ συμφώνου μόνον ως προς το γεγονός της λήψης της, για το ότι δηλαδή αποτελεί την ανακριτική κατάθεση της κατηγορούμενης που ελήφθη από τον Αστ.3353. (θ) Τεκμήριο 27 - Κατάθεση Αστ.4417 Δ. Δημητρίου ημερ.01/07/14 : Αναφέρει ότι στις 26/06/14 στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης μετέβη στη σκηνή όπου έκανε επιτόπιες εξετάσεις από τις οποίες διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε εμφανής εξωτερική παραβίαση στην οικία, ενώ έκανε προσπάθειες να εντοπίσει τα χρυσαφικά τα οποία είχε θαμμένα στην αυλή της οικίας της η παραπονούμενη χωρίς να εντοπιστούν. Όπως διαπίστωσε δεν υπήρχε φρέσκο χώμα σκαμμένο στο παραδεξάμενο όπου είχαν θαφτεί τα χρυσαφικά που να υποδηλοί ότι κάποιος τα ξέθαψε. Επίσης παρέλαβε τα 2 μαξιλαράκια στα οποία είχαν τοποθετηθεί τα χρήματα, τα τοποθέτησε σε φακέλους και τα παρέδωσε στον εξεταστή της υπόθεσης Α/Αστ. Θ. Θεμιστοκλέους. Σε έρευνα που έκανε στην κατοικία της κατηγορούμενης με την γραπτή της συγκατάθεση δεν εντοπίστηκε τίποτε το ύποπτο. (ι) Τεκμήριο 12Α και 12Β - Κατάθεση Dimitar Pavlov ημερ.02/07/14 (βλ. σχετικά και τα παραδεκτά γεγονότα) : Ο μάρτυρας αυτός εργάζεται στην εταιρεία που αναφέρεται στις αποδείξεις τεκμ.13 και πιστοποίησε το γνήσιο των αποδείξεων του τεκμ.13. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεσαν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλέπε σχετικά Ζαβρού v. Χαραλάμπους, Ποινική Έφεση 9163, ημερομηνίας 24/09/1997, Αθανασίου v. Κουνούνη, Ποινική Έφεση 9061, ημερομηνίας 29/05/1997 και Καρεκλά v. Κλεάνθους, Ποινική Έφεση 9161, ημερομηνίας 24/05/1997). Η μαρτυρία του ΜΚ1 γίνεται αποδεκτή. Ο μάρτυρας αυτός ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης και αναφέρθηκε στις ενέργειες και εξετάσεις που έγιναν προς το σκοπό διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης. Απάντησε ευθέως και με σαφήνεια στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν και ήταν αντικειμενικός. Έκανε σημειώνω καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Εν πάση περιπτώσει η αξιοπιστία του δεν έχει κλονιστεί, ενώ έχει σημασία να αναφερθεί ότι η Υπεράσπιση δεν εισηγήθηκε ποτέ ότι η μαρτυρία αυτή ή μέρος της δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή για συγκεκριμένο λόγο. Ερχόμενος στη μαρτυρία της ΜΚ2 αναφέρεται ότι δεν θα μπορούσα σε καμία περίπτωση να την κάνω αποδεκτή. Ευθέως αναφέρω ότι αυτή χαρακτηρίζεται από αντιφάσεις, ασάφεια, σύγχυση, και έλλειψη λογικής. Πιο συγκεκριμένα: (α) Υπάρχει κατ' αρχήν σημειώνεται μια αντιφατικότητα, ασάφεια και σύγχυση ως προς το θέμα του πότε και κάτω από ποιες συνθήκες έβαλε χρήματα στα 2 μαξιλάρια του σαλονιού, όπως ισχυρίζεται. Είπε ότι έβαλε €6.000.- από το τέλος του 2012, όταν την πήρε τηλέφωνο ο Πάτερ Άνθιμος από το Άγιο Όρος και της είπε θα γίνει κούρεμα, ενώ μετά το κούρεμα, περίπου Απρίλιο, Μάιο του 2013, έβαλε τις €10.000.-. Στην κατάθεση της όμως είπε κάτι διαφορετικό, χωρίς να αναφερθεί σε κανένα Πάτερ Άνθιμο, και όταν ακριβώς της λέχθηκε ότι στην κατάθεση της είπε ότι της έδωσε ο γαμπρός της πίσω €20.000.- και έβαλε τις €16.000.- στα μαξιλάρια, είπε όχι. Συνέχισε δε να πει ότι ήταν ζέστη, 42 βαθμοί, όταν έγινε η κλοπή και την πήραν στην αστυνομία από το απόγευμα και την είχαν ως τις 12 τα μεσάνυχτα, έπαθε σοκ που έλειπαν τα λεφτά και τα χρυσαφικά, την κρατούσε η εγγονή της και την έπαιρνε μαζί με τον άντρα της. Είπε κάποια πράγματα που δεν θυμάται. Ήταν σε υπερένταση, γιατί στα χρυσαφικά υπήρχε ένας σταυρός που τον έπαιρνε σε τάμα, ήταν του γιού της που πέθανε σε ατύχημα, έπαθε σοκ εκείνη τη στιγμή για τα χρυσαφικά και συνέχισε λέγοντας άσχετα πράγματα δηλαδή (βλ. στενοτυπημένα πρακτικά ημερ.21/09/16, σελ.5-6) : ". γιατί όταν πήγα κύριε Δικαστά να τα φέρω και λέω του αντρός μου «μείνε εσύ και θα τα πάρω εγώ» και είδα τι καταστροφές που γίνονταν στη Ζώδια, πήγα με την πρώτη του αυτοκινήτου και ήρθα με την πρώτη, γιατί βορβάδιζα τη Μόρφου και μου λέουν «τι γυρεύφκεις κυρία δαμέ;». Ήταν χωσμένοι μέσα στα περβόλια οι στρατιώτες." Ας σημειωθεί εδώ ότι σύμφωνα με την μαρτυρία της ΜΚ3, ο εν διαστάσει σύζυγος της επέστρεψε το ποσό των €20.000.- στην μητέρα της, ΜΚ2, τον Ιούλιο ή Αύγουστο του 2013. Οπότε με βάση άλλη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, η ΜΚ2 (με δεδομένη τη θέση της ότι είναι μέρος τούτων των χρημάτων που έβαλε στα μαξιλάρια) δεν θα μπορούσε να είχε βάλει τα λεφτά στα μαξιλάρια, όπως ισχυρίστηκε, ούτε τέλος του 2012 αλλά ούτε Απρίλη, Μάιο του 2013. Αυτό βέβαια προκαλεί επιπλέον ερωτηματικά αναφορικά με την βασιμότητα των όσων κατέθεσε η ΜΚ2 . (β) Όμως εν συνεχεία των όσων αναφέρονται πιο πάνω, να σημειωθεί ότι είναι προφανές μέσα από τη μαρτυρία ότι ο βασικός λόγος που ισχυρίζεται η μάρτυρας ότι ήταν σε υπερένταση και έπαθε σοκ, προκειμένου να δικαιολογήσει την αντιφατικότητα των λεγομένων της εν σχέση με την κατάθεση της, τη δεδομένη στιγμή που ευρίσκετο στην Αστυνομία δεν υφίστατο. Απλή ανάγνωση της κατάθεσης της τεκμ.15 (ημερ.26/06/14) δείχνει ότι τη δεδομένη στιγμή έλεγε εν σχέση με τα χρυσαφικά ότι «. και αύριο θα κάνω έλεγχο για να δω κατά πόσον έχουν κλαπεί αλλά εκ πρώτης όψεως είναι εντάξει αφού δεν υπάρχει οτιδήποτε ταραγμένο από τη θέση του.». Δεν γνώριζε δηλαδή αν λείπουν τα χρυσαφικά και συνεπώς όσα ανέφερε περί υπερέντασης και σοκ όταν έδωσε κατάθεση ως εκ της κλοπής των χρυσαφικών δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. (γ) Επίσης σοβαρή αντίφαση και σύγχυση, σε βαθμό που δημιουργούνται σοβαρά ερωτηματικά στο Δικαστήριο αναφορικά με την βασιμότητα των όσων ανέφερε η μάρτυρας, προκύπτουν και ως εκ της μαρτυρίας της για τα χρυσαφικά. Μια πρώτη θέση ήδη αναφέρθηκε πιο πάνω. Συγκεκριμένα στην κατάθεση της τεκμ.15 (ημερ.26/06/14) είπε «. και αύριο θα κάνω έλεγχο για να δω κατά πόσον έχουν κλαπεί αλλά εκ πρώτης όψεως είναι εντάξει αφού δεν υπάρχει οτιδήποτε ταραγμένο από τη θέση του.». Δεν γνώριζε δηλαδή τότε που έδωσε την 1η κατάθεση αν λείπουν τα χρυσαφικά. Σε αντίθεση με όσα αναφέρει πιο πάνω, στην συμπληρωματική της κατάθεση ημερ.28/06/14 (τεκμ.16) ανέφερε στις τελευταίες 6 γραμμές της κατάθεσης ότι όταν διαπίστωσε ότι έλειπαν τα χρήματα πήγε και στο παραδεξάμενο για να βρει τα χρυσαφικά αλλά αυτά έλειπαν. Αυτό σημαίνει δηλαδή ότι όταν έδινε την 1η κατάθεση πιο πάνω, αν ήταν έτσι τα πράγματα, θα έπρεπε να αναφέρει ότι διαπίστωσε την κλοπή και των χρυσαφικών. (δ) (
- i)Είπε κατά την αντεξέταση της ότι ο εγγονός της Χριστόδουλος Αντωνίου δεν είχε κλειδί για το σπίτι της. Είπε χαρακτηριστικά (βλ. στενοτυπημένα πρακτικά ημερ.21/09/16, σελ.6-7) : "Δεν χρειάζεται κλειδί ο εγγονός μου, τι να το κάνει; Αφού δεν έμενε σπίτι." Όταν όμως της ετέθη ότι στην κατάθεση της ανέφερε ότι υπάρχει κλειδί στο σπίτι της κόρης της που το χρησιμοποιεί μεταξύ άλλων και ο αναφερόμενος Χριστόδουλος Αντωνίου, απάντησε μάλιστα και είπε στη συνέχεια "Μπορεί να το άφησε η εγγονή μου πάνω και να το είχε, τι να σας πω; Επειδή ο άντρας μου είναι αυτός που έβγαλε αντικλείδια." Όπως είναι προφανές με βάση τα πιο πάνω η μάρτυρας δεν έδωσε καμία εξήγηση γιατί ενώ είπε στη μαρτυρία της ότι ο εγγονός της δεν είχε κλειδί γιατί ουσιαστικά δεν χρειαζόταν αφού δεν έμενε εκεί, στην κατάθεση της μιλά ξεκάθαρα για πρόσβαση του με κλειδί που υπήρχε στο σπίτι της κόρης της. (
- ii)Το ίδιο σκηνικό πιο πάνω επαναλήφθηκε και με το θέμα του κατά πόσο έχει κλειδί και κατ' επέκταση πρόσβαση στο σπίτι η κόρη της Άντρη Ελευθερίου. Είπε ότι δεν της έδωσε κλειδί, στη συνέχεια είπε δεν ξέρει αν έχει και να ρωτηθεί η ίδια, ενώ όταν και πάλιν της ετέθησαν τα λεγόμενα στην κατάθεση της ανέφερε ότι δεν ξέρει αν το έβαλε η εγγονή της και πως είναι ο άντρας της που έδινε κλειδιά. Πέρασαν 3 χρόνια και δεν θυμάται λεπτομέρειες πολλά καθαρά. (ε) Στην κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι κατά διαστήματα άγγιζε τα μαξιλάρια στα οποία είχε τα λεφτά, όμως τις τελευταίες 2 φορές άγγιζε πάνω και δυσκολευόταν να τα βλέπει, αλλά ένεκα του ότι ο άντρας της ήταν 6 μήνες στην εντατική σοβαρά πηγαινοερχόταν στο Νοσοκομείο και αυτή (η κατηγορούμενη) ήταν μόνη στο σπίτι. Δεν έδωσε προσοχή να ανοίξει τα μαξιλάρια και ήταν λάθος της. Είπε επίσης ότι τις 2 αυτές φορές που άγγιξε στα μαξιλάρια και δεν ήβρε λεφτά αλλά άγγιξε πάνω σε χαρτιά δεν θυμάται χρονικά πότε ήταν. Μπορεί να ήταν 8 και 9 μήνες πριν πάει στην Αγγλία. Στην αντεξέταση της επανέλαβε ότι κατάλαβε ότι έλειπαν τα λεφτά πριν τις 24/06/14 που επέστρεψε από την Αγγλία αλλά δεν της δόθηκε η ευκαιρία γιατί ήταν ο θάνατος του άντρα της και ήταν λάθος της. Δεν μπορώ όμως σε καμία περίπτωση να αποδεχτώ ως λογικά τα πιο πάνω. Είναι πλήρως αντιληπτό ότι υπήρξε μια δύσκολη περίοδος στη ζωή της μάρτυρος, όταν δηλαδή ο σύζυγος της ευρισκόταν στην εντατική και όταν ακολούθησε ο θάνατος του. Όμως αυτό δεν έχει καμία σχέση με το γεγονός ότι στην ουσία αυτό που καταθέτει είναι πως αντιλήφθηκε κατά την περίοδο αυτή ότι έλειπαν από τα μαξιλάρια τα χρήματα ή τουλάχιστον της δημιουργήθηκαν υποψίες για τούτο και δεν έκανε τίποτε. Πως είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτή μια τέτοια μαρτυρία; Όσο δύσκολη περίοδος και να ήταν στη ζωή της, πως είναι δυνατόν να αντιλήφθηκε ότι έλειπαν €16.000.- ή ότι πιθανόν να έλειπαν και το άφησε απλά να περάσει έτσι; Και εφόσον αντιλήφθηκε αυτό το πράγμα, γιατί έστω αμέσως πριν φύγει για την Αγγλία, πριν ετοιμάσει την βαλίτσα της, δεν εξέτασε τα μαξιλάρια; Και γιατί είπε στα εγγόνια της πριν φύγει, όπως ισχυρίστηκε, ότι υπάρχουν λεφτά στα μαξιλάρια για την περίπτωση εκείνη που θα πάθει κάτι αφού όπως αναφέρει τη δεδομένη στιγμή είχε ήδη αντιληφθεί ότι δεν υπάρχουν λεφτά; Και τέλος, γιατί δεν είπε σε καμία εκ των καταθέσεων της αυτό το πράγμα και το απέκρυψε, παρά μόνον είπε ότι ανακάλυψε ότι έλειπαν τα λεφτά μόλις επέστρεψε από την Αγγλία στις 24/06/14.; Πολλά τα αναπάντητα ερωτηματικά σημειώνω στο μυαλό του Δικαστηρίου, όμως αυτό που μπορώ με ασφάλεια να πω ενόψει των ανωτέρω είναι πως η μαρτυρία της ΜΚ2 στερείται λογικής και δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να γίνει αποδεκτή. Βεβαίως εδώ θα πρέπει να αναφέρω ότι δεν μου διέφυγε ότι η μάρτυρας ανέφερε κάποια πράγματα σχετικά κατά την επανεξέταση της, όμως αυτά κατά την κρίση μου δεν αλλάζουν την πιο πάνω διαπίστωση του Δικαστηρίου. (στ) Τέλος, ανέφερε ότι βρήκε τις αποδείξεις τεκμ.13 στα πράγματα της κατηγορούμενης όταν η τελευταία της ζήτησε να της πάρει ρούχα ενόσω τελούσε υπό κράτηση. Την ίδια στιγμή η ΜΚ4 ανέφερε ότι αφού κατήγγειλαν την κατηγορούμενη, την επόμενη μέρα πήγε να ψάξει στο δωμάτιο της για να ψάξει για στοιχεία και βρήκε πολλές αποδείξεις που έστελνε λεφτά στο εξωτερικό. Πρόκειται για τις αποδείξεις του τεκμ.13. Την διαψεύδει δηλαδή η ΜΚ4. Όσον αφορά την Μ.Κ.3, πέραν του ότι είχα βέβαια την ευκαιρία να την παρακολουθήσω ενώ κατέθετε, έχω μελετήσει πολύ προσεκτικά την μαρτυρία της και τις απαντήσεις της. Ευθέως λοιπόν αναφέρω ότι δεν μου έχει κάνει καλή εντύπωση, ενώ περαιτέρω η μαρτυρία της έχει δημιουργήσει στο μυαλό του Δικαστηρίου σοβαρές αμφιβολίες αναφορικά με την βασιμότητα των όσων κατέθεσε και την αξιοπιστία της, καθότι η μαρτυρία της παρουσιάζει κενά, ασάφεια και αντιφάσεις, κυρίως εν σχέση με άλλη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής. Γενικότερα όμως θα έλεγα η μαρτυρία της στερείται πειστικότητας. Σημειώνω επίσης, συμφωνώντας με την εισήγηση του κ.Λοχία στην αγόρευση του, ότι η μαρτυρία της περιέχει το στοιχείο της προκατάληψης, κάτι που είναι βέβαια αρκετό από μόνο του για να απορριφθεί η μαρτυρία της. Όμως αναφέρονται τα εξής. 1. Κατ' αρχήν προκύπτουν σοβαρά ερωτηματικά ως εκ των ισχυρισμών που προέβαλε για τα περιοδικά που εντόπισε όταν άνοιξε όπως ισχυρίστηκε το δεύτερο μαξιλάρι. Πρόσεξε ανέφερε την ημερομηνία 12 Αυγούστου του 2012 αλλά τώρα δεν βρίσκει τη χρονολογία. Θυμάται είχε και πράσινες πετσέτες μέσα, αλλά δεν ξέρει. Είδε μέσα το περιοδικό ΤΗΛΕΩΡΕΣ, αλλά τώρα δεν βλέπει τη λέξη ΤΗΛΕΩΡΕΣ και προφανώς πίστευε ότι είναι γιατί έβλεπε τις μέρες. Με βάση αυτά θα πω κατ' αρχήν ότι η εντύπωση που μου έδωσε η μάρτυρας καθ' όλη τη διάρκεια της σχετικής μαρτυρίας της ήταν ότι δεν έλεγε την αλήθεια. Η όλη προσπάθεια της δε να πείσει ότι τα στοιχεία εντός του μαξιλαριού, χρονικά εντάσσονται στην περίοδο που ήταν φυλακή, ανεπιτυχώς βέβαια, εάν ληφθούν υπόψη όσα αναφέρθηκαν αλλά περαιτέρω και το γεγονός ότι η λογική υπαγορεύει ότι η τοποθέτηση περιοδικών παλαιότερης χρονολογίας θα μπορούσε να γίνει οποτεδήποτε και η ύπαρξη αποκομμάτων περιοδικών παλαιότερης χρονολογίας δεν σημαίνει ή αποδεικνύει οτιδήποτε, δημιούργησαν ομολογώ στο μυαλό του Δικαστηρίου ερωτηματικά για την πραγματική πρόθεση της και αν αυτό έγινε πράγματι, όπως εισηγείται η υπεράσπιση, επειδή προσπαθούσε να κρύψει κάτι. Όμως ανεξάρτητα των ανωτέρω αναφέρεται σε κάθε περίπτωση πως δεν έχω πεισθεί ως προς τι ακριβώς είδε στο μαξιλάρι όταν το άνοιξε, όπως η ίδια ισχυρίζεται, ενώ περαιτέρω έχω σοβαρές αμφιβολίες για το κατά πόσο το τεκμήριο παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ακριβώς ως είχε, χωρίς οιανδήποτε παρέμβαση σε αυτό από την εν λόγω μάρτυρα, η οποία όπως ανέφερε τo είχε στην κατοχή της και τo επεξεργάστηκε. 2. Η όλη εικόνα που έδωσε στο Δικαστήριο η παραπονούμενη, ΜΚ2, είναι ουσιωδώς διαφορετική από αυτή που έδωσε η συγκεκριμένη μάρτυρας, σε βαθμό τέτοιο ώστε να δημιουργούνται αμφιβολίες αναφορικά με το πώς πραγματικά εξελίχθηκαν τα πράγματα και κατ' επέκταση κατά πόσο όσα κατέθεσε η μάρτυρας ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Διότι δεν μιλούμε για επουσιώδεις αντιφάσεις αλλά για αντιφάσεις που αλλάζουν την όλη εικόνα αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης. Συγκεκριμένα: (α) Η ΜΚ2 ανέφερε ότι όταν επέστρεψε από το Λονδίνο στις 24/06/14 και πήγε στο σαλόνι βρήκε κλωστές πάνω στην καρέκλα που ήταν το μαξιλάρι με τα λεφτά και άνοιξε τα 2 μαξιλάρια. Η ΜΚ3 ανέφερε ότι την επομένη της επιστροφής της μητέρας της δηλ.25/06/14 έγινε η συζήτηση για να δοθούν τα λεφτά για την πισίνα και στον Γιώργο, και το απόγευμα της ημέρας αυτής της τηλεφώνησε η μητέρα της και πήγε. Δεν ήταν ανοικτά και τα 2 μαξιλάρια αλλά το ένα. Το άλλο το άνοιξε η ίδια. (β) Η ΜΚ2 δεν ανέφερε ποτέ ότι η κατηγορούμενη ήρθε φοβισμένη σπίτι και πριν προλάβουν να της πουν κάτι αυτή είπε "No madam no me", σε αντίθεση με ότι ανέφερε η ΜΚ3. (γ) Η ΜΚ2 είπε ότι όταν αντιλήφθηκε ότι έλειπαν τα λεφτά, είπε στην κατηγορούμενη να κάτσει και έφερε μια γειτόνισσα και την πρόσεχε και τηλεφώνησε στην Αστυνομία. Η ΜΚ3, εκτός του ότι είπε ότι η κατηγορούμενη δεν ήταν σπίτι και της τηλεφώνησε η ΜΚ2 για να έρθει, είπε ότι την κατηγορούμενη πρόσεχε να μην φύγει η κόρη της και όχι οποιαδήποτε γειτόνισσα. Μια γειτόνισσα ήρθε μετά που ήρθε η Αστυνομία από περιέργεια. 3. Επίσης να σημειωθεί εδώ η αντίφαση που υπάρχει εν σχέση με τη μαρτυρία του ΜΚ5, ο οποίος κατέθεσε ότι βρήκε τα μαξιλάρια όταν πήγε στο σπίτι της γιαγιάς του ανοικτά στο σαλόνι ενώ η μάρτυρας εδώ ανέφερε ότι ήταν στο κρεβάτι που ήταν ξαπλωμένη η μητέρα της. Ως εκ των ανωτέρω η μαρτυρία της ΜΚ3 δεν γίνεται αποδεκτή, όπως μη αποδεκτή είναι και η μαρτυρία της ΜΚ4. Το στοιχείο της προκατάληψης εναντίον της κατηγορούμενης εντοπίζεται και στην μαρτυρία της Μ.Κ.4, μάλιστα θα έλεγα σε μεγαλύτερο βαθμό εν σχέση με την ΜΚ3. Η μαρτυρία της επί του σημείου τούτου μιλά από μόνη της και δεν θα την επαναλάβω. Στην ουσία η μάρτυρας αναφέρεται, χωρίς να βασίζεται σε κάποια συγκεκριμένα στοιχεία, απεφάνθη ότι η κατηγορούμενη έκλεψε τα χρήματα και τα χρυσαφικά και αυτό ήρθε να υποστηρίξει στο Δικαστήριο. Σαφώς δεν ήταν αντικειμενική και το Δικαστήριο, έχοντας σοβαρές αμφιβολίες για το κατά πόσο όσα κατέθεσε ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, δεν μπορεί να κάνει αποδεκτή τη μαρτυρίας της. Σημειώνω επίσης πως αναφέρθηκε και η συγκεκριμένη μάρτυρας για τα αποκόμματα περιοδικών που εντόπισαν στα μαξιλάρια. Το τι είπε η ΜΚ3 σχετικά έχει καταγραφεί ανωτέρω. Η συγκεκριμένη μάρτυρας τώρα όταν ερωτήθηκε αν θυμάται να ήταν του 2012, απάντησε ότι πρέπει να ήταν του 2014 και είπε ακολούθως όχι, ήταν παλιό ή 2012 ή 2011, ήταν παλιό περιοδικό. Βεβαίως μόνον γενική και αόριστη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η μαρτυρία της. Τελευταίος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, όπως αναφέρθηκε, ήταν ο Μ.Κ.5, ο οποίος οφείλω να πω ότι επί της ουσίας δεν πρόσθεσε απολύτως τίποτε. Ο συγκεκριμένος μάρτυρας μίλησε για γεγονότα που γνώριζε και τίποτε περισσότερο, και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Η υπόλοιπη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής επαναλαμβάνεται είναι παραδεκτή. Κατηγορούμενη Η κατηγορούμενη, ως έχει προαναφερθεί, δεν προσήγαγε καμία μαρτυρία. Περιορίστηκε σε ανώμοτη δήλωση. Είπε συγκεκριμένα: " Είμαι η Thi Nhung Nguyen, κατηγορουμένη στην παρούσα υπόθεση και θα ήθελα να κάνω την ακόλουθη δήλωση στο Δικαστήριο. Ήρθα στην Κύπρο από τον Μάιο του 2010, από τότε δουλεύω για την κυρία Παρασκευή Ελευθέριου και την οικογένεια της. Αναφορικά με αυτήν την υπόθεση θα ήθελα να δηλώσω ότι δεν έχω καμία σχέση με την εξαφάνιση των ισχυριζόμενων χρημάτων και χρυσαφικών. Δεν ήξερα καν την ύπαρξη των λεφτών, ούτε ήξερα για χρυσαφικά να έχουν θαφτεί στον κήπο. Η πρώτη φορά που άκουσα και για τα δύο αυτά πράγματα ήταν τις μέρες μετά που η κυρία Ελευθέριου επέστρεψε από την Αγγλία και είπε ότι έλειπαν χρήματα και χρυσαφικά. Δουλεύω για την οικογένεια της κυρίας Ελευθέριου εδώ και πολλά χρόνια και πάντα έκανα τη δουλειά μου και τίποτε παραπάνω. Μεταξύ της 10ης Ιουνίου του 2014 και της 24ης Ιουνίου του 2014, όταν αυτή ήταν στην Αγγλία μπήκα μέσα στο σπίτι της για να καθαρίζω, είχα κλειδί το οποίο μου είχε δώσει η ίδια και πήγαινα κάθε μέρα για να καθαρίσω και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η κόρη της μερικές φορές χρησιμοποιούσε το σπίτι της. Αναφορικά με τις αποδείξεις που έχουν καταχωρηθεί για αυτήν την υπόθεση οι οποίες αφορούν λεφτά που έστελνα στο Βιετνάμ, θα ήθελα να δηλώσω ότι αυτά ήταν δικά μου λεφτά τα οποία μπορούσα να στείλω στο Βιετνάμ επειδή ήταν δικά μου λεφτά και επίσης αυτά τα λεφτά ανήκουν σε δύο φίλες μου την Anh και την Tinh και αυτές ήθελαν να στείλουν λεφτά στο Βιετνάμ και έτσι στέλναμε μαζί για να μην πληρώσουμε επιπλέον χρεώσεις, όλες και οι τρεις, όπως μπορεί να γίνει αντιληπτό από τις αποδείξεις, είναι το Τεκμήριο 13 ενώπιον του Δικαστηρίου. Αυτά τα χρήματα τα είχα στείλει πριν η κυρία Ελευθέριου βάλει τα χρήματα στα μαξιλάρια του καθιστικού. Με την πρώτη απόδειξη να είναι χρονολογημένη τον Φεβρουάριο του 2013, δεν γνωρίζω εάν ποτέ η κυρία Ελευθέριου έκρυψε οποιαδήποτε χρήματα στα μαξιλάρια ή οποιαδήποτε κοσμήματα στον κήπο, το μόνο που γνωρίζω είναι ότι ποτέ δεν πήρα τίποτε από κανένα είμαι αθώα και είμαι πολύ αναστατωμένη που πρέπει να περάσω από αυτήν την υπόθεση στο Δικαστήριο. Πιστεύω ότι κατηγορούμαι μόνο επειδή είμαι εύκολος στόχος. Θα ήθελα να επαναλάβω ότι ποτέ δεν έκλεψα τίποτε από κανέναν, όχι μονό από την κυρία Παρασκευού αλλά και από κανέναν άλλο στη ζωή μου. Ήρθα στην Κύπρο για να δουλέψω. " Όσον αφορά την επιλογή της αυτή κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα της και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον της. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. Rv. Frost
(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic
(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v.The Police
(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (Rv. Coughlan
(1976)64 Cr. App. R. 11). Με αυτά υπόψη και έχοντας κατά νουν την δήλωση της κατηγορούμενης, αναφέρεται κατ' αρχήν ότι η περίοδος που εργαζόταν στην παραπονούμενη αποτελεί παραδεκτό γεγονός, ενώ ότι την περίοδο που απουσίαζε η παραπονούμενη στην Αγγλία δηλ. μεταξύ της 10ης Ιουνίου 2014 και της 24ης Ιουνίου 2014 είχε κλειδί και έμπαινε στο σπίτι αυτό είναι αποδεκτό. Ως προς το θέμα των αποδείξεων τεκμ.13 όμως, πλην του ότι μια εξ' αυτών είναι χρονολογημένη τον Φεβρουάριο του 2013, δεν μπορώ να αποδεχτώ ελλείψει μαρτυρίας όσα αναφέρει και τις εξηγήσεις που δίνει ως προς το ότι τα χρήματα ανήκαν και σε τρίτα πρόσωπα ή για τον λόγο που έστελλε μαζί με τρίτα πρόσωπα τα χρήματα. Τέλος, αυτό σημειώνεται που αναφέρει η κατηγορούμενη για το ότι δεν γνώριζε για την ύπαρξη των χρημάτων και των χρυσαφικών και ότι δεν έκλεψε τίποτε, αφορούν στην ουσία το επίδικο θέμα και θα αποφασιστεί κατωτέρω. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ως εκ των ανωτέρω τα ευρήματα μου προκύπτουν αφενός από την μαρτυρία των ΜΚ1 και 5, που έγινε αποδεκτή, και περαιτέρω από τα παραδεκτά γεγονότα και την υπόλοιπη μαρτυρία που έγινε παραδεκτή και αναφέρεται ανωτέρω. Όμως με βάση αυτά, και χωρίς να χρειάζεται θεωρώ ιδιαίτερη ανάλυση, παρατηρώ ότι δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που να πείθει στον απαιτούμενο βαθμό ότι η κατηγορούμενη διέπραξε το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται. Εξάλλου υπενθυμίζω εδώ τη θέση του ΜΚ1 ότι η εδώ κατηγορούμενη ανακρίθηκε επισταμένα και επανειλημμένα χωρίς ωστόσο να προκύψουν στοιχεία που να την εμπλέκουν με την υπόθεση, οπότε διαβίβασε το φάκελο για να τύχει περαιτέρω μελέτης και για να δοθούν οδηγίες για τον περαιτέρω χειρισμό της υπόθεσης. Όμως ανεξάρτητα των όσων αναφέρονται ανωτέρω, σημειώνω πολύ επιγραμματικά και τα εξής. Με βάση την αποδεκτή μαρτυρία η κατηγορούμενη, οικιακή βοηθός, είχε πρόσβαση στο σπίτι της παραπονούμενης, ενώ περαιτέρω την περίοδο 10/02/13 - 08/04/14 προέβη σε κάποιες μεταφορές χρημάτων στη χώρα της (βλ. τεκμ.13). Αυτά όμως τα μαρτυρικά στοιχεία από μόνα τους δεν είναι αρκετά για να οδηγηθεί το Δικαστήριο σε συμπέρασμα ενοχής. Ας σημειωθεί εδώ ότι δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ότι η κατηγορούμενη γνώριζε που είχε τοποθετήσει τα χρήματα και τα χρυσαφικά η παραπονούμενη, το γενετικό υλικό της κατηγορούμενης δεν συνδέθηκε με τα αντικείμενα της υπόθεσης, δεν βρέθηκαν στην κατοχή της τα χρυσαφικά, ενώ τα ποσά που αφορούσαν οι μεταφορές του τεκμ.13 δεν μπορούν να συνδεθούν με το ποσό που υπάρχει ισχυρισμός ότι κλάπηκε. Ακόμη πρόσβαση στο σπίτι είχαν και άλλα πρόσωπα, όπως η ΜΚ3 και ο εν διαστάσει σύζυγος της, η ΜΚ4 και ο σύζυγος της, και ο ΜΚ5 και μάλιστα η ΜΚ3 γνώριζε που ήταν τα χρυσαφικά, όπως και οι ΜΚ4 και 5 γνώριζαν που είχαν τοποθετηθεί τα χρήματα, σε αντίθεση επαναλαμβάνω με την κατηγορούμενη που δεν γνώριζε. Συνεπώς τα στοιχεία της περιστατικής μαρτυρίας που εντοπίζονται στην προκειμένη περίπτωση σε συνδυασμό με όλα τα πιο πάνω κατά την κρίση μου δεν μπορούν να οδηγήσουν σε ένα και μοναδικό συμπέρασμα δηλαδή στο ότι η κατηγορούμενη διέπραξε το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται. Στο σύγγραμμα των κ.κ.Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, σελ. 555, αναφέρεται ότι : «Όταν τα στοιχεία της περιστατικής μαρτυρίας είναι επαρκώς πειστικά και δεν προσφέρεται οποιαδήποτε αντίθετη ικανοποιητική μαρτυρία, λογική ερμηνεία ή εξήγηση, συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων, το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε εύρημα ενοχής». Αυτό δεν ισχύει στην περίπτωση μας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνεπώς για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και αθωώνω την κατηγορούμενη στην 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ......................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Κλοπή υπό υπαλλήλου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο