Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Έλενα Κωμοδρόμου, Αρ. Υπόθεσης: 29840/14, 29/11/2016

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Έλενα Κωμοδρόμου, Αρ. Υπόθεσης: 29840/14, 29/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:B200 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 29840/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού και Έλενα Κωμοδρόμου --------------------------------------------------- Ημερομηνία: 29.11.2016 Για την κατηγορούσα αρχή: κ. Α. Μανώλη Για την κατηγορούμενη: καμία εμφάνιση Κατηγορούμενη: παρούσα ΑΠΟΦΑΣΗ Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει στην παρούσα τρείς κατηγορίες για δημόσια εξύβριση κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε από το Ν.166/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, την 19η Σεπτεμβρίου 2014 στον Ύψωνα, της επαρχίας Λεμεσού, σε μη δημόσιο χώρο, δηλαδή στην βεράντα της κατοικίας της στην οδό Ειρήνης 28, κατά τρόπο ή υπό συνθήκας ώστε να ήταν ενδεχόμενο να ακουστεί από οιονδήποτε πρόσωπο που εβρίσκετο σε δημόσιο χώρο, δηλαδή στην πιο πάνω οδό εξύβρισε την Μ.Σ από τον Ύψωνα με την φράση "είσαι μια πουτάνα καλλιτέχνιδα", κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο σε επίθεση. Οι λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 2 και 3 είναι σημειώνεται ίδιες με την κατηγορία πιο πάνω, πλην μόνον αφορούν εξύβριση της ανήλικης Φ.Σ. (2η κατηγορία) και της ανήλικης Β.Σ. (3η κατηγορία), με τη λέξη "μπάσταρδο". Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, η κατηγορούμενη κατέθεσε ενόρκως. Η πλευρά της υπεράσπισης δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής και η κατηγορούμενη αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα ανέφεραν οι δύο πλευρές και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Σημειώνω μόνον ότι δεν θα ληφθεί υπόψη οτιδήποτε ανέφερε η κατηγορούμενη στην αγόρευση της υπό μορφή μαρτυρίας. Επίσης αναφέρεται εδώ προκειμένου να υπάρχει ολοκληρωμένη εικόνα ότι η κατηγορούμενη εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο τόσο κατά την κατάθεση των μαρτύρων κατηγορίας όσο και κατά την κατάθεση της ίδιας ενώπιον του Δικαστηρίου. Σε μεταγενέστερη ημερομηνία της κατάθεσης της δόθηκε άδεια στον δικηγόρο της όπως αποσυρθεί και αφού τελικά η κατηγορούμενη δήλωσε ότι δεν θα καλέσει μάρτυρες υπεράσπισης η υπόθεση προχώρησε σε αγορεύσεις. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως ΜΚ1 κατέθεσε ο αστυφύλακας 3160 Ανδρέας Χαραλάμπους. Ο μάρτυρας αυτός υιοθέτησε την κατάθεση του (τεκμ.1). Αναφέρει σε αυτήν ότι κατηγόρησε γραπτώς την κατηγορούμενη για το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης και κατέγραψε την απάντηση της (βλ. τεκμ.2). Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης και δεν έχει πλήρη εικόνα ή γνώση των γεγονότων, ενώ τέλος ανέφερε ότι δεν είναι σε θέση να απαντήσει γιατί δεν ελήφθη κατάθεση από την κατηγορούμενη. Ως ΜΚ2 κατέθεσε η παραπονούμενη Μ.Σ. Η μάρτυρας υιοθέτησε την κατάθεση της (τεκμ.3). Αναφέρει σε αυτήν ότι διαμένει στην οδό Ειρήνης στον Ύψωνα και στο διπλανό σπίτι η κατηγορούμενη. Στη συνέχεια αναφέρει ότι στις 19/09/14 και περί ώρα 19:00 καθώς στάθμευε το αυτοκίνητο της στο γκαράζ της οικίας της και άνοιξε την πόρτα να κατέβει εμφανίστηκε η κατηγορούμενη στη βεράντα της και χωρίς λόγο είπε στα παιδιά της, Φ. (9 χρόνων) και Β. (7 χρόνων), που ήταν μαζί της στο αυτοκίνητο και εκείνη την ώρα κατέβαιναν, «μπάσταρδα» και «είστε κρίμα που έχετε έτσι μάνα να κάμνει μπροστά σας έτσι πράματα και να βλέπετε αφού είναι μια πουτάνα και κάμνει βίζιτες». Δεν έδωσε σημασία, άνοιξε την πόρτα της κουζίνας και έβαλε μέσα τα παιδιά, τα οποία έβλεπαν χαμέ καθ'όλη τη διάρκεια αφού την φοβούνται. Περίμενε ένα λεπτό και πήγε ξανά στο αυτοκίνητο για να πιάσει τα ψώνια της και η κατηγορούμενη φώναζε με πιο έντονη φωνή «είσαι μια πουτάνα, καλλιτέχνιδα, εσύ έπρεπε να είσαι που τον Θεό στείρα, να μεν κάμνεις κοπελούθκια, μόνον πίπες ξέρεις να κάμνεις, στείρα έπρεπε να σε αφήσει ο Θεός, στείρα». Ξαναμπήκε στο σπίτι ενώ η κατηγορούμενη συνέχισε μεγαλοφώνως να την βρίζει. Στην αντεξέταση της αναφέρθηκε στα προβλήματα που τους δημιουργούσε η κατηγορούμενη γενικότερα και τα οποία συνέχισαν μέχρι τον Ιούλιο του 2015, οπότε η κατηγορούμενη μετακόμισε. Δεν ήθελαν να πηγαίνουν συνέχεια στην Αστυνομία, λαμβάνοντας υπόψη και ότι είχε σχιζοφρένεια όπως τους είχε αναφέρει η Αστυνομία στα πλαίσια διερεύνησης καταγγελίας της κατηγορούμενης εναντίον της και προσπαθούσαν να την αποφεύγουν, αλλά τη συγκεκριμένη ημέρα φοβήθηκαν τόσο πολύ τα παιδιά που δεν μπορούσε να το αφήσει έτσι. Η ένταση της φωνής της (κατηγορούμενης) τη συγκεκριμένη ημέρα ήταν τόσο ψηλή ώστε αν περνούσε οποιοσδήποτε εκείνη την ώρα από εκεί μπορούσε να καταλάβει πολύ καλά τι έλεγε. Απάντησε στη συνέχεια σε ερωτήσεις αναφορικά με ένα τοίχο για τον οποίο φαίνεται να υπάρχει μια διαφορά μεταξύ τους και είπε ότι έχει τις άδειες και εγκρίσεις του σπιτιού το οποίο είναι νόμιμο. Έχει όμως διερωτήθηκε το δικαίωμα να την βρίζει καθημερινά για έναν παράνομο τοίχο; Προς αντίκρουση δε της θέσης ότι μόνον η ίδια έχει προβλήματα με την κατηγορούμενη λόγω της αγωγής που της κίνησε για τον τοίχο, απάντησε ότι όπου πάει δημιουργεί προβλήματα και υπάρχουν επιστολές υπογραμμένες από όλους τους γείτονες που κατέθεσαν στην Αστυνομία και το Γραφείο Ευημερίας και ζητούν να γίνει κάτι. Σε υποβολή ότι η κατηγορούμενη δεν έφυγε ποτέ από το σπίτι, ανέφερε ότι την είδαν που φόρτωσε τα πράγματα της και έφυγε. Έχει φύγει από τον Ιούνιο του 2015 (στα πρακτικά φαίνεται να είπε το 2010 αλλά προφανώς αυτό έγινε εκ παραδρομής, αφού προηγουμένως όπως φαίνεται και πιο πάνω η μάρτυρας καθόρισε με πιο συγκεκριμένο τρόπο το πότε έφυγε η κατηγορούμενη ήτοι ανέφερε ότι έφυγε πέρσι και συγκεκριμένα Ιούλιο του 2015). Ανέφερε περαιτέρω ότι δεν γνωρίζει περί καταγγελιών της κατηγορούμενης εναντίον της για παρενόχληση κλπ αφού δεν ήρθε ποτέ η Αστυνομία να την ρωτήσει κάτι, να της πάρει κατάθεση και αντίθετα οι αστυνομικοί της έλεγαν «ναι, έχετε μεγάλο πρόβλημα». Αρνήθηκε δε ότι ο λόγος που δεν την ενόχλησε η Αστυνομία είναι επειδή έχει φιλικές σχέσεις με την Αστυνομία και ανέφερε ότι μετακόμισε εκεί, δεν είναι από την περιοχή και δεν γνωρίζει προσωπικά κανέναν από την Αστυνομία. Τέλος, αρνήθηκε υποβολή ότι δεν έγινε ποτέ το συγκεκριμένο συμβάν και ότι είπε ψέματα. Η κατηγορούμενη ανέφερε κατ' αρχήν ότι την κάλεσαν να πάει στην Αστυνομία και εκεί ο ΜΚ1 της είπε ότι κατηγορείται ότι την 19η/09/14 ύβρισε την ΜΚ
2. Τον ρώτησε τι ώρα και της είπε η ώρα 13:00 το μεσημέρι. Αυτή απάντησε ότι ήταν στον Ιωνά Νικολάου στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και κατέθεσε χαρτί. Πήγε για τα προβλήματα που της δημιουργούσε στο σπίτι της η Αστυνομία μετά που κατέθεσε την υπόθεση 1518/11 για τον παράνομο τοίχο της ΜΚ
3. Μάρτυρες της ήταν επίσης μεταξύ άλλων η ιδιαιτέρα του κ.Νικολάου. Ο αστυνομικός της είπε «εντάξει κυρία Κωμοδρόμου, να πάτε στο καλό και καλύπτουν μας τα στοιχεία που μας δώσατε». Στη συνέχεια αναφέρθηκε σε καταγγελίες που έκανε εναντίον αστυνομικών ότι την ενοχλούσαν, κατέθεσε και cd είπε ότι έρχονταν και έμπαιναν στο σπίτι της ΜΚ2 που τους υπέβαλλε τι να κάνουν και αφού δεν υπήρξε αποτέλεσμα κατέφυγε στην Αρχή Διερεύνησης εναντίον της Αστυνομίας. Είπε ακόμη ότι ο κ.Ιωνάς Νικολάου επιλήφθηκε του θέματος και κάποιοι αστυνομικοί καταγγέλθηκαν. Έκανε την υπόθεση 1518/11 ανέφερε διότι ήθελε να πουλήσει το σπίτι της και ζητούσε τελική έγκριση, οπότε ανακάλυψε ότι η ΜΚ2 είχε χτίσει έναν παράνομο τοίχο πεντέμισι μέτρα που καλύπτει το δικό της χωρομετρικό χώρο και τους έκλεισε. Μάλιστα είπε ότι λόγω του τοίχου από εκεί που λέει ότι την έβρισε δεν μπορεί καν να την δει. Όλες οι υπηρεσίες κάλεσαν πολλές φορές την ΜΚ2 να κατεδαφίσει την παρανομία. Ανέφερε επίσης ότι δεν είναι σχιζοφρενής και δεν απασχόλησε ποτέ κάποιον και ουδέποτε κατηγορήθηκε από κανέναν άλλο εκτός από την Αστυνομία. Για τα παράπονα της έχει στείλει επιστολή στον Αρχηγό Αστυνομίας ημερ. 11/12/13, και έχει στείλει επίσης επιστολή στον Γενικό Εισαγγελέα ημερ. 07/01/16 (τεκμ.4). Δεν έχει εγκαταλείψει το σπίτι της. Λόγω εργασίας, όταν είναι βάρδιες, μένει κάποιες άλλες μέρες σε άλλη πόλη. Τη συγκεκριμένη ημέρα δηλαδή 19/09 δεν την ύβρισε γιατί δεν ήταν σπίτι, ούτε η ώρα 19:00 ούτε το μεσημέρι. Κατά την αντεξέταση της επανέλαβε κατ' αρχήν τι έγινε όταν κλήθηκε στον αστυνομικό σταθμό για την συγκεκριμένη υπόθεση και ότι ο ΜΚ1 της ανέφερε ότι η ΜΚ2 δεν έχει τεκμηριώσει αυτά που είπε. Επίσης πρόσθεσε ότι είπε στον ΜΚ1 ότι μπορεί να καταθέσει cd από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που διαθέτει και της είπε ότι δεν χρειάζεται. Το cd το έστειλε μετά που κατηγορήθηκε στον Αρχηγό της Αστυνομίας 3 φορές και αυτό έδειχνε και η ώρα 13:00 και η ώρα 19:00 που την έχουν κατηγορήσει. Το πήρε και στην Αστυνομία Πολεμιδιών αλλά δεν το έδειξε του δικηγόρου της γιατί δεν είχε λόγο να το κάνει, μετά από καιρό που ήταν η κλήση. Το έχει και η Αρχή Διερεύνησης και θα έρθει να το δείξει. Το έχει καταθέσει ο ειδικός ασφαλείας που της έχει βάλει το σύστημα με τις κάμερες. Στον σταθμό ανέφερε όταν πήγε κατηγορήθηκε προφορικά και όχι γραπτώς. Αρνήθηκε δε υποβολή ότι κατηγορήθηκε γραπτώς, έδωσε μια κατάθεση και την διάβασε. Στη συνέχεια ανέφερε ότι συμφωνεί ότι υπόγραψε αλλά διερωτήθηκε τι υπόγραψε. Της είπε ότι κατηγορείται ότι η ώρα 13:00 έβρισε την ΜΚ2 και τα παιδάκια και του είπε ήταν με τον κ. Ιωνά Νικολάου και ήταν μαζί τους και κάποιες άλλες κοπέλες τα ονόματα των οποίων αναφέρει. Δεν το έγραψε όμως αυτό. Ο αστυνομικός της είπε ότι δεν υπάρχει υπόθεση και ήταν μάρτυρας και ο σύζυγος της. Στη συνέχεια απάντησε σε ερωτήσεις αναφορικά με την καταγγελία που έκανε εναντίον αστυνομικών. Στις 19/09/14 πήγε στο Υπουργείο η ώρα 11:00, μπήκαν στο γραφείο του Υπουργού η ώρα 13:00 και έφυγαν 14:
4. Μετά πήγαν στο Αρχηγείο στη Λευκωσία γιατί είχαν ραντεβού με τον Αντώνη Αντωνίου, Υπαστυνόμο, γι' αυτά τα προβλήματα. Δεν θυμάται όμως πόση ώρα έκαναν εκεί γιατί πέρασαν 2 χρόνια. Μετά πήγε στο ΙΚΕΑ και από εκεί έφυγε 19:30 γιατί έκλεινε. Μετά πήγαν σε φιλικό σπίτι. Θεωρεί ότι δεν έχει σχέση σε ποιους πήγαν, εφόσον δεν έδωσαν κατάθεση εκείνο τον καιρό, δεν μπορούν να δώσουν τώρα και δεν νομίζει ότι είναι επί της ουσίας του θέματος. Επιμένοντας δε ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής να λάβει απάντηση, είπε ότι δεν νομίζει να είναι σωστό να φέρει μάρτυρες από τους οποίους δεν έπιασαν κατάθεση. Επίσης όταν ερωτήθηκε τι ώρα ήρθαν σπίτι, ανέφερε ότι μπορεί η ώρα 22:00, 22:00 παρά, 22:00 και κάτι, αλλά διερωτήθηκε αν αυτό έχει κάποια σχέση. Δεν θυμάται πόση ώρα έκαναν σε αυτό το φιλικό σπίτι. Ακολούθως επανέλαβε ότι μένει στο συγκεκριμένο σπίτι, είναι το ιδιόκτητο της σπίτι. Η διεύθυνση είναι Ειρήνης 28 στον Άγιο Συλά. Ερωτώμενη δε για την αναφορά της στο τεκμ.4, στη 2η σελίδα, ότι δηλαδή έφυγε εδώ και αρκετό καιρό από το σπίτι αυτό, απάντησε ότι λόγω της εργασίας της δεν ήταν εκείνες τις μέρες στο σπίτι. Δεν λέει ψέματα στην επιστολή. Ο άντρας της που ήταν μαζί της πήγε να δώσει κατάθεση για την υπόθεση και δεν του έπιαναν κατάθεση. Αναφέρθηκε ακολούθως σε κάποιες άλλες υποθέσεις που αντιμετώπισε, στη βάση είπε ψεύτικων καταγγελιών της ΜΚ2 και είπε ότι οι σχέσεις τους δεν ήταν καλές. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Ο ΜΚ1 συνάγεται από όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω ότι κατέθεσε μόνον όσον αφορά την ενέργεια του να κατηγορήσει γραπτώς την κατηγορούμενη. Η μαρτυρία του θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως τυπική και εν πάση περιπτώσει γίνεται αποδεκτή. Αναφορικά με την ΜΚ2 ευθέως αναφέρω ότι η αυτή μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Απάντησε άμεσα, με σαφήνεια και φυσικότητα στις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν και θα μπορούσε να λεχθεί ότι με τις απαντήσεις της και τον τρόπο που κατέθεσε δεν άφησε περιθώρια αμφισβήτησης της μαρτυρίας ή της αξιοπιστίας της, η οποία θα πρόσθετα σε καμία περίπτωση δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση της. Κρίνω εν πάση περιπτώσει ότι ήταν ειλικρινής και κατέθεσε τα γεγονότα ακριβώς όπως τα έζησε και εκτυλίχθηκαν τη συγκεκριμένη ημέρα. Κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία της. Ερχόμενος στην κατηγορούμενη αναφέρω τα εξής. Έχοντας παρακολουθήσει πολύ προσεκτικά την μάρτυρα ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις της, αναφέρω ότι δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση και ευθέως αναφέρω ότι δεν θα μπορούσα σε καμία περίπτωση να αποδεχτώ την μαρτυρία της. Η μαρτυρία της σημειώνω χαρακτηρίζεται από έλλειψη λογικής, σύγχυση, γενικότητα και αοριστία αλλά και υπεκφυγές και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι είπε ψέματα στο Δικαστήριο. Πιο συγκεκριμένα: (α) Μίλησε για ύπαρξη ενός cd από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που διαθέτει το οποίο δείχνει τόσο η ώρα 13:00 όσο και η ώρα 19:00 και το οποίο έστειλε όπως είπε στον Αρχηγό της Αστυνομίας και υπάρχει και συγκεκριμένος μάρτυρας. Το πήρε και στην Αστυνομία Πολεμιδιών αλλά δεν το έδειξε του δικηγόρου της γιατί δεν είχε λόγο να το κάνει, μετά από καιρό που ήταν η κλήση. Το έχει και η Αρχή Διερεύνησης και θα έρθει να το δείξει. Το έχει καταθέσει ο ειδικός ασφαλείας που της έχει βάλει το σύστημα με τις κάμερες. Εκτός βέβαια του ότι ουδείς παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο να καταθέσει αυτό το cd ή έστω κάποια μαρτυρία που να επιβεβαιώνει ότι μιλούμε για κάτι υπαρκτό, κατά την κρίση μου η θέση της κατηγορούμενης ότι δεν έδωσε στο δικηγόρο της το cd και ο λόγος που προέβαλε για τούτο ανωτέρω δεν συνάδουν με τη λογική. Διότι αν υπήρχε αυτό το cd διερωτώμαι σε ποιόν άλλο πιο κατάλληλο θα μπορούσε να το παρουσιάσει, παρά στον δικηγόρο ο οποίος την υπερασπίζεται στην υπόθεση προκειμένου να το παρουσιάσει για να δείξει την αθωότητα της. Όμως εν πάση περιπτώσει θεωρώ ότι τα πράγματα εδώ μιλούν από μόνα τους. Με αυτό τον τρόπο και με αυτές τις γενικότητες και αοριστίες η κατηγορούμενη θεώρησε ότι θα παραπλανήσει το Δικαστήριο για να την πιστέψει. Όμως η μαρτυρία της με βάση όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω θεωρώ παρέμεινε μετέωρη και έκθετη σε απόρριψη. (β) Αναφορικά με το τι ακριβώς έγινε στον αστυνομικό σταθμό και την στιγμή που κατηγορήθηκε η μαρτυρία της ήταν συγκεχυμένη και στερείται λογικής. Ανέφερε αρχικά ότι κατηγορήθηκε προφορικά και όχι γραπτώς και αρνήθηκε υποβολή ότι κατηγορήθηκε γραπτώς, έδωσε μια κατάθεση και την διάβασε. Στη συνέχεια ανέφερε ότι συμφωνεί ότι υπόγραψε αλλά διερωτήθηκε τι υπόγραψε. Της είπε ο ΜΚ1 ότι κατηγορείται ότι η ώρα 13:00 έβρισε την ΜΚ2 και τα παιδάκια και του είπε ότι ήταν με τον κ. Ιωνά Νικολάου και ήταν μαζί τους και κάποιες άλλες κοπέλες τα ονόματα των οποίων αναφέρει. Δεν το έγραψε όμως αυτό. Ο αστυνομικός της είπε ότι δεν υπάρχει υπόθεση και ήταν μάρτυρας και ο σύζυγος της. Πως είναι δυνατόν όμως μια τέτοια μαρτυρία να γίνει αποδεκτή; Κατ' αρχήν ο ΜΚ1 δεν αντεξετάστηκε επί του τεκμ.2 και δεν αμφισβητήθηκε ποτέ ότι οι κατηγορίες που της διάβασε ήταν οι αναφερόμενες στο τεκμήριο αυτό, που σαφώς δεν συνάδουν με όσα ανέφερε. Έπειτα δεν έγινε αντιληπτό γιατί η κατηγορούμενη αρνείται ότι κατηγορήθηκε γραπτώς, όταν το τεκμήριο 2 είναι εκεί και παραδέχεται ουσιαστικά ότι το υπέγραψε. Σε κάθε περίπτωση όμως αναφέρεται ότι με δεδομένη τη θέση της ότι είπε στον αστυνομικό ότι την ώρα που την κατηγορεί, έστω η ώρα 13:00 που ισχυρίζεται, δεν ήταν στο σπίτι αλλά στο γραφείο του κ.Ιωνά Νικολάου, δεν είναι αντιληπτό ως εκτός λογικής γιατί δεν έδωσε σχετική απάντηση στον αστυνομικό για να την καταγράψει. (γ) Όσον αφορά τη θέση της ότι συνεχίζει να διαμένει στο σπίτι στην οδό Ειρήνης στον Άγιο Συλά, ερωτήθηκε εν σχέση με την αναφορά της στην επιστολή τεκμ.4, στη 2η σελίδα ότι εδώ και αρκετό δεν κατοικεί εκεί. Είπε ότι δεν ήταν εκείνην την ημερομηνία (που έχει σχέση προφανώς με την αναφορά της στην επιστολή) λόγω της εργασίας της. Έχει 3 σπίτια, ένα στον Άγιο Συλά, ένα στη Λάρνακα και ένα στις Πλάτρες. Δεν μπορεί να θυμηθεί τότε που ρωτάται που ήταν, έχει cd, κάμερες και μπορούμε να δούμε. Παρεμβάλλω εδώ σχετικά ότι υποβλήθηκε στην ΜΚ2 ότι η κατηγορούμενη δεν έφυγε ποτέ από το σπίτι, όπως η μάρτυρας αυτή ισχυρίστηκε. Όμως εδώ η κατηγορούμενη είναι προφανές ότι έλεγε ψέματα και μάλιστα θα έλεγα ότι με το συγκεκριμένο παράδειγμα φαίνεται η ευκολία με την οποία η κατηγορούμενη έλεγε ψέματα ενώπιον του Δικαστηρίου. Διότι στην 2η σελίδα του τεκμ. 4 αναφέρει «Εγκαταλείψαμε με την οικογένεια μου το ιδιόκτητο σπίτι μας και πήγα με ενοίκιο. Να κόψουμε εμείς το κακό που συνεχιζόταν.». Σε άλλο σημείο στην ίδια σελίδα δε αναφέρει, αφού έχει προηγουμένως πει ότι της τηλεφώνησαν να πάει στο σταθμό να κατηγορηθεί, ότι «..εδώ και αρκετό καιρό δεν κατοικώ στην Ειρήνης 28 στον Άγιο Συλά, έφυγα και επιμένουν να πάω να κατηγορηθώ (επισυνάπτω ενοικιαστήριο έγγραφο)». Τέλος στο τέλος της σελ.4 επαναλαμβάνει ότι αναγκάζεται να πληρώνει ενοίκιο. Δεν χωρεί άλλη ερμηνεία στα όσα αναφέρει προς τον Γενικό Εισαγγελέα με την επιστολή της η κατηγορούμενη και με τα οποία επιβεβαιώνει την ΜΚ2 ότι δεν διαμένει εκεί. Μάλιστα του επισυνάπτει αναφέρει σχετικά ενοικιαστήριο έγγραφο. Συνεπώς η προσπάθεια κατ' αρχήν αμφισβήτησης της ΜΚ2 δείχνει αναμφίβολα αναξιοπιστία. Από εκεί και πέρα όμως η εικόνα που αναδύεται είναι ακριβώς ότι η κατηγορούμενη προσπαθεί να κάνει το άσπρο μαύρο και αντίστροφά, ανάλογα με το πότε την συμφέρει. Για σκοπούς της επιστολής έπρεπε να πείσει ότι δεν κατοικεί εδώ και αρκετό καιρό στο συγκεκριμένο σπίτι. Για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, για δικούς της λόγους, το αντίθετο. (δ) Ανέφερε σε κάποια στιγμή κατά την αντεξέταση της, σε σχετική ερώτηση του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής, ότι ο άντρας της που ήταν μαζί της πήγε να δώσει κατάθεση για την υπόθεση και δεν του έπιαναν κατάθεση. Κάτι τέτοιο όμως δεν υποβλήθηκε ποτέ στον ΜΚ1 και δεν ερωτήθηκε αν γνωρίζει αυτό το πράγμα, ούτε βεβαίως ερωτήθηκε αν τη συγκεκριμένη ημέρα που την κάλεσε στο σταθμό και με δεδομένη τη θέση της ότι συνοδευόταν από τον άντρα της, ο τελευταίος επιβεβαίωσε την θέση της ή αν είναι τη συγκεκριμένη ημέρα που ζήτησε να δώσει κατάθεση. Εν πάση περιπτώσει η θέση της αυτή κρίνω δεν αποτελεί παρά μόνον εκ των υστέρων σκέψεις, μέσα στην όλη προσπάθεια της με ψέματα να πείσει ότι δεν έχει σχέση με την υπόθεση. Θα πρόσθετα όμως εδώ ότι ο σύζυγος της θα μπορούσε να κληθεί από την κατηγορούμενη για να καταθέσει ως μάρτυρας στο Δικαστήριο προκειμένου να επιβεβαιώσει αυτά που λέει αλλά αυτό δεν έγινε. (ε) Υπεκφυγές όμως και προσπάθεια απόκρυψης της αλήθειας παρατηρήθηκε σημειώνω γενικότερα καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας της κατηγορούμενης. Συγκεκριμένα παραδείγματα είναι όταν απέφυγε με διάφορες μη λογικές δικαιολογίες να πει ποιο ήταν το συγκεκριμένο φιλικό σπίτι που επισκέφθηκε το βράδυ της 19ης/09/2014, αλλά και όταν ερωτήθηκε πόσες υποθέσεις αντιμετώπισε στο Δικαστήριο ως κατηγορούμενη και έγινε μια φανερή προσπάθεια από μέρους της να μην αποκαλύψει τον αριθμό και χρειάστηκε η παρέμβαση του Δικαστηρίου για να της επισημάνει ότι μια απλή ερώτηση την κάνει δύσκολη. Στη συνέχεια είπε ότι ήρθε ξανά κατόπιν καταγγελίας της ΜΚ2 μια φορά αλλά από τις διευκρινίσεις που έδωσε προέκυψε ότι ήρθε μια φορά Δικαστήριο αλλά για 2 υποθέσεις και αφού παραδέχτηκε της επιβλήθηκαν πρόστιμα €30.- και €20.-. Ακολούθως όμως από την περαιτέρω αντεξέταση της και με βάση όσα η ίδια αναφέρει στο τεκμ.4, προέκυψε ότι υπήρχε άλλη μια υπόθεση, πέραν των δύο πιο πάνω και της παρούσης, εις την οποία της επιβλήθηκε πρόστιμο €660 (αρ.5417/13). Εν πάση περιπτώσει όμως αναφέρεται εδώ ότι συγκεκριμένες θέσεις της κατηγορούμενης δεν θα μπορούσαν σε καμία περίπτωση να γίνουν αποδεκτές ενόψει των όσων αναφέρονται κατωτέρω, μέσα από τα οποία βέβαια προκύπτει γενικότερα και η αναξιοπιστία της κατηγορουμένης και της εκδοχής της υπεράσπισης. Συγκεκριμένα: (α) Μέσα από την αντεξέταση της ΜΚ2 συνάγεται ότι η θέση της Υπεράσπισης ως προς την συγκεκριμένη υπόθεση ήταν ότι ουδέποτε έγινε το αναφερόμενο από την ΜΚ2 περιστατικό και πως ουσιαστικά η ΜΚ2 προέβη στην καταγγελία εκδικητικά επειδή η κατηγορούμενη προχώρησε νομικά εναντίον της αναφορικά με κάποιο τοίχο για τον οποίο φαίνεται να υπάρχει διαφορά μεταξύ τους. Δεν υποβλήθηκε ποτέ όμως στην ΜΚ2 η θέση που προβλήθηκε από την κατηγορούμενη στην κυρίως εξέταση της και στη μαρτυρία της γενικότερα, ότι δηλαδή δεν έχει καμία σχέση με την υπόθεση υπό την έννοια ότι το περιστατικό δεν θα μπορούσε να είχε γίνει αφού αυτή απλά απουσίαζε από το σπίτι της. Ούτε σημειώνεται αμφισβητήθηκε η ΜΚ2 όσον αφορά την ώρα που ανέφερε ότι έλαβε χώρα το περιστατικό δηλαδή περί τις 19:00 ή της υποβλήθηκε ότι τη συγκεκριμένη ώρα η κατηγορούμενη απουσίαζε από το σπίτι. (β) Η Υπεράσπιση ουδέποτε υπέβαλε στον ΜΚ1 ότι η κατηγορούμενη τον ρώτησε για την ώρα που υπάρχει ισχυρισμός ότι προέβη στην εξύβριση και αυτός απάντησε η ώρα 13:00, ούτε ότι του είπε ότι την ώρα εκείνη ήταν στον Ιωνά Νικολάου στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και κατέθεσε χαρτί. Ακόμη δεν υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι της είπε «εντάξει κυρία Κωμοδρόμου, να πάτε στο καλό και καλύπτουν μας τα στοιχεία που μας δώσατε» ή ακόμη ότι «η ΜΚ2 δεν έχει τεκμηριώσει όσα είπε». Ούτε επίσης ότι του ανέφερε ότι μπορεί να καταθέσει cd από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που διαθέτει και της είπε ότι δεν χρειάζεται. Η Υπεράσπιση σημειώνεται όμως σχετικά δεν αμφισβήτησε ποτέ την γραπτή κατηγορία τεκμήριο 2 με βάση την οποία η κατηγορούμενη κατηγορείται ότι το επεισόδιο έγινε περί τις 19:00 και δεν υποβλήθηκε ποτέ στον ΜΚ2 ότι την κατηγόρησε ότι η εξύβριση έγινε η ώρα 13:
5. Επίσης δεν αμφισβητήθηκε ούτε η αναφερόμενη στον τεκμήριο 2 απάντηση της, η οποία σημειώνω λογικά, εφόσον της είπε ότι κατηγορείται για το ότι το επεισόδιο έλαβε χώρα η ώρα 13:00 και αυτή εκείνη την ώρα δεν ήταν σπίτι, θα έπρεπε να ήταν ανάλογη. Είναι προφανές όμως με βάση τα ανωτέρω ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί είναι ουσιώδεις και θα έπρεπε να υποβληθούν στους μάρτυρες κατηγορίας για να τους σχολιάσουν. Η πλευρά της κατηγορούμενης είχε υποχρέωση θεωρώ αυτά τα ουσιώδη θέματα να τα θέσει στους μάρτυρες κατηγορίας για να δώσουν την απάντηση τους και να μπορέσει το Δικαστήριο να αξιολογήσει τις εκατέρωθεν θέσεις και να καταλήξει στην αλήθεια. Στην υπόθεση Tekinder Pal. ν Δημοκρατίας