← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΜΑΡΙΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΗ, Αρ. Υπόθεσης: 16088/13, 10/11/2016

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΜΑΡΙΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΗ, Αρ. Υπόθεσης: 16088/13, 10/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:B185 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ:N. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 16088/13 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΜΑΡΙΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΗ Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 10 Νοεμβρίου, 2016 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Ν. Χατζηκωνσταντίνου Για τον Κατηγορούμενο: κα. Κ. Αρκάδη Κατηγορούμενος, παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος

  1. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία αμελούς οδήγησης, κατά παράβαση των άρθρων 8, 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν. 86/72, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος όπως αυτές εκτίθενται στο κατηγορητήριο ο κατηγορούμενος στις 29/4/2012, στη Λεμεσό, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KVΑ 244, στην οδό Ναβαρίνου δεν κατέβαλε την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή και προκάλεσε τροχαίο δυστύχημα. Η Μαρτυρία
  2. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της κατηγορίας, παρουσίασε ως μάρτυρα τον Αστ. 3165, Στέφανο Μαντουβάνη (ΜΚ 1) και την κα. Αριγουατί Κεμάλ (ΜΚ 2). Κατατέθηκαν συνολικά 8 Τεκμήρια.
  3. Αφού έκρινα ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου, ο κατηγορούμενος επέλεξε και κατέθεσε ενόρκως. Δεν παρουσίασε άλλους μάρτυρες.
  4. Αποτελεί μη αμφισβητούμενο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος στις 29/4/2012, περί ώρα 01:15, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KVΑ 244, στην οδό Ναβαρίνου, επιχειρώντας να στρίψει δεξιά στην οδό Ελλάδος, συγκρούστηκε με την πεζή, Αριγουατί Κεμάλ (ΜΚ 2) που επιχειρούσε να διασταυρώσει την οδό Ελλάδος. Είναι επίσης παραδεκτό από τον κατηγορούμενο ότι είχε δει την ΜΚ 2 να στέκεται στο πεζοδρόμιο προτού αυτή επιχειρήσει να διασταυρώσει. Από πλευράς κατηγορούσας αρχής επίσης δεν αμφισβητήθηκε η θέση του κατηγορουμένου ότι ανέμενε στο αλτ προτού εκκινήσει για να κάνει στροφή. Αυτό που καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο είναι αν το δυστύχημα προκλήθηκε λόγω αμέλειας του κατηγορουμένου ή αν η ΜΚ 2 διασταύρωσε με τέτοιο τρόπο που ο κατηγορούμενος δεν μπόρεσε να την αποφύγει. Η Μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής Αστ. 3161, Στέφανος Μαντουβάνης (ΜΚ 1)
  5. Ο ΜΚ 1 ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Υιοθέτησε την αστυνομική του κατάθεση ως μέρος της κυρίως του εξέτασης (Τεκμήριο 1). Μετέβη στη σκηνή, περί ώρα 01:
  6. Εκεί βρήκε το όχημα του κατηγορουμένου, τον κατηγορούμενο και την ΜΚ
  7. Η ΜΚ 2 υπέστη κάκωση κεφαλής και γνάθου και μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού με ασθενοφόρο. Το όχημα δεν υπέστη ζημιά, υπήρχε μόνο σημείο επαφής στο μπροστινό καπό δεξιά (έντυπο περιγραφής ζημιών - Τεκμήριο 6). Ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής με το οποίο συμφώνησαν και οι δύο ενεχόμενοι (Τεκμήριο 2). Ακολούθως ετοίμασε και συμμετρικό σχέδιο (Τεκμήριο 3).
  8. Ανέφερε ότι η οδός Ναβαρίνου είναι πάροδος της Ελλάδος. Στην Ναβαρίνου υπάρχει αλτ. Η ορατότητα ήταν καλή και δεν υπήρχαν εμπόδια. Υπήρχε οδικός φωτισμός από πάσσαλο της ΑΗΚ και παρακείμενα καταστήματα. Το σημείο σύγκρουσης «Χ» του το υπέδειξαν οι εμπλεκόμενοι, δεν υπήρχαν άλλα στοιχεία στη σκηνή. Η ταχύτητα του κατηγορουμένου τη στιγμή της σύγκρουσης ήταν μικρή, αφού είχε μόλις εκκινήσει από το αλτ στην οδό Ναβαρίνου, όπου βρισκόταν σε αναμονή. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 την ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου, ημερ. 28/8/2012 και ως Τεκμήριο 5 την γραπτή κατηγορία ημερ. 28/8/
  10. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν θυμόταν το χρώμα των ενδυμάτων της ΜΚ
  11. Η θέση του ήταν ότι ο κατηγορούμενος θα μπορούσε να τη δει εν πάση περιπτώσει. Η ΜΚ 2 είχε διανύσει το μισό του δρόμου, επομένως, ο κατηγορούμενος όφειλε να την δει. Ερωτήθηκε για το χρόνο αντίδρασης ενός οδηγού και απάντησε ότι διαφέρει σε κάθε πρόσωπο. Συνήθως είναι 1-2 δευτερόλεπτα. Ένα όχημα που κινείται με 50 ΧΑΩ διανύει σε 1 δευτερόλεπτο 13 μ. Τέλος ανέφερε ότι υπήρχαν άλλα δύο άτομα στη σκηνή που δεν έδωσαν κατάθεση. Δεν θυμόταν γιατί δεν προσήλθαν για να δώσουν κατάθεση. Αριγουατί Κεμάλ (ΜΚ 2)
  12. Η ΜΚ 2 υιοθέτησε την αστυνομική της κατάθεση ως μέρος της κυρίως της εξέτασης (Τεκμήριο 7, στα Αγγλικά, Τεκμήριο 8 μετάφραση στα Ελληνικά). Η θέση που προέβαλε ήταν ότι στεκόταν σε παρακείμενο πεζοδρόμιο της οδού Ελλάδος με πρόθεση να διασταυρώσει απέναντι. Κοίταξε δεξιά και αριστερά, δεν υπήρχαν αυτοκίνητα, προχώρησε και κτυπήθηκε από το όχημα του κατηγορουμένου. Δεν είχε δει το όχημα του κατηγορουμένου παρά μόνο μετά τη σύγκρουση. Αντεξεταζόμενη συμπλήρωσε ότι δεν είχε δει από που είχε έλθει το όχημα του. Ανέμενε, 5 - 10 λεπτά, προτού διασταυρώσει αφού ανέμενε, λόγω της κίνησης, τον κατάλληλο χρόνο να διασταυρώσει. Αρνήθηκε ότι έτρεξε εντός του δρόμου χωρίς να βεβαιωθεί προηγουμένως ότι ήταν ασφαλές να το πράξει. Η Μαρτυρία της Υπεράσπισης Μαρτυρία του Κατηγορουμένου
  13. Ο κατηγορούμενος, υιοθέτησε την ανακριτική του κατάθεση, Τεκμήριο 4 και ανέφερε ότι ανέμενε στο αλτ της συμβολής της οδού Ναβαρίνου με Ελλάδος με αναμμένο το δείκτη του. Είδε την ΜΚ 2 να στέκεται στο πεζοδρόμιο. Η ΜΚ 2 εισήλθε τρέχοντας στο δρόμο ενώ αυτός είχε σχεδόν στρίψει με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να την αποφύγει. Στην ανακριτική του κατάθεση ανέφερε τα ακόλουθα: «Απέναντι στο πεζοδρόμιο είδα μια γυναίκα να στέκεται. Εκκίνησα στρίβοντας δεξιά και το αυτοκίνητο μου σχεδόν ίσιωσε και την ώρα που ήμουν σε απόσταση ενάμιση μέτρο περίπου από την πεζή αυτή έτρεξε μέσα στο δρόμο από αριστερά προς δεξιά δηλαδή από τα αριστερά μου προς δεξιά. Εγώ αμέσως πάτησα στόπερ και αυτή κτύπησε στο μπροστινό καπό.»
  14. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα που όμως δεν εμπόδιζαν την ορατότητα του. Αρνήθηκε ότι η ΜΚ 2 επέδειξε την πρόθεση της να διασταυρώσει κοιτάζοντας δεξιά και αριστερά. Αξιολόγηση Αξιολόγηση Αστ. 3161, Στέφανου Μαντουβάνη (ΜΚ 1)
  15. Τα προσόντα του μάρτυρα, ως επίσης οι μετρήσεις του και τα ευρήματα του στη σκηνή δεν αμφισβητήθηκαν. Αντίθετα, με την αντεξέταση υποβλήθηκαν ερωτήσεις κυρίως διευκρινιστικής φύσεως. Δέχομαι τα προσόντα του μάρτυρα, και τον μάρτυρα ως αξιόπιστο. Δέχομαι τη μαρτυρία του, δηλαδή τις μετρήσεις του, την περιγραφή των δρόμων και ορατότητας - με βάση τις συνθήκες που περιέγραψε - της διασταύρωσης, των ζημιών και των ευρημάτων στη σκηνή, στην ολότητα της. Τα όσα αναφέρθηκαν μετά από ερωτήσεις της συνηγόρου υπεράσπισης, για το χρόνο αντίδρασης και της απόστασης που καλύπτει όχημα αφού εφαρμοστούν τα φρένα του, δεν διασυνδέθηκαν με τα επίδικα θέματα ούτε εξηγήθηκε η σχετικότητα τους, σε συνάρτηση με την υπόλοιπη μαρτυρία, οπότε δεν τα έλαβα υπόψη μου. Αξιολόγηση Αριγουατί Κεμάλ (ΜΚ 2)
  16. Από τα λεχθέντα της είναι φανερό ότι δεν είδε ούτε αντιλήφθηκε το όχημα του κατηγορουμένου προτού αρχίσει να διασταυρώνει, επομένως ο έλεγχος του δρόμου, από πλευράς της δεν ήταν επαρκής. Ούτε ενδεδειγμένο ήταν και το σημείο που επιχείρησε να διασταυρώσει, διαμέσου δηλαδή της συμβολής. Αν και δεν μου φάνηκε προσπάθεια από πλευράς της να παρουσιάσει, ευνοϊκή προς την ίδια εικόνα, δεν κρίνω τη μάρτυρα αξιόπιστη. Η μαρτυρία της ήταν ασαφής ως προς το χρονικό σημείο που επέλεξε να διασταυρώσει, αν δηλαδή ήταν πριν την εκκίνηση του οχήματος του κατηγορουμένου ή μετά. Αξιολόγηση Κατηγορουμένου
  17. Εξέτασα τη μαρτυρία του σε συσχετισμό με τα αναντίλεκτα γεγονότα και συγκεκριμένα ότι ήταν σταματημένος στο αλτ προτού εκκινήσει και το σημείο σύγκρουσης. Η πεζή κτυπήθηκε στα 3 μ. από τη βασική γραμμή μέτρησης. Το σημείο σύγκρουσης δεν αμφισβητείται. Η βασική γραμμή μέτρησης τέμνει το στόμιο της Ναβαρίνου εκεί που ενώνεται με την Ελλάδος. Το πλάτος της οδού Ελλάδος κυμαίνεται από 6.6 μ. σε 8.3 μ. Η ΜΚ 2 επομένως κτυπήθηκε στο μέσο, περίπου, του δρόμου. Η εκδοχή του ήταν ότι η ΜΚ 2 εισήλθε στο δρόμο τρέχοντας όταν τους χώριζε απόσταση 1½ μ. και ενώ είχε σχεδόν ευθυγραμμίσει το όχημα του. Βλέποντας τη διάταξη του δρόμου και λαμβάνοντας υπόψη μου τα αναντίλεκτα γεγονότα, ότι δηλαδή είχε μόλις εκκινήσει από το αλτ και ότι κινείτο με χαμηλή ταχύτητα, αποδέχομαι την εκδοχή του ότι η ΜΚ 2 εισήλθε τρέχοντας στο δρόμο ως αξιόπιστη. Ευρήματα
  18. Πέραν των όσων ανέφερα στην παρ. 4 πιο πάνω καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα:

(1)Η ΜΚ 2 επιχείρησε να διασταυρώσει, από ανατολικά προς δυτικά, την οδό Ελλάδος σε μέρος όπου η Ελλάδος ενώνεται με το στόμιο της Ναβαρίνου.
(2)Ο κατηγορούμενος εκκίνησε από το αλτ της Ναβαρίνου με την Ελλάδος και επιχείρησε στροφή, με νότια κατεύθυνση. Αφού εκκίνησε κινήθηκε με χαμηλή ταχύτητα. Η ορατότητα του κατηγορουμένου δεν εμποδιζόταν στο συγκεκριμένο σημείο του δρόμου.
(3)Η ΜΚ 2 άρχισε να διασταυρώνει αφού ο κατηγορούμενος εκκίνησε από το αλτ επιχειρώντας στροφή δεξιά. Η ΜΚ 2 κτυπήθηκε σε σημείο, περίπου στα μέσα του δρόμου, 3 μ. ανατολικά της βασικής γραμμής μέτρησης. Η ΜΚ 2 εισήλθε στο δρόμο τρέχοντας. Νομική Πτυχή
  1. Σύμφωνα με το άρθρο 8[1] του Ν. 86/72 σε κατηγορία αμελούς οδήγησης πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός, το όχημα οδηγείτο, το όχημα ήταν μηχανοκίνητο, το όχημα οδηγείτο σε δρόμο και το όχημα οδηγείτο χωρίς την δέουσα προσοχή και επιμέλεια (βλ. Archbold, Magistrates' Courts Criminal Practice 2013, σελ.1226 - 1227, §17-31[2]).
  2. Η οδήγηση προϋποθέτει την άσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης, κατά παράβαση του άρθρου 8 του Ν. 86/72, είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση άσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού (βλ. Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 AAΔ 68, 73, με αναφορά στις Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(1982)1 ΑΑΔ 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 202) 17. Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1, 4). 18. Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεαστεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υπόθεσης για να αποφασιστεί:
(1)η φύση του καθήκοντος, και
(2)όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του, κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει (βλ. Σωκράτους, ανωτέρω). 19. Η συμπεριφορά ενός οδηγού εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου και όχι του οδηγού που ενέχεται (βλ. Markantonis v Demakis
(1989)1 CLR 387, 392). Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός (βλ. Σωκράτους, ανωτέρω). Ο προσδιορισμός του καθήκοντος ενός εκάστου ποικίλλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή (βλ. Markantonis, ανωτέρω). Το καθήκον για τη λήψη μέτρων προφύλαξης μορφοποιείται ενόψει κινδύνου ο οποίος διαφαίνεται κατά λογική πρόβλεψη (βλ. Βίκης v Νεοφύτου
(1990)1 ΑΑΔ 345, 350). Η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια (βλ. Σωκράτους, ανωτέρω). 20. Στην Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 475, 483, κρίθηκε ότι η αμέλεια ως πραγματικό γεγονός συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Γενικά, εφόσον η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η παράλειψη λήψης μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια. 21. Ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Constantinou ν. Katsouris
(1975)1 CLR 188, 192). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Nicolaides ν. Economides
(1963)2 CLR 78, 84). Συμπεράσματα
  1. Εξέτασα με ιδιαίτερη προσοχή την προβληθείσα ενώπιον μου επιχειρηματολογία σε συνάρτηση με τα ευρήματα μου και την παρατεθείσα νομολογία.
  2. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου ανέφερε ότι το δικαίωμα του πεζού στη χρήση δρόμου είναι το ίδιο με εκείνο του οδηγού μηχανοκινήτου οχήματος. Ο βαθμός της απαιτούμενης προσοχής που αναμένεται από πεζό όταν διασταυρώνει για τη δική του ασφάλεια είναι αυτή του μέσου λογικού ανθρώπου. Βαρύνεται με την υποχρέωση να κινείται με την συνεχή προσοχή του στραμμένη στο δρόμο (βλ. Jamal Ismail v Αντωνίου κ.α. ECLI:CY:AD:2014:A107, Πολ. Εφ. 333/09, 12/2/2014 με αναφορά στις Αβραάμ ν. Στυλιανού
(2002)1 ΑΑΔ 50, Κυριάκου ν. Φινοπούλου
(2002)1 ΑΑΔ 1950, Συκοπετρίτης ν. Χριστοδούλου
(2004)1 ΑΑΔ 218). Περαιτέρω, όπως αναφέρθηκε στην Murrel v Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 217, 223-224, παρουσία ενήλικου πεζού στο κράσπεδο του δρόμου δεν υποδηλώνει αφ' εαυτής την ύπαρξη κινδύνου έναντι του οποίου πρέπει να ληφθούν προφυλακτικά μέτρα.
  1. Στην προκειμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος δέχθηκε ότι είχε δει την ΜΚ 2 στο πεζοδρόμιο. Η ορατότητα του δεν εμποδιζόταν. Διαπίστωσα επίσης ότι η ΜΚ 2 διένυσε κάποια απόσταση μέχρι το σημείο σύγκρουσης αφού έφτασε στο μισό, περίπου, του δρόμου. Η ΜΚ 2 άρχισε να διασταυρώνει σε σημείο του δρόμου απέναντι από τη συμβολή μόλις εκκίνησε ο κατηγορούμενος, τρέχοντας. Οι περιστάσεις επομένως ήταν τέτοιες που, στην απουσία μαρτυρίας ότι ο κατηγορούμενος μπορούσε να λάβει μέτρα προφύλαξης και να αποφύγει τη σύγκρουση, μου δημιουργείται αμφιβολία ότι, έστω και εν μέρει, είχε ευθύνη για την πρόκληση της σύγκρουσης.
  2. Στη βάση των ευρημάτων μου δεν μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος είχε ευθύνη στην πρόκληση του δυστυχήματος. Κατάληξη
  3. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται σε σχέση με την κατηγορία που αντιμετωπίζει. Υπ.).................................................. Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Final/ Negligent driving/ Law 86/72, s.
  4. Αναφορά: Ποινική/ Τελική/ Αμελής Οδήγηση/ Ν.86/72, άρθρο
  5. [1]
  6. Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού μη καταβάλλων την προσήκουσαν επιμέλειαν και προσοχήν ή μη επιδεικνύων εύλογον μέριμναν δι' έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδόν, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν διά διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας 1000 λίρες ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης. [2] The elements of this offence that the prosecution must prove are that: - the defendant was the driver; - the vehicle was being driven; - the vehicle was a mechanically propelled vehicle; - the vehicle was being driven on a road or other public place; - the vehicle was being driven without due care and attention; cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.