Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. JUMA ELHAJ, Αρ. Υπόθεσης: 24174/14, 7/11/2016

(4)του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου, 119

(1)/2000, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 212

(1)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 18η Απριλίου 2014 στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού, άσκησε βία στην κόρη του Remas Juma από τη Λεμεσό που προκάλεσε άμεσα πραγματική σωματική βλάβη σε αυτήν. Παρεμβάλλω εδώ ότι η 2η κατηγορία, την οποία αντιμετώπιζε ο κατηγορούμενος με βάση το αρχικό Κατηγορητήριο, έχει διακοπεί από την Κατηγορούσα Αρχή και ο κατηγορούμενος εν σχέση με αυτήν απαλλάχτηκε. Για την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής, κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τέσσερις μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση, ο κατηγορούμενος επέλεξε να μην αναφέρει οτιδήποτε και πιο συγκεκριμένα το δικαίωμα της σιωπής. Επίσης δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες. Ήδη από το σημείο αυτό, αναφέρω ότι ήταν δικαίωμα του κατηγορούμενου να μην πει οτιδήποτε και εκ της επιλογής του αυτής δεν μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα ενοχής. Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας, ο ευπαίδευτος Συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής αγόρευσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ από δικής της πλευράς η ευπαίδευτη Συνήγορος του κατηγορούμενου παρέδωσε στο Δικαστήριο γραπτή αγόρευση και πρόσθεσε περαιτέρω προφορικά κάποια πράγματα. Όσα ανέφεραν οι Συνήγοροι είναι καταγεγραμμένα στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν θα τα επαναλάβω. Αναφέρω απλά ότι τόσο οι προφορικές αγορεύσεις, όσο και η γραπτή αγόρευση που κατατέθηκε, λαμβάνονται υπόψη. Όπου κριθεί σκόπιμο θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω. Επίσης αναφέρω, ότι το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων, βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο της, χωρίς το Δικαστήριο στο παρόν σημείο να προβαίνει σε εκτενή παράθεση περίληψης της, αλλά αυτό θα γίνει όπου και στον βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. Είχα την ευκαιρία μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεσαν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλέπε σχετικά Ζαβρού v. Χαραλάμπους, Ποινική Έφεση 9163, ημερομηνίας 24/09/1997, Αθανασίου v. Κουνούνη, Ποινική Έφεση 9061, ημερομηνίας 29/05/1997 και Καρεκλά v. Κλεάνθους, Ποινική Έφεση 9161, ημερομηνίας 24/05/1997). Ως Μ.Κ.1, κατέθεσε η Αστυφύλακας 5195 Άντρη Αριστείδου, η οποία υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της Τεκμήριο
2. Στην κατάθεση της δε, αναφέρει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες βρέθηκαν στα γραφεία της ΥΑΜ, όπου βρισκόταν καθήκον στις 23/04/2014, η μάρτυρας 1 στο Κατηγορητήριο, μαζί με τα ανήλικα παιδιά της, ένα εκ των οποίων είναι το αναφερόμενο στις λεπτομέρειες αδικήματος. Είδε σε κάποια στιγμή είπε στο δεξί χέρι του εν λόγω ανήλικου ένα τραύμα και η ανήλικη είπε «Παπά έκαμε το». Η μητέρα της δε στη συνέχεια, είπε ότι προκλήθηκε από τσιγάρο το οποίο έκαμε ο σύζυγος της πριν λίγες μέρες. Στην αντεξέταση της, είπε ότι δεν αντιλήφθηκε η μικρή να είπε αυτό το πράγμα λόγω πλύσης εγκεφάλου από τη μητέρα της. Η μάρτυρας αυτή μου έκανε πολύ καλή εντύπωση και αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Απάντησε ευθέως και άμεσα στις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν, ενώ σημειώνω ότι η μαρτυρία της αφορούσε γεγονότα που η ίδια γνώριζε ή και περιήλθαν στη δική της αντίληψη. Η Μ.Κ.2 Χριστιάνα Χρίστου, εργάζεται στο Γραφείο Ευημερίας. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της, τεκμήριο 3, εις την οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι όπως της ελέχθη από τη μητέρα της ανήλικης, ο κατηγορούμενος με τσιγάρο που κρατούσε έκαψε επίτηδες το δεξί χέρι του παιδιού, δηλαδή της ανήλικης που αναφέρεται στο Κατηγορητήριο, προκαλώντας της ελαφρύ έγκαυμα. Στην αντεξέταση της είπε ότι όσα ανέφερε πιο πάνω, της τα είπε η σύζυγος του κατηγορούμενου. Η μαρτυρία της επίσης γίνεται αποδεκτή. Η μάρτυρας αυτή κατέθεσε ότι γνώριζε και εν πάση περιπτώσει η μαρτυρία της δεν έχει αμφισβητηθεί. Ως Μ.Κ.3, κατέθεσε ο Αστυφύλακας 2244 Δημήτρης Καρακώστα. Ο μάρτυρας αυτός υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του Τεκμήριο 6, ανέφερε ότι συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης (βλ. Τεκμήριο 7) και του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο. Αυτός απάντησε «ΟΚ». Έλαβε επίσης ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο (βλ. Τεκμήριο 8), με βάση την οποία ο τελευταίος αρνείται οποιαδήποτε ανάμειξη στην υπόθεση. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι πέραν των ενεργειών πιο πάνω, έλαβε το γραπτό παράπονο της παραπονούμενης (βλ. Τεκμήριο 9). Και η μαρτυρία του συγκεκριμένου μάρτυρα γίνεται αποδεκτή. Κατέθεσε για τις ενέργειες του, ενώ η μαρτυρία του δεν έχει αμφισβητηθεί. Τελευταίος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, Μ.Κ.4, ήταν ο γιατρός Γιαννάκης Καυκαλιάς. Ο μάρτυρας αυτός αναγνώρισε το ιατρικό έντυπο Τεκμήριο 10 και την υπογραφή του σε αυτό και υιοθέτησε το περιεχόμενο του. Σε αυτό αναφέρει ότι στις 25/04/2014 εξέτασε το πρόσωπο που αναφέρεται, δηλαδή την ανήλικη, η οποία συνοδευόταν από τη μητέρα της και η οποία ανέφερε ότι προ επτά ημερών ο πατέρας δημιούργησε έγκαυμα στη μικρή στη δεξιά πηχεοκαρπική χώρα, φέρει δερματική (επιφανειακή) εκδορά σε στάδιο επούλωσης στη δεξιά πηχεοκαρπική χώρα έσω πλάγια. Κατά την αντεξέταση του, συμφώνησε με υποβολή ότι δεν μπορεί να καθορίσει με βεβαιότητα πότε ακριβώς έγινε αυτή η εκδορά, ενώ περαιτέρω συμφώνησε με υποβολή ότι μπορεί η εκδορά αυτή να προήλθε από κάποια άλλη αιτία. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Έδωσε άμεσες και σαφείς απαντήσεις σε ό,τι ρωτήθηκε, ενώ και η μαρτυρία του δεν έχει αμφισβητηθεί. Εξάλλου παρεμβάλλω εδώ ότι σχετική για όλους τους μάρτυρες κατηγορίας, είναι και η δήλωση της κυρίας Αντωνιάδου σήμερα κατά την αγόρευση της εν σχέση με το αξιόπιστο της μαρτυρίας τους. Τώρα έρχομαι σε άλλη μαρτυρία που εβρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι πρώτα η κατάθεση του Αστυφύλακα 3912 Χ. Σταύρου Τεκμήριο 4, η οποία κατατέθηκε εκ συμφώνου ως παραδεκτή. Ο εν λόγω Αστυφύλακας κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο και αυτός απάντησε «Δεν παραδέχομαι». Η γραπτή κατηγορία κατατέθηκε επίσης εκ συμφώνου ως παραδεκτή και έγινε Τεκμήριο
3. Επίσης είναι η κατάθεση της μάρτυρος 1 στο Κατηγορητήριο, συζύγου του κατηγορούμενου και μητέρας του ανήλικου που αναφέρεται στο Κατηγορητήριο, η οποία όπως έχει ήδη αναφερθεί κατατέθηκε μέσω του Μ.Κ.3 ως Τεκμήριο
4. Τα λεχθέντα όμως του προσώπου αυτού μέσω της κατάθεσης της, αλλά και αναφορές που έκαναν οι μάρτυρες κατηγορίας 1, 2 και 4 για ό,τι τους είπε το πρόσωπο αυτό, είναι εξ ακοής μαρτυρία. Με γνώμονα δε τη γραμμή που τήρησε εξαρχής η Υπεράσπιση και τη θέση του κατηγορούμενου ο οποίος αμφισβητεί την αλήθεια των όσων είπε η σύζυγος του και αρνείται ενοχή και λαμβάνοντας υπόψη τις παραμέτρους αξιολόγησης τέτοιας μαρτυρίας όπως αυτές καθορίζονται κατά τρόπο μη εξαντλητικό από το άρθρο 27 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9 μετά των συναφών τροποποιήσεων, αναφέρω τα εξής: α) Η Κατηγορούσα Αρχή παρέλειψε να παρουσιάσει την μάρτυρα αυτή στο Δικαστήριο ως μάρτυρα κατηγορίας. Σχετικά για τον λόγο της μη παρουσίας της στο Δικαστήριο, είναι όσα ανέφερε σήμερα ο κύριος Μανώλη και συγκεκριμένα ότι το πρόσωπο αυτό αναχώρησε από την Κύπρο στις 19/06/2015 και έκτοτε βρίσκεται στο εξωτερικό. β) Με αυτά υπόψη όμως είναι σαφές ότι εφόσον η Κατηγορούσα Αρχή δεν μπόρεσε να παρουσιάσει τη μάρτυρα για τον λόγο που αναφέρθηκε, ούτε και η Υπεράσπιση μπορούσε να το πράξει, κλητεύοντας δηλαδή την μάρτυρα για αντεξέταση δυνάμει του δικαιώματος που παρέχεται από τις διατάξεις του άρθρου 26 του Κεφ. 9 (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Γεωργίου

(2006)2 Α.Α.Δ. 217). γ) Η μη προσαγωγή της εν λόγω μάρτυρος στο Δικαστήριο ως μάρτυρα κατηγορίας προκειμένου να υποστεί τη βάσανο της αντεξέτασης, κρίνω ότι στέρησε από την Υπεράσπιση τη δυνατότητα να θέσει τις δικές της τοποθετήσεις και συνάμα να αντικρούσει διά του δικαιώματος της αντεξέτασης τις θέσεις που η Κατηγορούσα Αρχή προώθησε μέσα από το περιεχόμενο της εξ ακοής μαρτυρίας και στρέφονται ευθέως προς το πρόσωπο του κατηγορούμενου. Παραπέμπω επίσης σχετικά στις υποθέσεις Nikiforos Technologies v. Χρίστου, Ποινική Έφεση 18/12, ημερομηνίας 16/04/2014 όπως και στην R v. Shabir

(2012)Crim. 2564, αλλά και στο σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' στις σελίδες 322‑323 όπου πραγματεύονται ακριβώς το θέμα αυτό. Στη βάση συνεπώς των πιο πάνω δεδομένων και παραμέτρων αξιολόγησης, το Δικαστήριο αποδίδει μηδενική βαρύτητα στη μαρτυρία αυτή. Με βάση αυτά, τα ευρήματα μου συνεπώς προκύπτουν από την υπόλοιπη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή. Όμως με βάση αυτά παρατηρώ ότι μαρτυρία που να πείθει στον απαιτούμενο βαθμό ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα δεν υπάρχει. Διότι εκτός της μαρτυρίας της μητέρας της ανήλικης, η μόνη άλλη μαρτυρία είναι η μεταφορά από τη Μ.Κ.1 της φράσης της ανήλικης «Παπά έκαμε το». Όμως αυτή η φράση από μόνη της, εκτός του ότι πρόκειται για εξ ακοής μαρτυρία από ένα παιδί δύο χρονών και 8 μηνών περίπου κατά τον επίδικο χρόνο, με δεδομένη μάλιστα τη μαρτυρία της Μ.Κ.1 η οποία ανέφερε ότι μετά από αυτό και λόγω του ότι δεν μπορούσε να συνεννοηθεί με την ανήλικη, μίλησε με τη μητέρα της και χωρίς άλλη μαρτυρία για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προκλήθηκε το τραύμα, σε συνάρτηση και με τη μαρτυρία Καυκαλιά ότι δεν μπορεί να καθορίσει με βεβαιότητα πότε ακριβώς έγινε το τραύμα το οποίο δεν μπορεί να αποκλειστεί να προκλήθηκε από άλλη αιτία, πέραν δηλαδή αυτής που ανέφερε η μητέρα και καταγράφεται στο Τεκμήριο 10, δεν μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα ενοχής πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνεπώς για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και αθωώνω τον κατηγορούμενο στην 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ......................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο