Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΤΗΙ ΤΗΑΙ NGUYEN, Αρ. Υπόθεσης: 1278/2016, 7/11/2016

(1)(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, η κατηγορούμενη την 27η Σεπτεμβρίου 2015 στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού, σε δημόσιο χώρο, δηλαδή στην οδό Ανεξαρτησίας, επιδίδετο σε άγρα πελατών. Παρεμβάλλω εδώ ότι εν τω μεταξύ το άρθρο 188Α αντικαταστάθηκε. Αυτό έγινε με το Ν.31

(1)/16, που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα την 31.3.16. Αυτό βέβαια δεν επηρεάζει την παρούσα υπόθεση, εις την οποία η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει το αδίκημα του άρθρου 188

(1)(α) όπως ίσχυε κατά την ημερομηνία που υπάρχει ισχυρισμός ότι διέπραξε το αδίκημα. Για την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσαν δύο μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση, η κατηγορούμενη κατέθεσε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες. Σημειώνεται επίσης ότι έγιναν παραδεκτά γεγονότα το περιεχόμενο της κατάθεσης της Αστ. 372 Σωκράτους (Τεκμήριο 9) καθώς επίσης ότι «στις 27.9.15 η αστυφύλακας 3126 στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων Λεμεσού κατηγόρησε γραπτώς την κατηγορούμενη με την βοήθεια διερμηνέα και αυτή απάντησε δεν παραδέχομαι». Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας, η ευπαίδευτη συνήγορος της κατηγορούσας αρχής αγόρευσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου ενώ η ευπαίδευτη συνήγορος της κατηγορούμενης παρέδωσε στο Δικαστήριο γραπτή αγόρευση και πρόσθεσε προφορικά κάποια πράγματα. Όσα ανέφεραν οι συνήγοροι είναι καταγραμμένα στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν θα τα επαναλάβω. Αρκεί να αναφέρω ότι οι αγορεύσεις έχουν μελετηθεί ενδελεχώς από το Δικαστήριο. Όπου κριθεί σκόπιμο θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων και των παραδεκτών γεγονότων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο της χωρίς το Δικαστήριο στο παρόν σημείο να προβαίνει σε εκτενή παράθεση περίληψης της αλλά αυτό θα γίνει όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Ως ΜΚ1 κατέθεσε ο Αστ. 4096 Παναγιώτης Παναγιώτου. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε στις ενέργειες του, που αφορούσαν ουσιαστικά την παραλαβή των τεκμηρίων, που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως Τεκμήρια 3 - 7, από τους συναδέλφους του, δηλαδή τον ΜΚ2 και την Αστ. 3728, και τη φύλαξη τους σε ασφαλές μέρος στον Αστυνομικό Σταθμό. Διευκρίνισε ότι δεν σφράγισε ο ίδιος τους φακέλους που περιείχαν μέσα τα τεκμήρια αυτά. Ο ίδιος γνωρίζει μόνο αυτό που γράφουν πάνω οι φάκελοι. Επίσης είπε ότι δεν γνωρίζει ο ίδιος τι ακριβώς βρέθηκε στην τσάντα της κατηγορουμένης. Η δική του κατάθεση έγινε βάση των καταθέσεων που είχε από τους δύο συναδέλφους του. Ο μάρτυρας συνάγεται από τα πιο πάνω ότι κατέθεσε μόνον ότι γνώριζε και για τις δικές του ενέργειες. Έδωσε άμεσες και σαφείς απαντήσεις σε ότι ρωτήθηκε και δεν προέκυψε σε καμία περίπτωση αμφιβολία για την αξιοπιστία του. Ήταν κρίνω ειλικρινής. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Ως ΜΚ2 κατέθεσε ο Αστ. 5290 Γιώργος Παλάζη. Εξ΄ αρχής αναφέρω ότι η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Παρακολούθησα τον μάρτυρα με πολύ μεγάλη προσοχή ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του. Μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Έδωσε άμεσες και σαφείς απαντήσεις ενώ η αξιοπιστία του ουδόλως έχει κλονισθεί κατά την αντεξέταση του. Μάλιστα θα μπορούσε να λεχθεί χαρακτηριστικά ότι ο μάρτυρας με τις απαντήσεις του και τον φυσικό τρόπο που κατέθετε δεν άφησε οποιαδήποτε περιθώρια για να τεθούν υπό αμφισβήτηση η αξιοπιστία του και η αλήθεια των όσων κατέθετε. Εν πάση περιπτώσει ο μάρτυρας δεν είχε κανένα λόγο να μην πει την αλήθεια. Εν κατακλείδι κατέθεσε κρίνω τα γεγονότα όπως ακριβώς εξελίχθηκαν και δεν έχω αμφιβολία για τούτο. Έρχομαι τώρα στην Κατηγορούμενη, και αναφέρω ευθέως ότι δεν θα μπορούσα σε καμία περίπτωση να αποδεχτώ την μαρτυρία της. Η αναξιοπιστία της κατηγορουμένης και της εκδοχής της υπεράσπισης γενικότερα σημειώνω φάνηκε από την πρώτη στιγμή της κυρίως εξέτασης της. Όλα όσα ανέφερε στην κυρίως εξέταση, δηλαδή ότι περίμενε ταξί στο δρόμο αλλά σταμάτησε δίπλα της ένα αυτοκίνητο στο οποίο εκτός από τον οδηγό καθόταν δίπλα μια συμπατριώτισσα της και της ζήτησε να πάει μαζί της στο κέντρο της πόλης, ότι μόλις έφτασαν στο κέντρο κατέβηκε τόσο η ίδια όσο και η συμπατριώτισσα της από το αυτοκίνητο και πήγαν στα κοντινά καταστήματα για να αγοράσουν ρούχα, ότι σε κάποια στιγμή ξαφνικά η άλλη κοπέλα ήθελε να πάει αποχωρητήριο και της είπε να περιμένει 5 λεπτά και να της κρατήσει την ομπρέλα της, ακούστηκαν για πρώτη φορά στη δική της μαρτυρία και δεν υποβλήθηκαν ποτέ στον ΜΚ2 για σχολιασμό. Ας σημειωθεί ότι δεν αμφισβητήθηκε ποτέ η θέση του ΜΚ2 ότι η κατηγορούμενη κατέβηκε μόνη της από το αυτοκίνητο, το οποίο οδηγούσε ένας ηλικιωμένος, όπου καθόταν στη θέση του συνοδηγού και όχι στα πίσω καθίσματα όπως ήταν η δική της θέση στη μαρτυρία της. Επίσης εκτός του ότι δεν υποβλήθηκε ποτέ στον ΜΚ2 ότι η κατηγορούμενη κατέβηκε από το αυτοκίνητο με μια άλλη κοπέλα, δεν του υποβλήθηκε επίσης ότι μαζί με άλλη κοπέλα πήγαν στα καταστήματα και να του ζητηθεί να πει αν είδε την άλλη κοπέλα και αν είδε τις δύο να μιλούν μεταξύ τους και να δίνει η άλλη κοπέλα στην κατηγορούμενη την ομπρέλα της. Αντίθετα η μαρτυρία του ΜΚ2 (βλ. κατάθεση Τεκμήριο 8) με βάση την οποία φαίνεται να ήταν μόνη της από τη στιγμή που κατέβηκε από το αυτοκίνητο και συνεχώς στο οπτικό του πεδίο μέχρι τη στιγμή που τον πλησίασε, παρέμεινε αναντίλεκτη. Επίσης δεν υποβλήθηκε ποτέ στον ΜΚ2 ότι μπήκε καθ΄ οιανδήποτε στιγμή σε κάποιο κατάστημα. Αντίθετα του υποβλήθηκε με δεδομένη τη θέση του ότι κοίταζε καταστήματα η κατηγορούμενη ότι από την πλευρά που μπήκε η κατηγορούμενη, από τη γωνιά της Ανεξαρτησίας και Θέμιδος, δεν υπάρχουν βιτρίνες καταστημάτων αλλά μόνο καφετέριες. Όχι μόνο δεν μπήκε σε κάποιο κατάστημα δηλαδή αλλά ούτε και βιτρίνες καταστημάτων δεν κοίταζε. Επίσης δεν υποβλήθηκε ποτέ στον ΜΚ2 ότι είναι αυτός που πλησίασε την κατηγορούμενη όπως δηλαδή ήταν η θέση της κατηγορουμένης και όχι το αντίθετο. Η μαρτυρία του ΜΚ2 ότι καθόταν στο παγκάκι και ήρθε κοντά του η κατηγορουμένη έμεινε επίσης αναντίλεκτη. Στην υπόθεση Tekinder Pal. ν Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551, αναφέρθηκαν τα εξής: « Είναι γνωστή η νομική θεώρηση του θέματος. Η υπεράσπιση οφείλει να θέσει τα ζητήματα που έχει κατά νουν στους μάρτυρες κατηγορίας ώστε να έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν δεόντως. Ο κανόνας δεν διαφοροποιείται μεταξύ αστικών και ποινικών υποθέσεων. Η κλασσική τοποθέτηση επί του θέματος αφορούσε το αστικό δίκαιο. Έτσι στην Adidas Sportshunfabriken Adi Dassier KG v The Jonitexo Ltd

(1087)1 CLR 383, λέχθηκε ακριβώς ότι στο επίκεντρο του αντιπαραθετικού συστήματος δικαιοσύνης, πρέπει να τίθεται η θέση της υπεράσπισης στους μάρτυρες του ενάγοντος, το δε Δικαστήριο στην απουσία ικανής δικαιολογίας ως προς το λόγο της παράλειψης, δικαιούται να αγνοήσει την μονομερώς τεθείσα εκδοχή που προέρχεται από τον ένα και μόνο των διαδίκων. Το πώς θα ενεργήσει το Δικαστήριο εξαρτάται βεβαίως και από το ουσιώδες ή μη του παραλειφθέντος ισχυρισμού. Σχετική είναι και η υπόθεση Βάσος Τάκη ν Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ

1. Σημαντική στο θέμα ήταν η προβληθείσα υπεράσπιση περί κακοποίησης του εφεσείοντα. Η θέση αυτή προβλήθηκε όμως για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του εφεσείοντα στις 18.9.09, ενώ κατά τη συνέχιση της κυρίως εξέτασης του Δαμιανού Χατζηχριστοφή, ΜΚ5 στις 27.3.2009, μετά το πέρας της διαδικασίας της δίκης εντός δίκης, η ανακριτική κατάθεση του εφεσείοντα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6, χωρίς καμιά ένσταση, στη δε συνοπτική αντεξέταση του, ουδέν τέθηκε από την υπεράσπιση. Ορθά επομένως το Κακουργιοδικείο αναφέρθηκε στο σημείο αυτό ως πλήττον την αξιοπιστία της γενικότερης εκδοχής των εφεσειόντων. ..» Εφαρμόζοντας συνεπώς την πιο πάνω αρχή και στη δική μας περίπτωση, κρίνω ακριβώς ότι η εκ των υστέρων προβολή των πιο πάνω ουσιωδών ισχυρισμών, δεν είναι αποδεκτή. Συνεπώς η σχετική μαρτυρία που αφορά τα πιο πάνω σημεία, ούτως ή άλλως δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή, ενώ περαιτέρω κρίνω ότι η αξιοπιστία της γενικότερης εκδοχής της Υπεράσπισης, έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, ακριβώς με την μη προβολή εξαρχής καθαρών θέσεων ενώπιον του Δικαστηρίου. Παραπέμπω επίσης σχετικά στο σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», σελίδες 720 -
2. Η αναξιοπιστία της εκδοχής της Υπεράσπισης όμως συνάγεται επίσης όπως γίνεται αντιληπτό και ως εκ της διάστασης μεταξύ της μαρτυρίας της κατηγορουμένης εν σχέση με θέσεις που υποβλήθηκαν στο ΜΚ2, όπως επίσης από τα πιο κάτω. Συγκεκριμένα, εντοπίζονται στη μαρτυρία της οι εξής ουσιώδεις αντιφάσεις: α) Κατά την κυρίως εξέταση είπε ότι μπήκαν με την άλλη κοπέλα στα καταστήματα αλλά δεν αγόρασαν τίποτε και βγήκαν έξω. Κατά την αντεξέταση εξηγούσε στο Δικαστήριο τι αγόρασε από το κατάστημα. Ας σημειωθεί εν πάση περιπτώσει ότι τέτοια θέση δεν υποβλήθηκε στον ΜΚ2 και σχετικά με την παράλειψη αυτή παραπέμπω σε όσα αναφέρω πιο πάνω. β) Ας σημειωθεί ότι στην κυρίως εξέταση της είπε ότι πήγαν στα κοντινά καταστήματα για να αγοράσουν ρούχα. Μετά πάλιν χρησιμοποιεί πληθυντικό και λέει ότι βγήκαν από τα καταστήματα χωρίς να αγοράσουν τίποτε. Όταν στην αντεξέταση της ετέθη ότι ήταν Κυριακή και ερωτήθηκε αν ήταν ανοικτά τα καταστήματα, είπε ότι είχε ένα κατάστημα ανοικτό. Τα πολλά καταστήματα έγιναν δηλαδή ένα, αλλά αντιλήφθηκα να λέει τούτο ακριβώς επειδή συνειδητοποίησε όταν της υποβλήθηκε η ερώτηση ότι αν συμφωνήσει ότι ήταν κλειστά τότε όσα ανέφερε θα κατέρρεαν. Εν πάση περιπτώσει επαναλαμβάνω και εδώ ότι η μαρτυρία του ΜΚ2 ότι μόνο κοιτούσε τα καταστήματα παρέμεινε αναντίλεκτη και συνεπώς είτε σε ένα λέει ότι μπήκε είτε σε πολλά δεν γίνεται ούτως ή άλλως αποδεκτό. γ) Είπε στην αρχή της αντεξέτασης της ότι δεν γνωρίζει την ελληνική γλώσσα. Δεν μιλά είπε ούτε ελληνικά ούτε αγγλικά και χρησιμοποιεί τη γλώσσα του σώματος για όλους. Μετά είπε ότι στην Κύπρο είναι τα τελευταία 6,5 χρόνια και πως χρησιμοποιεί λίγες λέξεις ελληνικά και λίγες αγγλικά. Εν πάση περιπτώσει σημειώνω εδώ ότι το γεγονός ότι είναι στην Κύπρο 6,5 χρόνια και εργάζεται με Κύπριους εργοδότες, όπως είπε, είναι λογικό κάποια ελληνικά να μπορεί να αντιληφθεί και κάποιες λέξεις να μπορεί να μιλά. Προς ενίσχυση του τελευταίου σημείου πιο πάνω θα ήθελα να σημειώσω και το εξής, το οποίο αποτέλεσε θέμα αντεξέτασης της κατηγορούμενης αλλά περαιτέρω έγινε και αναφορά στην αγόρευση της κατηγορούσας αρχής. Είναι γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της διαδικασίας και ειδικότερα της αντεξέτασης της κατηγορούμενης, παρακολουθώντας την προσεκτικά αντιλήφθηκα ότι υπήρχε σε κάποιες ερωτήσεις αντίδραση από πλευράς της και σπουδή να δώσει απάντηση πριν ακόμη οι μεταφραστές της μεταφέρουν την ερώτηση. Αυτό βέβαια δεν σημειώνεται τυχαία αλλά ακριβώς επειδή γίνεται αντιληπτό ότι η κατηγορούμενη αντιλαμβανόταν, αν όχι στο σύνολο της τη διαδικασία στην ελληνική, σίγουρα όμως μέρος της διαδικασίας. Επιπρόσθετα σημειώνεται ότι το γεγονός ότι η κατηγορούμενη αντιλαμβανόταν τι εγίνετο και όσα της έλεγε ο ΜΚ2 προκύπτει και από το εξής. Όταν προσπάθησε να κρύψει κάτι στην ομπρέλα και ο ΜΚ2 έκανε έλεγχο και εντόπισε την άδεια συσκευασία προφυλακτικού, της επέστησε την προσοχή της στο Νόμο και αυτή απάντησε, δείχνοντας την ομπρέλα «ενε δικό μου τούτη εν μιας φίλης μου». Επισημαίνω ότι ο ΜΚ2 δεν αντεξετάστηκε εν σχέση με τα πιο πάνω. Συνεπώς εδώ αναφέρω ότι με βάση αυτά προφανώς καταρρέει και η όλη προσπάθεια να πείσει η Υπεράσπιση ότι αφενός η κατηγορούμενη δεν αντιλήφθηκε περί τίνος πρόκειται και αφετέρου ότι ο ΜΚ2 δεν αντιλήφθηκε τι του είπε η κατηγορούμενη. Ο ΜΚ2 εν πάση περιπτώσει είπε ότι με σπαστά ελληνικά του ζήτησε να κάνουν έρωτα για €30.- και μετά για €20.-. Ο ΜΚ2 δεν είπε ότι του μίλησε με άπταιστα ελληνικά. Είναι προφανές ότι δεν χρειαζόταν να μιλά άπταιστα ελληνικά για να τα πει αυτά τα πράγματα και εν πάση περιπτώσει εφόσον ο σκοπός της ήταν να κάνει άγρα πελατών, τόσα χρόνια στην Κύπρο δεν ήταν δύσκολο να μάθει κάποιες βασικές λέξεις για το σκοπό αυτό. Όμως σε κάθε περίπτωση προκύπτει ότι αντιλαμβανόταν και μιλούσε σε κάποιο βαθμό ελληνικά. Πέραν των ανωτέρων σημειώνεται επίσης ο γενικός και αόριστος τρόπος που αναφέρθηκε στη μαρτυρία της σε κάποια γεγονότα. Εντύπωση βέβαια προκάλεσε στο Δικαστήριο το γεγονός ότι δεν θυμόταν απολύτως τίποτε για την συμπατριώτισσα της η οποία την κάλεσε στο αυτοκίνητο και πήγαν μαζί στην πόλη, για το αυτοκίνητο το οποίο πήγαν ή τον οδηγό. Εν πάση περιπτώσει η όλη μαρτυρία της και ο τρόπος που απαντούσε δεν άφησαν την παραμικρή αμφιβολία στο Δικαστήριο ότι έλεγε ψέματα. Διαπίστωση μου είναι δηλαδή ότι απαντούσε με τον τρόπο αυτό όχι γιατί δεν θυμόταν, αλλά γιατί όσα κατέθετε ήταν ψέματα. Εν κατακλείδι η μαρτυρία της κατηγορουμένης δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Στις 27.9.15, η κατηγορούμενη πλησίασε τον ΜΚ2, ο οποίος καθόταν σε παγκάκι στην στοά Λανίτη στην οδό Θέμιδος (η οποία είναι κάθετη οδός στην οδό Ανεξαρτησίας) στη Λεμεσό και με σπαστά Ελληνικά του πρότεινε να κάνουν έρωτα έναντι χρηματικού ποσού €
3. Ο ΜΚ2 της είπε ότι δεν θέλει και αυτή του ζήτησε €20 και του είπε είναι πολλά καλά. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το Άρθρο 188 Α

(1)(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, όπως ίσχυε κατά τον επίδικο χρόνο, προνοούσε ότι : " 188Α.-

(1)Όποιος σε δημόσιο χώρο, περιλαμβανομένων των μεταφορικών μέσων δημόσιας χρήσης και των κοινόχρηστων χώρων όπου είναι ελεύθερη η πρόσβαση στο κοινό, (α) επιδίδεται σε άγρα πελατών ή παρενοχλεί τους διερχομένους με σκοπό την άγρα πελατών, ή .................. είναι ένοχος ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, τιμωρείται με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους έξι

(6)μήνες ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες ευρώ (€2.000) ή και με τις δύο αυτές ποινές:...." Όπως σαφώς προκύπτει από το λεκτικό του, το πιο πάνω εδάφιο (α) δημιουργεί 2 αδικήματα. Το πρώτο, που ενδιαφέρει εδώ, είναι όταν κάποιος επιδίδεται σε άγρα πελατών, και το δεύτερο, όταν παρενοχλεί τους διερχόμενους με σκοπό την άγρα πελατών. Τα συστατικά στοιχεία λοιπόν του αδικήματος που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη είναι : α) Ο κατηγορούμενος να βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, ή μεταφορικό μέσο δημόσιας χρήσης, ή σε κοινόχρηστους χώρους όπου είναι ελεύθερη η πρόσβαση στο κοινό, και β) Να επιδίδεται σε άγρα πελατών. Με βάση αυτά, παρεμβάλλω εδώ τα εξής. Πρώτον, με σεβασμό λέω ότι δεν συμφωνώ ούτε με την ευπαίδευτη συνήγορο της κατηγορούσας αρχής αλλά ούτε και με την ευπαίδευτη συνήγορο της κατηγορούμενης ότι η παρενόχληση στην προκειμένη περίπτωση αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη. Και δεύτερον, είναι προφανές ότι προκύπτει μια σύγχυση μέσα από την αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου της κατηγορούμενης. Αυτό είναι φυσικό αφού με απλή ανάγνωση του άρθρου 188 Α το οποίο παραθέτει προκύπτει ότι είχε κατά νου το άρθρο πριν τροποποιηθεί από το Ν.125(Ι)/2013. Μετά την τροποποίηση που επέφερε στο άρθρο ο Νόμος αυτός, και βεβαίως πριν τη νέα τροποποίηση που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης το 2016 (Ν.31(Ι)/2016), το εδάφιο (α) του άρθρου 188Α

(1)είχε ως ανωτέρω αναφέρεται. Επίσης σημειώνω εδώ ότι στο Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη (Β' έκδοση) η λέξη «άγρα» (βλ.σελ.60) σημαίνει :

1. Κυνήγι ή ψάρεμα,
2. Επιδίωξη, επίμονη αναζήτηση. Και η φράση «βγαίνω προς άγραν», ψάχνω επίμονα και συστηματικά (σαν να κυνηγώ) : βγήκε προς άγραν ψήφων / θυμάτων / υπογραφών / πελατών / γαμπρού / νύφης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου και όσα αναφέρθηκαν είναι προφανές ότι η κατηγορούμενη κατά την αναφερόμενη ημερομηνία, σε δημόσιο χώρο, ασχολείτο με άγρα πελατών αφού αναζητούσε / επιδίωκε να βρει πελάτες για να κάνουν έρωτα. Μάλιστα θα μπορούσε να λεχθεί ότι το έκανε επίμονα, εάν ληφθεί υπόψη ότι μόλις απέρριψε την πρόταση της ο ΜΚ2 να κάνουν έρωτα για €30., αυτή συνέχισε την προσπάθεια προτείνοντας του €20.-. Εκ του περισσού αναφέρεται επίσης εδώ ότι: (α) Η ενέργεια της κατηγορούμενης να προσπαθήσει να κρύψει την κενή συσκευασία προφυλακτικού (τεκμ.6) μέσα στην ομπρέλα που κρατούσε, εν γνώσει της ότι πρόκειται για συσκευασία προφυλακτικού, και (β) Τα ψέματα που είπε τόσο εκτός όσο και εντός Δικαστηρίου (για την ομπρέλα, προκειμένου να μην υπάρξει σύνδεση της με την συσκευασία προφυλακτικού, για το λόγο παρουσίας της στο χώρο όπου διαπράχθηκε το αδίκημα, και για το ότι δεν κατάλαβε τι της είπε ο ΜΚ2), θεωρώ πως σαφώς αποτελούν ενισχυτική μαρτυρία για το σκοπό της παρουσίας της στη σκηνή. Πριν ολοκληρώσω σημειώνω τα εξής. (α) Η κα Πιττάλη ανέφερε κατά την προφορική της αγόρευση ότι η Αστυνομία παρέλειψε να πάρει κατάθεση από την κατηγορούμενη και την άφησε με τον τρόπο αυτό απροστάτευτη εφόσον εκείνη τη στιγμή δεν της εδόθη η ευκαιρία να παρουσιάσει την εκδοχή της. Το θέμα όμως με σεβασμό λέω ότι ετέθη τόσο γενικά και αόριστα, χωρίς παραπομπή σε Νομολογία ή αρχές, που θεωρώ πως δεν μπορεί να εξεταστεί. Δεν μπορεί το Δικαστήριο από μόνο του χωρίς συγκεκριμένη εισήγηση να προβεί σε εικασίες για το τι ακριβώς είναι που εισηγείται η πλευρά της κατηγορούμενης. Εν πάση περιπτώσει όμως θα συμφωνήσω με όσα ανέφερε σχετικά ο κ. Αβρααμίδης, ότι δηλαδή εδόθη στην κατηγορούμενη η ευκαιρία να πει ότι ήθελε όταν κατηγορήθηκε γραπτώς και δεν το έπραξε, ενώ περαιτέρω είχε την ευκαιρία ενώπιον του Δικαστηρίου να πει ότι θέλει και να παρουσιάσει τις θέσεις της, οπότε δεν έχει βλαφτεί οποιοδήποτε από τα δικαιώματα της κατηγορούμενης. (β) Κατά την αγόρευση της κατηγορούσας αρχής, ένα σημείο στο οποίο έγινε αναφορά είναι η παγίδευση στην οποία αναφέρθηκε η υπεράσπιση, κατά τα λεγόμενα της ευπαίδευτης συνηγόρου που ανέπτυξε το θέμα. Προφανώς η συνήγορος είχε στο μυαλό της την τελευταία υποβολή προς τον ΜΚ2 ότι δηλαδή προσπάθησαν να παγιδέψουν την κατηγορούμενη. Επί τούτου του θέματος αναφέρω τα εξής. Κατ' αρχήν παρατηρώ ότι δεν προωθείται τέτοιο θέμα με την αγόρευση της συνηγόρου υπεράσπισης, ούτε και γίνεται κάποια συγκεκριμένη εισήγηση. Και ορθά κατά την κρίση μου γιατί τα γεγονότα της παρούσας δεν προσφέρονται για τέτοια εισήγηση (διότι η Αστυνομία και ο ΜΚ2 δεν εμπνεύστηκαν, ή προώθησαν τη διάπραξη του αδικήματος ή παρακίνησαν ή ενθάρρυναν την κατηγορούμενη να παρανομήσει - βλ. Π.Ε.127/14 Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών -v- Berriman Properties (Overseas) Ltd κ.α., ημερ. 8.7.16). Συνεπώς ενόψει των ανωτέρω δεν κρίνεται σκόπιμη η περαιτέρω εξέταση του θέματος. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 1η κατηγορία εναντίον της κατηγορούμενης, την οποία κρίνω ένοχη σε αυτήν. (Υπ.) ......................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Άγρα πελατών / Άρθρο 188 Α

(1)(α) του Κεφ.154 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο