Έφορος Φορολογίας ν. ORTHDOXOU SKEVI'S BAZAAR LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 31492/14, 16/11/2016

(12)των περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμων του 2000 για τα ποσά τα οποία αναφέρονται στις κατηγορίες 1-15 και κατηγορίες 28-42 σύμφωνα με το συνημμένο εις την παρούσα Απόφαση έγγραφο το οποίο σημειώθηκε ως ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α. Αν και αρχικά η κα Χατζηγιάννη ανέφερε ότι εκκρεμεί η υποβολή των φορολογικών δηλώσεων, στη συνέχεια συμφώνησε με την θέση της υπεράσπισης ότι οι κατηγορούμενοι έχουν συμμορφωθεί με τις κατηγορίες 16-27 και έχουν υποβληθεί όλες οι αναφερόμενες εις τις πιο πάνω κατηγορίες φορολογικές δηλώσεις. Παράλληλα ανέφερε ότι η κατηγορούμενη 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου η δε κατηγορούμενη 1 δεν βαρύνεται με οιεσδήποτε προηγούμενες καταδίκες. Ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης της κατηγορούμενης 2 δεν αμφισβήτησε επί τους ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθησαν από την κατηγορούσα αρχή και υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας ως προς τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις της κατηγορούμενης 2 και καταχώρησε γραπτή αγόρευση προς μετριασμό της ποινής της η οποία καταχωρήθηκε στον φάκελο του Δικαστηρίου. Κατέθεσε επίσης ιατρικό πιστοποιητικό αναφορικά με την κατάσταση της υγείας της 2ης κατηγορούμενης το οποίο σημειώθηκε ως Τεκμήριο Β

1. Το σύνολο της αγόρευσης του ευπαιδεύτου συνηγόρου έχει ληφθεί υπόψη απο το Δικαστήριο και δεν χρειάζεται να αναφερθεί εδώ στην ολότητα του. Αξίζει όμως να αναφέρω ότι γίνεται αναφορά στις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες της κατηγορούμενης 2 και στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων. Τόνισε, ότι η κατηγορούμενη 2 είναι πρόσφυγας, ο σύζυγος της την εγκατέλειψε και μόνη της μεγάλωσε την κόρη τους. Δημιούργησε μια καλή επιχείρηση, πέτυχε αρκετά στη ζωή της, άνοιξε 6 καταστήματα. Κατάφερε να αγοράσει 8 κατοικίες με διάφορους δανεισμούς από τις τράπεζες και με δικά της εισοδήματα, ώσπου οι τράπεζες με την πρώτη της δυσκολία τις πώλησαν όλες τις κατοικίες για εξόφληση των χρεών της και οι 3 από αυτές τις πήραν διευθυντικά στελέχη της ίδιας τράπεζας που την είχαν δανειοδοτήσει για το ποσό των €280.000.- Από το 2008 άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την κατηγορούμενη
2. Το 2008 επίσης πώλησε την επιχείρηση της στην Πάφο για το ποσό των €70.000.- όπου της δόθησαν επιταγές οι οποίες ήταν ακάλυπτες ενώ ο αγοραστής εξαφανίστηκε. Σύμφωνα με την έκθεση του γραφείου ευημερίας η κατηγορούμενη 2 λαμβάνει σύνταξη κοινωνικών ασφαλίσεων ύψους €627.- Περαιτέρω, με την αγόρευση του ο συνήγορος της κατηγορουμένης 2 προβάλλει αριθμό μετριαστικών παραγόντων οι οποίοι όπως εισηγείται θα πρέπει να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο για σκοπούς εξατομίκευσης της ποινής. Μεταξύ αυτών αποτελούν, η ηλικία της κατηγορούμενης η οποία είναι 65 χρονών, αυτή τελεί υπό καθεστώς πτώχευσης από το 2012, ο χρόνος που παρέλευσε από την διάπραξη των αδικημάτων μέχρι την διαπίστωση τους από την κατηγορούσα αρχή, η παραδοχή της η οποία θα πρέπει να κριθεί ως άμεση εφόσον μετά την αλλαγή δικηγόρου άλλαξε απάντηση, η μη διάπραξη άλλων αδικημάτων από την καταχώρηση του παρόντος κατηγορητηρίου, το γεγονός ότι η ίδια δεν έχει εισπράξει τα ποσά τα οποία αναφέρονται στο κατηγορητήριο παρόλη την υποχρέωση της να τα καταβάλει και το γεγονός ότι θα μπορούσε να απαλλαγεί από την πληρωμή των πιο πάνω ποσών αν λάμβανε κατάλληλη συμβουλή για χρήση της ΚΔΠ 301/01 ακολουθώντας την σχετική διαδικασία, για την οποία όμως προβλέπεται χρόνος παραγραφής 4 χρόνων. Έλαβα υπόψη μου όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από πλευράς κατηγορούμενης 2 τόσο με τα όσα ανέφερε προφορικά ενώπιον μου ο συνήγορος της όσο και με τα όσα καταγράφει λεπτομερώς εις την γραπτή αγόρευση του. Έλαβα επίσης υπόψη μου τα όσα καταγράφονται εις την έκθεση του γραφείου ευημερίας. Πιο κάτω θα αναφερθώ εις τα συγκεκριμένα στοιχεία τα οποία κρίνονται ουσιαστικά για την διαμόρφωση της κρίσης του Δικαστηρίου αναφορικά με το είδος και έκταση της επιβαλλόμενης ποινής. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα για την διάπραξη των οποίων αμφότεροι οι κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι είναι σοβαρά, κυρίως εις ότι αφορά τα αδικήματα των κατηγοριών μη καταβολής φόρου. Αυτό διαφαίνεται και από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από το Νόμο. Συγκεκριμένα για τα σοβαρότερα αδικήματα τα οποία περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 12 μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι €8.543 ή και οι δυο ποινές. Η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων που σχετίζονται με την εκπλήρωση των φορολογικών υποχρεώσεων των πολιτών έχει τονιστεί επανειλημμένα. Ενδεικτικά παραπέμπω στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Andreas Makris Tourist Taxi Service Co Ltd

(1996)2 Α.Α.Δ 262. Τα πιο κάτω αποσπάσματα από την απόφαση είναι ενδεικτικά των σκοπών που επιδιώκει η σχετική νομοθεσία αλλά και της σοβαρότητας των σχετικών αδικημάτων και της ανάγκης για επιβολή, πάντα σε σχέση φυσικά με τα συγκεκριμένα γεγονότα κάθε υπόθεσης, αποτρεπτικών ποινών: ″Η παράλειψη εκπλήρωσης των φορολογικών υποχρεώσεων που θέτει ο Νόμος περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας, όπως και κάθε άλλη φορολογική νομοθεσία, συνιστά σοβαρό παράπτωμα και η εκπλήρωση τους ενέχει μεγάλη σημασία για το δημόσιο. Ανάλογα μεγάλη είναι και η ευθύνη των πολιτών για εκπλήρωση των υποχρεώσεων αυτών (Βλ. Rainbow v. Republic

(1984)3 CLR 846 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Νίκου Σχίζα κ.α. Ποιν. Εφέσεις αρ. 6081, 6082 και 6086, ημερ. 7.6.96)″. Στην ίδια απόφαση τονίζεται ότι: ″Κατά συνέπεια, οι ποινές που πρέπει να επιβάλλονται, πρέπει να αντανακλούν τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διαπράχθηκαν και παράλληλα να είναι αποτρεπτικές για τους αδικοπραγούντες και για το κοινό, για να μην υπάρχει ενθάρρυνση στην παρανομία και στην παράνομη κατακράτηση των εσόδων του κράτους″. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Χαράλαμπου Ζακατζιώτη

(2001)2 Α.Α.Δ 85, αναφέρθηκε ότι: ″......Ο Φόρος Προστιθέμενης Αξίας καθίσταται οφειλόμενος από τη στιγμή που διενεργείται η παράδοση ή παροχή υπηρεσιών και ο επιχειρηματίας καθίσταται εμπιστευματοδόχος του κράτους για την είσπραξη του οφειλόμενου ποσού. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια ο επιχειρηματίας έχει υποχρέωση να εισπράττει αμέσως τις σχετικές φορολογικές επιβαρύνσεις και να τις αποδίδει χωρίς καθυστέρηση στο κράτος .............................. Η ποινή καθορίζεται πάντα από το πρωτόδικο Δικαστήριο μέσα στα προβλεπόμενα νομοθετικά πλαίσια. Η μικρή ποινή σε σχέση με τα ιδιάζοντα περιστατικά κάθε υπόθεσης αποτελεί έμμεσο τρόπο ενθάρρυνσης της παρανομίας, όταν η σοβαρότητα των αδικημάτων επιβάλλει την παρουσία του στοιχείου της αποτρεπτικότητας″. Ωστόσο, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575, Κόκκινος ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 135) Σύμφωνα με τη νομολογία, η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα. Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη Για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής λαμβάνω υπόψη μου στην παρούσα περίπτωση την σοβαρότητα των αδικημάτων καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, στα πλαίσια της προαναφερθείσας νομολογίας αλλά και λόγω του ότι τα αδικήματα αυτά βρίσκονται σε έξαρση, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον του Δικαστηρίου. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ως επιβαρυντικό παράγοντα το ύψος του συνολικά προαναφερόμενου οφειλόμενου ποσού για το οποίο δεν έγινε οποιαδήποτε πληρωμή μέχρι σήμερα. Προς όφελος της κατηγορουμένης 2 για σκοπούς εξατομίκευσης και μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου την παραδοχή της ακόμα και στο στάδιο όπου αυτή έγινε χωρίς όμως να κρίνεται άμεση εφόσον αυτή έγινε στις 7.7.15 ενώ η υπόθεση ήταν ορισμένη για πρώτη εμφάνιση στις 4.2.15. Σύμφωνα με τη νομολογία, η παραδοχή ενοχής αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. (Βλ. Χαρτούμπαλος v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28) και το λευκό ποινικό μητρώο της. Προς όφελος της κατηγορούμενης 2, λαμβάνω υπόψη μου τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις της, όπως αυτές έχουν εκτεθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο υπεράσπισης αλλά και περιέχονται μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία έχει ετοιμαστεί, την μερική συμμόρφωση της με τις κατηγορίες 16-27 και το γεγονός ότι η ίδια της δεν έχει εισπράξει τα ποσά τα οποία αναφέρονται εις το κατηγορητήριο. Εις ότι αφορά το σημείο αυτό τονίζω ότι ενώπιον του Δικαστηρίου δεν τέθηκε άλλο στοιχείο πέραν του ότι προνοείται διαδικασία η οποία θα μπορούσε να απαλλάξει την κατηγορούμενη 2 από την υποχρέωση καταβολής τέτοιου φόρου η οποία δεν ακολουθήθηκε. Επομένως παραμένει άγνωστο ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα τέτοιας διαδικασίας και κατά πόσο όντως θα παραχωρείτο απαλλαγή της οφειλής. Επομένως, υπό τις περιστάσεις, ο παράγοντας αυτός αν και λαμβάνεται υπόψη δεν μπορεί να αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα ως προς την φύση της επιβαλλόμενης ποινής. Προς όφελος της κατηγορούμενης 2 προσμετρώ επίσης το γεγονός ότι είναι 65 χρονών και δεν έχει διαπράξει άλλα αδικήματα. Από πλευράς υπεράσπισης προβλήθηκε ως μετριαστικός παράγοντας το γεγονός της παρέλευσης του χρόνου που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι την διαπίστωση τους από την κατηγορούσα αρχή. Η παρέλευση του χρόνου βέβαια δεν εξετάζεται σε απομόνωση από τα υπόλοιπα περιστατικά μιας υπόθεσης, είναι όμως παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη κατά την επιβολή της ποινής. Λαμβάνω υπόψη μου ότι ο οφειλόμενος φόρος οφείλεται από το 2007 μέχρι το 2011 και η υπόθεση καταχωρήθηκε το 2014 και το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή τον Νοέμβριο του 2016. Λαμβάνω όμως επίσης υπόψη μου ότι τον τελευταίο ένα και πλέον χρόνο ήτοι από 7.7.15 όταν παραδέχτηκε ενοχή η κατηγορούμενη 2 η τελευταία ουδόλως εκμεταλλεύτηκε τον εν λόγω χρόνο για να προβεί σε οποιαδήποτε συμμόρφωση ενώ είχε κάθε ευκαιρία να πράξει τούτο. Δεν παραγνωρίζω ότι η υπόθεση αφορά μια περίοδο που ξεκινά από το 2007, παράγοντα τον οποίο έθιξε ο συνήγορος υπεράσπισης στην αγόρευση του. Δεν είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα. Από το κατηγορητήριο αναδύεται μια συνεχόμενη παραβατική συμπεριφορά της κατηγορούμενης 2 για σχεδόν 9 έτη η οποία αρχίζει μεν περί τα τέλη του 2007 (βλ. 1η κατηγορία) και ολοκληρώνεται περί τα μέσα του 2014 (βλ. κατηγορίες 26 και 27). Επομένως μπορεί το Δικαστήριο να καλείται σήμερα να επιβάλει ποινή σε κάποια αδικήματα τα οποία διαπράχθησαν περί τα τέλη του 2007, κάτι το οποίο σίγουρα λαμβάνεται υπόψη, όμως όπως ανέφερα και ανωτέρω η υπόθεση αντικρίζεται στο σύνολο της. Σημειώνω επίσης ότι εν πάσει περιπτώσει δεν έχω διαπιστώσει αυτή η παρέλευση χρόνου να έχει επηρεάσει με οποιοδήποτε δυσμενή τρόπο τα δικαιώματα της κατηγορούμενης 2 η οποία είχε άλλωστε αυτό τον χρόνο για να προβεί σε ουσιαστική συμμόρφωση, τουλάχιστον με τα σοβαρότερα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζει, κάτι το οποίο δεν έπραξε. Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνω υπόψη μου τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ως αυτά εκτίθενται στην έκθεση του γραφείου ευημερίας καθώς επίσης και το πρόβλημα υγείας που η κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζει. Σε σχέση με το τελευταίο σημειώνω ότι σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό που έχει προσκομισθεί και τα όσα αναφέρονται εις την έκθεση του γραφείου ευημερίας, η κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζει ταχυκαρδία, γενικευμένη αγχώδη διαταραχή και λιποθυμικά επεισόδια και παρουσιάζει δύσπνοια. Βρίσκεται σε συνεχή αγχολυτική θεραπεία από δεκαετίας. Σύμφωνα με την Νομολογία τα προβλήματα υγείας ενός κατηγορούμενου, λαμβάνονται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής, όχι, όμως, σε βαθμό που να υπερφαλαγγίζουν την αποτελεσματικότητα του Νόμου, όταν πρόκειται περί σοβαρών αδικημάτων ή όπου η αναγκαιότητα για επιβολή αποτρεπτικής ποινής κρίνεται υπό τις περιστάσεις επιβεβλημένη (Βλ. The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer And Another

(1967)2 CLR 20). Σειρά άλλων αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατέδειξε ότι τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ένας κατηγορούμενος δεν αποτελούν λόγο που να δικαιολογεί την μη επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας όταν τα γεγονότα και τα περιστατικά της υπόθεσης επιβάλλουν την επιβολή μιας τέτοιας ποινής (Βλ. A-G v. Yiannacos Procopiou Mavrokefalos

(1966)2 CLR 93). Προς όφελος της κατηγορούμενης 1 λαμβάνω υπόψη μου το γεγονός ότι δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες και την μερική συμμόρφωση της στις κατηγορίες 16-

1. Οι προαναφερθέντες μετριαστικοί παράγοντες δεν μπορούν να υπερφαλαγγίσουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων στην οποία έχω αναφερθεί αλλά και την επιτακτική ανάγκη απόδοσης αποτρεπτικού χαρακτήρα σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία. Μπορούν όμως να επηρεάσουν το εύρος της ποινής. Παρεμβάλλω εδώ την εισήγηση του κ Πουτζιουρή όπου σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης τέτοια ποινή να εκτιθεί περιοδικά. Κατ' αρχή την εν λόγω εισήγηση ο συνήγορος την υπέβαλε ως εναλλακτικό τρόπο έκτισης μιας ενδεχόμενης ποινής φυλάκισης σε περίπτωση που τέτοια φυλάκιση δεν ανασταλεί. Παρά το ότι η εισήγηση του συνηγόρου παραγνωρίζει το γεγονός ότι αυτός ο τρόπος έκτισης ποινής φυλάκισης δεν συνιστά εναλλακτικό της αναστολής αλλά είδος ποινής θα εξετάσω την εισήγηση του σε αυτό το στάδιο όπου το Δικαστήριο θα πρέπει να καταλήξει ποια είναι η αρμόζουσα ποινή υπό τις περιστάσεις. Η επιβολή ποινής περιοδικής φυλάκισης ρυθμίζεται νομοθετικά με τον περί Επιβολής και Έκτισης Περιοδικής Ποινής Φυλάκισης Νόμο του 2006 (Ν.94(Ι)/2006). Πρόκειται για είδος ποινής που το Δικαστήριο έχει εξουσία να επιβάλει σε περίπτωση που καταδικάζει πρόσωπο για οποιοδήποτε αδίκημα το οποίο τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη. Σύμφωνα με το άρθρο 6 του Ν.94(Ι)/2006, το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην επιβολή περιοδικής ποινής φυλάκισης, εκτός αν ικανοποιηθεί, αφού λάβει υπόψη τη φύση του αδικήματος και το χαρακτήρα του καταδικασθέντος, καθώς και το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας για τις κοινωνικοοικονομικές του συνθήκες, ότι ο καταδικασθής είναι πρόσωπο κατάλληλο για έκτιση ποινής περιοδικής φυλάκισης. Έχει μεν τεθεί ενώπιον μου η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας δεν αναφέρεται δε σε αυτή οτιδήποτε σχετικά με την καταλληλότητα της κατηγορούμενης 2 για επιβολή τέτοιας ποινής ή ότι έχει εξεταστεί τέτοιο ενδεχόμενο αφού ουδέποτε τέτοιο θέμα ηγέρθηκε από την υπεράσπιση παρά μόνο κατά την αγόρευση μετριασμού της ποινής και μετά που υιοθετήθηκε πλήρως το περιεχόμενο της έκθεσης του γραφείου ευημερίας. Έχω παρά ταύτα εξετάσει την εισήγηση και κρίνω ότι δεν έχει τεθεί οποιοδήποτε συγκεκριμένο στοιχείο ενώπιον μου με το οποίο θα μπορούσε το Δικαστήριο να καταλήξει σε συμπέρασμα ότι η κατηγορούμενη 2 είναι κατάλληλο πρόσωπο για την επιβολή τέτοιου είδους ποινής. Αποτιμώντας, λοιπόν, από την μια, την σοβαρότητα των αδικημάτων τα οποία η κατηγορούμενη 2 παραδέχθηκε σε συνδυασμό, από την άλλη, με τα πιο πάνω ελαφρυντικά, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις η μόνη αρμόζουσα για την κατηγορούμενη 2 ποινή είναι η επιβολή ποινής φυλάκισης. Κατά συνέπεια και επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλονται στους κατηγορούμενους 1 και 2 οι ακόλουθες ποινές: Στην κατηγορούμενη 1 επιβάλλεται χρηματική ποινή ύψους €8.000.- στην 1η κατηγορία και καμία ποινή στις υπόλοιπες κατηγορίες, λαμβάνοντας υπόψη τη συμμόρφωση της στις κατηγορίες 16-27 και τη συνολικότητα της ποινής και ιδιαίτερα το γεγονός ότι για τον καθορισμό της έλαβα υπόψη το συνολικά οφειλόμενο ποσό των κατηγοριών 1-15 και 28 -
2. Περαιτέρω, δυνάμει του άρθρου 46

(12)του Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμων εκδίδεται διάταγμα εναντίον της κατηγορουμένης 1 για καταβολή του οφειλόμενου φόρου ύψους €86.414,16σ, σύμφωνα με το συνημμένο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α. Στην κατηγορούμενη 2 επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 2 μηνών στην πρώτη κατηγορία και καμία ποινή στις υπόλοιπες κατηγορίες, λαμβάνοντας υπόψη μου την συμμόρφωση της στις κατηγορίες 16-27 και τη συνολικότητα της ποινής και ιδιαίτερα το γεγονός ότι προς καθορισμό της ποινής έλαβα υπόψη μου το συνολικά οφειλόμενο ποσό συμποσούμενο απ' όλες τις κατηγορίες 1η μέχρι και 15η και 28η μέχρι και την 42η συμπεριλαμβανομένων. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου αναφορικά με την επιβληθείσα ποινή στην κατηγορούμενη 2 θα εξετάσω τώρα, ως ήταν το αίτημα του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης, κατά πόσο η επιβληθείσα ποινή δύναται να ανασταλεί δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ΄ Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3

(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου ν. Αστυνομίας

(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09, Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161). Σύμφωνα με τη νομολογία, τα κριτήρια που μπορεί το Δικαστήριο να λάβει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι διάταγμα αναστολής ποινής φυλάκισης αποτελεί η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του, το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου και η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Προβλήθηκε ως λόγος που να δικαιολογεί την αναστολή ποινής φυλάκισης το γεγονός ότι η κατηγορούμενη 2 προσέχει την εγγονή της 6 χρονών, την παίρνει και την φέρνει στο σχολείο γιατί η μητέρα της είναι διαζευγμένη και δεν υπάρχει άλλο πρόσωπο να την προσέχει. Ο λόγος αυτός δεν κρίνεται ικανοποιητικός για να δικαιολογήσει την αναστολή της ποινής φυλάκισης λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων και το γεγονός ότι η 6χρονη εγγονή της έχει τη μητέρα της η οποία θα μπορούσε να την φροντίζει. Αναφορά έγινε από πλευράς υπεράσπισης στην κατάσταση της υγείας της κατηγορούμενης 2. Εξετάζοντας το ιατρικό πιστοποιητικό Τεκμήριο Β1, το περιεχόμενο του οποίου αναφέρθηκε πιο πάνω, διαπιστώνω κατ' αρχάς ότι αυτό φέρει ημερομηνία 2.11.15 χωρίς να καταγράφεται η παρούσα κατάσταση της υγείας της και δεν διαπιστώνω επίσης από το περιεχόμενο αυτού, ότι τα οποιαδήποτε προβλήματα υγείας αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη 2 είναι τέτοιας φύσης που να επηρεάζονται από πιθανή έκτιση ποινή φυλάκισης. Αναφέρεται επίσης σε αυτό ότι η κατηγορούμενη 2 βρίσκεται σε συνεχή αγχολυτική θεραπεία και βρίσκεται υπό θεραπεία από δεκαετίας, επομένως η κατάσταση της υγείας της είναι ελεγχόμενη. Δεν έχει επίσης αναφερθεί ότι η εν λόγω θεραπεία είναι αδύνατο ή δύσκολο να προσφερθεί εντός των Κεντρικών Φυλακών. Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών, οικογενειακών και οικονομικών συνθηκών της κατηγορούμενης 2, κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ή παράγοντας που να δικαιολογεί την έκδοση διαταγής για αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Παρ' όλα αυτά, όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες, όπως το λευκό ποινικό μητρώο της κατηγορουμένης 2, η παραδοχή της ακόμα και στο στάδιο όπου αυτή έγινε, η μερική συμμόρφωση της αλλά και οι προσωπικές και οικονομικές της συνθήκες, λήφθηκαν υπόψη ως προς την έκταση της ποινής που της επιβλήθηκε. Πέραν των πιο πάνω και εξετάζοντας όλους τους παράγοντες οι οποίοι τέθηκαν ενώπιον μου για σκοπούς αναστολής της ποινής φυλάκισης δεν μπορώ να παραβλέψω το γεγονός ότι παρ' όλη την παραδοχή της κατηγορούμενης 2, η ίδια της δεν έχει καταδείξει στο Δικαστήριο την έμπρακτη μεταμέλεια της εφόσον δεν έχει καταβληθεί οποιοδήποτε ποσό έναντι του οφειλόμενου φόρου, όπου αποτελούν τις σοβαρότερες κατηγορίες με βάση το κατηγορητήριο. Στην κρινόμενη περίπτωση και έχοντας υπόψη μου ότι ο οφειλόμενος φόρος αφορά την περίοδο 2007 - 2011 και κανένα ποσό δεν έχει καταβληθεί μέχρι σήμερα, αντλώντας καθοδήγηση από την υπόθεση Κωνσταντίνου Κώστας ν. Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας,

(2009)2 Α.Α.Δ. 403, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας για αναστολή της επιβληθείσας ποινής Επομένως η πιο πάνω επιβληθείσα ποινή φυλάκισης είναι άμεση. Ενόψει των ιατρικών προβλημάτων που η κατηγορούμενη ανέφερε ότι αντιμετωπίζει, δίδονται οδηγίες στα αρμόδια πρόσωπα όπως της παράσχουν τις αναγκαίες διευκολύνσεις για να λάβει την οποιαδήποτε απαραίτητη και αναγκαία ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. (Υπ.). .................................. Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο