Νίκος Χριστοφή ν. Βάσος Μέζος, Αρ.Υπόθ. 32313/14, 15/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:B188 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Αρ.Υπόθ. 32313/14 Ενώπιον Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ Νίκος Χριστοφή Παραπονούμενος - ν - Βάσος Μέζος Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 15 Νοεμβρίου 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Παραπονούμενο: κ. Δ. Λοχίας Για Κατηγορούμενο: κα. Σ.Τόκα Κατηγορούμενος: Παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζει μια κατηγορία, αυτή της παράνομης εισόδου σε ξένη περιουσία κατά παράβαση του αρ.280 του Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, «ο κατηγορούμενος στις 15/11/2014 στο χωριό Άγιος Δημήτριος της Επαρχίας Λεμεσού εισήλθε στην αυλή της οικίας στην οποία διαμένει ο Νίκος Χριστοφή από τη Λευκωσία με σκοπό να τον ενοχλήσει» Προς απόδειξη της υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου, η πλευρά του παραπονούμενου κάλεσε τρεις μάρτυρες, τον παραπονούμενο, (ΜΚ1), την σύζυγο του, Ελένη Χριστοφή, (ΜΚ2) και το Ν. Μακρίδη, (ΜΚ3). Οι ΜΚ1 και ΜΚ2 κατέθεσαν την ουσία της μαρτυρίας τους με γραπτή δήλωση (Έγγραφα Α και Β αντίστοιχα). Από πλευράς υπεράσπισης, μετά που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε, ως ήταν δικαίωμα του, να καταθέσει ενόρκως ως ΜΥ1, κατέθεσαν ακόμη δύο μάρτυρες, ο Α. Κωνσταντίνου (ΜΥ2) και ο Γ. Χρυσάνθου, (ΜΥ3). Η ουσία της μαρτυρίας και των τριών μαρτύρων κατατέθηκε με γραπτή δήλωση (Έγγραφα Γ, Δ και Ε αντίστοιχα). Στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, κατατέθηκαν συνολικά 20 Τεκμήρια αναφορά στα οποία κάμνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Τα πιο κάτω προκύπτουν από τη μαρτυρία να συνιστούν κοινό έδαφος μεταξύ των δυο πλευρών: Ο παραπονούμενος είναι συνιδιοκτήτης με τη σύζυγο του, ΜΚ2, του τεμαχίου γης με αρ. εγγραφής 888 στο χωρίο Άγιος Δημήτριος στη Λεμεσό. Το εν λόγω ακίνητο συνορεύει στο βόρειο μέρος του με το ακίνητο με αρ.εγγραφής 1108 ιδιοκτήτης του οποίου, είναι μαζί με άλλα πρόσωπα, ο κατηγορούμενος. Επί του ακινήτου 888, ο παραπονούμενος και η σύζυγος του έχουν ανεγείρει εξοχική κατοικία. Μεταξύ των δύο ακινήτων, ήτοι βόρεια του τεμαχίου 888 υπάρχει νεραύλακο πλάτους 80cm που ανήκει στο Αρδευτικό Τμήμα. Στο χωριό Άγιος Δημήτριος, υπάρχει Αρδευτική Επιτροπή, με την ονομασία «Αρδευτικό Καμίνι - Κρυό Νερό» πρόεδρος και ταμίας της οποίας ήταν για δώδεκα χρόνια και μέχρι τον Ιούνιο του 2014 ο κατηγορούμενος. Έκτοτε, κατόπιν εκλογών, εξελέγη νέα επιτροπή με Πρόεδρο τον ΜΚ3 και μέλος, μεταξύ άλλων, την ΜΚ
- Μεταξύ παραπονούμενου και κατηγορούμενου έχουν δημιουργηθεί συνοριακές διαφορές με κεντρικό άξονα το νεραύλακο, για την επίλυση των οποίων ενεπλάκησαν τόσο ο Έπαρχος Λεμεσού όσο και το Κτηματολόγιο. Κατόπιν αίτησης του κατηγορούμενου για «επίλυση συνοριακής διαφοράς», το Επαρχιακό Κτηματολόγιο, μεταξύ 24/10/12 - 28/10/12, στην απουσία του παραπονούμενου και της ΜΚ2, διενήργησε επιτόπια εξέταση και τοποθέτησε ορόσημα. Μεταξύ 13/11/14 και 15/11/14, στο συγκεκριμένο σημείο, έλαβαν χώρα δύο περιστατικά. Το ένα στις 13/11/14 και το άλλο, το επίδικο. Και για τα δύο περιστατικά, αμφότεροι, παραπονούμενος και κατηγορούμενος υπέβαλαν καταγγελίες στην Αστυνομία η οποία αφού εξέτασε τις καταγγελίες εξέδωσε σχετική έκθεση στις 23/10/15 (Τεκμήριο 7). Για όλα τα πιο πάνω κάμνω ανάλογα ευρήματα Για σκοπούς καλύτερης κατανόησης των επιδίκων θεμάτων της παρούσας και μόνο και χωρίς να αποφαίνομαι αναφορικά με την επίλυση των συνοριακών διαφορών των μερών, θέμα που άλλωστε, δεν είναι ούτε αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας αλλά ούτε και της αρμοδιότητας μου, σημειώνω ότι, με επιστολή του ημερομηνίας 10/8/15 σε σχέση με το νεραύλακο, ο Έπαρχος Λεμεσού αναφέρει, ότι το νεραύλακο που υπάρχει στο συγκεκριμένο σημείο διακρίνεται πλέον σε «υφιστάμενο» και σε «εγγεγραμμένο» με το τελευταίο να εφάπτεται της κατοικίας του παραπονούμενου και το πρώτο να βρίσκεται περί τα 5μ. βορειότερα (βλ. Τεκμήριο 12). Η απόσταση μεταξύ του «υφιστάμενου» και του «εγγεγραμμένου» νεραύλακου είναι που αποτελεί το «διαφιλονικούμενο» κομμάτι γης μεταξύ παραπονούμενου και κατηγορούμενου με τον καθένα τους να διεκδικεί ως «δικό του» το εν λόγω κομμάτι. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Δεν θεωρώ αναγκαίο να παραθέσω με λεπτομέρεια ολόκληρη την ενώπιον μου μαρτυρία η οποία εξ' άλλου, επεκτάθηκε και σε θέματα που είτε δεν αφορούν στα πραγματικά επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης είτε αφορά σε διαφορές και υποθέσεις των μερών οι οποίες εκκρεμούν προς εκδίκαση ενώπιον τόσο των πολιτικών όσο και των ποινικών Δικαστηρίων. Αναφορά στην μαρτυρία, γίνεται μόνο εκεί όπου τούτο κρίνεται σκόπιμο για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Παραπονούμενος - ΜΚ1- Νίκος Χριστοφή Σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο ίδιος και η σύζυγος του ανέκαθεν αντιμετωπίζουν προβλήματα με τον κατηγορούμενο ο οποίος φαίνεται να είναι δυσαρεστημένος με την παρουσία τους στην περιοχή και οποίος τους δημιουργεί συνεχώς προβλήματα ισχυριζόμενος ότι «καταπατούν» την περιουσία του. Για το λόγο αυτό αποφάσισε να περιφράξει το τεμάχιο του και ιδιαίτερα στο σημείο που αυτό συνορεύει με το τεμάχιο του κατηγορούμενου. Κατά την επίδικη ημερομηνία, ενώ ο ίδιος ασχολείτο με την ανέγερση της εν λόγω περίφραξης στο βόρειο μέρος του τεμαχίου του και βόρεια της οικίας του, άκουσε κάποιο να φωνάζει και είδε τον κατηγορούμενο να στέκεται εντός της αυλής της οικίας του μαζί με τον ΜΥ
- Συγκεκριμένα τοποθέτησε τον κατηγορούμενο στο νότιο μέρος της οικίας μπροστά στα σκαλιά της εισόδου του. Ακολούθως άκουσε τον κατηγορούμενο να του φωνάζει να σταματήσει τις εργασίες περίφραξης ισχυριζόμενος ότι ο χώρος είναι δικός του και ότι σε αντίθετη περίπτωση «θα πιάσει το ντίγκερ και θα τα χαλάσει ούλλα». Ακούοντας τις φωνές του κατηγορούμενου, η ΜΚ2 εξήλθε της οικίας της. Μόλις την είδε ο κατηγορούμενος την απείλησε ότι θα «τη βάλει φυλακή» Αρχικά ζήτησε από τον κατηγορούμενο και τον ΜΥ2 να εγκαταλείψουν άμεσα το χώρο γιατί δεν είχαν δικαίωμα να είναι εκεί, παράκληση με την οποία μόνο ο ΜΥ2 συμμορφώθηκε. Μη έχοντας άλλη επιλογή, αφού ο κατηγορούμενος αρνείτο να φύγει, ειδοποίησε την Αστυνομία. Προτού όμως να φτάσει στο χώρο η Αστυνομία, εμφανίστηκε ο ΜΚ3 ο οποίος αφού συνομίλησε με τον κατηγορούμενο τον έπεισε να αποχωρήσει όπως και έγινε. Όταν στη συνέχεια κατέφθασε η Αστυνομία, στο χώρο ήταν εκείνος, η ΜΚ2 και ο ΜΚ
- Όλοι τους έδωσαν κατάθεση αναφορικά με το τι έγινε. ΜΚ2- Ελένη Χριστοφή Η μάρτυρας επανέλαβε ουσιαστικά τα όσα ο παραπονούμενος σύζυγος της κατέθεσε αναφορικά με τις διαφορές τους με τον κατηγορούμενο. Αναφορικά με τα όσα έλαβαν χώρα τη συγκεκριμένη μέρα, η μάρτυρας ανέφερε ότι ενώ αυτή ήταν εντός της οικίας της, άκουσε φωνές από την αυλή της οπόταν βγήκε έξω να δει τι συμβαίνει. Αντίκρισε τότε τον κατηγορούμενο μαζί με τον ΜΥ2 να στέκονται στη νοτιοδυτική πλευρά του σπιτιού, μπροστά από τα σκαλιά που οδηγούν στην κύρια είσοδο του σπιτιού που βρίσκεται στο δυτικό μέρος της οικίας, και τον πρώτο να φωνάζει του συζύγου της ότι θα τα χαλάσει όλα. Όταν την είδε ο κατηγορούμενος, η μάρτυρας ανέφερε ότι την απείλησε ότι θα την στείλει φυλακή ενώ όταν ο σύζυγος της τους ζήτησε να φύγουν μόνο ο ΜΥ2 υπάκουσε. Η μάρτυς ανέφερε ότι στη συνέχεια ο σύζυγος της αναγκάστηκε να καλέσει την Αστυνομία όμως στο μεταξύ εμφανίστηκε ο ΜΚ3 ο οποίος έπεισε τον κατηγορούμενο να αποχωρήσει. ΜΚ3 - Νίκος Μακρίδης Ο μάρτυρας ανέφερε ότι είναι ο νυν Πρόεδρος-Ταμίας της Αρδευτικής Επιτροπής. Αναφορικά με τα γεγονότα της συγκεκριμένης μέρας, ο μάρτυρας ανέφερε ότι του τηλεφώνησε ο κατηγορούμενος και του ζήτησε να τον συναντήσει στο σπίτι της ΜΚ2 «γιατί περιφράσσει το πετραύλακο του αρδευτικού τμήματος» και ως ταμίας της επιτροπής έπρεπε να πάει να τους εμποδίσει. Αφού μετέβηκε στο σημείο με το αυτοκίνητο του συνάντησε τον κατηγορούμενο με τον ΜΥ2 οι οποίοι ο μεν πρώτος ήταν εντός της αυλής της οικίας του παραπονούμενου και υποδείκνυε τις περιφράξεις ο δε δεύτερος ήταν στο δρόμο πλησίον της διάβασης του νεραύλακου. Προσπάθησε να εξηγήσει στον κατηγορούμενο ποια ήταν η πραγματική θέση του νεραύλακου και ότι οι εργασίες περίφραξης δεν εμπόδιζαν με οποιοδήποτε τρόπο όμως ο τελευταίος αρνείτο να ακούσει και φώναζε ότι θα φέρει «τράκτορ να τα χαλάσει διότι δεν είναι δικά του παραπονούμενου» και «ότι θα τον κανονίσει» και «θα τον στείλει φυλακή». Ακολούθως είδε τον κατηγορούμενο να προχωρεί προς τα σκαλιά της εισόδου της κατοικίας του παραπονούμενου και να πηγαίνει στο δυτικό μέρος της κατοικίας. Προσπάθησε να κατευνάσει τα νεύρα που δημιουργήθηκαν μεταξύ παραπονούμενου και κατηγορούμενου για να μην οδηγηθεί σε καβγά το όλο περιστατικό κάτι το οποίο πέτυχε πείθοντας τον κατηγορούμενο να αποχωρήσει χωρίς να δοθεί περαιτέρω διάσταση στο όλο θέμα. Κατηγορούμενος - ΜΥ1 - Βάσος Μέζος Ο κατηγορούμενος στη δική του μαρτυρία έκαμε αναφορά στις διαφορές που δημιουργήθηκαν μεταξύ του ιδίου και του παραπονούμενου και της ΜΚ2 ένεκα της άρνησης των τελευταίων να αποδεχτούν ποια είναι τα πραγματικά σύνορα του ακινήτου τους. Ο μάρτυρας έκαμε επίσης αναφορά στις διάφορες ενέργειες στις οποίες προέβη κατά καιρούς στις αρμόδιες αρχές για οριστική επίλυση του θέματος συμπεριλαμβανομένης και της υποβολής αίτησης στο Κτηματολόγιο για οριοθέτηση. Σύμφωνα με το μάρτυρα, ο παραπονούμενος και η ΜΚ2 ακόμη και μετά που το Κτηματολόγιο τους υπέδειξε ότι αυτό που αποκαλούν «αυλή» τους στην ουσία δεν τους ανήκει αλλά εμπίπτει στο δικό του τεμάχιο, αυτοί, αρνούνται να το αποδεχτούν και παράνομα επιχειρούν να το περιφράξουν ως «δικό τους». Για το θέμα αυτό ο μάρτυρας ανέφερε ότι υπέβαλε καταγγελία στην Αστυνομία στις 13/11/
- Αναφορικά με το επίμαχο επεισόδιο, ο μάρτυρας ανέφερε ότι του τηλεφώνησε ο ΜΚ3 ο οποίος του ζήτησε να πάει στο συγκεκριμένο χώρο για να του υποδείξει, ως πρώην Πρόεδρος-Ταμίας της Αρδευτικής Επιτροπής, που είναι η ακριβής θέση του νεραύλακου και τα σύνορα των δύο τεμαχίων ούτως ώστε να τοποθετηθεί λαστιχοσωλήνα, η τοποθέτηση της οποίας αποφασίστηκε από την προηγούμενη Επιτροπή το Φεβρουάριο
- Γνωρίζοντας για το οξύθυμο του χαρακτήρα του παραπονούμενου και έχοντας υπόψη τους προηγούμενους διαπληκτισμούς που έλαβαν χώρα μεταξύ του ιδίου και του παραπονούμενου, ζήτησε από τον ΜΥ2 να το συνοδεύσει, ο οποίος εν πάσει περιπτώσει ήταν και αυτός πρώην μέλος της Επιτροπής και γνώριζε τα γεγονότα. Ως εκ τούτου, συναντήθηκαν και οι τρεις τους στο τεμάχιο του, ήτοι στο 1108, και περπάτησαν κατά μήκος του βόρειου συνόρου του τεμαχίου 888 όπου εκτείνεται το επίσημα εγγεγραμμένο νεραύλακο, υπέδειξαν τα σημεία όπου θα τοποθετείτο η λαστιχοσωλήνα και επέστρεψαν ακολουθώντας την ίδια πορεία. Καθ' όλη την παρουσία τους στο χώρο, περιορίστηκαν στο σύνορο που τους υποδείχθηκε τον Οκτώβρη 2010 από το κτηματολόγιο να συνιστά το σύνορο των δύο τεμαχίων και σε καμία περίπτωση δεν εισήλθαν νοτιότερα, εντός δηλαδή του τεμαχίου
- Έμειναν δηλαδή εντός του «διαφιλονικούμενου» κομματιού. Κατά την επιστροφή τους και ενώ ακόμη ευρίσκονταν εντός του «διαφιλονικούμενου» κομματιού, παρουσιάστηκε ο παραπονούμενος κρατώντας μία σκούπα και τους πλησίασε με απειλητικές και επιθετικές διαθέσεις φωνάζοντας τους να φύγουν «από την αυλή του». Αυτός τότε ανέφερε στον παραπονούμενο ότι εκεί που βρίσκονταν δεν ήταν «αυλή του» αλλά το τεμάχιο 1108 οπόταν και ο παραπονούμενος σχηματίζοντας γροθιές με τα χέρια του τον πλησίασε με σκοπό να τον κτυπήσει. Επενέβη τότε ο ΜΚ3 ο οποίος ανέκοψε τον παραπονούμενο ενώ ταυτόχρονα εμφανίστηκε η ΜΚ2 η οποία φώναζε στον παραπονούμενο να σταματήσει γιατί «θα μπερτέψει». Ακολούθως ο ίδιος και ο ΜΥ2 αποχώρησαν. Ισχυρίστηκε ότι τα όσα αντίθετα ανέφεραν οι μάρτυρες του παραπονούμενου αναφορικά με το τι έγινε εκείνη τη μέρα, συμπεριλαμβανομένου και του ΜΚ3, είναι ψέματα. ΜΥ2 - Αντωνάκης Κωνσταντίνου Η μαρτυρία του μάρτυρα κύλησε ουσιαστικά πάνω στις ίδιες γραμμές με αυτή του κατηγορούμενου. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι εκείνη τη μέρα του τηλεφώνησε ο κατηγορούμενος ο οποίος του ανέφερε ότι είχε κανονίσει να συναντηθεί με τον ΜΚ3 για να του υποδείξει που θα έπρεπε να τοποθετηθεί η λαστιχοσωλήνα μετά και την υπόδειξη του Κτηματολογίου ως προς το που ήταν τα σύνορα των ακινήτων. Σύμφωνα με το μάρτυρα, πρώτος στο χώρο έφτασε ο ΜΚ3 και μετά εκείνος με τον κατηγορούμενο. Όταν έφτασαν εκεί, περπάτησαν με τον ΜΚ3 κατά μήκος του νεραύλακου, χρησιμοποιώντας το χωρομετρικό σχέδιο που είχε ο κατηγορούμενος και χωρίς να παρεκκλίνουν της πορείας που καθόρισε το κτηματολόγιο αναφορικά με τα σύνορα των δύο τεμαχίων υπέδειξαν στο ΜΚ3 τα σχετικά σημεία και επέστρεψαν. Καθ' όλη την παραμονή τους στο χώρο ευρίσκονταν μόνο εντός του «διαφιλονικούμενου» κομματιού το οποίο βέβαια μετά την οριοθέτηση, εμπίπτει εντός του ακινήτου του κατηγορούμενου. Κατά την επιστροφή τους, αντιλήφθηκαν τον παραπονούμενο να κρατά μια σκούπα και να τους φωνάζει να φύγουν από την αυλή του, οπόταν και ο κατηγορούμενος του απάντησε ότι δεν ήταν η αυλή του εκεί. Αντιδρώντας ο παραπονούμενος σήκωσε τα χέρια του για να χτυπήσει τον κατηγορούμενο οπόταν και επενέβηκε ο ΜΚ3 και τον ανέκοψε. Στη συνέχεια αυτός και ο κατηγορούμενος αποχώρησαν. ΜΥ3 - Γεώργιος Χρυσάνθου Ο μάρτυρας ανέφερε ότι τη συγκεκριμένη μέρα βρισκόταν σε παρακείμενο περιβόλι ιδιοκτησίας του κατηγορούμενου με σκοπό να κόψει σύκα κάτι για το οποίο ο τελευταίος του έδωσε άδεια πριν πολλά χρόνια. Σύμφωνα με το μάρτυρα ενώ αυτός ήταν μέσα στα δέντρα, είδε τον ΜΚ3 να βρίσκεται στο βόρειο μέρος της οικίας του παραπονούμενου και 1-2 λεπτά αργότερα να φτάνουν στο σημείο ο κατηγορούμενος και ο ΜΥ2 τους οποίους γνωρίζει. Επειδή το σημείο που βρισκόταν εκείνος απείχε περί τα 15-20μ, μπορούσε να τους δει και να τους ακούσει. Λίγα λεπτά αργότερα είδε τον παραπονούμενο να εξέρχεται από την οικία του και να κατευθύνεται προς το βόρειο μέρος όπου βρίσκονταν οι άλλοι και να τους φωνάζει να φύγουν από την αυλή του σηκώνοντας παράλληλα τις γροθιές του. Είδε τότε τον ΜΚ3 να επεμβαίνει και να σταματά τον παραπονούμενο ως επίσης και τη ΜΚ2 η οποία βγήκε από το σπίτι και φώναζε του παραπονούμενου «ότι θα μπερτέψει». Στη συνέχεια είδε τον κατηγορούμενο και τον ΜΥ2 να αποχωρούν και λίγο αργότερα αποχώρησε και εκείνος. Επειδή τον «έκρυβαν» τα δέντρα η παρουσία του δεν έγινε αντιληπτή από κανένα και όταν αργότερα είδε τον κατηγορούμενο στο χωριό, του ανέφερε το τι είδε οπόταν και ο τελευταίος του εξιστόρησε σε γενικές γραμμές το τι είχε συμβεί. Όταν πρόσφατα ο κατηγορούμενος τον πληροφόρησε για την ύπαρξη της παρούσας υπόθεσης και ότι μπορεί να χρειαστεί να καταθέσει ως μάρτυρας, αποφάσισε να έρθει στο Δικαστήριο και να παρακολουθήσει την ακροαματική διαδικασία μέχρις ότου τον χρειαστούν όπως και έπραξε σε διάφορες ημερομηνίες. ΤΕΛΙΚΕΣ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Στις τελικές τους αγορεύσεις, αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επεσήμαναν τις εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές καθώς και ότι το ουσιώδες στοιχείο είναι κατ' αρχή πού ακριβώς ήταν ο κατηγορούμενος τη συγκεκριμένη μέρα και γιατί. Η κα Τόκα, προσέγγισε το θέμα από την «κτηματική» του σκοπιά, ήτοι ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν σε χώρο όπου, μετά και την υπόδειξη του Κτηματολογίου, του ανήκει. Επομένως, υποστήριξε η συνήγορος, ο κατηγορούμενος ευρισκόταν εκεί νόμιμα και η οποιαδήποτε τυχόν «κατοχή» είχε ο παραπονούμενος, αυτή ήταν παράνομη και ουδόλως τον νομιμοποιεί να καταχωρεί και να προωθεί την παρούσα υπόθεση. Κάλεσε η συνήγορος το Δικαστήριο να απορρίψει την υπόθεση ως νομικά αλλά και ως πραγματικά αβάσιμη, αφού, σύμφωνα με τη συνήγορο, η μαρτυρία των μαρτύρων του παραπονουμένου, ήταν, σε αντίθεση με αυτή της υπεράσπισης, πλήρως αναξιόπιστη. Από την άλλη πλευρά, ο κ. Λοχίας υποστήριξε ότι με την αξιόπιστη και αληθοφανή μαρτυρία που προσκομίστηκε από τους μάρτυρες του παραπονούμενου, αποδείχθηκε ξεκάθαρα ότι τη συγκεκριμένη μέρα, ο κατηγορούμενος, παράνομα εισήλθε εντός της αυλής της οικίας του παραπονούμενου με σκοπό να τον ενοχλήσει. Επεσήμανε ο συνήγορος ότι το αδίκημα του αρ.280 είναι αδίκημα που στρέφεται εναντίον της κατοχής και όχι της ιδιοκτησίας του ακινήτου και πως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι το σημείο που βρέθηκε ο κατηγορούμενος, και ανήκει αλλά και κατέχεται, νόμιμα από τον παραπονούμενο. Εξέτασα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις καθώς και την προσκομισθείσα μαρτυρία. Ώς είναι ευνόητο, η παρούσα υπόθεση εξαρτάται άμεσα από την αξιοπιστία των μαρτύρων που κατέθεσαν. Για τους λόγους που εξηγώ πιο κάτω κρίνω ότι καμιά από τις δύο εμπλεκόμενες πλευρές και κανένας από τους μάρτυρες που κατέθεσαν στο Δικαστήριο είπε την πραγματική αλήθεια αναφορικά με το τι έλαβε χώρα εκείνη τη μέρα. Κατ' αρχή η μαρτυρία όλων όσων κατέθεσαν ήταν φανερά επηρεασμένη από τις μεγαλύτερες και γενικότερες συνοριακές και άλλες διαφορές μεταξύ παραπονούμενου και κατηγορούμενου, και ήταν προσαρμοσμένη στην «παράταξη» που τους κάλεσε. Ότι η μαρτυρία τους ήταν σε τέτοιο βαθμό «μολυσμένη» από την προσπάθεια τους να υποστηρίξουν ή να αντικρούσουν τις αντίστοιχες συνοριακές εκδοχές και όχι να εξιστορήσουν το τι πραγματικά συνέβη την επίμαχη μέρα φαίνεται ξεκάθαρα από τη μαρτυρία ενός εκάστου από αυτούς. Ενώ ο κάθε ένας τους ήταν σε θέση να ανακαλέσει, σε πολλές περιπτώσεις και μάλιστα με λεπτομέρεια, γεγονότα που συνέβησαν είτε πριν είτε μετά το επίμαχο περιστατικό σε σχέση με τα ιδιοκτησιακά καθεστώτα της περιοχής ή σε σχέση με τα διάφορα περιστατικά που συνέβησαν ή που άκουσαν ότι συνέβησαν μεταξύ κατηγορούμενου και παραπονούμενου, εντούτοις στην κρίσιμη ερώτηση για το πού βρισκόταν ο κατηγορούμενος κατά την επίμαχη μέρα και γιατί, η μαρτυρία τους ήταν θολή. Οι μεν μάρτυρες του παραπονούμενου, στην προσπάθεια τους να υπερπηδήσουν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στο επίμαχο ακίνητο μετά την παρέμβαση του κτηματολογίου, προσπάθησαν να τοποθετήσουν τον κατηγορούμενο σε τέτοιο σημείο επί του ακινήτου του παραπονούμενου, ώστε να μην χωρεί αμφιβολία ως προς το ποιος είναι ιδιοκτήτης και κάτοχος του συγκεκριμένου σημείου. Σε αυτήν τους την προσπάθεια όμως υπέπεσαν σε σωρεία αντιφάσεων, τόσο μεταξύ τους όσο και ο κάθε ένας τους σε σχέση με την υπόλοιπη μαρτυρία. Ομοίως, οι μάρτυρες του κατηγορούμενου, ήταν φανερό ότι η μόνη τους έγνοια ήταν να προωθήσουν τόσο τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα του τελευταίου, όσο και τη θέση ότι στην παρούσα υπόθεση το μόνο που έκανε ο κατηγορούμενος ήταν να ασκήσει αυτά τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα του αγνοώντας βέβαια την ουσία της υπόθεσης για την οποία κλήθηκαν να καταθέσουν. Ως εκ τούτου, ενώ στην κύρια εξέταση τους η οποία έλαβε τη μορφή γραπτής δήλωσης (Έγγραφα Γ-Ε), παρουσιάζονταν να είναι γνώστες όλων των λεπτομερειών που περιέβαλλαν τα επίμαχα γεγονότα, κατά την αντεξέταση τους, η μόνη λεπτομέρεια για την οποία ήταν σίγουροι, ήταν ότι ο κατηγορούμενος ήταν στο «δικό» του κομμάτι. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Μάλιστα, σε αρκετά σημεία των γραπτών δηλώσεων τους, έδιναν την εντύπωση ότι γνώριζαν επακριβώς τι είχε λεχθεί από τους προηγούμενους μάρτυρες και ποια σημεία αποτέλεσαν αντικείμενο αντιπαράθεσης και επί τούτων των σημείων παρέθεσαν θέσεις και απόψεις χωρίς καν να έχουν οι ίδιοι ρωτηθεί. Όταν όμως αντεξετάστηκαν σε σχέση με αυτές τους τις θέσεις, είτε δήλωσαν άγνοια είτε παρουσίασαν μια εντελώς διαφορετική εκδοχή από αυτή της γραπτής τους δήλωσης. Ειδικότερα σε σχέση με όλα τα πιο πάνω αναφέρω τα εξής: Σύμφωνα με το περιεχόμενο της αστυνομικής έκθεσης Τεκμήριο 7, το οποίο ο ίδιος ο παραπονούμενος κατέθεσε κατά τη μαρτυρία του και το οποίο δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, «στις 15/11/14 τηλεφώνησε στο σταθμό Πεδουλά ο Χριστοφή (ο παραπονούμενος) ο οποίος παραπονέθηκε εναντίον του Μέζου (ο κατηγορούμενος), καθότι βρισκόταν στο μέρος όπου διενεργούσε οικοδομικές εργασίες και απαιτούσε την ακύρωση τους.» Κατά την κυρίως εξέταση του, ο παραπονούμενος ανέφερε ότι την συγκεκριμένη μέρα ενώ βρισκόταν στο βόρειο μέρος του ακινήτου 888 και ασχολείτο με οικοδομικές εργασίες ήτοι με την ολοκλήρωση της περίφραξης, αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο να βρίσκεται μπροστά στην οικία του και συγκεκριμένα στα σκαλιά της εισόδου αυτής. Του ζητήθηκε κατά την αντεξέταση, να προσδιορίσει επ' ακριβώς που είναι η είσοδος του σπιτιού του ως επίσης και το πού, κατ' εκείνον, βρισκόταν ο κατηγορούμενος. Παραθέτω τη σχετική στιχομυθία: «Ε. Η είσοδος του σπιτιού σας που είναι; Α. Νότια. Ε. Έχει και στο βόρειο μέρος πόρτα; Α. Ναι . Η κύρια είσοδος είναι στη νότια. Ε. Σαν είσαστε στο βόρειο μέρος του σπιτιού σας είδατε στο νότιο μέρος τον κατηγορούμενο; Α. Μάλιστα. ......... Ε. Σε ποια πλευρά ήταν απερίφραχτο (το ακίνητο του παραπονούμενου); Α. Σας είπα ότι δεν υπήρχε καγκελόπορτα εισόδου . στη δυτική μεριά. ......... Ε. Σας ξαναρωτώ ποιες μεριές ήταν ττελιασμένες και ποιες αττέλιαστες; Α. Από την βόρεια πλευρά αν θυμούμαι καλά, το 50% ήταν αττέλιαστο που ήταν το 1108 από τη δυτική πλευρά που δεν έχει καγκελόπορτα μπορούσε να μπει. ......... Ε. Σας υποβάλλω ότι ο κατηγορούμενος εβρισκόταν μέσα στο μέρος του 1108 που εσείς ονομάζετε αυλή σας και αυτό είναι το βορειοδυτικό και βόρειο μέρος του τεμαχίου
- Α. Το διαψεύδω κατηγορηματικά ήταν και οι δύο σε σημείο που δεν σηκώνει αμφισβήτηση ότι ήταν του τεμαχίου
- Ε. Σου υποβάλλω ότι αυτό που εσείς λέτε μέρος του 888 είναι στην πραγματικότητα του
- Α. Αυτό δεν ισχύει. Ε. Αυτό που λέτε εσείς δεν ισχύει επειδή απορρίπτετε το τι λέει ο έπαρχος και το αμφισβητείτε. Όχι δεν το ξέρετε. Α. Το σημείο το οποίο βρισκόταν ο κατηγορούμενος συνοδευόμενος από τον κύριο Αντώνη επαναλαμβάνω για ακόμη μία φορά ότι ήταν μπροστά από την είσοδο του σπιτιού μου η οποία είναι στο νότιο μέρος του σπιτιού μου, δηλαδή ανοίγοντας την πόρτα της εισόδου μου βλέπεις την νότια μεριά του ακινήτου. Εκεί βρισκόταν. Τα υπόλοιπα είναι υποδείξεις της κυρίας Τόκα.» (έμφαση δική μου) Από τα πιο πάνω προκύπτει ξεκάθαρα ότι ενώ ο παραπονούμενος κατά την καταγγελία τοποθέτησε τον κατηγορούμενο να βρίσκεται βόρεια της οικίας του, εκεί δηλαδή όπου εκτελούσε τις προαναφερόμενες οικοδομικές εργασίες και που βρίσκεται το διαφιλονικούμενο κομμάτι, κατά τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο, τοποθέτησε τον κατηγορούμενο, για ευνόητους λόγους, σε εντελώς διαφορετικό σημείο, ήτοι στην άλλη άκρη της οικίας του, στο νότιο της μέρος, όπου, σύμφωνα με τον ίδιο ευρίσκεται η κύρια είσοδος του σπιτιού του. Η σύζυγος του παραπονούμενου Μ.Κ.2 από την άλλη, ανέφερε τα εξής στην παρ. 4 της γραπτής της δήλωσης (Έγγραφο Δ) σε σχέση με το που βρισκόταν ο κατηγορούμενος κατά την επίμαχη μέρα και ώρα. «.Συγκεκριμένα, στεκόταν στη νοτιοδυτική πλευρά του σπιτιού μας, μπροστά από τα σκαλιά που οδηγούν στην είσοδο του σπιτιού η οποία είσοδος βρίσκεται στο δυτικό μέρος του σπιτιού». (έμφαση δική μου) Η ασυμφωνία που διακρίνει την εκδοχή του παραπονούμενου και της συζύγου του, ως προς το που βρισκόταν ο κατηγορούμενος, τόσο με αντιπαραβολή της εκδοχής τους με την αστυνομική έκθεση Τεκμήριο 7 όσο και μεταξύ τους, είναι έκδηλη. Μάλιστα δε, στην προσπάθεια τους να τοποθετήσουν τον κατηγορούμενο σε σημείο άλλο από το διαφιλονικούμενο, προέβησαν σε συγχυσμένες αναφορές ακόμη και ως προς το που είναι αυτή η ίδια η είσοδος της οικίας τους. Στις ίδιες αντιφάσεις περιέπεσε και ο Μ.Κ.3 ο οποίος για να εναρμονιστεί με τη γραμμή του παραπονούμενου τοποθέτησε τον κατηγορούμενο να βρίσκεται αρχικά στην αυλή του παραπονούμενου και να προχωρεί προς τα σκαλιά της εισόδου στο δυτικό μέρος της κατοικίας, ξεχνώντας προφανώς τα όσα ο παραπονούμενος κατήγγειλε στην αστυνομία στις 15/11/14 αλλά και το ότι όταν ο ίδιος ρωτήθηκε από τον αστυνομικό που μετέβηκε στη σκηνή εκείνη την ημέρα για το τι έγινε, επιβεβαίωσε τα όσα ανέφερε ο παραπονούμενος, ήτοι ότι, ο κατηγορούμενος θεάθηκε να βρίσκεται στο βόρειο μέρος όπου διεξάγονταν οι οικοδομικές εργασίες. Ο κατηγορούμενος από την άλλη με τη δική του μαρτυρία, προσπάθησε να προβάλει τον εαυτό του ως πρόσωπο πράο, υπομονετικό, το οποίο σέβεται τους νόμους και τους κανονισμούς και παρά ταύτα έχει αδικηθεί από τον παραπονούμενο με την καταχώρηση αυτής της υπόθεσης. Τη συγκεκριμένη μέρα, ο ίδιος τοποθετεί τον εαυτό του στο διαφιλονικούμενο κομμάτι, βόρεια της οικίας του παραπονούμενου, το οποίο βέβαια θεωρεί, μετά και τις υποδείξεις του Κτηματολογίου, ότι του ανήκει και ότι είχε κάθε δικαίωμα να βρίσκεται εκεί. Βεβαίως, σύμφωνα με τον ίδιο, ο λόγος που βρέθηκε στην περιοχή και που περιόρισε τις κινήσεις του στο διαφιλονικούμενο κομμάτι, δεν ήταν επειδή ασκούσε οποιαδήποτε ιδιοκτησιακά δικαιώματα αλλά επειδή του ζήτησε ο Μ.Κ.3, νυν πρόεδρος της Αρδευτικής Επιτροπής, να του υποδείξει ως πρώην πρόεδρος που ήταν, την ορθή θέση του νεραύλακου κατά μήκος του βόρειου συνόρου του τεμαχίου 888 για να τοποθετηθεί η προβλεπόμενη λαστιχοσωλήνα. Ενώ όμως προβάλλει ουσιαστικά τη θέση ότι τη συγκεκριμένη μέρα και ώρα ο ίδιος έτυχε να κληθεί στο σημείο και μάλιστα για λόγους που καμια σχέση έχουν με τα ιδιοκτησιακά του δικαιώματα, την ίδια στιγμή, αναφέρει ότι έκρινε, ορθό να τηλεφωνήσει στο φίλο και συγχωριανό του, τον Μ.Υ.2 για να τον συνοδεύσει στην εν λόγω συνάντηση. Κατά την αντεξέταση του, αναφορικά με το λόγο που κάλεσε τον ΜΥ2 μαζί του είπε ότι στον Μ.Υ.2 ανέφερε ότι τον ήθελε μαζί του γιατί, «ήσουν παρών κατά την οριοθέτηση να μην παρεξηγηθώ και να πω ήταν δαμέ ή δαμέ» και φρόντισε να μην «...πάμε πριν τον Μακρίδη, γιατί ο Χριστοφής, ξέρεις τον τύπο του, είναι οξύθυμος, ιδιότροπος, μπορεί να κρατά μαγκούρα να μας χτυπήσει, θα πάμε μετά». Σε άλλο σημείο της αντεξέτασης του ανέφερε ότι ακόμη ένας λόγος που ζήτησε από τον ΜΥ2 να έρθει ήταν επειδή ο εν λόγω μάρτυρας, ήταν και πρώην μέλος της αρδευτικής επιτροπής. Εδώ είναι όμως που η εκδοχή του κατηγορούμενου στερείται λογικής και πειστικότητας. Κατ' αρχή θα συμφωνήσω με τον κ. Λοχία, ότι η εκδοχή του κατηγορούμενου ως προς το πώς έτυχε να ζητηθεί η βοήθεια του από τον ΜΚ3 τη συγκεκριμένη μέρα δεν μπορεί να σταθεί στη βάσανο της λογικής. Η απόφαση για τοποθέτηση της λαστιχοσωλήνας λήφθηκε τον Φεβρουάριο 2014 ήτοι 9 περίπου μήνες πριν το επίδικο συμβάν. Σύμφωνα με την εκδοχή του κατηγορούμενου, ενώ για 9 μήνες δεν λήφθηκαν οποιαδήποτε μέτρα, εντελώς τυχαία και χωρίς οποιαδήποτε εξήγηση, μια μέρα, στις 15/11/14, ο ΜΚ3 του τηλεφώνησε και του ζήτησε τη βοήθεια του για το που θα τοποθετηθεί η εν λόγω λαστιχοσωλήνα. Το εν λόγω τηλεφώνημα, σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, εντελώς συμπτωματικά και πάλι, τυγχάνει να λαμβάνει χώρα μόλις δύο μέρες μετά που ο κατηγορούμενος κατήγγειλε τον παραπονούμενο στην αστυνομία για παράνομη ανέγερση οικοδομής στο συγκεκριμένο σημείο απ' όπου θα περνούσε η λαστιχοσωλήνα, και που η αστυνομία, περιορίστηκε να παραπέμψει τον κατηγορούμενο να προσφύγει στα πολιτικά Δικαστήρια, κάτι το οποίο δεν τον άφησε καθόλου ικανοποιημένο (βλ. Τ.7). Με κάθε σεβασμό προς την υπεράσπιση, οι συμπτώσεις που επικαλείται ο κατηγορούμενος ως προς τον πραγματικό λόγο που βρέθηκε στην περιοχή εκείνη τη μέρα αποστερούν από την εκδοχή του κάθε ίχνος αληθοφάνειας. Αν όντως ο ίδιος δεν είχε ποτέ πρόθεση να πάει στο συγκεκριμένο σημείο και δη πρόθεση «να δημιουργήσει πρόβλημα» στον παραπονούμενο σε σχέση με τις «παράνομες», ως θεωρούσε τις οικοδομικές ενέργειες που ο τελευταίος έκαμνε, τότε ποιος ο λόγος, αφ' ενός να μεταβεί ο ίδιος στο σημείο και αφ' ετέρου να αναζητήσει ενισχύσεις που αποσκοπούσαν στην προστασία του από το θυμό του παραπονούμενου. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Μ.Υ.2, όντας παρών κατά την οριοθέτηση αλλά και όντας πρώην μέλος της Επιτροπής, ήταν πλήρως ενήμερος και αρμόδιος για να καθοδηγήσει το Μ.Κ.3, αν όντως ο τελευταίος χρειαζόταν βοήθεια για το συγκεκριμένο θέμα. Αφού ο κατηγορούμενος γνώριζε για το «θυμό» του παραπονούμενο, ως επίσης και ότι η παρουσία του στο χώρο, ενόψει και της πρόσφατης καταγγελίας που υπέβαλε, ενδεχομένως να «ενοχλούσε» τον τελευταίο και αφού δεν ήταν ανάγκη να μεταβεί ο ίδιος στην περιοχή αφού, τις «απαιτούμενες» υποδείξεις μπορούσε να τις κάνει και ο ΜΥ2, θα ανέμενε κάποιος ότι, το τελευταίο πράγμα που θα έκαμνε ένας φιλήσυχος και πράος άνθρωπος που δεν αντιδρά και αποφεύγει τις αντιπαραθέσεις, ως παρουσίασε τον εαυτό του να είναι, ήταν να μεταβεί ο ίδιος εκεί, και μάλιστα μετά ενισχύσεων. Προφανώς τα πράγματα αλλά και τα κίνητρα του δεν ήταν τόσο αθώα όσο τα περιέγραψε. Είναι πρόδηλο ότι, έχοντας κατά νου τη «συνεχόμενη καταπάτηση των δικαιωμάτων του από τον παραπονούμενο», ως τη χαρακτήρισε και την αδράνεια και απάθεια που κατ' εκείνον επέδειξαν οι αρχές στην πρόσφατη καταγγελία του να είναι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, ένιωσε την ανάγκη να μεταβεί στο σημείο και να υποδείξει σε όλους την έκταση των παρανομιών του παραπονούμενου και της αδικίας που ο τελευταίος του προκαλεί, ζητώντας «δικαίωση», αδιαφορώντας αν η εκεί παρουσία του θα ενοχλούσε. Στρέφομαι τώρα στη μαρτυρία των ΜΥ2 και ΜΥ
- Οι εν λόγω μάρτυρες, μου έδωσαν την εντύπωση ότι, ήρθαν στο Δικαστήριο, όχι για να καταθέσουν τα όσα οι ίδιοι βίωσαν εκείνη την ημέρα αλλά για να αντικρούσουν τα όσα τέθηκαν στον κατηγορούμενο κατά την αντεξέταση του και να επιβεβαιώσουν τις θέσεις του, είτε γνώριζαν για τα όσα κατέθεταν είτε όχι με την μαρτυρία τους να προσαρμόζεται ανάλογα. Σημειώνω εδώ ότι ο ίδιος ο ΜΥ3 ανέφερε ότι πριν να κληθεί να καταθέσει, θεωρώντας ότι ενδεχομένως ο κατηγορούμενος να χρειαστεί τη μαρτυρία του, παρευρέθηκε σε διάφορες δικασίμους εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου κατά την ώρα που κατέθεταν οι μάρτυρες, παρακολουθώντας την ακροαματική διαδικασία και αναμένοντας να του «φωνάξουν αν τον χρειαστούν». Ειδικότερα σε σχέση με τον ΜΥ2, σημειώνω την ανεξήγητη ανάγκη να τονίσει από την αρχή της μαρτυρίας του ότι, ο ΜΚ3 έπρεπε να περάσει από το σπίτι του πριν να πάει στο σημείο (βλ. παρ.4 Γ/Δ/ Έγγραφο Δ) και ότι από και προς το σημείο, αυτός με τον κατηγορούμενο, «δεν πήγαν πρώτοι» και «μαζί φύγαμε, δεν έφυγα εγώ μόνος μου πριν το Μέζο ούτε μου ζήτησε εμένα κανένας προσωπικά να φύγω...» (βλ. παρ.14 Γ/Δ - Έγγραφο Δ), θέσεις οι οποίες βέβαια προέκυψαν κατά την μαρτυρία του παραπονούμενου και του ΜΚ3 αλλά και κατά τη μαρτυρία του κατηγορούμενου. Όταν αντεξετάσθηκε επί του λόγου που τον ώθησε να δώσει αυτές τις λεπτομέρειες χωρίς να του έχει υποβληθεί οποιαδήποτε σχετική ερώτηση, ο μάρτυρας περιορίστηκε να αναφέρει ότι απλά ένιωσε την ανάγκη να πει τι έγινε χωρίς να δίνει οποιαδήποτε πειστική εξήγηση. Εκεί όμως όπου φαίνεται ξεκάθαρα το αλλοπρόσαλλο της μαρτυρίας του μάρτυρα είναι στις λεπτομέρειες γύρω από το επίδικο περιστατικό. Κατ' αρχή ο μάρτυρας αναφέρει ρητά στη δήλωση του ότι σε καμία περίπτωση δεν πλησίασαν με τον κατηγορούμενο τα σκαλιά της εισόδου της οικίας του παραπονούμενου (βλ. παρ.14 Έγγραφο Δ). Κατά την αντεξέταση του όμως κάθε τι άλλο παρά συγκεκριμένος ήταν ως προς το θέμα αυτό. Φάνηκε μάλιστα να μην αντιλαμβάνεται το τι ο ίδιος ανέφερε στη δήλωση του. Παραθέτω τη σχετική στιχομυθία: «Ε. Και στην παράγραφο 14, λέεις «επίσης δηλώνω...(διαβάζει)...τα σκαλιά της εισόδου» ; Α. Ναι. Ε. Γιατί λέεις για τα σκαλιά της εισόδου;Είναι πολύ συγκεκριμένο τούτο. Α. Τα σκαλιά της εισόδου;. Ε. Γιατί το αναφέρειες τούτο; Α. Εγώ σας λέω, ότι υποδείξαμε στο Κτηματολόγιο και στη χωρομετρία, δεν παραβιάσαμε ούτε το Α, ούτε το Β και εάν είπε ο Α ή ο Β και το τι έγινε.... Ε. Δεν το ξέρεις;Εγώ σου υποβάλλω, ότι ξέρεις και για αυτό το αναφέρεις Α. Τι να αναφέρω; Ε. Για τα σκαλιά της εισόδου, πριν που σε ρώτησα, πριν από 15 δευτερόλεπτα; Α. Τι για τα σκαλιά; Αν ήταν μέσα στην κάμαρη ή μέσα στην αυλή; εμείς υποδείξαμε στη χωρομετρία, τα σημεία που είπαμε, τώρα για τούτα τα σκαλιά που μου λες παραπάνω, δεν τα καταλαβαίνω αυτά τα πράγματα που μου λέεις τώρα. (έμφαση δική μου) Την ίδια όμως ανεξήγητη άγνοια επέδειξε και κατά την αντεξέταση του ως προς τα θέματα των διάφορων ημερομηνιών που παρέθεσε με ακρίβεια στη δήλωση του, ημερομηνίες όμως, τις οποίες αδυνατούσε να θυμηθεί κατά την αντεξέταση που ακολούθησε αμέσως μετά την κατάθεση της δήλωσης του, επικαλούμενος το μεγάλο χρονικό διάστημα που παρέλευσε. Σύγχυση υπήρξε επίσης στις θέσεις του αναφορικά με το χωρομετρικό σχέδιο που χρησιμοποιήσαν με τον κατηγορούμενο εκείνη τη μέρα για να υποδείξουν τα σημεία, όπου σύμφωνα με την υπεράσπιση, θα τοποθετείτο η λαστιχοσωλήνα. Ισχυρίστηκε από την μια στην παρ.9 της δήλωσης του ότι χρησιμοποίησαν χωρομετρικό σχέδιο, ως τέτοιο σχέδιο δόθηκε στον κατηγορούμενο από τον χωρομέτρη. Από την άλλη ισχυρίστηκε στην αντεξέταση του ότι το εν λόγω σχέδιο δεν ήταν το επίσημο γιατί εκείνο παραλήφθηκε πολύ αργότερα από τις 15/11/
- Εν τέλει κατέληξε ότι δεν θυμάται τι σχέδιο κρατούσε ο κατηγορούμενος και που το βρήκε. Το μόνο που ήταν σίγουρος ήταν ότι ο παραπονούμενος είχε κάμει επέμβαση στο νεραύλακο και ότι ο κατηγορούμενος ήταν συνέχεια στο «δικό» του ακίνητο. Η ίδια «φτωχή» εικόνα αναδύεται και από τη μαρτυρία του ΜΥ3 ο οποίος κατά την αντεξέταση του, παρουσίασε μια εντελώς διαφορετική εικόνα των γεγονότων που βίωσε «κρυμμένος σε μια συτζιά» πλησίον του επίμαχου σημείου από τα όσα ανέφερε στη γραπτή δήλωση που κατέθεσε ως την κύρια εξέταση του (Έγγραφο Ε). Στη δήλωση του ανέφερε ότι βρισκόταν περί τα 15-20μ. από το σημείο και μπορούσε να δει τους εμπλεκόμενους και να ακούσει τι έλεγαν. Από εκεί που ήταν, ανέφερε στη δήλωση του ότι, πέραν του κατηγορούμενου, του παραπονούμενου και του ΜΚ3, είδε επίσης στο σημείο τον ΜΥ2 τον οποίο γνωρίζει καθώς και την ΜΚ2, σύζυγο του παραπονούμενου η οποία βγήκε από το σπίτι φωνάζοντας. Η εικόνα των γεγονότων που παρουσίασε κατά την αντεξέταση του όμως πόρρω απέχει από τα γεγονότα που κατέθεσε κατά την κύρια εξέταση του. Αρνήθηκε ότι ήταν 15-20 μέτρα μακριά, τοποθέτησε τον εαυτό του στα 40-50 μέτρα και μάλιστα σε σημείο όπου δεν άκουε τι έλεγαν οι εμπλεκόμενοι. Ανέφερε ότι απλά άκουε διάφορες φωνές οπόταν και κατάλαβε ότι υπήρξε διαπληκτισμός. Το τι ακριβώς λέχθηκε το έμαθε αργότερα όταν συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο. Για τον ΜΥ2 ανέφερε ότι δεν τον γνωρίζει, μόνο το όνομα του έχει ακουστά ενώ όπως χαρακτηριστικά το έθεσε, κατά τον επίδικο χρόνο, αν έβλεπε τον ΜΥ2, δεν θα ήξερε ποιος ήταν. Όσον αφορά την ΜΚ2, ο μάρτυρας ανέφερε ότι όχι μόνο δεν την είδε γιατί απ' εκεί που βρισκόταν δεν μπορούσε να δει καλά αλλά το μόνο που άκουσε ήταν μια γυναίκα να φωνάζει την οποία στη συνέχεια ο κατηγορούμενος του εξήγησε ότι ήταν η ΜΚ
- Για όλους τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω απορρίπτω την μαρτυρία και των δύο πλευρών ως αναξιόπιστη. Σίγουρα εκείνη τη μέρα κάτι έγινε στην περιοχή. Όμως το τι ακριβώς έγινε και πώς έγινε, θα παραμείνει άγνωστο αφού και οι δύο πλευρές για δικούς τους λόγους δεν είπαν την πραγματική αλήθεια. Ίσως, το παρακάτω απόσπασμα από η μαρτυρία του ΜΥ2 να μπορεί να ρίξει κάποιο φως ως προς τα πραγματικά κίνητρα των δύο «παρατάξεων»: «...Τούτοι (μάρτυρες παραπονούμενου) επηαίναν και μαζεύκαν υπογραφές τζιαί που τους προστάτες τζιαι που τους συγγενείς τους τζιαι που την Αρδευτική επιτροπή τζιαι που τους Αη-δημητρίτες τζιαι επηαίναν τζιαι μαζεύκαν τες, για να βγουν στην εξουσία τζιαι να μας κανσελάρουν εμάς, το οποίο και έγινε. .... έχουν προστάτες που είναι που την Αρδευτική Επιτροπή, δεν μιλούμε για μισό προστάτη, τούτοι της Αρδευτικής Επιτροπής ήρταν και νεκατώνουν το χωριό....είναι με δόλιο τρόπο που επιάσαν την εξουσία. Γίνεται να γυρίζουν να πιάνουν υπογραφές; Έσιει που έχουν 15 σκάλες σαν τον κύριο Βάσο και πολλούς άλλους και τούτοι οι άνθρωποι (μάρτυρες παραπονούμενου)...γίνεται να διαχειρίζονται τα αρδευτικά του Άη Δημητρίου, ποιος ο λόγος;» (έμφαση δική μου) Έχοντας κατά νου ότι το βάρος απόδειξης της ενοχής του κατηγορούμενου είναι στους ώμους της κατηγορούσας αρχής και αυτό πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, στη βάση της πιο πάνω κατάληξης μου αναφορικά με την αξιοπιστία της προσκομισθείσας μαρτυρίας, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και συνεπώς αυτός αθωώνεται και απαλλάσσεται της κατηγορίας που αντιμετωπίζει. Ενόψει της κατάληξης μου αναφορικά με την αξιοπιστία των μαρτύρων και των δύο πλευρών, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα έξοδα της και εκδίδω ανάλογη διαταγή. (Υπ.).................................... Λ. Πασχαλίδης Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Γραμματέας ΛΠ/ΕΠ Subject: Criminal/Final Αναφορά: Παράνομη Είσοδος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο