ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΑΘΩΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 9599/2015, 3/11/2016

(1)του Ποινικού Κώδικα ως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, ο κατηγορούμενος την 28.10.2013 εσκεμμένα και παράνομα προξένησε ζημιά στην είσοδο της οικίας του Δημήτρη Φράγκου τοποθετώντας εργοστασιακή κροτίδα. (Κατηγορία 8) (γ) Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 325 και 371 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 1.11.2013 και 14.11.2013 συνωμότησε με τους Λάζαρο Φιλίππου και Erwin Selimon Osmanov να διαπράξουν κακούργημα ήτοι την απόπειρα καταστροφής περιουσίας με εκρηκτικές ύλες. (Κατηγορία 9) (δ) Απόπειρα καταστροφής περιουσίας με εκρηκτικές ύλες κατά παράβαση του άρθρου 325 του Ποινικού Κώδικα ως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος την 14.11.2013 τοποθέτησε εκρηκτική ύλη στο κατάστημα ΙΚΟΣ με σκοπό να το καταστρέψει. (Κατηγορία 10) Όλα τα αδικήματα, σύμφωνα πάντα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών, διαπράχθηκαν στη Λάρνακα. Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε αρχικά και άλλες επτά κατηγορίες εκ των οποίων οι κατηγορίες 1, 2, 3, 4 και 5 ανεστάλησαν από το Γενικό Εισαγγελέα την 5.5.2016 ενώ οι κατηγορίες 6 και 11 απορρίφθηκαν στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Επισημαίνουμε ότι το κατηγορητήριο, με τη σύμφωνο γνώμη της υπεράσπισης, τροποποιήθηκε την 21.7.2016. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Κρίνουμε ορθό σε αυτό το στάδιο, να αναφερθούμε συνοπτικώς στην εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής ως αυτή αναδύεται από τις επίδικες κατηγορίες, έτσι ώστε να καταστεί πιο κατανοητή η υπόθεση της, αλλά και η Υπεράσπιση του κατηγορουμένου. Όπως λοιπόν συνάγεται από τα πιο πάνω και την ενώπιον μας τεθείσα μαρτυρία, η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής είναι ότι ο κατηγορούμενος συνεργαζόταν στενά με το Λάζαρο Φιλίππου, ιδιοκτήτη εταιρείας στοιχημάτων. Ο Λάζαρος Φιλίππου εργοδοτούσε κατά τον επίδικο χρόνο τον Ελάδη Σουσανίδη (ΜΚ6), ως φρουρό της οικίας του. Οι υπό κρίση εγκληματικές ενέργειες διαπράχθηκαν από τον κατηγορούμενο και τον Ελάδη Σουσανίδη (ΜΚ6) μετά από οδηγίες που έλαβαν από το Λάζαρο Φιλίππου. Σε σχέση με τις κατηγορίες 7 και 8, η θέση που προβλήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή είναι ότι την 28.10.2013 ο κατηγορούμενος και ο Ελάδης Σουσανίδης μετέβησαν με μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο τελευταίος, στην περιοχή όπου στεγάζεται η επιχείρηση του Δημήτρη Φράγκου (ΜΚ2). Ο κατηγορούμενος τοποθέτησε στην είσοδο του πιο πάνω υποστατικού εργοστασιακή κροτίδα, η οποία εξερράγη και προκάλεσε ζημιά στην αλουμινένια πόρτα, στην είσοδο του πιο πάνω υποστατικού ( κατηγορία 8). Σε σχέση με τα κίνητρα που ώθησαν τον κατηγορούμενο να προβεί στην πιο πάνω ενέργεια η μόνη μαρτυρία που προσκομίσθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή, ήταν αυτή του Ελάδη Σουσανίδη, ΜΚ6. Ο τελευταίος προέβαλε τον ισχυρισμό ότι η κροτίδα τοποθετήθηκε στο εν λόγω υποστατικό καθότι ο γιος της ιδιοκτήτριας του υποστατικού όφειλε χρήματα στο Λάζαρο Φιλίππου και στον πρώην «μάστρο» του κατηγορουμένου, κάποιον 'Νίκο από την Αγγλία'. Αυτός δε ήταν και ο λόγος που ο Λάζαρος Φιλίππου, συνωμοτώντας με τον κατηγορούμενο και το ΜΚ6, συνεφώνησαν να προβούν στη πιο πάνω ενέργεια (κατηγορία 7). Σε σχέση δε με τις κατηγορίες 9 και 10, είναι η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι τη 14.11.2013 ο κατηγορούμενος και ο Ελάδης Σουσανίδης μετέβησαν με μοτοσυκλέτα και μεταφέροντας εκρηκτικό μηχανισμό, στην περιοχή όπου βρίσκεται το κατάστημα ΙΚΟΣ, ιδιοκτησία της Δώρας Νικολάου, (ΜΚ4). Ο κατηγορούμενος τοποθέτησε στην πρόσοψη του πιο πάνω υποστατικού τον εκρηκτικό μηχανισμό, τον άναψε αλλά αυτός δεν εξερράγη (κατηγορία 10). Κίνητρο του Λάζαρου Φιλίππου στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν μια πινακίδα που ήταν τοποθετημένη μεταξύ του καταστήματος ΙΚΟΣ και του πρακτορείου στοιχημάτων, που βρισκόταν ακριβώς δίπλα και αποτελούσε το αντικείμενο φιλονικίας μεταξύ του ιδίου και της ιδιοκτήτριας του ΙΚΟΣ. Αυτός δε ήταν και ο λόγος που ο Λάζαρος Φιλίππου, συνωμοτώντας με τον κατηγορούμενο και τον ΜΚ6, συμφώνησαν να προβούν στην πιο πάνω ενέργεια (κατηγορία 9). Σε σχέση με την κατηγορία 6, η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής ήταν ότι ο κατηγορούμενος είχε προσωπικές διαφορές με τη Ραμόνα Ματέι (ΜΚ3) και για να την εκδικηθεί εζήτησε από τον Ελάδη Σουσανίδη να κάψουν το όχημα της. Μετέβησαν στην πολυκατοικία όπου διέμενε η Ραμόνα Ματέι και ο κατηγορούμενος περιέλουσε το όχημα της με βενζίνη και έθεσε φωτιά σε αυτό. Από τη φωτιά καταστράφηκε το όχημα ολοσχερώς. Τέλος, σε σχέση με την κατηγορία 11, ήταν η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο κατηγορούμενος μαζί με το ΜΚ6 μετέφερε και είχε στην κατοχή του χωρίς άδεια από τον επιθεωρητή εκρηκτικών υλών, εκρηκτική ύλη τύπου SEMTEX-H. (Υπενθυμίζουμε ότι οι κατηγορίες 6 και 11 απορρίφθηκαν στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως. ) Ο κατηγορούμενος δεν έχει συνδεθεί επιστημονικά με τη διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων, η μόνη μαρτυρία που τον συνδέει είναι η κατάθεση του Ελάδη Σουσανίδη (ΜΚ6). Ο τελευταίος ήταν αυτός που ενέπλεξε τον κατηγορούμενο στη διάπραξη των αδικημάτων. Από την άλλη η εκδοχή της υπεράσπισης, όπως αυτή ετέθη κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, συνίσταται στο ότι, αυτά που καταλογίζονται στον κατηγορούμενο είναι ψευδή και επακόλουθο αθέμιτης συναλλαγής μεταξύ των διωκτικών αρχών και του Ελάδη Σουσανίδη (ΜΚ6). Ο τελευταίος για δικούς του, αλλότριους και κακόβουλους σκοπούς, αποφάσισε να ενοχοποιήσει τον κατηγορούμενο αδικαιολόγητα και άδικα. Συγκεκριμένα η υπεράσπιση αποδίδει στο ΜΚ6 ότι το κίνητρο και ο λόγος που ενέπλεξε τον κατηγορούμενο στη διάπραξη των αδικημάτων των κατηγοριών 6, 7, 8 , 9, 10 και 11 είναι η δέσμευση από την Κατηγορούσα Αρχή να μην τον διώξει ποινικά για τα υπό κρίση αδικήματα και πολλά άλλα αδικήματα, τη διάπραξη των οποίων είχε παραδεχθεί στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία. Πέραν τούτου είναι η θέση της Υπεράσπισης ότι ο ίδιος ο Λάζαρος Φιλίππου είχε καταγγείλει το βασικό μάρτυρα της Κατηγορούσας Αρχής, ήτοι τον Ελάδη Σουσανίδη και κάποια άλλα πρόσωπα ότι προσπαθούσαν παράνομα να αποσπάσουν χρήματα από το Λάζαρο Φιλίππου εκβιάζοντας και απειλώντας τον ότι αν δεν ενέδιδε θα τον κατήγγειλαν ότι διέπραξε ποινικά αδικήματα. Κατά τη δίκη, δηλώθηκαν ως παραδεκτά και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο σειρά γεγονότων που αφορούν σε διάφορες συνιστώσες του ανακριτικού έργου και της υπόθεσης γενικότερα. Εντάξαμε και αναλύσαμε όλα τα παραδεκτά γεγονότα στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας. Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε επτά μάρτυρες, ενώ ο κατηγορούμενος επέλεξε να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής, κλήτευσε όμως τρία πρόσωπα ως μάρτυρες υπεράσπισης. Εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσαν ο Αστ. 4842 Ανδρέας Μιχαήλ (ΜΚ1), ο Δημήτρης Φράγκου (ΜΚ2), η Ραμόνα Ματέι (ΜΚ3), η Δώρα Νικολάου (ΜΚ4), ο Ανώτ. Υπ. Στέλιος Νικολάου (ΜΚ5), ο Ελάδης Σουσανίδης (ΜΚ6) και ο Λοχ. 1183 Πέτρος Ορφανίδης (ΜΚ7). Εκ μέρους της Υπεράσπισης κατέθεσαν ο Δημήτρης Νικολάου (ΜΥ1), ο Αρχ/Αστ. 2343 Γρηγόρης Χ"Σέργης (ΜΥ2) και ο Αντώνης Σιακαλλής (ΜΥ3). Κάθε αποδεκτή αναφορά των όσων οι μάρτυρες κατηγορίας και υπεράσπισης κατέθεσαν ενώπιον μας, όπως και το περιεχόμενο των κατατεθέντων τεκμηρίων και των παραδεκτών γεγονότων, αξιολογήθηκαν πλήρως και στον επιβαλλόμενο βαθμό, έστω και αν δεν γίνεται ρητή αναφορά στο κείμενο της απόφασης. Κρίνουμε ότι δεν απαιτείται εδώ - και δεν συνιστάται, για πρακτικούς κυρίως λόγους - η επανάληψη του συνόλου της μαρτυρίας των μαρτύρων και η αναφορά σε κάθε επιμέρους πτυχής της[1]. Παραθέτουμε στη συνέχεια τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μας. Σε σχέση με τη μαρτυρία της Ραμόνας Ματέι (ΜΚ3) και του Ανώτ. Υπ. Στέλιου Νικολάου, (ΜΚ5), η οποία σχετίζεται με την κατηγορία 6, που έχει απορριφθεί στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως, δεν κρίνουμε σκόπιμο να επεκταθούμε επί ταύτης και θα περιορισθούμε μόνο στα σημεία που κρίνουμε ότι σχετίζονται άμεσα με την αξιοπιστία του Ελάδη Σουσανίδη, επί της οποίας στηρίζεται στην ουσία η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Εξάλλου, εκτενής αναφορά σε αυτή γίνεται στην απόφαση που εκδόθηκε στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως. Πρώτος κατέθεσε ο Αστ. 4842, Ανδρέας Μιχαήλ (ΜΚ1) που υπηρετούσε κατά τον επίδικο χρόνο στο Αρχηγείο Αστυνομίας, στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων. Ο μάρτυρας υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσής του, ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Στην κατάθεσή του, αναφέρει μεταξύ άλλων ότι την 2.6.2015, μαζί με τέσσερις άλλους αστυνομικούς, μετέβηκαν για υποδείξεις σκηνών μαζί με τον κατηγορούμενο, στο Λιοπέτρι και στη Λάρνακα. Στη συνέχεια κατέθεσε το ημερολόγιο ενεργείας στο οποίο κατέγραψε τις ενέργειες που πραγματοποίησε ο ίδιος κατά την υπόδειξη σκηνών καθώς και τις απαντήσεις που έδιδε ο Ελάδης Σουσανίδης. Κατέθεσε επίσης τις φωτογραφίες που λήφθηκαν κατά την υπόδειξη σκηνών. Οι τελευταίες αφορούν την υπόδειξη σκηνής στο γραφείο εξευρέσεως εργασίας του Δημήτρη Φράγκου, Τεκμήριο 2Α, την υπόδειξη σκηνής στο κατάστημα IΚΟΣ, Τεκμήριο 3Α και του χώρου στάθμευσης της πολυκατοικίας «Margarita Court II», Τεκμήριο 4Α. Ο Ελάδης Σουσανίδης, σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΚ1, τους υπέδειξε απλώς τα σημεία όπου βρισκόντουσαν το κατάστημα του Δημήτρη Φράγκου και το κατάστημα ΙΚΟΣ. Συμφώνησε δε με τη θέση της υπεράσπισης ότι αυτός δεν τους υπέδειξε πληθώρα άλλων σημείων τα οποία σχετίζονται με τη διάπραξη των αδικημάτων που ανέφερε ο ίδιος στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία. Την 4.6.15 ο ΜΚ1 μετέβη μαζί με άλλους αστυνομικούς στην οικία του κατηγορουμένου στη Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ΄ 80Α, στα Λειβάδια για εκτέλεση δικαστικού εντάλματος έρευνας. Κατά την έρευνα δεν εντοπίστηκε οτιδήποτε το επιλήψιμο. Ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να πει γιατί το χειρισμό της διερεύνησης των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης τον ανέλαβε το Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων (Τ.Α.Ε) Αρχηγείου και όχι το Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων (Τ.Α.Ε) Λάρνακας. Ο ίδιος έλαβε οδηγίες από τον υπεύθυνο της Υπηρεσίας του και συγκεκριμένα από το Γιαννάκη Γεωργίου να χειριστεί την παρούσα υπόθεση το ΤΑΕ Αρχηγείου, όπως και έγινε. Η Ραμόνα Ματέι (ΜΚ3) ήταν η ιδιοκτήτρια του οχήματος, αντικείμενο της κατηγορίας 6, το οποίο με βάση τα παραδεκτά γεγονότα καταστράφηκε από φωτιά τα ξημερώματα της 18.02.2014. Στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία, λίγες μόνο ώρες μετά το συμβάν, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, ανέφερε ότι τη συγκεκριμένη μέρα γύρω στις δύο και είκοσι τα ξημερώματα επέστρεψε στο σπίτι της. Στάθμευσε το όχημα της στο χώρο στάθμευσης στο ισόγειο της πολυκατοικίας όπου διέμενε και πήγε στη συνέχεια στο διαμέρισμα της. Κάποιο χρόνο αργότερα πληροφορήθηκε από τη μητέρα της ότι το όχημα της καιγόταν και η Πυροσβεστική Υπηρεσία προσπαθούσε να κατασβήσει τη φωτιά. Ανέφερε επίσης ότι το αυτοκίνητο της για αρκετό χρόνο πριν το συμβάν 'έβραζε', ο μηχανικός που το ήλεγξε της ανέφερε ότι το «fan» του οχήματος θα έπρεπε να επιδιορθωθεί και το ραδιατέρ να αλλαχθεί. Η μάρτυρας λόγω οικονομικής δυσχέρειας δεν το άλλαξε και έτσι τα προβλήματα συνεχίστηκαν. Λόγω δε του προβλήματος του 'fan' η μηχανή του οχήματος της δεν κρύωνε. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ3 ανέφερε ότι την ημέρα που έγινε το συμβάν είχε πάει δουλειά η ώρα 7:00 μ.μ. και όταν άνοιξε το 'fan' του αυτοκινήτου της μπήκε μέσα καπνός. Επικοινώνησε με το μηχανικό της και αυτός της σύστησε να μην ξεκινήσει το αυτοκίνητο. Η μάρτυρας αγνόησε τη συμβουλή του, οδήγησε το όχημά της στη δουλειά και μερικές ώρες αργότερα το οδήγησε μέχρι την οικία της. Μετά την παρέλευση κάποιων εβδομάδων η μάρτυρας πληροφορήθηκε τόσο από την Αστυνομία Λάρνακας όσο και την Πυροσβεστική Υπηρεσία ότι είχαν εντοπισθεί 'κρουσμένες' ασφάλειες στο όχημά της, αυτές είχαν προκαλέσει βραχυκύκλωμα με επακόλουθο το όχημά της να πάρει φωτιά. Μετά από σχετική ερώτηση ανέφερε ότι ουδέποτε είχε διαφορές, είτε με τον κατηγορούμενο είτε με το Λάζαρο Φιλίππου. Αναφορικά με την επίδικη νύχτα, δηλαδή τη 18.2.14, ανέφερε πως γύρω στις 2:00 τα ξημερώματα έκλεισε την μπυραρία στην οποία εργαζόταν και ακολούθως γύρω στις 2:30-3:00 έφθασε σπίτι της. Στο σπίτι της, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν μαζί της ο Άθως, δηλαδή ο κατηγορούμενος. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε μετά τη δήλωση της ΜΚ3 όπως αυτή κηρυχθεί εχθρική μάρτυρας. Για τους λόγους που καταγράφονται στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου το αίτημα του εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής απορρίφθηκε. Για τα αίτια της καταστροφής του οχήματος της Ραμόνας Ματέι, MK3, κατέθεσε και ο Αν. Υπαστυνόμος Στέλιος Στυλιανού (ΜΚ5), που υπηρετούσε κατά τον επίδικο χρόνο στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Κύπρου και είχε αναλάβει την εξέταση του πιο πάνω οχήματος. Ανάμεσα στα καθήκοντα του μάρτυρα ήταν να εξετάζει επιστημονικά τις αιτίες πυρκαγιάς, είτε αυτεπάγγελτα σαν Πυροσβεστικό Σώμα, είτε μετά από κλήση προς τούτο από την αστυνομία. Αναφορικά με τις διερευνήσεις αιτιών πυρκαγιάς έτυχε εκπαίδευσης τόσο στην Αγγλία όσο και στην Αμερική και εξέτασε μέχρι τη στιγμή που έδιδε μαρτυρία, πέραν των 200 υποθέσεων. Ο μάρτυρας εξέτασε το όχημα την 18.2.2014 και ετοίμασε έκθεση με τα πορίσματα του, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Στην έκθεση του ανέφερε μεταξύ άλλων ότι η Πυροσβεστική Υπηρεσία αφίχθηκε στη σκηνή η ώρα 5:21 π.μ.. Η εστία της πυρκαγιάς εντοπίσθηκε στο μπροστινό μέρος του οχήματος, υπήρξε έντονη καύση στο χώρο της μηχανής. Δεν εντοπίστηκε εύφλεκτη ύλη ούτε σε μέρη του οχήματος ούτε στο έδαφος. Στην έκθεση του που παρουσίασε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο καταγράφονται τα πιο κάτω: 'ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ερεύνησα με μεγάλη προσοχή το χώρο της πυρκαγιάς και δεν μπόρεσα να καταλήξω σε ασφαλή συμπεράσματα γι΄ αυτό η αιτία της πυρκαγιάς παραμένει άγνωστη.' Το μπροστινό μέρος του οχήματος είχε καταστραφεί ολοκληρωτικά από την πυρκαγιά ενώ στο υπόλοιπο μέρος του μη καμένου οχήματος, δεν εντοπίσθηκε οποιαδήποτε εύφλεκτη ύλη. Αν υπήρχε εύφλεκτη ύλη, σύμφωνα πάντα με το μάρτυρα, σίγουρα θα εντοπιζόταν. Αν η βενζίνη είχε εισχωρήσει στις 'χωλέτρες' του οχήματος αυτή θα μπορούσε να εντοπισθεί πολύ εύκολα, νοουμένου ότι οι 'χωλέτρες' δεν καταστρέφονταν ολοσχερώς, όπως έγινε στην υπό κρίση υπόθεση. Πέραν αυτού, όσο ολοκληρωτική και να είναι μία καταστροφή στην περίπτωση που έγινε χρήση εύφλεκτης ύλης αυτή πάντοτε ανιχνεύεται γιατί διαρρέει προς το έδαφος και αφήνει σημάδια. Δεν θα ανιχνευόταν μόνο στην περίπτωση που η εύφλεκτη ύλη ερίχνετο στα wipers και στη συνέχεια κατέληγε στις χωλέτρες του ανεμοθώρακα. Με βάση το πιο πάνω σενάριο μπορούσε να μην υπάρξει διαρροή και σε περίπτωση που το μπροστινό μέρος του οχήματος καταστρεφόταν ολοσχερώς τότε δεν θα ήταν εφικτό να εντοπισθεί η εύφλεκτη ύλη. Στην περίπτωση του επιδίκου οχήματος, ενόψει του γεγονότος ότι το μπροστινό μέρος του οχήματος είχε καταστραφεί εντελώς σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν εντοπίστηκαν υπολείμματα εύφλεκτης ύλης είτε στο όχημα είτε στο δάπεδο, δεν ήταν δυνατόν να ελεγχθεί κατά πόσο η καύσιμη ύλη που προκάλεσε την πυρκαγιά, προήλθε από τα καύσιμα του οχήματος ή από κακόβουλη ενέργεια. Στην αντεξέτασή του ο ΜΚ5 ανέφερε ότι το έδαφος, στο μέρος που ήταν σταθμευμένο το συγκεκριμένο όχημα, λόγω της κατασκευής του, απορροφούσε οποιαδήποτε ουσία. Ερωτηθείς κατά πόσο αν κάποιος έριχνε βενζίνη πάνω σε ένα αυτοκίνητο, αυτή θα έσταζε στο έδαφος, απάντησε ότι αυτό εξαρτάτο από την ποσότητα της βενζίνης που θα ερίχνετο. Υπήρχε επίσης το ενδεχόμενο αν η βενζίνη ερίχνετο πάνω στα 'wipers' και στη συνέχεια κυλούσε μέσα στις 'χωλέτρες', αυτή να μην έσταζε στο έδαφος. Στη δεύτερη περίπτωση, ήτοι στην περίπτωση που υπήρχε βενζίνη στις 'χωλέτρες' θα ήταν πολύ εύκολο για τους ειδικούς να ανιχνεύσουν την καύσιμη ύλη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, λόγω της ολοκληρωτικής καταστροφής του μπροστινού μέρους του αυτοκινήτου, τούτο δεν κατέστη δυνατό. Πρόσθεσε δε ότι ακόμη και οι 'χωλέτρες' κάτω από τους καθαριστήρες δεν εντοπίστηκαν γιατί είχαν καεί ολοσχερώς. Ο μάρτυρας ήταν δε απόλυτος ότι αν κάποιο πρόσωπο 'έλουνε' και το πισινό μέρος του συγκεκριμένου αυτοκινήτου, το οποίο έμεινε άθικτο από τη φωτιά, με βενζίνη, τότε η εύφλεκτη ύλη θα μπορούσε πολύ εύκολα να ανιχνευθεί, ως ανέφερε χαρακτηριστικά, θα ήταν 'θέμα δευτερολέπτων' να ανιχνευόταν η εύφλεκτη ύλη. Κατέθεσε περαιτέρω ότι αν κάποιο πρόσωπο 'έλουνε' το αυτοκίνητο με ένα «τανκούδι βενζίνη» και το άναβε, την ίδια ώρα θα καιγόταν και ο ίδιος. Συνήθως, στις περιπτώσεις εμπρησμών δεν χρησιμοποιείται η βενζίνη από μόνη της καθότι αυτό ενέχει πολλούς κινδύνους για το δράστη. Οι αναθυμιάσεις από τη βενζίνη μπορούν, λόγω του αέρα, να καταλάβουν μία απρόβλεπτη έκταση και ανά πάσα στιγμή να εκραγούν. Συνεπώς, σύμφωνα πάντα με το μάρτυρα, αν κάποιος 'έλουνε' ένα αυτοκίνητο με ένα 'τανκούδι βενζίνη' και δοκίμαζε να το ανάψει, αυτός που προέβαινε στην πιο πάνω ενέργεια θα καιγόταν. Ανέφερε επίσης ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν εντοπίστηκε εύφλεκτη ύλη κάτω ή γύρω από το αυτοκίνητο ή σε οποιοδήποτε σημείο αυτού, ούτε εμπρηστική λωρίδα. Επεξήγησε ότι η εμπρηστική λωρίδα είναι στην ουσία ένα 'μονοπάτι', εμποτισμένο με καύσιμη ύλη που δημιουργείται για να μπορέσει ο εμπρηστής να ανάψει από μακριά την εύφλεκτη ύλη και να οδηγήσει με το μονοπάτι αυτό τη φωτιά προς το στόχο του. Η εμπρηστική λωρίδα αφήνει πάντοτε κατάλοιπα και τούτο έστω και αν η Πυροσβεστική Υπηρεσία χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε υλικό για την πυρόσβεση. Λόγω των καταλοίπων που αφήνει, η πρώτη μέριμνα του μάρτυρα, σαν εμπειρογνώμονας που εξετάζει τέτοιας φύσης υπόθεση, ήταν να εντοπίσει κατά πόσο δημιουργήθηκε εμπρηστική λωρίδα, στοιχείο που θα αποδείκνυε, πέραν πάσης αμφιβολίας, το κακόβουλο μέρος της ενέργειας. Απαντώντας δε στο σενάριο που του υποβλήθηκε από το συνήγορο υπεράσπισης είπε ότι σε περίπτωση που το συγκεκριμένο αυτοκίνητο είτε 'περιλουζόταν' εξωτερικά με βενζίνη, είτε η βενζίνη χυνόταν κάτω από αυτό και στη συνέχεια γινόταν προσπάθεια ανάφλεξης του, θα προκαλείτο τραυματισμός στον εμπρηστή, 'κατά 99%'. Σε περίπτωση που η βενζίνη έσταζε στο έδαφος θα εντοπίζονταν σίγουρα τα υπολείμματα της. Είναι γι΄ αυτό το λόγο που σπάνια χρησιμοποιείται βενζίνη από μόνη της, για εμπρησμούς χρησιμοποιείται συνήθως 'μίγμα' αυτής. Στην επανεξέτασή ο μάρτυρας ρωτήθηκε κατά πόσο ο τραυματισμός κάποιου εμπρηστή από την ανάφλεξη λόγω χρήσης βενζίνης, εξαρτάτο από την απόσταση που αυτός απείχε από το στόχο και του ζητήθηκε η άποψη του στην περίπτωση που η ανάφλεξη γινόταν με αναμμένο σπίρτο πάνω στο αυτοκίνητο που είχε ήδη περιλουσθεί με βενζίνη. Ο μάρτυρας απάντησε ότι μόνο αν κάποιος ήταν σβέλτος, όπως ο "superman" θα μπορούσε να 'πετάσει' και να διαφύγει, καθότι η βενζίνη από μόνη της είναι έτοιμη για ανάφλεξη, αφού εξατμίζεται άμεσα και δημιουργεί αέρια. Επομένως, σπάνια κάποιος κακοποιός χρησιμοποιεί βενζίνη για να βάλει φωτιά, σε περίπτωση δε που το πράξει σημαίνει ότι «πρέπει να μην του παράτζιηλλε κανένας τι θα πάθει». Η Δώρα Νικολάου (ΜΚ4), ήταν η ιδιοκτήτρια καταστήματος στη Λάρνακα με την ονομασία 'IKOΣ' το οποίο βρίσκεται στη λεωφόρο Γρίβα Διγενή στη Λάρνακα και γειτνιάζει με πρακτορείο στοιχημάτων. Το πρακτορείο αυτό είναι ιδιοκτησία δύο προσώπων, των αδελφών Κασιανού. Το πρωί της 14.11.2013 την ειδοποίησε ο σύζυγός της ότι έξω από τη βιτρίνα του καταστήματος υπήρχε αντικείμενο με φυτίλι. Ειδοποιήθηκε η Αστυνομία η οποία μετέβη στη σκηνή. Το ύποπτο αντικείμενο παραλήφθηκε, εξετάσθηκε και διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για εκρηκτικό μηχανισμό. Στην κατάθεσή της ανέφερε επίσης ότι δεν είχε διαφορά με οποιονδήποτε. Με το μόνο που μπορούσε να σκεφτεί ότι πιθανόν να σχετιζόταν η πιο πάνω κακόβουλη ενέργεια ήταν σε σχέση με κάποια διαφημιστική πινακίδα. Κάποιο πρωινό ο ένας εκ των δύο ιδιοκτητών του γειτονικού καταστήματος, που λειτουργούσε ως πρακτορείο στοιχημάτων, της ανακοίνωσε ότι προτίθετο να τοποθετήσει διαφημιστική πινακίδα μεταξύ των δύο καταστημάτων. Η μάρτυρας του απάντησε τότε «χωρίς να έλθουν σε αντιπαράθεση» ότι αν τοποθετούσε πινακίδα θα τοποθετούσε και η ίδια άλλη μπροστά στη δική του. Αυτός δεν της είπε ο,τιδήποτε. Την 7.11.2013 οι γείτονες της τοποθέτησαν την πινακίδα που διαφήμιζε τη Λέσχη Ιπποδρομιών και τη MEGABET. Λίγες μέρες αργότερα η μάρτυρας στερέωσε πλαίσιο για να αναρτήσει και εκείνη τη δική της πινακίδα. Ουδείς της εξέφρασε οποιοδήποτε παράπονο σε σχέση με το πλαίσιο. Καταθέτοντας προφορικά στο Δικαστήριο σε σχέση με το πιο πάνω θέμα είπε ότι τελικά και αφού προηγήθηκαν σχετικές διαβουλεύσεις συμφωνήθηκε να τοποθετηθεί τόσο η διαφημιστική πινακίδα του πρακτορείου όσο και η διαφημιστική πινακίδα του δικού τους καταστήματος. Από τη μία πλευρά του πλαισίου τοποθετήθηκε η ταμπέλα του πρακτορείου και από την άλλη η ταμπέλα του καταστήματος της. Η μάρτυρας κατέθεσε επίσης ότι με τους ιδιοκτήτες του εν λόγω πρακτορείου με τους οποίους είναι γείτονες για πολλά χρόνια, δεν είχε ποτέ οποιοδήποτε πρόβλημα. Δήλωσε επίσης ότι δεν γνώριζε τον Λάζαρο Φιλίππου και τον κατηγορούμενο. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκε η έκθεση του εμπειρογνώμονα Χρίστου Σιακαλλή, Τεκμήριο 7, ο οποίος εξέτασε τον εκρηκτικό μηχανισμό που εντοπίσθηκε έξω από το κατάστημα ΙΚΟΣ. Ο πιο πάνω εμπειρογνώμονας δεν κλήθηκε να καταθέσει, το περιεχόμενο όμως της έκθεσης του κατατέθηκε ενώπιον μας ως παραδεκτό γεγονός. Παραθέτουμε κατωτέρω αυτούσιο το απόσπασμα που αφορά τα συμπεράσματα του εμπειρογνώμονα. «ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Από τις εξετάσεις που έκανα στη σκηνή την 14.11.13 και στη συνέχεια των τεκμηρίων, διαπίστωσα ότι ο αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός που τοποθετήθηκε έξω από το κατάστημα IKOS που βρίσκεται στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή 23 στη Λάρνακα δεν εξερράγη λόγω του ότι το βραδύκαυστο πυραγωγό σχοινίο δεν αναφλέγει κανονικά με αποτέλεσμα να σβήσει. Απέκοψα 5 εκ. από το βραδύκαυστο πυραγωγό σχοινίο (τεκμήριο 2) για σκοπούς ελέγχου και αυτό αναφλέγει όπως είναι εργοστασιακά κατασκευασμένο να λειτουργεί. Ακολούθως αφαίρεσα 10 γραμμάρια από την εκρηκτική ύλη υψηλής ισχύος (τεκμήριο 3), της οποίας μετέδωσα φλόγα και αντέδρασε στην καύση όπως αντιδρά η πλαστική εκρηκτική ύλη στη θερμότητα. Από οπτικό έλεγχο που έκανα στον κοινό πυροκροτητή (τεκμήριο 1) δεν φαίνεται να έχει οποιεσδήποτε αλλοιώσεις ή οξειδώσεις ή να μην λειτουργήσει όπως είναι εργοστασιακά κατασκευασμένος να λειτουργά. Η συνδεσμολογία των πιο πάνω υλικών καταδεικνύει την πρόθεση αυτού/αυτών που τα ένωσαν να κατασκευάσουν αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό. Από τα πιο πάνω συμπεραίνω ότι τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του αυτοσχέδιου εκρηκτικού μηχανισμού τα οποία αναγράφονται στο L.No. 6127/13 είναι σε καλή και χρησιμοποιήσιμη κατάσταση και αν γινόταν από τον/τους δράστες ορθόδοξη έναυση-πυροδότηση του βραδύκαυστου πυραγωγού σχοινίου ο αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός θα προκαλούσε έκρηξη με τα επακόλουθά της.» Ο Δημήτρης Φράγκου (ΜΚ2) ήταν, από τον Ιούνιο του 2013 και μέχρι την ημέρα που έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο, ιδιοκτήτης ιδιωτικού γραφείου εξευρέσεως εργασίας το οποίο βρίσκεται στη Λεωφ. Φανερωμένης 14 στη Λάρνακα. Την 28.10.2013 και ώρα 03:46 ο ΜΚ2 πληροφορήθηκε τηλεφωνικώς από πρόσωπο που διέμενε πλησίον του υποστατικού όπου στεγάζεται το γραφείο του ότι «έβγαινε φωτιά» από αυτό και ότι ακούστηκε θόρυβος. Ο μάρτυρας ειδοποίησε αμέσως την Πυροσβεστική Υπηρεσία και μετέβη και ο ίδιος στη σκηνή. Στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ανέφερε μεταξύ άλλων ότι δεν είχε διαφορές με οποιοδήποτε πρόσωπο. Ανέφερε επίσης ότι στο γραφείο του είχε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης και θα διευθετούσε να πάει τεχνικός να το ελέγξει γιατί ο ίδιος δεν μπορούσε και δεν γνώριζε πώς να το ελέγξει. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκαν φωτογραφίες που απεικονίζουν τη σκηνή, Τεκμήρια 2Α και 5. Αντεξεταζόμενος o MK2, συμφώνησε με το συνήγορο υπεράσπισης ότι η εταιρεία στοιχημάτων MEGABET της οποίας ιδιοκτήτης είναι ο Λάζαρος Φιλίππου, είναι από τις μεγαλύτερες εταιρείες στοιχημάτων στην Κύπρο. Τούτο δε προκύπτει από το γεγονός ότι σχεδόν όλα τα μαγαζιά στοιχημάτων στη Λάρνακα ανήκουν στην εν λόγω εταιρεία. Ο Λάζαρος Φιλίππου και ο κατηγορούμενος ήταν και εξακολουθούν να είναι φίλοι του, ουδέποτε χρωστούσε λεφτά, είτε στον κατηγορούμενο είτε στο Λάζαρο Φιλίππου και ουδέποτε είχαν μεταξύ τους οποιεσδήποτε οικονομικές διαφορές. Ο μάρτυρας κατέθεσε, μεταξύ άλλων, ότι στο επίδικο υποστατικό υπάρχει εγκατεστημένο κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Η Αστυνομία, σύμφωνα πάντα με το μάρτυρα, δεν του ζήτησε να εξετάσει τις καταγραφές των καμερών του πιο πάνω κυκλώματος. Ο μάρτυρας πιθανολόγησε ότι η παράλειψη αυτή οφείλετο στο γεγονός ότι οι κάμερες αντιμετώπιζαν κάποιο πρόβλημα. Στη συνέχεια όμως ανέφερε ότι αστυνομικοί του ΤΑΕ που διερευνούσαν κάποιες άλλες υποθέσεις και συγκεκριμένα ληστείες, μετέβηκαν στο γραφείο του δύο με τρείς φορές για να ελέγξουν κατά πόσο οι πιο πάνω κάμερες είχαν καταγράψει ο,τιδήποτε, δεν θυμόταν όμως πότε έλαβε χώραν το εν λόγω συμβάν και αν ήταν την ημέρα που τοποθετήθηκε η κροτίδα στο υποστατικό του. Ο Λοχίας 1183, Πέτρος Ορφανίδης, (ΜΚ7), εργάζεται ως πυροτεχνουργός στην Αστυνομία Κύπρου. Την 28.10.13 ο μάρτυρας επιθεώρησε το υποστατικό του Δημήτρη Φράγκου όπου είχε τοποθετηθεί εκρηκτικός μηχανισμός. Ο μάρτυρας περισυνέλλεξε από τη σκηνή διάφορα αντικείμενα που προέρχονταν από έκρηξη κροτίδας και προς τούτο ετοίμασε έκθεση που υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Όπως αναφέρει στην εν λόγω έκθεσή του από τα τεκμήρια που παραλήφθηκαν από την σκηνή και κατόπιν εξέτασης προέκυψαν τα εξής αποτελέσματα: (

1. i)Τα Τεκμήρια 2 και 5 είναι χάρτινα τεμάχια από τον εκραγέντα χάρτινο κορμό-περίβλημα χάρτινης κυλινδρικής εργοστασιακής κροτίδας, η οποία περιείχε πυροτεχνική σύνθεση, που είναι εκρηκτική ύλη χαμηλής ισχύος. (
2. ii)Τα Τεκμήρια 1 και 4 είναι τεμάχια από μαύρη πλαστική κολλητική ταινία η οποία περιέβαλλε τη προαναφερόμενη κροτίδα. Από την εν λόγω εξέταση και αποτελέσματα κατέληξε στο εξής συμπέρασμα: «Από τις εξετάσεις στη σκηνή της έκρηξης στις 28.10.13 και αργότερα των τεκμηρίων, συμπεραίνεται ότι, στην πόρτα του υποστατικού της οδού Λεωφόρου Φανερωμένης 14 στη Λάρνακα, τοποθετήθηκε και εξερράγη, εργοστασιακή κροτίδα όπως αυτή που περιγράφεται πιο πάνω και της οποίας, απαγορεύεται η εισαγωγή, κατοχή, αποθήκευση, χρήση και πώληση χωρίς την άδεια της αρμόδιας αρχής, του Επιθεωρητή εκρηκτικών υλών. Από την έκρηξη, η εν λόγω πόρτα υπέστη ζημιές». Ο μάρτυρας επεξήγησε ακολούθως ότι η κολλητική ταινία με την οποία ήταν περιτυλιγμένη η κροτίδα, δεικνύει πως έγινε παρέμβαση στην εργοστασιακή κροτίδα για κάποιο λόγο, είτε για να ενισχυθεί το εξωτερικό περίβλημά της και να προκληθούν περισσότερες ζημιές, είτε για να μετακινηθεί ή να μειωθεί ή να αυξηθεί το μέσο έναυσης έτσι ώστε να αλλάξει ο χρόνος καύσης του και κατ' επέκταση ο χρόνος έκρηξης. Ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να πει, με βάση τα στοιχεία που είχε στη διάθεσή του, πόσος χρόνος χρειάστηκε για να μεταδώσει το φυτίλι της συγκεκριμένης κροτίδας τη φλόγα στην εκρηκτική της ύλη. Κατέθεσε ότι οι κροτίδες διαφέρουν μεταξύ τους, είτε στο μέγεθος είτε στη διάμετρό τους είτε και στο μήκος των φυτιλιών που έχουν, υπάρχουν φυτίλια μετακινούμενα, δηλαδή τραβώντας το φυτίλι προς τα έξω μπορεί αυτό να επιμηκυνθεί ενώ σπρώχνοντας το προς τα μέσα να σμικρυνθεί, κάτι το οποίο επηρεάζει αναλόγως το χρόνο από την έναυση του φυτιλιού μέχρι την έκρηξη. Για τη συγκεκριμένη κροτίδα όπως και σε αρκετές κροτίδες αν όχι σε όλες, μετά την έναυση του φυτιλιού και την έκρηξη, το φυτίλι διαλύεται και ως εκ τούτου δεν μπορείς να το βρεις. Αυτός ήταν ο λόγος που, σύμφωνα πάντα με τα όσα ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν ήταν σε θέση να υπολογίσει το μήκος του φυτιλιού της εν λόγω κροτίδας. Ο χρόνος μετάδοσης της φλόγας στο κυρίως σώμα του εκρηκτικού μηχανισμού, μπορούσε να αυξηθεί με την αντικατάσταση του υφιστάμενου φυτιλιού της κροτίδας με μεγαλύτερο ή με τη σύνδεση του φυτιλιού με δεύτερο φυτίλι ή με την αντικατάσταση του φυτιλιού με βεγγαλικό αστεράκι το οποίο μπορούσε να επιβραδύνει τον χρόνο κατά 15-20 δευτερόλεπτα . Στην αντεξέταση του ο ΜΚ7 ανέφερε ότι δεν διαπίστωσε τον τύπο της κροτίδας όμως συμφώνησε πως αυτή ήταν εργοστασιακή, ήτοι τυποποιημένη κροτίδα. Κρίνοντας από τη ζημιά που προκάλεσε στην πόρτα του υποστατικού, υπέθεσε ότι αυτή ήταν μεγάλου μήκους, δεν μπορούσε όμως να προσδιορίσει την ακριβή διάμετρο ή το μέγεθός της και αυτό λόγω της θραυσματοποίησης και του εκσφενδονισμού των κομματιών της σε αρκετά μέτρα μακριά. Συμφώνησε επίσης ότι αν η συγκεκριμένη κροτίδα ήταν μήκους ενός μέτρου, τότε θα εντόπιζε πολύ περισσότερες ζημιές δηλαδή περισσότερα μαυρίσματα ή και κρατήρα στο έδαφος. Ακολούθως βλέποντας τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 9 που λήφθηκαν στη σκηνή όπου έγινε η έκρηξη και συγκεκριμένα τη φωτογραφία 3, κατέθεσε ότι το μήκος της εν λόγω κροτίδας, έχοντας υπόψη την επίδραση της έκρηξης στην πόρτα του αλουμινίου και σε συνάρτηση με το μήκος του κεραμικού του δαπέδου το οποίο δεν έσπασε, υπολόγισε πως θα έπρεπε να ήταν 20-30 εκατοστά. Κατέθεσε επίσης ότι το φυτίλι των εργοστασιακών κροτίδων καίγεται συνήθως περίπου 1 εκατοστό σε 1 δευτερόλεπτο. Για μια εργοστασιακή κροτίδα στην οποία δεν έγινε επέμβαση, ο χρόνος που μπορεί να εκραγεί, «να παίξει» κυμαίνεται από 3 έως 8 δευτερόλεπτα από την έναυση του μέσου έναυσης. Δεν ήταν σε θέση να πει κατά πόσο το μέσο έναυσης της συγκεκριμένης κροτίδας ήταν φυτίλι ή αστεράκι/ βεγγαλικό αφού σε αυτή έγινε και τροποποίηση χρησιμοποιώντας πλαστική κολλητική ταινία. Ο μάρτυρας δεν εντόπισε μέσο εναύσεως και υπέθεσε ότι αυτό καταστράφηκε από την έκρηξη ή στην περίπτωση που χρησιμοποιήθηκε αστεράκι/βεγγαλικό αυτό εκσφενδονίστηκε σε μακρινή απόσταση και καταστράφηκε από τα διερχόμενα οχήματα στο δρόμο. Κατέθεσε επίσης ότι εξέτασε εκατομμύρια εργοστασιακές κροτίδες και ουδέποτε εντόπισε κροτίδα της οποίας το φυτίλι να είχε μήκος 60 εκατοστά. Σε περίπτωση που το μέσο έναυσης ήταν 45 εκατοστά μήκος βραδύκαυστο φυτίλι και με δεδομένη τη συγκεκριμένη έκρηξη που ήταν χαμηλής ισχύος θα ανέμενε να εντόπιζε ίνες ή κομμάτι του βραδύκαυστου στη σκηνή. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν βρήκε τέτοια υπολείμματα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το μέσο έναυσης της συγκεκριμένης κροτίδας ήταν εργοστασιακό φυτίλι των μερικών δευτερολέπτων. Όσον αφορά το χρόνο που χρειάζεται να καεί εξ ολοκλήρου ένα αστεράκι αυτός είναι περίπου 20 δευτερόλεπτα με μήκος καύσης περίπου 12 εκατοστά. Αν χρησιμοποιείτο αστεράκι ο μέγιστος χρόνος καύσης μέχρι την έκρηξη θα ήταν 15 δευτερόλεπτα. Στρεφόμαστε τώρα στη μαρτυρία του Ελάδη Σουσανίδη, ΜΚ6, που είναι, ως αναφέραμε και πιο πάνω, ο πλέον βασικός μάρτυρας καθότι είναι το άτομο που ενέπλεξε τον κατηγορούμενο στα υπό κρίση αδικήματα. Προτού παραθέσουμε τη μαρτυρία του κρίνουμε ορθό να παραθέσουμε τα παραδεκτά γεγονότα που αφορούν το άτομό του. Την 12.2.2013, ο ΜΚ6 Ελάδης Σουσανίδης συνελήφθηκε δυνάμει διατάγματος απέλασης διότι θεωρήθηκε απαγορευμένος μετανάστης. Κρίθηκε ότι εξακολουθούσε να αποτελεί πραγματική, ενεστώσα και επαρκώς σοβαρή απειλή για τη δημόσια τάξη της Δημοκρατίας και ότι μαζί με άλλους συγκεκριμένους αλλοδαπούς ενεργούσαν καθ΄ υπόδειξη του Γεώργιου Γεωργίου, αλλιώς Τσικίτο, αρ. ταυτ. 779995 για διάπραξη αδικημάτων στη Δημοκρατία. Την 24.05.2013, ο Ελάδης Σουσανίδης συνελήφθηκε εκ νέου με διάταγμα απέλασης της ίδιας ημερομηνίας και απελάθηκε τελικά την 25.06.2013. Ο Ελάδης Σουσανίδης, υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία τη 2.06.2015. Επισημαίνουμε ότι στην κατάθεση του, που σημειώθηκε με την Ένδειξη «ΣΤ» κάνει αναφορά σε διάφορα περιστατικά, όπου στα πλείστα, πλην ενός, με οδηγίες του Λάζαρου Φιλίππου κατέστρεψε περιουσία τρίτων. Στην εν λόγω κατάθεση γίνεται αναφορά και σε γεγονότα που δεν έχουν άμεση σχέση με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στην υπό κρίση υπόθεση, κρίνουμε όμως σκόπιμο να την παραθέσουμε αυτούσια, αμέσως πιο κάτω, έτσι ώστε να υπάρχει συνοχή και κατανόηση των γεγονότων. «Κατάγομαι από την Ρωσία και το έτος 2003 όταν απόκτησα την ελληνική υπηκοότητα φοίτησα στο διαπολιτισμικό γυμνάσιο «ΠΑΝΟΡΑΜΑ» Θεσσαλονίκης. Μεταξύ των ετών 2007-2008 υπηρέτησα στον ελληνικό στρατό στο 641 Τάγμα Πεζικού στο χωριό Σουφλί της Αλεξανδρούπολης και αφού τέλειωσα; την θητεία μου ήρθα στην Κύπρο. Έκτοτε διαμένω μόνιμα στην Κύπρο στην επαρχία Λάρνακας με την οικογένεια μου. Όταν ήρθα στην Κύπρο εργάστηκα ως οικοδόμος στην εταιρεία Κυριάκος Αντωνίου για αρκετά χρόνια μέχρι που ήρθε οικονομική κρίση όπου ο εργοδότης μας αναγκάστηκε να μας σταματήσει γιατί δεν είχε δουλειές. Προς το τέλος του έτους 2011 γνώρισα τον Γιώργο Γεωργίου με παρατσούκλι Τσικίτο από την Λάρνακα ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης του κλαμπ «Perfecto» που βρίσκεται στην Λεωφόρο Αρχ. Μακαρίου στην Λάρνακα πίσω από το ξενοδοχείο Sunflower . Εγώ επειδή γνώριζα από μουσική και έψαχνα για δουλειά ρώτησα τον Γιώργο εάν μπορούσε να με πιάσει δουλειά στο κλαμπ ως Deejay. Αυτός αφού με δοκίμασε με πρόσλαβε και με πλήρωνε €40 την νύχτα. Αρχές του 2012 επειδή ο Γιώργος ενοικίασε το κλαμπ σε άλλο αυτός έφερε δικούς του υπαλλήλους και εγώ έμεινα πάλι χωρίς δουλειά. Τότε πήγα και συνάντησα τον Γιώργο και τον ρώτησα εάν έχει κάποια δουλειά υπόψη του για να εργαστώ. Αυτός μου είπε ότι εάν θέλω δουλειά μπορεί να με στείλει στον κουμπάρο του τον Λάζαρο Φιλίππου ο οποίος είχε πολλά πρακτορεία στοιχημάτων για να εργαστώ ως σκοπός στο σπίτι του στην Δρομολαξιά. Εγώ δέχτηκα και πήγα από την ίδια ημέρα δουλειά. Εκεί εργαζόμουν καθημερινά από η ώρα 2200 - 0600 της επομένης και πληρωνόμουν €1200 τον μήνα και επίσης δικαιούμουν μια μέρα off τον μήνα. Εργάστηκα για περίοδο τριών μηνών όπου κατάφερα και αγόρασα μια μοτοσυκλέτα μάρκας Yamaha street χρώματος μαύρου, 6,50 κυβικά, μοντέλο 2010. Μια μέρα ενώ εργαζόμουν κανονικά ήρθε και με βρήκε ο Λάζαρος στην σκοπιά και μου είπε ότι εάν έρθει ο Elvin και μου ζητήσει να τον πάρω κάπου με την μοτοσυκλέτα, να φύγω από σκοπός να πάω να τον πάρω και να τον φέρω πίσω. Εγώ είπα εντάξει γιατί γνώριζα ότι ο Elvin Osmanov ήταν ο σωματοφύλακας του Λάζαρου. Εκείνη την μέρα ήρθε κατά η ώρα 0400 το πρωί ο Elvin κρατώντας μια τσάντα στον ώμο και μου είπε να τον πάρω με την μοτοσυκλέτα μου στην περιοχή του Μακένζυ κάτω από μια πολυκατοικία. Αφού φτάσαμε εκεί υπήρχε στην δίπλα πολυκατοικία ακόμα κάποιος ο οποίος φορούσε μαύρη κουκούλα στο κεφάλι και κρατούσε μαύρη μοτοσυκλέτα μάρκας Yamaha R1. Μόλις στάθμευσα την μοτοσυκλέτα ο Elvis κατέβηκε και αφού πλησίασε το άλλο πρόσωπο που ήταν σταθμευμένο στην άλλη πολυκατοικία έφυγαν πεζοί. Μετά από λίγα λεπτά άκουσα σπάσιμο γυαλιών αλλά δεν αντιλήφθηκα τι έγινε και σε λίγα δευτερόλεπτα είδα τον Elvin να έρχεται τρέχοντας προς εμένα. Εγώ τον ρώτησα τι έγινε και αυτός αφού ανέβηκε στην μοτοσυκλέτα μου είπε «Φύγε γρήγορα γιατί βάλαμε φωτιά σε ένα μπούκικο». Αφού φύγαμε από εκεί πήγαμε στο σπίτι του Λάζαρου όπου εγώ συνέχισα να βγάζω κανονικά σκοπός και ο Elvin έφυγε. Την επόμενη μέρα που πήγα δουλειά ήρθε έξω ο Λάζαρος και μου έδωσε €400 σε μετρητά και μου είπε ότι ήταν για την δουλειά που έγινε τις πρωινές ώρες εκείνης της ημέρας. Ακολούθως μου είπε να μην διανοηθώ να πω τι έγινε σε οποιονδήποτε γιατί ήμουνα και εγώ μπλεγμένος στην υπόθεση. Μετά από περίπου κανένα μήνα ήρθε στο σπίτι μου ο Elvin και μου ζήτησε να του κάνω μια χάρη. Εγώ τον ρώτησα τι ακριβώς ήθελε και αυτός μου είπε ότι ήθελε να είμαι κάτω από το σπίτι μου και να βλέπω την περιοχή. Εγώ τον ρώτησα για ποιόν λόγο και αυτός μου είπε ότι είχε εντολή από τον Λάζαρο να κάψει την μπυραρία «SAHARA» που βρισκόταν απέναντι από το σπίτι μου γιατί όπως του είπε ο Λάζαρος τον ενοχλούσε κάποιος Τεραλλής και κάποιος που το παρατσούκλι του είναι Βέγγος στα παιχνίδια που έστηναν για Τexas Poker. Εγώ του είπα ότι δεν μπορούσα να κάνω τέτοιο πράγμα γιατί ήταν δίπλα από το σπίτι μου και έπιασα τηλέφωνο τον Λάζαρο να του το πω. Τότε εκείνος μου είπε να μην τον ξαναπάρω τηλέφωνο και ότι δεν είχα άλλη επιλογή και ότι έπρεπε να γίνει αυτό που είπε. Την επόμενη μέρα η ώρα 0500 το πρωί κατέβηκα στο πάρκο που είναι κάτω από το σπίτι μου και είδα τον Elvin να πηγαίνει στην πίσω πλευρά της μπυραρίας κρατώντας ένα παγούρι που έφερε μαζί του και αφού άνοιξε την πόρτα με ένα σίδερο που κρατούσε έβαλε φωτιά στην μπυραρία. Όταν είδα ότι έβαλε φωτιά ήρθε κοντά μου ο Elvin και μου είπε ότι θα έφευγε να πάει σπίτι και τότε πήγα και εγώ στο δικό μου. Την επόμενη μέρα μου τηλεφώνησε ο Θεόδωρος ο οποίος είναι υπάλληλος του Λάζαρου και με ρώτησε που βρισκόμουν. Εγώ του είπα ότι ήμουν σπίτι και μου είπε να κατέβω κάτω στο περίπτερο για να με πληρώσει. Εγώ κατέβηκα και μου έδωσε €300. Μετά από περίπου ενάμιση μήνα και ενώ εγώ συνέχιζα να εργάζομαι κανονικά ως σκοπός στο σπίτι του Λάζαρου μου τηλεφώνησε ο Elvin και μου είπε να πάω να συναντηθώ με τον Λάζαρο στο γραφείο του που βρίσκεται στο λιμάνι γιατί θέλει να μου μιλήσει. Εγώ μετά από περίπου 30 λεπτά πήγα στο γραφείο του Λάζαρου όπου εκεί βρισκόταν και ο Κωστής με παρατσούκλι Ρουμάνος τον οποίο γνώριζα από παλιά γιατί συνεργαζόταν με τον Γιώργο τον Τσικίτο. Ο Λάζαρος μου είπε να καθίσω και ακολούθως ρώτησε τον Κωστή πόσα λεφτά θέλει για να πάει να ενοικιάσει ένα αυτοκίνητο με στοιχεία άλλου. Τότε ο Κωστής του είπε « Κουμπάρε άφηστα πάνω μου, αν θέλεις αυτοκίνητο να σου έβρω τζιαί κανονίζουμε τα». Αφού έφυγε ο Κωστής από το γραφείο τότε ο Λάζαρος μου είπε τώρα αφού είσαι μπλεγμένος πρέπει να κάνεις αυτά που θα σου πω και θα πληρωθείς αλλιώς θα έχεις πολλά προβλήματα. Εγώ του είπα ότι δεν μπορώ να κάνω ζημιά σε οποιονδήποτε λόγω του ότι έχω πολλά οικονομικά προβλήματα και αν πάω φυλακή δεν θα μπορεί η οικογένεια μου να πληρώσει τα χρέη μου. Τότε αυτός μου είπε να κάνω αυτά που θα μου πει γιατί δεν έχω άλλη επιλογή και ότι όλα θα πήγαιναν καλά. Εγώ ακολούθως έφυγα και μου είπε ότι θα με ενημέρωνε. Την επόμενη μέρα μου τηλεφώνησε ο Βαλεντίνος ο οποίος είναι πρόεδρος του Ε.Λ.Α.Μ και στενός συνεργάτης του Λάζαρου και μου είπε ότι του είπε ο Λάζαρος να περάσει με το αυτοκίνητο του για να έρθει να με πιάσει να μου δείξει ένα τόπο. Εγώ του είπα που ήταν το σπίτι μου και αφού ήρθε και με έπιασε ακολούθως πήγαμε και πιάσαμε και τον Elvin από το ξενοδοχείο «ΤΟΦΙΑΣ» όπου διέμενε και πήγαμε στο χωριό Αραδίππου. Εκεί ο Βαλεντίνος μας έδειξε ένα πρακτορείο στοιχημάτων και όπως μας είπε "έπρεπε να γίνει γρήγορα δουλειά πάνω του. Αφού φύγαμε από εκεί ο Βαλεντίνος μας πήρε στο κατάστημα ενοικιάσεως αυτοκινήτων «SEA & SUN» που βρίσκεται στην Δεκέλεια το οποίο ανήκει στον Χαράλαμπο Τυρίμου τον οποίο γνωρίζω από το άλλο του κατάστημα μεταφοράς χρημάτων Western Union που έχει στην ίδια περιοχή. Εκεί υπήρχε έξω στο δρόμο ένα αυτοκίνητο Ford Fiesta χρώματος μπλε το οποίο μας είπε Βαλεντίνος να το πιάσουμε και να το πάρουμε στο γραφείο του Λάζαρου. Εμείς ρωτήσαμε που ήταν τα κλειδιά και αυτός μας είπε ότι βρίσκονταν κάτω από το χαλάκι του οδηγού. Αφού οδήγησα εγώ πήγαμε στο γραφείο του Λάζαρου όπου εκεί βρισκόταν ο Κωστής με το παρατσούκλι Ρουμάνος ο οποίος κρατούσε δύο φωτοαντίγραφα διαβατηρίων και αφού μου τα έδωσε μου είπε « Μην τυχόν και πεις του Τσικίτου ότι έπιασα δύο copy διαβατηρίων που το γραφείο του γιατί θα τσακωθούμε άσχημα». Ακολούθως ο Κωστής έφυγε και μείναμε εγώ ο Λάζαρος και ο Elvin. Τότε ο Λάζαρος μας είπε ότι πρέπει να γίνει επείγον η δουλειά και ότι δεν ήθελε να ξαναδεί εκείνο το πρακτορείο να δουλεύει. Στην συνέχεια έδωσε του Elvin €30 για να πιάσει βενζίνη και γκαζάκια και του είπε να τα πετάξει την ώρα που θα βάλει την φωτιά. Στην συνέχεια πήγαμε στο αυτοκίνητο όπου έβαλα τα χαρτιά που μου έδωσε ο Κωστής στο ντουλαπάκι του αυτοκινήτου αφού πρώτα είδα ότι το ένα ήταν φωτοαντίγραφο του διαβατηρίου κάποιου Ρουμάνου με το όνομα Gabriel Sitaru, με αριθμό 14130281 και ημερομηνία γεννήσεως 04/10/85 και το άλλο ήταν φωτοαντίγραφο του διαβατηρίου κάποιου Ουκρανού με το όνομα Volodmyr Lisits yn , με αριθμό ΕΚ269369 και ημερομηνία γεννήσεως 28/9/1978. Ακολούθως ο Elvin μόλις φύγαμε από το γραφείο του Λάζαρου μου είπε να σταματήσω σε ένα περίπτερο για να πιάσει τα πράγματα που του είπε ο Λάζαρος. Αφού τον σταμάτησα σε ένα περίπτερο στην Λεωφόρο Αρχ. Μακαρίου και ψώνισε αυτά που ήθελε ακολούθως μου είπε να πάμε να κρύψουμε το αυτοκίνητο σε ένα παρκινγκ που του είπε ο Λάζαρος. Εκείνο το παρκινγκ ήταν κοντά στο γραφείο του Λάζαρου και αφού σταθμεύσαμε εκεί ήρθε ο Βαλεντίνος με ακόμα κάποιο που το παρατσούκλι του ήταν ΣΠΙΡΙΘΚΙΑΣ και μας πήραν πίσω στα σπίτια μας. Την επόμενη μέρα κατά η ώρα 0300 ήρθε ο Elvin κοντά στο σπίτι μου και με έπιασε με ένα παλιό αυτοκίνητο και πήγαμε στο παρκινγκ για να πιάσουμε το αυτοκίνητο και να πάμε να κάνουμε την δουλειά. Εκεί στο παρκινγκ ο Elvin μου έδωσε μια άλλη κόκκινη πινακίδα εγγραφής για να βάλουμε στην πισινή πλευρά του αυτοκινήτου την οποία όπως μου είπε την έκλεψε από ένα άλλο αυτοκίνητο ενοικιάσεως που βρισκόταν κοντά στο ξενοδοχείο που διέμενε. Αφού αλλάξαμε την πινακίδα οδήγησα εγώ και πήγαμε στην Αραδίπου όπου στάθμευσα το αυτοκίνητο σε απόσταση περίπου τριών μέτρων από την είσοδο ενός πρακτορείου στοιχημάτων και αφού κατέβηκε ο Elvin έσπασε την κύρια είσοδο του μαγαζιού και αφού έβαλε βενζίνη και άναψε φωτιά μετά έριξε τα γκαζάκια. Ακολούθως ήρθε τρέχοντας πίσω και φύγαμε προς την Λάρνακα όπου σταθμεύσαμε το αυτοκίνητο στον ίδιο τόπο που το είχαμε και πριν για να μην το δει κανένας. Την επόμενη μέρα μου τηλεφώνησε ο Elvin να πάω να τον πιάσω με την μοτοσυκλέτα για να πάμε να πληρωθούμε. Εγώ πήγα και τον έπιασα και πήγαμε στο γραφείο του Λάζαρου όπου εκεί μου έδωσε €600 και €800 στον Elvin. Από εκείνη την ημέρα και μετά εγώ δεν ξαναδούλευα στο σπίτι του Λάζαρου ως φρουρός. Λίγες μέρες μετά μου τηλεφώνησε ο Βαλεντίνος και μου είπε ότι ήθελε να βρεθούμε γιατί τον έστειλε ο Λάζαρος για να μου δείξει ένα τόπο. Αφού ήρθε από το σπίτι μου και με έπιασε και πήγαμε και πιάσαμε και τον Elvin από το ξενοδοχείο που έμενε μας πήρε στο σπίτι κάποιου που το παρατσούκλι του είναι Βέγγος και μας έδειξε ένα αυτοκίνητο μάρκας Mazda Familia άσπρο χρώμα το οποίο ήταν σταθμευμένο ακριβώς δίπλα από την βεράντα του σπιτιού. Εκεί ο Βαλεντίνος μας είπε «Πρέπει να γίνει δουλειά επείγον γιατί κάμνει παιχνίδια χωρίς να ρωτήσει τον μάστρο μας». Ακολούθως με πήρε πίσω στο σπίτι μου. Μετά από περίπου μια εβδομάδα κατά η ώρα 0430 το πρωί πήγα με τον Elvin στο παρκινγκ όπου ήταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο ενοικιάσεως το Ford. Αφού το οδήγησα πήγαμε στο σπίτι του Βέγγου όπου σταμάτησα σε απόσταση περίπου τριών μέτρων από το αυτοκίνητο του και κατέβηκε ο Elvin κρατώντας ένα παγούρι βενζίνη το οποίο είχε φέρει μαζί του και αφού το έχυσε στο μπροστινό γυαλί το άναψε. Στην συνέχεια φύγαμε όπου πήγαμε και κρύψαμε το αυτοκίνητο πίσω στο παρκινγκ. Αυτήν την φορά ο Λάζαρος δεν με πλήρωσε απευθείας αλλά μου έδινε €100 κάθε τρεις ημέρες μέχρι που συμπληρώθηκαν €700. Στην συνέχεια τον μήνα Φεβρουάριο του έτους 2013 με συνέλαβε η Αστυνομία ως απαγορευμένο μετανάστη και αφού έμεινα υπόδικος εννέα μήνες στα κρατητήρια Μενόγειας με απέλασαν. Μετά από 7 περίπου μήνες ήρθα ξανά στην Κύπρο μέσω των κατεχομένων περιοχών αφού μου έστειλε λεφτά ο Γιώργος Γεωργίου ο Τσικίτος. Από την ημέρα που ήρθα διαμένω μόνος μου σε διαμέρισμα στην Πύλα. Λόγω του ότι είχα ανάγκη από λεφτά πήγα στο καζίνο του Λάζαρου και του ζήτησα δουλειά. Εκείνος μου είπε ότι θα με κανόνιζε να εργάζομαι στο καζίνο και να πιάνω €1.200 το μήνα. Το καλοκαίρι του 2014 άρχισα κανονικά δουλειά στο καζίνο στην Πύλα. Μετά από περίπου 4 μήνες βγήκα μια νύχτα έξω με τον Τσικίτο και κάτι άλλα παιδιά στο κλαμπ «Laggoon» στην περιοχή Μακένζυ όπου συναντηθήκαμε τυχαία και με τον Λάζαρο ο οποίος ήρθε στην παρέα μας. Μαζί του βρισκόταν και ακόμα ένα παιδί με το όνομα Άθως ο οποίος αν δεν κάνω λάθος είναι από το χωριό Λειβάδια το οποίο ζητούσε επίμονα δουλειά από τον Λάζαρο γιατί όπως του έλεγε δεν είχε καθόλου χρήματα. Ο Λάζαρος του έλεγε ότι θα τον βοηθούσε βρίσκοντας του κάποια δουλειά. Μετά από περίπου ένα μήνα ήρθε στο καζίνο στην Πύλα ο Λάζαρος μαζί με τον Άθω και αφού με πλησίασε με ρώτησε εάν έχω ακόμη την μοτοσυκλέτα μου. Εγώ του είπα ότι την έχω και αυτός μου είπε ότι θα ερχόταν ο Άθως να με βρει για να κάνουμε μια δουλειά γιατί όπως μου είπε εγώ καθόμουν όλη μέρα στο καζίνο και δεν έκανα τίποτα. Εγώ του είπα να με αφήσει λίγο να σκεφτώ και αυτός μου είπε ότι δεν τον ενδιέφερε και ότι την νύχτα θα ερχόταν ο Άθως και θα έπρεπε να τον πάρω ένα τόπο. Την ίδια ημέρα κοντά στα μεσάνυχτα και ενώ εγώ ήμουνα ακόμη δουλειά ήρθε ο Άθως και μου είπε να τον πάρω σε ένα τόπο που θα μου έλεγε. Εγώ τον πήρα με την μοτοσυκλέτα μου εκεί που είναι η εκκλησία του Αγίου Λαζάρου όπου είναι η γειτονιά τους Τούρκους και μου είπε και σταμάτησα σε ένα παρκινγκ / Τότε είδα τον Άθω που έβγαλε από το σακάκι του μια εργοστασιακή κροτίδα μάρκας HUMMER η οποία ήταν τυλιγμένη με μαύρη ταινία και αφού πήγε έξω από ένα σπίτι την άναψε και την έριξε στο μπαλκόνι και αφού ήρθε πίσω τρέχοντας στην μοτοσυκλέτα μου είπε « Πάτα της να φύουμε». Στην συνέχεια μετέφερα τον Άθω στο σπίτι της μητέρας του στα Λειβάδια όπου τον ρώτησα για ποιον λόγο έβαλε την κροτίδα και αυτός μου ανάφερε ότι ο γιος εκείνης που είχε το γραφείο και το σπίτι χρωστούσε πολλά λεφτά στο Λάζαρο γιατί έπαιζε ιπποδρομιακά στοιχήματα και είχε χρέος. Επίσης μου ανέφερε ότι ο συγκεκριμένος χρωστούσε και λεφτά στον πρώην μάστρο του ιδίου, κάποιο Νίκο που την Αγγλία που είχε γραφείο security στην Λάρνακα. Την επόμενη μέρα ενώ ήμουν δουλειά τηλεφώνησε ο Λάζαρος και είπε στον ταμία του καζίνο να μου δώσει €200 όπως και έκανε. Μετά από δύο μήνες ήρθε ξανά στο καζίνο ο Λάζαρος μαζί με τον Θεόδωρο για να παραλάβουν το ταμείο και μου είπε ότι μου έμεινε ακόμα μια δουλειά και ότι δεν θα με ξαναενοχλούσε. Εγώ τον ρώτησα τι δουλειά και εκείνος μου είπε ότι κάποιος έβαλε μια ταμπέλα μπροστά από ένα πρακτορείο στοιχημάτων που έχει και ότι ήθελε να του κάνει ζημιά. Επίσης μου είπε ότι θα του έφερνε ο Βαλεντίνος C-4 κοντά στο γραφείο του και να περνούσα να δω που θα το βάλει για να πάρω μετά τον Άθω να το πιάσει για να κάνει την δουλειά. Εγώ του απάντησα εντάξει και εκείνος μου είπε ότι θα με έπαιρνε τηλέφωνο για να μου πει πότε να γίνει η δουλειά. Μετά από δύο μέρες μου τηλεφώνησε ο Άθως κατά η ώρα 0200 το πρωί και μου είπε να πάω να τον πιάσω από το σπίτι της μητέρας του και ότι ήταν έτοιμος να κάνει την δουλειά. Εγώ πήγα και τον έπιασα και τον πήρα και του έδειξα τον τόπο όπου μου έδειξε ο Βαλεντίνος ότι είχε κρυμμένο το C-4. Αφού έπιασε μόνο ένα κομμάτι C-4 με φυτίλι ξεκινήσαμε και πήγαμε στο κατάστημα το οποίο πωλούσε κουρτίνες και βρισκόταν κοντά στον φούρνο ΠΕΡΣΕΑΣ και κοντά σε ένα σχολείο. Εγώ τον άφησα έξω από την πόρτα του καταστήματος και αφού κατέβηκε και άναψε το φυτίλι φύγαμε γρήγορα γιατί ήταν επικίνδυνο. Λόγω του ότι δεν ακούστηκε καθόλου θόρυβος καταλάβαμε ότι δεν δούλεψε το υλικό γι αυτό φύγαμε όπου πήρα τον Άθω στο σπίτι του και εγώ πήγα πίσω δουλειά. Την επόμενη μέρα μου τηλεφώνησε ο Λάζαρος και άρχισε να με υβρίζει λέγοντας μου «Είσαι άχρηστος, είσαι βλάκας, εν ήθελες να γίνει η δουλειά». Επίσης μου είπε ότι δεν θα μας πληρώσει. Εγώ δεν του είπα τίποτα και έκλεισε το τηλέφωνο. Την επόμενη μέρα που βρεθήκαμε στο καζίνο με τον Λάζαρο ήρθε ο Άθως και έκανε παράπονο γιατί ήθελε τα λεφτά του. Τότε ο Λάζαρος του είπε να κάνει ξανά τη δουλειά και να τον πληρώσει. Ακολούθως μου είπε εμένα ότι θα ξαναβάλουν στον ίδιο τόπο το ίδιο υλικό και να είμαι έτοιμος. Τελικά όμως η δουλειά δεν έγινε γιατί τα βρήκε ο Λάζαρος με τον ιδιοκτήτη του καταστήματος. Περίπου τρεις μήνες μετά με έπιασε τηλέφωνο ο Βαλεντίνος και με ρώτησε που βρίσκομαι και εγώ του είπα ότι ήμουν στο καζίνο. Αυτός μου είπε ότι θα ερχόταν να με πιάσει για να μου δείξει ένα τόπο που έπρεπε να γίνει δουλειά. Όταν ήρθε να με πιάσει εγώ του είπα ότι δεν θα κάνω άλλη δουλειά και ότι μου το υποσχέθηκε ο Λάζαρος και τότε αυτός μου είπε «Δεν έχεις άλλη επιλογή γιατί η τελευταία δουλειά δεν πήγε καλά και αν δεν την κάμεις θα έχεις πρόβλημα με τον Λάζαρο.» Εγώ τότε δεν του είπα τίποτα και αυτός αφού οδήγησε με πήρε και μου έδειξε ένα πρακτορείο στο Λιοπέτρι και ακολούθως με έφερε πίσω στο καζίνο. Την ίδια νύκτα ήρθε ο Άθως και τον πήρα με την μοτοσυκλέτα μου όπου του έδειξα το πρακτορείο στο Λιοπέτρι. Όταν επιστρέψαμε πίσω πήγα στο περίπτερο του αδελφού του Άθω όπου υπήρχε μέσα σε ένα αυτοκίνητο βαν ένα παγούρι γεμάτο πετρέλαιο. Αφού πιάσαμε μια τσάντα από το περίπτερο βάλαμε μέσα το παγούρι και το φυλάξαμε σε ένα χωράφι στην Δεκέλεια. Μετά από τρείς ημέρες μου τηλεφώνησε ο Elvin και μου είπε να του πάρω ότι πράγματα είχαμε φυλάξει τόσο εγώ όσο και ο Άθως και ότι θα έκανε μόνο εκείνος δουλειές του Λάζαρου. Τότε εγώ του είπα που ήταν κρυμμένα τα C-4 και το παγούρι με το πετρέλαιο. Μετά από περίπου τέσσερις μέρες κοντά στο μεσημέρι μου τηλεφώνησε ο Elvin και μου είπε ότι την νύχτα θα έπρεπε να γίνει η δουλειά. Εγώ του είπα εντάξει και ότι θα περίμενα τηλεφώνημα. Κατά η ώρα 0330 το πρωί βρεθήκαμε με τον Elvin και τον μετέφερα με την μοτοσυκλέτα μου στο Λιοπέτρι για να κάνει την δουλειά. Εγώ έμεινα πάνω στα φώτα στον κύριο δρόμο και αφού κατέβηκε ο Elvin έσπασε το γυαλί της πόρτας με το πόδι του και αφού έχυσε το πετρέλαιο στο πρακτορείο το άναψε. Λόγω του ότι όμως ήταν πετρέλαιο δεν άναβε γρήγορη αλλά σιγά σιγά. Ακολούθως φύγαμε και ήρθαμε πίσω στην Λάρνακα μέσω του χωριού Σωτήρας. Λόγω του ότι δεν έγινε καλή δουλειά ο Λάζαρος δεν μας πλήρωσε μετρητά αλλά σε δόσεις μέχρι να συμπληρωθούν €300. Μια μέρα αν δεν κάνω λάθος ήταν Φεβρουάριος του 2014 ήρθε ο Άθως και μου είπε ότι είχε μια δουλειά να κάνουμε αλλά εγώ του είπα ότι δεν κάνω πλέον δουλειές και να με αφήσει ήσυχο. Τότε εκείνος με απείλησε ότι ξέρει πολλά για εμένα και ότι αν δεν τον βοηθούσα θα πήγαινε να με δώσει στην Αστυνομία. Τότε εγώ τον ρώτησα τι ήθελε και αυτός μου είπε ότι η Ραμόνα που φέρνει κοπέλες από την Ρουμανία και κάνει κονσομασιόν δεν άφηνε τις κοπέλες της να πηγαίνουν μαζί του γιατί αυτός δεν πλήρωνε και ήθελε να της κάνει ζημιά στο αυτοκίνητο. Ακολούθως εγώ τον πήρα και έπιασε ένα παγούρι βενζίνη και τον πήρα εκεί κοντά που είναι η Τροχαία Λάρνακας και αφού μου έδειξε το αυτοκίνητο εγώ σταμάτησα και αφού κατέβηκε έχυσε εξωτερικά του αυτοκινήτου την βενζίνη και το άναψε. Αυτός για να με ευχαριστήσει μου έδωσε €100. Ο λόγος που ήρθα στην Αστυνομία και ομολόγησα τα πιο πράγματα είναι επειδή δεν ένοιωθα καλά με τον εαυτό μου.» Επισημαίνουμε ότι ο ΜΚ6 ήταν απόλυτος για την ορθότητα και την αλήθεια των όσων αναφέρει στην κατάθεση. Στο σημείο αυτό παραθέτουμε αυτούσιο το κείμενο από τα πρακτικά της υπόθεσης αναφορικά με το τι είπε σε σχέση με το πιο πάνω περιεχόμενο της κατάθεσης του, κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του: «E. Εσύ την έγραψες την κατάθεση; A. Τα είπα εγώ και τα έγραψε ο αστυνομικός. E. Και δεν έχει ούτε ένα λάθος η κατάθεση μέσα; A. Όχι έκανα πολλή ώρα, την διάβασα στο τέλος, έκαμα πολλή ώρα να την διαβάσω αλλά την διάβασα και την υπόγραψα. ..................................................................... Κος Α. Δημητρίου: Κύριε μάρτυς θα σε υπενθυμίσω τι είπες σήμερα στο Δικαστήριο και τι είπες στην κατάθεση σου και σου ξαναεπαναλαμβάνω τι είπες ενόρκως σήμερα στο Δικαστήριο, ότι ήρθες μόνος σου στην Κύπρο παράνομα μέσω κατεχομένων, εχώννεσουν και πήγες μια μέρα και έδωσες κατάθεση στην Αστυνομία; Μάρτυρας: Ό,τι γράφει στην κατάθεση μου είναι σωστά, την διάβασα 4‑5 φορές, ό,τι έγραψα στην κατάθεση μου είναι σωστά. Κος Α. Δημητρίου: Και αυτά που είπες με το χέρι σου στο Ευαγγέλιον σήμερα είναι αλήθεια; Μάρτυρας: Ναι.» Κατά την κυρίως εξέταση του ο ΜΚ6 ανέφερε ότι ο λόγος που πήγε στο Αρχηγείο Αστυνομίας για να αναφέρει αυτά τα 'σοβαρά γεγονότα', ήταν γιατί 'απειλείτο η ζωή του'. Επέλεξε να πάει στο Αρχηγείο Αστυνομίας και όχι στην Αστυνομία Λάρνακας καθότι ήξερε κάποιους αστυνομικούς στη Λάρνακα που 'γύριζαν' με τον πρώην 'μάστρο' του, Λάζαρο Φιλίππου. Στη συνέχεια διευκρίνισε ότι επέλεξε να πάει στο Αρχηγείο γιατί κινδύνευε η ζωή του. Σε κάποιο άλλα στάδιο της μαρτυρίας του κατονόμασε το πρόσωπο που τον απειλούσε 'με τη ζωή του', ως το Λάζαρο Φιλίππου. Αντεξεταζόμενος ισχυρίσθηκε ότι εξαναγκάσθηκε να λάβει μέρος στις επίδικες παρανομίες καθότι ο κατηγορούμενος μετά την πρώτη παρανομία τον απειλούσε, ως ανέφερε χαρακτηριστικά, τον είχε '... πάνω στο σσοινίν΄. Τον απειλούσε ότι αν δεν τον βοηθούσε θα πήγαινε στην αστυνομία να αναφέρει όλα όσα ήξερε για το άτομο του. Σε κάποια στιγμή ο μάρτυρας 'έσπασε και βαρέθηκε' και 'πήγε (στην αστυνομία) και είπε την αλήθεια και μόνο την αλήθεια'. Κατά τη δεύτερη μέρα αντεξέτασης του ο ΜΚ6 κατηγόρησε το Λάζαρο Φιλίππου, μεταξύ άλλων, ότι του είχε 'κρούσει' το αυτοκίνητο του. Συγκεκριμένα, όταν ρωτήθηκε ποιός τον έφερε στο Δικαστήριο, αυτός ανέφερε ότι τον έφεραν κάποιοι φίλοι του καθότι ο Λάζαρος Φιλίππου του είχε κρούσει το όχημα του, 'για να φοάται να φέφκει' και για να τον εμποδίζει να έρχεται στο Δικαστήριο. Σε ερώτηση του συνήγορου υπεράσπισης κατά πόσο κατηγορήθηκε για τα αδικήματα που αποκάλυψε ο ίδιος στην Αστυνομία ότι τα είχε διαπράξει, απέφυγε να δώσει μια σαφή απάντηση και επανέλαβε τις απειλές που είχε δεχθεί από τον Λάζαρο Φιλίππου. Ανέφερε τα πιο κάτω: «Ε. Ούτε κατηγορήθηκες καθόλου για τα αδικήματα που παραδέχτηκες; Α. Πήγα εκεί γιατί κινδύνεψε η ζωή μου και είπα όλην την αλήθεια ούτε με διάταξαν τίποτε ούτε μου υποσχέθηκαν να με καθαρίσουν ούτε μου υποσχέθηκαν να μου δώσουν κάτι. Πήγα με τη θέληση μου γιατί κινδύνευε η ζωή μου. Δεν ήρθα στη Λάρνακα στην Αστυνομία γιατί που ήμουν στην Πύλα, ο Λάζαρος έστειλε 3‑ 4 άτομα για να έρθουν να με δέρουν, να με πετάξουν έξω από την Αστυνομία για να με ξανασυλλάβουν και ήξερα τον λόγο γι΄ αυτό δεν ήρθα στη Λάρνακα στην Αστυνομία και πήγα στο Αρχηγείο. Έκλεισα ραντεβού και πήγα και είπα την αλήθεια. Δεν ξέρω αν το θεωρείτε λάθος ή σωστό αλλά αν κινδυνεύει κάποιου ανθρώπου η ζωή του νομίζω θα κάμει τα ίδια.» Αναφορικά με τη συνάντηση που διευθέτησε στο Αρχηγείο Αστυνομίας όπου πήγε για να καταγγείλει μεταξύ άλλων και τα επίδικα συμβάντα, ισχυρίσθηκε ότι ΄κάποιος΄ του είχε δώσει το τηλέφωνο του «αστυνομικού Γιαννάκη», ο μάρτυρας μίλησε μαζί του και στη συνέχεια πήγε και τον συνάντησε. Αντεξεταζόμενος για την ταυτότητα του προσώπου που του έδωσε το τηλέφωνο του πιο πάνω αστυνομικού, αρχικά απέφυγε να απαντήσει και περιορίσθηκε να πει ότι ήταν 'κάποιος παρέας του' και ότι αυτός 'ο παρέας του' τον είχε συμβουλεύσει να μη ΄περιπαίξει΄ τον αστυνομικό αλλά να του αποκαλύψει την αλήθεια. Στη συνέχεια και αφού του είχαν διαβασθεί κάποιες δηλώσεις του, που έκανε στα πλαίσια άλλης δικαστικής διαδικασίας, ισχυρίσθηκε ότι το όνομα του ΄παρέα του' ήταν ΄Βλαδίμηρος', δεν ήταν όμως σίγουρος. Είπε χαρακτηριστικά: 'Νομίζω Βλαδίμηρος. Νομίζω αν δεν κάνω λάθος'. Στη συνέχεια αντεξετάσθηκε σε σχέση με προηγούμενη δήλωση του, ενώπιον άλλου Κακουργιοδικείου, όπου είχε αναφέρει για το ίδιο θέμα ότι το όνομα του γνωστού του ήταν 'Δημήτρης', και ότι αυτός ο Δημήτρης καταγόταν από το Λιοπέτρι. Ο μάρτυρας ισχυρίσθηκε ότι δεν θυμόταν τον Δημήτρη και επανέλαβε για μια ακόμη φορά ότι κατά τον επίδικο χρόνο η ζωή του κινδύνευε. Παραθέσουμε αυτούσια την εν λόγω απάντηση του: «Α. Όχι. Δεν θυμούμαι. Δημήτρη δεν θυμούμαι. Εγώ πήγα τζιαί είπα ότι κινδυνεύκει η ζωή μου. Θεωρώ σωστό ότι με οποιοδήποτε τρόπο βρήκα λύση τζιαί πήγα είπα την αλήθεια γιατί κινδυνεύκει η ζωή μου.» Στο τέλος ανέφερε ότι δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί το όνομα του προσώπου που του είχε δώσει το τηλέφωνο του αστυνομικού Γιαννάκη. Το επίθετο του πιο πάνω αστυνομικού ήταν, με βάση τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας στη συνέχεια, 'Γεωργίου' και ως εκ τούτου θα γίνεται αναφορά στο πρόσωπο αυτό με το πλήρες όνομα του. Σε σχέση με την επικοινωνία που είχε με τον πιο πάνω αστυνομικό, ήτοι τον Γιαννάκη Γεωργίου, ανέφερε αρχικά ότι ήταν ο ίδιος που του είχε τηλεφωνήσει και διευθέτησαν τη συνάντηση στο Αρχηγείο. Του υποδείχθηκε προηγούμενη δήλωση του που έγινε στα πλαίσια άλλης ποινικής υπόθεσης όπου αυτός είχε αναφέρει ότι ήταν ο αστυνομικός Γιαννάκης Γεωργίου που του είχε τηλεφωνήσει και του είπε 'είμαι δαμαί έλα να δώσεις την κατάθεση σου΄. Μετά την πιο πάνω επισήμανση, ο μάρτυρας ισχυρίσθηκε ότι δεν είχε καλή θύμηση των γεγονότων, δεν θυμόταν κατά πόσο ήταν ο ίδιος που του είχε τηλεφωνήσει ή ο αστυνομικός. Στη συνέχεια ανέφερε ότι μπορεί να του τηλεφώνησε ο ίδιος πρώτος και στη συνέχεια του τηλεφώνησε και ο Γιαννάκης Γεωργίου. Αντεξεταζόμενος για τις συνθήκες επιστροφής του στην Κύπρο, μετά από την απέλαση του ανέφερε ότι επέστρεψε ΄κανονικά που το αεροδρόμιο΄, ερωτηθείς δε κατά πόσο είχε συλληφθεί έδωσε τις πιο κάτω απαντήσεις τις οποίες θεωρούμε σκόπιμο όπως παραθέσουμε αυτούσιες: «Ε. Και ξαναήρθες όμως, πόθεν ξαναήρθες; A. Κανονικά που το αεροδρόμιο. E. Και δεν σε συνέλαβε κανένας; A. Είδαν ότι είμαι υπό απέλαση και με κράτησαν και με άφησαν και ήρθα εδώ. E. Δεν σε απέλασαν; A. Όχι, αφού είμαι μάρτυρας, πώς θα έρθω στο Δικαστήριο;» Επί του σημείου αυτού, ήτοι τα γεγονότα που αφορούσαν την επιστροφή του στην Κύπρο, αντεξετάστηκε σε σχέση με δηλώσεις του που περιλαμβάνονται σε κατάθεση που είχε δώσει στην αστυνομία, την 10.10.2015, στα πλαίσια διερεύνησης ποινικής υπόθεσης εναντίον του. Στην πιο πάνω κατάθεση του είχε πει, μεταξύ άλλων, τα πιο κάτω: "Ήρθα πριν περίπου 5‑6 μήνες, μπορεί και παραπάνω, ήμουν στην Ελλάδα και με έφερε η Αστυνομία Κύπρου για να μαρτυρήσω για κάποιες υποθέσεις του Λάζαρου Φιλίππου, του Άθου Ευθυμίου και από τη στιγμή που με εφέραν στην Κύπρο δεν έφυγα". Ο μάρτυρας ισχυρίσθηκε αρχικά ότι δεν είχε δώσει την πιο πάνω κατάθεση και ότι δεν είχε προβεί στους εν λόγω ισχυρισμούς. Στη συνέχεια όταν του υποδείχθηκε η εν λόγω κατάθεση, οι μονογραφές και η υπογραφή του και μετά από επισταμένη αντεξέταση, αναγκάσθηκε να παραδεχθεί ότι επρόκειτο για δική του κατάθεση, δικαιολογήθηκε για την απάντηση που είχε δώσει ήτοι ότι τον είχε φέρει η Αστυνομία στην Κύπρο, λέγοντας τα πιο κάτω: «Δεν ήθελα να πω πολλά πράματα για την υπόθεση. Μου είπε "Τι κάμνεις εσύ εδώ; Δεν σε έπιασαν ακόμα;" και του λέω "Τι να με πιάσουν; Με έφερε η Αστυνομία εδώ κάτω". Έτσι του είπα εγώ όμως πραγματικά σας παραδέχομαι ότι ήρθα με παράνομο τρόπο για να δω την οικογένεια μου γιατί δεν έχω κανένα στην Ελλάδα και δεν έχω εμπιστοσύνη στην Αστυνομία στην Λάρνακα, δεν τους λέω πολλά πράγματα για την υπόθεση μου, βλέπετε τι γίνεται, μόνο στην Αστυνομία της Λάρνακας δίνουν χαρτιά στους δικηγόρους. Πώς γίνεται να εμφανίζονται υπόθεση δική μου που δεν έχει σχέση με την υπόθεση που έχουμε τώρα και εμφανίστηκε στον δικηγόρο; Δεν μπορώ να καταλάβω». Λίγο αργότερα ισχυρίσθηκε ότι στους αστυνομικούς στο Αρχηγείο της Αστυνομίας είχε αποκαλύψει την αλήθεια αναφορικά με τις συνθήκες άφιξης του στην Κύπρο, στους αστυνομικούς όμως στη Λάρνακα δεν θεώρησε σκόπιμο να αποκαλύψει όλα τα στοιχεία καθότι εκείνοι δεν γνώριζαν ότι αυτός ήταν Κύπρο και συγκεκριμένα ότι ήταν στην Πύλα και κρυβόταν, επίστευαν ότι ήταν στην Ελλάδα. Πρόσθεσε δε ότι δεν μπορούσε να τους αποκαλύψει τα πιο πάνω στοιχεία καθότι ΄είχε υπόθεση που συνέχιζε΄. Ισχυρίσθηκε, μεταξύ άλλων, ότι η πιο πάνω κατάθεση του δόθηκε στα πλαίσια διερεύνησης της κακόβουλης καταστροφής του οχήματος του, στη συνέχεια όμως παραδέχθηκε ότι έγινε στα πλαίσια διερεύνησης ποινικής υπόθεσης που στρεφόταν εναντίον του και αφορούσε την κακόβουλη καταστροφή κάποιου οχήματος. Παραθέτουμε απόσπασμα της μαρτυρίας του που έδωσε για το συγκεκριμένο σημείο, που είναι κατά την άποψη μας και χαρακτηριστικό δείγμα του τρόπου που απαντούσε: «Ήρθε η Αστυνομία, με επιάσαν τηλέφωνο, μου είπαν "Πού είσαι;" και τους έλεγα στον τάδε τόπο ... Με έπιασε η Αστυνομία και με ρώτησε πού ήμουν και τι έκαμνα και ανακαλύφθηκε ότι δεν έχω καμιά σχέση και με άφησε και έφυγα η Αστυνομία όμως η Αστυνομία έδωσε στους άλλους να ξέρουν ότι εγώ έκρουσα τα αυτοκίνητα τους και εκρούσαν το αυτοκίνητο μου μόνο και μόνο επειδή νόμιζαν ότι εγώ έκρουσα τα αυτοκίνητα τους και την επόμενη μέρα μου έκρουσαν το αυτοκίνητο μου μόλις βγήκα από υπό κράτηση. Η Αστυνομία έκαμε τη δουλειά της, με πήρε μέσα και έλεγξε αυτά τα πράγματα όλα ότι δεν ήμουν εκεί, δεν είχα καμιά σχέση και με άφησε και έφυγα. Τι σχέση έχει; Με κατηγορείτε ότι έκρουσα εγώ το αυτοκίνητο;» Ο ΜΚ6 ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η λήψη της κατάθεσης του, την οποία παραθέσαμε πιο πάνω διήρκησε αρκετές ώρες, χωρίς οποιαδήποτε διακοπή. Σε ερώτηση του συνηγόρου υπεράσπισης κατά πόσο όταν έδιδε κατάθεση στην Αστυνομία θυμόταν από μνήμης τα πλήρη ονόματα και τα στοιχεία των διαβατηρίων του Ρουμάνου και του Ουκρανού, τους οποίους ανέφερε στη σελίδα 4 της κατάθεσης του, αυτός είπε αρχικά ότι είχε πάρει αντίγραφα των διαβατηρίων των δύο πιο πάνω προσώπων μαζί του γιατί '...ήταν στο γραφείο που ενοικίαζαν αυτοκίνητα' στην συνέχεια είπε ότι δεν θυμόταν και τέλος είπε ότι ήταν μέσα στο γραφείο που ενοικίαζαν αυτοκίνητα και '... πήγε η αστυνομία και βρήκε τα στοιχεία'. Όταν του επισημάνθηκε ότι με βάση προηγούμενη αναφορά του η κατάθεση του δεν είχε διακοπεί σε οποιοδήποτε στάδιο και του υποβλήθηκε ότι η αστυνομία είχε 'εκεί τα διαβατήρια γιατί τον περίμενε', αυτός έδωσε την πιο κάτω απάντηση: «A. Αυτό δεν το ξέρω ρωτείστε την Αστυνομία, νομίζω πήγαν εκεί και τα έπιασαν γιατί τα είχα μαζί μου ... δεν θυμάμαι.» Λίγο αργότερα όταν του υποδείχθηκαν τα πρακτικά άλλης δικαστικής διαδικασίας όπου ο ίδιος είχε καταθέσει για το ίδιο θέμα, ότι είχε πάει η αστυνομία και πήρε τα αντίγραφα των διαβατηρίων των δύο πιο πάνω προσώπων , αυτός περιορίσθηκε να αναφέρει ότι δεν θυμόταν τίποτε γιατί είχε παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα. Αντεξεταζόμενος για το χρόνο που παρέμεινε στο εξωτερικό μετά την απέλαση του, είπε ότι ο χρόνος που κατέγραψε στην κατάθεση του, ήτοι 7 μήνες, ήταν λανθασμένος. Ισχυρίσθηκε ότι στο εξωτερικό παρέμεινε 'για πιο λίγο καιρό', προσθέτοντας ότι 'πέρασε πολύς καιρός και είχε ξεχάσει τις ημερομηνίες΄. Ανέφερε επίσης ότι όταν απελάθηκε από την Κύπρο πήγε στην Ελλάδα, μετά στη Ρωσία και 'στράφηκε πίσω με λεωφορείο΄, μέσω Βουλγαρίας, Ρουμανίας και Μολδαβίας. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα παρέμεινε εκεί για μια εβδομάδα και στη συνέχεια ήλθε στην Κύπρο από τις κατεχόμενες περιοχές. Ακολούθως, αφού πρώτα συμβουλεύθηκε τις σφραγίδες που υπήρχαν στο διαβατήριο του, έδωσε λεπτομέρειες σε σχέση με το ταξίδι του στην Ρωσία, τον χρόνο που διήρκησε, ως επίσης και για το χρόνο που παρέμεινε στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι μετά την απέλαση του πήγε στη Θεσσαλονίκη, την 22.09.2013. Μετά την έκδοση του διαβατηρίου του, ήτοι μετά την 25.09.2013, πήγε με λεωφορείο στη Ρωσία. Αρχικά ανέφερε ότι το ταξίδι προς τη Ρωσία διήρκησε τρεις μέρες στη συνέχεια όμως πρόσθεσε ότι μπορεί και να ήταν πέντε μέρες. Υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι αυτός και η παρέα του 'πουλούσαν προστασία' σε μαγαζιά στη Λάρνακα, ήτοι σε πρακτορεία στοιχημάτων, σε καφετέριες και άλλες επιχειρήσεις, ότι ασχολούνταν με ναρκωτικά και γενικά ότι 'λυμαίνονταν' τη Λάρνακα, τα τελευταία δύο χρόνια, με την ανοχή της Αστυνομίας. Ο μάρτυρας απέρριψε τις πιο πάνω θέσεις. Σε κάποιο άλλο στάδιο της διαδικασίας και χωρίς να προηγηθεί οποιαδήποτε σχετική ερώτηση, ισχυρίσθηκε ότι ο μόνος που 'έκαμνε ναρκωτικά' ήταν ο Λάζαρος Φιλίππου που βρισκόταν στη Ρωσία για αποτοξίνωση. Ο μάρτυρας απέρριψε και τη θέση ότι η Αστυνομία είχε στήσει την υπό κρίση υπόθεση με δική του συνεργασία. Ο ΜΚ6 αντεξετάσθηκε εκτεταμένα και σε σχέση με τον Erwin Osmanov, το άτομο, που σύμφωνα με την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία ήταν ο σωματοφύλακας του Λάζαρου Φιλίππου και συνεργός του ιδίου στη διάπραξη διαφόρων αδικημάτων. Επισημαίνουμε ότι ο Erwin Osmanov ήταν ένα από τα άτομα με τα οποία σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας 9, συνωμότησε ο κατηγορούμενος. Ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι ο ίδιος ήταν ο βασικός μάρτυρας κατηγορίας σε υπόθεση που εκκρεμούσε ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λάρνακας εναντίον του πιο πάνω προσώπου. Παρά την πιο πάνω ιδιότητα του, επισκέφθηκε τον Erwin Osmanov στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου όπου ο τελευταίος κρατείτο. Τον επισκέφθηκε μετά από παρακλήσεις του Erwin Osmanov. O τελευταίος, σύμφωνα πάντα με το μάρτυρα, του τηλεφωνούσε 'μέρα - νύχτα' και ζητούσε τόσο από τον ίδιον όσο και από κάποιον Παναγιώτη Γεωργίου, αδελφό του Γεώργιου Γεωργίου, να του παίρνουν φαγητό και διάφορα άλλα πράγματα. Ισχυρίσθηκε επίσης ότι ο Erwin Osmanov του τηλεφωνούσε και όταν ήταν στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στη Βιέννη και τον ρωτούσε 'τι θα έπρεπε να κάνει αν τον έπιαναν'. Ο ΜΚ6 τον προέτρεπε να πει την αλήθεια, του έλεγε χαρακτηριστικά, ' ... αν σε πιάσουν πες τους την αλήθεια και εσύ για να τελειώνει αυτή η ιστορία'. Σε κάποιο άλλο στάδιο, κατά τη δεύτερη μέρα αντεξέτασης του, o MK6 διαφοροποίησε την πιο πάνω απάντηση του και ανέφερε ότι ο Erwin Osmanov του τηλεφώνησε όταν τον είχε ήδη συλλάβει η Αστυνομία και τον ρώτησε 'τι έγινε'. Ο μάρτυρας του ανέφερε ότι πήγε στην Αστυνομία και είπε την αλήθεια γιατί είχε κινδυνέψει η ζωή του. Ο Erwin Osmanov επιδοκίμασε την πιο πάνω ενέργεια του και του είπε χαρακτηριστικά '... μπράβο φίλε μου, γιατί πόσο να σε βασανίζει ο άλλος'. Ερωτηθείς ο μάρτυρας και αφού του υποδείχθηκε μαρτυρία που είχε ο ίδιος δώσει στα πλαίσια ακρόασης σε άλλη υπόθεση, κατά πόσο ήταν ο Erwin Osmanov που του είχε τηλεφωνήσει ή κατά πόσο ήταν αυτός που του τηλεφώνησε, αυτός είπε ότι πολλές φορές τον έπιανε ο Erwin Osmanov και άλλες του τηλεφωνούσε ο ίδιος. Ισχυρίσθηκε επίσης ότι κατά τις συνομιλίες που είχε με το πιο πάνω πρόσωπο τού αποκάλυψε, μεταξύ άλλων, ότι θα πήγαινε να τον καταγγείλει στην Αστυνομία. Αρχικά ο Osmanov επιδοκίμασε την πράξη του και τον προέτρεψε να πάει να πεί την αλήθεια στην συνέχεια όμως του ΄κακοφάνηκε΄ κάπως. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα από τη μαρτυρία του αυτούσιο: «Ε Για να καταλάβω καλά, έπιασες τον άνθρωπο, τον Elvin τον Osmanov και είπες του θα πάεις να τον καταγγείλεις στην Αστυνομία και είπε σου εντάξει, να πάεις και δεν έχω κανένα πρόβλημα, είπε σου; A. Γιατί είμαι εξωτερικό. E. (Διαβάζει: "Κάμε ό,τι θέλεις... Πρόβλημα"); A. Μάλιστα, γιατί είμαι έξω από την Κύπρο και είπε, πήγαινε να πεις την αλήθεια, ύστερα όμως που ήρθε ‑‑ E. Κακοφάνηκε του; A. Κακοφάνηκε του, αλλά είπα του που την αρχή και που πήγα και τον είδα, είπα του, ότι είπα την αλήθεια και μου λέει εντάξει, να δω τι θα κάνω και του λέω και εσύ, αν θέλεις πες αλήθεια και μετά, εμφανίζεται, απένταρος, αδέκαρος ο Elvin, δεν είχε ένα ευρώ στην πούγκα, σκεφτείτε, εγώ απένταρος να του πάρω φαγιά, έρκεται, εμφανίζεται ο κύριος Αντώνης Δημητρίου, καλοπληρωμένος δικηγόρος, για να βγάλει τον Elvin, που εν απένταρος--" Υποβλήθηκε τότε στο μάρτυρα, ότι ο μόνος λόγος που είχε τηλεφωνήσει του Osmanov ήταν για να του ζητήσει να έλθει στην Κύπρο και να ενισχύσει τη δική του μαρτυρία. Ο μάρτυρας απέφυγε να δώσει μια άμεση και σαφή απάντηση και αντ' αυτού ανέφερε ότι τον Osmanov τον συνέλαβαν και τον έφεραν στην Κύπρο. Ο ΜΚ6 δεν ήταν, σύμφωνα πάντα με τη μαρτυρία του ιδίου, ο μόνος που επισκεπτόταν τον Erwin Osmanov, τον επισκέπτονταν και ο Γιώργος Γεωργίου, άλλως Τσικίτο και ο αδελφός αυτού, Παναγιώτης Γεωργίου. Η Αστυνομία, σύμφωνα πάντα με το ΜΚ6, γνώριζε ότι αυτός, που ήταν ο βασικός μάρτυρας σε υπόθεση που εκκρεμούσε εναντίον του Osmanov, τον επισκεπτόταν και του έπαιρνε πράγματα, δεν υπήρξε όμως, σύμφωνα πάντα με την κατάθεση του ΜΚ6, '... οποιαδήποτε αντίδραση' από τις επισκέψεις τους. Οι αστυνομικοί τους έλεγαν 'εντάξει, φέρτε του τα πράγματα'. Ο ΜΚ6 επισκέφθηκε τον Osmanov σε οκτώ διαφορετικές περιπτώσεις, ενώ αυτός κρατείτο στον αστυνομικό σταθμό Αραδίππου. Κατά τις επισκέψεις του ήταν παρών και ο Παναγιώτης Γεωργίου και ένας αστυνομικός. Όλες οι επισκέψεις έγιναν μετά από παράκληση του ιδίου του κρατουμένου, ήτοι του Osmanov. Αντεξεταζόμενος κατά πόσο στις επισκέψεις ήταν παρών πάντα κάποιος αστυνομικός αυτός έδωσε την πιο κάτω απάντηση, υπό μορφή ερώτησης, ΄για να μπεις μες την αστυνομία δεν έχει αστυνομικό;'. Στη συνέχεια ανέφερε ότι 'πολλές φορές' είχε αστυνομικό για να καταλήξει ότι 'πάντα' είχε αστυνομικό. Ο αστυνομικός έπαιρνε τον Osmanov στο χώρο των επισκέψεων και παρέμενε στην 'πόρτα'. Ακολούθως διαφοροποίησε την πιο πάνω απάντηση του και είπε τα πιο κάτω: «Α. Απ' ό,τι θυμάμαι είσιε αστυνομικό, τωρά αν ήταν εκεί και έφυγε και ήρθε, αυτό δεν θυμάμαι, γιατί καθόμαστε και μιλούσαμε και πάντα που ήμουν εκεί, είσιε παρών ένα άτομο, για φίλος του, για φίλος μου, μπορεί να σας πει τζιαί τζιείνος που ήταν μαζί μας, ήταν ο Παναγιώτης Γεωργίου, ήρθε, πρώτη φορά πήγε ο Χάρης ο Κασάπης, ο Χάρης ο Κασάπης, ήταν ποτζιεί πάλε, πήγε να τον δει, πήγε ο αδελφός μου ο Γιάννης Σουσανίδης, πήγε, πήρε του φαΐ --» Στη συνέχεια ανέφερε ότι ο αστυνομικός πηγαινοερχόταν, κάποτε ήταν εκεί και κάποτε έφευγε για να μιλήσει σε κάποιους συναδέλφους του ή για να απαντήσει κάποιο τηλέφωνο. Ερωτηθείς ο μάρτυρας γιατί ο Osmanov, μετά από όλες εκείνες τις ισχυριζομένες ευεργεσίες που είχε δεχθεί από τον ίδιον, τον κατήγγειλε στην αστυνομία ότι είχε προσπαθήσει να τον επηρεάσει για να μαρτυρήσει εναντίον συγκεκριμένων προσώπων, είπε τα πιο κάτω, τα οποία θεωρούμε σκόπιμο όπως παραθέσουμε αυτούσια: «Ε. Καλάν κύριε, αφού εσύ αυτού του ανθρώπου του έκαμες αυτά τα καλά ούλλα γιατί σε έχει καταγγείλει στην Αστυνομία και έχει υποβάλει παράπονο εναντίον σου ότι προσπάθησες να τον επηρεάσεις για να μαρτυρήσει εναντίον συγκεκριμένων ανθρώπων; Γνωρίζεις γιατί; A. Με ρώτησε ο Erwin Osmanov τι είπα στην Αστυνομία και εγώ του είπα ότι είπα την αλήθεια και μου λέει "Εγώ τι να πω;" και του είπα "Ό,τι θέλεις πες, πάντως εγώ είπα την αλήθεια. Αν πεις κάτι άλλο δικαίωμα σου". Εγώ του είπα από την αρχή που πήγα στην Αστυνομία, του τηλεφώνησα και του είπα ότι κινδυνεύεις και μου είπε "Είμαι μακριά από την Κύπρο, κάμε ό,τι θέλεις", έτσι μου είπε ο Erwin Osmanov αλλά μετά που τον συλλάβαν κατέθεσε τα δικά του. E. Κύριε μάρτυς πριν να πας στην Αστυνομία στις 2 Ιουνίου του 2015 επικοινώνησες και με τον Erwin Osmanov αν κατάλαβα καλά; A. Μιλούσα μαζί του, του είπα θα πάω στην Αστυνομία να τους πω την αλήθεια γιατί βαρέθηκα, γιατί απειλείται η ζωή μου και μου είπε "Κάμε ό,τι θέλεις, εγώ είμαι μακριά, δεν έχω πρόβλημα». Ο μάρτυρας ρωτήθηκε και κατά πόσο είχε συνομιλήσει για την παρούσα υπόθεση με τον Osmanov. Ισχυρίσθηκε ότι αρχικά του είχε μιλήσει για την υπόθεση, όχι όμως πρόσφατα. Αμέσως μετά όμως διαφοροποίησε την πιο πάνω απάντηση και αρνήθηκε ότι είχαν συνομιλήσει με τον Osmanov για την επίδικη υπόθεση. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκαν τα πιο κάτω παραδεκτά γεγονότα που αφορούν τις επαφές που είχε ο Ελάδης Σουσανίδης (ΜΚ6), με τον Erwin Osmanov ενώ ο τελευταίος τελούσε υπό κράτηση. «Στις 25.04.2016 ο Έρβιν Σελίμοβ Οσμάνοβ εκ Βουλγαρίας, προέβηκε σε δήλωση ενώπιον πιστοποιών υπαλλήλου στη μητρική του γλώσσα, η οποία μεταφράστηκε στα Ελληνικά από την Ανέλια Τσάγκοβα, ήτοι Τεκμήριο 14. Στην εν λόγω δήλωσή του ο Έρβιν Οσμάνοβ αναφέρει όταν ο ίδιος βρισκόταν υπό κράτηση στο Αστυνομικό τμήμα Αραδίππου, τον επισκέφθηκε ο Έντις ο Πόντιος, ήτοι ο ΜΚ6 Ελάδης Σουσανίδης, συνολικά πέντε φορές μαζί με άλλα πρόσωπα εκ των οποίων ήταν οι Γιώργος Γεωργίου αλλιώς Τσικίτο, Χάρη Χασάπης, Θέμης Θωμάς και Παναγιώτης Γεωργίου αλλιώς Τσικιτούι και προσπάθησε με ύπουλο τρόπο να τον πείσει να μαρτυρήσει εναντίον του κατηγορουμένου και του Λάζαρου Φιλίππου και να επιβεβαιώσει την κατάθεσή του που έδωσε στην Αστυνομία ήτοι Ένδειξη ΣΤ. Περαιτέρω αναφέρει ότι ο ΜΚ6 Ελάδης Σουσανίδης του είπε ότι έχει συμφωνήσει με την Αστυνομία και αν συμφωνούσε η υπόθεση εναντίον του θα σταματούσε. Επιπλέον αναφέρει ότι ο ΜΚ6 Ελάδης Σουσανίδης του παραδέχθηκε ότι είπε ψέματα στην κατάθεσή του ήτοι Ένδειξη ΣΤ, αλλά δεν θα τον δικάσουν επειδή είναι μάρτυρας και ότι έχει συνεννοηθεί με τη Αστυνομία και όλα είναι μέρος του σχεδίου του. Ο Έρβιν Οσμάνοβ αναφέρει ότι αρνήθηκε αλλά ο ΜΚ6 Ελάδης Σουσανίδης τον επισκέφθηκε ξανά και επέμενε και επίσης ο ΜΚ6 Ελάδης Σουσανίδης μαζί με τον Γιώργο Γεωργίου αλλιώς Τσικίτο του βρήκαν δικηγόρο, τον Θέμη Θωμά χωρίς ο ίδιος να τους ζητήσει. Ως εκ τούτου ο Έρβιν Οσμάνοβ ζήτησε από τον δικηγόρο του να τον επισκεφθεί και να καταγράψει αυτά που έχει να πει και τον υπερασπιστεί. Στις 27.04.2016 οι δικηγόροι του Έρβιν Σελίμοβ Οσμάνοβ και κατ΄ εντολή του, απέστειλαν επιστολή προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, το Γενικό Εισαγγελέα και τον Αρχηγό Αστυνομίας στην οποία αναφέρουν ότι κατά ή περί τις 13.05.2016 ο Έρβιν Οσμάνοβ προέβηκε σε καταγγελία στις Αστυνομικές Αρχές εναντίον του Ελάδη Σουσανίδη (ΜΚ6 Ελάδης Σουσανίδης) ότι ενόσω αυτός βρισκόταν υπό κράτηση στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου, ο ΜΚ6 Ελάδης Σουσανίδης, ο οποίος είναι και ο κύριος και μοναδικός μάρτυρας κατηγορίας εναντίον του στην ποινική υπόθεση 1674/2016 του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας που συνεδριάζει στη Λάρνακα, τον επισκέφθηκε πέντε φορές και του ζήτησε όπως ψευδομαρτυρήσει εναντίον του κατηγορουμένου και για αντάλλαγμα θα αποσυρθεί η υπόθεση εναντίον του ιδίου. Περαιτέρω στην επιστολή 27.04.2016 επισυνάπτεται ως Παράρτημα Γ, επιστολή του κ. Γιαννάκη Γεωργίου, Αναπληρωτή Αστυνομικού Διευθυντή του ΤΑΕ Αρχηγείου, ημερ. 22.04.2016 στην οποία αναφέρεται ότι η καταγγελία του Έρβιν Οσμάνοβ τυγχάνει διερεύνησης. Κατά τις επισκέψεις του ΜΚ6 Ελάδη Σουσανίδη στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου με τον Έρβιν Οσμάνοβ, ουδέποτε ενημερώθηκε και/ή γνώριζε ο ανακριτής της υπόθεσης και η ηγεσία της Αστυνομίας για τις επισκέψεις και ουδέποτε δόθηκε άδεια για οποιαδήποτε επίσκεψη από τον ανακριτή της υπόθεσης ή την ηγεσία της Αστυνομίας.» Σε σχέση με την κατηγορία 6 που αφορά την καταστροφή του οχήματος της Ραμόνας Ματέι, ΜΚ3, ο ΜΚ6 κατέθεσε ότι πήγε μαζί με τον κατηγορούμενο στο σημείο όπου ήταν το αυτοκίνητο της παραπονουμένης και ο κατηγορούμενος έβαλε βενζίνη. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα αυτούσιο: «A. Ήμουν οδηγός και ο κατηγορούμενος βαστούσε ένα τάγκι με πεζίνα. E. Τι οδηγούσετε; A. Μια μοτοσικλέτα μαύρη μάρκας Yamaha δική μου. Πήγαμε ένα γυρό προηγουμένως πριν έχουμε κάτι πάνω μας, δεν ήταν εκεί η Ραμόνα παρκαρισμένη με το αυτοκίνητο της γιατί δούλευε σε μια μπυραρία απ' ότι θυμάμαι, ήταν μέσα στην μπυραρία Tropical στην περιοχή Μακένζυ και μόλις σχόλασε πήγε σπίτι της και ρέξαμε ξανά και το αυτοκίνητο της ήταν εκεί, σταμάτησε το αυτοκίνητο στον δρόμο, γύρισα προς το Mc Donalds και είδα τον που πήγε εκεί και έβαλε πεζίνα στο γυαλί το μπροστινό και στον τροχό του οδηγού τον πισινό όμως που την άλλη του συνοδηγού δεν έβαλε πεζίνα, είχε βάλει μόνο στο ταμπλό και πίσω στον τροχό και έκαμε ένα δρόμο με την πεζίνα.» Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είχε κάνει ένα διάδρομο, μια λωρίδα με τη βενζίνη μήκους 3-4 μέτρων. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι ο λόγος που o κατηγορούμενος κατέστρεψε το αυτοκίνητο της Ραμόνας ήταν γιατί αυτή αρνείτο να του δίνει κοπέλες ΄... για να γυρίζει μαζί τους΄, χωρίς πληρωμή. Ο κατηγορούμενος, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του μάρτυρα, νευρίασε και είπε στο μάρτυρα ' πάμε να κρούσουμε το αυτοκίνητο΄. Ο μάρτυρας δέχθηκε να τον ακολουθήσει υπό το κράτος απειλών. Ο κατηγορούμενος του είπε ότι ήξερε πολλά πράγματα για τον ίδιον και αν δεν τον ακολουθούσε θα τον κατάγγελλε στην αστυνομία. Σε κάποιο άλλο στάδιο της μαρτυρίας του, τη δεύτερη μέρα της αντεξέτασης του, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν περιορίσθηκε μόνο στις απειλές αλλά πήγε μαζί με κάποιους να τον δείρουν, '... να τον παίξουν πάνω στα πόδια και ήταν εξηγημένοι με τον Πάμπο του CID Λάρνακας, να τον πετάξουν έξω από την Αστυνομία'. Περιγράφοντας τα γεγονότα που επεσυνέβηκαν το συγκεκριμένο βράδυ ο μάρτυρας ισχυρίσθηκε, μεταξύ άλλων, ότι μετέφερε τον κατηγορούμενο με την μοτοσυκλέτα του στη σκηνή και σταμάτησε ακριβώς στην είσοδο του πάρκινγκ. Ακολούθως 'γύρισε τη μοτοσικλέτα, ο κατηγορούμενος έκανε τη δουλειά, ήρθε, έκατσε πάνω στη μοτόρα και τον επήρε πίσω'. Ο κατηγορούμενος για να ευχαριστήσει το ΜΚ6 του έδωσε €100. Αντεξετάσθηκε εκτεταμένα για την ύλη που χρησιμοποιήθηκε για την καταστροφή του οχήματος, από που την πήραν, πως την μετέφεραν και διάφορα άλλα συναφή θέματα. Κρίνουμε σκόπιμο να παραθέσουμε τη σχετική μαρτυρία αυτούσια : «Ε. Τέλος πάντων. Λες ότι τον πήρες να πιάσει ένα παγούρι πεζίνας, σελίδα 8, γραμμή 10 της κατάθεσης σου, σωστά; A. Πες μου ξανά ποιος ποιον πήρε. ......................................................................................................................... E. Ρωτώ σε κύριε. Ναι, τι ναι; A. Επήρα τον εγώ εκεί, ναι. E. Να πιάσει παγούρι πεζίνας λαλείς. Επήρες τον ή όχι; A. Όχι, είχε το πάνω του. E. Λες ψέματα. Στη σελίδα 8, γραμμή 10, της κατάθεσης σου, λες ότι επήρες τον να πιάσει παγούρι πεζίνας. A. Έπιασα τον, ερέξαμε από έναν τόπο στην Αραδίππου, που ήταν παρών ακόμα ένα άτομο, που μπορεί να χρειαστεί να τον φέρω παρών στο Δικαστήριο, που είχε ένα ταγκούι πεζίνα. Έπιασε το και πήγα, επήρα τον ποτζιεί στην Ραμόνα, ερέξαμε έναν γύρο, δεν ήταν η Ραμόνα ποτζιεί, ήταν δουλειά και στον δεύτερο γύρο έβαλε φωτιά. E. Ακολούθως λέεις μετά, σελίδα 8, γραμμή 10, Ένδειξη Στ, (διαβάζει) "εγώ τον πήρα και έπιασε... και το άναψε", λέεις στην κατάθεση σου. A. Μάλιστα. E. Πόθεν τον πήρες και έπιασε το παγούρι; A. Νομίζω έπιασε από την Αραδίππου το παγούρι. E. Από το περίπτερο, όπως λες και σε άλλες περιπτώσεις; A. Περίπτερο στην προηγούμενη περίπτωση; Έπιασε από το περίπτερο από τον αδελφό του, ο αδελφός του είναι πίσω σας. Από τον αδελφό του έπιασε προηγουμένως πετρέλαιο, που εγέμωσε από ένα βαν. Δικαστήριο (προς μάρτυρα): Η ερώτηση είναι απλή. Από πού έπιασε το παγούρι; A. Ήταν έτοιμο εκεί στην Αραδίππου. Δεν ξέρω πότε το ετοίμασε, ήταν έτοιμο. Ερέξαμε, επιάσαμε το και έφερε το στο αυτοκίνητο.» Σε σχέση με το αδίκημα, αντικείμενο της κατηγορίας 8, ο ΜΚ6 κατέθεσε ότι ο κατηγορούμενος τοποθέτησε μια 'τορπίλα΄στην πρόσοψη του γραφείου, την άναψε και στη συνέχεια εγκατέλειψε τον χώρον. Περιγράφοντας τα γεγονότα που επεσυνέβησαν είπε χαρακτηριστικά τα πιο κάτω: «A. Εκείνο το λεπτό πάρκαρα στο πάρκινγκ, μπροστά στο γραφείο είχε ένα μεγάλο πάρκινγκ όπου παρκάρουν αυτοκίνητα, πάρκαρα εκεί, κατέβηκε κάτω κρατώντας μια τορπίλα, δεν ήταν χειροβομβίδα, κατέβηκε από τη μοτοσικλέτα, πήγε περπατητός, έρεξε τον δρόμο, σταύρωσε τον δρόμο, κατέβηκε στη βεράντα, είχε βεραντούα κοντά στο σπίτι, ανέβηκε μέσα, την άναψε και βουρητός ήρθε πάνω μου και φύγαμε.» Αντεξετάσθηκε εκτεταμένα κατά πόσο η εκρηκτική ύλη ήταν "τορπίλλα" ή 'hummer'. Αυτός ισχυρίσθηκε ότι δεν ήταν σε θέση να ξεχωρίσει τις εκρηκτικές ύλες και για τον ίδιον η τορπίλα και η hummer ήταν το ίδιο πράγμα. Ερωτηθείς πώς ήταν σε θέση να πει ότι η κροτίδα ήταν hummer εφόσον αυτή ήταν, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που προέβαλε κατά την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία, ΄τυλιγμένη΄, ο μάρτυρας ανέφερε ότι 'δεν ήταν ούλλη τυλιγμένη, ήταν τυλιγμένη με τέλλα αλλά φαίνονταν τα γράμματα . Στη συνέχεια προέβαλε την εκδοχή ότι ήταν παρών κατά την ώρα που ο κατηγορούμενος την τύλιγε. Το τύλιγμα έλαβε χώραν στο σπίτι της μητέρας του τελευταίου. Θυμήθηκε δε και τη συνομιλία που είχε με τον κατηγορούμενο κατά την ώρα του τυλίγματος, αυτολεξεί. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από τη μαρτυρία του: «E. Δηλαδή πότε λέεις αλήθεια κύριε, στην κατάθεση σου ή σήμερα που μας είπες ότι είδες τον να την τυλίγει; A. Είδα τον να τυλίγει, για τον λόγο που έπιασε από τη δουλειά, πήγαμε στο σπίτι της μάνας του και έβγαλε μια τέλλα και ετύλιγε την και έβαλε την. Μου λέει "είναι πολλά δυνατή και να την τυλίξω με τέλλα θα είναι καλύτερα". Δεν ξέρω για ποιον λόγο, ετύλιξε την, έκατσε στη μοτόρα και φύγαμε. Ήταν να έρθει στη δουλειά μου με την τορπίλα μαζί; Είναι διαφορετικός δρόμος, είναι δαμέ η κόκκινη περιοχή σχεδόν, που είναι οι Φοινικούδες και το πράγμα εκείνο ήταν στα Λιβάδια. Ήταν να έρθει να μου φέρει στην Πύλα και να ξανάρθει πίσω; Δεν νομίζω. Σίγουρα ήταν να το αφήσει κάπου.» Ερωτηθείς σε σχέση με το χρόνο που μεσολάβησε από τη στιγμή που ο κατηγορούμενος τοποθέτησε την κροτίδα μέχρι τη στιγμή που αυτή εξερράγη ισχυρίσθηκε ότι ήταν δύο λεπτά περίπου. Στη συνέχεια πρόσθεσε ότι από τη στιγμή που ο κατηγορούμενος κάθησε στη μοτοσυκλέτα μέχρι τη στιγμή που ακούστηκε η έκρηξη διέρρευσαν 30-40 δευτερόλεπτα. Ακολούθως διαφοροποίησε κάπως τη θέση του και είπε ότι διέρρευσαν 20-30 δευτερόλεπτα. Λίγο αργότερα είπε ότι ο κατηγορούμενος ΄έκανε 40 δευτερόλεπτα να φτάσει στη μοτοσυκλέτα΄ και 'σε 30 δευτερόλεπτα που έφυγαν άκουσαν το μπάμ'. Σε σχέση με το αδίκημα, αντικείμενο της κατηγορίας 10, ο ΜΚ6 κατέθεσε ότι πήραν το C4,' το έβαλαν στο κατάστημα ΙΚΟΣ, αλλά αυτό 'δεν έπαιξε΄. Καταθέτοντας σε σχέση με τα γεγονότα που έλαβαν χώραν εκείνο το βράδι, ανέφερε χαρακτηριστικά τα πιο κάτω: «A. Πήγα και τον έπιασα από το σπίτι του και πήγαμε και πιάσαμε το C‑4 που μας έχει δείξει ο Βαλεντίνος και πήρα τον εκεί στο μαγαζί που ήταν το κατάστημα με τις κουρτίνες και το έβαλε εκεί και το άναψε και φύγαμε αλλά δεν έπαιξε, δεν ακούσαμε τίποτε.» Αντεξετάσθηκε και για τον τρόπο που ο κατηγορούμενος κρατούσε στα χέρια του τον πιο πάνω εκρηκτικό μηχανισμό. Αρχικά ανέφερε ότι αυτός φορούσε γάντια, μετά ανέφερε ότι δεν θυμόταν, απέκλεισε το ενδεχόμενο ο κατηγορούμενος να φορούσε γάντια και ισχυρίσθηκε ότι το κρατούσε μέσα σε σακούλι. Στο τέλος ισχυρίσθηκε ότι το κρατούσε μέσα σε σακούλι. Θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα καθότι είναι κατά την άποψη μας ενδεικτικό του τρόπου που απαντούσε σε πολλές περιπτώσεις. «Ε. Ο κατηγορούμενος ήνταλως έπιασε τούτο το Semtex, το C‑ 4 που λέτε εσείς; Με τα χέρια του; A. Δεν ξέρω, νομίζω φορούσε γάντια. E. Γιατί δεν το είπες στην κατάθεση σου, ότι φορούσε γάντια; A. Δεν με ρώτησαν πώς το πήρε. Το πιάσαμε. Ούτε εγώ θυμάμαι, δεν είχε γάντια είχε, είχε σακούλι, το κρατούσε μέσα στο σακούλι, δεν το ξέρω. Αλλά ξέρω ότι έπιασε το. Τώρα πώς το έπιασε, θυμάμαι ότι είχε το μαζί του, μέσα σε μια τσεντούα. Ήταν πριν να πάμε ποτζιεί. E. Μήπως μας λαλείς ότι δεν εφόρεν γάντια, που τώρα το θυμήθηκες; Γιατί στην κατάθεση σου δεν το λέεις. A. Δεν θυμάμαι τι έπιασε και τι δεν έπιασε. Έπιασε το πράγμα από εκεί, ήμουν παρών. Τώρα τι φορούσε στα χέρια του, δεν θυμάμαι. Ναι, τα C‑ 4 τα έπιασε η Αστυνομία και έχει τα. Αφού πήγαν και βρήκαν τα Τεκμήρια. E. Στην κατάθεση σου γιατί δεν το είπες; A. Στην κατάθεση είπα τους, έδειξα τους. Είπαν μου να τους δείξω πού είναι. Αντεξεταζόμενος σε σχέση με τους κινδύνους που περιέκλειε η ενέργεια τους να μεταφέρουν την εκρηκτική ύλη, το C4, κρατώντας την στα χέρια, πάνω στη μοτοσυκλέτα, ο μάρτυρας δικαιολογήθηκε λέγοντας ότι δεν ήταν εκείνος που την κρατούσε αλλά ο κατηγορούμενος και στη συνέχεια πρόσθεσε ότι δεν γνώριζε πως 'έπαιζε' η συγκεκριμένη 'πόμπα'. Σε κάποιο άλλο στάδιο της αντεξέτασης του ανέφερε ότι είχε δει τον κατηγορούμενο να ανάβει το φυτίλι της συγκεκριμένης εκρηκτικής ύλης. Το φυτίλι άναβε αλλά στη συνέχεια, για κάποιο άγνωστο λόγο, αυτό έσβηνε. Αυτή ήταν συνοπτικά η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Ο κατηγορούμενος επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής, κάλεσε όμως προς υπεράσπισή του τρεις μάρτυρες. Πρώτος κατέθεσε ο Δημήτρης Νικολάου, ΜΥ1, ιδιοκτήτης επιχείρησης πρακτορείου στοιχημάτων που στεγάζεται στην περιοχή Μακένζυ. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ελάδη Σουσανίδη, ΜΚ6, το πιο πάνω πρακτορείο ήταν ένα από τα πολλά υποστατικά στο οποίο προκάλεσε ζημιά το πιο πάνω πρόσωπο, με οδηγίες του Λάζαρου Φιλίππου. Ο ΜΥ1 υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του που αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 27. Στην πιο πάνω δήλωση του αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η εταιρεία MEGABET ήταν συνέταιρος του τα τελευταία 4 έτη και συνεχίζει να είναι. Ο Λάζαρος Φιλίππου ήταν για πολλά έτη συνεργάτης στην επιχείρηση video games που διατηρούσαν τα αδέλφια του και παράλληλα φίλος τους. Στο τέλος της δήλωσής του αναφέρει ότι ο Λάζαρος Φιλίππου ήταν και δικός του φίλος και σε καμία περίπτωση δεν θα προέβαινε σε οποιαδήποτε κακόβουλη πράξη εναντίον του. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «. Εγώ ουδέποτε είχα τις οποιεσδήποτε διαφορές με το Λάζαρο Φιλίππου ή την εταιρεία MEGABET PLUS LTD (H.E.316048), οι οποίοι είναι μέχρι σήμερα άρτιοι συνεργάτες και φίλοι μου.» Στην αντεξέταση του απαντώντας σε σχετική ερώτηση είπε ότι το συμβάν που έλαβε χώραν τη 12.12.2012 δεν ήταν εμπρησμός του καταστήματος του ούτε απόπειρα εμπρησμού, απλώς κάηκε η πόρτα, «εν τζιαι κάηκε το μαγαζί». Αρνούμενος δε σχετική εισήγηση ανέφερε ότι ναι μεν μετά τις 12.12.2012 εξακολουθούσε να συνεργάζεται με την Royal, όμως ο Λάζαρος Φιλίππου της Megabet δεν προσπάθησε να «μπει στον έλεγχο του καταστήματος», διότι ήταν ο ίδιος που τον προσέγγισε για αυτό τον σκοπό. Τον Erwin Osmanov ούτε τον ήξερε αλλά ούτε και τον είχε ακουστά, ενώ το Λάζαρο Φιλίππου τον γνώριζε «εξ αποστάσεως», λόγω της φιλίας του που είχε με τα αδέλφια του. Σε ερώτηση δε γιατί σε κατάθεση του ημερομηνίας 10.6.2015 αναφέρει ότι γνώριζε φατσικά τον Λάζαρο Φιλίππου και τον Erwin Osmanov από τη Βουλγαρία, απάντησε ότι είδε τις φωτογραφίες τους από τα μέσα ενημέρωσης διότι αναζητούνταν και «ούλλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που έμπαινες μέσα, αφού είχαν τις φωτογραφίες και είπα του ανακριτή ναι, βλέπω τον φατσικά». Ο Αρχιαστυφύλακας 2343, Γρηγόρης Χ' Σέργη, ΜΥ2, υπηρετεί στην AΔΕ Λάρνακας, στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων. Ο μάρτυρας κλήθηκε για να καταθέσει τη γραπτή του κατάθεση, ημερομηνίας 10.7.2013, την οποία τελικά δεν κατέθεσε. Επισημαίνουμε ότι ο ίδιος ο δικηγόρος που τον κάλεσε δεν του ζήτησε να την καταθέσει καθότι δεν υιοθέτησε το περιεχόμενό της σε σχέση με καίριο σημείο που ήταν και ο λόγος που κλήθηκε ως μάρτυρας. Ο ΜΥ2 ερωτήθηκε στη συνέχεια κατά πόσο στα πλαίσια διερεύνησης του αδικήματος που αναφέρει στην γραπτή του κατάθεση ημερομηνίας 13.7.2013, εξετάστηκε κλειστό κύκλωμα CCTV και αν ναι, κατά πόσο κατείχε το σχετικό δίσκο καταγραφής. Ο μάρτυρας απάντησε ότι όντως είχε παραλάβει τέτοιο δίσκο όμως δεν γνώριζε που ήταν το δεδομένο χρόνο. Σε ερώτηση αν μπορούσε να τον εντοπίσει απάντησε ότι ο συγκεκριμένος δίσκος κατατέθηκε ως τεκμήριο από τον ίδιο στην υπηρεσία του και από εκείνη τη στιγμή και μετά, δεν εγνώριζε και δεν ήταν υποχρέωση του να γνωρίζει τι έγινε. Ερωτηθείς κατά πόσο είχε δει το περιεχόμενο του δίσκου από το συγκεκριμένο CCTV όταν περιήλθε στην κατοχή του, απάντησε καταφατικά. Όταν δε ερωτήθηκε τελικά τι απέγινε αυτός ο δίσκος, απάντησε επί λέξει τα εξής: «A. Να απαντήσω; E. Απάντα μου. A. Ο ανακριτής της υπόθεσης, παραλαμβάνει τεκμήρια. Τα τεκμήρια φαίνονται στην κατοχή μου, αλλά περνιούνται σε συγκεκριμένο χώρο του ΤΑΕ Λάρνακας. Σε συγκεκριμένο χώρο που τα παραλαμβάνει συγκεκριμένος συνάδελφος. Από εκεί και πέρα, δεν έχω κάτι άλλο στην κατοχή μου να παρουσιάσω αυτήν τη στιγμή στο Δικαστήριο. Αν γνωρίζει κάτι άλλο η Κατηγορούσα Αρχή ή οποιοσδήποτε άλλος... E. Εν σε συγκεκριμένο χώρο, στο ΤΑΕ Λάρνακας το CCTV; A. Περάστηκε ως τεκμήριο, από εκεί και εκεί, δεν το ξαναεπαρέλαβα. E. Να σε παρακαλέσω να επικοινωνήσεις με το ΤΑΕ Λάρνακας, να μας πεις αν είναι εκεί.» Στη συνέχεια ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής πληροφόρησε το Δικαστήριο σε σχέση με το τι απέγινε ο εν λόγω δίσκος. Θεωρούμε σημαντικό να παραθέσουμε το σχετικό απόσπασμα αυτούσιο έστω και αν αυτό δεν είναι άμεσα σχετικό με την παρούσα υπόθεση. «Κος Ν. Δημητρίου: Αν έχω την άδεια σας φυσικά, έχω ενημερώσει τον κύριο Δημητρίου. Το επίδικο CCTV, ήταν τεκμήριο εις την υπόθεση, σε προηγούμενη υπόθεση, με τα ίδια γεγονότα. Όταν ο κατηγορούμενος ήταν ο κύριος Αλαμάγκος. Στα πλαίσια αναζήτησης του μαρτυρικού υλικού, ο κύριος Πελεκάνος, δικηγόρος του κατηγορούμενου, του Αλαμάγκου, με επιστολή του, μας είχε ζητήσει να τον εφοδιάσουμε με όλο το μαρτυρικό υλικό, ως και ο μάρτυρας είπε σε έτσι περιπτώσεις, δεν υπάρχει αντίγραφο, μόνο ένας δίσκος υπάρχει. Τον ανέσυρα(ν) ? από τον φάκελο που ήταν μέσα στην υπόθεση μου, που με πήραν από τα τηλέφωνα του ΤΑΕ. Το έδωσα στον κύριο Πελεκάνο με την προοπτική να το αντιγράψει και μιλώντας με τον κύριο Πελεκάνο, γιατί με ενδιέφερε και εμένα το τι δείχνει το CCTV, η απάντηση του ήταν ότι ήταν κατεστραμμένο και δεν έδειχνε τίποτε. Μετά που καταχωρήθηκε στην εξέλιξη αυτή η υπόθεση, το αναζήτησα από τον κύριο Πελεκάνο και μου είπε αφού δεν δείχνει τίποτε το CCTV και ούτε ξέρω τι δείχνει ‑‑ Δικαστήριο (προς κ. Ν. Δημητρίου): Περιμένετε. Τεκμήριο του Δικαστηρίου, περιήλθε στα χέρια συνηγόρου, για να το αντιγράψει; Αυτό είναι που μας λέτε; Κος Ν. Δημητρίου: Δεν είναι τεκμήριο Δικαστηρίου, δεν κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο. Δικαστήριο: Τεκμήριο της υπόθεσης; Κος Ν. Δημητρίου: Δίνουμε αντίγραφο. Για να γίνει αντίγραφο, τι ήταν να κάμουμε, αφού το δικαιούται για να δει τι έχει μέσα; Δικαστήριο: Του δώσετε το πρωτότυπο για να κάμει αντίγραφο; Κος Ν. Δημητρίου: Ήταν μέσα στο γραφείο του κύριου Πελεκάνου, για να το δούμε μαζί το πρωτότυπο, να το αντιγράψει, να έχει και εκείνος αντίγραφο. Το αποτέλεσμα είναι ότι τίποτε δεν λειτουργούσε, ήταν χαλασμένο, δεν δούλευκε. Κος Α. Δημητρίου: Πού είναι το πρωτότυπο; Κος Ν. Δημητρίου: Σου λέω δεν έδειχνε.» Ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής δεν αντεξέτασε τον ΜΥ2, αφήνοντας έτσι την μαρτυρία του αδιαμφισβήτητη. Τελευταίος κατέθεσε ο Αντώνης Σιακαλλής, ΜΥ3. Ο μάρτυρας υπηρέτησε στην Αστυνομική Δύναμη Κύπρου με την ειδικότητα του πυροτεχνουργού και υπευθύνου του Κλάδου Πυροτεχνουργών της Αστυνομίας και διετέλεσε κρατικός επιστήμων εμπειρογνώμονας σε θέματα εκρηκτικών υλών και πυρομαχικών, από το 1973-2000. Ο μάρτυρας δεν είχε την ευκαιρία να εξετάσει τα τεκμήρια που είχαν περισυλλεγεί από τη σκηνή, υιοθέτησε όμως τη θέση του Πέτρου Ορφανίδη, ΜΚ7, ότι η κροτίδα από την οποία προκλήθηκε η έκρηξη στη συγκεκριμένη περίπτωση, ήταν εργοστασιακή. Περιγράφοντας δε τις εργοστασιακές κροτίδες ανέφερε ότι αυτές αποτελούνται από ένα σκληρό χάρτινο κύλινδρο, στο εσωτερικό μέρος του οποίου υπάρχει εκρηκτική ύλη χαμηλής ισχύος. Σε όλες τις κροτίδες υπάρχει μέσο έναυσης που είναι είτε θρυαλλίδα επιβράδυνσης, κοινώς γνωστή ως 'φυτίλι', ή μια χημική ουσία που τοποθετείται στην άκρη της κροτίδας. Ο χρόνος επιβράδυνσης του φυτιλιού κυμαίνεται από 3-4 δευτερόλεπτα μέχρι 8 δευτερόλεπτα περίπου. Το φυτίλι που χρησιμοποιείται στις πιο πάνω κροτίδες έχει επιβράδυνση περίπου ένα εκατοστό ανά δευτερόλεπτο. Δηλαδή αν ένα φυτίλι έχει μήκος 4 εκατοστά θα χρειαστούν περίπου 4 δευτερόλεπτα για να μεταφερθεί η φλόγα από το σημείο έναυσης στην αρχή μέχρι το τέρμα του φυτιλιού που είναι μέσα στην εκρηκτική ύλη. Σε αρκετές περιπτώσεις οι εργοστασιακές κροτίδες τυλίγονται με 'τέλλα' ή 'σπάγγους' για να αυξηθεί η ένταση της έκρηξης. Το εξωτερικό περίβλημα της κροτίδας που είναι χάρτινο ενισχύεται έτσι ώστε το εκρηκτικό κύμα που θα δημιουργηθεί από την ανάφλεξη της πυροτεχνικής ύλης και θα γίνει αέριο, να βρει μεγαλύτερη αντίσταση για να βγει από την κροτίδα προκαλώντας έτσι πιο ισχυρό κρότο. Ακόμα διευκρίνισε ότι η κροτίδα προκαλεί περισσότερη ζημιά σε απόσταση ενός περίπου μέτρου, απόσταση που είναι η αρχική ταχύτητα των αερίων που βγαίνουν από την κροτίδα. Το περιτύλιγμα της κροτίδας με τέλλα δεν επηρεάζει τον χρόνο καύσης του φυτιλιού. Πρόσθεσε δε ότι η τέλλα, στη συγκεκριμένη περίπτωση, χρησιμοποιήθηκε απλώς για να ενισχύσει την ισχύ της κροτίδας. Αν δε ο δράστης στη συγκεκριμένη περίπτωση ήθελε να αυξήσει τον χρόνο επιβράδυνσης θα ένωνε δύο φυτίλια εξωτερικά, έτσι ώστε η φλόγα να μεταφερόταν από το ένα στο άλλο. Στη συγκεκριμένη δε περίπτωση, για χρόνο επιβράδυνσης 1 λεπτού και 10 δευτερολέπτων θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί φυτίλι συνολικού μήκους 70 εκατοστών αφού για κάθε εκατοστό απαιτείται χρόνος καύσης ενός δευτερολέπτου. Καταθέτοντας σε σχέση με το ενδεχόμενο να είχε αφαιρεθεί το αρχικό φυτίλι από την κροτίδα που χρησιμοποιήθηκε και να είχε τοποθετεί άλλο φυτίλι, πιο χονδρό, είπε ότι αυτό θα ήταν δύσκολο καθότι θα έπρεπε να αφαιρεθεί η μόνωση και το υφιστάμενο φυτίλι από την κροτίδα, να τοποθετείτο νέο μέσο επιβράδυνσης και να καλυπτόταν η οπή με κάποιο υλικό. Επεσήμανε ότι η εκρηκτική ύλη που είναι μέσα σε αυτές τις κροτίδες είναι πολύ ευαίσθητη που με μια τριβή ή απλή θερμότητα, η εκρηκτική ύλη θα αναφλεγόταν. Κληθείς να σχολιάσει το ενδεχόμενο στη συγκεκριμένη περίπτωση να είχε προστεθεί στην εργοστασιακή κροτίδα, φυτίλι μήκους 60 εκατοστών, είπε ότι σε τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να εντοπίζονταν, σε κάποια μικρή απόσταση από το σημείο της έκρηξης, υπολείμματα από αυτό. Ακόμα και στην περίπτωση που δεν εντοπίζονταν υπολείμματα, τότε θα υπήρχαν ίχνη καύσης στο πάτωμα. Αν χρησιμοποιείτο βραδύκαυστο φυτίλι που είναι πιο χονδρό, ήταν απόλυτα βέβαιος ότι θα εντοπίζονταν στη σκηνή, κομμάτια από αυτό το βραδύκαυστο φυτίλι. Διευκρίνισε ακόμα ότι σε περίπτωση που χρησιμοποιείτο φυτίλι 60-70 εκατοστά, το φυτίλι αυτό «θα άφηνε μαύρισμα στο δάπεδο». Στην παρούσα υπόθεση δεν παρουσιάστηκε οποιοδήποτε στοιχείο που να δεικνύει ότι είχαν ανευρεθεί ίχνη μαυρίσματος στο δάπεδο. Ο μάρτυρας κλήθηκε στη συνέχεια να σχολιάσει κατά πόσο είχε χρησιμοποιηθεί για σκοπούς επιβράδυνσης αστεράκι/βεγγαλικό. Ο μάρτυρας απέκλεισε το πιο πάνω ενδεχόμενο και εξήγησε ότι για να καεί ένα αστεράκι χρειάζεται 25 δευτερόλεπτα. Για να επιτευχθεί επιβράδυνση ενός λεπτού θα έπρεπε να είχαν χρησιμοποιηθεί 3-4 αστεράκια/βεγγαλικά. Η μέθοδος αυτή δεν συνηθίζεται γιατί η φλόγα δεν μπορεί να μεταδοθεί από το ένα αστεράκι στο άλλο καθότι δεν υπάρχει η αναγκαία θερμότητα. Πέραν τούτου σε περίπτωση που χρησιμοποιούντο αστεράκια/βεγγαλικά τότε κάποιος λογικά θα ανέμενε ότι θα εντοπιζόντουσαν τα στελέχη των πιο πάνω αντικειμένων στη σκηνή, έστω και παραμορφωμένα. Κατέληξε ότι ο χρόνος επιβράδυνσης στη συγκεκριμένη περίπτωση, έχοντας υπόψη το μέγεθος της ζημιάς που προκλήθηκε και το μέγεθος της κροτίδας, ήταν 7-8 δευτερόλεπτα περίπου. Ο μάρτυρας κατέθεσε και σε σχέση με τον αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό που εντοπίσθηκε έξω από το υποστατικό ΙΚΟS. Αφού μελέτησε τα στοιχεία που περιέχονται στην έκθεση του πυροτεχνουργού Χρίστου Σιακαλλή, Τεκμήριο 7 και έχοντας υπόψη το βάρος αυτού, 120 γρ., κατέληξε ότι αν ο εκρηκτικός αυτός μηχανισμός εκρήγνυτο θα προκαλούνταν εκτεταμένες ζημιές σε όλα τα κτίρια που βρισκόντουσαν σε ακτίνα 30 μέτρων περίπου από το σημείο της έκρηξης. Ανέφερε ακόμα ότι αν κάποιος κρατά τον εκρηκτικό μηχανισμό, με συνδεδεμένο τον πυροκροτητή στην εκρηκτική ύλη και το πρόσωπο αυτό επιβαίνει σε μοτοσυκλέτα που βρίσκεται σε κίνηση, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο ο συγκεκριμένος εκρηκτικός μηχανισμός να εκραγεί, καθότι ο πυροκροτητής περιέχει 'ζώσα' εκρηκτική ύλη που είναι πολύ ευαίσθητη στην τριβή και στη θερμότητα. Αυτή ήταν συνοπτικά η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου από την Υπεράσπιση. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, δεν περιοριστήκαμε μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά την αντιπαραβάλαμε και την εξετάσαμε σε σχέση με το σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας[2]. Παρατηρούμε ότι το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας δεν έχει αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση. Εκείνη που αμφισβητήθηκε έντονα ήταν η μαρτυρία του Ελάδη Σουσανίδη. Αρχίζοντας από τη μαρτυρία του Αστυφύλακα Ανδρέα Μιχαήλ (ΜΚ1), παρατηρούμε ότι αυτή ήταν εντελώς τυπική και δεν αμφισβητήθηκε σε οποιοδήποτε σημείο. Αναντίλεκτη παρέμεινε επίσης και η μαρτυρία του Δημήτρη Φράγκου (ΜΚ2) και της Δώρας Νικολάου (ΜΚ4). Η μαρτυρία των πιο πάνω μαρτύρων είχε συνοχή, δεν περιέχει οποιεσδήποτε αντιφάσεις και γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Θετική εντύπωση μας έκανε και ο Αν. Υπαστυνόμος Στέλιος Στυλιανού (ΜΚ5), η μαρτυρία του οποίου δεν αμφισβητήθηκε σε οποιοδήποτε ουσιώδες σημείο. Ο μάρτυρας ήταν λόγω της μακράς του πείρας και της εκπαίδευσης που έτυχε, τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό, εμπειρογνώμονας σε θέματα εξέτασης αιτιών πυρκαγιάς. Η μαρτυρία του ήταν θετική και εμπεριστατωμένη και γίνεται δεκτή στο σύνολο της. Δεκτή είναι και η μαρτυρία της Ραμόνας Ματέι (ΜΚ3), στην έκταση που αφορά τα μηχανικά προβλήματα που παρουσίαζε το όχημα της πριν το επίδικο συμβάν. Επισημαίνουμε ότι η πιο πάνω μαρτυρία δεν έχει αμφισβητηθεί. Ενώπιον μας κατέθεσαν σαν μάρτυρες εμπειρογνώμονες, ο Πέτρος Ορφανίδης, ΜΚ7, Πυροτεχνουργός της Αστυνομίας και ο Αντώνης Σιακαλλής, ΜΥ3, Επιστήμονας Πυροτεχνουργός. Κατ' αρχάς επισημαίνουμε ότι τα προσόντα των εν λόγων προσώπων αναφορικά με τα θέματα για τα οποία κλήθηκαν να μαρτυρήσουν δεν αμφισβητήθηκαν, στοιχείο που σε συνάρτηση με την εμπειρία, εκπαίδευση και κατάρτιση τους, αποδεχόμαστε ότι τους κατατάσσουν στην κατηγορία των μαρτύρων - εμπειρογνωμόνων. Με βάση τη μαρτυρία των δύο πιο πάνω μαρτύρων προκύπτουν τα πιο κάτω αδιαμφισβήτητα γεγονότα: Η κροτίδα που τοποθετήθηκε στο υποστατικό του Δημήτρη Φράγκου, ΜΚ2 για την έκρηξη του υποστατικού του, ήταν εργοστασιακή και περιείχε πυροτεχνική σύνθεση, εκρηκτική ύλη, χαμηλής ισχύος. Το μέγιστο μήκος φυτιλιού που τοποθετείται σε εργοστασιακές κροτίδες είναι 8 εκ. Ο χρόνος καύσης του επιβραδυντικού φυτιλιού, θρυαλλίδας, των εργοστασιακών κροτίδων, είναι ένα εκατοστό ανά δευτερόλεπτο και κατ' επέκταση ο χρόνος που μεσολαβεί από την έναυση του φυτιλιού, θρυαλλίδας, μέχρι την έκρηξη σε μία εργοστασιακή κροτίδα κυμαίνεται από 3 μέχρι 8 δευτερόλεπτα. Για να αυξηθεί ο χρόνος επιβράδυνσης από την έναυση μέχρι την έκρηξη μιας εργοστασιακής κροτίδας θα πρέπει να προστεθεί στο μήκος του φυτιλιού που έχει από το εργοστάσιο κατασκευής της, πρόσθετο φυτίλι, σε μήκος ανάλογα με τον χρόνο που θέλει κάποιος να μεσολαβήσει από την έναυση μέχρι την έκρηξη. Για να υπάρξει επιβράδυνση 60 - 70 δευτερολέπτων, θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί φυτίλι, θρυαλλίδα, μήκους 60 - 70 εκατοστών, ή 3-4 αστεράκια/βεγγαλικά. Στη σκηνή δεν εντοπίστηκαν ούτε υπολείμματα φυτιλιού, θρυαλλίδας, ούτε στέλεχος από αστεράκι το οποίο είναι μεταλλικό τέλι, αλλά ούτε και μαύρισμα στο δάπεδο της βεράντας από καύση φυτιλιού. Η διάσταση άποψης και γνώμης των δύο εμπειρογνωμόνων, ΜΚ7 και ΜΥ 3, εστιάζεται στα εξής σημεία της μαρτυρίας τους: Ο ΜΚ7 δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήθηκαν σαν μέσο επιβράδυνσης της καύσης από την έναυση μέχρι την ανάφλεξη της εκρηκτικής ύλης της κροτίδας που χρησιμοποιήθηκε για την διάπραξη των αδικημάτων των κατηγοριών 7 και 8, βεγγαλικά αστεράκια 3 - 4 στον αριθμό, σε αντίθεση με την γνώμη του ΜΥ3, ο οποίος με κατηγορηματικό τρόπο απέκλεισε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αποδεχόμαστε τη θέση του ΜΥ3 επί του πιο πάνω σημείου, την οποία στοιχειοθέτησε πλήρως. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι σε περίπτωση που χρησιμοποιούνταν σαν μέσο επιβράδυνσης για την συγκεκριμένη κροτίδα πέραν του ενός βεγγαλικού, σε περίπτωση ρίψης της κροτίδας ως η θέση του ΜΚ6 στην κατάθεσή του, Ένδειξη ΣΤ, υπήρχε σοβαρό ενδεχόμενο αυτά με την πρόσκρουση τους στο έδαφος να αποσυνενώνονταν, με επακόλουθο να μην προκαλείτο έκρηξη. Ακόμη στην περίπτωση που δεν αποσυνενώνονταν ή στην περίπτωση τοποθέτησης κροτίδας, ως η θέση του ΜΚ6 κατά την προφορική του κατάθεση, θα εντοπίζονταν στη σκηνή τα μεταλλικά στελέχη των εν λόγω βεγγαλικών. Αποδεκτή είναι και θέση του ΜΥ3 ότι δεν αναμενόταν να μεταδιδόταν η φλόγα από το ένα βεγγαλικό/αστεράκι στο άλλο, διότι η καύση προς το τέλος της πυροτεχνικής σύνθεσης δεν είναι έντονη, στοιχείο που είναι απαραίτητο για να γίνει ανάφλεξη, όπως εμπειρικά ο ΜΥ3 ήταν σε θέση να γνωρίζει και να αναφέρει με βεβαιότητα. Πέραν τούτου σε περίπτωση που χρησιμοποιείτο βεγγαλικό/αστεράκι ή βεγγαλικά/αστεράκια, μια τέτοια ενέργεια προϋπόθετε την αεροστεγώς αποσφράγιση, στο σημείο που το φυτίλι ενωνόταν με την κροτίδα, καθότι τα βεγγαλικά/αστεράκια είναι πιο χοντρά από τα εργοστασιακά φυτίλια. Η πιο πάνω ενέργεια όμως ενείχε σοβαρό κίνδυνο ανάφλεξης της πυροτεχνικής σύνθεσης, λόγω της τριβής και της εξ αυτής προκαλουμένης θερμότητας. Ακόμη δε και στην περίπτωση που δεν προκαλείτο ανάφλεξη της πυροτεχνικής σύνθεσης, λόγω της αεροστεγούς αποσφράγισης, υπήρχε σοβαρό ενδεχόμενο να γίνει απλή καύση της εν λόγω σύνθεσης. Ο ΜΚ7 δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο ακόμη και στην περίπτωση που χρησιμοποιήθηκε σαν μέσο επιβράδυνσης στη κροτίδα, βραδύκαυστο φυτίλι μήκους 60 εκατοστών, να μην εντοπίζονταν υπολείμματα η μαύρισμα από την καύση στο δάπεδο της βεράντας του υποστατικού του παραπονούμενου, σε αντίθεση με την γνώμη του ΜΥ3, ο οποίος με κατηγορηματικό τρόπο απέκλεισε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Για το συγκεκριμένο σημείο διαφωνίας αποδεχόμαστε την άποψη του ΜΥ3 ότι δηλαδή λόγω της χαμηλής ισχύος της εκρηκτικής ύλης, σε περίπτωση που χρησιμοποιήθηκε βραδύκαυστο φυτίλι μήκους πέραν των 8 εκατοστών και ειδικότερα αν αυτό είχε μήκος 60 εκατοστά, που είναι το μικρότερο σε μήκος που απαιτείται για χρόνο επιβράδυνσης 60 δευτερολέπτων (1 λεπτού), ως είναι η θέση του ΜΚ6 και συνεπακόλουθα της Κατηγορούσας Αρχής, τότε θα ανευρίσκονταν στην σκηνή, είτε υπολείμματα από το φυτίλι είτε μαύρισμα στο δάπεδο από την καύση του. Ο ΜΚ7 δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήθηκε σαν μέσο επιβράδυνσης της κροτίδας που χρησιμοποιήθηκε για την διάπραξη των αδικημάτων των κατηγοριών 7 και 8, ακόμη και βραδύκαυστο πυραγωγό σχοινίο που χρησιμοποιείται στις περιπτώσεις εκρηκτικών μηχανισμών υψηλής εκρηκτικής ύλης, το οποίο είναι πιο χοντρό από αυτό του εργοστασιακού, σε αντίθεση με τον ΜΥ3 ο οποίος απέκλεισε αυτό το ενδεχόμενο. Και για το συγκεκριμένο σημείο αποδεχόμαστε τη θέση του ΜΥ3 ότι αποκλείεται να χρησιμοποιήθηκε ως επιβραδυντικό μέσο της κροτίδας, πυραγωγό σχοινίο και τούτο διότι έχει μεγαλύτερη διάμετρο, «είναι πιο χοντρό» από αυτό του εργοστασιακού και σε τέτοια περίπτωση θα έπρεπε και πάλι να αποσφραγιστεί η αεροστεγώς σφράγιση της κροτίδας, να αφαιρεθεί το εργοστασιακό φυτίλι και με κάποιο τρόπο να διανοιχθεί και μεγαλώσει η διάμετρος στο σημείο εισόδου και επαφής του φυτιλιού με την πυροτεχνική σύνθεση, ενέργεια που ενείχε σοβαρό κίνδυνο λόγω της τριβής ανάφλεξης της, περιστατικό το οποίο έτυχε στο ΜΥ3 από την εμπειρία του σαν πυροτεχνουργός στην αστυνομία. Πέραν τούτου σε περίπτωση που χρησιμοποιείτο πυραγωγό σχοινίο θα εντοπίζονταν υπολείμματα, ίνες αυτού στη σκηνή. Ενόψει όλων των πιο πάνω καταλήγουμε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση χρησιμοποιήθηκε εργοστασιακή κροτίδα και το μήκος του φυτιλιού της δεν ξεπερνούσε τα 8 εκατοστά. Σε σχέση με τα αδικήματα των κατηγοριών 9 και 10 παρατηρούμε ότι με βάση τα παραδεκτά γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον μας, το πυραγωγό σχοινίο που χρησιμοποιήθηκε, όπως και ο πυροκροτητής, ήταν σε καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση. Συνακόλουθα αποδεχόμαστε την γνώμη του ΜΥ3, ότι από την στιγμή που συνδέθηκε και τοποθετήθηκε ο πυροκροτητής στην εκρηκτική ύλη υψηλής ισχύος, που με βάση την θέση που προέβαλε ο ΜΚ6 τόσο στην προφορική του μαρτυρία όσο και στην κατάθεση του, Ενδειξη ΣΤ, ήταν C4, αν μεταφέρονταν όπως ήταν συνδεδεμένα στη σκηνή που θα τοποθετούντο, με μοτοσυκλέτα, υπήρχε σοβαρότατος κίνδυνος να προκληθεί έκρηξη κατά την μεταφορά και αυτό λόγω του ότι ο πυροκροτητής περιέχει 'ζώσα' εκρηκτική ύλη η οποία επηρεάζεται από τις αναταράξεις. Εκ μέρους της Υπεράσπισης κατέθεσαν επίσης ο Δημήτρης Νικολάου (ΜΥ1) και ο Αρχιαστυφύλακας 2343 Γρηγόρης Χ"Σέργης (ΜΥ2). Η μαρτυρία του ΜΥ1 είχε ως επίκεντρο τις σχέσεις του προσώπου αυτού και του Λάζαρου Φιλίππου. Ο μάρτυρας τόνισε επανειλημμένα ότι οι σχέσεις τους ήταν άριστες και ουδέποτε είχαν οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ τους, είτε προσωπική είτε επαγγελματική. Κατά την προφορική του κατάθεση ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι δεν γνώριζε προσωπικά το Λάζαρο Φιλίππου, τον γνώριζε 'εξ αποστάσεως' και στη συνέχεια διευκρίνισε ότι ουδέποτε συναντήθηκαν, τον γνώριζε από τις φωτογραφίες του που είχαν δημοσιευθεί στον Τύπο. Η πιο πάνω δήλωση του όμως αντικρούεται από την ένορκη δήλωση του, Τεκμήριο 27 στην οποία ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι ο Λάζαρος Φιλίππου ήταν φίλος του. Πέραν τούτου παρατηρήσαμε ότι προσπάθησε, ανεπιτυχώς βέβαια, να υποβαθμίσει το περιστατικό που συνέβηκε στο κατάστημα του. Ισχυρίσθηκε ότι δεν επρόκειτο για εμπρησμό, ούτε καν για απόπειρα εμπρησμού καθότι 'απλώς κάηκε η πόρτα' και 'εν τζιαί κάηκε το μαγαζί'. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάσθηκε επί των πιο πάνω ισχυρισμών και ως εκ τούτου άγνωστοι παραμένουν στο Δικαστήριο οι λόγοι που τον οδήγησαν να προβεί στην πιο πάνω δήλωση. Ενόψει των πιο πάνω θεωρούμε ότι καμιά βαρύτητα μπορεί να δοθεί στη μαρτυρία του. Σε σχέση με τη μαρτυρία του ΜΥ2 κρίνουμε ότι αυτή δεν προσθέτει ο,τιδήποτε στα γεγονότα της υπόθεσης καθότι αυτός, για τους λόγους που εξηγήσαμε ανωτέρω δεν παρουσίασε την κατάθεση του στο Δικαστήριο. Όμως για τους λόγους που θα επεξηγηθούν στη συνέχεια την κρίνουμε ως ιδιαίτερα σημαντική αναφορικά με το ζήτημα της διερεύνησης σοβαρών αδικημάτων και χειρισμού τεκμηρίων, από τις διωκτικές αρχές της Δημοκρατίας. Η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής βασίζεται ως αναφέραμε και πιο πάνω στη μαρτυρία του Ελάδη Σουσανίδη (ΜΚ6). Ο Ελάδης Σουσανίδης παρουσιάζεται, με βάση τη μαρτυρία που παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή, συναυτουργός του κατηγορουμένου στη διάπραξη των επιδίκων αδικημάτων. Η νομολογία μας αναγνωρίζει ότι ο συναυτουργός είναι σπιλωμένος μάρτυρας και ως εκ τούτου το Δικαστήριο πρέπει να προειδοποιήσει τον εαυτό του ότι είναι επικίνδυνο να βασιστεί στη μαρτυρία του χωρίς ενισχυτική μαρτυρία, ήτοι μαρτυρία που να συνδέει ή να να τείνει να συνδέσει τον κατηγορούμενο με το έγκλημα. Επί αυτής λοιπόν της πολύ σημαντικής πτυχής, έχουμε πρώτιστα κατά νουν, ότι τέτοιοι συνεργοί-μάρτυρες, όπως είναι ο Ελάδης Σουσανίδης (ΜΚ6), είναι κατά τεκμήριο σπιλωμένοι, με τη μαρτυρία τους να υπόκειται σε επηρεασμό από τη σχέση τους με το έγκλημα και ως εκ τούτου να δημιουργούνται εγγενείς κίνδυνοι για το Δικαστήριο να βασίζεται επί αυτής και να καταδικάζει χωρίς ενισχυτική μαρτυρία. Τούτο βεβαίως, χωρίς να σημαίνει πως αυτό το στοιχείο κατατάσσει εκ προοιμίου και αδηρίτως τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού αναξιόπιστη[3]. Ακόμη από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, κρίνουμε πως ναι μεν εξ αυτής δεν αναδύεται άμεσα κάτι που είναι ικανό να οδηγήσει σε συμπέρασμα ύπαρξης ενθάρρυνσης από μέρους της Αστυνομίας προς τον μάρτυρα να πει οτιδήποτε άλλο εκτός από την αλήθεια που ο ίδιος γνώριζε, είναι όμως πρόδηλο πώς αυτός με το να αποφύγει την δίωξη και προσαγωγή του στο Δικαστήριο για τα σωρεία σοβαρά αδικήματα που παραδέχθηκε ότι διέπραξε, αποκομίζει ένα πολύ μεγάλο όφελος αφού ο κίνδυνος αμέσου και μακροχρόνιας φυλάκισης του ουσιαστικά έχει εκλείψει. Συνακόλουθα μπορεί να μην συντρέχει το στοιχείο της παρότρυνσης του μάρτυρα ΜΚ6 από πλευράς της Αστυνομίας, αφού κάτι τέτοιο δεν έχει αποδειχτεί, από την άλλη όμως το κίνητρο του εν λόγω μάρτυρα και το αντάλλαγμα για την μη δίωξη του, έχουμε ικανοποιηθεί πως ήταν αρκούντως ικανοποιητικό για να εμπλέξει οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, συμπεριλαμβανομένου και του κατηγορούμενου, στην διάπραξη των επιδίκων αδικημάτων για να αποφύγει ο ίδιος τις όποιες συνέπειες[4]. Από τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μας προκύπτει επίσης ότι ο μάρτυρας αυτός, σύμφωνα με τις πληροφορίες και τις εκτιμήσεις της Αστυνομίας ήταν άτομο επικίνδυνο. Υπενθυμίζουμε ότι με βάση τα παραδεκτά γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον μας ο ΜΚ6 είχε απελαθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία καθότι θεωρήθηκε ότι αποτελούσε ' ... πραγματική, ενεστώσα και επαρκώς σοβαρή απειλή για τη δημόσια τάξη της Δημοκρατίας ως και μαζί με άλλους συγκεκριμένους αλλοδαπούς ενεργούσαν καθ' υπόδειξη του Γεώργιου Γεωργίου αλιώς Chiquito ... για διάπραξη αδικημάτων στην Δημοκρατία'. Σχετικό είναι το Τεκμήριο 11 που κατατέθηκε στο Δικαστήριο. Επιπρόσθετα όμως, με βάση την κατάθεση που ο ίδιος ο μάρτυρας έδωσε στην Αστυνομία, διαφαίνεται ότι αυτός είχε εμπλακεί σε σωρείαν παρανομιών για τις οποίες ουδέποτε έχει τιμωρηθεί και τούτο γιατί η αστυνομία δεν προχώρησε στη δίωξη του. Δεν δίστασε δε να διαφοροποιήσει και τα όσα αναφέρει στην γραπτή του κατάθεση Ένδειξη ΣΤ, της οποίας όχι μόνο ρητά και με απόλυτη σαφήνεια υιοθέτησε το περιεχόμενο ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, αλλά πρόσθετα το χαρακτήρισε ως ορθό και ανταποκρινόμενο στην αλήθεια. Κατά την παράθεση της μαρτυρίας του συγκεκριμένου μάρτυρα υποδείξαμε κάποιες από τις αντιφάσεις, στις οποίες υπέπεσε και την ανακολουθία του σε σχέση με θέματα που θεωρούμε ότι είναι ουσιώδη για την έκβαση της υπόθεσης. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι η μαρτυρία του βρίθει από αντιφάσεις. Παρατηρήσαμε επίσης ότι η μνήμη του ήταν επιλεκτική, θυμόταν επουσιώδεις λεπτομέρειες ενώ δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί ουσιώδη θέματα. Η κακή θύμηση ήταν ο προσφιλής τρόπος που υιοθετούσε για να αποφύγει να απαντήσει σε σωρείαν ερωτήσεων που προφανώς θα τον εξέθεταν. Εντύπωση μας έκανε, μεταξύ άλλων, η ευκολία με την οποία άλλαζε τις απαντήσεις του. Τις άλλαζε χωρίς κανένα ενδοιασμό και στις πλείστες περιπτώσεις χωρίς καμιά εξήγηση. Δεν κρίνουμε σκόπιμο να παραθέσουμε όλες τις αντιφάσεις στις οποίες υπέπεσε, ούτε να επισημάνουμε όλα τα σημεία όπου η μαρτυρία του στερείτο συνοχής καθότι αυτά είναι κατά την άποψη μας ευδιάκριτα από μια απλή ανάγνωση της μαρτυρίας του. Θα περιορισθούμε να τονίσουμε κάποια σημεία που κατά την άποψη μας καταδεικνύουν την ποιότητα της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Αρχίζοντας από τη δική του εμπλοκή στα υπό κρίση αδικήματα παρατηρήσαμε ότι ο ΜΚ6, προσπαθούσε συνεχώς, σε κάθε δυνατή ευκαιρία, να πείσει το Δικαστήριο ότι προέβη σε όλες τις παρανομίες που αποκάλυψε στην κατάθεση του λόγω των πιέσεων που δέχθηκε από το Λάζαρο Φιλίππου. Ο τελευταίος τον απειλούσε και τον εκφόβιζε και αυτός αναγκάσθηκε να υποκύψει. Συγκεκριμένα ο Λάζαρος Φιλίππου τον απειλούσε ότι αν δεν τον βοηθούσε στις παρανομίες του θα πήγαινε στην αστυνομία και θα ανέφερε όλα όσα ήξερε για το άτομο του. Η πιο πάνω θέση δεν στέκει στη λογική καθότι αν ο Λάζαρος Φιλίππου έθετε σε εφαρμογή τις απειλές του και κατάγγελλε το ΜΚ6 στην Αστυνομία, θα εξέθετε αμέσως και τον εαυτό του καθότι σύμφωνα με το μάρτυρα ήταν ο Λάζαρος Φιλίππου που του ζήτησε να προβεί στις παράνομες ενέργειες και ήταν εκείνος που είχε κίνητρο να καταστρέψει τις περιουσίες που περιγράφονται στην κατάθεση του. Οι εκφοβισμοί, σύμφωνα με το ΜΚ6, συνεχίσθηκαν και κατά την εκδίκαση της υπό κρίση υπόθεσης. Χαρακτηριστική ήταν η δήλωση του ότι ο Λάζαρος Φιλίππου 'έκρουσε' το αυτοκίνητο του για να τον εμποδίσει να έρχεται στο δικαστήριο. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί δεν πείθουν το Δικαστήριο. Εξίσου ανεδαφική είναι κατά την άποψη μας και η μαρτυρία του όσο αφορά τους λόγους που τον ώθησαν να καταγγείλει τον κατηγορούμενο και το Λάζαρο Φιλίππου στην Αστυνομία. Στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία τη 02.06.2015 ανέφερε ότι '... ομολόγησε τα πιο πάνω πράγματα γιατί δεν ένοιωθε καλά με τον εαυτό του', ενώ ενώπιον του Δικαστηρίου επαναλάμβανε συνέχεια, σε κάθε δυνατή ευκαιρία, ότι ο λόγος που πήγε στην αστυνομία ήταν γιατί 'απειλείτο η ζωή του΄, ενώ σε κάποιο άλλο στάδιο ανέφερε ότι 'κινδύνευε η ζωή του'. Το εύλογο ερώτημα που εγείρεται στο σημείο αυτό είναι εφόσον κινδύνευε η ζωή του από το Λάζαρο Φιλίππου γιατί όταν επέστρεψε στην Κύπρο, μετά από την απέλαση του, ζήτησε από το συγκεκριμένο άτομο, το άτομο που τον εκφόβιζε και που σύμφωνα πάντα με τον ίδιον ήταν ένας στυγερός εγκληματίας που τον είχε εξαναγκάσει στο παρελθόν να προβεί σε διάφορες παρανομίες να τον εργοδοτήσει; Εφόσον ο Λάζαρος Φιλίππου τον απειλούσε ότι θα του έκανε κακό, τον είχε συνέχεια στο ΄σσοινίν΄ και τον εκβίαζε γιατί αυτός εργαζόταν για λογαριασμό του προσώπου αυτού, στο καζίνο του τελευταίου στη Πύλα; Σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο ΜΚ6 πήγε στο Αρχηγείο για να καταγγείλει το Λάζαρο Φιλίππου και τους συνεργάτες του, παρατηρούμε ότι η μαρτυρία του ήταν συγχυσμένη και στερείτο συνοχής. Αντεξεταζόμενος επί του συγκεκριμένου θέματος ανέφερε χαρακτηριστικά ότι κάποιος 'παρέας του', τού έδωσε το τηλέφωνο του αστυνομικού Γιαννάκη Γεωργίου που υπηρετούσε στο Αρχηγείο Αστυνομίας. Αρχικά απέφυγε να αποκαλύψει στο Δικαστήριο το όνομα του 'παρέα του', στη συνέχεια ανέφερε ότι ήταν 'ο Βλαδίμηρος', θέση που δεν συνάδει με προηγούμενη δήλωση του μάρτυρα, ενώπιον άλλου Δικαστηρίου στα πλαίσια κάποιας άλλης δικαστικής διαδικασίας. Σύμφωνα με τη προηγούμενη δήλωση του, ο παρέας του ονομάζόταν 'Δημήτρης' και καταγόταν από το Λιοπέτρι. Πέπλο σκότους καλύπτει και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο μάρτυρας ήλθε στην Κύπρο μετά την απέλαση του ενώ ερωτηματικά εγείρονται για την εμπλοκή της Αστυνομίας σε σχέση με το θέμα αυτό, τα οποία έχουν μείνει αναπάντητα. Συγκεκριμένα ο μάρτυρας στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία την 2.6.2015, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του (Εγγραφο ΣΤ) είπε ότι ήλθε μέσω των κατεχομένων περιοχών και τα έξοδα μετάβασης του τα κατέβαλε ο Γεώργιος Γεωργίου, άλλως Τσικίτο. Καταθέτοντας προφορικά επί του ιδίου θέματος ανέφερε ότι ήλθε 'κανονικά που το αεροδρόμιο'. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα : « Ε: Και ξαναήρθες όμως, πότε ξαναήρθες; Α: Kανονικά που το αεροδρόμιο. Ε: Kαι δεν σε συνέλαβε κανένας; Α: Είδαν ότι είμαι υπό απέλαση και με κράτησαν και με άφησαν και ήρθα εδώ. Ε: Δεν σε απέλασαν; Α: Οχι, αφού είμαι μάρτυρας, πως θα έρθω στο Δικαστήριο;» Σε κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία την 10.10.2015, στα πλαίσια διερεύνησης κάποιας άλλης υπόθεσης, ο ΜΚ6 είχε προβάλει ένα τρίτο ισχυρισμό ήτοι ότι 'τον έφερε στην Κύπρο η Αστυνομία Κύπρου, για να μαρτυρήσει για κάποιες υποθέσεις του Λάζαρου Φιλίππου και του Άθου Ευθυμίου'. Μεγάλα ερωτήματα εγείρονται και για τον τρόπο που λειτούργησε η Αστυνομία ή κάποια μέλη αυτής, σε σχέση με τις επαφές που είχε ο ΜΚ6 με τον Erwin Osmanov. Είναι πρωτάκουστο κατά την άποψη μας ένας μάρτυρας κατηγορίας να επισκέπτεται σε τακτά χρονικά διαστήματα ένα κατηγορούμενο, στην υπόθεση του οποίου είναι ο βασικός μάρτυρας κατηγορίας. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι ο ανακριτής της υπόθεσης και η ηγεσία της Αστυνομίας δεν γνώριζαν για τις πιο πάνω επισκέψεις και ουδέποτε δόθηκε άδεια από την ηγεσία της Αστυνομίας και τον ανακριτή της υπόθεσης για οποιαδήποτε επίσκεψη. Το εύλογο δε ερώτημα που εγείρεται είναι ποιος επέτρεπε στον ΜΚ6 να επισκέπτεται μαζί με άλλα πρόσωπα τον Erwin Osmanov, ενώ ο τελευταίος τελούσε υπό κράτηση και για ποιο λόγο έγιναν οι πιο πάνω επισκέψεις. Οι ισχυρισμοί του ΜΚ6 ότι τον επισκεπτόταν φιλοφρονητικά για να του πάρει φαγητό, δεν πείθουν βέβαια το Δικαστήριο. Τα ερωτήματα αυτά καθίστανται εντονότερα αν λάβει κανείς υπόψη τα παραδεκτά γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον μας σε σχέση με το θέμα αυτό. Συγκεκριμένα κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι ο Erwin Osmanov σε δήλωση του ημερομηνίας 25.04.16, ανέφερε ότι ενώ βρισκόταν υπό κράτηση τον επισκέφθηκε ο Ελάδης Σουσανίδης, ήτοι ο ΜΚ6, μαζί με άλλα πρόσωπα, μεταξύ των οποίων ήταν ο Γιώργος Γεωργίου, άλλως Τσικίτο και Παναγιώτης Γεωργίου, άλλως Τσικιτούι και με ύπουλο τρόπο προσπάθησε να τον πείσει να ψευδομαρτυρήσει εναντίον του κατηγορουμένου και του Λάζαρου Φιλίππου και να επιβεβαιώσει την κατάθεση που ο ίδιος έδωσε στην Αστυνομία. Αποτελεί επίσης παραδεκτό γεγονός ότι οι δικηγόροι του Erwin Osmanov απέστειλαν επιστολή προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, στο Γενικό Εισαγγελέα και τον Αρχηγό Αστυνομίας με την οποίαν τους πληροφόρησαν για τις εν λόγω επισκέψεις του Ελάδη Σουσανίδη και για το αίτημα του προς τον πελάτη τους όπως ψευδομαρτυρήσει εναντίον του κατηγορουμένου στην παρούσα υπόθεση και ως αντάλλαγμα η υπόθεση εναντίον του θα αποσύρετο. Η πιο πάνω καταγγελία, σύμφωνα πάντα με τα παραδεκτά γεγονότα τυγχάνει διερεύνησης από το Αρχηγείο Αστυνομίας. Επισημαίνουμε ότι παρά το γεγονός ότι παρήλθε αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα έκτοτε, καμία μαρτυρία έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου για τα αποτελέσματα της πιο πάνω έρευνας. Ο ΜΚ6 αμφισβήτησε και τις συνθήκες που έφυγε από την Κύπρο. Ενώ κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι αυτός απελάθηκε γιατί θεωρήθηκε άτομο επικίνδυνο για την Κυπριακή Δημοκρατία, εξάλλου αυτό ανέφερε και στη γραπτή κατάθεση του στην Αστυνομία, καταθέτοντας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, αρνήθηκε ότι είχε απελαθεί και προέβαλε, για πρώτη φορά, μια εντελώς διαφορετική θέση. Ισχυρίσθηκε ότι η Αστυνομία τον είχε κακοποιήσει, τον έπιασαν από το κελλί του στη Μενόγεια, του έβαλαν χειροπέδες και κουκούλα για να μην βλέπει και τον μετέφεραν 'με αναπηρικό αμαξούδι' στο αεροπλάνο. Στρεφόμενοι τώρα στα επιμέρους γεγονότα που αφορούν τις κατηγορίες θα θέλαμε εν πρώτοις να επισημάνουμε κάτι που κατά την κρίση μας είναι υψίστης σημασίας για την πορεία της υπόθεσης και αφορά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων. Υπενθυμίζουμε ότι σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων η κροτίδα, αντικείμενο της κατηγορίας 8, τοποθετήθηκε στο υποστατικό του Δημήτρη Φράγκου την 28.10.2013 ενώ ο εκρηκτικός μηχανισμός, αντικείμενο της κατηγορίας 10 τοποθετήθηκε έξω από το κατάστημα ΙΚΟΣ, την 14.11.2013. Στην κατάθεση του ΜΚ6, (Ενδειξη ΣΤ), που αποτελεί και μέρος της κυρίως εξέτασης του, ανέφερε ότι η Αστυνομία τον συνέλαβε το Φεβρουάριο του 2013, έμεινε υπόδικος για εννέα μήνες στα κρατητήρια της Μενόγειας και στη συνέχεια απελάθηκε. Παρέμεινε στο εξωτερικό επτά περίπου μήνες και στη συνέχεια επέστρεψε στην Κύπρο. Με βάση τα πιο πάνω στοιχεία προκύπτει ότι αυτός επέστρεψε στην Κύπρο κατά ή περί το καλοκαίρι του 2014 και κατ' επέκταση κατά το χρόνο διάπραξης των επιδίκων αδικημάτων αυτός δεν βρισκόταν στην Κύπρο. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι ο ΜΚ6 απελάθηκε από την Κύπρο την 25.06.2013. Εάν δεχθούμε τη δική του θέση ότι μετά την απέλαση παρέμεινε στο εξωτερικό για επτά μήνες προκύπτει ότι αυτός επέστρεψε στην Κύπρο κατά ή περί τον Ιανουάριο του 2014, δύο και πλέον μήνες μετά τη διάπραξη των επιδίκων αδικημάτων. Καταθέτοντας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίσθηκε ότι όταν απελάθηκε από την Κύπρο, μετέβη με λεωφορείο στη Ρωσία, μέσω Μολδαβίας, για να επισκεφθεί συγγενικά του πρόσωπα. Με βάση τις σφραγίδες του διαβατηρίου του ήταν στη Μολδαβία την 22.09.2013. Έφτασε στη Ρωσία τρείς μέρες αργότερα, ήτοι την 25.09.2013 και παρέμεινε εκεί για ενάμιση με δύο μήνες. Στη συνέχεια επέστρεψε με λεωφορείο στη Θεσσαλονίκη, παρέμεινε στη Θεσσαλονίκη για 'μιάμιση εβδομάδα περίπου΄ και ακολούθως πήγε στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί ήλθε στην Κύπρο, μέσω των κατεχομένων. Στην Κύπρο έφτασε κατά ή περί την 25.12.2013. Κατ' επέκταση, κατά το χρόνο διάπραξης των επιδίκων αδικημάτων αυτός βρισκόταν στο εξωτερικό. Καταλήγουμε ότι όποια και από τις τρεις εκδοχές δεχθούμε, αυτός, κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων των κατηγοριών 8 και 10, ως επίσης και του αδικήματος της συνωμοσίας που διαπράχθηκε μεταξύ των ημερομηνιών 10.11.2013 και 14.11.2013, κατηγορία 9, βρισκόταν εκτός Κύπρου. Σε σχέση δε με το αδίκημα της συνωμοσίας, κατηγορία 7, παρατηρούμε ότι με βάση τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου αυτό διαπράχθηκε μεταξύ τω