Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. K & M (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LTD κ.α., Aρ. Υπόθ.: 653/12, 27/1/2016

(1),

(2)(α), (γ) του Ποινικού Κώδικα. Η ουσία της υπόθεσης, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος είναι ότι πώλησε διαμέρισμα σε πολυκατοικία που είχε αναγείρει ως εργολάβος δύο φορές, την πρώτη φορά στον αντιπαροχέα του ακινήτου και την δεύτερη φορά στον παραπονούμενο. Κρίνω ότι οι μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής ήταν αξιόπιστοι. Γίνεται αξιολόγηση της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά μεγάλο μέρος της μαρτυρίας επιβεβαιώνεται από το έγγραφο υλικό ενώπιον μου. Επιπρόσθετα, μάρτυρες κατηγορίας ήταν Κτηματολογικοί Λειτουργοί, τραπεζικοί υπάλληλοι, πρώην και νυν, δικηγόροι και αστυνομικοί έδιδαν μαρτυρία για ενέργειες τους και ζητήματα που ερεύνησαν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Επιπλέον πρόκειται για ανεξάρτητους και αμερόληπτους μάρτυρες. Ως τέτοια θα πρέπει η μαρτυρία τους να τύχει αποδοχής από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη.. Θέση του κατηγορούμενου ως την υπέβαλε στον ανακριτή της υπόθεσης ΜΚ1 Αστυφύλακας 947 είναι ότι η έρευνα του ήταν ελλιπής και μεροληπτική. Συγκεκριμένα υπέβαλε την θέση ότι η πώληση του διαμερίσματος 201 έγινε από λάθος του Κτηματολογίου και ότι στην πολυκατοικία υπάρχουν τρία διαθέσιμα διαμερίσματα αντί δύο που είχε υποσχεθεί ο κατηγορούμενος να παραχωρήσει στον ιδιοκτήτη γης που του παραχώρησε τη γη για ανέγερση της πολυκατοικίας με αντιπαροχή. Ο ΜΚ1 απέρριψε αυτό το ενδεχόμενο και συγκεκριμένα ανέφερε ότι από την έρευνα που είχε διεξάγει ανακάλυψε ότι η συμφωνία αντιπαροχής είχε προηγηθεί την συμφωνία πώλησης του διαμερίσματος 201 με τον παραπονούμενο ΜΚ2, Μάριο Κουντουρέττη. Η συμφωνία πώλησης του διαμερίσματος 201 καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας, για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης της συμφωνίας, στις 24.10.

1. Μέχρι την στιγμή της καταγγελίας στην αστυνομία ο ΜΚ2 είχε πληρώσει το ποσό των ΛΚ70000 στην εταιρεία K M Famagusta Developers and Constructions Ltd. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι ο παραπονούμενος είχε στη κατοχή του δύο επιταγές με δικαιούχο την εταιρεία Alex Motors Ltd οι οποίες είχαν επιστραφεί ως μη πληρωτέες από την τράπεζα. Αυτές οι επιταγές ήταν στην κατοχή του δικηγόρου του παραπονούμενου για διευθέτηση της διαφοράς με το διαμέρισμα. Αυτές οι επιταγές είχαν δοθεί από τον κατηγορούμενο ως αποζημίωση στο παραπονούμενο σε σχέση με διπλή πώληση του ίδιου διαμερίσματος. Τα χρήματα που έδωσε ο παραπονούμενος για την πώληση κατέληξαν στον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας. Το συμβόλαιο της αγοραπωλησίας είναι υπογραμμένο εκ μέρος της εταιρείας από την Μαρία Αντωνίου, αλλά η μαρτυρία που εξασφάλισε ο ανακριτής είναι ότι όλες οι προφορικές συνεννοήσεις για την αγορά του διαμερίσματος έγιναν από τον κατηγορούμενο 3 και η Μαρία Αντωνίου (πρώην κατηγορούμενης) έπαιρνε τις οδηγίες της απευθείας από τον κατηγορούμενο
2. Αυτή ήταν και η θέση του ΜΚ2, ότι δηλαδή όλες τις διαπραγματεύσεις για την πώληση του συγκεκριμένου διαμερίσματος 201, στο συγκεκριμένο κτίριο τις έκανε με τον κατηγορούμενο
3. Είδε την Μαρία Αντωνίου στα γραφεία της εταιρείας στην Λευκωσία, όμως δεν είχε καμία συνομιλία μαζί της για την πώληση του διαμερίσματος. Η μόνη εμπλοκή της ήταν η υπογραφή του πωλητηρίου εγγράφου και των υποθηκών για να εξασφαλιστεί το δάνειο από την Τράπεζα Κύπρου για την αγορά του διαμερίσματος. Το ίδιο ισχύει για την πληρωμή του ποσού των ΛΚ1000 ως προκαταβολή. Αυτό το ποσό δόθηκε προσωπικά στον κατηγορούμενο, ο οποίος στην συνέχεια εξέδωσε απόδειξη είσπραξης που παρέδωσε στον παραπονούμενο ως και επίσης τιμολόγιο για την αγορά του διαμερίσματος. Επίσης ο ΜΚ2 έκανε προσωπικό δάνειο για το ποσό των ΛΚ35000 που παρέδωσε στον κατηγορούμενο για την αγορά του διαμερίσματος. Ο κατηγορούμενος ουδέποτε του ανέφερε ότι είχε πρόβλημα το διαμέρισμα, αντιθέτως, όταν πέρασε ένας χρόνος από την συμφωνηθείσα ημερομηνία παράδοσης του διαμερίσματος και έκανε καταγγελία στην Αστυνομία, τότε μόνο ο κατηγορούμενος άρχισε να επικαλείται λάθος του Κτηματολογίου και καλόπιστο λάθος. Ο ΜΚ2 ανέφερε επίσης ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ακριβώς ποιο διαμέρισμα του πωλούσε, αφού τον συνάντησε στο συγκεκριμένο διαμέρισμα για να προωθήσει την αγοραπωλησία. ΄Αρχισε να υποψιάζεται ότι κάτι δεν πήγαινε καλά όταν μετέβηκε στο διαμέρισμα να επιθεωρήσει την πρόοδο των οικοδομικών εργασιών και συνάντησε εκεί ένα ηλικιωμένο κύριο που του είπε ότι εκείνος είναι η πραγματικός ιδιοκτήτης του διαμερίσματος. Επίσης ο ΜΚ2 ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος σε συνομιλίες που είχε μαζί του μετά το συμβάν, παραδέχθηκε τι είχε κάνει και συγκεκριμένα του παραδέχτηκε ότι του πώλησε το συγκεκριμένο διαμέρισμα που είχε παραχωρηθεί σε άλλο πρόσωπο, με συμφωνία αντιπαροχής προηγουμένως. Απόδειξη του γεγονότος ότι δεν πρόκειται για καλόπιστο λάθος, είναι ότι ο κατηγορούμενος προέβαινε σε διαφορετική δικαιολογία για να κερδίσει χρόνο ενώ δεν έκανε οτιδήποτε για να αποκαταστήσει τον παραπονούμενο. Σε μία περίπτωση του υποσχέθηκε να του επιστρέψει τα χρήματα του, αλλά αντί να του τα επιστρέψει του παρέδωσε δύο επιταγές που όταν τις κατέθεσε στην τράπεζα επεστράφησαν ως μη πληρωτέες με ένδειξη stop-payment. Αυτό συνέβηκε δύο φορές διαδοχικά. Η πρώτη επιταγή και η δεύτερη επιταγή που του δόθηκε εις αντικατάσταση της πρώτης, λίγες μέρες μετά, στις 9.11.2009, είχε εκδότη την εταιρεία Alex Motors . Όταν ο ΜΚ2 ρώτησε τον κατηγορούμενο γιατί του είχε δώσει δύο επιταγές που στράφηκαν πίσω απλήρωτες, ο κατηγορούμενος ακόμη μία φορά του υποσχέθηκε ότι θα τακτοποιούσε το ζήτημα. Αλλά και πάλι αυτό ήταν μία κενή υπόσχεση και ουδέποτε του έδωσε τα χρήματα του. Δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις ο ΜΚ2, ήταν συνεπής με την αρχική του εκδοχή. Στην αστυνομική του κατάθεση ανέφερε ότι σε κάποιο στάδιο είπε στον κατηγορούμενο ότι δεν θέλει άλλο διαμέρισμα, ενώ στην μαρτυρία του ανέφερε ότι θα ήταν ικανοποιημένος εάν του έδιδε έστω και τώρα άλλο διαμέρισμα ώστε να αποκατασταθεί η απώλεια του. Αυτό δεν είναι αντίφαση διότι εάν διαβασθεί ολόκληρο το τεκμήριο 9, προς το τέλος της κατάθεσης, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι έκανε διάφορες προσπάθειες με τον κατηγορούμενο να πάρει τα χρήματα του ή να πάρει άλλο διαμέρισμα, αλλά ο κατηγορούμενος δεν πραγματοποίησε τέτοιες υποσχέσεις. Οπότε σε κάποιο στάδιο δεν είχε πλέον εμπιστοσύνη στα λεγόμενα του κατηγορούμενου και αυτό εξηγεί γιατί σε ένα μέρος του τεκμηρίου 9 είπε στον κατηγορούμενο ότι δεν θέλει πλέον από αυτόν άλλο διαμέρισμα. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι ο ενυπόθηκος πρωτοφειλέτης είναι η πρώην κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Όμως απέρριψε το ενδεχόμενο ο κατηγορούμενος να μην γνώριζε για την διπλή πώληση του ιδίου διαμερίσματος. Εάν ο κατηγορούμενος του είχε δώσει το διαμέρισμα 101, έστω και μετά την καταχώρηση της δίωξης, θα δεχόταν αυτή τη λύση ως τρόπο αποκατάστασης διότι είχε μεγάλη οικονομική πίεση. Όμως σοβαρή πρόταση από τον κατηγορούμενο δεν έγινε ποτέ στον δικηγόρο του παραπονούμενου. Σαν παραπονούμενος τέτοια πρόταση δεν έγινε παρά μόνο μετά την καταγγελία και την καταχώρηση της δίωξης εναντίον του κατηγορουμένου. Αυτό είναι ακόμη μία ένδειξη ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε αγνές προθέσεις να επανορθώσει για ένα κακό που οφείλεται σε εκείνο και ισχυρίζεται ότι είναι καλόπιστο λάθος. Ο ΜΚ3 Φώτος Χαραλάμπους, ήταν δικηγόρος του ΜΚ2 κατά τον επίδικο χρόνο. Σε αντίθεση με τον πελάτη του ανέφερε ότι ουδέποτε είχε την ευκαιρία να μελετήσει το αγοραπωλητήριο έγγραφο προτού το υπογράψει ο ΜΚ
4. Όμως οι μικρές αντιφάσεις μεταξύ των μαρτύρων με κανένα τρόπο δεν κλονίζει την αξιοπιστία τους αλλά απεναντίας την ενισχύει επειδή αποδεικνύει ότι αυτοί οι μάρτυρες δεν συνεννοήθηκαν μεταξύ τους εκ των προτέρων. Πρόκειται για μάρτυρες γεγονότων τα λεγόμενα των οποίων επιβεβαιώνονται και από τα έγγραφα του είναι αποδεικτικά στοιχεία ενώπιον μου. Κρίνω ότι ως προς τα ουσιώδη σημεία οι εκδοχές αυτών των μαρτύρων συγκλίνουν απόλυτα. ΄Ηταν θέση του Μ.Κ3 ότι ο κατηγορούμενος είχε δόλια πρόθεση όταν συνήψε αυτό το συμφωνητικό έγγραφο με τον ΜΚ
5. Αυτό αποδεικνύεται μεταξύ άλλων από τις μετέπεια ενέργειες του κατηγορούμενου. Παρά το γεγονός ότι κατατέθηκε το αγοραπωλητήριο έγγραφο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης στο Κτηματολόγιο από λάθος της λειτουργού που χειρίστηκε την υπόθεση, ο κατηγορούμενος ήταν ενήμερος για την διπλή πώληση και σκόπιμα παραπλάνησε το κτηματολόγιο. Ο κατηγορούμενος ουδέποτε επικαλέστηκε καλόπιστο λάθος στις διαπραγματεύσεις που είχε ο ΜΚ3 για την αποκατάσταση του πελάτη του. Αντιθέτως, του έδωσε δύο επιταγές για να επιστρέψει το ποσό χρημάτων που είχε δώσει ο παραπονούμενος στον κατηγορούμενο. Κατατέθηκε η πρώτη επιταγή η οποία επεστράφη απλήρωτη διότι είχε ανακληθεί από τον εκδότη της, την εταιρεία Alex Motors Ltd. Ο κατηγορούμενος ενημερώθηκε γι'αυτήν την εξέλιξη και πάλι δεν επικαλέσθηκε λάθος του Κτηματολογίου και καλόπιστο λάθος του ιδίου και της εταιρείας του, αντιθέτως του παρέδωσε την δεύτερη επιταγή με εκδότη και πάλι την εταιρεία Alex Motors Ltd. Η δεύτερη επιταγή επιστράφηκε από την τράπεζα χωρίς να πληρωθεί. Επίσης ο πελάτης του θα διευκόλυνε μία ανταλλαγή του διαμερίσματος 104 με το 201 διαμέρισμα προκειμένου να αποφύγει χρονοβόρες δικαστικές διαδικασίες και για να αποκατασταθεί όμως τέτοια πρόθεση ουδέποτε εξέφρασε ο κατηγορούμενος με χειροπιαστό τρόπο ώστε να πεισθεί ότι το όλο ζήτημα προέκυψε μετά από καλόπιστο λάθος. Μάλιστα η πρώτη του αντίδραση, όταν το πρόβλημα προέκυψε, ήταν να τον καθησυχάσει και να του αναφέρει ότι σε δύο μήνες το συγκεκριμένο διαμέρισμα θα ήταν έτοιμο για παράδοση. Περαιτέρω δεν ενημερώθηκαν για το λάθος από τον κατηγορούμενο αλλά μετά από δική του έρευνα στο Κτηματολόγιο. Στη συνέχεια περνούσε ο χρόνος με άλυτο το πρόβλημα. Η ΜΚ4 ήταν η Κτηματολογικός Λειτουργός που ασχολήθηκε κατά τον επίδικο χρόνο εκτενώς με την υπόθεση του κατηγορούμενου. Περιήλθαν εις γνώση της και άλλες περιπτώσεις όπου ο κατηγορούμενος μέσω της κατηγορούμενης 1 και συνεργατών του που εργάζονται για την εταιρεία πώλησε δυο φορές διαμερίσματα σε υπό ανέγερση πολυκατοικία. Συνήθως τέτοια μαρτυρία δεν είναι αποδεκτή ή σχετική προς υποβοήθηση του έργου του Δικαστηρίου κατά την διαπίστωση της ποινικής ευθύνης του κατηγορούμενου. Εδώ όμως αυτή η μαρτυρία είναι σχετική και μπορεί να είναι αποδεκτή διότι καταρρίπτει τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου ότι η όλη υπόθεση οφείλεται σε λάθος του Κτηματολογικού λειτουργού που δεν πρόσεξε την προγενέστερη πώληση με αποτέλεσμα να αποδεχθεί το πωλητήριο έγγραφο που κατέθεσε ο παραπονούμενος και η συνεργάτιδα του κατηγορούμενου Μαρία Αντωνίου στις 21.12.
6. Η ΜΚ4 υπέδειξε το τεκμήριο 17, πιστό αντίγραφο του πωλητηρίου εγγράφου που αφορά το διαμέρισμα αριθμό 201 ως φαίνεται από τα σχέδια του έργου που επισυνάπτεται στο πωλητήριο έγγραφο. Φαίνεται καθαρά ότι η ημερομηνία κατάθεσης αυτού του εγγράφου στο Κτηματολόγιο είναι η 21.12.
7. Διευκρίνισε ότι το Κτηματολόγιο ολοκλήρωσε την πράξη αποδοχής και κατάθεσης του πωλητήριου εγγράφου στις 2.15 μ.μ. Οι σημειώσεις επί του εγγράφου δεν είναι ένδειξη ότι το έγγραφο είχε παρουσιασθεί στο Κτηματολόγιο μια ημέρα προγενέστερα. Η ΜΚ4 διευκρίνισε ότι κατά τον επίδικο χρόνο η λειτουργός που αποδέχτηκε το τεκμήριο 17 δεν είχε νομική υποχρέωση να μην δεχθεί δεύτερο η τρίτο πωλητήριο έγγραφο για την πώληση του ίδιου ακινήτου. ΄Ομως εκείνο που είχε υποχρέωση να κάνει και δεν το έκανε από λάθος ήταν να μην πληροφορήσει τον κ. Κουντουριώτη για την ύπαρξη προγενέστερου πωλητηρίου εγγράφου για το ίδιο διαμέρισμα, ήτοι συμφωνία αντιπαροχής μεταξύ της πρώτης κατηγορούμενης και της εταιρείας Louzakis Realestate Ltd, τεκμήριο
8. Ο λόγος που έγινε το συγκεκριμένο λάθος είναι ότι η συμφωνία αντιπαροχής καταχωρήθηκε στο ηλεκτρονικό σύστημα καταγραφής συναλλαγών του Κτηματολογίου με την ένδειξη ότι πρόκειται για συμφωνία αντιπαροχής χωρίς να περιγράφονται επαρκώς τα συγκεκριμένα διαμερίσματα για τα οποία ακόμη δεν είχε εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας. ΄Ομως το λάθος διαπιστώθηκε αμέσως και η ίδια μίλησε με την Μαρία Αντωνίου και την ενημέρωσε αυθημερόν για το λάθος. Επίσης ενημερώθηκαν ο κ. Κουντουριώτης και ο κατηγορούμενος. Η ΜΚ4 μίλησε προσωπικά με τον κατηγορούμενο για το πρόβλημα επανειλημμένα και αυτός της είπε ότι σε μια εβδομάδα θα τακτοποιούσε το ζήτημα χωρίς όμως ποτέ να το πράξει. Ο κατηγορούμενος ουδέποτε πρόβαλε τα επιχειρήματα που έχει προβάλει στο Δικαστήριο δηλαδή ότι υπάρχει επιπρόσθετο διαμέρισμα που δεν έχει διατεθεί και ότι το λάθος για την αγοραπωλησία ήταν καλόπιστο. Αναφορικά με το τεκμήριο 18 διευκρίνισε ότι αυτό το είχε συντάξει και αποστείλει ο κ. Λούης δικαιούχος τον δυο διαμερισμάτων βάση της συμφωνίας αντιπαροχής. Ο λόγος που αυτό στάληκε μήνες αργότερα ήταν ότι μέχρι τότε ο κατηγορούμενος δεν είχε διευθετήσει το ζήτημα και φοβόταν ότι ο ίδιος θα είχε ευθύνη έναντι του παραπονούμενου για την διπλή πώληση και ήθελε να καταγράψει την θέση του. H MK4 εξήγησε ότι επί του συμβολαίου αντιπαροχής τεκμήριο 16 δεν είχε καθοριστεί ο αριθμός των διαμερισμάτων που επηρεάζονταν. Υπάρχει αναφορά στα συγκεκριμένα διαμερίσματα ως αντικείμενα της πώλησης τοπικά από τα αρχιτεκτονικά σχέδια που επισυνάπτεται στο συμβόλαιο αλλά τα διαμερίσματα δεν καταγράφονται αριθμητικά με τα νούμερα διαμερισμάτων της πολυκατοικίας στο συμβόλαιο αγοραπωλησίας. Αυτό ως θα φανεί στη συνέχεια πρέπει να έγινε σκόπιμα. Η μεταβίβαση του ακινήτου αφορούσε μερίδιο και όχι συγκεκριμένο διαμέρισμα επειδή δεν είχε γίνει ακόμη αίτηση διαχωρισμού και έκδοση ξεχωριστών τίτλων για τα διαμερίσματα του έργου. Η ΜΚ4 διευκρίνισε ότι δεν υπήρχε καμία επέμβαση ή διόρθωση του συμβολαίου τεκμήριο 17 από τον λειτουργό αποδοχής του συμβολαίου στο κτηματολόγιο. Τα συμβόλαια που κατέθεσε η εταιρεία Famagusta δημιουργούσαν σύγχυση. Δεν είναι καθαρό από το τεκμήριο 17 ότι πρόθεση της εταιρείας ήταν να πωλήσει το διαμέρισμα 101 και όχι
9. Σε μία σελίδα του συμβολαίου καταγράφεται η πώληση συγκεκριμένου αριθμού αποθήκης και αριθμός στάθμευσης και σε άλλη σελίδα του ίδιου εγγράφου άλλη αποθήκη και άλλο χώρο στάθμευσης. Η ΜΚ4 δεν μπορούσε να είναι σίγουρη κατά πόσο αυτή η σύγχυση ήταν το αποτέλεσμα καλού πιστού λάθος ή σκόπιμα. O MK 5 είναι τραπεζικός υπάλληλος στην Τράπεζα Κύπρου που δέχθηκε την αίτηση δανείου του παραπονούμενου Μάριου Κουντουρέττη για την αγορά του διαμερίσματος. Παρόλο που ο μάρτυρας δεν εργάζεται πλέον στην Τράπεζα Κύπρου ήταν μάρτυρας γεγονότων κατά τον χρόνο διερεύνησης της υπόθεσης και στην ουσία αναγνώρισε όλα τα έγγραφα δανείου και υποθήκη του δανείου που είχαν ετοιμασθεί από την τράπεζα κατά τον χρόνο έγκρισης και πληρωμής του ποσού του δανείου στην εταιρεία K & M Famagusta Developers Ltd. Στην υποθήκη για το δάνειο δεν προστέθηκε ο αριθμός του διαμερίσματος αφού ξεχωριστοί τίτλοι δεν είχαν εκδοθεί μέχρι τότε. Η ιδιοκτήτρια του οικοπέδου, δηλαδή η K & M Famagusta Developers Ltd, παραχώρησε προς όφελος της εταιρείας εις αντιπαροχή την έγκριση του δανείου το 1/7 μερίδιο του οικοπέδου. Αυτό έγινε στις 20 Δεκεμβρίου
10. Επίσης η συμφωνία παραχώρησης στεγαστικού δανείου φέρει ημερομηνία 20 Δεκεμβρίου 2007 για το ποσό των 77000 ευρώ. Εκτός των αρχικών ποσών που πληρώθηκαν στην εταιρεία η τράπεζα πλήρωσε το ποσό των 17086 ευρώ στην εταιρεία, αφού η εταιρεία της παράδωσε διατακτικό πληρωμής για το πιο πάνω ποσό χρημάτων στις 29/8/
11. Η προσπάθεια της υπεράσπισης να συνδέσει και την τράπεζα με την ευθύνη για την διπλή πώληση του ιδίου διαμερίσματος ήταν ατυχής. Η τράπεζα δέχθηκε ως υποθήκη μερίδιο του οικοπέδου. Δεν θα μπορούσε να γνωρίζει η τράπεζα ότι η εταιρεία προέβαινε σε διπλή πώληση των διαμερισμάτων. Σημαντική γραμμή της υπεράσπισης του κατηγορούμενου ως φάνηκε από τις ερωτήσεις που υποβλήθηκαν στους μάρτυρες κατηγορίας είναι ότι η διπλή πώληση του ίδιου διαμερίσματος είναι ότι πρόκειται για καλόπιστο λάθος. Αυτός ο μύθος καταρρίπτεται από τα λεγόμενα του Κυριάκου Λούη ΜΚ
12. Ο ΜΚ6 ήταν ιδιοκτήτης δύο τεμαχίων γης αριθμό 826 και 830 και εξασφάλισε άδειες για να αναγείρει πολυκατοικίες στα δύο αυτά τεμάχια γης. Ο κατηγορούμενος ήταν γνωστός του και έκανε διαπραγματεύσεις μαζί του να αναγείρει ο κατηγορούμενος τις πολυκατοικίες και να παραχωρηθούν συνολικά πέντε διαμερίσματα στον ΜΚ
13. Τα δύο διαμερίσματα αφορούσαν διαμερίσματα στο τεμάχιο 826 και τα υπόλοιπα τρία το τεμάχιο
14. Ο ΜΚ6 ανέφερε ότι έγινε διπλή πώληση και στην περίπτωση δεύτερου διαμερίσματος που αφορούσε την ανεγερθείσα πολυκατοικία στο τεμάχιο
15. Συνεπώς, δύσκολα μπορεί να γίνει πιστευτό ότι ο κατηγορούμενος ο οποίος διεξήγαγε προσωπικά τις διαπραγματεύσεις και ήταν παρών στην υπογραφή της συμφωνίας αντιπαροχής προέβη στο ίδιο λάθος και δεύτερη φορά. Σε σχέση με το τεμάχιο 826 ο ΜΚ6 εξήγησε ότι ήταν κατανοητό στον κατηγορούμενο ότι όλα τα διαμερίσματα στον δεύτερο όροφο ήταν δικά του επομένως δεν υπάρχει περίπτωση το διαμέρισμα 101 που βρίσκεται σε άλλο όροφο να ήταν μέρος της συμφωνίας αντιπαροχής. Εξήγησε ότι το συμβόλαιο αντιπαροχής συντάχθηκε κάτω από την επίβλεψη του κατηγορούμενου και αφού συντάχθηκε από την γραμματέα ήταν στην κατοχή του για χρονικό διάστημα μέχρι την υπογραφή της συμφωνίας στο γραφείο της Μαρίας Αντωνίου που εκ των υστέρων έμαθε ο ΜΚ6 ότι ήταν φιλενάδα του κατηγορούμενου. Πρώτη φορά που έμαθε για την διπλή πώληση του ίδιου διαμερίσματος ήταν το όταν ο αδελφός του τον ενημέρωσε ότι το μηχανογραφημένο σύστημα του κτηματολογίου έδειχνε ότι το ίδιο διαμέρισμα είχε πωληθεί μεταγενέστερα στον Μάριο Κουντουρέττη. Τότε διαμαρτυρήθηκε γραπτώς με αποστολή της επιστολής τεκμήριο 18 στο Κτηματολόγιο και τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος υποσχέθηκε ότι θα κανόνιζε το πρόβλημα αλλά πέρασαν 3 με 4 χρόνια και δεν είχε γίνει οτιδήποτε. Ο ΜΚ6 εξακολουθούσε εκείνα τα χρόνια να είναι σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον παραπονούμενο. Εκείνος του έλεγε ότι ο κατηγορούμενος του υποσχόταν ότι θα τακτοποιούσε το ζήτημα αλλά πέρασαν τρία με τέσσερα χρόνια και το πρόβλημα δεν είχε τακτοποιηθεί. Εν τω μεταξύ ο κατηγορούμενος δεν ολοκλήρωσε την κατασκευή των διαμερισμάτων ως υποσχέθηκε. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος επεδίωξε να διορισθεί παραλήπτης για την εταιεία Famagusta Developers η οποία εμφανίζεται ως συμβαλλόμενο μέρος στην γραπτή συμφωνία αντιπαροχής τεκμήριο
16. Στην συνέχεια κατά την αντεξέταση ο κατηγορούμενος έκανε την ίδια πρόταση στον ΜΚ6 με αυτή που έκανε στον παραπονούμενο όταν προσήλθε στο Δικαστήριο για μαρτυρία δηλαδή να του δώσει το διαμέρισμα 101 σε αντάλλαγμα όλοι να πάνε σπίτι τους και να είναι ικανοποιημένοι. Δυστυχώς εδώ που φθάσανε τα πράγματα τέτοια διευθέτηση δεν είναι πλέον εφικτή και επιπρόσθετα αυτή η χαλαρή και χωρίς ουσία πρόταση δεν πείθει ότι ο κατηγορούμενος ενεργούσε καλόπιστα αλλά κακόβουλα για ίδιον όφελος. Προσήλθε για μαρτυρία η πρώην κατηγορούμενη 2 Μαρία Αντωνίου ΜΚ
17. Παρόλο που η γυναίκα αυτή ήταν πρώην κατηγορούμενη, και σύμφωνα με τα λεγόμενα του ΜΚ6 ερωμένη του κατηγορούμενου, ως και επίσης πρόσωπο που ανακρίθηκε από την Αστυνομία ως ύποπτη για την διάπραξη απάτης διπλής πώλησης του ιδίου διαμερίσματος, θεωρώ ότι μάλλον δεν ήταν συνεργός του κατηγορούμενου. Αναγνωρίζω όλους τους κίνδυνους στήριξης του Δικαστηρίου σε τέτοια μαρτυρία από πρόσωπο που πιθανόν να ήταν συνεργάτης του κατηγορούμενου, όμως παρόλο τούτο είμαι έτοιμη για τους λóγους που εξηγούνται αναλυτικά πιο κάτω να στηριχθώ στην μαρτυρία της για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. (βλ. Zachariou v. Republic[1].. Επρόκειτο να διωχθεί μαζί με τον κατηγορούμενο όμως η υπόθεση αναστάληκε εναντίον της. Θεωρώ ότι είπε την αλήθεια διότι ως προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης ήταν εξιλαστήριο θύμα της απατηλής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου παρά συνεργός του. Η ΜΚ7 ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο διευθύντρια της εταιρείας K & M Famagusta Developers and Constructions Ltd. Είναι το πρόσωπο που υπέγραψε την συμφωνία αντιπαροχής με τον ΜΚ6 και το πρόσωπο που υπέγραψε την συμφωνία πώλησης του διαμερίσματος 201 εκ μέρους της εταιρείας. Είναι το πρόσωπο που είχε μεταβεί στο κτηματολόγιο και κατέθεσε μαζί με τον παραπονούμενο το πωλητήριο έγγραφο. Είναι το πρόσωπο που υπέγραψε το έγγραφο υποθήκης προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου για να εξασφαλίσει δάνειο ο παραπονούμενος. Είναι το πρόσωπο που είχε δικαίωμα υπογραφής στον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας και είναι το μόνο πρόσωπο που μπορούσε να κάνει αναλήψεις χρημάτων από αυτόν τον λογαριασμό. Συνεπώς, στην περίπτωση που η απάτη ανακαλύπτονταν, και αυτό θα γινόταν αργά ή γρήγορα, ήταν θέμα χρόνου, ο πρώτος που θα φαινόταν ως ένοχος με βάση την έγγραφη μαρτυρία θα ήταν η ΜΚ
18. Δηλαδή, τα γραπτά και όποια αποδεικτικά στοιχεία θα οδηγούσαν σε ενοχή της ΜΚ7 και όχι του κατηγορούμενου. ΄Ομως με βάση την μαρτυρία όλων μαρτύρων κατηγορίας προκύπτει ότι όλες οι διαπραγματεύσεις για το αντικείμενο της πώλησης και για την σύνταξη συμφωνιών γινόνταν από τον κατηγορούμενο. Η ΜΚ7 απλά επικύρωνε αυτές της συμφωνίες εκ μέρους της εταιρείας με την υπογραφή της. Δεν είναι το πρόσωπο που έπαιρνε τις αποφάσεις αλλά ο κατηγορούμενος εξαιτίας της σχέσης μεταξύ τους την εκμεταλλεύτηκε για να φαίνεται εκείνη υπαίτια για την απάτη και όχι εκείνος που είναι το πραγματικό πρόσωπο που κινούσε τα νήματα σε σχέση με όλες τις συναλλαγές. Τρανταχτή απόδειξη ότι η ΜΚ7 ήταν το εξιλαστήριο θύμα του κατηγορούμενου είναι το γεγονός ότι δεν είχε ιδέα για την επιταγή της εταιρείας Alex Motors που δόθηκε στον δικηγόρο του παραπονούμενου. Ο κατηγορούμενος της είχε πει ότι ο Alex Motors του χρωστούσε χρήματα ενώ όταν αυτή πήρε τον Alex Motors προσωπικά και ενημερώθηκε για πρώτη φορά ότι οι επιταγές δεν πληρώθηκαν επειδή σύμφωνα με τον Alex Motors ο κατηγορούμενος του είχε κλέψει τις επιταγές. Περαιτέρω η ΜΚ7 δεν είναι το πρόσωπο που εξέδωσε την απόδειξη για τις ΛΚ1000 τεκμήριο 6.13 αλλά και ούτε το πρόσωπο που εξέδωσε το τιμολόγιο αγορά του διαμερίσματος τεκμήριο 6.
19. Η ΜΚ7 που γνωρίζει καλά την γραφή του κατηγορούμενου ως συνεργάτης του για πολλά χρόνια ήταν σε θέση να αναγνώρισει την γραφή του στο τεκμήριο 6.14 ως γραφή που ανήκει στον κατηγορούμενο (τιμολόγιο της μετρητοίς για το ποσό των £35.000, 26/9/
20. Παραδέχθηκε ότι έκανε ανάληψη του ποσού των 70000 ευρώ από τον λογαριασμό της εταιρείας στις 8.1.2008 όμως θέση της είναι ότι αυτή δεν ωφελήθηκε ποτέ προσωπικά από τα χρήματα της εταιρείας αλλά έκανε ανάληψη των χρημάτων για να πληρώσει τρέχουσες υποχρεώσεις της εταιρείας, μεταξύ άλλων, και πληρωμή του προσωπικού της εταιρείας. Ανέφερε ότι η εταιρεία είχε μπει στο σύστημα GAP και δεν μπορούσε πλέον να εκδίδονται επιταγές από τον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας. Συνεπώς, έπρεπε να πληρώνει υποχρεώσεις με μετρητά ή ακόμη να καταθέτει χρήματα σε προσωπικούς της λογαριασμούς για να μπορεί να πληρώσει υποχρεώσεις της εταιρείας με επιταγή. Διευκρίνισε ότι έκανε ανάληψη των χρημάτων και έδιδε τα χρήματα μετρητά στον κατηγορούμενο από τις συναλλαγές κατόπιν οδηγιών του. ΄Ηταν επίσης θέση της ότι ο κατηγορούμενος ήταν γνώστης του περιεχομένου των τεκμηρίων 12 και
21. Στην συμφωνία αγοραπωλησίας είχε γίνει λάθος του αριθμό στάθμευσης και αριθμού αποθήκης στην πρώτη σελίδα με αποτέλεσμα το κτηματολόγιο αρχικά να αρνηθεί το συμβόλαιο για κατάθεση. Ανέφερε ότι επικοινώνησε με τον κατηγορούμενο την ημέρα που πρόκειτο το συμβόλαιο να κατατεθεί, ο οποίος της διευκρίνισε ποιος ήταν ο σωστός αριθμός αποθήκης και θέσης στάθμευσης επί του οποίου είχε δικαίωμα ο παραπονούμενος επί της πολυκατοικίας. Συνεπώς, εφόσον ο κατηγορούμενος γνώριζε τέτοιες λεπτομέρειες για το αντικείμενο της πώλησης είναι εξαιρετικά απίθανο να μην γνώριζε ακριβώς ποιο διαμέρισμα είχε πωλήσει στον παραπονούμενο. Επιβεβαίωσε ότι δύο διαμερίσματα της πολυκατοικίας δεν είχαν πωληθεί. Είναι δυνατόν η ΜΚ7 πράγματι να πίστευε αρχικά ότι απλά είχε γίνει λάθος επειδή παρέμειναν απώλητα δύο διαμερίσματα ως προνοούσε η συμφωνία αντιπαροχής και επειδή αυτή απλά υπέγραφε τις συμφωνίες κατόπιν υπόδειξης του κατηγορούμενου χωρίς να γνωρίζει τι είχε συμφωνηθεί στις διαπραγματεύσεις. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι είναι ασφαλές να στηριχθώ στην μαρτυρία της για την εξαγωγή συμπερασμάτων και αφού εξέτασα την μαρτυρία της με κάθε επιφύλαξη λόγο της τοποθέτησης της στο κατηγορητήριο ως συγκατηγορούμενη και με την αναγκαία προειδοποίηση που χρειάζεται να γίνει από το Δικαστήριο για τον κίνδυνο στήριξης σε τέτοια μαρτυρία την κρίνω αξιόπιστη χωρίς ενίσχυση. Παρόλο τούτο σημειώνω ότι ως προς ουσιώδη γεγονότα π.χ ότι ο κατηγορούμενος είναι το πρόσωπο που γνώριζε όλα τα γεγονότα και διεξήγαγε τις διαπραγματεύσεις για την αγοραπωλησία η μαρτυρία της συγκλίνει απόλυτα με την μαρτυρία των ΜΚ2 και ΜΚ
22. H κατηγορούσα αρχή κάλεσε ως τελευταίο μάρτυρα 8 μέλος του ΤΑΕ Αμμοχώστου Αστυφύλακα 2750 ο οποίος είναι ενήμερος για καταγγελίες που είχε υποβάλει ο κατηγορούμενος κατά της ΜΚ
23. Κατά το έτος 2014 πρόβαλε δύο καταγγελίες κατά της ΜΚ7 μία για πλαστογραφία πωλητήριων εγγράφων και δεύτερη για διάρρηξη σε διαμέρισμα. Αυτές οι καταγγελίες έγιναν κατά τις ΜΚ7 το έτος 2014 δηλαδή, αρκετά χρόνια μετά την υποβολή της καταγγελίας αυτής της υπόθεσης. Αυτές οι καταγγελίες διερευνήθηκαν πλήρως από την Αστυνομία και προωθήθηκαν στην νομική υπηρεσία για γνωμάτευση. Το αποτέλεσμα του πορίσματος της Εισαγγελίας/Νομικής Υπηρεσίας ήταν ότι τα αδικήματα ήταν ανύπαρκτα. Υπήρχαν ακόμη δύο καταγγελίες κατά της ΜΚ7 από τον κατηγορούμενο. Στην μία καταγγελία προέκυψε ζήτημα και έχει καταχωρηθεί δίωξη κατά της ΜΚ7 δηλαδή στο αδίκημα της παράνομης εισόδου. Όμως αυτές οι διώξεις δεν έχουν σχέση με την παρούσα υπόθεση για την οποία ο ΜΚ8 δεν είναι ενήμερος. Ο κατηγορούμενος πρόβαλε στον ΜΚ8 ότι η ΜΚ7 έχει ποινικό μητρώο αλλά τέτοια ερώτηση δεν τέθηκε ποτέ στην ΜΚ7 για να τοποθετηθεί. Η πιο πάνω μαρτυρία δεν επηρεάζει τα δεδομένα που έλαβα υπόψη μου για να αξιολογήσω την ειλικρίνεια της ΜΚ7 ιδιαίτερα αφού αυτές οι καταγγελίες έγιναν από τον κατηγορούμενο χρόνια μετά την καταχώρηση της δίωξης του και τίποτε επιλήψιμο δεν έχει προκύψει από την διερεύνηση αυτών των υποθέσεων. Κατά την ένορκη του μαρτυρία ο κατηγορούμενος προώθησε δύο επιχειρήματα τα οποία θεωρεί ότι τον απαλλάσσουν στις κατηγορίες. Πρώτη θέση είναι ότι δεν είναι διευθυντής της εταιρείας Famagusta Εstates και η κατηγορούσα αρχή δεν μπορεί να αποδείξει ότι πήρε χρήματα από την διπλή πώληση του ιδίου διαμερίσματος. Η δεύτερη θέση που ανέπτυξε είναι ότι η διπλή πώληση του ιδίου διαμερίσματος οφείλεται σε καλόπιστο λάθος. Το πρώτο επιχείρημα δεν έχει την νομική υπόσταση που επιδιώκει ο κατηγορούμενος διότι έχει διωχθεί δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Δεν έχει σημασία ποιος ήταν διευθυντής της εταιρείας Famagusta στα χαρτιά. ΄Αλλωστε η ΜΚ7 εξήγησε γιατί στην ουσία πραγματικός ιδιοκτήτης της εταιρείας και πρόσωπο που είχε τον πραγματικό έλεγχο των δραστηριοτήτων της ήταν ο κατηγορούμενος. Η ΜΚ7 και οι άλλοι υπάλληλοι της εταιρείας ενεργούσαν καθ' υπόδειξη του κατηγορούμενου και αυτός είχε στην ουσία τον έλεγχο των εσόδων της εταιρείας. Επιπρόσθετα, αυτός είναι το πρόσωπο που έκανε τις διαπραγματεύσεις για την αντιπαροχή και για την πώληση του ιδίου διαμερίσματος στον παραπονούμενο. Επομένως, δεν πείθει καθόλου το επιχείρημα του ότι δεν είχε σχέση με την δόλια συναλλαγή ή ότι δεν επωφελήθηκε ο ίδιος από την δόλια συναλλαγή. Ούτε πείθει ο κατηγορούμενος ότι η διπλή πώληση του ιδίου διαμερίσματος οφείλεται σε παρεξήγηση και σε καλόπιστο λάθος. Ακόμη και η εκπρόσωπος του κτηματολογίου εξήγησε ότι ενημέρωσε προσωπικά τον κατηγορούμενο για την διπλή πώληση του ιδίου διαμερίσματος με την καταχώρηση δεύτερου πωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο σχεδόν αμέσως μετά την καταχώρηση του και η απάντηση του ήταν ότι θα το τακτοποιούσε το ζήτημα σε μία εβδομάδα χωρίς όμως να το πράξει ποτέ. Το ίδιο είχαν αναφέρει ο παραπονούμενος και ο ΜΚ
24. Αναφορικά με το επιχείρημα του ότι δεν είχε τα αναγκαία έγγραφα για να υπερασπίσει τον εαυτό του επειδή έγινε διάρρηξη του κτιρίου κρίνω ότι αυτό συνιστά ύστατη προσπάθεια του κατηγορούμενου να δημιουργήσει σύγχυση και αμφιβολία σε σχέση με την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής. Δεν υπάρχει κανένα κενό στην μαρτυρία της κατηγορούσας αρχή. Συνεπώς, κανένα έγγραφο δεν θα έθετε υπό αμφισβήτηση τον εγκληματικό ρόλο του κατηγορούμενου σε σχέση με την διπλή πώληση του ιδίου διαμερίσματος αλλά και ούτε ο κατηγορούμενος καθόρισε πότε ποιο είναι εκείνο το συγκεκριμένο έγγραφο που θα έδειχνε ότι οι προθέσεις του για την συγκεκριμένη συναλλαγή ήταν πάντοτε αγνές. Πιστεύω ότι δεν συγκεκριμενοποίησε το έγγραφο ή τάξη εγγράφων που θα τον βοηθούσε να αποδείξει την αθωότητα του επίτηδες. Πρόταξε το ζήτημα των χαμένων εγγράφων με γενικό τρόπο ώστε να θολώσει την πραγματική εικόνα των πραγμάτων που δημιουργεί συντριπτική εικόνα ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ακριβώς τι έκανε όταν πώλησε το συγκεκριμένο διαμέρισμα στον κ. Κουντουρέττη και το έκανε επίτηδες. Ο ΜΚ8 εξήγησε ότι ερεύνησε αυτή την πτυχή της υπόθεσης και δεν βρήκε στοιχεία ότι πραγματοποιήθηκε διάρρηξη από την ΜΚ
25. Οπότε το επιχείρημα αυτό είναι αβάσιμο και δεν προωθεί την θέση του κατηγορούμενου ότι δεν γνώριζε και δεν έχει σχέση με την διπλή πώληση της ίδιας ακίνητης ιδιοκτησίας. Ο κατηγορούμενος κατηγόρησε ευθέως την ΜΚ7 ότι αυτή τα έκανε όλα αφού αυτή υπέγραψε τα συμβόλαια και πήρε το πωλητήριο έγγραφο στο κτηματολόγιο. ΄Ηταν επίσης θέση του κατά την αντεξέταση ότι η ΜΚ7 δεν είναι καλού χαρακτήρα έχει διαπράξει ποινικά αδικήματα και έχει κάνει συναλλαγές με την Κατηγορούσα Αρχή προκειμένου να αποφύγει την ποινική της ευθύνη. Κάλεσε το Δικαστήριο να μην την πιστέψει. Μ' αυτό τον τρόπο έχει καταστήσει τον δικό του καλό χαρακτήρα ως επίδικο ζήτημα και επέτρεψα στην κατηγορούσα αρχή να τον αντεξετάσει σε σχέση με προηγούμενες καταδίκες. Ο κατηγορούμενος δεν είναι καλού χαρακτήρα όπως διατείνεται σύμφωνα με αξιόπιστη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου. Δεν είναι το θύμα όλων σ' αυτην την υπόθεση. Δεν ευσταθεί ότι δεν είχε καμία εμπλοκή στην παρούσα υπόθεση. ΄Εχει καταδικασθεί προσφάτως για παρόμοια ποινικά αδικήματα που αφορούν δοσοληψίες με ακίνητη ιδιοκτησία και έχει καταδικασθεί παλαιά από το Κακουργιοδικείο σε σχέση με πλαστογραφίες σε έξη χρόνια ποινή φυλάκισης. Επομένως, δεν μπορεί να θέτει εν αμφιβόλου τον καλό χαρακτήρα της ΜΚ7 αφ΄ ης στιγμής ο δικός του χαρακτήρας, και πρότερο του βίο δεν είναι αψεγάδιαστος. (βλ. Phipson on Evidence, Sweet and Maxwell, sisxteenth edition, Chapter 20-bad character of the accused, (e) αttacks on another person s character, par. 20-65). Άλλος λόγος που η θέση του ότι ενεργούσε πάντοτε καλή τι πίστη και εν αγνοία των πραγματικών δεδομένων της υπόθεσης δεν μπορεί να γίνει πιστευτή και πρέπει να απορριφθεί είναι επειδή τα όσα ανέφερε ενόρκως έρχονται σε αντίθεση με τα λεγόμενα του στην αστυνομική του κατάθεση τεκμήριο
26. Κατά την αντεξέταση ήταν θέση του ότι δεν έκανε διαπραγματεύσεις με τον Λουή Κυριάκου ΜΚ6 σε σχέση με την σύμβαση αντιπαροχής ενώ στην αστυνομική του κατάθεση είχε αναφέρει ότι αυτός είχε διενεργήσει τις διαπραγματεύσεις αποκλειστικά. Ενόρκως ανέφερε ότι είχε δίλεπτη συνάντηση με τον ΜΚ6 που απλά τον ενημέρωσε σε σχέση με το ποια ήταν προσφορά του ενώ στην αστυνομική του κατάθεση ανέφερε ότι συναντήθηκε με τον Κυριάκου Λούη για να του κάνει την προσφορά των δύο διαμερισμάτων επί της συμφωνίας αντιπαροχής γης. Επανέλαβε συνέχεια ότι αφ 'ης στιγμής δεν είχε υπογράψει κανένα συμβόλαιο δεν θα μπορούσε να αποδειχθεί η ενοχή του σε σχέση με την υπόθεση. Ανέφερε τους ίδιους περίπου ισχυρισμούς σε σχέση με την συμφωνία αγοραπωλησίας του διαμερίσματος αρ. 201 στον κ. Κουντουρέττη ΜΚ
27. Ανέφερε ότι δεν είχε καμία σχέση με τις διαπραγματεύσεις πέραν από ένα καφέ που ήπιαν μαζί στα γραφεία της εταιρείας στην Λευκωσία. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τα όσα είχε αναφέρει στην αστυνομική κατάθεση του τεκμήριο 2 στην οποία είχε αναφέρει ότι συναντήθηκε μαζί του για να γίνει η συμφωνία. Δεν θα ήταν εξάλλου αναγκαίο να ταξιδεύσει στην Λευκωσία από τα γραφεία του εάν ο σκοπός της επίσκεψης του με τον παραπονούμενο ήταν ένας καφές. Επομένως, και αυτός ο ισχυρισμός ήταν ακόμη μία προσπάθεια να παρουσιάσει τον εαυτό του ως αμέτοχο στην διαδικασία παρόλο που όλη η μαρτυρία ενώπιον μου αποδεικνύει το αντίθετο. Αρνήθηκε ότι είχε οποιαδήποτε ανάμιξη στην σύνταξη των τεκμηρίων 6.13 και 6.14 παρόλο που ο κ. Κουντουρέττης ΜΚ2 είχε αναφέρει ότι τα δύο αυτά έγγραφα του δόθηκαν προσωπικά από τον κατηγορούμενο. Επανέλαβε πολλές φορές την θέση ότι δεν είχε πάρει χρήματα παρόλο που πίσω από την ΜΚ7 αυτός ήταν ο πραγματικός ιδιοκτήτης της εταιρείας και έπαιρνε αποφάσεις για τις δοσοληψίες της εταιρείας. Επίσης επανέλαβε πάμπολλες φορές ότι δεν υπέγραψε τίποτε και ότι δεν υπάρχει κανένα έγγραφο που αποδεικνύει την ενοχή του και το Δικαστήριο αδυνατεί να τον καταδικάσει μόνο με προφορική μαρτυρία έστω και εάν αυτή προέρχεται από πολλά πρόσωπα. Ο τρόπος που ελισσόταν κατά την αντεξέταση και ο τρόπος που αρνήθηκε ότι είχε οποιαδήποτε ανάμειξη στην σύναψη του συμβολαίου παρόλο που υπήρχαν τόσοι μάρτυρες που ανέφεραν ότι αυτός είναι ο μόνος που γνώριζε όλα τα γεγονότα που αφορούν την διπλή αγοραπωλησία της ίδιας περιουσίας επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για άνθρωπο με απατηλές προθέσεις που δολοπλοκεί εις βάρος άλλων αλόγιστα και προκλητικά. Δεν πέρασε απαρατήρητο και το γεγονός ότι έκανε διαχείριση της διπλής πώλησης κρυβόμενος πίσω από την ΜΚ7 ώστε αργότερα να την επικαλεστεί ως το πρόσωπο που είναι υπαίτια για την διπλή πώληση και υπεύθυνη που μέχρι σήμερα τα θύματα αυτής της κατάστασης δεν έχουν αποκατασταθεί. Ενώ παρουσίασε τον εαυτό το αθώο παρατηρητή των εξελίξεων δεν μπορούσε να εξηγήσει μαρτυρία που δεικνύει (βλ. ΜΚ3, ΜΚ6, ΜΚ2) ότι ανέλαβε ο ίδιος να επανορθώσει για το υποτιθέμενο λάθος ενώ ήταν θέση του ότι αυτός ήταν ένας απλός υπάλληλος στην εταιρεία με μισθό 1500 ευρώ. Παραδέχθηκε ωστόσο ότι κατά το επίδικο διάστημα είχε εκδοθεί εναντίον του διάταγμα πτώχευσης με αποτέλεσμα να μην μπορεί να είναι διευθυντής και μέτοχος της πρώην κατηγορούμενης 1 και από αυτό συνάγεται ως συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος διευθέτησε τα πράγματα με την ΜΚ7 ως διευθυντής και μέτοχος της εταιρείας ως μία αναγκαιότητα για να συνεχίσει την λειτουργία της εταιρείας ώστε να επωφελείται και ο κατηγορούμενος ο οποίος δεν μπορούσε να δραστηριοποιηθεί μόνος του επαγγελματικά. Συνεπώς, παραχώρησε ονομαστικά την ιδιοκτησία της εταιρείας στην ΜΚ7 ως λύση ανάγκης και όχι επειδή αυτή ήταν η πραγματική ιδιοκτήτρια της εταιρείας. Αυτό τείνει να επιβεβαιώσει και την εκδοχή της ΜΚ7 ότι παρασκηνιακά ο κατηγορούμενος είχε τον απόλυτο έλεγχο της εταιρείας και όλων των δοσοληψιών της. Ανέφερε επίσης ότι άλλοι συνεργάτες της εταιρείας είχαν μεσολαβήσει για να γίνουν οι διαπραγματεύσεις στη συμφωνία αντιπαροχής. Ούτε αυτοί οι ισχυρισμοί μπορεί να γίνουν πιστευτοί διότι αναφέρθηκαν για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του κατηγορουμένου εν έτη 2015 και αυτοί οι ισχυρισμοί δεν υποβλήθηκαν στους μάρτυρες κατηγορίας για να τοποθετηθούν. Θεωρώ ότι ο κατηγορούμενος έφθασε στο σημείο να κατασκευάσει έγγραφη μαρτυρία προκειμένου να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Παρουσίασε ένα έγγραφο τεκμήριο 35 το οποίο δεν το είχε παρουσιάσει κατά την κυρίως εξέταση αλλά και που δεν το έθεσε στους μάρτυρες κατηγορίας στο οποίο περιέχεται μία συμφωνία διόρθωσης του υποτιθέμενου λάθους. Αυτό το έγγραφο που φέρει ημερομηνία 2011 είναι το πρώτο έγγραφο που έπρεπε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο αφού υπεράσπιση του ήταν ότι όλα οφείλονται σε καλόπιστο λάθος. Παράλειψη του να το παρουσιάσει στους μάρτυρες κατηγορίας καταδεικνύει ότι είναι επινοήσεις δικές του εκ των υστέρων που έγινε η συγκεκριμένη εκδοχή. Ούτε μπορούσε να δώσει εξήγηση για το γεγονός ότι είχε δώσει δύο επιταγές στον ΜΚ3 τα οποία δεν μπορούσαν να εξαργυρωθούν. Όταν ρωτήθηκε γι' αυτό από την κα Γιάλλουρου ανέφερε ότι αναγκάσθηκε να δώσει αυτές τις επιταγές στον ΜΚ2 επειδή η ΜΚ7 είχε αρνηθεί να του εκδώσει επιταγές της εταιρείας για να διορθώσει το λάθος. ΄Ομως αυτή η θέση ουδέποτε υποβλήθηκε στην ΜΚ7 για να τοποθετηθεί και ο κατηγορούμενος αντιλαμβανόμενος ότι αυτός ο ισχυρισμός είναι νέα επινόηση δική του απέσυρε τον ισχυρισμό και ανέφερε ότι δεν είναι βέβαιος αλλά πρέπει να έκανε νύξη στην ΜΚ7 να διορθώσει το λάθος. Ο κατηγορούμενος κρίνεται παντελώς αναξιόπιστος και η εξήγηση του ότι δεν κατάλαβε το λάθος και δεν είχε καμία ανάμιξη στην υπόθεση ώστε να έχει ευθύνη καταρρίπτεται. H μαρτυρία του πολιτικού μηχανικού ΜΥ1 Αντρέα Βασιλείου και πρώην υπάλληλο του κατηγορούμενου δεν βοηθά την υπεράσπιση του κατηγορουμένου που εστιάζεται στην θέση ότι η διπλή πώληση του διαμερίσματος 201 στην ίδια πολυκατοικία οφείλεται σε καλόπιστο λάθος. Δεν έχει σημασία ότι υπάρχει άλλο διαμέρισμα στον πρώτο όροφο που δεν έχει πωληθεί διότι ως προκύπτει από την αξιόπιστη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής η διπλή πώληση του διαμερίσματος 201 έγινε σκόπιμα και όχι κατά λάθος. Δεν τον βοήθησε ούτε και η μαρτυρία του ΜΥ2 Μιχάλη Στυλιανού της Τράπεζας Κύπρου διότι εξήγησε ότι η τράπεζα καλόπιστα δάνεισε χρήματα στον κ. Κουντουρέττη και μέλημα της τράπεζας ήταν μόνο να ελέγξει κατά πόσο είχε τις απαραίτητες εξασφαλίσεις για να χορηγήσει το δάνειο. Εκείνο το οποίο υποθηκεύθηκε προς όφελος της τράπεζας δεν ήταν συγκεκριμένο διαμέρισμα του κτιριακού συγκροτήματος αλλά μερίδιο του οικοπέδου που δόθηκε στην εταιρεία Famagusta εις αντάλλαγμα της συμφωνίας αντιπαροχής. Δηλαδή, χρησιμοποιήθηκε το ακίνητο του ΜΚ6 ώστε η εταιρεία Famagusta να πωλεί διαμερίσματα της πολυκατοικίας. Η τράπεζα αποδέχθηκε την συγκεκριμένη εξασφάλιση για το δάνειο. Επίσης το δικαίωμα που θα είχε ο κ. Κουντουρέττη δυνάμει το αγοραπωλητηρίου εγγράφου είχε εκχωρηθεί στην τράπεζα εις αντάλλαγμα χορήγησης του δανείου. Η εταιρεία Famagusta ήταν εγγυητής του δανείου. Συνεπώς, ήταν θέση του μάρτυρα ότι αφ 'ης στιγμής υπήρχε πιστή τήρηση των συμφωνηθέντων από τον πωλητή και το κτηματολόγιο η τράπεζα είχε αποδεχθεί την προταθείσα υποθήκη που ήταν ικανοποιητική σε αξία ως καλή τι πίστη δανειστής και δεν είχε άλλη υποχρέωση να ελέγξει περαιτέρω τις πρόνοιες της συμφωνίας. Εάν ο πωλητής είχε κάνει λάθος ή εσκεμμένα πώλησε το ίδιο διαμέρισμα δύο φορές η τράπεζα δεν μπορούσε να το γνωρίζει. Η υπεράσπιση του καλό πιστού λάθους θα πρέπει να καταρριφθεί διότι ο ΜΥ2 εξήγησε ότι τα έτη 2008 και 2009 περιήλθε εις γνώση του ιδίου και της τράπεζας ότι πολλά ακίνητα της εταιρείας Famagusta είχαν πωληθεί δύο φορές με αποτέλεσμα να διεκδικούν την κυριότητα του ιδίου διαμερίσματος δύο άτομα. Το γεγονός ότι αυτό το πράγμα συνέβηκε και με άλλους καταρρίπτει τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου ότι το συγκεκριμένο λάθος ήταν καλόπιστο λάθος. O MY3 Xριστάκης Παναγής πρόσθεσε με την σειρά του στοιχεία στην υπόθεση που αποδεικνύουν ότι η διπλή πώληση του διαμερίσματος 201 ήταν σκόπιμη. Aυτός ο μάρτυρας απεβίωσε χωρίς να αντεξετασθεί παρόλο τούτου επειδή πρόκειται για μάρτυρα που κάλεσε ο κατηγορούμενος για να υποστηρίξει την εκδοχή του και αυτά που είπε τελικά όχι μόνο δεν τον βοηθούσαν αλλά αποδεικνύουν το σκόπιμο της διπλής πώλησης λαμβάνω υπόψη μου τις παραστάσεις του. Κατά τον επίδικο χρόνο υπήρχε μία πολυκατοικία προς ανέγερση και δεν υπήρχαν ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας εξ΄ού και η υποθήκη προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου έγινε με μερίδιο του ακινήτου στο οποίο ανεγέρθηκε η πολυκατοικία. Εφόσον έτσι είχαν τα πράγματα το κτηματολόγιο δεν είχε στην κατοχή του στοιχεία ότι το διαμέρισμα 201 άνηκε σε συγκεκριμένο άτομο. Αυτό σημαίνει ότι το ακίνητο που ήταν αντικείμενο αγοραπωλησίας έπρεπε να καθορίζεται ρητώς στο αγοραπωλητήριο έγγραφο. Η συμφωνία αντιπαροχής δεν καθόριζε ότι υπήρχαν μόνο δύο διαμερίσματα στο δεύτερο όροφο της υπό ανέγερση πολυκατοικίας για να αντιληφθεί αμέσως το κτηματολόγιο ότι δεν υπήρχε άλλο διαθέσιμο διαμέρισμα στον δεύτερο όροφο. Αυτό σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος που έκανε όλες τις διαπραγματεύσεις με τους ενδιαφερομένους αγοραστές έπρεπε να προβεί στις δέουσες ενέργειες και επιμέλεια να καθορισθεί ποιο διαμέρισμα ήταν προς πώληση. Κρίνω ότι σκόπιμα υπήρχε ασάφεια στην περιγραφή της προς πώληση περιουσίας ώστε ακριβώς να επιτευχθεί η διπλή πώληση και να εισπραχθούν τα χρήματα χωρίς να το αντιληφθούν οι ανυποψίαστοι αγοραστές. Το τι ανέφερε η επόμενη κτηματολογικός λειτουργός που κάλεσε ο κατηγορούμενος ΜΥ4 δεν αναιρεί το τι ανέφερα η ΜΚ4 για το ζήτημα. Η ίδια ανέφερε ότι δεν θα δεχόταν την συμφωνία αντιπαροχής χωρίς να καθορίζεται σ' αυτά ποια διαμερίσματα θα ήταν το αντάλλαγμα για την συμφωνία αντιπαροχής όμως αυτό δεν σημαίνει ότι το κτηματολόγιο φέρνει την ευθύνη για την πράξη και ούτε αλλάζει την γενική εικόνα που έχω αποκομίσει από όλους τους αξιόπιστους μάρτυρες κατηγορίας ότι αυτή η παράλειψη στο συμβόλαιο έγινε σκόπιμα και όχι κατά λάθος από τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος κάλεσε ακόμη ένα μάρτυρα λειτουργό του κτηματολογίου ΜΥ3 Χριστάκη Παναγή με τον αποκλειστικό σκοπό να πλήξει την αξιοπιστία της ΜΚ
28. Παρόλο που αυτός ο μάρτυρας έχει στην κατοχή του κάποιες μεταβιβάσεις ακινήτων που έγιναν από την εταιρεία Famagusta όπου υπογράφει η ΜΚ7 αυτά από μόνα τους δεν αποδεικνύουν γεγονότα τα οποία έρχονται σε αντίθεση με ισχυρισμούς που πρόβαλε η ΜΚ7 στην εξέταση ιδιαίτερα αφού αυτά τα στοιχεία δεν τέθηκαν υπόψη της κατά την αντεξέταση ώστε να τοποθετηθεί και δώσει την δική της εξήγηση επί των εγγράφων αυτών. Η διπλή πώληση των ακινήτων είναι αναντίλεκτο γεγονός. Η ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου εστιάζεται στο να αποδειχθεί ότι αυτός συμμετείχε, είχε γνώση και/ή είναι υπεύθυνος για την διπλή πώληση και δεύτερο να αποδειχθεί ότι έγινε αυτή την διπλή πώληση με επίγνωση των πραγματικών γεγονότων που περιβάλλουν την περίπτωση και με δόλια πρόθεση του κατηγορούμενου. Αναφορικά με το πρώτο ζήτημα έχω εξηγήσει αναλυτικά πιο πάνω γιατί ο κατηγορούμενος είναι το πρόσωπο που πίσω από την ΜΚ7 είχε τον έλεγχο της εταιρείας και είναι το μοναδικό πρόσωπο που γνώριζε τα γεγονότα και κίνησε τα νήματα ώστε να πραγματοποιηθεί η διπλή πώληση. Αυτός έκανε τις διαπραγματεύσεις , αυτός έδωσε υποσχέσεις στο κτηματολόγιο ότι θα διευθετούσε το ζήτημα και έδιδε τις αναγκαίες διευκρινήσεις ώστε να ολοκληρωθεί η συναλλαγή. Αυτός διευθέτησε το ζήτημα της αποπληρωμής του παραπονούμενου με τις δύο επιταγές της εταιρείας Alex Motors. Συνεπώς, δεν δύναται να αποστασιοποιηθεί από την διπλή πώληση του ιδίου διαμερίσματος επειδή δεν εμφανίζεται στα χαρτιά της εταιρείας ως διευθυντής ή επειδή καθ' υπόδειξη του έβαλε άλλο πρόσωπο να επικυρώσει την συμφωνία με υπογραφή και κατάθεση της συμφωνίας στο κτηματολόγιο. Το άρθρο 303 Α προνοεί ως ακολούθως. «303 Α.-

(1)Πρόσωπο το οποίο, με σκοπό καταδολίευσης, συναλλάττεται σε ακίνητη περιουσία που ανήκει σε άλλο είναι ένοχο κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση εφτά χρόνων.

(2)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου πρόσωπο συναλλάττεται σε ακίνητη περιουσία όπου - (α) πωλεί σε άλλο, ή ενοικιάζει σε άλλο, ή υποθηκεύει σε άλλο ή επιβαρύνει με οποιοδήποτε τρόπο, ή διαθέτει προς χρήση σε άλλο ακίνητη περιουσία, ή (β) διαφημίζει ή άλλως πως προωθεί τη σε άλλο πώληση ή ενοικίαση ή υποθήκευση ή επιβάρυνση με οποιοδήποτε τρόπο ή την από άλλο χρήση ακίνητης περιουσίας, ή (γ) συνάπτει συμφωνία για την πώληση σε άλλο, ή την ενοικίαση σε άλλο, ή την υποθήκευση σε άλλο, ή την επιβάρυνση με οποιοδήποτε τρόπο προς όφελος άλλου, ή τη χρήση από άλλον ακίνητης περιουσίας, ή (δ) αποδέχεται την ακίνητη περιουσία η οποία αποτελεί το αντικείμενο της συναλλαγής όπως αυτή ορίζεται στο παρόν εδάφιο.

(3)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, πρόσωπο ενεργεί με σκοπό καταδολίευσης εάν προβεί σε οποιαδήποτε από τις πράξεις που καθορίζονται στο εδάφιο

(2)ενώ γνωρίζει ή, υπό τις περιστάσεις, έπρεπε εύλογα να γνωρίζει, ότι δεν έχει τη συγκατάθεση του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη της ακίνητης περιουσίας, ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου που έχει νόμιμη εξουσία παροχής τέτοιας συγκατάθεσης.

(4)H απόπειρα διάπραξης του αδικήματος που ορίζεται στo εδάφιο

(1)του παρόντος άρθρου συνιστά κακούργημα και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης πέντε χρόνων.

(5)Το παρόν άρθρο ουδόλως επηρεάζει το δικαίωμα ιδιοκτήτη μεριδίου ή άλλου νομικού συμφέροντος σε ακίνητη περιουσία όπως συναλλάττεται σε σχέση με αυτό ως ο νόμος επιτρέπει.

(6)Οι διατάξεις του άρθρου 8 δεν εφαρμόζονται σε ποινική δίωξη που ασκήθηκε δυνάμει του άρθρου αυτού. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι η συναλλαγή περιουσίας με σκοπό την καταδολίευση. Συναλλαγή ως αυτή ορίζεται στον άρθρο περιλαμβάνει και πώληση ακίνητης περιουσίας που ανήκει σε άλλο. Από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι το πρόσωπο που διενήργησε την συναλλαγή ήταν ο κατηγορούμενος και όχι η ΜΚ7 η οποία επικύρωσε την δεύτερη συμφωνία αγοραπωλησίας του διαμερίσματος με την υπογραφή της συμφωνίας και την κατάθεση της στο κτηματολόγιο τυπικά ως διευθυντής της εταιρείας Famagusta Estate. Αποδεικνύεται ότι ο σκοπός του αδικοπραγούντα σύμφωνα με τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου ήταν η καταδολίευση έτερου προσώπου. Αυτός διενέργησε την συναλλαγή γνωρίζοντας ότι δεν θα είχε την συγκατάθεση για την συναλλαγή από πρόσωπο που είχε νόμιμη εξουσία για την παροχή συγκατάθεσης. Εκείνο το οποίο προκύπτει από την αξιόπιστη μαρτυρία της ΜΚ4 ήταν ότι οι λειτουργοί του κτηματολογίου στην περίπτωση που είχαν αντιληφθεί την διπλή πώληση του ίδιου διαμερίσματος δεν θα επέτρεπαν την κατάθεση του δεύτερου πωλητηρίου εγγράφου χωρίς την ενημέρωση του παραπονούμενου για την διπλή πώληση του διαμερίσματος. Τους ξεγέλασε και γι' αυτό αποδέχθηκαν την κατάθεση αυτού του έγγραφου χωρίς να ενημερώσαν τον παραπονούμενο. Το άλλο πρόσωπο που είχε νόμιμη εξουσία για την παροχή συγκατάθεσης για την δεύτερη αγοραπωλησία ήταν ο ιδιοκτήτης της ακίνητης ιδιοκτησίας στην ανέγερση της πολυκατοικίας (ΜΚ6). Αυτό είναι το πρόσωπο που κατέθεσε την συμφωνία αντιπαροχής όπου διεκδικούσε το ίδιο διαμέρισμα. Αυτός ήταν πραγματικός ιδιοκτήτης του διαμερίσματος και ο κατηγορούμενος δεν είχε εξασφαλίσει την συγκατάθεση του να πωλήσει το ίδιο διαμέρισμα στον κ. Κουντουρέττη κατά τον επίδικο χρόνο. Τα χρήματα από την δεύτερη πώληση κατέληξαν σε τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας. ΄Ομως το πρόσωπο που εισέπραξε το πρώτο ποσό προκαταβολής των ΛΚ1000.00 ήταν ο κατηγορούμενος και αυτός εξέδωσε το τιμολόγιο. Περαιτέρω, με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία της ΜΚ7 προκύπτει ότι αυτή έκανε αναλήψεις χρημάτων από τους λογαριασμούς της εταιρείας και είτε του τα έδιδε ή έκανε τις αναλήψεις για πληρωμές της εταιρείας. Κατέστη αναγκαίο να φαίνεται στα χαρτιά ως διευθύντρια της εταιρείας διότι ο κατηγορούμενος είχε πτωχεύσει. Εξάλλου μετά το 2010 ο κατηγορούμενος ανέλαβε πλέον επίσημα την διεύθυνση της εταιρείας Famagusta Estates. Συνεπώς, υπάρχει ικανοποιητική μαρτυρία που αποδεικνύει ότι το πρόσωπο που ευθύνεται αλλά και επωφελήθηκε της συναλλαγής είναι ο κατηγορούμενος. Σε σχέση με το δεύτερο ζήτημα που ήγειρε ο κατηγορούμενος δηλαδή ότι η διπλή πώληση δεν έγινε σκόπιμα ώστε να καταδολιευθούν άλλα πρόσωπα αλλά εξαιτίας καλόπιστού λάθους και αυτή η υπεράσπιση καταρρίπτεται. Υπάρχει ικανοποιητική μαρτυρία που αποδεικνύει ότι η διπλή πώληση έγινε σκόπιμα. Στην περίπτωση που η διπλή πώληση έγινε σκόπιμα αποδεικνύεται και το δόλιο των προθέσεων του κατηγορούμενου. Η υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος αποδεικνύεται με τη γνώση του κατηγορούμενου σε σχέση με τα ουσιώδη γεγονότα που πλαισιώνουν το αδίκημα. Η απόδειξη της ψευδής παράστασης είναι κατά βάση επάλληλη με εκείνη που θεμελιώνει τη γνώση του κατηγορούμενου 3 σε σχέση με τα ουσιώδη γεγονότα (βλ. Hodfield ν Διευθύντρια Τελωνείου[2]). «Η δόλια πρόθεση του κατηγορούμενου αποδεικνύεται με περιστατική μαρτυρία διότι είναι αδύνατον να εξευρεθεί άμεση μαρτυρία σε σχέση με νοητικές διεργασίες του κατηγορούμενου και ειδικά επειδή έχει επικαλεσθεί αγνές προθέσεις διά του καλόπιστου λάθους». Στην υπόθεση Φανιέρος ν. Δημοκρατίας, 2 ΑΑΔ

(2003)104, επεξηγήθηκε ότι το στοιχείο της γνώσης συνήθως ανάγεται αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορούμενου και μπορεί να αποδειχθεί με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και που την αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Περιστατική μαρτυρία δεν είναι υποδεέστερη της άμεσης μαρτυρίας αλλά αυτή η μαρτυρία πρέπει να είναι τέτοια που να οδηγεί με βεβαιότητα στην ενοχή του κατηγορούμενου και να αποκλείει οποιαδήποτε άλλη πιθανότητα πέραν της ενοχής του κατηγορούμενου για το αδίκημα. Στην υπόθεση Καΐμής ν Δημοκρατίας[3] ο εφεσείοντας αντιμετώπιζε κατηγορία για την κατοχή και μεταφορά χειροβομβίδας. Βρέθηκε DNA του εφεσείοντα στον εκρηκτικό μηχανισμό και αυτή η μαρτυρία σε συνδυασμό με δηλώσεις και αντιδράσεις του μετά τον εντοπισμό του εκρηκτικού μηχανισμού οδηγούσαν αναπόφευκτα σε συμπέρασμα ενοχής. Στην υπόθεση Hassan Al Wasel v. Δημοκρατίας[4]φρέσκο αίμα με γενετικό υλικό του εφεσείοντα βρέθηκε στη σκηνή του εγκλήματος. Επειδή ο κατηγορούμενος είχε προβάλει άλλοθι για το που βρισκόταν τη συγκεκριμένη ημέρα και ώρα, που καταρρίπτεται με την μαρτυρία γενετικού υλικού, το Εφετείο έκρινε ότι υπήρχε ικανοποιητική μαρτυρία για την ενοχή του. Στην υπόθεση Αντωνίου ν. Δημοκρατίας[5]και πάλι το άλλοθι του κατηγορούμενου για τη μεταφορά εκρηκτικού μηχανισμού καταρρίφθηκε από την άλλη μαρτυρία δηλαδή ότι αυτό το υλικό βρέθηκε στα συγκεκριμένα μέρη της χειροβομβίδας που προκάλεσε την έκρηξη και ο εμπειρογνώμονας εξήγησε ότι η ύπαρξη αυτού του υλικού σε εκείνο το σημείο θα μπορούσε να γίνει μόνο από το πρόσωπο που έριξε την χειροβομβίδα. Δεν υπάρχει καμία προκατάληψη για την χρήση περιστατικής μαρτυρίας για να αποδειχθεί η ενοχή, η περιστατική μαρτυρία θα πρέπει να είναι τέτοια που να οδηγεί στην ενοχή και να μην επιδέχεται καμίας άλλης λογικής εξήγησης ή ερμηνείας. Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη μόνο όταν αυτή αξιολογηθεί ότι οδηγεί λογικά και συμπερασματικά στα πλαίσια της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας στην ενοχή του κατηγορουμένου. Η περιστατική μαρτυρία που με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η διπλή πώληση έγινε σκόπιμα και εν γνώση του κατηγορούμενου είναι συντριπτική και δεν έχω καμία αμφιβολία για το δόλιο των προθέσεων του κατηγορούμενου κατά τον επίδικο χρόνο. Έχω αναλύσει πιο πάνω ποια είναι αυτή η μαρτυρία κατά την αξιολόγηση των μαρτύρων αλλά μία απαρίθμηση αυτών των στοιχείων θεωρώ ότι θα καταδείξει ότι δεν χωράει αμφιβολία για το σκόπιμο των ενεργειών του κατηγορούμενου να διενεργήσει την διπλή πώληση του διαμερίσματος με σκοπό την καταδολίευση του κτηματολογίου, του ΜΚ2 αλλά και του ΜΚ

2. Σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ2 ο κατηγορούμενους διενήργησε τις διαπραγματεύσεις για την σύναψη της συμφωνίας. Συνεπώς, ο κατηγορούμενος ήταν ενήμερος για όλες τις λεπτομέρειες της αγοραπωλησίας και το συγκεκριμένο διαμέρισμα που ήταν το αντικείμενο της συμφωνίας.
3. Ο κατηγορούμενος εισέπραξε την προκαταβολή των ΛΚ1000 και εξέδωσε το τιμολόγιο. Σύμφωνα με τον ΜΚ2 ο κατηγορούμενος τον πήρε στην υπό ανέγερση πολυκατοικία και του υπέδειξε το συγκεκριμένο διαμέρισμα κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων.
4. Ο κατηγορούμενος έλεγε συνέχεια στον ΜΚ2 ότι θα διευθετούσε το όλο ζήτημα και επικαλέσθηκε την υπεράσπιση περί καλόπιστου λάθους όταν έγινε καταγγελία στην αστυνομία μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα.
5. Ο κατηγορούμενος προέβαινε σε διαφορές δικαιολογίες για το ζήτημα της διπλής πώλησης και προέβαινε σε διάφορες παραστάσεις στον ΜΚ2 προκειμένου να κερδίσει χρόνο. Μέχρι σήμερα το πρόβλημα δεν έχει διευθετηθεί.
6. Ο κατηγορούμενος επιχείρησε να αγοράσει και άλλο χρόνο κάνοντας παραστάσεις στον ΜΚ2 ότι θα του επέστρεφε τα χρήματα του. Παρέδωσε στον δικηγόρο του ΜΚ2 τον ΜΚ3 δύο επιταγές της εταιρείας Alex Motors. Αυτές οι επιταγές επιστράφησαν στον εκδότη χωρίς να πληρωθούν.
7. Ουδέποτε ανέφερε στον ΜΚ3 ότι η διπλή πώληση έγινε από καλόπιστο λάθος. Αντιθέτως, έκανε παραστάσεις στον ΜΚ3 ότι θα διευθετούσε το ζήτημα και του εξέδωσε δύο επιταγές για να επιστρέψει τα χρήματα.
8. Δεν είναι η πρώτη φορά που έχει κάνει διπλή πώληση του ιδίου διαμερίσματος. Ο ΜΚ6 ανέφερε ότι σε σχέση με την συμφωνία αντιπαροχής που αφορά την υπό ανέγερση πολυκατοικία στο τεμάχιο 830 υπήρχε και πάλι διπλή πώληση. Αυτό εκμηδενίζει την πιθανότητα η διπλή πώληση στην παρούσα περίπτωση να οφείλεται σε μία σύμπτωση δηλαδή καλόπιστο λάθος. Παρόμοια γεγονότα είναι αποδεκτή μαρτυρία για να αποδειχθεί η πρόθεση του κατηγορουμένου (βλ. Rv Bond 1904-7 All ER Rep 24).
9. Η ΜΚ5 μίλησε με τον κατηγορούμενο αμέσως μετά την κατάθεση του δεύτερου πωλητηρίου εγγράφου και αυτός δεν ανέφερε ότι έγινε λάθος αλλά ότι θα διευθετούσε το ζήτημα σε μία εβδομάδα. ΄Ομως η παρελκυστική τακτική του κατηγορούμενου να μην αποκαταστήσει τα θύματα της απάτης είχε διάρκεια ετών.
10. Η συμφωνία αντιπαροχής αφορούσε όλα τα διαμερίσματα του δεύτερου ορόφου συνεπώς, είναι απίθανο ο κατηγορούμενος να διαπραγματεύετο πώληση διαμερίσματος στον δεύτερο όροφο που γνώριζε ότι είχε ήδη πωληθεί. Σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΚ6 η συμφωνία αντιπαροχής έγινε υπό την επίβλεψη του κατηγορούμενου που γνώριζε κάθε πτυχή της συμφωνίας και ειδικά ότι αντικείμενο της αντιπαροχής ήταν τα διαμερίσματα του δεύτερου ορόφου.
11. Η ΜΚ7 ανέφερε ότι την ημέρα που έγινε η κατάθεση του δεύτερου αγοραπωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο του τηλεφώνησε διότι ο λειτουργός του κτηματολογίου πρόσεξε κάποιο λάθος ασάφεια σε σχέση με την αποθήκη του διαμερίσματος. ΄Οταν επικοινώνησε με τον κατηγορούμενο αυτός της είπε κάθε λεπτομέρεια σε σχέση με την αποθήκη ώστε να διορθωθεί στο συμβόλαιο. Συνεπώς, γνώριζε κάθε λεπτομέρεια της συμφωνίας. Τα πιο πάνω αποδεικνύουν ότι ο κατηγορούμενος σκόπιμα διενήργησε την δεύτερη πώληση του ιδίου διαμερίσματος. Εισέπραξε χρήματα από τον ΜΚ2 γνωρίζοντας ότι αυτό το διαμέρισμα ήταν ήδη το αντικείμενο της συμφωνίας αντιπαροχής με τον ΜΚ
12. Με τις οδηγίες του συντάχθηκε ένα αγοραπωλητήριο έγγραφο το οποίο σκόπιμα δεν καταγράφονταν αναγκαία στοιχεία ώστε να εντοπίσει το λάθος το κτηματολόγιο και έβαλε την ΜΚ7 να υπογράψει την συμφωνία χωρίς να αντιληφθεί αυτή τι είχε γίνει. Είναι το μόνο πρόσωπο που γνώριζε ότι η συμφωνία αφορούσε διαμέρισμα που είχε ήδη διατεθεί δυνάμει της συμφωνίας αντιπαροχής. Ο κατηγορούμενος ενορχήστρωσε τα πάντα έντεχνα ώστε μην αποκαλυφθεί η απάτη του προτού καταχωρηθεί το πωλητήριο έγγραφο και φρόντισε να μην φαίνεται πουθενά η ανάμιξη του στα χαρτιά ώστε την ευθύνη να την αναλάβει η ΜΚ
13. Ενήργησε δόλια και εσκεμμένα. Η ενοχή του για το αδίκημα που κατηγορείται αποδεικνύεται στον βαθμό που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις. Τον κρίνω ένοχο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1]

(1962)CLR 52 [2]βλ. Hodfield ν. Διευθύντρια Τελωνείου, Ποινική ΄Εφεση 7116 ημερ. 13/9/02 [3]2 ΑΑΔ 662

(1999)[4]2 ΑΑΔ 282

(2008)[5]2 ΑΑΔ 746

(2008)cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο