ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΤΩΛΗΣ κ.α., Αρ. υπόθεσης: 6168/2013, 1/2/2016

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΤΩΛΗΣ κ.α., Αρ. υπόθεσης: 6168/2013, 1/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:B13 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. υπόθεσης: 6168/2013 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Κατηγορούσα Αρχή ν

1. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΤΩΛΗΣ
2. ΕΛΕΝΑ ΜΑΤΩΛΗ
3. ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Κατηγορούμενοι 1 Φεβρουαρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κ. Παπανικολάου Για κατηγορούμενους 1, 2 και 3: κα Χριστοφή Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3, παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει μια κατηγορία που αφορά το αδίκημα της απειλής κατά παράβαση του άρθρου 91 Α του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
4. Ειδικότερα, κατηγορείται ότι στις 2.11.2012 και περί ώρα 8:20 π.μ. στην οδό Μαραθόβουνου στην Επαρχία Λάρνακας προκάλεσε τρόμο στον Κώστα Νικολάου απειλώντας τον και λέγοντας του «θα σε σκοτώσω». Η κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζει μια κατηγορία που αφορά το αδίκημα της απλής επίθεσης κατά παράβαση του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
5. Ειδικότερα κατηγορείται ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο ως ανωτέρω αναφέρεται, επιτέθηκε στη Μαργαρίτα Νικολάου. Τέλος, η κατηγορούμενη 3 αντιμετωπίζει μια κατηγορία που αφορά το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
6. Ειδικότερα, κατηγορείται ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο εξύβρισε τη Μαργαρίτα Νικολάου με τη φράση «πουτάνα» με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση. Προς απόδειξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής έδωσαν μαρτυρία στο Δικαστήριο τρεις μάρτυρες. Πρόκειται για τους παραπονούμενους Κώστα Νικολάου (ΜΚ1) και Μαργαρίτα Νικολάου (ΜΚ2) και τον Δρ. Πέτρο Κιουτενιάν του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας (ΜΚ3). Δεν θα αναφερθώ με λεπτομέρεια στα όσα ο κάθε μάρτυρας κατέθεσε στο Δικαστήριο, αφού το σύνολο της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας. Για σκοπούς πληρότητας της απόφασης μου θα παραθέσω μια σύνοψη της μαρτυρίας του καθενός εξ αυτών επισημαίνοντας τα σημεία εκείνα που κρίθηκαν σημαντικά σε σχέση με τα επίδικα θέματα ή για σκοπούς αξιολόγησης. Πρώτος μάρτυρας για την πλευρά της κατηγορούσας αρχής ήταν ο κ. Κώστας Νικολάου (ΜΚ1). Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, είναι παντρεμένος με την Μαργαρίτα Νικολάου και έχουν τρία παιδιά. Η σύζυγος του κατάγεται από τη Γκάνα και είναι έγχρωμη. Το σπίτι τους βρίσκεται στην ίδια οδό, σχεδόν απέναντι από τον σπίτι των κατηγορούμενων 1 και 2 που επίσης είναι σύζυγοι. Οι δύο κατοικίες βρίσκονται σε αδιέξοδο στο οποίο υπάρχουν συνολικά περίπου 6 σπίτια και κάποια άδεια οικόπεδα. Συνέχισε λέγοντας ότι την χρονική περίοδο που προηγήθηκε των επίδικων γεγονότων υπήρχαν προβλήματα μεταξύ των ιδίων και κυρίως της κατηγορούμενης
7. Ειδικότερα, ο ΜΚ1 υποστήριξε ότι η κατηγορούμενη 2 συμπεριφέρεται ρατσιστικά προς τη σύζυγο του την οποία κοροϊδεύει με διάφορα υποτιμητικά σχόλια, κυρίως στο facebook. Στις 2.11.2012 περί ώρα 8:00π.μ. βρισκόταν στη βεράντα, στην πρόσοψη του σπιτιού του και είδε να καταφθάνει στον δρόμο τους η κατηγορούμενη 3 η οποία είναι μητέρα της κατηγορούμενης
8. Η κατηγορούμενη 3 προσέγγισε τον ίδιο και τη σύζυγο του φωνάζοντας έντονα και θυμωμένα και βρίζοντας τη σύζυγο του με τη λέξη «πουτάνα». Βγήκε στο δρόμο και η κατηγορούμενη 2 και ακολούθησε έντονη συζήτηση κατά τη διάρκεια της οποίας η κατηγορούμενη 2 έσπρωξε τη Μαργαρίτα Νικολάου στην κοιλιά με τα δύο της χέρια. Κινήθηκε τότε προς το μέρος της συζύγου του και η κατηγορούμενη 3 και ο ΜΚ1 υποστήριξε τότε ότι παρενέβη με πρόθεση να προστατεύσει τη σύζυγο του και έσπρωξε την κατηγορούμενη 3 ελαφρά από τους ώμους. Στη συνέχεια, αναφέρει ότι ήρθε στη σκηνή με το αυτοκίνητο του και ο σύζυγος της κατηγορούμενης 2, ο κατηγορούμενος 1, και πάρκαρε σε παρακείμενο οικόπεδο. Την ίδια ώρα έφτασε στο χώρο και η αστυνομία. Ο δε κατηγορούμενος 1 κατέβηκε από το αυτοκίνητο του και, πριν έρθουν κοντά στη σκηνή οι αστυνομικοί, πλησίασε τον ΜΚ1 και με το δείχτη του χεριού του έκανε μια οριζόντια κίνηση στο λαιμό του λέγοντας χαμηλόφωνα στον ΜΚ1 «θα σε σκοτώσω». Εν τω μεταξύ, η κατηγορούμενη 3 κρατούσε τον κατηγορούμενο 1 για να τον εμποδίσει να επιτεθεί στον ΜΚ1 μέχρι που πλησίασαν οι αστυνομικοί. Ο ΜΚ1 ανέφερε επίσης ότι η σύζυγος του είχε γεννήσει λίγο καιρό πριν το περιστατικό με καισαρική τομή και αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα στην κοιλιακή χώρα. Μετά δε από το κτύπημα που υπέστη από την κατηγορούμενη 2 αισθάνθηκε πόνους, πήγε στον γιατρό και της «έβαλαν ενέσεις». Κατά την αντεξέταση του ο ΜΚ1 ανέφερε ότι την ίδια μέρα, λίγη ώρα πριν τα γεγονότα που περιέγραφε η σύζυγος του είχε προκαλέσει την κατηγορούμενη 2 να βγει από το σπίτι της για να συζητήσουν για τα ρατσιστικά σχόλια που θεωρούσε ότι η κατηγορούμενη 2 έκανε για την ίδια στο facebook. Η κατηγορούμενη 2, ανέφερε, δεν είχε βγει τότε έξω παρά μόνο αργότερα όταν έφτασε στη σκηνή η μητέρα της, η κατηγορούμενη
9. Εν τω μεταξύ, η σύζυγος του έβριζε την κατηγορούμενη 2 με την οποία ήταν θυμωμένη. Του τέθηκε κατά την αντεξέταση του, και ο ΜΚ1 συμφώνησε, ότι παράλληλα με την παρούσα υπόθεση εκδικαζόταν και στην ποινική υπόθεση 5987/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας για το ίδιο περιστατικό με κατηγορούμενους τον ίδιο και τη σύζυγο του και η οποία αφορούσε, μεταξύ άλλων, αδικήματα δημόσιας εξύβρισης και επίθεσης με πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης. Του τέθηκε επίσης, και ο ΜΚ1 συμφώνησε ότι εκκρεμεί εναντίον του η αγωγή 1698/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας με ενάγουσα την κατηγορούμενη 3 στην παρούσα υπόθεση (Τεκμήριο 2). Με την αγωγή η κατηγορούμενη 3 αξιώνει εναντίον του αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες τις οποίες ισχυρίζεται ότι υπέστη ως αποτέλεσμα του επίδικου περιστατικού. Του τέθηκε ότι δεν λέει την αλήθεια σε σχέση με το ότι η κατηγορούμενη 2 κτύπησε ή έσπρωξε τη σύζυγο του στην κοιλιά αλλά αρνήθηκε επιμένοντας ότι είπε την αλήθεια. Του τέθηκε επίσης ότι μια γειτόνισσα, η Χαριτίνη Σαρρή (ΜΥ1) ήταν αυτόπτης μάρτυρας του περιστατικού. Αρνήθηκε αναφέροντας ότι μόνο προς το τέλος των επίδικων γεγονότων η ΜΥ1 βγήκε από το σπίτι της. Δέχτηκε επίσης ότι ο ίδιος και η σύζυγος του είχαν διαφωνίες και με την ΜΥ1 και τις κόρες της λόγω του ότι θεωρούσαν ότι και αυτές επεδείκνυαν ρατσιστική συμπεριφορά. Του τέθηκε τέλος ότι ουδέποτε τον απείλησε ο κατηγορούμενος 1, όμως ο ΜΚ1 επέμενε στην εκδοχή του αναφορικά με τα γεγονότα προσθέτοντας ότι από τις ενέργειες του κατηγορούμενου 1 αισθάνθηκε και αισθάνεται ακόμα απειλή για τον ίδιο, τη γυναίκα του και τα ενήλικα τέκνα τους. Δεύτερη μάρτυρας για την κατηγορούσα αρχή ήταν η κα Μαργαρίτα Νικολάου (ΜΚ2), σύζυγος του ΜΚ
10. Κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας της ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι περί τα τέλη Οκτωβρίου 2012 ενημερώθηκε από κάποιο γείτονα ότι η κατηγορούμενη 2 την εξύβριζε μέσω facebook με διάφορα ρατσιστικά σχόλια. Επίσης το απόγευμα πριν την ημέρα του επίδικου περιστατικού, ανέφερε ότι η κατηγορούμενη 2 είχε φωνάξει έξω από το σπίτι της «jungle woman» και αντιλήφθηκε ότι εννοούσε την ίδια. Την επίδικη ημέρα, το πρωί βγήκε στην βεράντα του σπιτιού της και φώναξε την κατηγορούμενη 2 να βγεί από το σπίτι της για να την αντιμετωπίσει. Η κατηγορούμενη 2 δεν βγήκε και η ίδια ξαναμπήκε στο δικό της σπίτι. Συνέχισε λέγοντας ότι μετά από λίγα λεπτά αντιλήφθηκε ότι είχε αφιχθεί στη γειτονιά η κατηγορούμενη 3 η οποία άρχισε να φωνάζει στον σύζυγο της που ήταν στη βεράντα. Άκουσε ακολούθως και την κατηγορούμενη 2 που βγήκε επίσης από το σπίτι της οπόταν βγήκε έξω και η ίδια και στάθηκε έξω από το κάγκελο στην πρόσοψη της οικίας της και τους άκουγε. Στη συνέχεια, σύμφωνα με την ΜΚ2, η κατηγορούμενη 2 την πλησίασε και την έσπρωξε στην κοιλιά και η ίδια αντέδρασε πιάνοντας την κατηγορούμενη 2 από τα χέρια. Τότε η κατηγορούμενη 3 κινήθηκε προς το μέρος της για να την κτυπήσει βρίζοντας την με τη λέξη «πουτάνα» και ο σύζυγος της μπήκε μπροστά της και έσπρωξε την κατηγορούμενη 3 από τους ώμους. Ακολούθως, υποστήριξε ότι έφτασε στη σκηνή με το αυτοκίνητο του και ο κατηγορούμενος 1 ο οποίος πλησιάζοντας προς το μέρος τους έσυρε τον δείκτη του χεριού του οριζόντια στο λαιμό του και είπε χαμηλόφωνα στον σύζυγο της «θα σε σκοτώσω». Μαζί με τον κατηγορούμενο 1 έφτασε στη σκηνή και η αστυνομία η οποία πλησίασε στο χώρο αμέσως μετά τον κατηγορούμενο
11. Τέλος ανέφερε ότι λίγο καιρό πριν το περιστατικό είχε υποβληθεί σε καισαρική τομή και αντιμετώπιζε πρόβλημα στην κοιλιά, ότι μετά το περιστατικό αισθάνθηκε πόνου και μετέβη στις Α' Βοήθειες όπου της χορηγήθηκαν ενέσεις. Κατά την αντεξέταση της, τέθηκε στην ΜΚ2 ότι δεν είπε την αλήθεια ούτε κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας της ούτε και στην κατάθεση που είχε δώσει στην αστυνομία για το περιστατικό. Η ΜΚ2 αρνήθηκε επιμένοντας στην αλήθεια των όσων είπε. Σε σχέση με την κατάθεση της, ανέφερε ότι κατά την διάρκεια της κυρίως εξέτασης της προέβη σε διορθώσεις επί δύο σημείων των όσων καταγράφονται σε αυτή. Εξήγησε ότι είχε δώσει την κατάθεση της στην Ελληνική γλώσσα η οποία δεν είναι η μητρική της γλώσσα και προέβηκε στις διορθώσεις στο Δικαστήριο γιατί αντιλήφθηκε ότι δεν είχαν αποδοθεί σωστά όσα ήθελε να πει. Σε σχέση με τα γεγονότα, παραδέχτηκε ότι η ίδια είχε εξυβρίσει την κατηγορούμενη 2 όμως αρνήθηκε ότι την κτύπησε. Επανέλαβε ότι μετά που την έσπρωξε στην κοιλιά η κατηγορούμενη 2, η ίδια της έπιασε τα χέρια για να μην της επιτρέψει να την ξαναχτυπήσει. Τελευταίος μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο Δρ. Πέτρος Κουτενιάν, Γενικός Ιατρός στο Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας (ΜΚ3). Σύμφωνα με τον ΜΚ3, εξέτασε την παραπονούμενη Μαργαρίτα Νικολάου στις 2.11.2012 μετά την άφιξη της στο Γενικό Νοσοκομείο στις 9:06 π.μ. Κατά την εξέταση η παραπονούμενη είχε παραπονεθεί για πόνο στην κοιλιακή χώρα μετά από επίθεση που δέχτηκε. Ο ίδιος ανέφερε ότι διαπίστωσε ευαισθησία στην περιοχή η οποία μπορεί να προκλήθηκε από κτύπημα ή σπρώξιμο και χορήγησε αναλγητική ένεση και συνταγή για αναλγητικά. Αντεξεταζόμενος εξήγησε ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει πως ακριβώς προκλήθηκε ο πόνος, πέραν από τα όσα του είπε η παραπονούμενη. Διευκρίνισε επίσης ότι διαπίστωσε ήπιο πόνο χαμηλά στην κοιλιά. Μετά το πέρας της παρουσίασης της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής, οι κατηγορούμενοι κλήθηκαν σε απολογία και επέλεξαν να προβούν σε ανόμωτες δηλώσεις. Κλήθηκαν επίσης ως μάρτυρες υπεράσπισης η κα Χαριτίνη Σαρρή (ΜΥ1) και ο Αστ. 2644 Λ. Μολέσκη (ΜΥ2). Στην ανόμωτη του δήλωση, ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι την επίδικη ημέρα περί 7:20 π.μ. και ενώ ήταν στο σπίτι του άκουσε την Μαργαρίτα Νικολάου (ΜΚ1) να βρίζει τη σύζυγο του, κατηγορούμενη 2, και να της φωνάζει να βγει έξω. Ο ίδιος, είπε στη σύζυγο του να μείνει στο σπίτι και να τηλεφωνήσει στη μητέρα της να έρθει για να μην είναι μόνη της και ακολούθως έφυγε για να πάρει την κόρη τους στο σχολείο. Όταν είχε αφήσει την κόρη τους στο σχολείο δέχτηκε τηλεφώνημα από τη πεθερά του, κατηγορούμενη 3, που του είπε να επιστρέψει σπίτι γιατί τους είχαν κτυπήσει οι παραπονούμενοι. Από το τηλέφωνο άκουγε τη σύζυγο του και τον Κώστα Νικολάου να φωνάζουν. Ξεκίνησε για το σπίτι και τηλεφώνησε και στην αστυνομία. Έφτασε στη σκηνή μαζί με την αστυνομία και η πεθερά του έτρεξε προς το μέρος του για να τον ηρεμήσει. Ανέφερε δε ότι ο ίδιος δεν χειρονόμησε προς τους παραπονουμένους ούτε τους ανέφερε τίποτε. Η κατηγορούμενη 2, στη δική της ανόμωτη δήλωση, ανέφερε μεταξύ άλλων ότι την επίδικη ημέρα περί ώρα 7:20 π.μ. ο σύζυγος της, κατηγορούμενος 1, της ζήτησε να μείνει στο σπίτι γιατί οι παραπονούμενοι είχαν βγει έξω από την κατοικία τους και της φώναζαν. Περί τις 7:40π.μ. ο σύζυγος της έφυγε για να πάρει την κόρη τους στο σχολείο και η ίδια τηλεφώνησε στη μητέρα της να έρθει. Μετά από λίγη ώρα αντιλήφθηκε ότι η μητέρα της είχε φτάσει και βγήκε έξω. Η μητέρα της διαπληκτιζόταν με τον Κώστα Νικολάου ο οποίος την έσπρωξε προς τα πίσω με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος. Η ίδια επενέβη και η Μαργαρίτα Νικολάου και ο σύζυγος της την έπιασαν από τα χέρια για να την εμποδίζουν να τηλεφωνήσει στην αστυνομία. Όταν την άφησαν τηλεφώνησε στο σύζυγο της ο οποίος της είπε ότι ερχόταν στο μέρος και είχε ειδοποιήσει και την αστυνομία. Παρέμειναν όλοι στο μέρος μέχρι που ήρθε η αστυνομία και ο σύζυγος της, οπόταν οι αστυνομικοί έστειλαν τον κάθε εμπλεκόμενο στο σπίτι του και προσπάθησαν να τον ηρεμήσουν. Τέλος, η κατηγορούμενη 3 στη δική της ανόμωτη δήλωση ανέφερε μεταξύ άλλων ότι την επίδικη μέρα περί τις 8:10 π.μ. έφτασε στην οικία της κόρης της, κατηγορούμενης 2, η οποία την είχε ενημερώσει ενωρίτερα ότι οι παραπονούμενοι την έβριζαν στο δρόμο έξω από τα σπίτια τους. Όταν έφτασε και ενώ προσπαθούσε να ενημερωθεί για το τι συνέβαινε, ο Κώστας Νικολάου της έδωσε γροθιά στο στομάχι με αποτέλεσμα να πέσει και να κτυπήσει το κεφάλι της στην άσφαλτο. Η κατηγορούμενη 2 προσπάθησε να επέμβει για να τον εμποδίσει να την ξαναχτυπήσει και τότε οι παραπονούμενοι της επιτέθηκαν, την κρατούσαν από τα χέρια και την έσπρωχναν με σκοπό να την εμποδίζουν από το να τηλεφωνήσει στην αστυνομία. Τελικά ενημέρωσε η ίδια τηλεφωνικώς την αστυνομία και τον κατηγορούμενο 1 που κατέφθασαν στη σκηνή. Όπως ανέφερα και πιο πάνω, πέραν από τις ανόμωτες δηλώσεις των κατηγορουμένων κατέθεσαν στο Δικαστήριο ως μάρτυρες υπεράσπισης η κα Χαριτίνη Σαρρή (ΜΥ1) και ο Αστ. 2644 Λ. Μολέσκη (ΜΥ2). Σύμφωνα με την ΜΥ1, διαμένει στην ίδια γειτονιά και το σπίτι της είναι δίπλα από το σπίτι των παραπονούμενων και απέναντι από το σπίτι των κατηγορούμενων 1 και
12. Κατά την κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι την επίδικη μέρα περί ώρα 7:15 π.μ. και ενώ ήταν στο σπίτι της άκουσε την Μαργαρίτα Νικολάου να βρίζει την κατηγορούμενη 2 καθώς και τις δύο κόρες της με αφορμή κάποια σχόλια που είχαν αναρτηθεί στο facebook. Ακολούθως, περί ώρα 8:15 π.μ. και ενώ οι κόρες της είχαν φύγει από το σπίτι έφτασε η κατηγορούμενη 3 και οι δύο τους ξεκίνησαν να μιλούν. Τότε ο Κώστας Νικολάου πλησίασε την κατηγορούμενη 3 και την έσπρωχνε με τα δύο του χέρια στην κοιλιά με αποτέλεσμα να πέσει στην άσφαλτο. Ακολούθως η Μαργαρίτα Νικολάου επιτέθηκε στην κατηγορούμενη 2 και της άρπαξε τα χέρια βρίζοντας την. Την κατηγορούμενη 2 άρπαξε από τα χέρια και ο Κώστας Νικολάου ενώ στη συνέχεια έφτασε στη σκηνή η αστυνομία. Κατά την αντεξέταση της, τέθηκε στην Μ.Υ.1 ότι μεταξύ της ιδίας και των θυγατέρων της από τη μια και της Μαργαρίτας και του Κώστα Νικολάου από την άλλη από την άλλη υπήρχαν και υπάρχουν διαφορές και ότι ο λόγος είναι συμπεριφορές και σχόλια τους που οι παραπονούμενοι εκλαμβάνουν ως ρατσιστικά. Η ΜΥ1 δεν αρνήθηκε ότι υπάρχουν αυτές οι διαφορές ενώ δεν αρνήθηκε επίσης ότι σε σχέση με αυτές έγιναν διάφορες καταγγελίες στην αστυνομία και εκκρεμούσαν υποθέσεις στο Δικαστήριο, υποστήριξε όμως ότι η συμπεριφορά της ιδίας και των θυγατέρων της ήταν εντελώς αθώα. Δέχτηκε επίσης ότι την επίδικη ημέρα περί 7:15 π.μ. η Μαργαρίτα Νικολάου είχε βγει στο δρόμο φωνάζοντας και βρίζοντας και τις δύο θυγατέρες της ΜΥ1 με αφορμή κάποιες αναρτήσεις στο facebook που θεώρησε ότι ήταν ρατσιστικού περιεχομένου. Της τέθηκε ακολούθως ότι η αναφορές της στα γεγονότα δεν ήταν ειλικρινής και ειδικότερα αμφισβητήθηκε η αναφορά της ότι οι παραπονούμενοι κρατούσαν από τα χέρια σταυρωτά την κατηγορούμενη
13. Της τέθηκε σχετικά ότι ο τρόπος με τον οποίο περιέγραψε στην κατάθεση της ότι έγινε αυτό δεν μπορούσε να σταθεί στη βάσανο της λογικής αφού υποστήριξε ότι στέκονταν μπροστά της, της κρατούσαν τα χέρια σταυρωτά και την έσπρωχναν. Η ΜΥ1 τότε υποστήριξε ότι ο Κώστας Νικολάου στεκόταν πίσω από την κατηγορούμενη 2 και της κρατούσε τα χέρια σταυρωτά. Δεύτερος μάρτυρας υπεράσπισης ήταν ο Αστ. 2644 Λ. Μολέσκη (ΜΥ2). Ο ΜΥ2 ανέφερε ότι την επίδικη ημέρα και περί ώρα 7:25 π.μ. είχε υποβληθεί παράπονο από την κατηγορούμενη 2 ότι την εξύβριζαν οι παραπονούμενοι. Ακολούθως και περί ώρα 8:20 π.μ. έλαβε τηλεφώνημα από τον κατηγορούμενο 1 ότι η σύζυγος και η πεθερά του διαπληκτίζονταν με τους παραπονουμένους. Μετέβηκε στη σκηνή όπου συνάντησε όλους τους εμπλεκόμενους και αποκαταστάθηκε η τάξη. Την ίδια ώρα έφτασε στη σκηνή και ο κατηγορούμενος
14. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι οι διαπιστώσεις του σε σχέση με τα όσα έλαβαν χώρα βασίζονται στα όσα του ανέφεραν οι εμπλεκόμενοι. Διευκρίνισε ότι όταν έφτασε ο ίδιος στην σκηνή και κατέβηκε και πλησίαζε το χώρο πρόσεξε και τον κατηγορούμενο 3 που πλησίαζε επίσης τα άτομα που διαπληκτίζονταν. Κατά την αξιολόγηση των μαρτύρων, έχω κατά νου τη σημασία που πρέπει να αποδοθεί στο περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, την ποιότητα της, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων που έδιναν - τόσο κατά την κυρίως εξέταση αλλά και κατά την αντεξέταση τους. Έλαβα περαιτέρω υπόψη την λογικοφάνεια και αληθοφάνεια των θέσεων τους, την ύπαρξη υπερβολών ή ουσιωδών αντιφάσεων στη μαρτυρία τους καθώς και την ύπαρξη οποιουδήποτε προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψης. Έχω επίσης κατά νου ότι η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα είναι ατομική αλλά η μαρτυρία δεν πρέπει να αξιολογείται μικροσκοπικά ή αποσπασματικά αλλά και ως σύνολο, στη βάση μιας ενιαίας λογικής προσέγγισης[1]. Πέραν από την ατομική κρίση αναφορικά με την αξιοπιστία του κάθε μάρτυρα, έχω αντιπαραβάλει και διερευνήσει την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, συνεκτιμώντας την στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε κατά τη δίκη[2]. Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, συνυπολογίζω ότι τα γεγονότα έλαβαν χώρα σε καθεστώς έντασης και αντιπαράθεσης. Υπό αυτές τις συνθήκες, και με δεδομένη τη μεγάλη συναισθηματική φόρτιση όλων των εμπλεκομένων, όπως διαφαίνεται από το σύνολο της μαρτυρίας, είναι - θεωρώ - αναμενόμενο ότι η αντίληψη του κάθε μάρτυρα για τα γεγονότα ενδεχομένως να μην είναι απόλυτα ξεκάθαρη ή ψύχραιμη. Λαμβάνω υπόψη ότι τα έντονα συναισθήματα των εμπλεκομένων ενδεχομένως να στρέβλωσαν μέχρι ενός βαθμού την αντίληψη τους αναφορικά με τη χρονική σειρά, ή επακριβή αποτύπωση των γεγονότων. Επομένως, θεωρώ ότι είναι λογικό να υπάρχουν μικροδιαφορές μεταξύ τους σε σχέση με το χρόνο ή άλλες λεπτομέρειες του τι συνέβη, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι υπήρχε συνειδητή προσπάθεια παραποίησης των όσων έλαβαν χώρα. Επιπρόσθετα, σημειώνω ότι σημαντικό μέρος της αντεξέτασης των παραπονούμενων επικεντρώθηκε στην ποινική υπόθεση 5987/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας η οποία αφορά το ίδιο επίδικο περιστατικό στην οποία κατηγορούμενοι είναι οι εδώ παραπονούμενοι και παραπονούμενοι είναι οι κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση. Η υπόθεση εκείνη αφορά, μεταξύ άλλων, αδικήματα επίθεσης με πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης και δημόσιας εξύβρισης. Δεν πρόκειται να προβώ σε λεπτομερή ανάλυση του μέρους εκείνου της μαρτυρίας ούτε και να καταλήξω και να διατυπώσω συμπεράσματα σε σχέση με ενέργειες των εδώ παραπονούμενων. Αυτό θα είναι αντικείμενο εξέτασης από το Δικαστήριο το οποίο θα εκδικάσει εκείνη την ποινική υπόθεση. Η δική μου εξέταση σε σχέση με τα γεγονότα θα επικεντρωθεί στις ενέργειες των κατηγορουμένων στην παρούσα υπόθεση. Οι δε ενέργειες των εδώ παραπονουμένων με ενδιαφέρουν μόνο στο βαθμό και για τους σκοπούς που αφορούν και είναι σχετικοί με τα υπό εκδίκαση αδικήματα. Ξεκινώντας από τους ΜΚ1 και ΜΚ2, σαν γενικό σχόλιο, πρέπει να πω ότι ήταν έκδηλο από τη μαρτυρία τους ότι υπάρχουν έντονα αρνητικά συναισθήματα προς τους κατηγορούμενους. Διαφάνηκε εξ άλλου ότι έχουν μεταξύ τους πολλές διαφορές. Παρά το γεγονός αυτό, θεωρώ ότι ο ΜΚ1 ήταν γενικά αξιόπιστος μάρτυρας. Διέκρινα από τη μαρτυρία του μια προσπάθεια να υποβαθμίσει τη δική του συμμετοχή και εμπλοκή στα γεγονότα για να παρουσιάσει με πιο «αθώο» τρόπο τις δικές του ενέργειες. Παρά το γεγονός αυτό όμως, θεωρώ ότι είπε την αλήθεια σε σχέση με τις ενέργειες των κατηγορούμενων κατά τη διάρκεια του επίδικου επεισοδίου. Επομένως, αυτό το μέρος της μαρτυρίας του γίνεται αποδεκτό, παρά το ότι αντιμετωπίζω με επιφυλακτικότητα και δυσπιστία τον τρόπο με τον οποίο παρουσίασε τον εαυτό του μόνο ως «θύμα» των γεγονότων που διαδραματίστηκαν μεταξύ των κατηγορούμενων 2 και 3 και της συζύγου του αλλά και τον τρόπο που παρουσίασε τον εαυτό του ως ουσιαστικά αμέτοχο και παθητικό στους διαπληκτισμούς και αλληλοεξύβριση που επεσυνέβησαν. Η ΜΚ2 επίσης ήταν σε γενικές γραμμές αξιόπιστη. Θεωρώ ότι ήταν ειλικρινής και αποδέχομαι τη μαρτυρία της σε σχέση με τις προκλήσεις που είχε αντιληφθεί ότι δεχόταν από την κατηγορούμενη 2 αλλά και σε σχέση με τις ενέργειες και πράξεις των κατηγορούμενων. Θεωρώ όμως ότι, όπως και ο Μ.Κ.1, προσπάθησε να αποφύγει να εμπλέξει τον εαυτό της και τον σύζυγο της στους διαπληκτισμούς και αλληλοεξυβρίσεις και να «υποβαθμίσει» μέχρι ενός σημείου την εμπλοκή τους και την ευθύνη τους για τα όσα συνέβησαν. Όμως, κρίνω ότι αυτό δεν καθιστά την μαρτυρία της αναξιόπιστη στην ολότητα της. Τέλος σημειώνω ότι η εξήγηση της αναφορικά με τις διορθώσεις στις οποίες προέβη στην κατάθεση της κατά τη μαρτυρία της ήταν λογική και την αποδέχομαι. Σε σχέση με τον ΜΚ3, θεωρώ ότι ήταν μάρτυρας ανεξάρτητος και αμερόληπτος και αποδέχομαι το σύνολο της μαρτυρίας του ως αξιόπιστο και αληθινό. Στρέφομαι στους κατηγορούμενους, οι οποίο προέβησαν σε ανόμωτες δηλώσεις. Πρόκειται σαφώς για δικαίωμα κάθε κατηγορούμενου να επιλέξει να προβεί σε δήλωση χωρίς όρκο. Δεν παραβλέπω όμως ότι μια ανόμωτη δήλωση δεν εξισώνεται με μαρτυρία[3] και, όπως επισημάνθηκε από το Εφετείου στην πρόσφατη απόφαση Σάββα Θεοχάρους & Υιός Λτδ ν Χρίστου Ορφανίδη, Ποινικές Εφέσεις 102/2014 και 115/2015, ημερομηνίας 23.10.2015, η αξία της είναι πειστική και όχι αποδεικτική. Σαφώς δε, δεν μπορεί μέσω μιας ανόμωτης δήλωσης να αντικρουστεί ή να ανατραπεί μαρτυρία η οποία έχει κριθεί ως αξιόπιστη. Στρέφομαι στην ΜΥ1, η οποία θεωρώ ότι δεν ήταν ειλικρινής προς το Δικαστήριο σε σχέση με την εμπλοκή των κατηγορούμενων στα επίδικα γεγονότα. Παρά το ότι διακρίνω ότι υπήρχαν στοιχεία αλήθειας στη μαρτυρία της, το ουσιαστικό μέρος της μαρτυρίας της σε σχέση με την παρούσα υπόθεση αφορούσε τις ενέργειες και πράξεις των κατηγορούμενων. Σε αυτό το μέρος της μαρτυρίας της, θεωρώ ότι δεν είπε την αλήθεια και ότι προσπάθησε συνειδητά να αποκρύψει μέρος των όσων έπραξαν και είπαν οι κατηγορούμενοι κατά την εξέλιξη του επεισοδίου προς τους παραπονούμενους. Δεν μου διαφεύγει ότι είχε διαφορές που προηγούνταν του επίδικου περιστατικού με τους παραπονούμενους οι οποίοι απέδιδαν σε εκείνη και τις κόρες της ρατσιστικές συμπεριφορές. Έγιναν μάλιστα και σχετικές καταγγελίες στην αστυνομία για το θέμα. Δεν μου διαφεύγει επίσης ότι κατά την επίδικη ημέρα και περί ώρα 7:20 π.μ. σύμφωνα με την ίδια την ΜΥ1 οι παραπονούμενοι ύβριζαν και τις δύο θυγατέρες της εκτός από την κατηγορούμενη
15. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΥ2 - τον οποίο θεωρώ ως απολύτως αξιόπιστο για τους λόγους που εξηγώ πιο κάτω - μια εκ των θυγατέρων της ΜΥ1 είχε προβεί σε γραπτή καταγγελία στην αστυνομία για δημόσια εξύβριση εναντίον της Μαργαρίτας Νικολάου σε σχέση με το επίδικο περιστατικό. Με αυτά τα δεδομένα, θεωρώ ότι θα ήταν ακροσφαλές να βασιστώ στη μαρτυρία της ΜΥ1 για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Τέλος, ο ΜΥ2 ήταν θεωρώ μάρτυρας αξιόπιστος, ανεξάρτητος και αμερόληπτος και αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της. Στη βάση της αξιολόγησης της μαρτυρίας, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Σημειώνω ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας - και ειδικότερα με δεδομένο το ότι η μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ2 δεν έγινε αποδεκτή στο σύνολο της - τα πιο κάτω δεν αποτυπώνουν στο σύνολο τους όλα όσα έλαβαν χώρα κατά τον επίδικο χρόνο. Συνιστούν μόνο μια αποτύπωση εκείνων των γεγονότων για τα οποία η μαρτυρία, στο βαθμό που κρίθηκε αξιόπιστη, μου επιτρέπει να καταλήξω με βεβαιότητα: (α) Μεταξύ των παραπονούμενοι, των κατηγορούμενων, της ΜΥ1 και των θυγατέρων της ΜΥ1 υπήρχαν διαφορές πριν από το επίδικο περιστατικό. Αιτία των διαφορών αυτών ήταν συμπεριφορές των κατηγορούμενων, και ειδικότερα της κατηγορούμενης 2, καθώς και της ΜΥ2 και των θυγατέρων της, που οι παραπονούμενοι εκλάμβαναν ως ρατσιστικές και υβριστικές προς την οικογένεια τους. (β) Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι σύζυγοι και διαμένουν σε σπίτι το οποίο είναι στην ίδια οδό και γειτονιά με το σπίτι των παραπονούμενων που επίσης είναι σύζυγοι. Η κατηγορούμενη 3 είναι μητέρα της κατηγορούμενης
16. (γ) Στις 2.11.2012 και περί ώρα 7:30 π.μ. η Μαργαρίτα Νικολάου βγήκε από το σπίτι της και φώναξε στην κατηγορούμενη 2 να βγει έξω από το δικό της σπίτι. Ήταν θυμωμένη μαζί της καθώς και με τις δύο θυγατέρες της ΜΥ1, γιατί θεωρούσε ότι την είχαν προσβάλει με ρατσιστικό τρόπο με πρόσφατες αναρτήσεις τους στο facebook. (δ) Η Μαργαρίτα Νικολάου έβριζε την κατηγορούμενη 2 και της φώναζε ήθελε να βγει έξω για να λογοδοτήσει. Η κατηγορούμενη 2 δεν βγήκε από το σπίτι της και επικοινώνησε με την αστυνομία αναφέροντας τι συνέβαινε. (ε) Την ίδια ημέρα και περί ώρα 8:00 π.μ. ο Κώστας Νικολάου βρισκόταν στη βεράντα στο μπροστινό μέρος του σπιτιού του. Εκείνη την ώρα κατέφτασε στην οδό η κατηγορούμενη 3 την οποία η κατηγορούμενη 2 είχε ενημερώσει τηλεφωνικώς για όσα προηγήθηκαν. (στ) Η κατηγορούμενη 3 κατευθύνθηκε προς τον Κώστα Νικολάου ο οποίος εξήλθε από την αυλή του στον δρόμο. (ζ) Μαζί με τον Κώστα Νικολάου βγήκε από το σπίτι της και η Μαργαρίτα Νικολάου και τους πλησίασε. Οι τρεις τους άρχισαν να διαπληκτίζονται και τους άκουσε η κατηγορούμενη 2 η οποία επίσης βγήκε από το σπίτι της και τους πλησίασε. (η) Κατά τη διάρκεια του διαπληκτισμού τους, η κατηγορούμενη 2 έσπρωξε την Μαργαρίτα Νικολάου την κοιλιά. Η Μαργαρίτα Νικολάου είχε σχετικά πρόσφατα υποβληθεί σε καισαρική τομή και αντιμετώπιζε πρόβλημα στην κοιλιακή χώρα. Το σπρώξιμο της προκάλεσε πόνο. (θ) Η Μαργαρίτα Νικολάου έπιασε την κατηγορούμενη 2 από τα χέρια και σε κάποιο στάδιο η κατηγορούμενη 3 κινήθηκε προς το μέρος τους αποκαλώντας την Μαργαρίτα Νικολάου «πουτάνα». Ο Κώστας Νικολάου άκουσε τη φράση, πλησίασε και απώθησε την κατηγορούμενη 3 για να την εμποδίσει να πλησιάσει τη Μαργαρίτα Νικολάου. (ι) Σε απροσδιόριστο χρόνο, ενώ ήταν στο δρόμο όλοι οι προαναφερόμενοι, εξήλθε από την οικία της που βρισκόταν επίσης στην ίδια οδό και η ΜΥ
17. (ια) Η κατηγορούμενη 3 ενημέρωσε τηλεφωνικώς τον κατηγορούμενο 1 για τα όσα έλαβαν χώρα. Ο κατηγορούμενος 1, που εν τω μεταξύ δεν βρισκόταν στο σπίτι του, ειδοποίησε την αστυνομία και ξεκίνησε και ο ίδιος για το σπίτι. (ιβ) Ο κατηγορούμενος 1 έφτασε με το αυτοκίνητο του στη σκηνή, πάρκαρε σε παρακείμενο οικόπεδο, κατέβηκε και ξεκίνησε να πλησιάζει τους εμπλεκόμενους οι οποίοι στο μεταξύ συνέχιζαν να διαπληκτίζονται. (ιγ) Την ίδια ώρα έφτασε στη σκηνή η αστυνομία και ο ΜΥ2 άφησε το όχημα του στην αρχή της οδού, κατέβηκε και ξεκίνησε επίσης να πλησιάσει τους εμπλεκόμενους. (ιδ) Ενώ ο κατηγορούμενος 1 πλησίαζε θυμωμένος, πήγε προς αυτόν η κατηγορούμενη 3 και προσπάθησε να εμποδίσει συμπλοκή του με τους παραπονούμενους. (ιε) Όταν ο κατηγορούμενος 1 πλησίασε αρκετά, έσυρε τον δείκτη του ενός χεριού του οριζόντια στο λαιμό του και ταυτόχρονα είπε χαμηλόφωνα στον Κώστα Νικολάου την φράση «θα σε σκοτώσω». Την κίνηση του είδαν ο Κώστας Νικολάου και η Μαργαρίτα Νικολάου οι οποίοι επίσης τον άκουσαν να λέει τη συγκεκριμένη φράση. (ιστ) Στο μεταξύ έφτασε κοντά στους παρευρισκόμενους και ο ΜΥ2 ο οποίος έστειλε τους εμπλεκόμενους στα σπίτια τους. (ιζ) Η Μαργαρίτα Νικολάου μετέβη στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας περί ώρα 9:06 π.μ. όπου έλαβαν χώρα τα όσα κατέθεσε ο ΜΚ
18. (ιη) Σε κατοπινό στάδιο ο ΜΥ2 έλαβε καταθέσεις από όλους τους εμπλεκόμενους. Με δεδομένα τα πιο πάνω ευρήματα αναφορικά με τα γεγονότα, στρέφομαι να εξετάσω εάν τα γεγονότα αυτά στοιχειοθετούν τις κατηγορίες που αποδίδονται σε κάθε κατηγορούμενο. Σαφώς το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής η οποία οφείλει να το αποσείσει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Όπως ανέφερα στην αρχή της απόφασης μου, ο κατηγορούμενος 1 κατηγορείται ότι απείλησε τον Κώστα Νικολάου προκαλώντας του τρόμο, ότι με παράνομη πράξη θα του κάνει κακό με τη φράση «θα σε σκοτώσω», κατά παράβαση του άρθρου 91 Α του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
19. Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη διάταξη: «91Α. Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκημα ....» Από το λεκτικό της πιο εν λόγω διάταξης διαφαίνεται ότι για να αποδειχθεί η διάπραξη του αδικήματος πρέπει να αποδειχθούν τα ακόλουθα συστατικά στοιχεία: (α) το κατηγορούμενο πρόσωπο πρέπει να απειλήσει το παραπονούμενο πρόσωπο, (β) με βία ή με άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, (γ) και ως αποτέλεσμα να προκαλέσει στον παραπονούμενο τρόμο ή ανησυχία. Όπως καταγράφω στα ευρήματα μου σε σχέση με τα γεγονότα, κατά το επίδικο περιστατικό ο κατηγορούμενος 1 είπε στον παραπονούμενο Κώστα Νικολάου τη φράση «θα σε σκοτώσω» και την ίδια ώρα μετακίνησε το δάκτυλο του κατά μήκος του λαιμού του. Κρίνω ότι οι ενέργειες αυτές του κατηγορούμενου 1 συνιστούσαν απειλή διότι δημιούργησαν εξ αντικειμένου τη δυνατότητα εκφοβισμού του παραπονούμενου Κώστα Νικολάου[4]. Επιπρόσθετα, τόσο η εκστόμιση της συγκεκριμένης φράσης όσο και η χειρονομία του κατηγορούμενου 1 που τη συνόδευε έγιναν με πρόθεση να προκαλέσουν τον εκφοβισμό του παραπονούμενου. Αποτελεί επίσης εύρημα ότι ως αποτέλεσμα προκλήθηκε τρόμος στον παραπονούμενο. Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι στοιχειοθετείται η διάπραξη του αδικήματος από τον κατηγορούμενο
20. Η κατηγορούμενη 2 κατηγορείται για κοινή επίθεση εναντίον της Μαργαρίτας Νικολάου κατά παράβαση του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
21. Η εν λόγω διάταξη προνοεί ότι: «
22. Όποιος επιτίθεται εναντίον άλλου παράνομα, είναι ένοχος πλημμελήματος ....» Σύμφωνα με τη νομολογία το αδίκημα διαπράττεται όταν το κατηγορούμενο πρόσωπο διενεργεί οποιαδήποτε πράξη με πρόθεση ή με απερισκεψία (recklessly) για να προκαλέσει και προκαλεί στον παραπονούμενο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση βία εναντίον του χωρίς νόμιμο έρεισμα[5]. Στην προκειμένη περίπτωση, συνιστά εύρημα του Δικαστηρίου ότι η κατηγορούμενη 2 έσπρωξε με τα χέρια της στην κοιλιά την Μαργαρίτα Νικολάου. Θεωρώ ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες διενεργήθηκε η συγκεκριμένη πράξη από την κατηγορουμένη 2 δεικνύουν πρόθεση από μέρους της να προκαλέσει με αυτήν φόβο στην παραπονούμενη ότι θα ασκήσει άμεση βία εναντίον της ή, κατ' ελάχιστον, δεικνύουν απερισκεψία από μέρους της ότι θα προκαλέσει την συγκεκριμένη εντύπωση στην παραπονούμενη. Επιπρόσθετα, δεν διακρίνω κανένα νόμιμο έρεισμα για τη συγκεκριμένη πράξη της κατηγορούμενης
23. Με αυτά τα δεδομένα, καταλήγω ότι στοιχειοθετείται η διάπραξη του αδικήματος από την κατηγορούμενη
24. Τέλος, η κατηγορούμενη 3 κατηγορείται ότι εξύβρισε σε δημόσιο μέρος τη Μαργαρίτα Νικολάου με τη λέξη «πουτάνα» με τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση. Σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154: «
25. Όποιος, σε δημόσιο χώρο .... εξυβρίζει άλλο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση, είναι ένοχος πλημμελήματος ....» Επανέρχομαι στα ευρήματα του Δικαστηρίου αναφορικά με τα γεγονότα, από τα οποία διαφαίνεται ότι το επίδικο περιστατικό συνέβη σε δημόσιο χώρο δηλαδή σε δημόσιο δρόμο[6], ότι η κατηγορούμενη 3 απεύθυνε προς την Μαργαρίτα Νικολάου τη λέξη «πουτάνα» και ότι τη λέξη αυτή άκουσε εκτός από την Μαργαρίτα Νικολάου και ο Κώστας Νικολάου. Αποδίδοντας στη συγκεκριμένη λέξη το σύνηθες νόημα της και συνυπολογίζοντας τις συνθήκες υπό τις οποίες εκστομίστηκε, αντικειμενικά κρίνω ότι δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί υβριστική[7]. Επιπρόσθετα, κρίνω ότι η χρήση της συγκεκριμένης λέξης αντικειμενικά μπορούσε να προκαλέσει τον μέσο συνετό άνθρωπο να αντιδράσει επιθετικά[8]. Στην προκειμένη δε περίπτωση, αν και αυτό δεν θα ήταν απαραίτητο για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος, τα γεγονότα συντείνουν στο ότι η Μαργαρίτα Νικολάου πράγματι προκλήθηκε και να αντιδράσει επιθετικά. Με αυτά τα δεδομένα, καταλήγω ότι στοιχειοθετείται η διάπραξη του συγκεκριμένου αδικήματος από την κατηγορούμενη
26. Στη βάση των πιο πάνω, και για τους λόγους που έχω εξηγήσει καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή, με αποδεκτή, αξιόπιστη και ικανή μαρτυρία έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης και απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα αδικήματα που αποδίδει στον κάθε κατηγορούμενο. Έκαστος κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. ........... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Scott Graham Brierley v Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 101/11, ημερομηνίας 19.7.2012 [2] Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα