SUN SEA (SS) DEVELOPERS LTD κ.α. ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, Αρ. υπόθεσης: 4697/2014, 3/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:B15 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. υπόθεσης: 4697/2014
- SUN SEA (SS) DEVELOPERS LTD
- SUN FLOWER ESTATES LTD Παραπονούμενοι ν ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Κατηγορούμενος 3 Φεβρουαρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για παραπονούμενους: κ. Φούλιας δια Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής & Σια Για κατηγορούμενο: κ. Σταύρου δια Αντωνάκης Σωτηρίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μια κατηγορία που αφορά δωρεά ή μεταβίβασε προς όφελος τρίτου προσώπου περιουσιακών στοιχείων κατά παράβαση του άρθρου 3
(1)(α)(ι) του περί Καταδολίευσης των Εκ Δικαστικής Απόφασης Πιστωτών Νόμου 60(Ι)/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, στις 28.1.2013 μεταβίβαση στον Κώστα Γρηγορίου 10.000 μετοχές που κατείχε στην εταιρεία Α.Κ.Γ. Γρηγορίου Λτδ ενώ στις 9.11.2012 είχε εκδοθεί εναντίον του και υπέρ των παραπονούμενων απόφαση στην αγωγή 1612/2007 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας για ποσό €75.000 πλέον τόκους και έξοδα. Προς απόδειξη της υπόθεσης των παραπονούμενων κατέστη παραδεκτό γεγονός για σκοπούς της παρούσας ποινικής υπόθεσης η έκδοση της δικαστικής απόφασης στην πιο πάνω αναφερόμενη αγωγή. Κατέστη επίσης παραδεκτή η μεταβίβαση των μετοχών ως οι λεπτομέρειες της κατηγορίας προς τον Κώστα Γρηγορίου, υιό του κατηγορούμενου. Τέλος, έγινε παραδεκτό ότι οι παραπονούμενοι, στις 18.2.2014 καταχώρησαν στα πλαίσια της αγωγής 1612/2007, αίτηση για ακύρωση της μεταβίβασης των μετοχών και επανεγγραφή τους στο όνομα του κατηγορούμενου. Αντίγραφο της αίτησης και ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει κατατέθηκαν από κοινού και κατέστησαν Τεκμήριο
- Αντίγραφο της ένστασης που είχε καταχωρήσει ο κατηγορούμενος στην αίτηση εκείνη και της ένορκης δήλωσης που τη συνόδευε καθώς και αντίγραφο της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ημερομηνίας 12.12.2014 επί της αίτησης κατατέθηκαν επίσης από κοινού και κατέστησαν Τεκμήρια 2 και 3 αντίστοιχα. Σημειώνω ότι σύμφωνα με την αίτηση, Τεκμήριο 1, οι παραπονούμενοι ζητούσαν την έκδοση διατάγματος για την «ακύρωση της μεταβίβασης των μετοχών στην εταιρεία Α.Κ.Γ. Γρηγορίου Λτδ που μεταβίβασε ο [κατηγορούμενος] στον Κώστα Γρηγορίου. και επανεγγραφή στον [κατηγορούμενο]». Η δε ουσιαστική δικαιοδοτική βάση της αίτησης, Τεκμήριο 1, ήταν τα άρθρα 1-4 του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62 και τα άρθρα 91Α, 91Β και 91Γ του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
- Σημειώνω περαιτέρω ότι παρά την ένσταση που είχε εγείρει ο κατηγορούμενος, Τεκμήριο 2, στην έκδοση του πιο πάνω διατάγματος, το εκδικάζον Δικαστήριο αποφάσισε, Τεκμήριο 3, ότι ο κατηγορούμενος είχε προβεί σε δόλια μεταβίβαση των επίδικων μετοχών και εξέδωσε διάταγμα ακύρωσης της μεταβίβασης και επανεγγραφής τους στο όνομα του κατηγορούμενου. Η πλευρά των παραπονούμενων δεν προσκόμισε άλλη μαρτυρία και ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε στο παρόν στάδιο ότι το Δικαστήριο πρέπει να απαλλάξει τον κατηγορούμενο διότι η παρούσα διαδικασία προωθείται καταχρηστικά. Ειδικότερα, εισηγήθηκε ότι οι παραπονούμενοι με την αίτηση τους, Τεκμήριο 1, πέτυχαν την ακύρωση της μεταβίβασης των μετοχών και την επανεγγραφή τους στον κατηγορούμενο και ότι η διαδικασία της αίτησης εκείνης ήταν οιονεί ποινική αφού η δικαιοδοτική της βάση παρείχε στο εκδικάζον Δικαστήριο τη δυνατότητα επιβολής ποινής στον κατηγορούμενο. Επομένως, είναι η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης, ότι μέσω της παρούσας ποινικής υπόθεσης ο κατηγορούμενος βρίσκεται αντιμέτωπος με παρόμοιας φύσης διαδικασία η οποία αποσκοπεί στο ίδιο αποτέλεσμα, ήτοι την τιμωρία του και βρίσκεται για 2η φορά αντιμέτωπος με τον κίνδυνο καταδίκης. Ο συνήγορος των παραπονούμενων διαφώνησε υποστηρίζοντας ότι δεν συνιστά κατάχρηση διαδικασίας η παράλληλη προώθηση ποινικής και αστικής διαδικασίας και επισήμανε ότι με την αίτηση, Τεκμήριο 1, οι παραπονούμενοι δεν ζητούσαν την τιμωρία του κατηγορούμενου αλλά μόνο την ακύρωση της μεταβίβασης των μετοχών και την επανεγγραφή τους στο όνομα του κατηγορούμενου. Επισήμανε επίσης ότι η παρούσα υπόθεση αφορά αδίκημα του Ν. 60(Ι)/2008 και δεν εδράζεται στο Κεφ. 6, ως η αίτηση. Σαν γενική αρχή, όπου το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η δικαστική διαδικασία καταλήγει ή αποσκοπεί στην καταπίεση ή δυσμενή επηρεασμό ενός διάδικου με τρόπο που να συνιστά κατάχρηση, έχει σύμφυτη εξουσία αλλά και καθήκον να επέμβει και να καταστείλει την καταχρηστική πρακτική[1]. Η αρχή αυτή και η αντίστοιχη εξουσία και καθήκον του Δικαστηρίου διατυπώθηκαν και επιβεβαιώθηκαν επανειλημμένα στην Κυπριακή νομολογία η οποία ακολουθεί την προσέγγιση των Αγγλικών Δικαστηρίων[2]. Το τι συνιστά κατάχρηση διαδικασίας είναι ζήτημα πραγματικό και πρέπει να εξετάζεται και να αποφασίζεται σε συνάρτηση με όλα τα δεδομένα που περιβάλλουν μια συγκεκριμένη υπόθεση[3]. Το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη διαφόρους παράγοντες στην απόφαση του περιλαμβανομένων, χωρίς ο κατάλογος αυτός να είναι εξαντλητικός, τη διαγωγή των μερών, τις ενδεχόμενες επιπτώσεις από την ακολουθητέα διαδικασία στον κατηγορούμενο και τη συνταγματική επιταγή για διαφύλαξη του δικαιώματος ενός κατηγορούμενου σε δίκαιη δίκη. Δεν μου διαφεύγει ότι η εξουσία των δικαστηρίων για καταστολή καταχρηστικών διαδικασιών είναι τόσο δραστική που επιβάλλεται να ασκείται με ιδιαίτερη φειδώ. Αυτό διαφαίνεται από την προσέγγιση τόσο των Κυπριακών Δικαστηρίων όσο και των Αγγλικών, όπου ζητήματα κατάχρησης προσεγγίζονται με ιδιαίτερη προσοχή και περίσκεψη και με συνειδητή προσπάθεια από μέρους των Δικαστηρίων να αποφεύγεται - στο μέτρο του δυνατού - η κατάληξη σε συγκρουόμενες αποφάσεις σε υποθέσεις όπου τα πραγματικά δεδομένα προσομοιάζουν μεταξύ τους[4]. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, προχωρώ να εξετάσω το ζήτημα που εγέρθηκε στην παρούσα υπόθεση. Όπως ορθά επισήμανε ο συνήγορος των παραπονούμενων η παράλληλη προώθηση ποινικής και αστικής διαδικασίας όταν οι αντίστοιχες επιδιώξεις απορρέουν από τα ίδια γεγονότα, δεν συνιστά αφ εαυτής κατάχρηση διαδικασίας[5]. Αυτό διότι η επιδίωξη και το αποτέλεσμα της κάθε διαδικασίας είναι διακριτό. Στην δε πρώτη περίπτωση επιδιώκεται η τιμωρία του παραβάτη ενώ στην δεύτερη επιδιώκεται η απόδοση θεραπείας προς το πρόσωπο που έχει υποστεί ζημιά ή βλάβη συνεπεία της παραβατικής συμπεριφοράς. Στην παρούσα περίπτωση, το πραγματικό υπόβαθρο είναι κοινώς αποδεκτό, αποτυπώνεται στα παραδεκτά γεγονότα και τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί, το έχω ήδη αναφέρει και δεν θα το επαναλάβω. Παραμένει να αποφασιστεί εάν τα δεδομένα της παρούσας περίπτωσης είναι τέτοια που να δικαιολογούν τη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης περί κατάχρησης. Το αδίκημα με το οποίο είναι αντιμέτωπος ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση προκύπτει από το άρθρο 3
(1)(α)(ι) του Ν. 60 (Ι)/2008 που προνοεί ότι: 3.
(1)Οποιοσδήποτε εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους: (α) προβεί σε οποιαδήποτε: (i) δωρεά, μεταβίβαση ή επιβάρυνση προς όφελος τρίτου οποιουδήποτε περιουσιακού του στοιχείου.. εφόσον οι ενέργειες αυτές γίνονται με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης των εκ δικαστικής αποφάσεως χρεών του. είναι ένοχος ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται στις ποινές που προβλέπονται στο άρθρο 4.» Σύμφωνα δε με το άρθρο 4 του ιδίου νόμου, σε περίπτωση καταδίκης ο παραβάτης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης μέχρι 12 μήνες ή σε πρόστιμο μέχρι €5.000 ή και στις δύο ποινές. Όπως ανέφερα και πιο πάνω, η αίτηση, Τεκμήριο 1, είχε καταχωρηθεί και προωθηθεί μεταξύ άλλων στη βάση του άρθρου 91 Α και 91Β του Κεφ. 6 οι σχετικές πρόνοιες των οποίων προβλέπουν τα ακόλουθα: «91A.-
(1)Πράξεις καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτών συνιστούν, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες ενέργειες από ή εκ μέρους του εξ αποφάσεως οφειλέτη- (α) Οποιαδήποτε δωρεά, μεταβίβαση ή επιβάρυνση προς όφελος τρίτου οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη. εφόσον αυτές γίνονται με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης των εξ αποφάσεως χρεών του οφειλέτη.. 91Β.-
(1)Εξ αποφάσεως οφειλέτης ο οποίος προβαίνει σε οποιαδήποτε πράξη καταδολίευσης κατά την έννοια του άρθρου 91Α διαπράττει αδίκημα τιμωρούμενο με φυλάκιση δώδεκα μηνών ή με χρηματική ποινή χιλίων λιρών ή και με τις δύο αυτές ποινές, χωρίς επηρεασμό των εξουσιών του Δικαστηρίου προς έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος δυνάμει του παρόντος ή οποιουδήποτε άλλου νόμου.» Η διαδικασία του άρθρου 91 Α
(1)του Κεφ. 6 είναι οιονεί ποινική και αυτό αναγνωρίζεται και ρητά στο άρθρο 91 Β
(3)όπου γίνεται αναφορά σε «οποιαδήποτε ποινική διαδικασία για αδίκημα δυνάμει του εδαφίου
(1)». Σημειώνω επίσης ότι τόσο ο Ν. 60(Ι)/2008όσο και το άρθρο 91 του Κεφ. 6 δημιουργούν με παρόμοιο τρόπο τεκμήριο ενοχής σε ορισμένες περιπτώσεις καθώς και παρόμοιες υπερασπίσεις[6]. Για την στοιχειοθέτηση δε των αντίστοιχων αδικημάτων, το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει και να καταλήξει σε ευρήματα επί των ιδίων ζητημάτων και συστατικών στοιχείων. Με αυτό το δεδομένο, θεωρώ ότι υπάρχει σύμπτωση μεταξύ των επιδιώξεων μια ποινικής υπόθεσης που προωθείται στη βάση του Ν. 60(Ι)/2008 και μιας διαδικασίας - οιονεί ποινικής - η οποία προωθείται στη βάση των άρθρων 91 Α και 91 Β του Κεφ.
- Τόσο η μια όσο και η άλλη μπορούν ενδεχομένως να καταλήξουν, στην τιμωρία του προσώπου που προβαίνει σε μεταβίβαση περιουσιακών του στοιχείων με πρόθεση να καταδολιεύσει εξ αποφάσεως πιστωτή. Το γεγονός ότι με την αίτηση τους, Τεκμήριο 1, οι παραπονούμενοι δεν ζητούσαν ειδικά από το εκδικάζον Δικαστήριο την τιμωρία του κατηγορούμενου αλλά μόνο την ακύρωση της μεταβίβαση και επανεγγραφή των μετοχών, δεν αναιρεί τα πιο πάνω. Η νομική βάση της αίτησης παρείχε τη δυνατότητα στους αιτητές να προωθήσουν και την τιμωρία του κατηγορούμενου ενώ παρείχε τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να επιβάλει τις προβλεπόμενες ποινές σε περίπτωση καταδίκης. Το αποτέλεσμα που οι παραπονούμενοι επιδιώκουν μέσω της παρούσας ποινικής υπόθεσης είχαν κάθε δικαίωμα και δυνατότητα να το προωθήσουν και μέσω της αίτησης, Τεκμήριο
- Η επιλογή τους να μην το προωθήσουν οδήγησε στο να βρίσκεται η παρούσα υπόθεση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου από το οποίο ζητούν να εξετάσει τα ίδια γεγονότα, να αξιολογήσει την ίδια μαρτυρία, να καταλήξει σε συμπεράσματα σε σχέση με τα ίδια πραγματικά ζητήματα, να αναλύσει τις ίδιες νομικές αρχές, να διερευνήσει τα ίδια συστατικά στοιχεία του αδικήματος και τις ίδιες ενδεχόμενες υπερασπίσεις και να αποφασίσει τα ίδια θέματα. Όλα αυτά για να απολήξει δυνητικά η παρούσα διαδικασία, σε περίπτωση καταδικαστικής απόφασης, στο ίδιο αποτέλεσμα ήτοι στην τιμωρία του κατηγορούμενου στο οποίο θα μπορούσε να καταλήξει και η διαδικασία της αίτησης Τεκμήριο
- Η πολλαπλότητα αυτή δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί καταχρηστική της Δικαστικής διαδικασίας. Πέραν από την επανάληψη της δικαστικής διεργασίας που περιέγραψα πιο πάνω, ο τρόπος με τον οποίο επέλεξαν οι παραπονούμενοι να ενεργήσουν έχει ως αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος να καλείται κατ' ουσία να υπερασπιστεί τον εαυτό του για δεύτερη φορά σε σχέση με τα ίδια επίδικα θέματα. Αυτό συνθέτει, θεωρώ, ένα καθεστώς πραγμάτων που είναι καταπιεστικό για τον κατηγορούμενο. Ενόψει όλων των πιο πάνω, για τους λόγους που έχω εξηγήσει, καταλήγω ότι η παρούσα διαδικασία είναι καταχρηστική και ως τέτοια πρέπει να ανακοπεί. Παρά το ότι, από την αντικειμενική θεώρηση των παραδεκτών γεγονότων και των εγγράφων που έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια κρίνω ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, προέχει το καθήκον του Δικαστηρίου να διασφαλίσει την αποφυγή της καταπίεσης του κατηγορούμενου και την παρεμπόδιση και καταστολή της κατάχρησης της διαδικασίας. Συνακόλουθα, ασκώντας τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου, η παρούσα διαδικασία αναστέλλεται και ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. ............ Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Διευθυντης Φυλακών ν Περέλα Τζεννάρο
(1996)1 Α.Α.Δ. 217 [2] Χαραλαμπίδης ν Κωμοδρόμου
(2002)1 Α.Α.Δ. 522, Hunter v Chief Constable of West Midlands and another [1981]3 All E.R. 727, Walpole v Partridge and Wilson [1994]1 All E.R. 385, Director of Public Prosecutions v Humphrys
(1977)A.C. 1. [3] N.C.P. Diamonds Co. Ltd v Ιωαννίδη κ.α.
(2003)2 Α.Α.Δ. 162 [4] Ενδεικτικά Connelly v D.P.P.
(1964)2 All E.R. 401 [5] Χαραλαμπίδης ν Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 522 [6] Σχετικά τα άρθρα 3
(3)και 3
(4)του Ν. 60(Ι)/2008 και τα άρθρα 91 Α
(2)και 91 Β
(3)του Κεφ 6. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο