Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Ανδρέας Αριστείδου, Αρ. Υπόθεσης: 638/15, 15/1/2016

(5)ημέρες σε οποιοδήποτε Αστυνομικό Σταθμό επιθυμείτε, για να αποδείξετε ότι έχετε συμμορφωθεί με τις πρόνοιες της Νομοθεσίας. Σε τέτοια περίπτωση δεν θα ληφθούν οποιαδήποτε μέτρα εναντίον σας. Σε αντίθετη περίπτωση μη συμμόρφωσης σας θα καταγγελθείτε.» Ο κατηγορούμενος συμμορφώθηκε σε σχέση με την 4η πιο πάνω παράβαση στις 27/10/2014 και σε σχέση με τις άλλες τρεις παραβάσεις στις 29/10/2014. Λόγω της μη παρουσίασης του σε αστυνομικό Σταθμό μέχρι στις 27/10/2014 το μηχανογραφημένο σύστημα τροχαίων παραβάσεων προχώρησε σε αυτόματη έκδοση εξωδίκου για κάθε μια τις πιο πάνω παραβάσεις (1,2 και 3). Ως εκ λάθους τα εξώδικα δεν επιδόθηκαν στον κατηγορούμενο. Με την πάροδο της περιόδου του ενός μηνός συμπληρώθηκε φάκελος για ποινική δίωξη του κατηγορούμενου για κάθε μια από τις παραβάσεις 1, 2 και 3.» Ως παραδεκτό Τεκμήριο 1 κατατέθηκαν οι αστυνομικές προειδοποιήσεις που εκδόθηκαν από τον αστυνομικό, μάρτυρα 1 επί του κατηγορητηρίου, μία για κάθε μία εκ των τεσσάρων προαναφερθέντων παραβάσεων. Ως παραδεκτό Τεκμήριο 2, κατατέθηκε επιστολή ημερομηνίας 13/9/2011, που υπογράφεται από τον Αστυνόμο Α' Δ. Δημητρίου για Αρχηγό Αστυνομίας και απευθύνεται προς τους Αστυνομικούς Διευθυντές όλων των Επαρχιών και τον Αστυνομικό Διευθυντή Τμήματος Β', με τίτλο «Έναρξη Λειτουργίας Ηλεκτρονικού Συστήματος Έκδοσης και Διαχείρισης Παρατηρήσεων και Προειδοποιήσεων για Τροχαίες Παραβάσεις». Ως παραδεκτό Τεκμήριο 3, κατατέθηκε επιστολή ημερομηνίας 22/10/2013, που είναι παραδεκτό ότι αυτή ίσχυε κατά τον επίδικο χρόνο, η οποία υπογράφεται από τον Ανώτερο Υπαστυνόμο Δ. Δημητρίου για Αρχηγό Αστυνομίας και απευθύνεται προς τους Αστυνομικούς Διευθυντές όλων των Επαρχιών και τον Αστυνομικό Διευθυντή Τμήματος Β', με τίτλο «Επέκταση του Ηλεκτρονικού Συστήματος Έκδοσης και Διαχείρισης Παρατηρήσεων και Προειδοποιήσεων για Τροχαίες Παραβάσεις». Έγινε επίσης παραδεκτό ότι κατόπιν της επίδικης ημερομηνίας, έγινε τροποποίηση των οδηγιών στο παραδεκτό Τεκμήριο 3, χωρίς όμως να κατατεθεί ως μαρτυρία οποιοδήποτε έγγραφο προς τούτο, ώστε από τις 5 μέρες που δίδει η αστυνομική προειδοποίηση για συμμόρφωση εκάστου παραβάτη, να εξαιρούνται οι Κυριακές και οι δημόσιες αργίες. Συνακόλουθα έγινε και ανάλογη τροποποίηση στο μηχανογραφημένο σύστημα της αστυνομίας. Προκύπτει από τα παραδεκτά Τεκμήρια 2 και 3 ότι οι οδηγίες περί έκδοσης αστυνομικής προειδοποίησης δεν είναι δεσμευτικές. Εκδίδονται ό,που ο εκάστοτε αστυνομικός κρίνει αυτό κατάλληλο και για συγκεκριμένες παραβάσεις, που επίσης αναφέρονται στο παραδεκτό Τεκμήριο 3, οι οποίες συμπεριλαμβάνουν και τις παραβάσεις του κατηγορητηρίου. Αναφέρεται επίσης στο Τεκμήριο 3 ότι, η πρακτική της αστυνομικής προειδοποίησης «εντάσσεται στις προσπάθειες για αντιμετώπιση του τροχαίου προβλήματος, μέσω της καλύτερης κατανόησης από τους ίδιους τους παραβάτες, της ανάγκης για συμμόρφωση με τη Νομοθεσία, που διέπει την Τροχαία, με την έκδοση Παρατήρησης ή Προειδοποίησης, κατά την κρίση και στα πλαίσια της διακριτικής εξουσίας του μέλους της Αστυνομίας, δεδομένου ότι η καταγγελία δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Με αυτό τον τρόπο παρέχεται μια δεύτερη ευκαιρία στον παραβάτη για να συμμορφωθεί, σε σχέση με τροχαίες παραβάσεις που δεν είναι κατάφωρες.» (Υπογράμμιση στο πρωτότυπο) Οι οδηγίες προνοούν τη διαδικασία έκδοσης παρατήρησης και προειδοποίησης, και τις συνέπειες μη συμμόρφωσης σε αυτές. Καθορίζουν το λεκτικό της παρατήρησης και της προειδοποίησης, το οποίο συνάδει με το λεκτικό της προειδοποίησης στο παραδεκτό Τεκμήριο 1 και τα αδικήματα τα οποία επιδέχονται παρατήρησης και προειδοποίησης. Δίδονται σαφείς οδηγίες για τη διαδικασία έκδοσης αυτών και ρυθμίζονται θέματα τα οποία άπτονται ή ακολουθούν, χρονικά, της έκδοσης των. ΟΙ ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΘΕΣΕΙΣ Υποστηρίχθηκε από την Υπεράσπιση ότι, στη βάση του λεκτικού της αστυνομικής προειδοποίησης και του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, οι 5 μέρες που δόθηκαν στον Κατηγορούμενο για συμμόρφωση, δεν είναι 5 ημερολογιακές ημέρες, αλλά 5 καθαρές μέρες, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται Σάββατα, Κυριακές ή δημόσιες αργίες. Εάν, συνεχίζει η εισήγηση, ερμήνευε σωστά και έτσι η αστυνομία την προειδοποίηση που δόθηκε στον Κατηγορούμενο, ο Κατηγορούμενος που συμμορφώθηκε για όλες τις κατηγορίες μέχρι και τις 29/10/2014, δεν θα κατηγορείτο. Ότι δεν θα έπρεπε, εν πάση περιπτώσει, να κατηγορηθεί διότι η αστυνομία, με την έκδοση της προειδοποίησης αυτοδεσμεύτηκε ότι αν ο Κατηγορούμενος συμμορφωνόταν ως αυτή όριζε, δεν θα τον κατηγορούσαν. Επίσης, ότι η ποινική δίωξη δεν θα έπρεπε να είχε καταχωριστεί καθόλου, λόγω της μη επίδοσης στον Κατηγορούμενο εξωδίκου προστίμου για τα επίδικα αδικήματα, αποστερώντας του έτσι τη δυνατότητα να συμμορφωθεί, χωρίς την χρειαστεί να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο βάσει του παρόντος κατηγορητηρίου. Ήταν περαιτέρω, η θέση της Υπεράσπισης, ότι η ποινική δίωξη που καταχώρισε η αστυνομία κατόπιν της συμμόρφωσης του Κατηγορούμενου ήταν καταχρηστική και επομένως αυτή θα πρέπει να απορριφθεί και ο Κατηγορούμενος να απαλλαγεί. Επίσης, για τον επιπρόσθετο λόγο ότι, η αστυνομία κωλύεται δια εγγράφου και/ή δια συμπεριφοράς στην καταχώριση της παρούσας υπόθεσης. Ο κ. Αντωνίου, εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, ανέφερε σε απάντηση του πρώτου σκέλους των πιο πάνω, ότι ο περί Ερμηνείας Νόμος, Κεφ. 1, δεν εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση, διότι αφ΄ενός οι οδηγίες του Αρχηγού Αστυνομίας δεν αποτελούν πρωτογενή ή δευτερογενή νομοθεσία αλλά εσωτερικό έγγραφο/ εγκύκλιο προς τα μέλη της Αστυνομίας. Αφ΄ετέρου, διότι η αστυνομική προειδοποίηση που εκδίδεται βάσει των οδηγιών αυτών, δεν είναι «δημόσιο έγγραφο», ως ο περί Ερμηνείας Νόμος το ορίζει. Ως προς τη δεύτερη εισήγηση του κ. Γεωργίου, ο κ. Αντωνίου ανέφερε ότι είναι δικαίωμα και όχι υποχρέωση η έκδοση εξωδίκου βάσει του περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως 47(Ι)/1997, ως τροποποιήθηκε. Η μη έκδοση εξωδίκου, ουδόλως επηρεάζει την εγκυρότητα της παρούσας ποινικής δίωξης και του αξιόποινου των πράξεων του Κατηγορούμενου, αλλά δυνατόν να μπορεί να επιμετρηθεί από το Δικαστήριο σε κατοπινό στάδιο, κατά την επιμέτρηση της ποινής του Κατηγορούμενου, εφόσον αυτός βρεθεί ένοχος. Αρνήθηκε περαιτέρω ότι, η αστυνομία κωλύεται δια εγγράφου και/ή δια συμπεριφοράς στην καταχώριση της παρούσας υπόθεσης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ο περί Αστυνομίας Νόμος, Ν.73(Ι)/2004, στο άρθρο 12 προνοεί, μεταξύ άλλων: «12.-

(1)Η διοίκηση της Αστυνομίας σε όλο τον εδαφικό χώρο της Δημοκρατίας ανατίθεται στον Αρχηγό, ο οποίος για το σκοπό αυτό δύναται να εκδίδει αστυνομικές διαταγές.» Και στο άρθρο 2, μεταξύ άλλων: « "αστυνομική διαταγή" σημαίνει οποιαδήποτε διάταξη ή διαταγή που εκδίδεται από τον Αρχηγό για την ευταξία και τη χρηστή διοίκηση της Αστυνομίας και την καθοδήγηση των μελών της Αστυνομίας κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους·» Ο περί Ερμηνείας Νόμος, Κεφ. 1, στο βαθμό που ενδιαφέρει εδώ, προνοεί: «

1. "δημόσια αργία" σημαίνει οποιαδήποτε ημέρα η οποία με βάση τις διατάξεις Νόμου που ισχύει εκάστοτε κηρύσσεται ή ανακηρύσσεται ως δημόσια αργία. "δημόσιο έγγραφο" σημαίνει διάταγμα Υπουργικού Συμβουλίου, διάταγμα, διακήρυξη, κανονισμούς, κανόνες, διατάξεις, ειδοποίηση, ή μητρώο που έγινε, εκδόθηκε ή τηρήθηκε με βάση εξουσία Νόμου. "Ημέρες" σημαίνει καθαρές ημέρες. "Νόμος" σημαίνει οποιοδήποτε νομοθέτημα της αρμόδιας νομοθετικής εξουσίας της Δημοκρατίας αλλά δεν περιλαμβάνει Νόμο του Κοινοβουλίου που επεκτείνεται ρητά ή εξ υπακοής ή που εφαρμόζεται με Νόμο στη Δημοκρατία ούτε διάταγμα της Βασίλισσας εν Συμβουλίω, Βασιλικό Χάρτη ή Βασιλικά Ανοικτά Γράμματα.»
2. Στον υπολογισμό για τους σκοπούς Νόμου ή δημόσιου εγγράφου εκτός αν φαίνεται το αντίθετο- (α) περίοδος ημερών από το συμβάν γεγονότος ή την εκτέλεση πράξης ή πράγματος θεωρείται ότι εξαιρεί την ημέρα κατά την οποία το συμβάν λαμβάνει χώρα ή η πράξη ή το πράγμα γίνεται· (β) αν η τελευταία ημέρα της περιόδου είναι Κυριακή ή δημόσια αργία (οι οποίες ημέρες αναφέρονται στο άρθρο αυτό ως "εξαιρούμενες ημέρες") η περίοδος θα περιλαμβάνει την επόμενη ημέρα η οποία δεν είναι εξαιρούμενη ημέρα· (γ) όταν πράξη ή διαδικασία διατάσσεται ή επιτρέπεται να γίνει ή να λάβη χώρα σε ορισμένη ημέρα, τότε αν η ημέρα εκείνη είναι εξαιρούμενη ημέρα, η πράξη ή διαδικασία θα θεωρείται ότι έγινε ή έλαβε χώρα σε ορθό χρόνο αν γίνει ή λάβει χώρα την επόμενη ημέρα μετά, η οποία δεν είναι εξαιρούμενη ημέρα· (δ) όταν πράξη ή διαδικασία διατάττεται ή επιτρέπεται να γίνει ή να λάβει χώρα εντός χρόνου ο οποίος δεν υπερβαίνει έξι ημέρες, εξαιρούμενες ημέρες δεν θα καταχωρούνται στον υπολογισμό του χρόνου.» (Υπογραμμίσεις του παρόντος Δικαστηρίου) Στην The Attorney-General of the Republic v. Panayiotides

(1983)2 C.L.R. 253 κρίθηκε ότι το Δικαστήριο μπορούσε να λάβει δικαστική γνώση ειδοποίησης που είχε εκδοθεί δυνάμει του Καν. 55

(1)των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών, γιατί η ειδοποίηση αποτελούσε «δημόσιο έγγραφο» ("public instrument"), εντός της έννοιας του αρ. 7 του Κεφ. 1 το οποίο - δημόσιο έγγραφο - περιλάμβανε και την ειδοποίηση. Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Λάμπρου Χαριλάου και άλλων

(2004)2 ΑΑΔ 479, ο ετήσιος κατάλογος που περιελάμβανε κινηματογραφικά έργα, των οποίων η εμπορική εκμετάλλευση, με την μορφή πώλησης ή ενοικίασης των για ιδιωτική χρήση, απαγορεύετο και ο οποίος δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, κρίθηκε ως «δημόσιο έγγραφο». Το Πρωτόδικο Δικαστήριο όφειλε, επομένως, στη βάση του άρθρου 7, του Κεφ. 1, να λάβει δικαστική γνώση αυτού. Κρίθηκε, από το Ανώτατο Δικαστήριο, ως δημόσιο έγγραφο, γιατί ο εν λόγω κατάλογος τηρήθηκε ή χρησιμοποιήθηκε με βάση την εξουσία που παρέχεται από το άρθρο 3 του περί Προστασίας της Εμπορικής Εκμετάλλευσης Κινηματογραφικών Ταινιών Νόμου 159/90, όπως απαιτείται από τον ορισμό του όρου "register" του άρθρου 2 του Κεφ. 1. Στην Χριστοφόρου ν. Γιάγκου

(2007)2 ΑΑΔ 145, κρίθηκε ότι το Δικαστήριο δεν είχε και δεν όφειλε να λάβει δικαστική γνώση της επίδικης ειδοποίησης του διατάγματος παραλαβής, βάσει του άρθρου 7 του Κεφ.1, παρόλη την δημοσίευση της στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, λόγω του ότι δεν είχε νομοθετική ισχύ. Δηλαδή, ότι η ειδοποίηση του διατάγματος παραλαβής δεν εκδόθηκε κατόπιν νομοθετικής εξουσιοδότησης, όπως στην υπόθεση Χαριλάου (ανωτέρω) όπου ο κατάλογος των κινηματογραφικών ταινιών, των οποίων η εμπορική εκμετάλλευση απαγορεύετο, εκδόθηκε βάσει του άρθρου 3 του Ν. 159-

1. Επάγοντας τις πιο πάνω διατάξεις και νομολογία στα εν προκειμένω παραδεκτά γεγονότα προκύπτουν τα ακόλουθα: Τα Τεκμήρια 2 και 3 μπορούν να λογιστούν ως «αστυνομικές διαταγές» που εκδόθηκαν από τον Αρχηγό Αστυνομίας, βάσει του άρθρου 12 του Ν. 73(Ι)/2014, για τη διοίκηση της αστυνομίας και προς καθοδήγηση των μελών της Αστυνομίας κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Οι αστυνομικές προειδοποιήσεις, Τεκμήριο 1, εκδόθηκαν βάσει των Τεκμηρίων 2 και 3, οι οποίες με τη σειρά τους εκδόθηκαν βάσει Νόμου. Επομένως, ως ειδοποιήσεις που εκδόθηκαν με βάση εξουσία Νόμου, αποτελούν δημόσια έγγραφα, εν τη εννοία του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ.
2. Το γεγονός ότι μεταξύ της αστυνομικής προειδοποίησης και του Ν.73(Ι)/2004, παρεμβάλλονται οι αστυνομικές διαταγές, Τεκμήρια 2 και 3, δεν διαφοροποιεί τα πράγματα. Εξάλλου το λεκτικό της αστυνομικής προειδοποίησης, εν προκειμένω, συνάδει απόλυτα με το δείγμα αστυνομικής προειδοποίησης που περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο
3. Ως «δημόσιο έγγραφο», η αστυνομική προειδοποίηση υπόκειται στις πρόνοιες του Κεφ.
4. Επομένως, εφ΄όσον ο χρόνος που προσδιορίζει η αστυνομική προειδοποίηση είναι λιγότερος των 6 ημερών, τότε εφαρμόζεται το εδάφιο (δ) του άρθρου 31 του Κεφ.
5. Έτσι, αρχίζοντας από τις 23/10/2014 και μη υπολογίζοντας τις εξαιρούμενες ημέρες, Κυριακή 26/10/2014 και δημόσια αργία 28/10/14, ο χρόνος των 5 ημερών λήγει την 29/10/
6. Επομένως, ο Κατηγορούμενος συμμορφώθηκε με την αστυνομική προειδοποίηση και για τα 4 αδικήματα που διέπραξε, εντός του χρόνου που αυτή ορίζει. Επομένως, στη βάση των πιο πάνω και του λεκτικού της προειδοποίησης, η Αστυνομία δεν θα έπρεπε να είχε λάβει δικαστικά μέτρα εναντίον του. Αυτό σφραγίζει και την τύχη της παρούσας υπόθεσης. Με δεδομένη την πιο πάνω κρίση, ως προς το ότι η αστυνομική προειδοποίηση αποτελεί «δημόσιο έγγραφο» εν τη εννοία του Κεφ. 1, με προβλημάτισε κατά πόσο, βάσει της διατύπωσης του άρθρου 7 του ίδιου Νόμου, υπάρχει υποχρέωση δημοσίευσης της, επί ποινή ακυρότητας, στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, κάτι που, παραδεκτά, δεν έγινε εν προκειμένω. Το άρθρο 7 του Κεφ. 1, προνοεί ότι: «
7. Κάθε Νόμος και κάθε δημόσιο έγγραφο, που γίνεται ή εκδίδεται με βάση το Νόμο αυτό ή άλλη νόμιμη εξουσία και που έχει νομοθετική ισχύ θα πρέπει να δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και, εκτός αν προβλέπεται σε αυτόν διαφορετικά, θα ισχύει και θα τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία της δημοσίευσης και θα είναι δικαστικά γνωστός (judicially noticed).» Στην υπόθεση Haris Theodorides v. Central Bank of Cyprus

(1985)3B C.L.R. 721 αναφέρθηκαν τα πιο κάτω σε σχέση με το πότε «δημόσιο έγγραφο» («public instrument» στον πρωτότυπο Νόμο, στην Αγγλική) πρέπει, για σκοπούς εγκυρότητας του, να δημοσιεύεται, σύμφωνα με το άρθρο 7 του Κεφ. 1. «Section 7 of the Interpretation Law (Cap. 1) provides as follows: "7. Every Law and any public instrument made or issued under any Law or other lawful authority and having legislative effect shall be published in the Gazette and unless it be therein otherwise provided shall take effect and come into operation on the date of such publication and shall be judicially noticed." An instrument, therefore, requires publication under the above section if: (

1. i)It is a Law or public instrument. (
2. ii)It is made or issued under any Law or other lawful authority. (iii) It has legislative effect [......] The term "public instrument" is defined in the Interpretation Law (Cap. 1) as "any Order in Council, order, proclamation, regulations, rules, bye-laws, notice, or register made, issued or kept under the authority of any Law". [......] In Black's Law Dictionary, 5th edition, the meaning of the word "legislative" is given as follows: "Making or giving Laws; pertaining to the function of law-making or to the process of enactment of Laws. Actions which relate to subjects of permanent or general character are 'legislative' ". Αnd that of the words "Law" and "effect" are given in the same dictionary as follows: "Law. That which is laid down, ordained, or established. A rule or method according to which phenomena or actions co-exist or follow each other. Law, in its generic sense, is a body of rules of action or conduct prescribed by controlling authority, and having binding legal force. United States Fidelity and Guaranty Co. v. Guenther, 281 U.S. 34, 50 S.Ct. 165, 74 L.Ed. 683. That which must be obeyed and followed by citizens subject to sanctions or legal conseqences is a Law. Law is a solemn expression of the will of the supreme power of the State....". "Effect. That which is produced by an agent or cause; result; outcome; consequence ... ... ... ... ... The result which an instrument between parties will produce in their relative rights, or which a statute will produce upon the existing Law, as discovered from the language used, the forms employed, or other materials for construing it. The operation of a Law, of an agreement, or an act. The phrases 'take effect', 'be in force', 'go into operation', etc. are used interchangeably» (Υπογραμμίσεις του παρόντος Δικαστηρίου) Δεδομένων των πιο πάνω και της ήδη εκφρασθείσας κρίσης ότι η αστυνομική προειδοποίηση αποτελεί δημόσιο έγγραφο που εκδόθηκε βάσει εξουσίας που πηγάζει από το Νόμο 73(Ι)/2004, απομένει να αποφασιστεί εάν είναι νομοθετικής ισχύος. Λαμβάνοντας υπόψη το λεκτικό των αστυνομικών προειδοποιήσεων, του σκοπού που η έκδοση τους αποπειράται να επιτελέσει και τον τρόπο που το πράττει, αλλά πρωτίστως του γεγονότος ότι προκύπτουν από αστυνομική διαταγή του Αρχηγού Αστυνομίας, ως αναφέρθηκε πιο πάνω, βρίσκω ότι αυτές δεν έχουν νομοθετική ισχύ. Επομένως, οι αστυνομικές προειδοποιήσεις δεν χρειαζόταν να δημοσιευθούν στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ώστε να είναι έγκυρες. Και τούτο, δεν αλλοιώνει το χαραχτήρα τους ως δημόσιο έγγραφο, εν τη εννοία του άρθρου 2 του Κεφ. 1. Δεν είναι, επομένως, όλα τα «δημόσια έγγραφα» που πρέπει να δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. Είναι μόνο εκείνα που έχουν νομοθετική ισχύ. Και εφ΄όσον δημοσιευθούν, τότε μόνο το Δικαστήριο λαμβάνει δικαστική γνώση αυτών. Κατ' επέκταση, ως ορθά εισηγήθηκε ο κ. Αντωνίου, το Δικαστήριο δεν μπορεί να λάβει δικαστική γνώση αυτών και ορθά καταχωρίστηκαν ως Τεκμήριο 1 κατά την ακροαματική διαδικασία. Ως προς το πότε δημόσιο έγγραφο μπορεί, βάσει του άρθρου 7 του Κεφ.1, να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο στη βάση δικαστικής γνώσης χωρίς να απαιτείται η προσκόμιση αυτού από την Κατηγορούσα Αρχή ως μαρτυρία, βλέπετε The Attorney-General of the Republic v. Panayiotides

(1983)2 C.L.R. 253 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λάμπρος Χαριλάου (ανωτέρω). Παρόλο που δεν έχει σημασία ως προς το αποτέλεσμα, θα εξετάσω κατά πόσο ευσταθεί το έτερο επιχείρημα του κ. Γεωργίου, ότι δηλαδή το κατηγορητήριο πρέπει να απορριφθεί λόγω του ότι τα εξώδικα πρόστιμα ουδέποτε επιδόθηκαν στον Κατηγορούμενο. Το σχετικό άρθρο του περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Νόμου, Ν. 47(Ι)-1997 ως τροποποιήθηκε, προνοεί ως εξής: «4. Τα αδικήματα τα οποία περιλαμβάνονται στους Πίνακες ως κατάλληλα για εξώδικη ρύθμιση είναι αδικήματα που αφορούν παραβάσεις οποιουδήποτε νόμου ή διοικητικής πράξης, και που τιμωρούνται με πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις £2.000 ή με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια ή και με τις δύο ποινές. 5.—

(1)Αν αστυνομικός θεωρεί ότι πρόσωπο διαπράττει ή έχει διαπράξει αδίκημα που εμπίπτει στις διατάξεις του παρόντος Νόμου, δύναται να επιδώσει μέσα σε χρονικό διάστημα σαράντα πέντε ημερών από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος στο πρόσωπο αυτό γραπτή ειδοποίηση, η οποία εκδίδεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου, προσφέροντας με τον τρόπο αυτό στο εν λόγω πρόσωπο την ευκαιρία να απαλλαχθεί από οποιαδήποτε ενοχή για το πιο πάνω αδίκημα, αφού πληρώσει το εξώδικο πρόστιμο. Καμιά δίωξη δεν ασκείται, αν το εξώδικο πρόστιμο καταβληθεί, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου, πριν από την πάροδο τριάντα ημερών από την ημερομηνία έκδοσης της ειδοποίησης.» Η χρήση της φράσης «κατάλληλα για εξώδικη ρύθμιση» στο άρθρο 4 και της λέξης «δύναται» στο άρθρο 5, πιο πάνω, οδηγούν στο αναπόδραστο, κατά την άποψή μου, συμπέρασμα ότι η εξώδικη ρύθμιση οποιουδήποτε αδικήματος που προνοείται στο Νόμο δεν αποτελεί υποχρέωση αστυνομικού, αλλά δικαίωμά του. Και έτσι η μη εξώδικη ρύθμιση οποιουδήποτε αδικήματος επιδεχόμενου τέτοιας ρύθμισης βάσει του Νόμου, δεν αποτελεί φραγμό στην καταχώριση σχετικής ποινικής δίωξης. Μπορεί βεβαίως να ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής, υπό την έννοια της ευκαιρίας, που ουδέποτε δόθηκε στον Κατηγορούμενο, να συμμορφωθεί με τις πρόνοιες του νόμου για τα αδικήματα που διέπραξε πριν την καταχώριση ποινικής δίωξης. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου, παρέλκει να αποφασισθεί το κατά πόσο η ποινική δίωξη του Κατηγορούμενου, που ακολούθησε της έκδοσης της προειδοποίησης, παράνομα καταχωρίστηκε λόγω κωλύματος δια εγγράφου και/ή δια συμπεριφοράς, ως ήταν η εισήγηση της Υπεράσπισης. Δεν θα έπρεπε, ως προανέφερα, να καταχωριστεί εξ΄αρχής λόγω της καταμέτρησης των 5 ημερών της αστυνομικής προειδοποίησης κατά τρόπο, που αντίβαινε του Νόμου, Κεφ.1. Παρέλκει, επίσης λόγω της κατάληξης μου, να αποφασιστεί και το εάν η παρούσα διαδικασία, που επακολούθησε της προειδοποίησης και άρχισε χωρίς, την προηγούμενη, επίδοση εξωδίκου στον Κατηγορούμενο, αποτελεί κατάχρηση της ποινικής διαδικασίας. Και τα δύο ερωτήματα, θα είχε νόημα να αποφασιστούν, μόνο εάν η αστυνομία, ορθώς μετρώντας τις μέρες προειδοποίησης που έδωσε στον Κατηγορούμενο και παρά το γεγονός ότι αυτός συμμορφώθηκε στο δοθέν χρονικό διάστημα, και πάλιν καταχωρούσε ποινική δίωξη εναντίον του Κατηγορούμενου. Που δεν είναι η περίπτωση εδώ. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από το κατηγορητήριο, παρά τη διάπραξη εκ μέρους του των αδικημάτων του Κατηγορητηρίου. ................. (Υπ.) Μ.Κ. Λοΐζου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο