Δήμος Αγίας Νάπας ν. Νίκου Νικολάου, Αρ. Υπόθεσης: 4794/2016, 30/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:B62 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: T. Νικολάου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4794/2016 Δήμος Αγίας Νάπας Παραπονουμένων Εναντίον Νίκου Νικολάου, από τη Σωτήρα Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 30.6.2016 Εμφανίσεις: Για τους κατήγορους - αιτητές: κ. Μιχ. Κυριακίδης για Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τον κατηγορούμενο - καθ' ου η αίτηση: κα Ανδριάνα Κλαίδη ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 18.4.2016 Στις 18.4.2016 καταχωρίστηκε η παρούσα ιδιωτική ποινική υπόθεση με την οποία προσάπτονται εναντίον του κατηγορουμένου κατηγορίες ότι παρείχε διευκολύνσεις (1η κατηγ.), επέτρεψε (2η κατηγ.) και ανέχθηκε (3η κατηγ.) την παροχή διευκολύνσεων για θαλάσσια αθλήματα εντός του Δήμου Αγίας Νάπας χωρίς άδεια από την αρμόδια Αρχή, κατά παράβαση των άρθρων 2, 5, 5Β, 5Γ, 5Δ, 5Ζ, 5Θ και 5Κ του περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου, Κεφ. 59, (όπως έχει τροποποιηθεί), των περί Προστασίας της Παραλίας (Άδειες και Δικαιώματα) Κανονισμών του 1994 (Κ.Δ.Π.272/94), Κ.Δ.Π.568/1972, και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Σε μονομερή αίτηση του Δήμου Αγίας Νάπας, ημερ. 18.4.2016, εκδόθηκε στις 20.4.2016 προσωρινό διάταγμα για αναστολή παροχής των εν λόγω διευκολύνσεων. Παραθέτω το σχετικό μέρος: " το δικαστήριο τούτο . διατάττει και απαγορεύει στον κατηγορούμενο - καθ' ου η αίτηση ή και στους αντιπροσώπους ή και υπαλλήλους ή και αξιωματούχους ή και οποιαδήποτε πρόσωπα ενεργούν κατόπιν εντολών ή και σύμβασης με τον καθ' ου η αίτηση, να επεμβαίνουν ή και να τοποθετούν αντικείμενα ή και θαλάσσια είδη ή και κατασκευάσματα ή και σκάφη ή και ταχύπλοα σκάφη στην περιοχή "Γλυκύ Νερό", στην Αγία Νάπα, εντός της Επαρχίας Αμμοχώστου, για σκοπούς παροχής διευκολύνσεων για σκοπούς διεξαγωγής θαλάσσιων αθλημάτων, άνευ άδειας της αρμόδιας αρχής, ήτοι του Δήμου Αγίας Νάπας μέχρι της τελικής εκδίκασης της υπόθεσης ή και μέχρι νεοτέρων οδηγιών του Δικαστηρίου ..." Επίσης, υπογράφτηκε εγγύηση €20.000 από τον Δήμαρχο Αγίας Νάπας, Γιάννη Καρούσο, ως εξής: "Η κατηγορούσα αρχή αναλαμβάνει την υποχρέωση να πληρώσει στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας το ποσό των €20.000 για οποιανδήποτε ζημιά την οποία οι κατηγορούμενοι ήθελαν υποστεί εκ της εκδόσεως διατάγματος ημερ. 20.4.2016 στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό υπόθεση καθώς και για να καλυφθούν οιεσδήποτε τυχόν ζημιές, απώλειες ή και όλα τα τυχόν εύλογα έξοδα τυχόν ήθελαν υποστεί οιοσδήποτε τρίτος συνεπεία της εκδόσεως του εν λόγω διατάγματος. Ο κάτωθι υπογεγραμμένος Γιάννης Καρούσος ορκίζομαι και λέγω δια λογαριασμό και εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής και υπό την ιδιότητα μου ως Δήμαρχος και έχω εξουσιοδοτηθεί σχετικά." Η αίτηση για το προσωρινό διάταγμα βασίζεται στα άρθρα 2, 5, 5Β, 5Γ, 5Δ, 5Ζ, 5Θ και 5Κ του περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου, Κεφ. 59 και των συναφών Κανονισμών, στον περί Δήμων Νόμο, Ν. 111/85, στα άρθρα 4-6 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60, στη Δ.48 θ.1-4, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον περί Δικαστηρίων (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμο του 1974, Ν. 43/74και στις συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου. Η αίτηση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση, ημερ. 18.4.2016, του κ. Δημήτρη Πατέρα, επιθεωρητή παραλιών του Δήμου Αγίας Νάπας, ο οποίος αναφέρει ότι προέβη στην ένορκη δήλωση κατόπιν εξουσιοδότησης του Δήμου και ότι έχει προσωπική γνώση των γεγονότων τα οποία περιγράφει ως ακολούθως. Οι αρμοδιότητες της εργασίας του περιλαμβάνουν τη διεξαγωγή ελέγχου των παραλιών σε σχέση με την τοποθέτηση αντικειμένων, τη διεξαγωγή παιχνιδιών και την παροχή υπηρεσιών ή διευκολύνσεων χωρίς άδεια από το Δήμο Αγίας Νάπας. Εκεί όπου διαπιστώνει παράβαση, λαμβάνει τα στοιχεία του παραβάτη και υποβάλλει σχετική καταγγελία. Ο επιθεωρητής αναφέρει ότι κατά ή περί τις 5.4.2016, στις 12:05 μ.μ., διεξήγαγε έλεγχο στην παραλία "Γλυκύ Νερό" στην Αγία Νάπα. Διαπίστωσε ότι ο Νίκος Νικολάου - καθ' ου η αίτηση παρείχε παράνομα διευκολύνσεις χρησιμοποιώντας δύο jet-ski, με αρ. εγγραφής LL14385 και LL14384, 3 σκάφη με αρ. εγγραφής LL2850, LL10137 και LL2819, μια μπανάνα φουσκωτή συρόμενη και ένα ποδήλατο θάλασσας. Φωτογράφησε τα προαναφερθέντα αντικείμενα (τεκμ. 1) και ετοίμασε Έκθεση Πταίσματος, ημερ. 5.4.2016, (τεκμ. 2). Στην έκθεση αναφέρει ότι στον πιο πάνω χρόνο και τόπο παρατήρησε ότι εξελισσόταν παροχή διευκολύνσεων από τον καθ' ου η αίτηση, τον οποίο ενημέρωσε για την παρανομία. Επίσης, αναφέρει ότι ο Δήμος Αγίας Νάπας είχε προκηρύξει διαγωνισμό για προσφορές για εξασφάλιση άδειας παροχής διευκολύνσεων στην εν λόγω παραλία, ενώ η απόφαση του Δήμου για αποδοχή συγκεκριμένης προσφοράς ακυρώθηκε κατόπιν ιεραρχικής προσφυγής την οποία άσκησε αποτυχόντας προσφοροδότης. Ενόψει αυτής της εξέλιξης ο Δήμος προτίθεται να προκηρύξει νέο διαγωνισμό, ενώ η διαμορφωθείσα κατάσταση ενδέχεται να δημιουργήσει εντάσεις μεταξύ του καθ' ου η αίτηση και των ενδιαφερομένων προσφοροδοτών. Το θέμα έχει προκαλέσει προβληματισμό και παρέπεμψε σε δημοσιεύματα της εφημερίδας "Ο Φιλελεύθερος" (τεκμ. 3), τα οποία περιλαμβάνουν σχόλια του προέδρου του Συνδέσμου Ιδιοκτητών Θαλάσσιων Αθλημάτων, Δ. Χατζηδημητρίου, και του Δήμαρχου Αγίας Νάπας, με τίτλο "Παραλίες Αγίας Νάπας - Ξεκινούν πάλι ναυμαχίες για τα θαλάσσια σπορ", "Μυρίζουν μπαρούτι οι παραλίες", "Καταγγελίες ότι κάποιοι παράνομα λειτουργούν θαλάσσια αθλήματα" και "Πολύ φοβάμαι ότι θα έχουμε 'ναυμαχίες' σύντομα". Επιπλέον, οι εν λόγω υπηρεσίες χρειάζεται να παρέχονται μόνο από τα εγκεκριμένα πρόσωπα ώστε να περιορίζεται η ρύπανση του θαλάσσιου περιβάλλοντος και η ηχορύπανση. Τέλος, ο επιθεωρητής αναφέρει ότι, εν προκειμένω, η παροχή διευκολύνσεων διεξάγεται ανεξέλεγκτα εφόσον δεν προηγήθηκε ο αναγκαίος έλεγχος των διαφόρων πτυχών με αποτέλεσμα να ελλοχεύει ο κίνδυνος πρόκλησης ατυχημάτων σε μια περίοδο που αναμένεται να είναι αυξημένη η προσέλευση του κοινού στην παραλία. Μετά την επίδοση του προσωρινού διατάγματος, στις 27.4.2016 ο καθ' ου η αίτηση καταχώρισε ένσταση. Βασίζεται στα άρθρα 2, 5, και 5Κ του περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου, Κεφ. 59 και των συναφών Κανονισμών του 1994, στον περί Δήμων Νόμο, Ν. 111/85, στα άρθρα 2, 3, 5-8, 16, 18, 20-22, 103 και 131 του περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου του 1985, Ν.29/85, στα άρθρα 9 και 22-88 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στα άρθρα 31, 32
(1)-
(3), 33, 41 και 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60, στις Δ.2 θ.1, 3, 6, 12, Δ.5, Δ.5Α θ. 7, Δ.9 θ.10-11, Δ.16 θ.9, Δ.17 θ.10, Δ.25 θ.1-6, Δ.35 θ.18, 19, Δ.42Α θ.1-3, 6, 7, 11, 12, Δ.48 θ.1-4, 7-10, 12, Δ.63 θ.1, 2, 4, 8
(1)(ε) και Δ.64 θ.1, 2, 4, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στον περί Δικαστηρίων (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμο του 1974, Ν. 43/74και στις συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου και στη νομολογία. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, ημερ. 27.4.2016, του καθ' ου η αίτηση, ο οποίος ενίσταται στο διάταγμα για διάφορους λόγους οι οποίοι μπορεί να ταξινομηθούν σε κατηγορίες και να συνοψισθούν ως εξής: (α) τα αιτούμενα διατάγματα συνιστούν κατάχρηση διαδικασίας διότι εκλαμβάνουν ως δεδομένη την ενοχή των καθ' ων η αίτηση και παραβιάζεται το τεκμήριο της αθωότητας˙ (β) οι αιτητές δεν έχουν συμμορφωθεί με τις οδηγίες ως προς την εγγύηση του εκδοθέντος διατάγματος˙ (γ) δεν πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου για την έκδοση προσωρινού διατάγματος ˙ (δ) οι αιτητές απέκρυψαν από το δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα ˙ (ε) οι καθ' ων η αίτηση δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση με τα εν λόγω αντικείμενα και, ως εκ τούτου, θα υποστούν σοβαρές επιπτώσεις αν εκδοθούν τα διατάγματα σε βαθμό που δεν θα μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο˙ και (ζ) δεν είναι εύλογο και δίκαιο να οριστικοποιηθεί το αιτούμενο διάταγμα ή να εκδοθεί διάταγμα απομάκρυνσης των εν λόγω αντικειμένων. Στην ένορκη του δήλωση, ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι ο κ. Γ. Καρούσος ο οποίος υπέγραψε την αναφερθείσα εγγύηση είναι πρόσωπο το οποίο δεν "ταυτίζεται" με τους αιτητές και ότι, επομένως, η δοθείσα εγγύηση δεν δεσμεύει το Δήμο. Επί της ουσίας, ο καθ΄ ου η αίτηση αναφέρει ότι δεν παρέχει διευκολύνσεις στην παραλία "Γλυκύ Νερό", και ότι δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τα εν λόγω σκάφη, τα jet-ski και τα υπόλοιπα αντικείμενα. Παρέπεμψε το δικαστήριο σε επιστολή του Τμήματος Εμπορικής Ναυτιλίας, του Υπουργείου Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων (τεκμ. Α), στην οποία αναφέρεται ότι από τα αναφερθέντα αντικείμενα, τα σκάφη LL10137 και LL2819, και το jet-ski LL14384 δεν είναι εγγεγραμμένα στον καθ' ου η αίτηση. Επίσης, ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι ο επιθεωρητής των αιτητών, κ. Πατέρα, δεν διευκρίνισε το είδος παροχής διευκολύνσεων ή αν οι διευκολύνσεις παρέχονταν σε τουρίστες, και ότι δεν φαίνεται ο αριθμός εγγραφής των σκαφών και των jet-ski. Πάντως, ο καθ' ου η αίτηση λέγει ότι δεν τοποθέτησε και δεν επέτρεψε σε οποιοδήποτε πρόσωπο να τοποθετήσει τα εν λόγω αντικείμενα στην παραλία, δεν παρενόχλησε οποιονδήποτε, δεν παρεμπόδισε τη διακίνηση των λουόμενων και δεν ρύπανε την παραλία. Τέλος, ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι οι αιτητές καθυστέρησαν να αποταθούν στο δικαστήριο για τα εν λόγω διατάγματα εφόσον τα αδικήματα διαπιστώθηκαν στις 5.4.2016 και η παρούσα αίτηση καταχωρίστηκε στις 18.4.2016. Η αίτηση έχει ως κύρια νομική βάση τον περί Προστασίας της Παραλίας Νόμο, Κεφ. 59 (όπως τροποποιήθηκε). Μεταξύ άλλων, προνοεί ότι χωρίς άδεια από την οικεία αρχή (ι) δεν επιτρέπεται να τοποθετούνται στην παραλία άκατοι για προσωπική χρήση ή καρέκλες ή τραπέζια για χρήση από τους πελάτες παρακείμενης ιδιωτικής επιχείρησης (άρθρο 5Β)˙ και (ιι) δεν επιτρέπεται να παρέχονται υπηρεσίες ή διευκολύνσεις στην παραλία (άρθρο 5Γ). Στο άρθρο 2 του Νόμου, τα ακόλουθα ορίζονται ως εξής. "Οικεία αρχή" σημαίνει την αρχή τοπικής διοικήσεως στα όρια της περιοχής της οποίας βρίσκεται το αναφερόμενο σε κάθε περίπτωση τμήμα της παραλίας. "Παραλία" περιλαμβάνει εδάφη εντός απόστασης όχι μεγαλύτερης των εκατό υαρδών από τη γραμμή της ανώτατης στάθμης παλίρροιας, ως ο Υπουργός ήθελε καθορίσει με γνωστοποίηση που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. "Παροχή διευκολύνσεων" σημαίνει την τοποθέτηση στην παραλία, για ενοικίαση ή άλλου είδους εκμετάλλευση, ακάτων, ειδών θαλάσσιων αθλημάτων και άλλων αντικειμένων, συμπεριλαμβανομένης της χρησιμοποίησης ή τοποθέτησης στη θάλασσα ακάτων και άλλων αντικειμένων ή εγκαταστάσεων για σκοπούς διεξαγωγής οποιωνδήποτε θαλάσσιων αθλημάτων ή ψυχαγωγίας. "Παροχή υπηρεσιών" σημαίνει την τοποθέτηση σε καθορισμένο σημείο της παραλίας κρεβατιών θάλασσας και ομπρελών για ενοικίαση ή παραχώρηση σε λουόμενους. Η εξουσία για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων εκτίθεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60όπως τροποποιήθηκε). Οι προϋποθέσεις για την έκδοση τους και ο τρόπος με τον οποίο ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου έχουν εξεταστεί και ερμηνευθεί σε σωρεία αποφάσεων: βλ. ανάμεσα σε άλλες, τις Karydas Taxi Co. Ltd v. Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Acropol Shipping Co Ltd and others v. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38, Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexco Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1(E) A.A.Δ. 255 και Iπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Χ"Βασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152. Ο αιτητής πρέπει να δείξει: (α) ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση˙ (β) ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία˙ και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται σωρευτικά και αποτελούν το υπόβαθρο πάνω στο οποίο το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, αποφασίζει είτε υπέρ είτε εναντίον της έκδοσης ή διατήρησης διατάγματος. Σε τούτο, το Δικαστήριο σταθμίζει κατά πόσο, λαμβάνοντας υπόψη το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) των μερών στο πλαίσιο του συμφέροντος της δικαιοσύνης, είναι λογικό και δίκαιο να εκδώσει ή να διατηρήσει το διάταγμα: βλ. Cayne v. Global Natural Resourses plc
(1984)1 All E.R. 225, Francome v. Mirron Group Newspapers Ltd
(1984)1 W.L.R. 892 και Films Rover International Ltd and Others v. Cannon Film Sales Ltd
(1987)1 W.L.R. 670. Όπως λέχθηκε στην τελευταία: " .in considering whether to grant an interlocutory injunction a court was primarily concerned not with whether the injunction was mandatory or prohibitory but with whether the injustice suffered by the defendant if the injunction was granted and the plaintiff later failed at trial was greater than the injustice to the plaintiff if the injunction was not granted and he later succeeded at trial." Οι πρώτες δύο προϋποθέσεις είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες. Έχει νομολογηθεί ότι στην πρώτη είναι αρκετό να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση με βάση τη δικογραφία και ότι στη δεύτερη η πιθανότητα επιτυχίας είναι κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, το οποίο αποτελεί το επίπεδο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις. Στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, λέχθηκαν τα εξής (στη σελ. 2041): "Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα." Στο στάδιο αυτό το δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και δεν καταλήγει σε συμπεράσματα ως προς συγκρουόμενα πραγματικά θέματα. Στην υπόθεση Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 225, αναφέρονται σχετικά τα εξής (στη σελ. 236): "Θα επαναλάβουμε, έστω και με τον κίνδυνο να γίνουμε φορτικοί, πως οι διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνουμε, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος . Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασισθούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της". Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση, η οποία αφορά το κατά πόσο αν δεν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, ο παράγοντας της αποζημίωσης είναι σημαντικός αλλά δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η εν λόγω προϋπόθεση δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη έννοια της προστασίας των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία: βλ. Papastratis v. Petrides (ανωτέρω), M & Ch Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co.
(1997)1(Γ) A.A.Δ. 1791 και Κυρίσαββα κ.α. v. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245. Στην τελευταία, όπου ο εναγόμενος είχε ανεγείρει περίπτερο σε ακίνητο το οποίο διεκδικούσε και ο ενάγοντας, θεωρήθηκε ότι θα ήταν δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν η οικοδομή αφηνόταν να ολοκληρωθεί διότι θα αλλοιωνόταν ο χαρακτήρας του ακινήτου με την κατασκευή πεζοδρομίων, χώρων στάθμευσης, πρέμιξ κ.λ.π. Ως προς τις ευρύτερες αρχές, είναι νομολογημένο ότι όταν διάδικος ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος έχει υποχρέωση να θέτει ενώπιον του δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία θα μπορούσαν να βοηθήσουν το δικαστήριο να καταλήξει σε ορθά συμπεράσματα. Αποτελεί βασικό κανόνα δικαίου ότι το δικαστήριο αποφασίζει τις διαφορές μεταξύ διαδίκων αφού δώσει την ευκαιρία σε όλους να ακουστούν (audi alteram partem). Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η μονομερής αίτηση πρέπει να αποκαλύπτει όλα όσα ενδέχεται να συμβάλουν στη διαμόρφωση δικαστικής κρίσης. Συναρτάται με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται, ιδιαίτερα όταν επιδιώκεται θεραπεία στην απουσία της άλλης πλευράς: βλ. μεταξύ άλλων Jadranska Slobodna Plovidba v. Photos Photiades & Co
(1965)1 C.L.R. 58, Sekavin S.A. v. Ship "Platon ch"
(1987)1 C.L.R. 297, Amathus Navigation Co Ltd v. Concort Express Liners and others
(1993)1 Α.Α.Δ. 1030 και Αhmet Zein κ.α. v. Παράσχος Καμπανέλλας Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 606. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των αντίστοιχων θέσεων τους. Σχολίασαν τη δοθείσα μαρτυρία, αναφέρθηκαν σε νομολογία και ανέπτυξαν επιχειρηματολογία. Προσεγγίζω τις ανάγκες της παρούσας περίπτωσης έχοντας υπόψη μου την ενώπιον μου μαρτυρία σε συνάρτηση με τις θέσεις των μερών και καθοδηγούμενη από τις προαναφερθείσες νομοθετικές προϋποθέσεις όπως και τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την άσκηση της εξουσίας αναφορικά με προσωρινά διατάγματα. Αρχίζω με τη θέση του καθ' ου η αίτηση ότι ο εγγυητής, κ. Γ. Καρούσος δεν "ταυτίζεται" με το Δήμο Αγίας Νάπας. Σε σχέση με αυτή την πτυχή, η συνήγορος του με παρέπεμψε στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, στην υπόθεση αρ. 4548/14, Δήμος Πέγειας v. Philippos Supermarket Limited κ.α., ημερ. 22.9.2014, η οποία αφορούσε την ανέγερση παράνομης οικοδομής. Εκδόθηκε εκεί εναντίον της κατηγορουμένης προσωρινό διάταγμα για αναστολή των εργασιών ανέγερσης οικοδομής στον Κοκκινόκαμπο, Πάφου. Το αίτημα στηρίχθηκε σε ένορκη δήλωση προσώπου το οποίο εργαζόταν ως πολιτικός μηχανικός στο Δήμο Πέγειας. Το εν λόγω πρόσωπο επίσης υπέγραψε εγγύηση ύψους €20.000 για τυχόν ζημιά που θα μπορούσε να προκληθεί στην κατηγορουμένη. Η κατηγορουμένη υπέβαλε ότι η εγγύηση αποτελούσε προσωπική δέσμευση και ότι, ως εκ τούτου, δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις του άρθρου 9
(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, το οποίο απαιτεί την ανάληψη υποχρέωσης από τον ίδιο τον αιτητή. Το δικαστήριο δέχθηκε ότι πράγματι η εν λόγω εγγύηση αποτελούσε δέσμευση του υπαλλήλου με τον οποίο δεν μπορούσε να ταυτιστεί ο Δήμος και ότι, επομένως, η εν λόγω εγγύηση δεν συνιστούσε ανάληψης υποχρέωσης του Δήμου. Παραθέτω την εν λόγω πρόνοια: "9
(2). Πριν εκδώσει το διάταγμα αυτό χωρίς ειδοποίηση, το Δικαστήριο πρέπει να απαιτεί από το πρόσωπο που ζητά αυτό, όπως αναλάβει προσωπική υποχρέωση, με ή χωρίς εγγυητή ή εγγυητές, όπως το Δικαστήριο θεωρεί σκόπιμο, για να εξασφαλιστεί η υποχρέωση του για αποζημίωση του προσώπου εναντίον του οποίου ζητείται το διάταγμα." (Βλ. επίσης σχετικά την απόφαση στην Αίτηση για έκδοση διατάγματος Certiorari αναφορικά με την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.α.
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1178) Δεν συμμερίζομαι την άποψη η οποία προβλήθηκε εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση ότι, εν προκειμένω, η εγγύηση του κ. Γ. Καρούσου δεν δεσμεύει το Δήμο Αγίας Νάπας. Διακρίνεται η παρούσα υπόθεση από την προαναφερθείσα ως προς την ιδιότητα του εγγυητή. Κατ' αρχάς, με βάση το άρθρο 7 του περί Δήμων Νόμου, Ν.111/85(όπως τροποποιήθηκε) κάθε Δήμος αποτελεί νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, το οποίο έχει ειδική σφραγίδα και μπορεί να ενάγει και να ενάγεται. Έπειτα, βάσει του άρθρου 46 του ίδιου Νόμου, ο Δήμαρχος αποτελεί την εκτελεστική αρχή του Δήμου τον οποίο, μεταξύ άλλων, εκπροσωπεί στο δικαστήριο. Το σχετικό μέρος έχει ως εξής: "46
(1)Ο δήμαρχος είναι η εκτελεστική αρχή του δήμου και εκπροσωπεί τον δήμον εις πάσας τας επισήμους αυτού σχέσεις, και (α) εκπροσωπεί τον δήμον ενώπιον των δικαστηρίων και οιασδήποτε αρχής της Δημοκρατίας˙ ... (ζ) υπογράφει, ή εξουσιοδοτεί οιονδήποτε υπάλληλον του δήμου να υπογράφη, οιανδήποτε επί τη βάσει του παρόντος Νόμου ή οιουδήποτε δημοτικού κανονισμού εκδοθέντος επί τη βάσει του παρόντος Νόμου χορηγούμενη άδειαν˙
(2)Τον δήμαρχον απόντα ή κωλυόμενον αναπληροί ο αντιδήμαρχος, και εν περιπτώσει απουσίας ή κωλύματος αμφοτέρων ο υπό του συμβουλίου οριζόμενος σύμβουλος." Εδώ υπέγραψε ο ίδιος ο δήμαρχος και υπό αυτή του την ιδιότητα, όπως ρητά αναφέρεται στην εγγύηση η οποία πληροί τις προϋποθέσεις της δέσμευσης. Θα μπορούσε να τίθετο και η σφραγίδα του Δήμου, όμως με βάση τα υπόλοιπα ενώπιον μου στοιχεία καθίσταται σαφές ότι πρόκειται για δέσμευση του Δήμου Αγίας Νάπας, όχι προσωπικά του κ. Γ. Καρούσου και, ως εκ τούτου, η εγγύηση κρίνεται ικανοποιητική. Με άλλο λόγο ένστασης ο καθ' ου η αίτηση διατείνεται ότι δεν πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ. Επισημαίνω κατ' αρχάς ότι αποτελεί κοινό έδαφος ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν έχει άδεια από το Δήμο για να παρέχει υπηρεσίες ή διευκολύνσεις. Το κατά πόσο είναι ή όχι ιδιοκτήτης των αντικειμένων δεν αποτελεί, εν προκειμένω, κριτήριο για την εξαγωγή συμπερασμάτων στο υπό εξέταση θέμα. Το αδίκημα παροχής διευκολύνσεων διαπράττεται και με τη χρήση αντικειμένων ή εγκαταστάσεων (βλ. άρθρα 2 και 5Γ του Κεφ. 59). O κ. Πατέρα, υπό την ιδιότητα του ως επιθεωρητής παραλιών του Δήμου Αγίας Νάπας, εντόπισε τα αναφερθέντα σκάφη και αντικείμενα στην παραλία "Γλυκύ Νερό" και διαπίστωσε ότι ο καθ' ου η αίτηση τα χρησιμοποιούσε για να παρέχει διευκολύνσεις στο κοινό. Ο καθ' ου η αίτηση παραπονείται ότι από πλευράς των αιτητών δεν εξειδικεύθηκαν με συγκεκριμένες λεπτομέρειες οι καταλογιζόμενες ενέργειες. Πρόκειται για ζήτημα το οποίο θα μπορούσε να έχει σημασία, αλλά αυτή ποικίλει ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και δεδομένα της κάθε περίπτωσης. Στη προκείμενη περίπτωση τα ενώπιον μου στοιχεία περιλαμβανομένων και των τεκμηρίων παρέχουν επαρκή εικόνα της διαμορφωθείσας κατάστασης στην παραλία. Προκύπτει, ότι ο καθ' ου η αίτηση χρησιμοποιεί τα εν λόγω αντικείμενα για να παρέχει διευκολύνσεις στο κοινό. Υπάρχει, επομένως, σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και, στην ίδια βάση, διαπιστώνεται ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Ως προς την τρίτη προϋπόθεση, με δεδομένο ότι άδεια για παροχή διευκολύνσεων δίδεται πλέον μόνο στη βάση κατακυρωμένης προσφοράς, καθίσταται πρόδηλο ότι διαρκούσης της εν λόγω κατάστασης τα δικαιώματα του Δήμου, τα οποία είναι συνυφασμένα με το δημόσιο συμφέρον, πλήττονται ανεπανόρθωτα. Επισημαίνω ιδιαίτερα ότι το ζήτημα άπτεται της δημόσιας ασφάλειας και υγείας, ένεκα του ότι οι δραστηριότητες ασκούνται χωρίς να έχει προηγηθεί αξιολόγηση και έγκριση τους από το Δήμο. Επομένως, κρίνω ότι αν δεν οριστικοποιηθεί το εκδοθέν διάταγμα, ενδέχεται η ζημιά να είναι ανεπανόρθωτη και να είναι δύσκολο ή ακόμα και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η μη παροχή διευκολύνσεων από μη αδειούχο πρόσωπο διατηρεί την προτέρα κατάσταση (status quo ante) μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης (βλ. Κοσμά v. Xατζηκυπρή κ.α.
(2000)1Α Α.Α.Δ. 169), χωρίς να προκαλεί ζημιά στον καθ' ου η αίτηση εφόσον, εν πάση περιπτώσει, ο ίδιος αρνείται οποιαδήποτε ανάμιξη και δεν έχει προβάλει συγκεκριμένο λόγο ως προς αυτή την πτυχή. Ο καθ' ου η αίτηση επίσης παραπονείται ότι το διάταγμα του απαγόρευσε κάθε ενέργεια στην παραλία. Είναι πρόδηλο από το σύνολο του περιεχομένου του διατάγματος ότι απαγορεύονται ενέργειες οι οποίες αφορούν την χωρίς άδεια παροχή διευκολύνσεων για τη διεξαγωγή θαλάσσιων αθλημάτων. Θα μπορούσε όμως, να εισαχθεί κάποια εξειδίκευση. Το δικαστήριο διατηρεί εξουσία να τροποποιήσει το διάταγμα εφόσον το κρίνει εύλογο: βλ. άρθρο 32
(2)του αναφερθέντος Ν.14/
- Εν προκειμένω, θεωρώ ότι θα είναι ίσως χρήσιμο να εξειδικευθεί ότι η περιοχή "Γλυκύ Νερό" αφορά την παραλία, όπως ακριβώς συνάγεται από τα στοιχεία των αιτητών. Τέλος, δεν θεωρώ ότι θα μπορούσε να λεχθεί ότι υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση μεταξύ της καταχώρισης της αίτησης, η οποία καταχωρίστηκε στις 18.4.2016, και της επιθεώρησης η οποία είχε γίνει στις 5.4.
- Επρόκειτο για σχετικά μικρό διάστημα το οποίο χρειαζόταν για να γίνουν αναγκαίες ενέργειες όπως η παροχή οδηγιών, και η εν συνεχεία ετοιμασία και καταχώριση εγγράφων. Όσον αφορά το μέρος του αιτήματος των αιτητών για απομάκρυνση των αντικειμένων, σημειώνονται τα ακόλουθα. Βάσει του άρθρου 5Κ
(1)του περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου, Κεφ. 59 (όπως τροποποιήθηκε), σε περίπτωση καταδίκης προσώπου για τέτοια αδικήματα το δικαστήριο μπορεί να διατάξει τη μετακίνηση των αντικειμένων από την παραλία και η δαπάνη βαρύνει τον καταδικασθέντα. Δυνατότητα απομάκρυνσης των αντικειμένων διατηρεί και ο Δήμος εφόσον διαπιστώσει ότι τέτοια αντικείμενα έχουν τοποθετηθεί στην παραλία χωρίς άδεια ή κατά παράβαση άδειας (βλ. άρθρα 5Β, 5Γ και 5Κ
(2)του ίδιου Νόμου). Σε τέτοια περίπτωση τα αντικείμενα επιστρέφονται στον κάτοχο τους αφού ο ίδιος καταβάλει όλα τα έξοδα απομάκρυνσης και φύλαξης τους. Πρόκειται επομένως για θεραπεία παρόμοια με αυτή που επιδιώκεται με την κύρια υπόθεση ως τελικό μέτρο. Δεν αποκλείεται η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος αντίστοιχου προς θεραπεία η οποία προσφέρεται στο τέλος της υπόθεσης (βλ. Jonitexco Ltd v. Adidas (ανωτέρω)). Συνιστά όμως εξαίρεση η οποία ασκείται με μεγάλη φειδώ (βλ. ανάμεσα σε άλλες, τις Michael v. Brevinos
(1969)1 C.L.R. 578, Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Εξπρές) Λτδ v. C. Koukkouris Trading Co. Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 149, Tσιερκέζου v. Dracon
(2009)1 A.A.Δ. 734 και Αβερκίου v. ΘΕΟ Κτηματική Λτδ κ.α., Πολιτική Έφεση 85/10, ημερ. 31.1.2013). Εξάλλου, ο καθ' ου η αίτηση αρνείται ότι έχει οποιαδήποτε σχέση με τα εν λόγω αντικείμενα και δεν είναι τώρα το στάδιο για διαπιστώσεις ως προς τέτοια αμφισβητούμενα γεγονότα. Εν πάση περιπτώσει, υπό το σύνολο των περιστάσεων, η έκδοση τέτοιου διατάγματος σε αυτό το στάδιο θα συνιστούσε δυσανάλογο μέτρο. Τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξα λαμβάνουν υπόψη αποκλειστικά τις ανάγκες της παρούσας διαδικασίας προσωρινού διατάγματος. Η διακρίβωση των γεγονότων κατά τρόπο οριστικό δεν μπορεί να αναληφθεί παρά μόνο στο πλαίσιο της δίκης για τις κατηγορίες. Επί του παρόντος, η διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ εξυπηρετεί ουσιαστικό σκοπό, ενώ το αίτημα για απομάκρυνση κρίνεται πρόωρο και επομένως απορρίπτεται. Το διάταγμα ημερ. 20.4.2016 τροποποιείται ως ακολούθως και καθίσταται απόλυτο. "το δικαστήριο τούτο . διατάττει και απαγορεύει στον κατηγορούμενο - καθ' ου η αίτηση ή και στους αντιπροσώπους ή και υπαλλήλους ή και αξιωματούχους ή και οποιαδήποτε πρόσωπα ενεργούν κατόπιν εντολών ή και σύμβασης με τον καθ' ου η αίτηση, να επεμβαίνουν ή και να τοποθετούν αντικείμενα ή και θαλάσσια είδη ή και κατασκευάσματα ή και σκάφη ή και ταχύπλοα σκάφη στην παραλία "Γλυκύ Νερό", στην Αγία Νάπα, εντός της Επαρχίας Αμμοχώστου, για σκοπούς παροχής διευκολύνσεων για σκοπούς διεξαγωγής θαλάσσιων αθλημάτων, άνευ άδειας της αρμόδιας αρχής, ήτοι του Δήμου Αγίας Νάπας μέχρι της τελικής εκδίκασης της υπόθεσης." Τα έξοδα της διαδικασίας να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της κυρίως υπόθεσης. (Υπ.) ........ Τ. Νικολάου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ενόψει του /ότι Εν προκειμένω, αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι ο Δήμος δεν έχει δώσει άδεια για την τοποθέτηση των εν λόγω αντικειμένων στην παραλία. Στην υπόθεση Τσιερκέζου v. Dragon Tourist Enterprises Ltd
(2009)1(A) A.A.Δ. 734, λέχθηκε με έμφαση, σε σχέση με τη μονομερή εξασφάλιση διατάγματος, ότι (στις σελ. 738 και 742 αντιστοίχως): "Η υποχρέωση αυτή καθίσταται πιο επιτακτική σε μονομερείς αιτήσεις (ex parte applications) αφού το Δικαστήριο δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασιστεί στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του αιτητή." ................................. Το θέμα της απόκρυψης γεγονότων συνιστά ένα σημαντικό στοιχείο στην έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος και το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια να εξετάσει αυτόβουλα αν ένας διάδικος έχει προβεί σε απόκρυψη γεγονότων, όταν από τη μαρτυρία που έχει προσκομιστεί μια τέτοια ενέργεια κρίνεται επιβεβλημένη." Ως προς το τι συνιστά ουσιώδες γεγονός, λέχθηκε στην υπόθεση M & Ch Mitsingas Trading Ltd (ανωτέρω), ότι αυτό είναι (στη σελ.1797): ". κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ' αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας. Το ουσιώδες του γεγονότος προσδιορίζεται με αναφορά στα επίδικα θέματα του αιτήματος . Επιπλέον, σε μονομερείς αιτήσεις, ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το επείγον του ζητήματος." Η μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων είναι επιλήψιμη ακόμα και όταν δεν συνοδεύεται από πρόθεση εξαπάτησης: βλ. μεταξύ άλλων The Andria
(1984)1 All E.R. 1126 (CA), Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co. Ltd κ.α.
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 597, Resola v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598, Αhmet Zein (ανωτέρω), Κυρίσαββα v. Κύζη
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1245 και Σάββα v. Τηλεμάχου
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ 2081. Στην υπόθεση Resola (ανωτέρω, στις σελ.602-603) λέχθηκαν τα εξής: "Όπως διαπιστώσαμε στην Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited και Άλλου
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 597, πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Το κριτήριο είναι κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά, εξ' αντικειμένου, ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου οπόταν, στην απουσία του, αυτή τούτη η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής". Περαιτέρω, η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο τα γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα τα οποία ο αιτητής θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογη έρευνα: βλ. Brink's Mat Ltd v. Elcombe
(1988)3 All E.R. 188, Χριστοφόρου v. Γρηγορίου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Τσιερκέζου (ανωτέρω). Παράληψη του αιτητή να συμμορφωθεί με αυτή την υποχρέωση σκόπιμα ή αθώα, αποτελεί λόγο για τον οποίο το δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να εκδώσει το διάταγμα ή να το ακυρώσει αν το έχει ήδη εκδώσει, χωρίς να προχωρήσει να ακούσει την ουσία: βλ. Lloyds Bowmaker Ltd v. Britannia Arrow Holdings plc (Lavens, third party)
(1988)3 All E.R. 178 και Γρηγορίου (ανωτέρω). Στην Αγγλική υπόθεση Brink's Mat Ltd (ανωτέρω), η οποία έχει υιοθετηθεί από τα Κυπριακά δικαστήρια, γίνεται εκτενής ανάλυση των προεκτάσεων της υποχρέωσης αποκάλυψης γεγονότων. Αναφέρω επιγραμματικά μερικά από τα πιο σημαντικά. Ουσιώδη στοιχεία είναι εκείνα τα οποία θα πρέπει να γνωρίζει ο δικαστής, όπως αυτά καθορίζονται από το δικαστή και όχι από τον αιτητή ή το δικηγόρο του. Όταν το δικαστήριο διαπιστώσει τη μη αποκάλυψη, θα πρέπει να αποστερήσει από τον αιτητή οποιοδήποτε πλεονέκτημα έχει αποκομίσει˙ αλλά δεν είναι η κάθε παράλειψη που οδηγεί σε ακύρωση του διατάγματος. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο