Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Αντριανής Πετρή, Αρ. Υπ.: 11124/13, 30/9/2016

(5)μάρτυρες. Πρώτη, έδωσε μαρτυρία η Παραπονούμενη, κα Μαριάννα Βασιλείου, Μ.Κ.1, η οποία και υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής της και σημειώθηκε ως Τεκμήριο

1. Στην κατάθεση της καταγράφει ότι στις 24/02/13 είχε πάει με την παρέα της, γύρω τις 12:30, στο νυκτερινό κέντρο διασκέδασης «DEEP», στις Φοινικούδες, στην Λάρνακα. Ενώ διασκέδαζαν όλοι μαζί, ήταν περίπου 10 άτομα, γύρω στις 03:00 το πρωί απέναντι της στεκόταν μια κοπέλα, την οποία γνώριζε μόνο εξ όψεως, η οποία έκαμε μορφασμούς προς την ίδια και τη φίλη της τη Μικαέλα και τις ειρωνευόταν, ενώ στη συνέχεια είχε ρίξει δυο ποτήρια προς τη Μικαέλα. Ακολούθως, είχε κατευθυνθεί προς το μέρος της και είχε σταθεί ακριβώς μπροστά της βάζοντας το κεφάλι της κοντά στο δικό της και κουνώντας το δεξιά και αριστερά. Όταν η ίδια τη ρώτησε για το λόγο της συμπεριφοράς της εκείνη την είχε χτυπήσει με ένα ποτήρι στο δεξιό της μάτι. Το ποτήρι είχε σπάσει στο πρόσωπό της με αποτέλεσμα να σκιστεί το πρόσωπο γύρω από το μάτι. Η ίδια είχε ζαλιστεί και είχε πέσει στο έδαφος μαζί με την συγκεκριμένη κοπέλα, η οποία της τραβούσε τα μαλλιά με αποτέλεσμα να της βγάλει τούφες από αυτά. Λόγω του ότι δεν την άφηνε ελεύθερη, για να της ξεφύγει, η ίδια την είχε δαγκώσει στο πόδι. Ακολούθως είχε λιποθυμήσει, λόγω του ότι είχε χάσει πολύ αίμα και την είχαν μεταφέρει η Μικαέλα με ένα φίλο τους στο Νοσοκομείο όπου εξετάστηκε και της κολλήθηκε το τραύμα στο μάτι. Ενώ υπέβαλλε το παράπονό της στην Αστυνομία, την επόμενη μέρα, είχε δει την κοπέλα που την είχε χτυπήσει και όπως της αναφέρθηκε ονομάζεται Άντρη Πετρή. Η ίδια δεν είχε χτυπήσει τη συγκεκριμένη κοπέλα και το τραύμα στο χέρι της Άντρης Πετρή είχε προκληθεί από το σπάσιμο του ποτηριού, όταν είχε χτυπήσει την ίδια με το ποτήρι στο μάτι. Αναγνώρισε σε φωτογραφίες που της υποδείχθηκαν τον εαυτό της και ανέφερε ότι είχαν ληφθεί την μέρα που η ίδια είχε δώσει κατάθεση στην Αστυνομία. Οι συγκεκριμένες φωτογραφίες είχαν κατατεθεί ως Τεκμήριο
2. Ενώπιον του Δικαστηρίου αναγνώρισε την Κατηγορούμενη ως το άτομο που την είχε χτυπήσει και ισχυρίστηκε ότι δεν την γνώριζε προσωπικά αλλά την έβλεπε κατά τις εξόδους της. Όσο αφορά τον τραυματισμό της υποστήριξε ότι όπως κρατούσε το ποτήρι η Κατηγορούμενη, με τη χούφτα της, το είχε σπάσει στο πρόσωπό της με αποτέλεσμα τον τραυματισμό της όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες. Υποστήριξε ότι το περιστατικό είχε γίνει η ώρα 03.00 το πρωί της 24/02/13 και λόγω του τραύματος είχε επισκεφτεί την Αστυνομία το ίδιο απόγευμα μόλις της είχαν τηλεφωνήσει. Αντεξεταζόμενη ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που είχε δώσει κατάθεση αργότερα την ίδια μέρα με το περιστατικό ήταν γιατί τα ξημερώματα βρισκόταν στο Νοσοκομείο και ακολούθως είχε μεταβεί στο σπίτι της. Ερωτηθείς ανέφερε ότι μετά που της κόλλησαν τα τραύματα είχε μεταβεί στο σπίτι της γιατί είχε χάσει πολύ αίμα και ακολούθως είχε επισκεφθεί την Αστυνομία. Παραδέχθηκε ότι η ίδια δεν είχε δεχθεί να της συρράψουν τα τραύματα. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό της το επεισόδιο είχε αρχίσει όταν η Κατηγορούμενη χωρίς λόγο είχε πετάξει ένα ποτήρι στη φίλη της τη Μικαέλα και ακολούθως είχε τοποθετήσει το χέρι της στο μάτι της Μικαέλας λέγοντας της κάτι, το οποίο η ίδια δεν μπορούσε να ακούσει. Όταν τελείωσε με τη Μικαέλα και πριν να σπάσει το ποτήρι στο δικό της πρόσωπο η Κατηγορούμενη την ειρωνευόταν κάνοντας διάφορες κινήσεις. Υποστήριξε ότι δεν μπορούσε να ακούσει, ακόμα και αν η Κατηγορούμενη την ειρωνευόταν με λόγια. Δεν μπορούσε να θυμηθεί πως οι δύο τους είχαν καταλήξει στο έδαφος όμως ενώ βρίσκονταν στο έδαφος, λόγω του ότι η Κατηγορούμενη την τραβούσε από τα μαλλιά και δεν την απελευθέρωνε, είχε αναγκαστεί να τη δαγκώσει στο πόδι. Αρνήθηκε την υποβολή ότι η ίδια είχε επιτεθεί της Κατηγορούμενης ή ότι την είχε ρίξει στο έδαφος. Επίσης αρνήθηκε ότι ο λόγος που είχε σπάσει το ποτήρι ήταν η πτώση της Κατηγορούμενης στο έδαφος μετά από δική της επίθεση. Όταν την υποβλήθηκε ότι ο τραυματισμός στο μάτι της είχε επέλθει από γυαλιά τα οποία υπήρχαν στο έδαφος υποστήριξε ότι δεν μπορούσε το μάτι της να χτυπήσει στο έδαφος ούτε και μπορούσε το πρόσωπο της να κοπεί με το συγκεκριμένο τρόπο από τα γυαλιά, αν αυτά υπήρχαν στο έδαφος. Δεύτερη έδωσε μαρτυρία η Δρ. Ιωακείμ, Μ.Κ.2, ιατρός στις Πρώτες Βοήθειες του Νοσοκομείου Λάρνακας. Παρουσίασε την ιατρική έκθεση που είχε καταρτίσει σε σχέση με την Παραπονούμενη και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
3. Ακολούθως υιοθέτησε το περιεχόμενό της. Στην Έκθεση κατέγραφε θλαστικά τραύματα δεξιάς παρεάς και άνω βλεφάρου από γυαλιά. Είχε γίνει καθαρισμός και συγκόλληση των τραυμάτων και παρά το γεγονός ότι της είχε δοθεί ιατρική συμβουλή να παραμείνει είχε φύγει από το Νοσοκομείο. Είχαν ειδοποιηθεί οι γονείς της και η Αστυνομία. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι η Έκθεση της κατέγραψε θλαστικά τραύματα, τα οποία πρέπει να ήταν πάνω από ένα εκατοστό γιατί χρειαζόντουσαν συρραφή, την οποία η τραυματισθείσα είχε αρνηθεί. Ερωτηθείσα δεν μπορούσε η ίδια να εκφέρει άποψη αν τα τραύματα είχαν προκύψει από κοφτερό αντικείμενο, όμως από όσα της είχαν αναφερθεί είχαν προκύψει από γυαλιά. Επόμενη μάρτυρας ήταν η Λοχ.277 Σπυρίδωνος, Μ.Κ.3, η οποία υπηρετεί στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων Λάρνακας. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 4, την κατάθεσή της και υιοθέτησε το περιεχόμενό της. Στην κατάθεσή της κατέγραψε ότι στις 20/02/13 η ώρα 18:30 ενώ βρισκόταν καθήκον είχε επισκεφθεί το Σταθμό η Ανδριανή Πετρή για να καταγγείλει την Μαριάννα Βασιλείου ότι της είχε επιτεθεί. Πέντε λεπτά αργότερα είχε προσέλθει η Μαριάννα Βασιλείου με εμφανή τραύματα στο πρόσωπό της η οποία και κατάγγειλε ότι γύρω στις 03:00 το πρωί σε νυκτερινό κέντρο νεαρή γυναίκα της είχε επιτεθεί και την είχε χτυπήσει με ποτήρι με αποτέλεσμα αυτό να σπάσει στο πρόσωπό της. Ενώ υπέβαλλε το παράπονό της είδε και αναγνώρισε στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων την Ανδριανή Πετρή ως το άτομο που την είχε χτυπήσει. Ακολούθως η Μαριάννα Βασιλείου είχε οδηγηθεί στα γραφεία του Τ.Α.Ε. για να υποβάλει την καταγγελία της ενώ η ίδια είχε λάβει ανακριτική κατάθεση από την Ανδριανή Πετρή, αφού προηγουμένως της είχε επιστήσει την προσοχή της στο νόμο. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 5, την ανακριτική κατάθεση που η ίδια είχε λάβει από την Ανδριανή Πετρή. Αντεξεταζόμενη υποστήριξε ότι τη συγκεκριμένη μέρα είχαν ληφθεί δυο καταγγελίες και η μια είχε προηγηθεί της άλλης με διαφορά κάποιων λεπτών. Πρώτη, είχε προσέλθει η Κατηγορούμενη για να καταγγείλει το επεισόδιο. Όμως πριν ξεκινήσει για να λάβει τη γραπτή κατάθεση της Ανδριανής Πετρή είχε αφιχθεί η άλλη νεαρή γυναίκα, η Μαριάννα Βασιλείου, η οποία είχε παραπονεθεί για το ίδιο περιστατικό. Ακολούθησε η παραπομπή της άλλης νεαρής στο Τ.Α.Ε Λάρνακας και η ίδια είχε κληθεί από το Τ.Α.Ε να λάβει ανακριτική κατάθεση από την Ανδριανή Πετρή στα πλαίσια διερεύνησης της καταγγελίας σε βάρος της. Ερωτηθείσα, απ' ότι μπορούσε να θυμηθεί, η Παραπονούμενη της είχε αναφέρει ότι βρισκόταν μαζί με κάποια φίλη της σε νυκτερινό κέντρο διασκέδασης στη Λάρνακα και ότι χωρίς λόγο είχε χτυπηθεί από την Ανδριανή Πετρή την οποία δεν γνώριζε. Μαρτυρία δόθηκε και από τη Μικαέλα Στεφάνου, Μ.Κ.4, της οποίας η κατάθεση σημειώθηκε ως Τεκμήριο
4. Στην κατάθεσή της κατέγραψε ότι με τη Μαριάννα Βασιλείου είναι φίλες για χρόνια και το βράδυ του Σαββάτου είχαν επισκεφθεί το νυκτερινό κέντρο διασκέδασης «DEEP» και ενώ βρίσκονταν κοντά στο μπαρ η Αντριανή Πετρή περνούσε από μπροστά τους και τις προκαλούσε. Κινείτο, η Αντριανή Πετρή, προς την ίδια με το ποτό της, την έσπρωχνε ελαφρώς με το σώμα της και ακολούθως της έλεγε «εν σε χωνεύκω είσαι μια σκατοπουτάνα». Η ίδια την αγνοούσε και κάποιος νεαρός την είχε απομακρύνει. Ενώ βρισκόταν σε απόσταση περίπου 3 μέτρα από την ίδια της είχε ρίξει το ποτήρι που κρατούσε χωρίς όμως να καταφέρει να την πετύχει. Είχε πάρει και δεύτερο ποτήρι και είχε προσπαθήσει ξανά να τη χτυπήσει στο πρόσωπο χωρίς να τα καταφέρει αλλά την είχε πετύχει με το εξωτερικό μέρος του χεριού της στο μάτι. Μετά παρέλευση 15 λεπτών η Αντριανή είχε επιστρέψει κοντά τους και ξαφνικά την είχε δει να χτυπά τη φίλη της τη Μαριάννα με το ποτήρι που κρατούσε στο πρόσωπό της. Η Μαριάννα, μετά το χτύπημα που είχε δεχθεί, είχε πέσει στο έδαφος και η Αντριανή είχε πέσει από πάνω της και της τραβούσε με λύσσα τα μαλλιά της. Κάποιοι προσπάθησαν να την απομακρύνουν αλλά η Αντριανή δεν άφηνε τη Μαριάννα. Η Μαριάννα αιμορραγούσε στο σημείο όπου είχε δεχθεί το χτύπημα και η ίδια μαζί με το φίλο της τον Ανδρέα την είχαν μεταφέρει στο Νοσοκομείο. Είχε προσέξει ότι από τα μαλλιά της Μαριάννας έλειπε τούφα και φαινόταν το κρανίο της. Η ίδια είχε υποστεί σοκ γι' αυτό και όταν είχε μεταβεί το Νοσοκομείο της είχε διαφύγει να τους αναφέρει να εξετάσουν το μάτι της, το οποίο ήταν ερεθισμένο από το χτύπημα που είχε δεχθεί. Ουδέποτε είχε η ίδια οποιαδήποτε διαφορά με την Ανδριανή και δεν γνώριζε τον λόγο της συμπεριφοράς της, όμως είχε καταλάβει ότι ήταν μεθυσμένη ή ότι βρισκόταν υπό την επήρεια κάποιας ουσίας γιατί δεν συμπεριφερόταν φυσιολογικά. Ενώπιον του Δικαστηρίου αναγνώρισε την Κατηγορούμενη ως την Αντριανή Πετρή. Εξήγησε ότι αρχικά της είχε ρίξει ένα ποτήρι αλλά είχε αστοχήσει και ακολούθως είχε προσπαθήσει να της επιτεθεί με άλλο ποτήρι το οποίο τελικά της είχε χτυπήσει στο μάτι, όμως κάποιος την είχε απομακρύνει. Μετά από 15 λεπτά είχε επιστρέψει για να επιτεθεί της Μαριάννας. Όσο αφορά την εξύβριση η συγκεκριμένη φράση είχε λεχθεί εντός του νυκτερινού κέντρου. Αντεξεταζόμενη είχε αναφέρει ότι είχε μεταβεί με τη Μαριάννα στο συγκεκριμένο νυχτερινό κέντρο με μεγάλη παρέα. Παραδέχθηκε ότι η μουσική ήταν δυνατή, όμως η Κατηγορούμενη την είχε πλησιάσει και της είχε αναφέρει τη συγκεκριμένη φράση στο αυτί της. Επέμενε στη θέση της ότι η Κατηγορούμενη της είχε επιτεθεί δυο φορές με ποτήρι και ακολούθως είχε βάλει το χέρι της στο μάτι της. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 7, ιατρικό πιστοποιητικό. Εξήγησε, ότι λόγω των ενοχλήσεων που είχε στο μάτι της πήγε σε μεταγενέστερο χρόνο στο Νοσοκομείο για εξέταση. Υποστήριξε εμφαντικά ότι η Κατηγορούμενη είχε βάλει τα δάχτυλά της στο μάτι της και ακολούθως την είχε σπρώξει. Ισχυρίστηκε, ότι η ίδια δεν είχε οποιοδήποτε λόγο να πει ψέματα. Αρνήθηκε την υποβολή ότι η Μαριάννα Βασιλείου είχε επιτεθεί της Ανδριανής Πετρή και εξήγησε ότι η ίδια δεν μπορούσε να δει τι συνέβαινε στο έδαφος. Είχε δει και τις δυο στο έδαφος και την Κατηγορούμενη να τραβά τα μαλλιά της Μαριάννας. Τελευταία έδωσε μαρτυρία η Άντρη Δημητρίου Βασιλείου, Μ.Κ.5, μητέρα της Παραπονουμένης. Ενώπιον του Δικαστηρίου υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής της και αυτή σημειώθηκε ως Τεκμήριο
5. Στην κατάθεσή της καταγράφει ότι γύρω στις 03:00 το πρωί της 23/02/13 της είχαν τηλεφωνήσει από το Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας και της είχαν αναφέρει ότι η κόρη της είχε δεχθεί επίθεση με σπασμένο ποτήρι και είχε τραυματιστεί στο πρόσωπο. Η Μικαέλα, η φίλη της κόρης της, την είχε μεταφέρει στο σπίτι από το Νοσοκομείο. Όταν η ίδια την είχε ρωτήσει τι είχε συμβεί η κόρη της της είχε αναφέρει ότι ενώ βρισκόταν με την παρέα της στο νυκτερινό κέντρο αναψυχής «DEEP» κάποια Άντρη από τη Δρομολαξιά απρόκλητα της είχε επιτεθεί και την είχε χτυπήσει με ποτήρι με αποτέλεσμα να την τραυματίσει σοβαρά. Το πρόσωπο της κόρης της ήταν σε άθλια κατάσταση ενώ από την κεφαλή της έλειπε μια τούφα μαλλιά. Μέχρι και τώρα το πρόσωπο της κόρης της είναι παραμορφωμένο και συνεχίζουν να σκάζουν οι ουλές και να βγαίνουν γυαλιά. Η κατάσταση του προσώπου μπορεί να διορθωθεί μόνο με πλαστική επέμβαση για την οποία απαιτείται ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Λόγω των τραυματισμών στο πρόσωπό της έχουν δημιουργηθεί στην κόρη της ψυχολογικά προβλήματα. Ανέφερε ότι η κόρη της είχε δεχθεί τηλεφωνική απειλή από άγνωστο ότι θα της βάλουν βόμβα εάν προχωρήσει η συγκεκριμένη υπόθεση στο Δικαστήριο. Αντεξεταζόμενη ισχυρίστηκε ότι τα όσα είχε καταγράψει στην κατάθεσή της και αφορούσαν το επεισόδιο της είχαν αναφερθεί από την κόρη της η οποία, ήταν ο ισχυρισμός της, δεν είχε οποιοδήποτε λόγο για να πει ψέματα. Σε σχέση με την απειλή ήταν η θέση της ότι μετά την καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης είχε τοποθετηθεί στο γραμματοκιβώτιο του σπιτιού τους κροτίδα η οποία είχε εκραγεί κατά τη διάρκεια της νύκτας. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής με ενδιάμεση απόφασή του το Δικαστήριο κάλεσε την Κατηγορούμενη σε απολογία και η Κατηγορούμενη επέλεξε να απολογηθεί ενόρκως. Πριν απολογηθεί κατατέθηκε από κοινού η γραπτή κατηγορία που είχε απαγγελθεί στην Κατηγορούμενη και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
6. Η Κατηγορούμενη κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
7. Στην γραπτή της δήλωση καταγράφει ότι τις πρωινές ώρες της 24/02/13 ενώ βρισκόταν για διασκέδαση στο νυχτερινό κέντρο «DEEP» και μιλούσε με την Μικαέλλα Στεφάνου, μια φίλη της, η Μαριάννα Βασιλείου τους είχε πλησιάσει και την είχε σπρώξει με δύναμη προς τα πίσω με αποτέλεσμα να χάσει την ισορροπία της και να πέσει στο έδαφος. Λόγω του ότι στο αριστερό της χέρι κρατούσε το ποτήρι με το ποτό της, λόγω της πτώσης, το ποτήρι είχε πέσει με αποτέλεσμα να κοπεί το χέρι της και να γεμίσει αίματα. Ενώ βρισκόταν πεσμένη ανάσκελα στο έδαφος η Μαριάννα είχε πέσει από πάνω της και είχε ξεκινήσει να την χτυπά στο πρόσωπο και το σώμα με το χέρι. Η ίδια προσπαθούσε να την απωθήσει σπρώχνοντας το κεφάλι της προς τα κάτω με τα χέρια της. Εκείνη την είχε πιάσει με τα χέρια από το αριστερό πόδι και την είχε δαγκώσει. Επειδή συνέχιζε να την δαγκώνει, η Μαριάννα, η ίδια είχε αναγκαστεί να την πιάσει από τα μαλλιά και να την τραβήξει δυνατά για να φύγει από πάνω της. Όταν κατάφερε να σηκωθεί η Μαριάννα της είχε ξανα - επιτεθεί αρπάζοντας την από τα μαλλιά. Τότε, την είχε τραβήξει και η ίδια από τα μαλλιά και ακολούθως είχαν μπει στην μέση οι παρέες τους και τους είχαν χωρίσει. Δεν είχε συμβεί οτιδήποτε άλλο. Λόγω του ότι ένοιωθε πολύ πόνο στο χέρι το πρωί είχε επισκεφτεί το Νοσοκομείο και εκεί της έραψαν το χέρι και της περιποιήθηκαν τα σημάδια από τα δαγκώματα της Μαριάννας και της ανέφεραν ότι πρέπει να πηγαίνει τακτικά για να αλλάζει την πληγή. Το απόγευμα είχε πάει για να καταγγείλει το συμβάν στην Αστυνομία και εκείνη την ώρα είχε επισκεφτεί τον Αστυνομικό Σταθμό η Μαριάννα, η οποία είχε αναφέρει ότι η ίδια την είχε χτυπήσει και την είχε τραυματίσει με το ποτήρι που κρατούσε. Η αστυνομικός, ενώ η ίδια της υπέβαλλε το παράπονό της, είχε φύγει με τη Μαριάννα και ακολούθως όταν είχε επιστρέψει της είχε αναφέρει ότι θα της λάμβανε κατάθεση λόγω του ότι είχε τραυματίσει παράνομα τη Μαριάννα. Μετά την λήψη της κατάθεσής της της είχαν αναφέρει ότι θα διερευνούσαν και το δικό της παράπονο. Όμως, δεν της είχε ζητηθεί οποιοδήποτε πιστοποιητικό από το Νοσοκομείο, ούτε είχε σταλεί για οποιαδήποτε εξέταση αλλά ούτε και είχε ερωτηθεί κατά πόσο υπήρχε οποιοδήποτε πρόσωπο, το οποίο να μπορεί να δώσει κατάθεση σε σχέση με το επεισόδιο. Για πρώτη φορά είχε μάθει για το παράπονο της Μικαέλας Στεφάνου στις 16/07/13 όταν κλήθηκε για να κατηγορηθεί. Κατά τη λήψη της κατάθεσής της δεν της είχε αναφερθεί οτιδήποτε σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό επίθεση εναντίον της Μικαέλας Στεφάνου ή την εξύβριση της. Για το δικό της παράπονο δεν είχε καταχωριστεί οποιαδήποτε υπόθεση εναντίον της Μαριάννας και είχαν προωθηθεί μόνο τα παράπονα της Μαριάννας Βασιλείου και της Μικαέλας Στεφάνου. Η ίδια δεν είχε χτυπήσει ποτέ τη Μαριάννα Βασιλείου με το ποτήρι ούτε και είχε πετάξει ποτήρι σε οποιονδήποτε και ειδικά στη Μικαέλα, αφού δεν είχε οποιαδήποτε διαφορά μαζί της. Η ίδια είχε δεχθεί, χωρίς λόγο, επίθεση από τη Μαριάννα με αποτέλεσμα να τραυματιστεί στο χέρι, λόγω του ποτηριού που είχε σπάσει και στο πόδι όπου την είχε δαγκώσει η Μαριάννα. Η ίδια προσπαθούσε να αμυνθεί στα χτυπήματα που δεχόταν από τη Μαριάννα. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 11, δυο επιστολές με ημερομηνίες 11/03/16 και 21/03/16 τις οποίες είχε αποστείλει ο δικηγόρος της στο ΤΑΕ Λάρνακας και ως Τεκμήριο 12 την απαντητική επιστολή του ΤΑΕ. Αντεξεταζόμενη αναγνώρισε στο Τεκμήριο 5 την κατάθεση της και ερωτηθείσα συμφώνησε με το περιεχόμενο της. Συμφώνησε επίσης με το γεγονός ότι η αστυνομικός την είχε πληροφορήσει για το αδίκημα που διερευνούσε και την πρόθεσή της να την ανακρίνει. Όμως, υποστήριξε ότι η ίδια είχε πάει και είχε δώσει κατάθεση σε σχέση με παράπονό της που αφορούσε τη Μαριάννα και ακολούθως είχε μάθει ότι την κατηγορούσαν σε σχέση με αδικήματα που αφορούσαν και τη Μικαέλα Στεφάνου. Υποστήριξε ότι δεν γνώριζε τη Μαριάννα πριν το περιστατικό και ότι γνώριζε τη Μικαέλα από παλιά πλην όμως οι σχέσεις τους ήταν τυπικές. Αρνήθηκε ότι η ίδια είχε προσεγγίσει πρώτη τη Μικαέλα. Τη συγκεκριμένη ημερομηνία είχε δει η ίδια για πρώτη φορά τη Μαριάννα, όταν μιλούσε με τη Μικαέλα, όπου και της είχε επιτεθεί απρόκλητα σπρώχνοντάς την. Λόγω του σπρωξίματος η ίδια είχε πέσει το έδαφος και λόγω του ότι στο αριστερό της χέρι κρατούσε γυάλινο ποτήρι, το ποτήρι είχε σπάσει τραυματίζοντας το αριστερό της χέρι. Όταν της υποβλήθηκε ότι στην κατάθεσή της δεν είχε αναφέρει σε πιο χέρι κρατούσε το ποτήρι υποστήριξε ότι στην κατάθεσή της τα είχε πει περιληπτικά και δεν είχε ρωτηθεί οτιδήποτε. Ακολούθως ισχυρίστηκε ότι μπορεί και να ξέχασε να το αναφέρει γιατί το τραύμα στο χέρι της ήταν εμφανές. Παραδέχθηκε ότι είχε θυμηθεί τον τραυματισμό στο αριστερό χέρι παρά την παρέλευση τριών ετών γι' αυτό και το είχε καταγράψει στο Τεκμήριο
8. Ήταν η θέση της ότι είχε διατηρήσει στο μυαλό της τη στιγμή που είχε γίνει το συμβάν και μπορούσε να θυμηθεί ότι ενώ μιλούσε με τη Μικαέλα τις είχε προσεγγίσει η Μαριάννα, η οποία χωρίς λόγο την είχε σπρώξει με τα χέρια της οδηγώντας την στο έδαφος. Η Μαριάννα είχε πέσει από πάνω της και είχε αρχίσει να τη χτυπά. Η ίδια είχε προσπαθήσει να την απωθήσει με τα χέρια της και είχε αρχίσει να τη σπρώχνει. Λόγω του ότι δεν έφευγε από πάνω της η ίδια την έσπρωχνε προς τα κάτω και ενώ την έσπρωχνε η Μαριάννα είχε αρπάξει το χέρι της, το αριστερό και την είχε δαγκώσει στο πόδι. Όταν της υποβλήθηκε ότι δεν είχε καταγράψει στην κατάθεσή της ότι το χέρι της είχε κοπεί και είχε γεμίσει αίματα υποστήριξε ότι γνώριζε ότι θα ερωτηθεί στο Δικαστήριο γι' αυτό και στη γραπτή της δήλωση είχε καταγράψει τα γεγονότα πιο αναλυτικά από ότι στην κατάθεσή της. Περαιτέρω εξήγησε ότι η Μαριάννα είχε πέσει από πάνω της και είχε αρχίσει να την χτυπά και όπως η ίδια την έσπρωχνε, για να την απωθήσει, της είχε αρπάξει το πόδι και την είχε δαγκώσει στο αριστερό πόδι γι' αυτό και είχε αναγκαστεί να την πιάσει από τα μαλλιά για να φύγει από πάνω της. Όταν της υποβλήθηκε εκ νέου ότι είχε διατυπώσει διαφορετικά τα γεγονότα στην κατάθεσή της, Τεκμήριο 5, υποστήριξε ότι στο Δικαστήριο τα επεξηγεί πιο αναλυτικά. Ερωτηθείσα κατά πόσο τελούσε σε κατάσταση μέθης ήταν η θέση τα ότι είχε καταναλώσει δυο ποτά και το τρίτο το κρατούσε στο χέρι της όταν είχε σπάσει το ποτήρι της. Περαιτέρω υποστήριξε ότι είχε διαύγεια γιατί το ποτό που κατανάλωνε δεν ήταν δυνατό. Κατέληξε, ότι η ίδια δεν είχε επιτεθεί ούτε της Μικαέλας αλλά ούτε και της Μαριάννας, ούτε και είχε ρίξει ποτήρι σε οποιονδήποτε γιατί οι άντρες ασφαλείας θα την έβγαζαν έξω από το νυκτερινό κέντρο. Κατατέθηκε εκ συμφώνου η κατάθεση του Α/Αστ.2343 Χ΄Σέργη και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
9. Τελευταία μάρτυρας ήταν η κα Έλενα Κουκουμά, Μ.Υ.1, Ιατρικός Λειτουργός στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας. Στις 24/02/13 η ίδια τελούσε σε υπηρεσία και είχε περιθάλψει την Κατηγορούμενη. Κατέθεσε σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό που αφορούσε την Κατηγορούμενη και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
10. Αντεξεταζόμενη παραδέχθηκε ότι είχε εξετάσει την Κατηγορούμενη έντεκα

(11)ώρες μετά τον τραυματισμό της. Επίσης παραδέχθηκε ότι η Κατηγορούμενη δεν συνεργαζόταν και φώναζε. Το συγκεκριμένο τραύμα, σύμφωνα με την ίδια, ήταν γεμάτο με κυπριακό καφέ ο οποίος είχε τοποθετηθεί από την ίδια την Κατηγορούμενη ή κάποιον άλλο για να μην το ράψει. Το τραύμα είχε καθαριστεί πλην όμως λόγω της παρέλευσης των 11 ωρών και της ύπαρξης ξένων σωμάτων μέσα στο τραύμα δεν μπορούσε να συρραφτεί και είχαν δοθεί οδηγίες στην τραυματισμένη για αλλαγές πληγών. Ερωτηθείσα δεν μπορούσε να θυμηθεί κατά πόσο η Κατηγορούμενη της είχε αναφέρει πως είχε τραυματιστεί. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και από τις δυο πλευρές ο συνήγορος Υπεράσπισης κατέθεσε εμπεριστατωμένο γραπτό κείμενο με τις εισηγήσεις του. Αναφέρθηκε σε νομολογία που αφορούσε την αυτοάμυνα, η οποία ήταν ο κεντρικός άξονας της Υπεράσπισης της Κατηγορούμενης. Η ευπαίδευτη συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στις αντιφάσεις που υπήρχαν στην μαρτυρία της Κατηγορούμενης ενώ περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι από την προσκομισθείσα μαρτυρία έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας αναφερθεί στη μαρτυρία που προσκομίστηκε από τις δύο πλευρές και στις εκατέρωθεν θέσεις έρχομαι τώρα στο δύσκολο και λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αυτό της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε δεν εξετάζεται μικροσκοπικά αλλά εξετάζεται σε συνάρτηση με το σύνολο της μαρτυρίας και των γεγονότων που συνθέτουν την υπόθεση βλ. Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ

1. Η αξιολόγηση είναι ατομική πλην όμως τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα θα πρέπει να συναρτώνται και ν΄ αντιπαραβάλλονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και τελικά να διερευνάται η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρακολούθησα με προσοχή τόσο τους μάρτυρες κατηγορίας ενώ έδιναν ένορκη μαρτυρία ενώπιόν μου καθώς επίσης και την Κατηγορούμενη. Κατέγραψα σε κάθε περίπτωση νοητικά την εντύπωσή μου από την εικόνα τους κατά το χρόνο που έδιναν μαρτυρία, τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη μνήμη, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεών τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και της ευκαιρίας που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα. Αρχίζοντας από την Παραπονούμενη Μαριάννα Βασιλείου, Μ.Κ.1, ήταν σταθερή στην μαρτυρία της και δεν διαπιστώθηκαν οποιεσδήποτε αντιφάσεις που να την καταστήσουν αναξιόπιστη. Ήταν σταθερή καθ όλη την διάρκεια της αντεξέτασής της και δεν διαπιστώθηκαν διαφοροποιήσεις από τις αρχικές τις θέσεις, όπως είχαν καταγραφεί στην κατάθεσή της αλλά ούτε και είχαν διαπιστωθεί οποιεσδήποτε υπερβολές. Αντίθετα, οι θέσεις της ενισχύθηκαν από την Μικαέλα Στεφάνου, Μ.Κ.4 και από το περιεχόμενο της κατάθεσης του Α/Αστ.2343 Χ΄Σέργη, Τεκμήριο 13, η οποία είχε κατατεθεί εκ συμφώνου ως παραδεκτή. Όσον αφορά την μαρτυρία της Λοχ.277, Σπυρίδωνος, Μ.Κ.3 και της ιατρού Δρ. Ιωακείμ,Μ.Κ.2, θα πρέπει ν΄ αναφερθεί ότι η μαρτυρία τους προέκυψε από αυτά που οι ίδιοι είχαν διαπιστώσει λόγω των καθηκόντων τους. Η ιατρός κα Ιωακείμ ήταν ειλικρινής και ανέφερε ότι η ίδια δεν θυμόταν πόσα θλαστικά τραύματα υπήρχαν αλλά θυμόταν ότι υπήρχαν γυαλιά μέσα στα τραύματα τα οποία έπρεπε να καθαριστούν. Την δέχομαι ως αξιόπιστη και ειλικρινή. Το ίδιο ισχύει και για την μαρτυρία της Λοχ.277 Σπυρίδωνος, Μ.Κ.
2. Η δεύτερη Παραπονούμενη Μικαέλα Στεφάνου, Μ.Κ.4, ουσιαστικά ενίσχυσε τις θέσεις που είχαν προβληθεί από την Μαριάννα Βασιλείου, Μ.Κ.
3. Αποδέχομαι την μαρτυρία της σε σχέση με το ρίξιμο των ποτηριών αλλά δεν μπορώ να δεχθώ ότι μπορούσε να ακούσει την Κατηγορούμενη να την εξυβρίζει ενώ περνούσε από δίπλα της σε ένα κέντρο με δυνατή μουσική, όπως η ίδια είχε αναφέρει. Η μητέρα της Μαριάννας Βασιλείου, Μ.Κ.5, Άντρη Βασιλείου, δεν είχε ιδία γνώση για το περιστατικό και απλά ανέφερε αυτά που της είχε ανάφερε η κόρη της. Δεν θα αποδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα στην μαρτυρία της. Σημαντική όμως είναι η κατάθεση του Α/Αστ.2343 Χ΄Σέργη, Τεκμήριο 13, η οποία είχε κατατεθεί από κοινού ως παραδεκτή και στην οποία καταγράφεται ότι ο Ανδρέας Αριστοτέλους του είχε αναφέρει ότι η Αντριανή Πετρή είχε επιτεθεί στην Μαριάννα Βασιλείου με γυάλινο ποτήρι και ότι ο ίδιος την είχε απομακρύνει από πάνω στην Μαριάννα όταν η Πετρή της τραβούσε τα μαλλιά πλην όμως δεν ήθελε να δώσει κατάθεση. Επισημαίνω ότι η Κατηγορούμενη δίνει μία γενική περιγραφή των γεγονότων στην κατάθεση της, Τεκμήριο 5, ενώ κατά τη μαρτυρία της πρόσθεσε στοιχεία, τα οποία θεωρώ ότι δεν συνιστούν λεπτομέρειες, όπως η ίδια ισχυρίστηκε, αλλά είναι ουσιαστικά και καθοριστικά και δεν θα μπορούσε να τα παραγνωρίσει ενώ γνώριζε ότι είχε καταγγελθεί για να τα «αναφέρει στο Δικαστήριο» όπως είχε ισχυριστεί η ίδια επανειλημμένα εντός του Δικαστηρίου. Είπε ψέματα στο Δικαστήριο και εξηγώ: Αναφέρθηκε σε χτυπήματα στο πρόσωπο και στο χέρι και παρόλο που είχε επισκεφτεί το Νοσοκομείο κάποιες ώρες μετά το περιστατικό δεν είχε αναφέρει οτιδήποτε στην ιατρό η οποία την είχε εξετάσει. Σημειώνεται ότι στην κατάθεσή της αναφέρθηκε σε «σπρώξιμο», δάγκωμα και μαλλιοτραβήγματα. Δεν ανέφερε τα χτυπήματα. Ούτε και για το δάγκωμα είχε παραπονεθεί στο Νοσοκομείο ενώ η ίδια είχε πει ότι της είχαν περιποιηθεί τα δαγκώματα. Την παλάμη της δεν της την έραψαν σε αντίθεση με την δική της θέση για δυο λόγους: Πρώτον, γιατί ήταν γεμάτη από καφέ δεύτερον, γιατί είχαν παρέλθι 11 ώρες και τρίτον, γιατί δεν συνεργαζόταν. Δεν μπορώ να αποδεχθώ την μαρτυρία της γιατί θεωρώ ότι είναι φτιαχτή. Δεν αμφισβητήθηκε το γεγονός ότι είχε τραυματιστεί 11 ώρες πριν, σημειώνεται ότι η Δρ. Κουκουμά είχε κληθεί από την Υπεράσπιση, οπόταν είχε τραυματισθεί γύρω στις 22.00 με 23.00, πολύ πριν την ώρα του επεισοδίου. Είχε πάει στην Αστυνομία με σκοπό να προβεί σε καταγγελία, την μέρα του επεισοδίου και τις απαραίτητες λεπτομέρειες δεν τις είχε αναφέρει ενώ τρία χρόνια μετά μπορούσε να εξιστορήσει επακριβώς πως είχε εξελιχθεί το επεισόδιο και είχε επικεντρωθεί στην αυτοάμυνα. Η συγκεκριμένη εκδοχή της είναι εκτός λογικής. Η μαρτυρία της ιατρού κας Κουκουμά, Μ.Υ.1, ήταν πολύ βοηθητική για να διαπιστώσει το Δικαστήριο το ψεύδος των ισχυρισμών της Κατηγορούμενης αλλά και για τον χαρακτήρα της. Φώναζε χωρίς λόγο ενώ βρισκόταν στο Νοσοκομείο, είπε η ιατρός την οποία και πιστεύω γιατί δεν είχε οποιοδήποτε λόγο να πει ψέματα. Επίσης όπως έχει ήδη αναφερθεί ο τραυματισμός της είχε συμβεί 11 ώρες πριν, οπόταν πολύ πριν τις 03.00 το πρωί που είχε εξελιχθεί το επεισόδιο. Καταλήγω λοιπών ότι τα γεγονότα είχαν εξελιχθεί ως ακολούθως: Η Κατηγορούμενη τις πρωινές ώρες της 24/02/2013 διασκέδαζε στο νυχτερινό κέντρο «DEEP», στην Λάρνακα, όπου διασκέδαζαν και οι Παραπονούμενες, Μαριάννα Βασιλείου, Μ.Κ.1 και Μικαέλα Στεφάνου, Μ.Κ.4, μαζί με την παρέα τους. Για λόγους που μόνο η Κατηγορούμενη γνωρίζει είχε αρχίσει να προκαλεί τις Παραπονούμενες και στην προσπάθειά της αυτή είχε ρίξει ένα ποτήρι προς την Μικαέλα Στεφάνου, το οποίο είχε αστοχήσει. Θύμωσε και όταν τέλειωσε και το δεύτερο της ποτό, από τα τρία που είπε ότι είχε καταναλώσει, έριξε και εκείνο το ποτήρι προς την Μικαέλλα χωρίς όμως να την πετύχει. Όταν την ρώτησε η Μαριάννα για τον λόγο που συμπεριφερόταν με αυτό τον τρόπο είχε εξοργιστεί και στο τρίτο της ποτό είχε αποφασίσει να επιτεθεί στην Μαριάννα Βασιλείου χτυπώντας την με το ποτήρι που κρατούσε και αδιαφορώντας για το κατά πόσο αν έσπαζε θα την τραυμάτιζε. Το ποτήρι έσπασε στο πρόσωπο της Μαριάννας προκαλώντας της θλαστικά τραύματα στην δεξιά παρεά και στο δεξί βλέφαρο. Η Μαριάννα, Μ.Κ.1, είχε ζαλιστεί και είχε πέσει στο έδαφος όπου την είχε ακολουθήσει και η Κατηγορούμενη και είχε ξεκινήσει καυγάς στον οποίο προέκυψαν μαλλιοτραβήγματα από την Κατηγορούμενη και δάγκωμα από την Μαριάννα Βασιλείου. Όταν κατάφεραν να τις χωρίσουν λόγω του ότι η Μαριάννα έχανε αίμα οι φίλοι της την είχαν μεταφέρει στο Νοσοκομείο. Της είχε συστηθεί όπως γίνει συρραφή των τραυμάτων αλλά η ίδια είχε αρνηθεί. Επίσης, είχε αρνηθεί να παραμείνει στο Νοσοκομείο για αυτό και είχε ενημερωθεί η μητέρα της και η Αστυνομία. Συνειδητοποιώντας, όταν είχε ξημερώσει, τι είχε κάνει η Κατηγορούμενη πρώτα είχε επισκεφτεί το Νοσοκομείο, όπου δεν συνεργάστηκε με τους ιατρούς και ακολούθως το απόγευμα είχε πάει στην Αστυνομία όπως είχε πάει και η Μαριάννα Βασιλείου και η Μικαέλλα Στεφάνου για να υποβάλλουν όλες τα παράπονά τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη αφορά τον τραυματισμό της Μαριάννας Βασιλείου. Το άρθρο 234(α) του Ποινικού Κώδικα στο οποίο βασίζεται η συγκεκριμένη κατηγορία προνοεί τα ακόλουθα: «
4. Όποιος- (α) τραυματίζει παράνομα άλλον ή είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων.» Ο όρος «τραύμα» ερμηνεύεται στο άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα ως ακολούθως: «τραύμα» σημαίνει τομή ή ρήξη του τέμνει ή διαπερνά εξωτερική μεβράνη του σώματος. και εξωτερική μεβράνη για τους σκοπούς του παρόντος ορισμού θεωρείται η μεβράνη την οποία δύναται να αγγίξει χωρίς να παραστεί ανάγκη τομής ή διάτρησης άλλης μεβράνης». Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι οι σωματικές βλάβες που υπέστη η Παραπονούμενη, Μαριάννα Βασιλείου, εμπίπτουν στην έννοια του όρου «τραύμα», όπως αυτός ερμηνεύεται στο άρθρο
5. Υπενθυμίζεται ότι κατά την προσαγωγή της στο Νοσοκομείο, είχε διαπιστωθεί από την επι καθήκοντι ιατρό ότι αυτή έφερε θλαστικό τραύμα στην δεξιά παρεά και στο δεξί άνω βλέφαρο τα οποία χρειάζονταν συρραφή, Τεκμήριο 3 και ότι τα θλαστικά τραύματα περιείχαν γυαλιά. Οπόταν, η Κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη στην 1ην Κατηγορία. Η 2η Κατηγορία αφορά το αδίκημα της επίθεσης που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Το άρθρο 243 διαλαμβάνει: «Όποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη είναι ένοχος πλημμελήματος.» Για να στοιχειοθετηθεί το συγκεκριμένο αδίκημα απαιτείται η ύπαρξη της επίθεσης και η ύπαρξη της πραγματικής σωματικής βλάβης. Ο όρος επίθεση έχει ερμηνευθεί ότι περιλαμβάνει οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση ή με μεγάλη αδιαφορία να προκαλέσει και που προκαλεί σ΄ ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θ΄ ασκηθεί άμεση ή παράνομη βία εναντίον του βλ. R. v. Venna

(1975)3 All E.R. 788, R. v. Ireland, R. v. Burstow

(1998)AC 147 HL και Archbold 2002, παρά 19-166. Με βάση την πιο πάνω ανάλυση θεωρώ ότι υπήρξε επίθεση εκ μέρους της Κατηγορούμενης προς το άτομο της Παραπονούμενης, Μαριάννας Βασιλείου, αφού σύμφωνα με τα ευρήματά μου η Κατηγορούμενη είχε σπάσει το ποτήρι που κρατούσε στο πρόσωπό της αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Όμως, για ν΄ αποδειχθεί το αδίκημα του άρθρου 243, όπως έχω προαναφέρει, πρέπει να προκληθεί από την επίθεση πραγματική σωματική βλάβη. Τι συνιστά πραγματική σωματική βλάβη έχει ερμηνευθεί και παραπέμπω στις αποφάσεις R. v. Miller

(1954)2 All E.R. 329, Αστυνομία ν. Ιωάννου

(1989)2 Α.Α.Δ. 61, Georgiades v. Police

(1985)2 C.L.R. 56 και Archbold, παρά 19-197 η οποία διαλαμβάνει: «Bodily harm has its ordinary meaning and includes any further injury calculated to interfere with the health and comfort of the victim: such hurt or injury need not be permanent, but must be more than merely transient or trifling.» Ο όρος «σωματική βλάβη» ερμηνεύεται στο άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα. Σίγουρα τα θλαστικά τραύματα τα οποία έχριζαν συρραφής, τα οποία είχαν διαπιστωθεί από την ιατρό Δρ. Μαρία Ιωακείμ, Μ.Κ.2, με τα συνεπακόλουθά τους συμπεριλαμβάνονται στον ορισμό που το σύγγραμμα του Archbold καθώς και η κυπριακή νομολογία έχουν αποδώσει στον όρο. Συνεπακόλουθα αφού υπήρξε επίθεση η οποία είχε επιφέρει πραγματική σωματική βλάβη, σύμφωνα με την κατάληξή μου, έχει αποδειχθεί το actus reus. Η αδιαφορία της Κατηγορούμενης για τις συνέπειες αλλά και αυτή τούτη η ίδια η πράξη της καταδεικνύουν και το mens rea του αδικήματος, βλ. D.P.P. v. Parmeter

(1992)1 A.C. 699. Η Κατηγορούμενη προώθησε την υπεράσπιση της αυτοάμυνας. Όμως η αυτοάμυνα δεν αποτελεί υπεράσπιση με την αυστηρή έννοια του όρου, αλλά ισχυρισμό τον οποίο η Κατηγορούσα Αρχή οφείλει να αντικρούσει για να δικαιολογείται ετυμηγορία ενοχής. Βλ. Χαράλαμπος Μιχαήλ v. Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ 97. Η αυτοάμυνα καθιστά, υπό προϋποθέσεις, νόμιμη την χρήση βίας για την αποτροπή επίθεσης. Η άμυνα όμως θα πρέπει να έχει ως αντικειμενικό στόχο την απόκρουση μιας επιθετικής ενέργειας. Τα μέσα που χρησιμοποιούνται καθώς και ο τρόπος χρησιμοποίησής τους θα πρέπει να είναι ανάλογα του κινδύνου που αντιμετωπίζεται. Ένα άτομο που δέχεται επίθεση έχει δικαίωμα να αμυνθεί, αλλά δικαιούται μόνον να προβεί στις κινήσεις που είναι εύλογα αναγκαίες. Η εκτίμηση εξαρτάται από τα συγκεκριμένα γεγονότα και περιστάσεις της υπόθεσης βλ. Giorgi Lekishvili v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 351. Η έννοια της «εύλογα» αναγκαίας βίας μόνο αντικειμενική μπορεί να είναι αφού ο ίδιος ο όρος «εύλογα» εισηγείται διαμόρφωση αντικειμενικής κρίσης εκ μέρους του Δικαστηρίου ως κριτή των γεγονότων. Η υποκειμενική αντίληψη του οποιουδήποτε κατηγορουμένου υπεισέρχεται στην εξέταση του θέματος μαζί με όλα τα δεδομένα, για να αποφασισθεί όχι εάν ο ίδιος θεωρούσε την αντίδρασή του εύλογη, αλλά κατά ποσόν η αντίδρασή του ήταν αντικειμενικά εύλογη έχοντας υπόψη τα γεγονότα όπως ο ίδιος τα αντιλαμβανόταν βλ. Νικολάου και Σοφοκλέους v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 482. Στο σύγγραμμα Phipson on Evidence, 30η έκδ., παρ.4-13 αναφέρονται τα ακόλουθα: «In many cases, however, the accused's defence will involve introducing new issues, for example, automatism, provocation, self defence, duress, etc. Once there is any evidence to support such "explanations" the onus of disproving them rests upon the prosecution. "The accused, either by cross-examination of the prosecution witnesses or by evidence called on his behalf or by a combination of the two, must place before the court such material as makes [the defence] a live issue fit and proper to be left to the jury. But once he has succeeded in doing this [and destroy that defence in such a manner as to leave in the jury's minds no reasonable doubt that the accused cannot be absolved on the grounds of the alleged [facts constitution the defence]». Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Καλλίσης v. Δημοκρατίας

(1981)2 ΑΑΔ 143 υιοθετήθηκε το σκεπτικό των αποφάσεων Μηλιώτης v. Αστυνομίας

(1971)2 ΑΑΔ 292 και Γεώργιος Μαϊφόσιης v. Αστυνομίας

(1978)2 ΑΑΔ 9 στις οποίες εξετάστηκε η υπεράσπιση της αυτοάμυνας και λέχθηκαν, στην σελίδα 154, τα ακόλουθα: «..self defence is not a defence in the sense that the burden of proof is cast on the accused; once the issue is raised it is for the prosecution to negative or exclude the possibility that the accused was acting in self-defence beyond any reasonable doubt.» Στην Μηλιώτης (ανωτέρω), η οποία υιοθέτησε την απόφαση Rex v. Mcinnes

(1971)3 All E.R. 295 λέχθηκαν τα εξής: «It is not, as we understand it, the law that a person threatened must take to his heals and rum in the dramatic way suggested by counsel for the Appellant; but what is necessary is that he should demonstrate by his actions that he does not want to fight. He must demonstrate that he is prepared to temporize and disengage and perhaps to make some physical withdrawal; and to the extent that that is necessary as a feature of the justification of self-defence, it is true, in our opinion, whether the charge is a homicide charge or something less serious.». Η μαρτυρία της Κατηγορούμενης ήταν τόσο αντιφατική και τόσο ανατρεπτική που δεν με έπεισε ότι ενεργούσε αμυνόμενη. Οπόταν, δεν μπορώ να δεχθώ την εκδοχή της ότι ενεργούσε σε αυτοάμυνα. Στην προκειμένη περίπτωση, συνιστά εύρημα του Δικαστηρίου ότι η Κατηγορούμενη είχε σπάσει ένα ποτήρι στο πρόσωπο της Παραπονούμενης. Θεωρώ ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες διενεργήθηκε η συγκεκριμένη πράξη από την Κατηγορουμένη δεικνύουν μεγάλη αδιαφορία ή και απερισκεψία από μέρους της, η οποία είχε προκαλέσει πραγματική σωματική βλάβη στην Μαριάννα Βασιλείου. Επιπρόσθετα, δεν διακρίνω κανένα νόμιμο έρεισμα για τη συγκεκριμένη πράξη της Κατηγορούμενης. Συνεπακόλουθα κρίνεται ένοχη και στην 2ην Κατηγορία. Το αδίκημα της 3ης κατηγορίας, αυτό δηλαδή της κοινής επίθεσης στο πρόσωπο της Μικαέλλας Στεφάνου προβλέπεται στο άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα το οποίο διαλαμβάνει ότι οποιοσδήποτε επιτίθεται παράνομα εναντίον άλλου είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €1.708- ή και τις δύο ποινές. Όπως έχω αποδεχθεί τα γεγονότα, η Κατηγορούμενη δεν νοιαζόταν κατά πόσο θα προκαλούσε στις Παραπονούμενες οποιοδήποτε τραύμα και μπορούσε να προβλέψει ότι με την συμπεριφορά της θα προκαλούσε τραυματισμούς, βλ. Archbold 2002, παρά. 19-167. Το μόνο που την ένοιαζε ήταν να προκαλέσει τις Παραπονούμενες σε καυγά. Ο όρος «επίθεση» έχει επεξηγηθεί πιο πάνω. Επίθεση μπορεί να διαπραχθεί και χωρίς κάποιος ν΄ αγγίξει το άλλο πρόσωπο βλ. Archbold 2002, παρα. 19-172, στην οποία παράγραφο καταγράφεται ότι το ρίξιμο μιας γυάλινης μπουκάλας προς άλλο άτομο θεωρείται ως επίθεση. Η Κατηγορούμενη είχε ρίξει δυο ποτήρια προς την Μικαέλα ενώ παράλληλα την είχε σπρώξει αδιαφορώντας κατά πόσο θα την τραυμάτιζε η όχι. Με βάση την νομολογία που έχει παρατεθεί πιο πάνω η Κατηγορούμενη έχει διαπράξει το αδίκημα της απλής επίθεσης και συνεπακόλουθα, κρίνεται ένοχη και στην 3ην Κατηγορία. Η 4η κατηγορία που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη αφορά το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα. Αυτό που διαπιστώνει το Δικαστήριο είναι ότι σύμφωνα με τα όσα η Μαριάννα Βασιλείου, Μ.Κ.1 είχε αναφέρει, δηλαδή ότι δεν μπορούσε να ακούσει αλλά και τα όσα η ίδια η Μικαέλλα είχε αναφέρει η μουσική ήταν δυνατή και δεν μπορούσαν να ακούσουν. Οπόταν, δεν έχω πεισθεί ότι η Μικαέλα ήταν σε θέση να ακούσει την Κατηγορούμενη να της λέει οτιδήποτε. Οπόταν, έχοντας κατά νου τα συστατικά στοιχεία του συγκεκριμένου αδικήματος θεωρώ ότι δεν έχει αποδειχθεί η συγκεκριμένη κατηγορία εναντίον της Κατηγορούμενης και αθωώνεται και απαλλάσσεται από αυτή την Κατηγορία. Συνεπακόλουθα η Κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη στις Κατηγορίες 1, 2 και 3 και αθωώνεται από την 4ην Κατηγορία. (Υπ.) ........................................ Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο