Αστυνομία ν. Κώστας Χριστοφόρου κ.α., Αρ. Υποθ: 3587/14, 16/9/2016

(4)κατηγορίες που αφορούν την παροχή συνδρομής σε έτερο πρόσωπο να διαπράξει το αδίκημα της απαγόρευσης παροχής ή αποδοχής ανταλλάγματος σε σχέση με διευθετήσεις για την τοποθέτηση ανηλίκων κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 27 του Ν. 19

(1)/95 και του άρθρου 20(γ) του Ποινικού Κώδικα. Οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 αντιμετωπίζουν από κοινού την κατηγορία της αποδοχής χρημάτων σε σχέση με διευθετήσεις για υιοθεσία ανηλίκου. Οι Κατηγορούμενοι 4 και 5 αντιμετωπίζουν από κοινού την κατηγορία παροχής χρημάτων σε σχέση με διευθετήσεις για την τοποθέτηση ανηλίκου ή σε σχέση με διευθετήσεις για την υιοθεσία ανηλίκου. Συγκεκριμένα παραδέχθηκαν ότι μεταξύ των ημερομηνιών 16/04/2013 με 08/11/2013 είχαν συνωμοτήσει να διαπράξουν τα συγκεκριμένα αδικήματα ήτοι ο Κατηγορούμενος 1 να παράσχει συνδρομή στην Κατηγορούμενη 2 και τον Κατηγορούμενο 3 να αποδεχθούν χρήματα για να διευθετηθεί η υιοθεσία ανηλίκου και στους Κατηγορούμενους 4 και 5 να παραχωρήσουν χρήματα σε σχέση με την συγκεκριμένη υιοθεσία. Οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 είχαν αποδεχθεί χρήματα σε σχέση με την συγκεκριμένη υιοθεσία ενώ οι Κατηγορούμενοι 4 και 5 είχαν παραχωρήσει χρήματα σε σχέση με την επίτευξη της συγκεκριμένης υιοθεσίας. Τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση όπως παρατέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και βρήκαν σύμφωνη την πλευρά της Υπεράσπισης ήταν τα ακόλουθα: Ο Κατηγορούμενος 1 είναι γιατρός, γυναικολόγος, μαιευτήρας συγκεκριμένα, ο οποίος διατηρεί μέχρι σήμερα κλινική στη Λάρνακα και εξασκεί το επάγγελμα από το

1. Η Κατηγορούμενη 2 βρίσκεται στην Κύπρο από τον Ιούλιο του 2010 και είχε έρθει μαζί με τον Κατηγορούμενο 3, με τον οποίο κατά τον επίδικο χρόνο διατηρούσε σχέση, προκειμένου να εργαστεί σε γραφείο κηδειών στη Λακατάμεια. Και οι δυο είναι Βούλγαροι στην καταγωγή και διέμεναν μαζί στη Λακατάμεια. Οι Κατηγορούμενοι 4 και 5 είναι ζευγάρι, είναι παντρεμένοι εδώ και 8 χρόνια, αναφερόμενη πάντα κατά τον επίδικο χρόνο, ήταν 8 χρόνια παντρεμένοι. Η Κατηγορούμενη 4, είναι πρώτη εξάδελφη με τον Κατηγορούμενο 1, και αντιμετώπιζε μαζί με τον Κατηγορούμενο 5 χρόνια προβλήματα τεκνοποίησης, έκαναν διάφορες θεραπείες χωρίς θετικό αποτέλεσμα. Ο Κατηγορούμενος 5 δεν εργάζεται, έχει πρόβλημα με την καρδιά του και λαμβάνει σύνταξη αναπηρίας. Οι Κατηγορούμενοι 4 και 5, ενόψει των προβλημάτων τεκνοποίησης τα οποία είχαν, είχαν απευθυνθεί στον Κατηγορούμενο 1, για να τεκνοποιήσουν, όμως επειδή δεν υπήρχε θετικό αποτέλεσμα, αποφάσισαν να υιοθετήσουν ένα παιδί. Ως εκ τούτου ενημέρωσαν τον Κατηγορούμενο
2. Η Κατηγορούμενη 2 κατά τον Απρίλιο 2013είχε διαπιστώσει ότι ήταν έγκυος, από τον Κατηγορούμενο 3, με τον οποίο συζούσε. Ως εκ τούτου στις 16/04/2013 είχε επισκεφτεί τον Κατηγορούμενο 1 με σκοπό να κάνει έκτρωση, αφού συμφώνησε και ο Κατηγορούμενος
3. Ο λόγος για τον οποίο είχε επιλέξει τον Κατηγορούμενο 1 ήταν γιατί είχε συνομιλήσει με γιατρό, ο οποίος κατάγεται από τη Βουλγαρία, στη Λευκωσία και την είχε ενημερώσει ότι ο Κατηγορούμενος 1, λόγω του ότι είχε σπουδάσει στη Βουλγαρία, γνωρίζει τη βουλγαρική γλώσσα. Όταν η Κατηγορούμενη 2 στις 16/04/2013 είχε επισκεφτεί τον Κατηγορούμενο 1 αυτός την έπεισε να μην κάνει έκτρωση, να γεννήσει το μωρό και να το δώσει για υιοθεσία. Ο Κατηγορούμενος 1, όταν εξέτασε την Κατηγορούμενη 2 διαπίστωσε ότι αυτή ήταν έγκυος 2 μηνών. Τότε επικοινώνησε τότε με την Κατηγορούμενη 4 και την ενημέρωσε, ότι η Κατηγορούμενη 2 κυοφορούσε και θα έδιδε το παιδί της για υιοθεσία. Η Κατηγορούμενη 4 επέδειξε ενδιαφέρον να υιοθετήσει αυτό το παιδί. Στις 22/04/2013 η Κατηγορούμενη 2 επισκέφθηκε, ως δεύτερο ραντεβού, τον Κατηγορούμενο 1 ο οποίος της ανέφερε ότι είχε ανευρεθεί ζευγάρι το οποίο ενδιαφερόταν να υιοθετήσει το παιδί, ενημερώνοντας τους Κατηγορουμένους 4 και 5, οι οποίοι θα έδιδαν στην Κατηγορούμενη 2 το ποσό των €10.
4. Η Κατηγορούμενη 2 ενημέρωσε τον Κατηγορούμενο 3, ο οποίος αποδέχθηκε να δοθεί το παιδί για υιοθεσία. Αφού συμφώνησαν μεταξύ τους, αυτός να λάμβανε το ποσό των €2.000 από τις €10.000, που θα δίνονταν. Η Κατηγορούμενη 2 δεν πλήρωσε οποιαδήποτε έξοδα στην κλινική, τόσο όσον αφορά τις επισκέψεις, τη γέννα, τη διαμονή της, αλλά και οποιεσδήποτε εξειδικευμένες εξετάσεις είχαν γίνει, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της. Στις 30/04/2013 οι Κατηγορούμενοι 4 και 5 υπέβαλαν, στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας στο Παραλίμνι, αίτηση καταλληλόλητας για σκοπούς υιοθεσίας. Την περίπτωση τους ανέλαβε η ΜΚ1, λειτουργός, Γεωργία Πογιατζή, όπου είχε γίνει σειρά συναντήσεων με το ζευγάρι. Η εν λόγω Λειτουργός είχε μεταφέρει το θετικό κλίμα το οποίο είχε δημιουργηθεί, από τις συναντήσεις, σε σχέση με την καταλληλόλητα τους. Για να ολοκληρωθεί όμως η διαδικασία και να ετοιμαστεί έκθεση καταλληλόλητας, υπολείπονταν κάποιες συναντήσεις. Στις 06/11/2013 η Κατηγορούμενη 2 είχε γεννήσει στην κλινική του Κατηγορούμενου 1 ένα αγοράκι. Στις 06/11/2013, δεν είχαν συμπληρωθεί οι συναντήσεις προκειμένου να εγκριθούν ως κατάλληλοι, οι Κατηγορούμενοι 4 και 5 και η ΜΚ1 τους είχε ενημερώσει, ότι δεν μπορούσαν να πάρουν το παιδί, εκτός αν απευθύνονταν στο Οικογενειακό Δικαστήριο καταχωρώντας αίτηση για ιδιωτική τοποθέτηση. του ανήλικου. Σύμφωνα με τον Νόμο, οι Κατηγορούμενοι 4 και 5, με τη γραπτή συναίνεση της βιολογικής μητέρας, μπορούσαν να εξασφαλίσουν διάταγμα από το Δικαστήριο για ιδιωτική τοποθέτηση του ανήλικου, η οποία διαδικασία είναι πολύ σύντομη. Στις 06/11/2013, η Κατηγορούμενη 4 ενημέρωσε την κυρία Πογιατζή, ΜΚ1, ότι η Κατηγορούμενη 2 είχε εισαχθεί στην κλινική του Κατηγορούμενου 1 προκειμένου να γεννήσει στην ίδια ημερομηνία. Στις 08/11/2013 δικηγόρος εκ μέρους των Κατηγορουμένων 4 και 5, με πιστοποιών υπάλληλο, μετέβηκαν στην κλινική του Κατηγορούμενου 1, όπου εξασφάλισαν τη συναίνεση της βιολογικής μητέρας. Στις 08/11/2013 λήφθηκε πληροφορία στην Αστυνομία, ότι στην κλινική του Κατηγορούμενου 1 θα δινόταν νεογέννητο για υιοθεσία σε οικογένεια, έναντι χρηματικού ποσού. Ως εκ τούτου μετά από αυτήν την πληροφορία τέθηκε υπό παρακολούθηση από τους ΜΚ26 και ΜΚ27 η κλινική. Την ίδια μέρα είδαν την Κατηγορούμενη 2, η ώρα 18:30, να φεύγει από την κλινική, με τη συνοδεία του Κατηγορούμενου 3 και άλλου προσώπου και να κατευθύνονται προς τη Λακατάμεια, όπου είναι ο τόπος διαμονής τους. Την ίδια μέρα ανακόπηκαν από τους ΜΚ26 και ΜΚ27, η ώρα 19:05, στη Λακατάμεια και συνελήφθησαν δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης που είχε εξασφαλιστεί. Τους είχε επιστηθεί η προσοχή στον Νόμο και δεν έδωσαν οποιανδήποτε απάντηση. Σε έρευνα η οποία είχε γίνει στην προσωπική τσάντα της Κατηγορούμενης 2, είχε ανευρεθεί χρηματικό ποσό €5.000- σε φάκελο, το οποίο κατασχέθηκε και κρατήθηκε ως τεκμήριο. Όταν της επέστησαν την προσοχή στον Νόμο εκείνη απάντησε: «Είναι δικά μου, τα τράβησα από το δευτεράκι μου». Την ίδια μέρα, περί ώρα 20:45, ο Κατηγορούμενος 1 είχε εντοπιστεί στην κλινική του, είχε συλληφθεί, δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης και όταν του επεστήθηκε η προσοχή στον Νόμο απάντησε: «Ρε παιδιά, δεν κατάλαβα γιατί είστε δαμέ, εν ούλλα νόμιμα». Σε δωμάτιο της κλινικής είχε εντοπιστεί Κατηγορούμενη 4, όπου ερωτώμενη για την εκεί παρουσία της ανέφερε ότι ευρισκόταν εκεί γιατί επρόκειτο να υιοθετήσει ένα αγοράκι, που γεννήθηκε στην κλινική. Επίσης είχε αναφέρει ότι είχε δώσει το ποσό των €5.000- στους γονείς του νεογέννητου παιδιού, για να τους ευχαριστήσει. Σε έρευνα που έγινε στην τσάντα της ανευρέθηκε το ποσό των €5.000-, για τα οποία ανέφερε, ότι αφορούσαν τα έξοδα της γέννας και του δικηγόρου. Την ίδια μέρα, στην οικία του είχε συλληφθεί ο Κατηγορούμενος 5 και όταν του επέστησαν την προσοχή στον Νόμο απάντησε «Δεν έκανα κάτι το παράνομο». Να αναφέρω, ότι σε έρευνα που έγινε στην οικία των Κατηγορουμένων 4 και 5 ανευρέθηκαν βρεφικά είδη και βρεφικός εξοπλισμός. Λήφθηκαν καταθέσεις από όλους τους Κατηγορουμένους, οι οποίοι παραδέχθηκαν τη διάπραξη των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν. Ο Κατηγορούμενος 1 είχε αναφέρει ότι θα καταβαλλόταν το ποσό των €10.000- στη Κατηγορούμενη 2, από τους Κατηγορουμένους 4 και 5, μέσω του ιδίου. Στις 08/11/2013, ο ίδιος είχε παραδώσει χρηματικό ποσό των €5.000- σε φάκελο, στη Κατηγορούμενη 2, αφού του είχαν παραδοθεί από την Κατηγορούμενη
5. Τα υπόλοιπα χρήματα θα της τα έδινε σε 2 μέρες, όπου θα εκδιδόταν το πιστοποιητικό γέννησης του ανήλικου. Η Κατηγορούμενη 2 στην κατάθεση της ανέφερε, ότι κατά τον μήνα Απρίλιο, όταν διαπίστωσε ότι ήταν έγκυος, μετέβηκε στην κλινική του Κατηγορούμενου 1, προκειμένου να αποβάλει το έμβρυο. Ο Κατηγορούμενος 1 την είχε μεταπείσει να συνεχίσει την εγκυμοσύνη της, αναφέροντας της, ότι θα αναλάβει όλα τα έξοδα της κύησης και του τοκετού και αφού γεννηθεί το παιδί, αυτός θα διευθετούσε την υιοθεσία, από οικογένεια. Για τα έξοδά της θα της δινόταν το ποσό των €10.000-. Ως εκ τούτου η ίδια είχε ενημερώσει τον Κατηγορούμενο 3 και αυτός αποδέχθηκε, με αντάλλαγμα το ποσό των €2.000-. Με δική της επιθυμία, η Κατηγορούμενη 2 στις 08/11/2013 είχε πάρει εξιτήριο από την κλινική, λαμβάνοντας από τον Κατηγορούμενο 1 το ποσό των €5.000, ενώ τα υπόλοιπα λεφτά θα τα λάμβανε τη Δευτέρα. Δηλαδή μετά από παρέλευση 3 ημερών, με την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Ο Κατηγορούμενος 3 παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων και ουσιαστικά επανέλαβε τα όσα είχε αναφέρει η Κατηγορούμενη 2 στην κατάθεση της. Περαιτέρω ανέφερε, ότι η εγκυμοσύνη της Κατηγορούμενης 2 θα τους δημιουργούσε περαιτέρω προβλήματα, γι΄αυτό αποφάσισαν να κάνουν έκτρωση. Ενόψει του ότι ο ίδιος είναι παντρεμένος στη Βουλγαρία και είχε οικογένεια στη Βουλγαρία, κατά τον επίδικο χρόνο και ενόψει των οικονομικών προβλημάτων τα οποία είχαν. Περαιτέρω ανέφερε, ότι είχε συμφωνήσει να γίνουν αυτά, γιατί είχε την εντύπωση, ότι ήταν όλα νόμιμα. Η Κατηγορούμενη 4 πέραν από την παραδοχή της στην κατάθεση της ανέφερε ότι μετά από πολλές προσπάθειες που είχε κάνει για να τεκνοποιήσει και διαπιστώνοντας ότι δεν υπήρχε ελπίδα, αποφάσισε με τον Κατηγορούμενο 5, σύζυγο της, να υιοθετήσουν ένα παιδί. Ως εκ τούτου ενημέρωσε τον Κατηγορούμενο 1, εξάδελφο της. Όταν ο Κατηγορούμενος 1 της είχε αναφέρει ότι υπήρχε μία κοπέλα η οποία θα έδινε το παιδί της για υιοθεσία αποδέχθηκε και ενημέρωσε τον δικηγόρο της για να αναλάβει όλες τις ενέργειες, προκειμένου να γίνει η διαδικασία για υιοθεσία και η έγκριση τους ως ζευγάρι κατάλληλο για την υιοθέτηση του παιδιού. Ο Κατηγορούμενος 1 δεν έχει λάβει οποιοδήποτε ποσό. Στην Κατηγορούμενη 2 είχε δοθεί άδεια ασθενείας, από τον Κατηγορούμενο 1, από την 01/07/2013 μέχρι 30/11/2013, όπου σ' αυτό το χρονικό διάστημα της παραχωρήθηκε από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις επίδομα ασθενείας και έλαβε το συνολικό ποσό των €1,700-. Στις 11/11/13, ημέρα Δευτέρα, είχε εκδοθεί προσωρινό διάταγμα αφαίρεσης της γονικής μέριμνας από τη βιολογική μητέρα, την Κατηγορούμενη 2 και ανατέθηκε η γονική μέριμνα του ανήλικου στη διευθύντρια των Κοινωνικών Υπηρεσιών. Στις 12/10/2015 είχε εκδοθεί τελικό διάταγμα αφαίρεσης της γονικής μέριμνας. Το ανήλικο τέκνο έχει δοθεί σε ανάδοχη οικογένεια και έχει τροχοδρομηθεί διαδικασία υιοθεσίας. Στις 11/11/13 είχε αποσταλεί επιστολή από τον δικηγόρο των Κατηγορουμένων 4 και 5, με επισυναπτόμενα όλα τα απαραίτητα έγγραφα, για τη διαδικασία τοποθέτησης του ανήλικου, στη ΜΚ1, Λειτουργό Γεωργία Πογιατζή. Όλοι οι Κατηγορούμενοι είχαν παρουσιαστεί στις 09/11/2013 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, όπου εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης τους για 2 μέρες. Όλοι οι Κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής των Κατηγορούμενων 1, 4 και 5 ο κ. Πελεκάνος επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στο παράδοξο του γεγονότος ότι η έκτρωση είναι παράνομη και από την άλλη ένα άτομο που βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση να θέλει να γεννήσει για να δώσει το παιδί για υιοθεσία αλλά λόγω του ότι δεν μπορεί, λόγω οικονομικών προβλημάτων, να φθάσει στην γέννα, να αντιμετωπίζει τον Νόμο στην περίπτωση που αποδεχθεί οποιοδήποτε ποσό για την συντήρηση του αυτούς τους εννέα μήνες. Στην περίπτωση του Κατηγορούμενου 1 προώθησε την θέση ότι το σφάλμα του ήταν να πείσει την Κατηγορούμενη 2 να μην προβεί σε έκτρωση και από την άλλη να βοηθήσει την ξαδέλφη του να αποκτήσει το πολυπόθητο παιδί, δίνοντας παράλληλα στο συγκεκριμένο παιδί ένα λαμπρό μέλλον. Όλα αυτά χωρίς οποιοδήποτε όφελος. Ο Κατηγορούμενος 1 ήταν η εισήγηση του συνηγόρου του είχε προσπαθήσει να βρεί μια λύση στο οικονομικό πρόβλημα της Κατηγορούμενης 2 για να την μεταπείσει από την έκτρωση και το είχε καταφέρει υπολογίζοντας την απώλεια των μισθών της καθώς και τα αναγκαία της έξοδα. Ήτοι ουσιαστικά €8.000- δηλαδή €1.100- για τους 7 μήνες μέχρι να προωθηθεί η υιοθεσία. Όσο αφορά τους Κατηγορούμενους 4 και 5 ήταν η θέση του ότι το κίνητρό τους ήταν η μεγάλη επιθυμία τους να αποκτήσουν παιδί. Κατέληξε ότι όλοι τους έχουν τιμωρηθεί αφού ο Κατηγορούμενος 1 ήταν το επίκεντρο των σχολιασμών στα ΜΜΕ ενώ οι Κατηγορούμενοι 4 και 5 έχουν μαυοριπινακιστεί και δεν μπορούν να υποβάλλουν ξανά αίτηση για υιοθεσία. Επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στον εξαίρετο χαρακτήρα και των τριών Κατηγορούμενων και στον σεβασμό τον οποίο χαίρουν όλοι στην κοινότητα καθώς και στο γεγονός ότι οι Κατηγορούμενοι 4 και 5 είχαν χαρακτηριστεί από την Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας ως ιδανικό ζευγάρι για υιοθεσία. Εξέφρασε την απολογία και την μεταμέλειά τους σε μια πράξη που οι ίδιοι θεωρούσαν νόμιμη αφού είχε ενεργοποιηθεί η διαδικασία για ανάθεση του νεογέννητου μόλις είχε γεννηθεί. Ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι το ανήλικο έχει τεθεί σε ανάδοχη οικογένεια στην οποία η Κυπριακή Δημοκρατία καταβάλλει €1.000- μηνιαίως και θα δοθεί για υιοθεσία αλλάζοντας περιβάλλον. Όσο αφορά την Κατηγορούμενη 2 η κα Αργυρού ανέφερε ότι οι οικονομικοί, οικογενειακοί και συναισθηματικοί λόγοι την είχαν οδηγήσει στο να πάρει την απόφαση να δώσει το παιδί της, το οποίο ήταν εκτός γάμου, για υιοθεσία. Το γεγονός, ότι η Κατηγορούμενη 2 πήρε την απόφαση να κρατήσει αυτό το παιδί ήταν η εισήγησή της κας Αργυρού ότι είναι προς τιμήν της. Όσο αφορά τις €10.000-, αυτές θα τις έπαιρνε από τη δουλειά της ούτως ή άλλως και με το παραπάνω. Δεν ήταν τα χρήματα τόσα πολλά, για να την οδηγήσουν στο να πεισθεί. Η Κατηγορούμενη 2 δεν είχε εργαστεί για εκείνη την περίοδο και είχε χάσει το ποσό των μισθών της. Η δουλειά της ήταν τόσο σκληρή, έλουζε νεκρούς, έντυνε νεκρούς, μετέφερε τα φέρετρα μαζί με τους νεκρούς οπόταν ήταν αδύνατον να εγκυμονεί και να ασκεί αυτό το επάγγελμα. Ήταν αναμενόμενο ότι είχε θέσει στον γιατρό αυτό το θέμα της διαβίωσής της. Σε σχέση με τις προσωπικές της συνθήκες ανέφερε ότι είχε χάσει τον πατέρα της από μικρή, δούλευε στις οικοδομές από μικρή και έχει δύο παιδιά, ηλικίας 19 και 11 χρονών, τα οποία συντηρούσε με τον μισθό που έπαιρνε. Κατέληξε ότι η Κατηγορούμενη 2 έχει τιμωρηθεί με την χειρότερη τιμωρία την αποστέρηση του παιδιού της, το οποίο δεν της επέτρεπαν ούτε να το δει αφού έχει κριθεί ακατάλληλη μητέρα και το παιδί της θα δοθεί για υιοθεσία. Η ίδια λόγω αυτής της κατάστασης αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα. Απολογήθηκε εκ μέρους της και ζήτησε την επιείκεια του Δικαστηρίου. Όσο αφορά τον Κατηγορούμενο 3 η κα Ιωάννου ισχυρίστηκε ότι λυπάται για αυτήν την περίπτωση, ότι οι συνθήκες που τον έχουν οδηγήσει στη διάπραξη του αδικήματος, ήτανε η άθλια οικονομική κατάσταση του. Υποστήριξε ότι ο Κατηγορούμενος 3 σε καμία περίπτωση δεν πίστευε ότι παρανομεί τη στιγμή που αποφάσιζε να υποστηρίξει τη συμβία του, για να δώσει το παιδί προς υιοθεσία. Απολογήθηκε εκ μέρους και ζήτησε κάθε δυνατή επιείκεια. Αναμφίβολα τα αδικήματα τα οποία παραδέχθηκαν οι Κατηγορούμενοι 1, 2, 3 , 4 και 5 είναι σοβαρά. Ενδεικτικές είναι οι ποινές που προβλέπονται. Για το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη πλημμελήματος προβλέπεται ποινή φυλάκισης 2 ετών ή ποινή προστίμου ύψους €2.562-. Για τα υπόλοιπα αδικήματα προβλέπεται ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €1.708- ή και στις δύο ποινές. Δεν μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι σπάνια διαπράττονται αυτού του είδους τα αδικήματα και υπάρχει λόγος. Αγγίζουν μια ευαίσθητη πτυχή των πραγμάτων και συναισθημάτων, την επιθυμία απόκτησης παιδιού. Δηλαδή, από την μια υπάρχει η επιθυμία των άτεκνων ζευγαριών, που δια καώς θέλουν να γίνουν γονείς και από την άλλη προσώπων που θέλουν να γεννήσουν το παιδί που κυοφορούν αλλά οι συνθήκες της ζωής τους δεν τους το επιτρέπουν. Διαπιστώνεται στον περί Υιοθεσίας Νόμο, Ν.19

(1)/95 ένα κενό. Σύμφωνα με το άρθρο 27

(5): «Tο Δικαστήριο στο οποίο έχει υποβληθεί αίτηση για έκδοση διατάγματος υιοθεσίας δύναται να επιτρέψει την πληρωμή ή είσπραξη οποιωνδήποτε εξόδων που κατά την κρίση του είναι δικαιολογημένη.» Ο Νόμος δεν προβλέπει για τις περιπτώσεις, όπως την παρούσα που η εγκυμονούσα έχει αποφασίσει να δώσει το τέκνο της για υιοθεσία αλλά αδυνατεί να υποστηρίξει οικονομικά τον εαυτό της κατά την κύηση, όπως στην παρούσα περίπτωση. Η ενδελεχής μελέτη με έχει οδηγήσει στην μόνη απόφαση που υπάρχει επι του θέματος την Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεώργιου Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 236, στην οποία με έχει παραπέμψει και ο κ. Πελεκάνος, η οποία όμως αφορούσε εμπορία παιδιών και τα γεγονότα της διαφοροποιούνται κατά πολλού από την παρούσα υπόθεση. Όμως το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για καθοδήγηση κατά την επιβολή της ποινής: «Παρόλο που τυπικά οι επιδιώκοντες την υιοθεσία γονείς και οι μητέρες των νεογέννητων, εμπλεκόμενοι στη συναλλαγή για τη διάθεση των νεογέννητων, διέπραξαν, κατά νόμο, αδικήματα ανάλογα προς εκείνα τα οποία διέπραξε ο εφεσίβλητος, η θέση τους διακρίνεται, ως προς την ουσία του πράγματος, από εκείνη του εφεσίβλητου. Διάφορα ήταν τα κίνητρά τους και ο σκοπός της ανάμειξής τους στην εμπορία. Ενώ στις περιπτώσεις των υιοθετούντων και των φυσικών μητέρων η ανάμειξη τους είχε ως αντικειμενικό σκοπό την πλήρωση ανάγκης - συναισθηματικής ή ακόμα φυσικής, στην περίπτωση των πρώτων, και μεγάλης οικονομικής, στην περίπτωση των δευτέρων - στην περίπτωση του εφεσίβλητου το κίνητρο ήταν η εκμετάλλευση αυτής της ανάγκης, χάριν του κέρδους...». Το αδίκημα είναι σοβαρό, αφού ενέχει και το στοιχείο της εμπορία αγέννητων παιδιών και ελλοχεύει και ο κίνδυνος εκμετάλλευσης ατόμων, φτωχών κατά κύριο λόγο, με προεκτάσεις. Όμως όπως είπε και ο Σωκράτης «Όλες οι ανθρώπινες πράξεις έχουν ως αίτιο ένα από τα εξής επτά: τύχη, φύση, παρόρμηση, συνήθεια, λογική, πάθος, πόθο.» Θεωρώ ότι στην παρούσα περίπτωση ήταν ο πόθος για ένα παιδί. Η εξατομίκευση της ποινής είναι ένα λεπτό δικαστικό έργο και είναι αναγκαία σε κάθε περίπτωση. Ποτέ όμως η εξατομίκευση δεν μπορεί να υποβαθμίσει τη σοβαρότητα του συγκεκριμένου αδικήματος και την ανάγκη πρόσδοσης αποτρεπτικού χαρακτήρα στην τιμωρία του οποιουδήποτε αδικήματος. Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Αθανασιάδης v. Aστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ

1. Ξεκινώ από την ακόλουθη φράση από την προαναφερθείσα απόφαση «....ο νόμος απαγορεύει τη συναλλαγή, κυρίως προς αποτροπή της εμπορίας. Αν ο εφεσίβλητος απλώς διευκόλυνε την υιοθεσία, διαφορετική θα ήταν η θέση του.». Σύμφωνα με τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί ο Κατηγορούμενος 1 απλώς διευκόλυνε την υιοθεσία. Δεν μπορεί να ειδωθεί διαφορετικά η συμμετοχή του αφού απέτρεψε την έκτρωση και παράλληλα είχε βρει ένα κατάλληλο ζευγάρι, σύμφωνα και με την Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας, για την υιοθεσία του αγέννητου παιδιού της Κατηγορούμενης 2 χωρίς ο ίδιος να έχει οποιοδήποτε όφελος οικονομικό. Το μόνο όφελος που ενδεχομένως θα είχε αν τελεσφορούσε η προσπάθεια θα ήταν ηθικό. Η Κατηγορούμενη 2 φτωχή από την γέννα της, με πολλές υλικές και συναισθηματικές στερήσεις, στην βιοπάλη από πολύ νεαρή ηλικία είχε έρθει στην Κύπρο για να εργαστεί με τον συμβίο της και έμεινε έγκυος. Λόγω του ότι δεν μπορούσε να συντηρήσει τον εαυτό της και τα άλλα δυο παιδιά της που διέμεναν με την μητέρα της στην Βουλγαρία ήθελε να κάνει έκτρωση. Πείσθηκε να μην το πράξει όταν είχε ενημερωθεί για τους Κατηγορούμενους 4 και
2. Σίγουρα κανείς δεν θα μπορούσε να θεωρήσει ότι με την δική της δεινή οικονομική κατάσταση θα μπορούσε να συντηρηθεί ως έγκυος και συνεχίζοντας να εργάζεται τόσο σκληρά. Κάποιος έπρεπε να βοηθήσει και προφανώς αυτοί ήταν οι Κατηγορούμενοι 4 και 5 που δια καώς επιθυμούσαν όπως γεννηθεί το μωρό υγιές. Οι ενέργειες και των Κατηγορούμενων 1 -5 είναι σοβαρές αλλά τα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης είναι τέτοια που να δικαιολογούν μια διαφορετική προσέγγιση. Ο Κατηγορούμενος 1 έχει προπηλακιστεί, η Κατηγορούμενη 2 έχει απωλέσει το παιδί της για πάντα ενώ οι Κατηγορούμενοι 4 και 5 προφανώς, από όσα έχουν λεχθεί στο Δικαστήριο, έχουν αποστερηθεί του δικαιώματος να αιτηθούν εκ νέου για υιοθεσία. Αν αυτό δεν είναι τιμωρία τότε τι είναι. Προς όφελος των Κατηγορούμενων 1 μέχρι 5 λαμβάνω υπόψη μου την παραδοχή τους τόσο στην Αστυνομία άμεσα καθώς και στο Δικαστήριο βλ. Χαρτούμπαλος v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ.

1. Υπόψη μου επίσης, λαμβάνω την απολογία και μεταμέλεια τους όπως εκφράστηκε από τους ευπαίδευτους συνηγόρους τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, υπόψη θα ληφθεί και το λευκό τους ποινικό μητρώο στοιχεία που τους δίνουν τη δυνατότητα να αιτούνται την μέγιστη δυνατή επιείκεια του Δικαστηρίου. Πέραν των πιο πάνω, θα λάβω υπόψη μου τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες των Κατηγορούμενων 2 και 3 όπως αναφέρονται στις Εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας και όπως εκτέθηκαν ενώπιον μου από τους ευπαίδευτους συνηγόρους τους. Ιδιαίτερα θα λάβω υπόψη μου τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι 2 και 5, όπως περιεγράφηκαν από την Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας και τον συνήγορο του Κατηγορούμενου
2. Έχοντας υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων, όπως την έχω προδιαγράψει και το σύνολο των γεγονότων και λαμβάνοντας υπόψη τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες : (α) την άμεση παραδοχή των Κατηγορούμενων 1 - 5, (β) το κίνητρο διάπραξης των αδικημάτων, (γ) τις προσωπικές τους περιστάσεις όπως έχουν αναφερθεί από τους συνηγόρους τους ή έχουν περιγραφεί στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων. Εφαρμόζοντας το πιο πάνω απόφθεγμα θεωρώ ότι η παρούσα περίπτωση δεν μπορεί να εξισωθεί με οποιανδήποτε άλλη στην οποία το οικονομικό κέρδος υπερισχύει της ανθρώπινης επιθυμίας για απόκτηση τέκνου. Η παρούσα δεν είναι τέτοια περίπτωση. Συνεκτιμώντας κάθε τι άλλο αναφέρθηκε προς μετριασμό της ποινής, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις η ενδεικνυόμενη ποινή για όλους τους Κατηγορούμενους είναι αυτή εγγύησης ύψους 5,000- για 3 χρόνια να τιμούν τον Νόμο για όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Όσο αφορά το ποσό των €10.000- που κατασχέθηκε θα κατασχεθούν οι €5.000 και το υπόλοιπο θα διαιρεθεί και θα αποδοθούν από €2.500- στην Κατηγορούμενη 2 και την Κατηγορούμενη
3. Τα Τεκμήρια να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους και τα υπόλοιπα να καταστραφούν. (Υπ. ...........) Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο