Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Λούη Μαραγκού, Αρ. Υπ.: 9674/13, 30/9/2016

(1)και του 20 του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 01/02/2010 και 31/10/2010 είχε εκδώσει την επιταγή με αριθμό 93915799 της Ελληνικής Τράπεζας, για το ποσό των €18.600-, προς την εταιρεία «Five Continents Logistics Ltd», η οποία όταν εμφανίστηκε στην Τράπεζα δεν εξοφλήθηκε λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων. Προς απόδειξη της υπόθεσής της η Κατηγορούσα Αρχή είχε καλέσει πέντε

(5)μάρτυρες. Πρώτος, έδωσε μαρτυρία ο Λοχ.837 Χρυσάνθου, Μ.Κ.1, ο οποίος υπηρετεί στο Αρχηγείο Αστυνομίας, στο Τμήμα Εγκληματολογικών Ερευνών, ως Υπεύθυνος Γραφολογίας της Αστυνομίας. Σε σχέση με την υπόθεση είχε ετοιμάσει Έκθεση με αριθμό 5544/12 την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 και υιοθέτησε το περιεχόμενό της. Η επίδικη επιταγή την οποία είχε εξετάσει είχε κατατεθεί ως Τεκμήριο 2 και τα δείγματα γραφής ως Τεκμήριο

1. Επίσης είχε καταθέσει συγκριτικό πίνακα, Τεκμήριο 4, που αφορούσε τα ευρήματά του σε σχέση με την αμφισβητούμενη γραφή. Ακολούθως είχε γίνει από κοινού αποδεκτό ότι η υπογραφή στην επιταγή ήταν η υπογραφή του Κατηγορούμενου και ο συγκεκριμένος μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Μαρτυρία δόθηκε στην συνέχεια από τον κ. Γιώργο Χ΄ Ζηνοβίου, Μ.Κ.2, ο οποίος είναι υπάλληλος της Ελληνικής Τράπεζας και του οποίου η κατάθεση σημειώθηκε ως Τεκμήριο
2. Στην κατάθεσή του καταγράφει ότι είχε παραδώσε,ι δυνάμει δικαστικού διατάγματος, την εντολή ανοίγματος του λογαριασμού 500-01-486177-01, τους βασικούς όρους, αντίγραφο της ταυτότητας του διευθυντή της εταιρείας στην οποία ανήκει ο λογαριασμός καθώς και καταστάσεις λογαριασμού για την περίοδο 01/02/2010 με 20/10/2010 και δείγματα υπογραφών του λογαριασμού. Κατέθεσε τους βασικούς όρους ανοίγματος λογαριασμού και τα δείγματα υπογραφής ως Τεκμήριο 6 και τις καταστάσεις λογαριασμού ως Τεκμήριο
3. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 2 ως επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας και ως την επιταγή στην οποία γίνεται αναφορά στο Τεκμήριο
4. Ερωτηθείς ανέφερε ότι η συγκεκριμένη επιταγή δεν είχε τιμηθεί για τον λόγο ότι δεν υπήρχαν επαρκή υπόλοιπα για να την καλύψουν αλλά και επειδή διέφερε η υπογραφή. Με αναφορά στο Τεκμήριο 7 εξήγησε ότι δεν υπήρχαν, κατά την περίοδο που είχε παρουσιαστεί η επιταγή, στις 20/10/2010, διαθέσιμα υπόλοιπα για να πληρωθεί. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είναι τραπεζικός υπάλληλος, στην Ελληνική Τράπεζα, από το
5. Ερωτηθείς ανέφερε ότι το πρώτο πράγμα που ελέγχει ένας τραπεζικός υπάλληλος, όταν μια επιταγή παρουσιαστεί για εξαργύρωση, είναι η τεχνική της επιταγής, δηλαδή την ημερομηνία, το ποσό ολογράφως, αριθμητικώς και την υπογραφή και ακολούθως γίνεται έλεγχος κατά πόσο υπάρχουν διαθέσιμα κεφάλαια. Εξήγησε ότι αν η υπογραφή διαφέρει ελέγχεται κατά πόσο υπάρχουν διαθέσιμα κεφάλαια και δηλώνονται όλοι οι λόγοι για τους οποίους δεν εξαργυρώνεται η οποιαδήποτε επιταγή. Υποστήριξε ότι πρώτα γίνεται ο έλεγχος κατά πόσο υπάρχουν διαθέσιμα κεφάλαια και ακολούθως γίνεται ο έλεγχος της επιταγής. Εξήγησε περαιτέρω ότι από τη στιγμή που δεν υπάρχει ειδοποίηση ότι απωλέσθηκε το βιβλιάριο επιταγών τότε δεν δημιουργείται η υποψία ότι δεν εκδόθηκε από τον πελάτη της τράπεζας, παρά το γεγονός ότι η υπογραφή μπορεί να διαφέρει. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι αν υπήρχαν, στη συγκεκριμένη περίπτωση, διαθέσιμα κεφάλαια η τράπεζα θα ενημέρωνε τον εκδότη ότι είχε παρουσιαστεί η συγκεκριμένη επιταγή και ο εκδότης, δηλαδή ο πελάτης της τράπεζας, θα υπέγραφε συμφωνία ότι αποδέχεται τη συγκεκριμένη επιταγή και θα πληρωνόταν. Ερωτηθείς ανέφερε ότι εκδότης της συγκεκριμένης επιταγής ήταν η εταιρεία «L.& S. Quality Motors Ltd». Εξήγησε ότι η εμπλοκή του Κατηγορούμενου είχε προκύψει επειδή είχε υπογράψει τη συγκεκριμένη επιταγή γιατί η εταιρεία είναι απρόσωπη και αντιπροσωπεύεται από το εκάστοτε αρμόδιο άτομο που υπογράφει, το οποίο μπορεί να είναι είτε διευθυντής είτε ο ιδιοκτήτης, είτε οποιοδήποτε άλλο άτομο. Ερωτηθείς ανέφερε ότι στους βασικούς όρους της Τράπεζας με τη συγκεκριμένη Εταιρεία καταγραφόταν ποιος μπορούσε να εκδώσει επιταγές εκ μέρους της και υπήρχε απόφαση του Συμβουλίου της Εταιρείας με την οποία αποφασιζόταν ποιος θα υπογράφει και ποιος θα δεσμεύει τη συγκεκριμένη Εταιρεία. Υπέδειξε το ψήφισμα, στη δεύτερη σελίδα του Τεκμηρίου 6 και ανέφερε ότι είχε εξουσιοδοτηθεί ο κ. Λούης Μαραγκός να υπογράφει για τη συγκεκριμένη Εταιρεία. Σε ερώτηση που του τέθηκε εξήγησε ότι όσο αφορά τους κανονισμούς για τις καταθέσεις σε μετρητά πέραν των €10.000-, αφορούν το ξέπλυμα χρημάτων και όχι την εξαργύρωση επιταγής από μια τράπεζα σε άλλη. Δεν εφαρμόζονται, οι συγκεκριμένοι κανονισμοί, σε επιταγές οι οποίες ξεκαθαρίζονται δια μέσου του τραπεζικού συστήματος και δεν χρειάζονται οποιαδήποτε δικαιολογητικά, ήταν ο ισχυρισμός του. Σε σχέση με τη συγκεκριμένη επιταγή, Τεκμήριο 2, ήταν η θέση του ότι είχε κατατεθεί για δεύτερη φορά στις 15/10/2010, σύμφωνα με τη σφραγίδα που ήταν τοποθετημένη στην επιταγή και στις 20/10/2010 είχε επιστραφεί με τη δικαιολογία «αποταθείτε στον εκδότη», ως ακάλυπτη επιταγή. Σε ερώτηση που του τέθηκε εξήγησε ότι η Τράπεζα δεν μπορεί να δεχθεί μεταχρονολογημένη επιταγή λόγω των εσωτερικών κανονισμών της και αν τέτοια επιταγή παρουσιαστεί πριν το χρόνο τον οποίο καταγράφει δεν θα μπορεί να τιμηθεί. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο Αστ.1606 Πιερίδης, Μ.Κ.3, ο οποίος υπηρετεί στο Τ.Α.Ε. Λάρνακας. Κατέθεσε την κατάθεσή του και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
6. Στην κατάθεσή του κατέγραψε ότι στις 03/07/12 ο Πιερής Πιερή είχε καταγγείλει ότι κατά το έτος 2008 η εταιρεία του, «Five Continents Logistics Co Ltd» είχε φέρει στην Κύπρο, από την Αγγλία, αυτοκίνητα για την εταιρεία «L. & S. Quality Motors Ltd» η οποία ασχολείται με τις αγοραπωλησίες αυτοκινήτων και της οποίας ιδιοκτήτης είναι ο Λούης Μαραγκός. Ο Λούης Μαραγκός είχε εκδώσει πέντε

(5)επιταγές προς εξόφληση των παρασχεθείσων υπηρεσιών οι οποίες ήταν ακάλυπτες γι' αυτό και είχε καταχωριστεί αγωγή εναντίον της εταιρείας και των εγγεγραμμένων διευθυντών της Σάββα Αρμένη και Καμέλιας Κυριακίδου Νικούτσε, Αρ. Υπ. 9773/09, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Όλες οι επαφές σε σχέση με την υπόθεση γίνονταν με τον Λούη Μαραγκό. Πριν την εκδίκαση της υπόθεσης και μετά από συζητήσεις ο Λούης Μαραγκός είχε προτείνει και είχε συμφωνηθεί όπως καταβληθεί το ποσό των €18.600- προς πλήρη εξόφληση του υπολοίπου της Εταιρείας και των δικηγορικών εξόδων. Προς τούτο είχε εκδοθεί και σχετική επιταγή, η επιταγή με αριθμό 93915799 της Ελληνικής Τράπεζας, η οποία όταν κατατέθηκε επιστράφηκε με την ένδειξη ότι η υπογραφή διαφέρει και ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια. Ο ίδιος είχε λάβει κατάθεση από τον Κατηγορούμενο και τον είχε κατηγορήσει γραπτώς ενώ είχε παραλάβει και διάφορα έγγραφα που αφορούσαν το συγκεκριμένο παράπονο. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 9, την κατάθεση του Κατηγορούμενου, ως Τεκμήριο 10 την γραπτή κατηγορία του Κατηγορούμενου, ως Τεκμήριο 11 τη σχετική συμφωνία η οποία είχε επιτευχθεί μεταξύ των μερών στις 04/02/10 και ως Τεκμήριο 12 καταστάσεις λογαριασμού για την επίδικη περίοδο που του είχαν παραδοθεί. Επεξήγησε ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ο ιδιοκτήτης της συγκεκριμένης Εταιρείας. Αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ιδιοκτήτης της συγκεκριμένης Εταιρείας το γνώριζε από την καταγγελία του Παραπονούμενου. Σύμφωνα με τη δική του γνώση υπήρχε ακόμη μια γυναίκα ιδιοκτήτρια της συγκεκριμένης εταιρείας όμως δεν μπορούσε να θυμηθεί το όνομά της. Υποστήριξε ότι σύμφωνα με τον Παραπονούμενο η επίδικη επιταγή είχε συμπληρωθεί στην παρουσία του, από τον Κατηγορούμενο γι' αυτό και δεν είχε γίνει οποιαδήποτε διερεύνηση σε σχέση με τους διευθυντές της Εταιρείας. Εξήγησε περαιτέρω ότι δικαιούχος του λογαριασμού ήταν η εταιρεία «L. & S. Quality Motors Ltd», όμως είχε προκύψει από τις εξετάσεις ότι είχε δικαίωμα υπογραφής ο Κατηγορούμενος. Ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που δεν είχε κατηγορηθεί η συγκεκριμένη Εταιρεία ήταν γιατί η μαρτυρία που υπήρχε ήταν ότι η επιταγή είχε συμπληρωθεί από τον Κατηγορούμενο στην παρουσία του Παραπονούμενου σε σχέση με συμβιβασμό δικαστικής υπόθεσης. Μαρτυρία δόθηκε και από τον Παραπονούμενο, Πιερή Πιερή, Μ.Κ.4, ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 13. Στην κατάθεσή του κατέγραψε ότι είναι ένας εκ των ιδιοκτητών της εταιρείας «Five Continents Logistics Co Ltd» η οποία ασχολείται κυρίως με μεταφορές και εκτελωνίσεις εμπορευμάτων με έδρα της τη Λάρνακα. Διατηρεί γραφεία σε όλη την Κύπρο και για 7 περίπου χρόνια τα γραφεία της εταιρείας στην Πάφο διατηρούσαν ως πελάτη την εταιρεία «L.& S. Quality Motors Ltd», η οποία ασχολείται με τις αγοραπωλησίες αυτοκινήτων και της οποίας ιδιοκτήτης είναι ο Λούης Μαραγκός. Κατά την περίοδο Ιανουάριο με Σεπτέμβριο του 2008 είχαν μεταφερθεί από τη δική του Εταιρεία για την εταιρεία «L. & S. Quality Motors Ltd» αυτοκίνητα από την Αγγλία στην Κύπρο και για τα έξοδα μεταφοράς είχε εκδοθεί τιμολόγιο για το ποσό των €10.023-. Ο Κατηγορούμενος είχε εκδώσει πέντε

(5)επιταγές της Σ.Π.Ε. Γεροσκήπου, προς εξόφληση του συγκεκριμένου ποσού, οι οποίες όταν κατατέθηκαν προς εξαργύρωση επεστράφησαν ως ακάλυπτες. Η δική του εταιρεία είχε καταχωρήσει την αγωγή, με αριθμό 9773/09, εναντίον της εταιρείας «L.& S. Quality Motors Ltd» και των διευθυντών της, οι οποίοι τότε ήταν ο Σάββας Αρμένη και η Καμέλια Νικούτσιε Κυριακίδου. Όμως, όλες οι επαφές που είχαν γίνει σε σχέση με τη συγκεκριμένη υπόθεση ήταν με τον Λούη Μαραγκό και ο Λούης Μαραγκός είχε προτείνει την απόσυρση της υπόθεσης και την έκδοση νέας επιταγής προς εξόφληση των πέντε

(5)επιταγών καθώς επίσης και των δικηγορικών εξόδων και του υπολοίπου που χρωστούσε η συγκεκριμένη εταιρεία σε σχέση με άλλες συναλλαγές. Η συγκεκριμένη συμφωνία είχε γίνει το Μάρτιο του 2010 όμως είχε ζητηθεί από το Λούη Μαραγκό η έκδοση μεταχρονολογημένης επιταγής για να του παρασχεθεί χρόνος για να βρει το συγκεκριμένο ποσό. Ο Λούης Μαραγκός είχε εκδώσει την επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας, με αριθμό 93915799, για το ποσό των €18.600- στην δική του παρουσία και είχε καταγράψει ως ημερομηνία έκδοσής της τις 04/09/

1. Στην παρουσία του δικηγόρου της εταιρείας, Δημήτρη Καλλένου, είχε ετοιμαστεί ένα πρόχειρο συμφωνητικό το οποίο είχε υπογραφεί από το δικηγόρο και το Λούη Μαραγκό ως πλήρωσαν και εκ μέρους της δικής του εταιρείας, ως παραλήπτριας, είχε υπογράψει ο κ. Καλλένος. Η συγκεκριμένη επιταγή είχε κατατεθεί προς εξαργύρωση στη Σ.Π.Ε. Μακράσυκας τον Οκτώβριο του 2010 πλην όμως δεν εξαργυρώθηκε και επιστράφηκε με δυο διαφορετικές σφραγίδες από την Τράπεζα. Και οι δυο σφραγίδες είχαν ημερομηνία 20/10/
2. Ακολούθως, υπήρξε επικοινωνία με το Λούη Μαραγκό, ο οποίος είχε υποσχεθεί ότι θα εξοφλήσει την οφειλή ή θα παραχωρήσει προς εξόφληση ένα αυτοκίνητο, όμως κανένα από τα δυο δεν είχε πράξει. Ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι η επιταγή, το Τεκμήριο 2, είχε εκδοθεί στο Δικαστήριο, στην παρουσία του και είχε υπογραφτεί από τον Κατηγορούμενο. Αναγνώρισε, στο Τεκμήριο 11, το συμφωνητικό το οποίο είχε γίνει από το δικηγόρο Δημήτρη Καλλένο και το οποίο είχε υπογραφτεί από τον Κατηγορούμενο. Κατέθεσε αντίγραφο του κατηγορητηρίου που αφορούσε την ιδιωτική ποινική υπόθεση με αριθμό 9773/09, ως Τεκμήριο
3. Εξήγησε, ότι ο λόγος που είχε καθυστερήσει να καταγγείλει την υπόθεση ήταν γιατί ο Κατηγορούμενος υποσχόταν ότι θα πλήρωνε την επιταγή ή θα παρέδιδε ένα αυτοκίνητο της αξίας της επιταγής. Οι συγκεκριμένες υποσχέσεις δίνονταν πάντοτε από τον Κατηγορούμενο, ο οποίος ήταν το άτομο με ο οποίο συνομιλούσαν και ήταν το άτομο που διαχειριζόταν τις εισαγωγές της εταιρείας, τις πληρωμές και τις παραλαβές των αυτοκινήτων. Παραδέχθηκε, ότι η επιταγή είχε δοθεί έτσι ώστε να μπορέσει ο Κατηγορούμενος να αποπληρώσει σταδιακά το συγκεκριμένο ποσό και αν το ποσό εκείνο εξοφλείτο δεν θα εξαργυρωνόταν η επιταγή. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στην εταιρεία «Five Continents Logistic Co Ltd» είναι συνέταιρος μαζί με τέσσερα άλλα πρόσωπα. Είναι όμως διευθυντής της συγκεκριμένης εταιρείας. Ερωτηθείς ανέφερε ότι η συμφωνία, Τεκμήριο 11, είχε υπογραφτεί από το δικηγόρο της εταιρείας Δημήτρη Καλλένο και ως πληρώσας είχε υπογράψει ο Κατηγορούμενος. Εξήγησε ότι ο δικηγόρος κ. Καλλένος είχε εξουσιοδότηση να υπογράψει εκ μέρους της δικής του εταιρείας οποιαδήποτε συμφωνία. Διαφώνησε με το συνήγορο Υπεράσπισης ότι χρειαζόταν ειδικό ψήφισμα για να επιτραπεί στο δικηγόρο της εταιρείας να υπογράψει τη συγκεκριμένη συμφωνία και περαιτέρω να εισπράξει τις συγκεκριμένες επιταγές. Ερωτηθείς ποιος είχε εκδώσει τις πέντε

(5)επιταγές, τις αρχικές, ο μάρτυρας ανάφερε ότι δεν γνώριζε και όταν του υποβλήθηκε ότι εκδότης τους ήταν η κα Καμέλια Νικούτσιε Κυριακίδου υποστήριξε ότι δεν γνώριζε γιατί το θέμα το είχε διαχειριστεί ο συνεταίρος του στην Πάφο. Συμφώνησε ότι εάν καταβαλλόταν το ποσό της συμφωνίας σταδιακά η συγκεκριμένη επιταγή δεν θα κατατίθετο προς εξαργύρωση. Παραδέχθηκε επίσης ότι από το τέλος Οκτωβρίου του 2010 μέχρι τον Ιούλιο του 2012 είχε τη συγκεκριμένη επιταγή στην κατοχή του χωρίς να αποταθεί για να υποβάλει οποιοδήποτε παράπονο και ο λόγος ήταν ότι ο κ. Μαραγκός έδινε υποσχέσεις ότι θα τακτοποιούσε τη συγκεκριμένη επιταγή. Υποστήριξε ότι ίσως ακόμα και αν πληρωνόταν η επιταγή, στην συνέχεια, να προχωρούσαν στην καταγγελία. Όταν του υποβλήθηκε ότι σκοπός της καταγγελίας ήταν για να εισπραχθεί το αστικό χρέος υποστήριξε ότι ήταν για εξόφληση της επιταγής αλλά και για την τιμωρία του συγκεκριμένου ατόμου ο οποίος τους κορόιδευε. Κατατέθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα η κατάθεση του Α/Αστ.1784 Κλεόπα και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 15 και η κατάθεση του Λοχ.1059 Κιρκίνη και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 16 και εγκρίθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα από το Δικαστήριο. Τελευταίος έδωσε μαρτυρία ο Δημήτρης Καλλένος, Μ.Κ.5, δικηγόρος στο επάγγελμα. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ήταν δικηγόρος του κ. Πιερή Πιερή και είχε χειριστεί αρκετές υποθέσεις της εταιρείας «Five Continents Logistics Co Ltd», της οποίας ο κ. Πιερής Πιερή είναι ένας εκ των διευθυντών. Ο ίδιος είχε ετοιμάσει το κατηγορητήριο της ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης με αριθμό 9773/

1. Αναγνώρισε στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 11 το δικό του γραφικό χαρακτήρα και την υπογραφή του στο κάτω μέρος δεξιά ως παραλήπτης για την εταιρεία «Five Continents Logistics Co Ltd». Εξήγησε ότι την ημέρα που η συγκεκριμένη ιδιωτική υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση ένας εκ των κατηγορούμενων μαζί με τον Λούη Μαραγκό είχαν εισηγηθεί την εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης με μια νέα συμφωνία, η οποία καταγράφηκε στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου
2. Το Τεκμήριο 11 είχε συνταχθεί από τον ίδιο και είχε δοθεί αντίγραφο στον Λούη Μαραγκό ενώ παράλληλα είχε παραδοθεί και μια επιταγή με την οποία εξοφλείτο η Υπ. Αρ. 9773/09 καθώς και τα δικηγορικά έξοδα. Ο κ. Λούης Μαραγκός είχε αναφέρει ότι θα προεξοφλούσε τη συγκεκριμένη επιταγή πριν την ημερομηνία κατάθεσης της. Τη συγκεκριμένη συμφωνία είχε αποδεχθεί ο κ. Πιερής Πιερή, ο οποίος ήταν παρών στο Δικαστήριο. Ερωτηθείς ανέφερε ότι ο Λούης Μαραγκός βρισκόταν στο Δικαστήριο τη συγκεκριμένη μέρα και είχε αναλάβει ο ίδιος την εξόφληση του συγκεκριμένου ποσού με την παράδοση της επιταγής, της συγκεκριμένης, για το ποσό των €18.660-. Η συγκεκριμένη επιταγή δεν είχε προ-εξοφληθεί με αποτέλεσμα να κατατεθεί και να επιστραφεί ακάλυπτη. Ο ίδιος είχε επικοινωνήσει με το Λούη Μαραγκό, ο οποίος αρκετές φορές του είχε αναφέρει ότι θα διευθετούσε τη συγκεκριμένη επιταγή ενώ μετά από παρέλευση αρκετού χρονικού διαστήματος είχε γίνει και μια πρόταση από την πλευρά του Κατηγορούμενου για να παραδώσει ένα αυτοκίνητο, το οποίο θα έφερνε από την Αγγλία, προς διευθέτηση όλης της οφειλής. Αυτό δεν είχε γίνει γι' αυτό και ο ίδιος είχε εισηγηθεί όπως υποβληθεί καταγγελία. Αντεξεταζόμενος παραδέχθηκε ότι χειριζόταν προσωπικά την Ιδιωτ. Ποιν. Υπ. 9773/09 και γνώριζε πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης. Παραδέχθηκε ότι ο κ. Λούης Μαραγκός μαζί με ένα εκ των κατηγορούμενων της υπόθεσης 9773/09 τον είχαν προσεγγίσει την ημέρα που η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση με σκοπό την εξώδικη διευθέτηση. Είχε γίνει μια πρόταση για εξώδική διευθέτηση στην παρουσία του διευθυντή της εταιρείας «Five Continents Logistics Co Ltd», την οποία είχε αποδεχθεί και ο ίδιος είχε εξουσιοδοτηθεί όπως καταγράψει τα όσα περιέχονται στο Τεκμήριο
3. Υποστήριξε ότι ο ίδιος ενεργούσε ως δικηγόρος και είχε εξουσιοδότηση να καταρτίσει τη συγκεκριμένη συμφωνία, ως δικηγόρος της εταιρείας και στην παρουσία του διευθυντή της. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος ο κ. Λούης Μαραγκός είχε εκφράσει πρόθεση για προπληρωμή της συγκεκριμένης επιταγής και επέμενε ότι η συγκεκριμένη επιταγή δεν είχε δοθεί ως απλή εξασφάλιση αλλά είχε δοθεί για να χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση που δεν προ-εξοφλείτο το αναγραφόμενο σε αυτήν ποσό. Εξήγησε εκ νέου ότι δεν είχε γίνει άμεση καταγγελία γιατί υπήρχαν διαβουλεύσεις τόσο μεταξύ του κ. Πιερή Πιερή και του κ. Μαραγκού αλλά και του ιδίου με τον κ. Μαραγκό. Ακολούθησε η συμφωνία που αφορούσε το αυτοκίνητο, για την οποία ο κ. Μαραγκός είχε ζητήσει χρόνο 6 μηνών για να το εισάγει, η οποία επίσης δεν είχε τελεσφορήσει. Τα γεγονότα αυτά, ήταν η θέση του, είχαν οδηγήσει στην καθυστέρηση της υποβολής της καταγγελίας. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή με ενδιάμεση απόφασή του το Δικαστήριο είχε καλέσει τον Κατηγορούμενο σε απολογία και ο ίδιος επέλεξε όπως απολογηθεί ενόρκως. Ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι στις 04/02/10 είχε μεταβεί στη Λάρνακα με σκοπό τη διευθέτηση της ποινικής υπόθεσης που εκκρεμούσε εναντίον της εταιρείας «L.& S. Quality Motors Ltd», του Σάββα Αρμένη και της Καμέλιας. Στο Δικαστήριο είχε συναντήσει τον κ. Δημήτρη Καλλένο, ο οποίος του είχε αναφέρει ότι οι τρεις κατηγορούμενοι είχαν ένα χρέος και είχε γίνει μια πρόταση όπως η «L. & S. Quality Motors Ltd», της οποίας ο ίδιος ήταν διευθυντής, αναγνωρίσει το χρέος με σταθερό χρόνο αποπληρωμής. Είχε έρθει στη Λάρνακα ως εκπρόσωπος της κατηγορούμενης εταιρείας στην άλλη ποινική υπόθεση η οποία αφορούσε ακάλυπτες επιταγές. Κατέθεσε αντίγραφα των πέντε

(5)επιταγών και σημειώθηκαν ως Τεκμήριο 17. Είχε γίνει, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, ένα συμφωνητικό με το οποίο η εταιρεία αναγνώριζε το συγκεκριμένο χρέος και του είχε προταθεί να δώσει μια επιταγή η οποία δεν θα ήταν εξαργυρωτέα αλλά θα δινόταν ως αναγνώριση του χρέους γι' αυτό και είχε καταγραφεί στη συμφωνία ότι οποιοδήποτε ποσό πληρωνόταν θα αφαιρείτο από το συνολικό υπόλοιπο του χρέους. Ο ίδιος δεν είχε πρόθεση να πληρώσει την επιταγή αλλά ούτε και υπήρχε πρόθεση κατάθεσης της αφού αναγνωριζόταν η σταδιακή αποπληρωμή του χρέους. Υποστήριξε ότι ο ίδιος είχε υποβάλει διάφορες προτάσεις για σταδιακή αποπληρωμή του οφειλόμενου ποσού με μικρότερα ποσά η οποία δεν είχε γίνει αποδεκτή. Κατέληξε, ότι ο ίδιος προσωπικά δεν χρωστούσε οποιοδήποτε ποσό και ισχυρίστηκε ότι το συγκεκριμένο ποσό συνιστά χρέος της εταιρείας, του Σάββα και της Καμέλιας. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε με την υποβολή ότι ήταν εξουσιοδοτημένος να εκδίδει επιταγές της εταιρείας «L. & S. Quality Motors Ltd» και μέσα στα πλαίσια αυτά είχε εκδώσει και την επίδικη επιταγή. Επίσης παραδέχθηκε ότι η εταιρεία «L.& S. Quality Motors Ltd» είχε οφειλές προς την εταιρεία «Five Continents Logistics Ltd» γι' αυτό και εξέδιδε επιταγές, όμως ανέφερε ότι κάποια χρέη αφορούσα προσωπικά τον Σάββα Αρμένη. Ερωτηθείς ανέφερε ότι η συγκεκριμένη επιταγή είχε δοθεί ως αναγνώριση του χρέους για να σταματήσει η ποινική υπόθεση που εκκρεμούσε. Εξ ου και είχε απαιτηθεί από τον ίδιο να γραφτεί ο όρος ότι οποιοδήποτε καταβληθέν ποσό θα αφαιρείται από το συνολικό υπόλοιπο. Επεξήγησε, ότι ο ίδιος δεν είχε πρόθεση να πληρώσει την επιταγή γιατί είχαν συμφωνήσει τη σταδιακή αποπληρωμή της οφειλής, δηλαδή, κάθε ποσό που θα πληρωνόταν για τη συγκεκριμένη οφειλή θα αφαιρείτο και από το συνολικό υπόλοιπο. Περαιτέρω εξήγησε ότι στις 04/02/10 η πρόταση του διευθυντή της εταιρείας «Five Continents Logistics Co Ltd» και του δικηγόρου τους ήταν να συνοψιστεί όλο το χρέος σε μια συμφωνία και λόγω της μακροχρόνιας συνεργασίας να δοθεί ευκαιρία για σταδιακή αποπληρωμή. Γι' αυτό και η ημερομηνία της επιταγής ήταν μεταχρονολογημένη. Επέμενε στη θέση του ότι απαιτείτο ολόκληρη η πληρωμή του ποσού και ότι δεν γινόταν αποδεκτή η σταδιακή αποπληρωμή με μικρότερα ποσά καθώς και η παραχώρηση αυτοκινήτου. Κατέληξε, ότι ο ίδιος δεν θα έπαιρνε το ρίσκο να εκδώσει μια επιταγή την οποία δεν θα μπορούσε να πληρώσει σε εκείνο το χρονικό διάστημα γι' αυτό και είχε συμπεριληφθεί στη συμφωνία ο όρος της σταδιακής πληρωμής. Μετά από την απολογία του Κατηγορούμενου και οι δυο πλευρές προχώρησαν με αγορεύσεις προωθώντας τις εκατέρωθεν θέσεις. Η κα Γιάλλουρου, για την Κατηγορούσα Αρχή, ανέφερε ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος καθώς επίσης και το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος είχε δικαίωμα να υπογράφει εκ μέρους της εταιρείας. Ο κ. Παπαθεοχάρους ισχυρίστηκε, στην γραπτή του αγόρευση, ότι από την μαρτυρία δεν διαπιστώθηκε ότι η επιταγή είχε εμφανιστεί στην Τράπεζα από την οποία είχε εκδοθεί, ήτοι την Ελληνική Τράπεζα. Επίσης ισχυρίστηκε ότι ελλείπει η ένοχη διάνοια αφού ουδέποτε είχε πρόθεση να αποδώσει στην συγκεκριμένη επιταγή τον χαρακτήρα μιας συναλλαγματικής επιταγής, ο Κατηγορούμενος. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας αναφερθεί στη μαρτυρία που προσκομίστηκε από τις δύο πλευρές και στις εκατέρωθεν θέσεις έρχομαι τώρα στο δύσκολο και λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αυτό της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε δεν εξετάζεται μικροσκοπικά αλλά εξετάζεται σε συνάρτηση με το σύνολο της μαρτυρίας και των γεγονότων που συνθέτουν την υπόθεση βλ. Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ

1. Η αξιολόγηση είναι ατομική πλην όμως τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα θα πρέπει να συναρτώνται και ν΄ αντιπαραβάλλονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και τελικά να διερευνάται η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρακολούθησα με προσοχή τόσο τους μάρτυρες κατηγορίας ενώ έδιναν ένορκη μαρτυρία ενώπιόν μου καθώς επίσης και τον Κατηγορούμενο. Κατέγραψα σε κάθε περίπτωση νοητικά την εντύπωσή μου από την εικόνα τους κατά το χρόνο που έδιναν μαρτυρία, τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη μνήμη, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεών τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και της ευκαιρίας που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα. Η μαρτυρία του Λοχ.837 Χρυσάνθου, Μ.Κ.1 και του Αστ. 1606 Πιερίδη, Μ.Κ.3, ουσιαστικά δεν έχει αμφισβητηθεί. Τα όσα είχαν αναφέρει και οι δυο μάρτυρες είχαν προκύψει από την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Το ίδιο μπορεί να λεχθεί και σε σχέση με την μαρτυρία του κ. Χ΄ Ζηνοβίου, Μ.Κ.2, αφού τα όσα είχε αναφέρει τα γνώριζε λόγω της εργασίας του ως τραπεζικός υπάλληλος. Ήταν κατατοπιστικός στο πως εξετάζεται η πληρωμή της κάθε επιταγής και τι διαδικασία εφαρμόζεται. Δεν είχε κανένα συμφέρον να πει ψέματα ή να διαφοροποιήσει τα γεγονότα αφού δεν γνώριζε προσωπικά τον Κατηγορούμενο. Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω τα όσα είχε αναφέρει, τα οποία εν πάση περιπτώσει υποστηρίχθηκαν από την πραγματική μαρτυρία, το Τεκμήριο
2. Εξετάζοντας την μαρτυρία του Πιερή Πιερή, Μ.Κ.4, θα πρέπει να λεχθεί ότι ήταν σε αρμονία με την μαρτυρία του Κατηγορούμενου σε σχέση με τα γεγονότα. Ότι είχε εκδοθεί η επίδικη επιταγή είναι δεδομένο, ότι ήταν για οφειλή της εταιρείας «L.& S. Quality Motors Ltd» και πάλι ήταν παραδεκτό όπως και το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος είχε δικαίωμα να υπογράφει για την εταιρεία «L.& S. Quality Motors Ltd». Ότι ο Κατηγορούμενος εμπλεκόταν ενεργά στον τρόπο λειτουργίας της συγκεκριμένης εταιρείας, όπως ήταν η θέση του Παραπονούμενου, υποστηρίζεται όχι μόνο από την μαρτυρία του ίδιου του Κατηγορούμενου αλλά και από τα έγγραφα της Τράπεζας, την πραγματική μαρτυρία, τα οποία συνιστούν το Τεκμήριο
3. Οπόταν, όλα όσα είχε αναφέρει ο Πιερής Πιερή, Μ.Κ.4, υποστηρίζονται από την υπόλοιπη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Στο μόνο που διαφωνούσαν ο Πιερής Πιερή με τον Κατηγορούμενο ήταν ότι είχε γίνει πρόταση για περιοδική πληρωμή η οποία δεν είχε αποδεκτή καθώς επίσης και ότι ήταν κοινή πρόθεση να μην κατατεθεί η συγκεκριμένη επιταγή. Θεωρώ την εκδοχή του Πιερή Πιερή πιο λογική και πιο αληθή από αυτήν του Κατηγορούμενου. Γιατί να μην εξαργυρωθεί η επιταγή από την στιγμή που υπήρχε η οφειλή, ήταν παραδεκτή και δεν είχε γίνει οποιαδήποτε άλλη πληρωμή στους μήνες που διέρρευσαν από τον Φεβρουάριο 2010 μέχρι τον Οκτώβριο 2010 που είχε κατατεθεί. Όσο αφορά την μαρτυρία του κ. Καλλένου, Μ.Κ.5, δεν μου άφησε καμιά αμφιβολία ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Όλα όσα είχε αναφέρει ήταν σε συμφωνία με την υπόλοιπη μαρτυρία καθώς και με την πραγματική μαρτυρία, ήτοι το Τεκμήριο
4. Δεν έχω λόγο να απορρίψω την μαρτυρία του. Όπως έχει ήδη σημειωθεί η μαρτυρία του Κατηγορούμενου ήταν σε πολλά σημεία σύμφωνη με την μαρτυρία του Παραπονούμενου, Μ.Κ.4 και του κ. Καλλένου, Μ.Κ.
5. Ο ισχυρισμός του ότι δεν είχε πρόθεση να πληρωθεί η συγκεκριμένη επιταγή δεν μπορεί να γίνει πιστευτός γιατί αν αυτή ήταν η πρόθεσή του, να πληρώσει σταδιακά το ποσό της επιταγής θα το έπραττε έχοντας υπόψη ότι του είχαν παρασχεθεί δύο χρόνια για να το πράξει. Επίσης ο ισχυρισμός του ότι το χρέος δεν ήταν δικό του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό αφού το χρέος ήταν της εταιρείας στην οποία δήλωσε ο ίδιος, ενόρκως, ότι είναι διευθυντής. Καταλήγω λοιπών ότι τα γεγονότα την υπόθεσης όπως μπορούν να εξαχθούν από την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν τα ακόλουθα: Η εταιρεία «L.& S. Quality Motors Ltd», η οποία ασχολείτο κατά τον επίδικο χρόνο με την εισαγωγή και πώληση οχημάτων, συνεργαζόταν για χρόνια με την εταιρεία «Five Continents Logistics Co Ltd». Η εταιρεία «Five Continents Logistics Co Ltd» είχε εκτελέσει εργασίες, το 2008, προς όφελος της εταιρείας «L. & S. Quality Motors Ltd» για τις οποίες είχαν εκδοθεί πέντε επιταγές συνολικής αξίας €10.023-, οι οποίες όμως δεν τιμήθηκαν. Λόγω του γεγονότος αυτού είχε καταχωριστεί από την δικαιούχο εταιρεία η ιδιωτική ποινική υπόθεση 9773/
6. Ο Κατηγορούμενος, ο οποίος ήταν μέτοχος στην συγκεκριμένη εταιρεία και ήταν εξουσιοδοτημένος όπως υπογράφει για αυτή, Τεκμήριο 6, ήρθε σε διαπραγματεύσεις με ένα εκ των διευθυντών της εταιρείας «Five Continents Logistics Co Ltd» και τον δικηγόρο της κ. Καλλένο σε μια προσπάθεια διευθέτησης της ποινικής υπόθεσης και κατ επέκταση της οφειλής. Ο ίδιος, εκ μέρους της εταιρείας, είχε συμφωνήσει να εκδώσει την επίδικη επιταγή, Τεκμήριο 2, προς εξόφληση των συνολικών οφειλών της εταιρείας και των δικηγορικών εξόδων. Το περιεχόμενο της συμφωνίας με την οποία διευθετείτο η οφειλή είχε καταγραφεί γραπτώς, Τεκμήριο
7. Είχε συμφωνηθεί ότι στην περίπτωση που αποπληρωνόταν το συγκεκριμένο ποσό ή οποιοδήποτε ποσό πριν την ημερομηνία παρουσίασης της επιταγής τότε θα αφαιρείτο. Παρά την παρέλευση 8 μηνών κατά την παρουσίαση της επιταγής, δυο φορές, η επιταγή δεν τιμήθηκε λόγω του ότι δεν υπήρχαν επαρκή υπόλοιπα. Τα μέρη συνέχιζαν να διαπραγματεύονται, ο κ. Πιερής Πιερή με τον Κατηγορούμενο, αλλά παρά την παρέλευση δυο ετών κανένα ποσό δεν είχε πληρωθεί και λόγω του γεγονότος αυτού είχε γίνει η καταγγελία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 305Α

(1)του Ποινικού Κώδικα, δυνάμει του οποίου κατηγορείται ο Κατηγορούμενος, προβλέπει τα ακόλουθα: «Πρόσωπο το οποίο εκδίδει επιταγή η οποία, κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία αυτή κατέστη πληρωτέα, παρουσιάζεται στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε, δεν εξοφλείται λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά το χρόνο της παρουσίασης της επιταγής και παραμένει απλήρωτη για περίοδο δεκαπέντε ημερών από την παρουσίαση της, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες λίρες ή και στις δύο ποινές.». Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος καταγράφηκαν στην απόφαση G. Ρ. Ergatides v Αστυνομίας

(1997)2 ΑΑΔ 182 και είναι τ' ακόλουθα: Πρώτον, η έκδοση της επιταγής, δεύτερον, η εμφάνισή της στην τράπεζα εντός ευλόγου χρόνου από την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα, τρίτον, η μη εξόφληση της επιταγής όταν αυτή κατέστη πληρωτέα λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων και τέταρτον, η παράλειψη εξόφλησης από τον εκδότη μετά παρέλευση 15 ημερών αφ' ότου έλαβε γνώση ότι δεν είχε τιμηθεί η επιταγή. Βλ. επίσης Μιχάλης Κάνιου ν. Success Advertising Co Ltd Ποιν. Εφ.108/16 ημερ. 29/09/16 Δεν αμφισβητείται ότι είχε εκδοθεί η επιταγή Τεκμήριο 2, ο ίδιος ο Κατηγορούμενος το είχε παραδεχθεί. Εκδότρια ήταν η εταιρεία «L. & S. Quality Motors Ltd», για την οποία μπορούσε να υπογράψει και ο Κατηγορούμενος, Τεκμήριο

1. Επομένως, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Κατηγορούμενος εκδίδοντας την επίδικη επιταγή ενεργούσε εκ μέρους της πιο πάνω εταιρείας, η οποία φαίνεται ως η εκδότρια. Η συγκεκριμένη επιταγή είχε παρουσιαστεί στην Ελληνική Τράπεζα στις 15/10/2010 για πληρωμή και δεν είχε τιμηθεί λόγω του ότι δεν υπήρχαν επαρκή υπόλοιπα σύμφωνα και με τις καταστάσεις λογαριασμού, Τεκμήριο
2. Παρά το ότι είχε λάβει γνώση ο Κατηγορούμενος για την μη πληρωμή της επιταγής μέχρι και το 2012 δεν την είχε πληρώσει και όπως ο ίδιος είχε αναφέρει δεν είχε πρόθεση να την πληρώσει. Ο Κατηγορούμενος διώκεται δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα ως πρόσωπο εξουσιοδοτημένο να υπογράφει επιταγές της εταιρείας «L. & S. Quality Motors Ltd» και ως συνεργός. Έχει νομολογηθεί πως κάθε πρόσωπο που εμπλέκεται σε αδίκημα, περιλαμβανομένων και των συνεργών σε αυτό, μπορεί να διωχθεί ως αυτουργός, δυνάμει του άρθρου 20 Ποινικού Κώδικα. Αναφορά μπορεί να γίνει στο σκεπτικό της απόφασης Επίσημος Παραλήπτης και Εκκαθαριστής της Εταιρείας C.H. Zakakiotis (Disco) Ltd v. Kalavas & Associates Ltd κ.ά.

(1999)2 Α.Α.Δ. 523. Σε σχέση με την ποινική ευθύνη αξιωματούχου μιας εταιρείας αναφορά θα πρέπει να γίνει στο σκεπτικό της απόφασης Ajini κ.ά. v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 319. Στην υπόθεση Ajini οι επιταγές είχαν υπογραφτεί από αξιωματούχους της εταιρείας και οι εφεσείοντες είχαν κριθεί ένοχοι για αδικήματα έκδοσης επιταγών χωρίς αντίκρισμα κατά παράβαση του άρθρου 305Α

(1)ως συνεργοί στην διάπραξη των αδικημάτων σύμφωνα με το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα όπου επιπλέον κρίθηκε ορθή η ενοχή των εφεσειόντων και επικυρώθηκε ανεξάρτητα από το αν οι πιο πάνω αξιωματούχοι ήταν ή όχι εκδότες των επίδικων επιταγών. Στην υπό κρίση περίπτωση ο Κατηγορούμενος ήταν κατά 50% μέτοχος στην εταιρεία, ήταν ο διευθυντής της και επιπρόσθετα ήταν εξουσιοδοτημένος από την εταιρεία να υπογράφει επιταγές εκ μέρους της για αυτό και ο ίδιος είχε συμπληρώσει την επιταγή. Συνεπακόλουθα μπορούσε να διωχθεί, σύμφωνα και με την προμνησθείσα νομολογία ως αυτουργός ή και συνεργός δυνάμει του άρθρου 20. Στο σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2000, στη σελίδα 70, παρά. Α.5.2, αναφέρεται πως η ένοχη πράξη (actus reus) από συνεργό εμπεριέχει δύο έννοιες: Πρώτον, την παροχή βοήθειας ή παρακίνηση δεύτερον, σε αδίκημα και η ένοχη διάνοια (mens rea) αναμένεται να σχετίζεται με τις δύο αυτές έννοιες. Το νοητικό στοιχείο που πρέπει να αποδεικνύεται για συνεργό, όπως έχει νομολογηθεί, είναι γενικά στενότερο και πιο απαιτητικό απ' ό,τι χρειάζεται για τον αυτουργό και απαιτεί πρόθεση ή γνώση εκ μέρους του συνεργού. Στην υπόθεση Αθανάσιος Παυλόπουλος ν. Skopy Shoe Factory Ltd

(2003)2 ΑΑΔ 261 αναφέρθηκε ότι έστω και αν μπορούσε να θεωρηθεί πως το αδίκημα του άρθρου 305Α του Νόμου είναι αδίκημα απόλυτης ευθύνης, όσον αφορά συνεργό θα πρέπει να αποδεικνύεται ένοχη διάνοια. Τα όσα διατυπώθηκαν στην υπόθεση Παυλόπουλος (πιο πάνω) υιοθετήθηκαν και στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Ποιν. Έφ. 150/2009 Militos Trading Limited v. Αθηνάς Μαλέκου, ημερομηνίας 15/10/2012 στην οποία αναφέρθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: « Στην περίπτωση έκδοσης επιταγής από εταιρεία, εκδότης είναι η εταιρεία και όχι ο διευθυντής ή ο σύμβουλος ο οποίος την υπογράφει και ο οποίος ενεργεί υπό την αντιπροσωπευτική του ιδιότητα. Είναι δυνατόν σύμβουλος που υπογράφει την επιταγή να υπέχει ποινική ευθύνη ως συνεργός νοουμένου ότι αποδεικνύεται η πρόθεσή του σε σχέση με τη συνέργεια και τις περιστάσεις του αδικήματος. Όπως σωστά επισημαίνει και το πρωτόδικο δικαστήριο, η αποδιδόμενη στην εφεσίβλητη συνέργεια στην έκδοση ακάλυπτης επιταγής συνίσταται στο γεγονός ότι αυτή υπέγραψε την επιταγή.» Υπάρχει πληθώρα μαρτυρίας ότι ο Κατηγορούμενος είχε συνεργήσει στην διάπραξη του αδικήματος. Τα στοιχεία από την μαρτυρία που υπάρχουν σε σχέση με τον Κατηγορούμενο είναι η μαρτυρία του κ. Πιερή Πιερή, Μ.Κ.4, του κ. Καλλένου, Μ.Κ.5 καθώς και η παραδοχή του ίδιου του Κατηγορούμενου στην κατάθεσή του, Τεκμήριο 9 αλλά και στο Δικαστήριο. Σύμφωνα με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6 ο Κατηγορούμενος ήταν εξουσιοδοτημένο πρόσωπο για να υπογράφει εκ μέρους της εταιρείας. Το θέμα της πατρότητας της υπογραφής είχε επιλυθεί με την αποδοχή, από κοινού, ως παραδεκτού γεγονότος ότι ήταν η υπογραφή του Κατηγορούμενου στην επίδικη επιταγή. Όσο αφορά την παρουσίαση της επιταγής και την μη πληρωμή της οι σφραγίδες επί του σώματος της επιταγής και το λεκτικό τους, όπως αυτή της ημερομηνίας 20/10/2010 όπου καταγράφει «αποταθείτε στον εκδότη της επιταγής, μη ανεπαρκή υπόλοιπα» σε συνδυασμό με την μαρτυρία του κ. Χ' Ζηνοβίου, Μ.Κ.2, ο οποίος στην κατάθεση του αναφέρει ότι όταν παρουσιάστηκε η επίδικη επιταγή για την πληρωμή της από το λογαριασμό επί του οποίου είχε εκδοθεί δεν υπήρχαν επαρκή υπόλοιπα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι και αυτό το συστατικό στοιχείο του αδικήματος έχει αποδειχθεί. Ο ίδιος ο Κατηγορούμενος είχε ενημερωθεί, όπως καταγράφει στην κατάθεσή του, για την μη πληρωμή της επιταγής αλλά μέχρι και το 2012 δεν είχε πληρωθεί οποιοδήποτε ποσό. Η ένοχη διάνοια του Κατηγορούμενου προκύπτει από την παραδοχή του ότι δεν είχε σκοπό να πληρώσει την συγκεκριμένη επιταγή αλλά και από το γεγονός ότι ήθελε να πληρώνει αποσπασματικά. Η θέση ότι ήταν μόνο ως εξασφάλιση του χρέους είναι εκ των υστέρων σκέψη και εκτός λογικής. Αν έτσι είχαν τα πράγματα τότε θα φρόντιζε να εξοφληθεί η οφειλή τα δυο χρόνια πριν την καταγγελία στην Αστυνομία. Υπάρχει άμεση καθώς και περιστατική μαρτυρία από την οποία να μπορεί με ασφάλεια να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ο Κατηγορούμενος κατά τον χρόνο υπογραφής της επίδικης επιταγής γνώριζε ότι αυτή δεν θα εξοφλείτο αφού είχε ζητήσει να αποπληρώσει το οφειλόμενο ποσό σε δόσεις. Χαρακτηριστική η φράση του στην κατάθεσή του, Τεκμήριο 9, «είχαμε συμφωνήσει μετά από τους εφτά μήνες να τους πληρώνω ότι μπορούσα.». Οπόταν γνώριζε πολύ καλά την κατάσταση την οικονομική της εταιρείας του. Με βάση την πιο πάνω κατάληξη κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος είναι ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει αφού η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία εναντίον του. (Υπ.) ........................................ Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο