Α Σ Τ Υ Ν Ο Μ Ι Α ν. Γιώργος Χαρίτου, Αρ. Υπόθεσης: 2575/16, 12/8/2016

(1), 6

(2), 10(α), 30, 30Α, 31 και 38 και Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 όπως αυτός τροποποιήθηκε και του άρθρου 244(β) του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα, παραδέχθηκε ότι στις 11/01/2016 είχε προμηθευτεί από άγνωστο πρόσωπο ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, ήτοι 135,9678 γραμμάρια ξηρή φυτική ύλη κάνναβη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας, την οποία κατείχε με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα και έκανε χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι άγνωστης ποσότητας κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Επιπρόσθετα είχε αντισταθεί στον Αστ.3215 Κωνσταντινίδη της Υ.ΚΑ.Ν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Σύμφωνα με τα γεγονότα που παρατέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή στις 10/01/2016 μέλη της Μηχανοκίνητης Μονάδας, συγκεκριμένα οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 ενώ διενεργούσαν έλεγχο τροχαίας είχαν εντοπίσει όχημα να κινείται με μεγάλη ταχύτητα. Είχε γίνει σήμα στο συγκεκριμένο αυτοκίνητο για να σταματήσει αλλά παρέλειψε να το πράξει και συνέχισε την πορεία του. Είχε ανακοπεί μετά από αρκετή απόσταση και είχε διαπιστωθεί ότι το όχημα οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο. Οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 τον είχαν πλησιάσει και είχαν ζητήσει την άδεια οδήγησής του και την ταυτότητά του. Ο Μ.Κ.1 τον είχε πληροφορήσει για την πρόθεσή του να ερευνήσει το όχημά του γιατί του είχαν εγερθεί εύλογες υποψίες λόγω της έντονης μυρωδιάς κάνναβης. Εξερχόμενος του οχήματος ο Κατηγορούμενος είχε ρίξει το νάιλον σακούλι που κρατούσε στο έδαφος και ακολούθως είχε τραπεί σε φυγή. Το σακούλι περιείχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβη. Το όχημα είχε μεταφερθεί, μετά από λήψη άδειας, στον Αστυνομικό Σταθμό Ζυγίου για έρευνα και στην παρουσία της Μ.Κ.10, η οποία ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια, είχε ερευνηθεί. Είχε κατασχεθεί ένα μισοκαπνισμένο τσιγάρο το οποίο περιείχε κάνναβη, ένα σακούλι με ξηρή φυτική ύλη κάνναβη το οποίο είχε ανευρεθεί κάτω από την θέση του οδηγού και το εκλογικό βιβλιάριο του Κατηγορούμενου. Η Μ.Κ.10 είχε αναφέρει ότι το συγκεκριμένο όχημα οδηγείται από τον υιό της. Στις 13/03/2016, μετά από πληροφορία, οι Μ.Κ.14 και Μ.Κ.17 είχαν μεταβεί στην Λεμεσό και είχαν εντοπίσει τον Κατηγορούμενο, ο οποίος είχε αντισταθεί στην σύλληψή του και είχε χρησιμοποιηθεί η ανάλογη βία για την επίτευξη της σύλληψής του. Το κινητό τηλέφωνο που κρατούσε του είχε πέσει και είχε σπάσει. Είχε ερευνηθεί το όχημα που οδηγούσε και είχαν κατασχεθεί δυο τηλέφωνα μάρκας SAMSUNG και NOKIA. Ο ίδιος είχε αναφέρει ότι είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών και ότι μετέφερε ναρκωτικά για λογαριασμό άλλων προσώπων και ότι στις 11/01/2016 είχε μεταβεί στην Πύλα και είχε παραλάβει κάνναβη με σκοπό να την μεταφέρει στην Λεμεσό και να την τοποθετήσει για να την παραλάβουν άλλα πρόσωπα. Θα λάμβανε το ποσό των €100- για την μεταφορά. Όσο αφορά το τσιγάρο το είχε καπνίσει ο ίδιος. Σύμφωνα με το αρχείο της Κατηγορούσας Αρχής ο Κατηγορούμενος έχει μια προηγούμενη καταδίκη στην Υπ. Αρ. 21435/06 Ε.Δ. Λεμεσού, ημερομηνίας 25/05/2007, στην οποία του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης 8 ετών στο αδίκημα της κατοχής ναρκωτικών ουσιών τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, 6 ετών στο αδίκημα της παράνομης κατοχής ναρκωτικών ουσιών τάξεως Α και 5 ετών στο αδίκημα της παράνομης κατοχής ναρκωτικών ουσιών τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια. Είχε αποφυλακιστεί με Προεδρική Χάρη στις 23/12/2010. Ζητήθηκε η κατάσχεση και η καταστροφή των ναρκωτικών ουσιών και η επιστροφή του εκλογικού βιβλιαρίου και των τηλεφώνων μετά την αφαίρεση των δεδομένων. Ο συνήγορος του Κατηγορούμενου στην αγόρευσή του προς μετριασμό της ποινής αναγνώρισε την σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος. Έκανε αναφορά στο γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος προέρχεται από πενταμελή συγκροτημένη οικογένεια με τον πατέρα του να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας. Ο ίδιος είναι 30 ετών και έχει φοιτήσει στην Ξενοδοχειακή Σχολή. Είχε εθιστεί στις ναρκωτικές ουσίες όταν εργαζόταν στην Αγία Νάπα και στην ηλικία 19 ετών είχε αντιμετωπίζει την ποινή φυλάκισης 8 ετών. Με την αποφυλάκιση του είχε ξεκινήσει την προσπάθεια απεξάρτησης και είχε καταφέρει να απεξαρτηθεί για 5 χρόνια. Είχε ξεκινήσει την δική του επιχείρηση, καφεστιατόριο, όμως κατά την λήξη της σύμβασης ενοικίασης κάποιοι είχαν συνειδητοποιήσει την αξία του χώρου και είχαν αρχίσει να τον πιέζουν για να τον εγκαταλείψει και δεν του εξέδιδαν τις νενομισμένες άδειες. Λόγω των προβλημάτων αυτών ξεκίνησε εκ νέου την χρήση ναρκωτικών ουσιών. Ο ρόλος του, ήταν η εισήγηση του συνηγόρου Υπεράσπισης, είχε περιοριστεί σε ρόλο μεταφορέα για να λαμβάνει την δόση του γιατί ήταν άνεργος. Τώρα προσπαθεί εκ νέου να απεξαρτηθεί. Ο συνήγορος του Κατηγορούμενου έκανε αναφορά στις πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου επι του θέματος της απεξάρτησης και πως αυτή μπορεί να προσμετρήσει ως σημαντικός ελαφρυντικός παράγοντας. Έκανε ιδιαίτερη αναφορά σε δυο Εκθέσεις της Διευθύντριας της Κλινικής Ψυχικής Υγείας των Φυλακών, τις οποίες και παρέδωσε στο Δικαστήριο, στις οποίες δηλώνεται η έμπρακτη προσπάθεια του Κατηγορούμενου για αλλαγή του τρόπου ζωής του. Κατέληξε ότι ο Κατηγορούμενος κάνει τεράστιες προσπάθειες αντιμετώπισης του προβλήματος του. Είχε ζητηθεί από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου όπως ληφθούν υπόψη τα γεγονότα της Υπ. Αρ. 406/16 Ε. Δ. Λεμεσού, η οποία αφορούσε την κατοχή αντικειμένου κατασκευασμένου για την εκτόξευση επικίνδυνου αερίου. Όλες οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος αφορούν παραβιάσεις των διατάξεων του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου (Ν. 29/77)και είναι αναντίλεκτα σοβαρής μορφής. Η σοβαρότητά τους αντανακλάται μέσα από την ποινή που προβλέπει ο Νόμος. Για τα αδικήματα προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β και της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι και 8 χρόνια ή ποινή προστίμου. Η επιτακτική ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από αυτού του είδους τα αδικήματα έχει κατ΄ επανάληψη τονιστεί μέσα από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα ναρκωτικά απειλούν, άμεσα πλέον, το ποιό ζωντανό και δυναμικό κομμάτι της κοινωνίας μας, τη νεολαία. Η αυξητική τάση διάπραξης αδικημάτων αυτής της μορφής και οι ολέθριες συνέπειες που η έκνομη αυτή συμπεριφορά ενέχει, οδήγησαν τα Δικαστήρια, στην προσπάθειά τους να συμβάλουν μέσω των ποινών τους στον αγώνα ενάντια στα ναρκωτικά, στην επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα. Ιδιαίτερα η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται στις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες η κατοχή συνδέεται με πρόθεση εμπορίας και/ή διάθεσής τους σε τρία πρόσωπα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Mehmet Sak

(2005)2 Α.Α.Δ. 337). Τα Δικαστήρια έχουν κατ΄ επανάληψη διακηρύξει την αποφασιστικότητά τους να πατάξουν αμείλικτα τη διάθεση ναρκωτικών οποιασδήποτε φύσης και κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις ή λόγους βλ. Μαρίνος Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 466, Μαυρίκιου ν. Αστυνομίας,

(2007)2 ΑΑΔ 359, Hahrad Hohamed Reza Beyki v. Αστυνομίας,

(2008)2 ΑΑΔ 60. Όπως έχει τονιστεί από τον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην πρόσφατη απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Marcos Alexander Dos Santos

(2005)2 Α.Α.Δ. 297 της οποίας το σκεπτικό υιοθετήθηκε στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Παπαχαραλάμπους,

(2007)2 ΑΑΔ 11. «Τα κακά από τη χρήση ναρκωτικών είναι ήδη στη χώρα μας. Και εκτός από τα ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή και υγεία των χρηστών δημιουργούν, σωρευτικά, εστίες εγκλήματος. Η εμπορία πρέπει να παταχθεί. Οι ποινές πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Ο έμπορας των ναρκωτικών να υποχρεωθεί να υπολογίζει τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης του.» Αναμφίβολα θα πρέπει να υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ των εμπόρων ναρκωτικών και των χρηστών. Το στοιχείο της αποτροπής προέχει περισσότερο για τους εμπόρους ναρκωτικών, για τους οποίους είναι δύσκολο να εντοπίσει κανείς ερείσματα μετριασμού της ποινής. Όμως παραμένει η αρχή ότι οι ποινές επιβάλλεται να είναι αποτρεπτικές. Βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 400. Έχω υπόψη μου τις αρχές που κατεγράφησαν στην απόφαση Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 437 στην οποία αναφέρθηκε ότι το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής καθώς και τις αρχές που διατυπώθηκαν στην απόφαση στην υπόθεση Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 463 και Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 82 και Μιχάλης Αριστείδου ν Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 32. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Καρακάννας v. Αστυνομίας είναι καταλυτικής σημασίας για την επιμέτρηση της ποινής, το γεγονός ότι ένας κατηγορούμενος με δική του θέληση ακολουθεί με επιτυχία πρόγραμμα απεξάρτησης. Αναφορά μπορεί να γίνει επίσης και στο σκεπτικό της Ελ Χαπίρ Ναζίπ ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ.06/14 ημερ. 21/11/2014 στην οποία κατεγράφησαν τα ακόλουθα: «Είναι τετριμμένο, αλλά πρέπει να υπομνησθεί η νομολογία που υπαγορεύει την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών. Η ενασχόληση με ναρκωτικά είτε για ιδία χρήση, είτε κατά μείζονα λόγο, για εμπορία με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των τεραστίων προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση από τις ουσίες αυτές. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που τα Δικαστήρια συνδράμουν έστω κατασταλτικά, στον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών με την επιβολή αυστηρών και συνάμα αποτρεπτικών ποινών. Ορθά επομένως μνημονεύθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο διάφορες σχετικές επί του θέματος αποφάσεις, ενδεικτικές των οποίων είναι οι Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 538, Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 467, Sikaf v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 467 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Παπαχαραλάμπους - ανωτέρω -.». Έχω επίσης κατά νου το σκεπτικό της πρόσφατης απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Νικόλαος Γιαννάκη ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 177/15 ημερ. 21/04/2016 στην οποία διαβάζονται τα ακόλουθα: « Η νομολογία, όπως έχει ήδη αναφερθεί, έχει τονίσει την καταλυτική σημασία στην επιμέτρηση της ποινής του γεγονότος ότι ένας κατηγορούμενος με δική του θέληση ακολουθεί πρόγραμμα απεξάρτησης. Η ανάγκη απόδοσης ουσιαστικής σημασίας στην ένταξη εθισμένου ατόμου σε πρόγραμμα απεξάρτησης έγκειται στο ότι φυλάκιση πέραν του αναγκαίου βαθμού δυνατόν να ανακόψει τη θετική πορεία προς την ολοκληρωτική απεξάρτηση, (Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 463 και Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας - πιο πάνω).». Με μέτρο αυτές τις αρχές θα συνυπολογίσω τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου προσθέτοντας ότι η εξατομίκευση δεν πρέπει ν΄ εκμηδενίζει ή ν΄ εξασθενίζει την προσπάθεια η οποία καταβάλλεται για την προστασία του κοινωνικού συνόλου από την σύγχρονη μάστιγα των ναρκωτικών βλ. Redjep v. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 217 στη σελίδα 221, Hassan v. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 356, Χρίστου ν. Δημοκρατίας,

(2007)2 ΑΑΔ 448, Beyki v. Αστυνομίας,

(2008)2 ΑΑΔ 60. Αναφορικά με τις προσωπικές και τις οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου, είναι σωστό να λεχθεί ότι σε τέτοιου είδους υποθέσεις λαμβάνονται μεν υπόψη δεν εξουδετερώνουν όμως την ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από την διάδοση του αργού θανάτου και την καταστροφή προσώπων, νέων στην πλειονότητα τους βλ. μεταξύ άλλων Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 220. Σύμφωνα και με το σκεπτικό της απόφασης Μιχάλης Παράρε ν. Αστυνομίας

(2013)2 ΑΑΔ 257 : «Η άσκηση επιβολής ποινής εμπεριέχει ένα εύρος κινήσεων, ανάλογα με τα δεδομένα της κάθε υπόθεσης, άλλως θα αποτελούσε, όπως λέχθηκε στην Τσιάκκα κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 42/10 και 43/10, ημερ. 14.7.2011, «μια μηχανιστική άσκηση, χωρίς περιθώριο ευλυγισίας.». Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής αποτελεί όπως προανέφερα το κύριο γνώρισμα στα αδικήματα αυτής της μορφής. Η ανάγκη επιβολής αυστηρής και αποτρεπτικής ποινής δημιουργεί τις συνθήκες για επιβολή ποινής στερητικής ελευθερίας του παραβάτη. Στην υπόθεση Κατσαπού ν. Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 318 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών στο αδίκημα της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β σε άλλο πρόσωπο. Στην υπόθεση Παγιαβλάς v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 240 η ποινή φυλάκισης 4 και 2 μηνών που είχε επιβληθεί από το πρωτόδικο δικαστήριο σε κατηγορούμενο για αδικήματα κατοχής ρητίνης κάνναβης 0,094 γραμμάρια και καπνίσματος τσιγάρου που περιείχε ποσότητα ρητίνης κάνναβης αντίστοιχα, ο οποίος κατηγορούμενος προέβηκε σε παραδοχή, είχε λευκό ποινικό μητρώο, συνεργάστηκε με την αστυνομία άνευ όρων και εκδήλωσε πρόθεση να παύσει πλήρως τη χρήση κάνναβης στο μέλλον, μειώθηκε κατ' έφεση σε ποινή άμεσης φυλάκισης 45 ημερών σε κάθε μια από τις δύο κατηγορίες. Επίσης, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Σατανάς κ.α.

(1996)2 Α.Α.Δ. 257 ποινής φυλάκισης 4 μηνών με αναστολή που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο για μικρή ποσότητα κάνναβης είχε επικυρωθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Οι προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου, ο οποίος είναι 30 ετών, χρήστης από τα 19 του χρόνια δεν παραβλέπονται καθώς επίσης το γεγονός ότι φαίνεται να προσπαθεί να αλλάξει τρόπο ζωής. Δεν μπορεί όμως από την άλλη να παραγνωριστεί το γεγονός ότι η συνολική ποσότητα της κάνναβης που είχε στην κατοχή του ήταν 135,9678, η οποία ποσότητα δεν είναι αμελητέα. Σε σχέση με τις προηγούμενες καταδίκες του Κατηγορούμενου αναφέρω ότι αποτελεί θέση της νομολογίας ότι οι προηγούμενες καταδίκες δεν πρέπει να δικαιολογούν επιβολή ποινής τέτοιας ώστε να δημιουργείται η εντύπωση ότι τιμωρείται για δεύτερη φορά ένας παραβάτης. Ωστόσο είναι δυνατό η προηγούμενη καταδικαστική συμπεριφορά να επηρεάσει το βαθμό επιείκειας που το Δικαστήριο θα ήταν διατεθειμένο να επιδείξει. Περαιτέρω έχει νομολογηθεί ότι οι προηγούμενες καταδίκες είναι στοιχείο το οποίο έχει σημασία και λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο στην επιμέτρηση της ποινής γιατί αποτελεί ένδειξη της στάσης και του σεβασμού του κατηγορούμενου προς τους Νόμους της πολιτείας βλ. Σωκράτης Παναγιώτου Αντάρτης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 138 και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). Μη παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι η κάθε ποινή πρέπει να εξατομικεύεται και να αρμόζει στα περιστατικά του συγκεκριμένου παραβάτη λαμβάνω υπόψη μου, μεταξύ άλλων ελαφρυντικών παραγόντων για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής τους ακόλουθους: (α) την ηλικία του Κατηγορούμενου, είναι 30 ετών, (β) την παραδοχή του στο Δικαστήριο, (γ) την παραδοχή του στις Αστυνομικές Αρχές, (δ) την μεταμέλειά του, (ε) την προσπάθειά του για νέα ζωή, (ζ) όσες από τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του συνθήκες, οι οποίες έχουν εκτεθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορό του και μπορούν να ληφθούν υπόψη ως μετριαστικοί παράγοντες. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και παρά το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος είναι χρήστης και βρίσκεται σε μια προσπάθεια απεξάρτησης του από αυτή την κακή συνήθεια καταλήγω ότι η κατάλληλη ποινή είναι η ποινή της φυλάκισης, το ύψος της οποίας θα αντικατοπτρίζει την σοβαρότητα των αδικημάτων. Ως εκ τούτου στον Κατηγορούμενο επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην 1ην Κατηγορία ποινή φυλάκισης 10 μηνών. Στην 2ην Κατηγορία δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή λόγω του ότι έχει επιβληθεί ποινή στην 1ην Κατηγορία. Στην 3ην Κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στην 4ην Κατηγορία δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή. Στην 6ην Κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 1 μηνός. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Ερχόμενη τώρα στο θέμα της αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε, έχοντας πάντα κατά νου τις πρόνοιες του Υφ΄ Όρων Αναστολής Εκτέλεσης της Ποινής Φυλάκισης Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 186

(1)/03. Σύμφωνα με την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ.161, τα κριτήρια που μπορούν να ληφθούν υπόψη συμπεριλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, (α) την σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξής του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου (γ) την διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειάς του. Αντλώντας καθοδήγηση από τη νομολογία όπως διατυπώθηκε στις αποφάσεις Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1974)2 C.L.R. 45, Γενικός Εισαγγελέας ν. Φανιέρου

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και την Τζιαουχάρη (ανωτέρω), κρίνω ότι δεν υπάρχουν οποιαδήποτε περιστατικά στην υπόθεση που να συνηγορούν υπέρ της ανατολής της εκτέλεσης της ποινής. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν και θα είναι άμεσες. Η έκτισή τους θα αρχίζει από τις 10/03/2016 που ο Κατηγορούμενος τέθηκε υπό κράτηση Στην επιβολή των ποινών λήφθηκε υπόψη η Υπ. Αρ.406/15 Ε. Δ. Λεμεσού. Οι ναρκωτικές ουσίες να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Τα υπόλοιπα τεκμήρια να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. Όσο αφορά τα τηλέφωνα να αφαιρεθούν οι οποιεσδήποτε πληροφορίες. (Υπ.) ............. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο