Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Γιώργος Πέτρου, Αρ. Υπ.: 10724/14, 30/9/2016

(2)του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στις 07/04/2014, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, είχε προβεί, κατά την διάρκεια της εξέτασής του ως μάρτυρα κατηγορίας στην Υπ. Αρ. 190/14, σε κατάθεση η οποία ήταν ασυμβίβαστη με την κατάθεση που είχε δώσει στον Αστ.1448 Σταύρου, ο οποίος διερευνούσε την διάπραξη ποινικών αδικημάτων. Μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή δόθηκε από τρείς μάρτυρες. Πρώτος έδωσε μαρτυρία ο Αστ.306 Κυριάκου, Μ.Κ.1, του οποίου η κατάθεση σημειώθηκε ως Τεκμήριο

1. Στην κατάθεση του, Τεκμήριο 1, κατέγραψε ότι είχε σταλεί αλληλογραφία από τον Δημόσιο Κατήγορο που χειριζόταν την Υπ. Αρ. 190/14, ότι ο Γιώργος Πέτρου είχε κηρυχθεί από το Δικαστήριο ως εχθρικός μάρτυρας. Στις 17/05/2014 είχε λάβει κατάθεση από τον Γιώργο Πέτρου, μετά που τον είχε πληροφορήσει για την υπόθεση που διερευνούσε εναντίον του και του είχε επιστήσει την προσοχή του στο Νόμο. Την ίδια μέρα τον είχε κατηγορήσει γραπτώς. Κατέθεσε την ανακριτική κατάθεση του Κατηγορούμενου ως Τεκμήριο 2 και την γραπτή κατηγορία που του είχε απαγγελθεί ως Τεκμήριο
2. Είχε παραλάβει τα πρακτικά της διαδικασίας από την πρωτοκολλητή κα Λάρκου και τα είχε καταθέσει ως Τεκμήριο
3. Κατέθεσε τις καταθέσεις που είχαν ληφθεί από τον Κατηγορούμενο, τις οποίες και του είχε υποδείξει, ως Τεκμήριο
4. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι η κατηγορία για την οποία είχε κατηγορήσει γραπτώς τον Κατηγορούμενο υφίσταται στον Ποινικό Κώδικα. Εξήγησε ότι είχε διαβάσει στον Κατηγορούμενο τις καταθέσεις που είχε δώσει κατά την διερεύνηση του αδικήματος, για να θυμηθεί τι είχε αναφέρει και ακολούθως του είχε διαβάσει τι είχε αναφέρει στο Δικαστήριο. Υποστήριξε ότι ο Κατηγορούμενος του είχε αναφέρει ότι δεν γνώριζε κατά πόσο ο αλλοδαπός εργαζόταν σε κάποια συγκεκριμένη εταιρεία και για αυτό είχε προσπαθήσει να το διορθώσει στο Δικαστήριο. Ήταν η θέση του ότι ο Κατηγορούμενος είχε αναφέρει στην πρώτη του κατάθεση ότι έβλεπε τον Kopi στο Σφαγείο μια φορά την βδομάδα και ότι είναι υπάλληλος του Αλεξάνδρου. Το συγκεκριμένο σημείο το είχε διαφοροποιήσει στο Δικαστήριο και για αυτό το λόγο είχε κηρυχθεί εχθρικός μάρτυρας. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο κ. Κουτσόφτας, Μ.Κ.2, ο οποίος είναι Δημόσιος Κατήγορος. Υιοθέτησε την κατάθεσή του και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
5. Στην κατάθεσή του αναφέρει ότι είχε κληθεί ο Γεώργιος Πέτρου ως μάρτυρας στην Υπ. Αρ.190/14 ενώπιον του Ε.Δ. Λάρνακας. Στην κατάθεση που είχε δώσει στην Αστυνομία είχε αναφέρει ότι στις 06/09/2013 είχε μεταβεί στο Σφαγείο ο Παναγιώτης Αλεξάνδρου, ο οποίος τους είχε αναφέρει τον θάνατο του υπαλλήλου του, του Kopi. Στην συνέχεια όμως είχε αναιρέσει τα όσα είχε αναφέρει στην συμπληρωματική του κατάθεση δηλαδή, ότι είχε αναγνωρίσει στο νεκροτομείο τον υπάλληλο του Παναγιώτη και Αλέξαντρου Αλεξάντρου, τον Kopi, ο οποίος μετέβαινε στο Σφαγείο πότε με τον ένα και πότε με τον άλλο. Λόγω της συγκεκριμένης εξέλιξης ακολουθήθηκε η διαδικασία που προβλέπεται και ο μάρτυρας είχε κηρυχθεί εχθρικός. Αναγνώρισε, στο Τεκμήριο 5, τις δυο καταθέσεις που αρχικά είχε δώσει ο Κατηγορούμενος. Εξήγησε ότι μπορούσε να θυμηθεί τα γεγονότα γιατί ήταν η πρώτη φορά που είχε ζητήσει, ως δημόσιος κατήγορος, να κηρυχθεί μάρτυρας εχθρικός. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι η Υπ. Αρ. 190/14 αφορούσε την κατηγορία της παράνομης εργοδότησης. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 7, το κατηγορητήριο της Υπ. Αρ. 190/
6. Ήταν η θέση του ότι τόσο στην αρχική κατάθεση του αλλά και στην συμπληρωματική ο Κατηγορούμενος, τότε μάρτυρας κατηγορίας, είχε αναφέρει και είχε αναγνωρίσει τον αποβιώσαντα ως υπάλληλο του Παναγιώτη Αλεξάνδρου. Την συγκεκριμένη θέση την είχε αλλάξει στο Δικαστήριο και ο ίδιος είχε βεβαιωθεί ότι είχε προσεγγιστεί εκτός Δικαστηρίου. Λόγω των όσων ο ίδιος ο Κατηγορούμενος είχε αναφέρει είχε αρχίσει η διαδικασία για να κηρυχθεί εχθρικός, με βάση τις πρόνοιες του περί Αποδείξεως Νόμου. Υποστήριξε ότι ο ίδιος δεν ήξερε και δεν νοιαζόταν κατά πόσο ο Κατηγορούμενος είχε οποιαδήποτε σχέση με τους Αλεξάνδρου, όμως αυτό που είχε σημασία ήταν ότι είχε χαθεί η ζωή ενός ανθρώπου στην Κυπριακή Δημοκρατία, ο οποίος εργοδοτείτο παράνομα από τους Αλεξάνδρου. Εάν καταδικάζονταν πιθανό η ποινή τους να ήταν φυλάκιση και ξαφνικά είχε αλλάξει την μαρτυρία του ο Κατηγορούμενος. Με την μαρτυρία του προσπαθούσε να απαλλάξει τους Κατηγορούμενους στην Υπ. Αρ. 190/
7. Αρνήθηκε την υποβολή ότι ήταν προκατειλημμένος εναντίον του Κατηγορούμενου και ισχυρίστηκε ότι δεν είχε κανένα λόγο. Μαρτυρία δόθηκε και από τον Αστ.1448 Σταύρου, Μ.Κ.3, ο οποίος υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Κοφίνου. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 5 αναγνώρισε τις δυο καταθέσεις που ο ίδιος είχε λάβει από τον Κατηγορούμενο. Εξήγησε ότι είχε λάβει τις συγκεκριμένες καταθέσεις στα πλαίσια της εξέτασης θανατηφόρου δυστυχήματος, το οποίο είχε συμβεί στις 06/09/2013, με οδηγό ένα πρόσωπο που φορούσε περιβολή, μπότες και φόρμα σφαγείου. Είχε οδηγηθεί στο Σφαγείο Κοφίνου για να διερευνήσει την ταυτότητα του νεκρού και είχε ρωτήσει τον κ. Πέτρου. Ο ίδιος είχε μεταβεί με τον κ. Πέτρου στο Νεκροτομείο όπου και τον αναγνώρισε, το νεκρό, ως το πρόσωπο που ανέφερε στην κατάθεσή του. Ο λόγος που είχε ξεκινήσει η εξέταση αδικημάτων ήταν γιατί είχε αποκαλυφθεί ότι ο νεκρός ήταν υπάλληλος της εταιρείας Αλεξάνδρου. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι στις 06/09/2013 είχε λάβει ανοιχτή κατάθεση από τον κ. Πέτρου. Εξήγησε, ότι είχε οδηγηθεί στον κ. Πέτρου από τους άλλους υπαλλήλους του Σφαγείου, ως υπεύθυνος της συγκεκριμένης βάρδιας. Τα υπόλοιπα άτομα που είχαν ακούσει τον Αλεξάνδρου να λέει αυτά που είχε πει δεν ήταν διατεθειμένα μα δώσουν κατάθεση. Ήταν η θέση του ότι ο κ. Πέτρου του είχε αναφέρει ότι είχε σκοτωθεί ο υπάλληλος του Αλεξάνδρου ο Kopi. Εξήγησε περαιτέρω ότι ο ίδιος είχε επισκεφτεί το Σφαγείο για να διαπιστώσει την ταυτότητα του νεκρού άντρα και είχε μιλήσει με τον κ. Πέτρου. Τελευταία έδωσε μαρτυρία η κα Λάρκου, Μ.Κ.4, Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Αναγνώρισε, στο Τεκμήριο 4, τα πρακτικά τα οποία είχε δώσει στην Αστυνομία. Όσο αφορά την Υπ. Αρ. 190/14 οι κατηγορούμενοι είχαν προβεί σε μη παραδοχή και ακολούθως είχαν παραδεχθεί, στις 11/06/2014, τις κατηγορίες 1 και 3 και είχε επιβληθεί χρηματική ποινή στις κατηγορίες 1 και 3 ενώ η κατηγορία 2 είχε διακοπεί. Αντεξεταζόμενη κατέθεσε την κατάθεση του Αλέξανδρου Αλεξάνδρου ως έγγραφο στην κατοχή της και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
8. Με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι στις 06/09/2013 εργαζόταν στο Σφαγείο Κοφίνου ως βοηθός υπεύθυνος φορτώσεως και έλεγχε την φόρτωση στους προμηθευτές. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 5 το αναγνώρισε ως τις καταθέσεις που είχε δώσει στον Αστ.1448 Σταύρου και υιοθέτησε το περιεχόμενό τους. Εξήγησε ότι ο Παναγιώτης Αλεξάνδρου ήταν προμηθευτής και την συγκεκριμένη μέρα τον είχε ακούσει να λέει ότι είχε σκοτωθεί ο υπάλληλος του ο Kopi. Εκεί υπήρχαν και άλλοι φορτωτές. Ο ίδιος είχε δει τον Kopi στο Σφαγείο όταν ερχόταν με τον Παναγιώτη ή τον Αλέξανδρο Αλεξάνδρου μια φορά την βδομάδα. Ήταν η θέση του ότι το όνομα Kopi ήταν το παρατσούκλι του αποβιώσαντα. Υποστήριξε ότι δεν τον είχε δει να δουλεύει αλλά ερχόταν για παρέα με τον Παναγιώτη ή τον Αλέξανδρο Αλεξάνδρου. Ισχυρίστηκε ότι δεν σχετιζόταν με οποιοδήποτε τρόπο με τον Αλέξανδρο Αλεξάνδρου. Ερωτηθείς ανέφερε ότι ο ίδιος, από όσα είχε ακούσει τον Παναγιώτη Αλεξάνδρου να λέει, είχε υποθέσει ότι ήταν υπάλληλός του ο Kopi. Όμως μετά από δυο μέρες είχε γίνει μια συζήτηση μεταξύ των φορτωτών στην κουζίνα και είχε λεχθεί η κουβέντα ότι δεν ήταν υπάλληλος του Αλεξάνδρου, ο Kopi και τότε ο ίδιος θεώρησε σωστό να πει στο Δικαστήριο ότι δεν ήταν υπάλληλός του. Κατέληξε, ότι στο Δικαστήριο είχε πει την αλήθεια και ότι δεν ήθελε ούτε τους Αλεξάνδρου να αθωώσει ούτε και είχε οποιοδήποτε συμφέρον. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι στις 06/09/2013 είχε επισκεφτεί το Σφαγείο ο Αστ. Σταύρου και του είχε δώσει τις καταθέσεις, Τεκμήριο
9. Παραδέχθηκε ότι δεν είχε καταγράψει στις καταθέσεις του ότι ο ίδιος είχε συμπεράνει ότι ο Kopi ήταν υπάλληλος του Αλεξάνδρου. Επίσης παραδέχθηκε ότι παρόλο που είχε μάθει την επόμενη μέρα ότι ο Kopi δεν ήταν υπάλληλος του Αλεξάνδρου δεν το είχε αναφέρει και περίμενε να το αναφέρει στο Δικαστήριο. Υποστήριξε ότι δεν γνώριζε ότι όφειλε να το αναφέρει όταν το έμαθε και παραδέχθηκε ότι δεν το είχε αναφέρει ούτε του Δημόσιου Κατηγόρου πριν την δίκη, παρά το γεγονός ότι ο Δημόσιος Κατήγορος του είχε δώσει τις καταθέσεις του να τις διαβάσει πριν την δίκη. Παραδέχθηκε επίσης ότι δεν είχε αναφέρει στο Δικαστήριο ότι είχε ακούσει, μετά από μια - δυο μέρες, στο κουζινάκι ότι ο Kopi δεν ήταν υπάλληλος του Αλεξάνδρου. Όταν του υποβλήθηκε ότι η θέση του στο Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση της Υπ. Αρ. 190/14, ήταν αντιφατική με τις καταθέσεις του υποστήριξε ότι ο ίδιος είχε αναφέρει ότι είναι υπάλληλος του Αλεξάνδρου ο Kopi γιατί είχε ακούσει τον Παναγιώτη Αλεξάνδρου να το λέει όμως μετά από μια - δυο μέρες ο ίδιος ο Παναγιώτης Αλεξάνδρου του είχε αναφέρει ότι δεν ήταν υπάλληλος του για αυτό το είχε αναφέρει στο Δικαστήριο. Παραδέχθηκε ότι όταν του είχαν υποδειχθεί από τον Δημόσιο Κατήγορο οι καταθέσεις του, στην Υπ. Αρ. 190/14, τις είχε αναγνωρίσει και υιοθετήσει και ακολούθως είχε αναφέρει ότι ο Kopi δεν εργαζόταν στον Αλεξάνδρου. Μετά την ολοκλήρωση της απολογίας του Κατηγορούμενου η κα Γιάλλουρου προώθησε τις θέσεις της δια ζώσης ενώ ο κ. Κουκούνης κατέθεσε γραπτή αγόρευση. Σημειώνεται ότι ο θέση του κ. Κουκούνη, ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε επανακατηγορηθεί, μετά από την τροποποίηση των λεπτομερειών, δεν ανταποκρίνεται στο περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου από τον οποίο προκύπτει ότι στις 02/03/2016 είχε κατηγορηθεί και είχε απαντήσει μη παραδοχή. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας αναφερθεί στη μαρτυρία που προσκομίστηκε από τις δύο πλευρές και στις εκατέρωθεν θέσεις έρχομαι τώρα στο δύσκολο και λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αυτό της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε δεν εξετάζεται μικροσκοπικά αλλά εξετάζεται σε συνάρτηση με το σύνολο της μαρτυρίας και των γεγονότων που συνθέτουν την υπόθεση βλ. Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506. Η αξιολόγηση είναι ατομική πλην όμως τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα θα πρέπει να συναρτώνται και ν΄ αντιπαραβάλλονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και τελικά να διερευνάται η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρακολούθησα με προσοχή τόσο τους μάρτυρες κατηγορίας ενώ έδιναν ένορκη μαρτυρία ενώπιόν μου καθώς επίσης και τον Κατηγορούμενο. Κατέγραψα σε κάθε περίπτωση νοητικά την εντύπωσή μου από την εικόνα τους κατά το χρόνο που έδιναν μαρτυρία, τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη μνήμη, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεών τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και της ευκαιρίας που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα. Όλοι οι μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής θα πρέπει να λεχθεί ευθύς εξ αρχής δεν είχαν οποιοδήποτε συμφέρον να πουν ψέματα. Οι δύο αστυφύλακες, Αστ.306 Κυριάκου, Μ.Κ.1 και ο Αστ.1448 Σταύρου, Μ.Κ.2 ανέφεραν τι είχε προκύψει από την διερεύνηση των γεγονότων. Κατέγραψαν τι μαρτυρία είχαν βρει και τίποτε περισσότερο. Η κα Λάρκου, Μ.Κ.4, ανέφερε τα όσα είχαν προκύψει κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της. Αξιολογώντας την μαρτυρία του κ. Κουτσόφτα, Μ.Κ.2, θα πρέπει να λεχθεί ότι ήταν μια ειλικρινής αναφορά στα γεγονότα που είχαν διαμειφθεί στην δίκη της Υπ. Αρ. 190/14 και οι ισχυρισμοί του υποστηρίχθηκαν και από τα πρακτικά της διαδικασίας, Τεκμήριο 4 και κατ΄ επέκταση από τον ίδιο τον Κατηγορούμενο κατά την αντεξέτασή του. Δεν έχω λόγο να απορρίψω την μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής. Αντίθετα, παρέχει στο Δικαστήριο όλα εκείνα τα εχέγγυα για ασφαλή ευρήματα. Αντίθετη είναι η άποψη του Δικαστηρίου σε σχέση με την μαρτυρία του Κατηγορούμενου ο οποίος επέλεξε να αλλάξει ενόρκως την προηγούμενη εκδοχή του. Ενώ από τα πρακτικά της Υπ. Αρ. 190/14 προκύπτει ότι ο λόγος που είχε αναφέρει ότι ο Kopi ήταν υπάλληλος τους Αλεξάνδρου ήταν γιατί ήταν στρεσαρισμένος ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι ήταν γιατί το είχε ακούσει να το λέει ο Παναγιώτης Αλεξάνδρου και ότι ο ίδιος δεν γνώριζε. Επίσης, μετά που είχε κηρυχθεί εχθρικός ποτέ δεν είχε αναφέρει ότι ο λόγος που είχε πει στο Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης 190/14, ότι δεν ήταν υπάλληλος των Αλεξάνδρου ο Kopi ήταν γιατί του είχε λεχθεί από τον κ. Αλεξάνδρου στο κουζινάκι. Οι εκδοχές του Κατηγορούμενου άλλαζαν κατά το δοκούν. Δεν με έπεισε για την αλήθεια των εκδοχών του αφού προώθησε διαφορετικές εκδοχές έτσι που να αφήνει σοβαρές αμφιβολίες στο Δικαστήριο για την ειλικρίνειά του. Καταλήγω λοιπών ότι τα γεγονότα είχαν διαμειφθεί ως ακολούθως: Στις 06/09/2013 ο Αστ. 1448 Σταύρου, Μ.Κ.3, ερευνώντας θανατηφόρο ατύχημα στο οποίο εμπλεκόταν αλλοδαπός με περιβολή φόρμας σφαγείου είχε οδηγηθεί στο Σφαγείο Κοφίνου όπου του είχε υποδειχθεί ο Κατηγορούμενος ως το πρόσωπο που θα μπορούσε να τον βοηθήσει για να διαπιστώσει την ταυτότητα του αποβιώσαντα. Είχε λάβει κατάθεση από τον Κατηγορούμενο, η ώρα 07.15, στην οποία του είχε αναφέρει ότι είχε ακούσει τον κ. Παναγιώτη Αλεξάνδρου να αναφέρει ότι είχε σκοτωθεί ο υπάλληλός του ο Kopi, ο οποίος ερχόταν μια φορά την βδομάδα σχεδόν πάντοτε με τον Παναγιώτη Αλεξάνδρου. Περίπου μιάμιση ώρα μετά, στις 08.50, ο Κατηγορούμενος είχε αναγνωρίσει, στο νεκροτομείο, τον αποβιώσαντα ως τον υπάλληλο του Παναγιώτη και Αλέξανδρου Αλεξάνδρου, ο οποίος εργαζόταν μαζί τους. Εναντίον των Αλεξάνδρου είχε καταχωριστεί η Ποιν. Υπ. 190/14, στις 08/01/2014, η οποία αφορούσε, μεταξύ άλλων, την παράνομη εργοδότηση του Kopi. Η μαρτυρία που υπήρχε, για την εργοδότηση του Kopi, προερχόταν από τον Κατηγορούμενο, ο οποίος για λόγους που μόνο ο ίδιος γνωρίζει κατά την λήψη της μαρτυρίας του στο Δικαστήριο είχε αναιρέσει την θέση του αναφέροντας ότι «Ερχόταν μαζί τους μια φορά την βδομάδα αλλά δεν εδούλευκε ....ερχόταν μαζί τους μια φορά την βδομάδα για παρέα, εν τζαι εδούλευκε συγκεκριμένα.». Αυτή του η στάση είχε οδηγήσει στην διακοπή της κατηγορίας που αφορούσε την παράνομη εργοδότηση του Kopi και της απαλλαγής των κατηγορούμενων στην Υπ. Αρ.190/14 . ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 113

(2)του Ποινικού Κώδικα στο οποίο βασίζεται η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος προβλέπει τα ακόλουθα: «

(2)Όποιος ως μάρτυρας σε συνοπτική δίκη ή σε δίκη ενώπιον του κακουργιοδικείου καταθέτει κάτι που τείνει να αποδείξει την ενοχή ή την αθωότητα οποιουδήποτε προσώπου, το οποίο είναι ασυμβίβαστο ή αντιφάσκει σε κατάθεση, που έδωσε προηγουμένως σε δικαιούμενο πρόσωπο ή που έχει εξουσία δυνάμει των διατάξεων οποιουδήποτε νόμου που είναι σε ισχύ στην διενέργεια ανακρίσεων σε συνάφεια με τη διάπραξη ποινικού αδικήματος, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές: Νοείται ότι για την απόδειξη κατηγορίας που προσάγεται δυνάμει του άρθρου αυτού δεν είναι απαραίτητο να αποδειχτεί το ψεύδος καθεμιάς από τις ασυμβίβαστες ή αντιφατικές καταθέσεις, αλλά, όταν αποδειχτεί ότι και οι δύο καταθέσεις δόθηκαν από τον κατηγορούμενο το Δικαστήριο το οποίο τον δικάζει δυνατόν να εκδώσει καταδικαστική απόφαση, αν κρίνει ότι οι καταθέσεις ή καθεμιά από αυτές δόθηκαν με σκοπό την εξαπάτηση του Δικαστηρίου ή του προσώπου το οποίο δόθηκαν και την πλημμελή απόδειξη της ενοχής με αυτό τον τρόπο ή της αθωότητας οποιουδήποτε προσώπου για το ποινικό αδίκημα σε συνάφεια με εκείνο το οποίο δόθηκαν οι καταθέσεις.» Τα συστατικά στοιχεία του συγκεκριμένου αδικήματος είναι πρώτο, ο Κατηγορούμενος να είναι μάρτυρας σε συνοπτική δίκη, δεύτερον, να καταθέτει κάτι που τείνει να αποδείξει την αθωότητα οποιουδήποτε προσώπου, τρίτο, αυτό που καταθέτει να είναι ασυμβίβαστο ή να αντιφάσκει σε κατάθεση που έδωσε προηγουμένως και τέταρτο, η κατάθεση να έχει δοθεί σε δικαιούμενο πρόσωπο ή σε πρόσωπο που έχει εξουσία δυνάμει των διατάξεων οποιουδήποτε νόμου που είναι σε ισχύ στη διενέργεια ανακρίσεων σε συνάφεια με τη διάπραξη ποινικού αδικήματος. Η ουσία της σχετικής επιφύλαξης του άρθρου 113

(2)είναι ότι, εκτός από τα παραπάνω στοιχεία, που θα πρέπει να αποδειχθούν, για σκοπούς στοιχειοθέτησης της κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, απαιτείται και ειδική πρόθεση εξαπάτησης. Όπως αναφέρεται συναφώς, στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Αλεξάνδρου

(2009)2 ΑΑΔ 226, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος, προβαίνοντας στις αντιφατικές δηλώσεις είχε ως σκοπό την εξαπάτηση του δικαστηρίου ή του προσώπου στο οποίο δόθηκε η κατάθεση και την πλημμελή απόδειξη της ενοχής του κατηγορούμενου. Όπως λέχθηκε χαρακτηριστικά στην υπόθεση αυτή: «Η πρόθεση συνήθως ανάγεται στην πνευματική λειτουργία του κατηγορούμενου. Γι' αυτό και είναι δύσκολο να εξευρεθεί απευθείας μαρτυρία που να αποδεικνύει αυτό το στοιχείο του αδικήματος. Όμως, μπορεί να αποδειχθεί με την τεκμηρίωση στοιχείων περιστατικής μαρτυρίας τα οποία να αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή του κατηγορουμένου. Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να οδηγήσει σε καταδίκη μόνο, όταν αυτή τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του κατηγορουμένου (Βλ. Παφίτης κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102). Αν ο κατηγορούμενος δώσει εξηγήσεις που δημιουργούν αμφιβολία για την πρόθεση του, τότε του παραχωρείται το ευεργέτημα της αμφιβολίας και αθωώνεται (Βλ. Katelaris v. Police

(1980)2 C.L.R. 230). Στην υπόθεση Hodfield v. Διευθύντριας Τμήματος Τελωνείων

(2002)2 Α.Α.Δ. 414, τονίστηκε επίσης, ότι η πρόθεση ή ειδική πρόθεση που απαιτείται για να αποδειχθεί η υποκειμενική υπόσταση των αδικημάτων, συνάγεται συνήθως από το σύνολο της μαρτυρίας. Ιδιαίτερα όσον αφορά τη γνώση, διαφωτιστική είναι και η υπόθεση Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 211, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 219:- «Η ύπαρξη της απαραίτητης γνώσης δεν είναι κάτι που συνήθως αποδεικνύεται με άμεση μαρτυρία. Κατά κανόνα συμπεραίνεται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης». Στην υπό κρίση υπόθεση ο Κατηγορούμενος, όχι μόνο δεν αμφισβητείται, αλλά, αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών, ότι κατάθεσε ως μάρτυρας κατηγορίας, σε συνοπτική δίκη και συγκεκριμένα, στο πλαίσιο της Υπ. Αρ.190/14 όπως προκύπτει και από το Τεκμήριο

1. Αναμφίβολα, ο Κατηγορούμενος έδωσε δυο καταθέσεις στον Αστ.1448 Σταύρου, Τεκμήριο 5, η λήψη των οποίων είχε προηγηθεί της μαρτυρίας του στο Δικαστήριο. Ότι ο μάρτυρας ως αστυνομικός είναι πρόσωπο που δικαιούται και έχει εξουσία δυνάμει του Νόμου στη διενέργεια ανακρίσεων, σε συνάφεια με τη διάπραξη ποινικού αδικήματος, απορρέει από τη συνδυασμένη ερμηνεία των άρθρων 4 και 5 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
2. Επί του προκειμένου, ο μάρτυρας διενεργούσε έρευνα σε σχέση με την ταυτότητα του εμπλεκομένου σε θανατηφόρο ατύχημα. Απομένει να εξεταστεί κατά πόσο αυτά που ο Κατηγορούμενος κατάθεσε στο δικαστήριο, πρώτο, είναι ασυμβίβαστα ή αντιφάσκουν με αυτά που είπε στην γραπτή του κατάθεση στην Αστυνομία και δεύτερο, κατά πόσο τείνουν να αποδείξουν την αθωότητα των κατηγορούμενων στην Υπ. Αρ.190/14 και τρίτον, κατά πόσο ο Κατηγορούμενος προβαίνοντας στις αντιφατικές δηλώσεις είχε σκοπό είτε την εξαπάτηση του Δικαστηρίου είτε του Αστ.1448 Σταύρου, Μ.Κ.3, στον οποίο είχε δώσει τις γραπτές καταθέσεις και την πλημμελή απόδειξη της ενοχής του κατηγορούμενου Αλέξανδρου Αλεξάνδρου. Σημαντικά για να κριθεί το ζήτημα είναι τα όσα ο Κατηγορούμενος ανέφερε κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας στην Υπόθεση Αρ. 190/14 και τα οποία προκύπτουν από τα πρακτικά της υπόθεσης αυτής και έχουν κατατεθεί ως Τεκμήριο
3. Στις δυο καταθέσεις του, Τεκμήριο 5, ο Κατηγορούμενος προώθησε την θέση ότι ο Kopi ήταν υπάλληλος του Παναγιώτη και Αλέξανδρου Αλεξάνδρου και μια φορά την βδομάδα, για 3 μήνες, επισκεπτόταν μαζί τους το Σφαγείο. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της Υπ. Αρ. 190/14 ανέφερε αυτολεξή ότι «δεν εδούλευκε ....ερχόταν μαζί τους μια φορά την βδομάδα για παρέα, εν τζαι εδούλευκε συγκεκριμένα.». Δεν μπορεί να παραγνωριστεί η αντίφαση στις συγκεκριμένες εκδοχές. Το πόσο ασυμβίβαστα και αντιφατικά είναι αυτά που είπε στο Δικαστήριο ο Κατηγορούμενος απαντώντας στις ερωτήσεις του Δημόσιου Κατηγόρου με αυτά που ανάφερε στην Αστυνομία είναι ολοφάνερο. Αρκεί να αναφερθεί ότι στη γραπτή του κατάθεση πουθενά δεν κάνει λόγο για το γεγονός ότι ήταν στρεσαρισμένος και για αυτό είχε υπογράψει την κατάθεση του, η οποία κατέγραφε ότι ο αποβιώσαντας ήταν υπάλληλος των Αλεξάνδρου. Θα πρέπει να υπενθυμιστεί ότι είχε υιοθετήσει το περιεχόμενο των καταθέσεων του, Τεκμήριο 5, τόσο στην διαδικασία στην Υπ. Αρ. 190/14 αλλά και στην παρούσα διαδικασία. Επιπρόσθετα, τα όσα είχε αναφέρει ενώπιον του Δικαστηρίου έτειναν να αποδείξουν την αθωότητα του Αλέξανδρου Αλεξάνδρου στην κατηγορία της παράνομης εργοδότησης. Συμπεραίνω ότι η κατάθεση του Κατηγορούμενου στο Δικαστήριο, στην Υπ. Αρ.190/14, έτεινε να αποδείξει την αθωότητα του Αλέξανδρου Αλεξάνδρου σε αντίθεση με αυτή που είχε δώσει στον Αστ.1448 Σταύρου που ευθέως χαρακτήριζε τον αποβιώσαντα Kopi ως υπάλληλο των Αλεξάνδρου. Ακολουθεί ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος έχουν αποδειχθεί πλήρως. Επειδή, όλες οι παραπάνω διαπιστώσεις αφορούν στην αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος θα πρέπει να εξεταστεί κατά υπάρχει και η υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος, σύμφωνα με τη Γενικός Εισαγγελέας ν. Αλεξάνδρου (ανωτέρω), η οποία ήταν η εισήγηση του κ. Κουκούνη ότι δεν υπάρχει γιατί ελλείπει το στοιχείο της πρόθεσης. Ο Κατηγορούμενος γνώριζε ότι στο Δικαστήριο είχε κληθεί για να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας σε ποινική υπόθεση που αφορούσε παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού με κατηγορούμενο τον Αλέξανδρο Αλεξάνδρου. Όχι μόνο δεν έδωσε καμιά απολύτως εξήγηση, προκειμένου να δικαιολογήσει το αντιφατικό και ασυμβίβαστο των δυο καταθέσεών του, αλλά, επινόησε την θέση ότι του είχε αναφέρει ο Παναγιώτης Αλεξάνδρου ότι ο Kopi δεν ήταν υπάλληλός τους δυο μέρες μετά τις καταθέσεις του, Τεκμήριο 5 αλλά ο ίδιος επέλεξε να μην αναφέρει οτιδήποτε στον Δημόσιο Κατήγορο ακόμη και μετά που του είχε δώσει τις καταθέσεις του και τις είχε διαβάσει πριν την ακροαματική διαδικασία. Η επιμονής του Κατηγορούμενου μέχρι τέλους να αλλάζει τις εκδοχές του καταδεικνύει και την πρόθεσή του να εξαπατήσει και αυτό το Δικαστήριο, πέραν από το Δικαστήριο στο οποίο κατάθεσε ως μάρτυρας αντιφατικά και ασυμβίβαστα. Τα παραπάνω στοιχεία, σωρευτικά θεωρούμενα, με οδηγούν στο αναπόδραστο συμπέρασμα, ότι σκοπός του Κατηγορούμενου όταν κατάθετε αντιφατικά και ασυμβίβαστα στο Δικαστήριο ήταν η εξαπάτηση του δικαστηρίου και η πλημμελής απόδειξη της ενοχής του Αλέξανδρου Αλεξάνδρου, με τον οποίο γνωριζόταν για 8 χρόνια, έστω κι αν ο ίδιος στην ένορκη δήλωση- κατάθεσή του ισχυρίστηκε το αντίθετο. Είναι η κατάληξή μου, για όλους τους παραπάνω λόγους, ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την ενοχή του Κατηγορούμενου στη σχετική κατηγορία, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........................................ Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο