Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Μάριος Χρυσοστόμου, Αρ. Υπόθεσης: 11563/2015, 14/10/2016

(13)και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984, Κ.Δ.Π. 66/84 («οι Κανονισμοί») και των συναφών τροποποιήσεων του και του άρθρου 19 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος, στις 2/11/2015, στο νέο κυκλικό κόμβο Σταδίου ΓΣΖ στη Λάρνακα, της Επαρχίας Λάρνακας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο δίκυκλο με αριθμούς εγγραφής KPQ 368(«η επίδικη μοτοσικλέττα»). Στη 2η κατηγορία κατηγορείται ότι οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα του και παρέλειψε να παρέχει δικαίωμα προτεραιότητας σε όχημα το οποίο έλαυνε από δεξιά, κατά παράβαση των Κανονισμών 58

(4)(γ) και 72 και άρθρων 2 και 19 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος, κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στη 1η κατηγορία παρέλειψε να παράσχει δικαίωμα προτεραιότητας σε όχημα που ερχόταν από τα δεξιά σε κυκλικό κόμβο. Η παρούσα υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου καταχωρήθηκε μετά από καταγγελία που υπέβαλε στην Αστυνομία ο Παύλος Παύλου-παραπονούμενος (Μ.Κ 1). Τα γεγονότα της υπόθεσης ήταν απλά και η μαρτυρία πολύ σύντομη. Για την απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε δύο μάρτυρες τον Μ.Κ 1 και τον Παναγιώτη Χριστοφίδη (Μ.Κ 2). Κατατέθηκαν επίσης συνολικά 2 Τεκμήρια. Το Δικαστήριο αφού εξέτασε κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, τον κάλεσε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ.

1. Αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, ο κατηγορούμενος, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως, χωρίς να καλέσει οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Μέσα από το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας καθώς και, όπως διεφάνη, μέσω της γραμμής αντεξέτασης της υπεράσπισης, επίδικο θέμα και βασική θέση του κατηγορουμένου είναι το γεγονός ότι ο ίδιος τον ουσιώδη χρόνο στον οποίο κατηγορείται ότι οδηγούσε την επίδικη μοτοσικλέτα δεν βρισκόταν επί του κυκλικού κόμβου. Αντίθετα, στα πλαίσια των καθηκόντων του, είχε μεταβή στην οικία επί της οδού Βεργίνας. Επομένως, η ανάλυση της προσκομισθείσας μαρτυρίας που θα τεθεί αμέσως κατωτέρω έχει ως γνώμονα την βασική θέση της υπεράσπισης. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ο Μ.Κ 1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την γραπτή κατάθεση του Τεκμήριο
2. Σύμφωνα με αυτή, την 2/11/15 και περί ώρα 13.35, οδηγούσε το όχημα του στο δρόμο της Βεργίνας, στην Λάρνακα, με κατεύθυνση προς τον νέο κυκλικό κόμβο του σταδίου ΓΣΖ. Αφού εισήλθε εντός του κυκλικού κόμβου με πρόθεση να εξέλθει προς την έξοδο που ακολουθεί προς κυκλικό κόμβο του καταστήματος «Kleima», είδε ξαφνικά από τα αριστερά του την επίδικη μοτοσικλέτα, να κατεβαίνει μπροστά του από το πεζοδρόμιο προς τον κυκλικό κόμβο, με κίνδυνο να την κτυπήσει. Ως αποτέλεσμα χρησιμοποίησε τα φρένα του με σκοπό να αποφύγει την σύγκρουση ενώ ο μοτοσικλετιστής ακολούθησε κανονικά την πορεία του. Ο εν λόγω μάρτυρας διαπίστωσε ότι οδηγός της μοτοσικλέτας ήταν ένα νεαρό πρόσωπο, φορούσε μπλε φανέλα καθώς έφερε και το κράνος του. Για το περιστατικό αυτό προέβη σε καταγγελία στην Αστυνομία. Προφορικά ανάφερε ότι ο μοτοσικλετιστής δεν φορούσε το κράνος του και ερωτηθείς σχετικά ανάφερε ότι πρόλαβε είδε το πρόσωπο του οδηγού, πλην όμως, σήμερα, δεν είναι σε θέση να τον αναγνωρίσει. Επίσης επιβεβαίωσε ότι η μοτοσικλέτα ήταν κανονικού μεγέθους. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι η οικία του βρίσκεται πολύ κοντά στο σημείο όπου έλαβε χώρα το πιο πάνω περιστατικό. Πλησίον της επίσης βρίσκεται και το γκαράζ του Δήμου Λάρνακας εντός του οποίου σταθμεύουν τα σκυβαλλοφόρα και οι μοτοσικλέτες του υγειονομείου του Δήμου Λάρνακας. Πληροφορήθηκε, αργότερα, ότι η επίδικη μοτοσικλέτα ανήκει στον Δήμο Λάρνακας όπου και σταθμεύει στο πιο πάνω γκαράζ. Ερωτηθείς, ανάφερε σχετικά, ότι ο ίδιος αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα οχληρίας καθώς και δημιουργούνται στον ίδιο ακαταστασίες και ακαθαρσίες από την ύπαρξη του εν λόγω γκαραζ. Για το λόγο αυτό, υπέβαλε σωρεία παραπόνων προς τον Δήμο Λάρνακας καθώς έδωσε και σχετικές οδηγίες προς τον δικηγόρο του ο οποίος καταχώρησε και σχετική αγωγή, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας εναντίον του Δήμου Λάρνακας. Παράπονα δεν έχει μόνο ο ίδιος αλλά και οι υπόλοιποι γείτονες. Ερωτηθείς σχετικά, ανάφερε ότι ο ίδιος διαπίστωσε πολλές φορές τις μοτοσικλέτες του Δήμου Λάρνακας να παρανομούν και να εισέρχονται από το πεζοδρόμιο προς το δρόμο εφόσον έτσι οι οδηγοί τους εξοικονομούν χρόνο. Παραδέχθηκε, ερωτώμενος σχετικά, ότι έκανε λάθος, κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης του, ότι ο οδηγός της μοτοσικλέτας δεν φορούσε το κράνος του και ότι ήταν νεαρός. Ήταν τελικά η θέση του, όπως διευκρίνισε, ότι ο οδηγός της μοτοσικλέτας, τον ουσιώδη χρόνο, πράγματι φορούσε το κράνος του και ήταν περίπου μέσης ηλικίας. Ερωτηθείς σχετικά δεν μπορούσε ούτε να περιγράψει το κράνος που φορούσε ο οδηγός αλλά ούτε και την ίδια την μοτοσικλέτα. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι δεν έλαβε χώρα τέτοιο περιστατικό προσθέτοντας μάλιστα ότι τον κάλεσαν από το Δημαρχείο αναφέροντας του ότι ο οδηγός της μοτοσικλέτας ήθελε να του απολογηθεί. Επίσης αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι ο κατηγορούμενος, τον ουσιώδη χρόνο, βρισκόταν σε οικία επί της οδού Βεργίνας μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων του. Ο Μ.Κ 2, είναι ο επιστάτης του υγειονομείου στο Δήμο Λάρνακας. Επιβεβαίωσε ότι γνωρίζει τον κατηγορούμενο εφόσον εργάζεται ως υγειονομικός εργάτης στον εν λόγω Δήμο. Υιοθέτησε, για σκοπούς της κυρίως εξέτασης του, την γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 2). Σύμφωνα με αυτή, το κάθε άτομο το οποίο εργάζεται στο υγειονομείο και έχει τομέα ευθύνης, έχει χρεωμένη μοτοσικλέτα για την εκτέλεση των καθηκόντων του. Ο κατηγορούμενος έχει χρεωμένη την επίδικη μοτοσικλέτα. Στις 2/11/2015 ο κατηγορούμενος βρισκόταν σε υπηρεσία από η ώρα 7.30 μέχρι τις 15.00 και κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, οδηγούσε την πιο πάνω μοτοσικλέτα. Ο εν λόγω μάρτυρας δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει που ακριβώς βρισκόταν ο κατηγορούμενος τον ουσιώδη χρόνο όπου έλαβε χώρα το επίδικο περιστατικό. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι ο κάθε υγειονομικός εργάτης χρεώνεται με μια συγκεκριμένη μοτοσικλέτα ώστε να είναι σε θέση να εκτελέσει το πρόγραμμα του. Επιβεβαίωσε ότι ο κατηγορούμενος είναι υφιστάμενος του και δεν έχει γνώση για την καταγγελία στην οποία προέβη ο παραπονούμενος. Ανάφερε τέλος ότι τους έχει σταλεί από το Δημαρχείο Λάρνακας εγκύκλιος σύμφωνα με την οποία οι υγειονομικοί εργάτες θα πρέπει να οδηγούν εντός του δρόμου και όχι στα πεζοδρόμια. Για το γεγονός αυτό είχε ο ίδιος ενημερώσει τους υπαλλήλους του. Ο κατηγορούμενος, στο στάδιο της κυρίως εξέτασης του, ανάφερε ότι εργάζεται ως υγειονομικός εργάτης στο Δήμο Λάρνακας από το
3. Ανάμεσα στα καθήκοντα του είναι να επιθεωρεί διάφορα υποστατικά τα οποία έχουν σκύλους καθώς επίσης εξετάζει και διάφορα παράπονα δημοτών. Επιβεβαίωσε ότι κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του έχει χρεωμένη την επίδικη μοτοσικλέτα. Την εν λόγω μοτοσικλέτα την σταθμεύει στο Δημοτικό γκαράζ του Δήμου Λάρνακας. Ο χώρος αυτός είναι ανοικτός και μπορεί ο οποιοσδήποτέ να έχει πρόσβαση. Το ένα το κλειδί της μοτοσικλέτας το κρατά ο ίδιος ενώ το άλλο βρίσκεται σε ένα πίνακα, εντός του γκαραζ, στον οποίο έχει πρόσβαση ο οποιοσδήποτε. Επιβεβαίωσε ότι πρακτική των συναδέλφων του αλλά και του ίδιου είναι να οδηγούν και μοτοσικλέτες που δεν είναι χρεωμένες στο όνομα τους αλλά στο όνομα κάποιου συναδέλφου τους. Σε σχέση με το παράπονο που υπεβλήθη εναντίον του ο ίδιος έχει πλήρη άγνοια. Κατά τον χρόνο και τόπο όπου ο παραπονούμενος ισχυρίζεται ότι όταν είδε την επίδικη μοτοσικλέτα, δεν βρισκόταν εκεί αλλά βρισκόταν στην οικία κάποιου κυρίου επ΄ ονόματι Λουκά, επί της οδού Ηλία Βενιζέλου 5, περιοχή Βεργίνας όπου εξέταζε αίτημα του εν λόγω ιδιοκτήτη για να κατέχει σκύλο. Επισκέφθηκε την εν λόγω οικία κατά τις 1.15 και παρέμεινε εκεί περίπου, μια ώρα εφόσον είχε να επιλύσει διάφορα ζητήματα που είχαν προκύψει. Ουδέποτε πέρασε από τον κυκλικό κόμβο τον ουσιώδη χρόνο και αρνήθηκε ότι έλαβε χώρα τέτοιο περιστατικό. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι την μοτοσικλέτα του, την ημέρα εκείνη, μπορεί να την οδηγούσε κάποιος άλλος συνάδελφος του. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία, μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Η αξιολόγησή τους θα κριθεί με βάση τις σχετικές παραμέτρους που έχει καθορίσει η πλούσια νομολογία για το θέμα αυτό (Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενά του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο (C& Α Pelekanos Associates Limited v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη

(2002)1 Α.Α.Δ. 401). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή ελαχίστου σημασίας ανακρίβειες δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων(Κουδουνάρης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Επίσης το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί τη μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητά της είτε μέρος της (Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266). Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, προχωρώ να αξιολογήσω τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν μου. Οφείλω εξ αρχής να αναφέρω ότι ο παραπονούμενος δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση. Παρακολουθώντας τον να καταθέτει ενόρκως και παρατηρώντας την γενικότερη στάση και συμπεριφορά του, σχημάτισα την εντύπωση ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Σε πολλά σημεία η μαρτυρία του ήταν αόριστη και ασαφής και δεν απέφυγε τις υπερβολές. Επίσης διέγνωσα μία έντονη πικρία και θυμό στο πρόσωπο του για την ύπαρξη του γκαράζ του Δήμου Λάρνακος πλησίον της οικίας του, όπως εξάλλου το παραδέχθηκε και ο ίδιος. Ο κατηγορούμενος στη προσπάθεια του να πείσει το Δικαστήριο για την αλήθεια των ισχυρισμών του δεν παρέλειψε να περιπέσει και σε αντιφάσεις. Ενώ στην κατάθεση του ανάφερε ότι ο οδηγός της μοτοσικλέτας φορούσε κράνος, προφορικά ερωτώμενος ανάφερε ότι ο οδηγός δεν φορούσε κράνος και είδε το πρόσωπο του πλην όμως σήμερα δεν μπορεί να το θυμηθεί. Αντεξεταζόμενος και αφού του υποδείχθηκε η αντίφαση αυτή, ο ίδιος παραδέχθηκε το λάθος του αναφέροντας ότι ο οδηγός τελικά φορούσε κράνος. Περαιτέρω ενώ αρχικά επέμενε ότι ο οδηγός ήταν νεαρό πρόσωπο στη συνέχεια ανάφερε ότι ο οδηγός ήταν μέσης ηλικίας. Σύμφωνα με την νομολογία όπως καταγράφηκε σ΄ αριθμό αποφάσεων μεταξύ των οποίων Τούμπας ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 430 και Κόκκινος ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 628 ουσιώδης αντιφάσεις στην μαρτυρία δεν μπορούν ν΄ αγνοηθούν γιατί πλήττουν την αξιοπιστία του μάρτυρα. Επίσης αρνητική εντύπωση μου προκαλεί το γεγονός ότι ο παραπονούμενος, το πρόσωπο το οποίο προέβη σε καταγγελία στην αστυνομία δεν μπορούσε να περιγράψει ούτε το κράνος του μοτοσικλετιστή αλλά ούτε και την ίδια την μοτοσικλέτα. Αν τα κίνητρα του και οι προθέσεις του ήταν αληθής δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος θα θυμόταν όλες τις λεπτομέρειες. Για τους λόγους που έχω αναφέρει απορρίπτω τη μαρτυρία του κατηγορούμενου στην ολότητα της. Αποδέχομαι στην ολότητα της την μαρτυρία του Μ.Κ 2. Ο ίδιος ανάφερε όσα γνωρίζει προσωπικά σε σχέση με τα καθήκοντα του και δεν διαπίστωσα οτιδήποτε το οποίο θα μπορούσε να κλονίσει την μαρτυρία του. Επομένως αποδέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητα της. Διαπιστώνω όμως ότι η μαρτυρία του δεν είναι τόσο ουσιώδης σε σχέση με τα επίδικα θέματα. Παρά την προδιαγραμμένη κατάληξη του Δικαστηρίου, ενόψει και της πιο πάνω αξιολόγησης, που δεν είναι άλλη από την απαλλαγή και αθώωση του κατηγορουμένου από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, προχωρώ, για σκοπούς πληρότητας, να αξιολογήσω και την μαρτυρία του κατηγορούμενου. Η μαρτυρία του έχει παραμείνει αναντίλεκτη εφόσον δεν αντεξετάστηκε από την κατηγορούσα αρχή. Είναι γνωστές οι συνέπειες όταν ένας διάδικος παραλείπει να αντεξετάσει μάρτυρα σε βασικό σημείο της μαρτυρίας του για το οποίο θα προσφέρει αργότερα αντικρουστική μαρτυρία ή θα προσβάλει την αξιοπιστία του εν λόγω μάρτυρα καλώντας προς τούτο άλλους μάρτυρες. Πρακτικά, σημαίνει ότι αποδέχεται σιωπηρώς την αλήθεια των προβαλλόμενων ισχυρισμών και δεν μπορεί αργότερα να καλέσει το Δικαστήριο να απορρίψει τους ισχυρισμούς που έχουν προβληθεί (Αριστείδου Μιχάλης ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 32,Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης-Ουσιαστικές και Δικονομικές Πτυχές» σελ.720). Στην υπόθεση Philippou General Bonded Warehouse Ltd ν. Κώστα Νικολαΐδη,

(2006)1 Α.Α.Δ. 1057 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Εξετάσαμε τη μαρτυρία επί του σημείου αυτού και η επισήμανση του δικαστηρίου ότι δεν αντεξετάστηκε ο εφεσίβλητος είναι ορθή. Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ., μεταξύ άλλων, A.C.T. Textiles v. Zodhiatis

(1986)1 C.L.R. 89 και Adidas v. Jonitexo Ltd

(1987)1 C.L.R. 383), εκεί που ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του παρέχει στο δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε. Με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης η κατάληξη του δικαστηρίου ότι η μη αντεξέταση οδηγούσε σε παραδοχή του ισχυρισμού, ήταν εύλογα επιτρεπτή. Έτσι απορρίπτεται κι΄ αυτός ο λόγος.» Επίσης στην υπόθεση Nτάγκλας Ντέρεκ και Άλλη ν. Νότας Ντάγκλας και Άλλου,

(2010)1 Α.Α.Δ. 128 λέχθηκε ότι: «Παράλειψη αντεξέτασης σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας, ισοδυναμεί, κατά κανόνα, με παραδοχή εφόσον από την αντεξέταση αναμένεται να προκύψουν στοιχεία βοηθητικά προς έλεγχο της αντίθετης μαρτυρίας. (Κούρρης v. Παπαδοπούλου

(1998)1 Α.Α.Δ. 1147, σελ. 1154). Παρέχεται βέβαια δυνατότητα στο Δικαστήριο, για καλό λόγο, να μην αποδεχθεί κατά απόλυτο τρόπο μαρτυρία που δεν τέθηκε στη βάσανο της αντεξέτασης, εφόσον κρίνει στην ολότητα των γεγονότων ότι κάτι τέτοιο ενδείκνυται υπό το φως άλλης αντίθετης και αποδεκτής μαρτυρίας.» Δεν έχω διαπιστώσει οποιοδήποτε λόγο για τον οποίο κωλύομαι από του να μην αποδεκτώ την μαρτυρία του κατηγορούμενου, δεδομένου και λαμβανομένου υπόψη ότι η μαρτυρία του παραπονούμενου έχει απορριφθεί στην ολότητα της. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν ορκίστηκε αλλά έδωσε την νενομισμένη διαβεβαίωση, λόγω θρησκευτικών του πεποιθήσεων, δεν μπορεί να κριθεί αρνητικά και έχει το ίδιο αποτέλεσμα ως να είχει ορικιστεί (Κ.Κ. ν. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 294). Επομένως αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία του ως ανταποκρινόμενη στην αλήθεια. Ενόψει και της πιο πάνω αξιολόγησης μπορώ να καταλήξω με ασφάλεια στα ακόλουθα ευρήματα: Ο κατηγορούμενος εργάζεται ως υγειονομικός εργάτης στον Δήμο Λάρνακας. Για να εκτελέσει τα καθήκοντα ο κατηγορούμενος έχει χρεωμένη την μοτοσικλέτα με αριθμούς εγγραφής KPQ

1. Στις 2/11/2015 ο κατηγορούμενος βρισκόταν σε υπηρεσία από η ώρα 7.30 μέχρι τις 15.
2. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, οδηγούσε την πιο πάνω μοτοσικλέτα. Την εν λόγω μοτοσικλέτα, ο κατηγορούμενος, την σταθμεύει στο Δημοτικό γκαράζ του Δήμου Λάρνακας. Το ένα το κλειδί της μοτοσικλέτας το κρατά ο ίδιος ενώ το άλλο βρίσκεται σε ένα πίνακα, εντός του γκαράζ, στον οποίο έχει πρόσβαση ο κάθε υπάλληλος. Η πρακτική των υπαλλήλων του υγειονομείου είναι ότι οδηγούν και μοτοσικλέτες που δεν είναι χρεωμένες στο όνομα τους αλλά στο όνομα κάποιου άλλου συναδέλφου τους. Κατά τον χρόνο και τόπο όπου ο παραπονούμενος είδε την μοτοσικλέτα, που είναι χρεωμένη στο όνομα του κατηγορουμένου, να κατεβαίνει από το πεζοδρόμιο στον κυκλικό κόμβο, ο κατηγορούμενος βρισκόταν, μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων του, στην οικία κάποιου κύριου Λουκά επί της οδού Ηλία Βενιζέλου 5, περιοχή Βεργίνας όπου εξέταζε το αίτημα του εν λόγω ιδιοκτήτη για να κατέχει σκύλο. Ο κατηγορούμενος επισκέφθηκε την εν λόγω οικία κατά τις 1.15 και παρέμεινε εκεί περίπου μια ώρα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η νομική βάση της 1ης κατηγορίας έχει ως βάση τους κανονισμούς 58

(13)και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984, Κ.Δ.Π. 66/84 οι οποίοι διαλαμβάνουν τα ακόλουθα: «58..

(13)Απαγορεύεται η οδήγηση, η στάση ή η στάθμευση μηχανοκινήτου οχήματος πάνω σε πεζοδρόμιο, πεζόδρομο, ποδηλατόδρομο ή ποδηλατολωρίδα:.» Μηχανοκίνητο όχημα με βάση το άρθρο 2 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων Νόμου 86/72 έχει την έννοια που αποδίδει στον όρο «όχημα» ο περί Έγκρισης Τύπου Οχημάτων Νόμος. Όχημα με βάση το άρθρο 2 του εν λόγω νόμου, περιλαμβάνεται μεταξύ άλλων και η μοτοσικλέτα. Συστατικά στοιχεία του αδικήματος της 1ης κατηγορίας είναι: (α) η οδήγηση (σε ότι αφορά την παρούσα υπόθεση) μηχανοκίνητου οχήματος (β) εντός πεζοδρομίου (σε ότι αφορά και πάλι την παρούσα υπόθεση). Η 2η κατηγορία έχει ως νομική βάση τον κανονισμό 58

(4)(γ) των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984, Κ.Δ.Π. 66/84 το οποίο διαλαμβάνει ότι: «58

(4)Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο οφείλει - ............. (γ) να παραχωρεί δικαίωμα προτεραιότητας σε οχήματα που κινούνται από δεξιά σε κυκλικούς κόμβους, εκτός αν υπάρχει άλλη σήμανση στο δρόμο, και σε διασταυρώσεις δρόμων στους οποίους η προτεραιότητα δεν ρυθμίζεται με σήματα τροχαίας ή και σήμανσης στο οδόστρωμα, περιλαμβανομένων των φωτοελεγχόμενων διασταυρώσεων δρόμων όπου οι φωτεινοί σηματοδότες για οχήματα δεν λειτουργούν ή αναβοσβήνει ο κίτρινος σηματοδότης.» Επίσης ο κανονισμός 72 προβλέπει ότι: «72. Ως σήματα τροχαίας καθορίζονται τα σήματα τα οποί εκτίθενται εις τον Οδικόν Κώδικα τον εκδιδόμενον από καιρού εις καιρόν υπό του Εφόρου και δημοσιευμένου κατά τοιούτον τρόπον ως ο Έφορος ήθελεν ορίσει, τα σήματα τα οποία ορίζονται υπό δημοτικού συμβουλίου ή υφ΄ οιασδήποτε άλλης αρχής εμπεπιστευμένης τον έλεγχον και την ρύμισιν της τροχαίας, και τα σήματα τα οποία ορίζονται δυνάμει οιουδήποτε νόμου ή κανονισμού ή οιασδήποτε διεθνούς Συμβάσεως εις την οποίαν προσεχώρησε και η Δημοκρατία.» Όπως προκύπτει από την παράθεση των πιο πάνω νομοθετικών διατάξεων συστατικό στοιχείο και των δύο κατηγοριών αποτελεί η οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος, στην προκειμένη περίπτωση η οδήγηση της επίδικης μοτοσικλέτας. Από την παράθεση της μαρτυρίας, όπως έχει αναφερθεί, ο κατηγορούμενος αμφισβητεί ότι τον επίδικο τόπο και χρόνο οδηγούσε την εν λόγω μοτοσικλέτα. Το βάρος απόδειξης στην προκειμένη περίπτωση μετατίθεται στους ώμους του κατηγορουμένου να αποδείξει ότι τον ουσιώδη χρόνο δεν βρισκόταν στον κυκλικό κόμβο και συνεπακόλουθα δεν οδηγούσε την επίδικη μοτοσικλέτα. Στην υπόθεση Κρίνος Θεοχάρους ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 22, αναφέρονται τα εξής: «. Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με τη μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση.» Ο παραπονούμενος, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, πρόσεξε την επίδικη μοτοσικλέτα και από τη στιγμή που ο Μ.Κ 2 ανάφερε ότι η εν λόγω μοτοσικλέτα είναι χρεωμένη στον κατηγορούμενο και ότι κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του οδηγούσε την πιο πάνω μοτοσικλέτα. Ενόψει αυτής της μαρτυρίας, ο κατηγορούμενος, θα πρέπει να δώσει μία εξήγηση για το πού βρισκόταν τον ουσιώδη χρόνο και αν οδηγούσε την επίδικη μοτοσικλέτα στον κυκλικό κόμβο. Σημειώνω ότι η δυνατότητα μετατόπισης του βάρους απόδειξης σε ποινικές υποθέσεις, στους ώμους του Κατηγορουμένου στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, έχει καταγραφεί σε αρκετές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ενδεικτικά παραπέμπω στην υπόθεση Ιωάννου Σάββας Πλαστήρα και Άλλος v Δημοκρατίας,

(2001)2 Α.Α.Δ 195). Προκύπτει μέσα από την αξιολόγηση της μαρτυρίας ότι ο παραπονούμενος έδωσε μία πειστική εξήγηση εφόσον η μαρτυρία του έγινε πλήρως αποδεκτή για τους λόγους που έχω αναλύσει ανωτέρω. Επομένως από την στιγμή που ο κατηγορούμενος εξήγησε ότι τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν καθήκον σε οικία επί της οδού Βεργίνας τότε αυτομάτως η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει το συστατικό στοιχείο της οδήγησης της μοτοσικλέτας. Επιπρόσθετα και ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής στηρίζεται σε περιστατική μαρτυρία στην προσπάθεια της να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε την επίδικη μοτοσικλέτα. Και τούτο γιατί ο παραπονούμενος όπως προκύπτει τόσο από την κατάθεση του όσο και από την προφορική του μαρτυρία δεν αναγνώρισε ότι ο οδηγός της επίδικης μοτοσικλέτας τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο κατηγορούμενος. Από την στιγμή που ο ίδιος ο παραπονούμενος δεν αναγνώρισε τον κατηγορούμενο να οδηγεί την εν λόγω μοτοσικλέτα δεν τυγχάνουν εφαρμογής οι αρχές της υπόθεσης σε σχέση με θέματα αναγνώρισης κατηγορούμενου που τέθηκαν στην κλασσική πλέον υπόθεση Turnbull

(1976)63 Cr. App.Rep. 132. Οι αρχές αυτές έχουν υιοθετηθεί και στην δική μας νομολογία (Rossides v. The Republic

(1983)2 C.L.R. 391, Αριστοφάνης Π. Σάββα ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 258, Θεοδωρίδης ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 160 και Λαζάρου ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Σύμφωνα με το νομικό σύγγραμμα του Τακη Ηλιάδη και Νικόλα Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης. Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές» στη Σελίδα 551 αναφέρεται ότι: «Η περιστατική μαρτυρία (circumstantial evidence), αποτελεί την πιο γνωστή μορφή έμμεσης απόδειξης. Αντιπαραβάλλεται με την άμεση απόδειξη, η οποία αποτελείται από μαρτυρία που σχετίζεται με τα επίδικα γεγονότα και έχει ως πηγή, τη μαρτυρία μάρτυρα με απευθείας γνώση των γεγονότων που τη συγκροτούν ή άλλη αντίστοιχη πρωτότυπη μορφή μαρτυρίας. Η περιστατική μαρτυρία είναι η μαρτυρία σχετικών γεγονότων από την οποία προκύπτει ή συνάγεται η ύπαρξη ή ανυπαρξία γεγονότων αφορούντων στο επίδικο θέμα. Μπορεί να πάρει τη μορφή προφορικής, έγγραφης ή πραγματικής μαρτυρίας». Ενόψει και της αξιολόγησης της μαρτυρίας και των ακόλουθων ευρημάτων και από τη στιγμή που η μαρτυρία του βασικού μάρτυρα κατηγορίας, δηλαδή του παραπονούμενου έχει απορριφθεί δεν μπορεί να εξαχθεί με ασφάλεια και πέραν λογικής αμφιβολίας ότι ο οδηγός της μοτοσικλέτας τον ουσιώδη χρόνο ήταν πράγματι ο κατηγορούμενος. Από την μαρτυρία του Μ.Κ 2 επίσης δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί οποιοδήποτε ασφαλές συμπέρασμα ότι δηλαδή τον ουσιώδη χρόνο ο κατηγορούμενος οδηγούσε την επίδικη μοτοσικλέτα. Η περιστατική μαρτυρία είναι τόσο αδύνατη και ισχνή που κανένα λογικό δικαστήριο δεν κατάληγε στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος τον ουσιώδη χρόνο οδηγούσε την επίδικη μοτοσικλέτα. Εξάλλου εφόσον η μαρτυρία του παραπονούμενου έχει απορριφθεί, σε αντιδιαστολή με το γεγονός ότι η μαρτυρία του κατηγορούμενου έχει γίνει πλήρως αποδεκτή στην ολότητα της, μου δημιουργεί επίσης σοβαρές αμφιβολίες κατά πόσο πράγματι ο παραπονούμενος είδε την εν λόγω μοτοσικλέτα να κατεβαίνει παράνομα από τον κυκλικό κόμβο. Ενόψει όλων των πιο πάνω θεωρώ ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων της κάθε κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και συνεπώς και οι δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι έκθετες σε απόρριψη. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται σε όλες τις κατηγορίες. (Υπ.) ................................................... Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο