Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Λούη Μαραγκού, Αρ. Υπ.: 9674/13, 19/10/2016

(1)και του 20 του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα αποφασίστηκε ότι μεταξύ των ημερομηνιών 01/02/2010 και 31/10/2010 είχε εκδώσει την επιταγή με αριθμό 93915799 της Ελληνικής Τράπεζας, για το ποσό των €18.600-, προς την εταιρεία «Five Continents Logistics Ltd», η οποία όταν εμφανίστηκε στην Τράπεζα δεν εξοφλήθηκε λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων. Τα γεγονότα είχαν διαπιστωθεί στην απόφαση του Δικαστηρίου και ήταν τα ακόλουθα: Η εταιρεία «L.& S. Quality Motors Ltd», η οποία ασχολείτο κατά τον επίδικο χρόνο με την εισαγωγή και πώληση οχημάτων, συνεργαζόταν για χρόνια με την εταιρεία «Five Continents Logistics Co Ltd». Η εταιρεία «Five Continents Logistics Co Ltd» είχε εκτελέσει εργασίες, το 2008, προς όφελος της εταιρείας «L. & S. Quality Motors Ltd» για τις οποίες είχαν εκδοθεί πέντε επιταγές συνολικής αξίας €10.023-, οι οποίες όμως δεν τιμήθηκαν. Λόγω του γεγονότος αυτού είχε καταχωριστεί από την δικαιούχο εταιρεία η ιδιωτική ποινική υπόθεση 9773/

1. Ο Κατηγορούμενος, ο οποίος ήταν μέτοχος στην συγκεκριμένη εταιρεία και ήταν εξουσιοδοτημένος όπως υπογράφει για αυτή, Τεκμήριο 6, ήρθε σε διαπραγματεύσεις με ένα εκ των διευθυντών της εταιρείας «Five Continents Logistics Co Ltd» και τον δικηγόρο της κ. Καλλένο σε μια προσπάθεια διευθέτησης της ποινικής υπόθεσης και κατ επέκταση της οφειλής. Ο ίδιος, εκ μέρους της εταιρείας, είχε συμφωνήσει να εκδώσει την επίδικη επιταγή, Τεκμήριο 2, προς εξόφληση των συνολικών οφειλών της εταιρείας και των δικηγορικών εξόδων. Το περιεχόμενο της συμφωνίας με την οποία διευθετείτο η οφειλή είχε καταγραφεί γραπτώς, Τεκμήριο
2. Είχε συμφωνηθεί ότι στην περίπτωση που αποπληρωνόταν το συγκεκριμένο ποσό ή οποιοδήποτε ποσό πριν την ημερομηνία παρουσίασης της επιταγής τότε θα αφαιρείτο. Παρά την παρέλευση 8 μηνών κατά την παρουσίαση της επιταγής, δυο φορές, η επιταγή δεν τιμήθηκε λόγω του ότι δεν υπήρχαν επαρκή υπόλοιπα. Τα μέρη συνέχιζαν να διαπραγματεύονται, ο κ. Πιερής Πιερή με τον Κατηγορούμενο, αλλά παρά την παρέλευση δυο ετών κανένα ποσό δεν είχε πληρωθεί και λόγω του γεγονότος αυτού είχε γίνει η καταγγελία. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και στην υπόθεση έχουν προκληθεί έξοδα ύψους €160-. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής του ανέφερε ότι είναι 41 ετών, είναι διαζευγμένος και έχει ένα παιδί ηλικίας 8 χρονών για το οποίο καταβάλλει διατροφή. Εργάζεται ως πωλητής αυτοκινήτων με μηνιαίο εισόδημα €800-. Παράλληλα βοηθά τον πατέρα του σε γεωργικές εργασίες και λαμβάνει ένα εισόδημα της τάξεως των €250- €300- μηνιαίως. Από το 2009, λόγω της άθλιας οικονομικής του κατάστασης βοηθείται από τον πατέρα του ηλικίας 68 ετών. Είναι πτωχεύσας από τον Απρίλιο
3. Λόγω της διαδικασίας στο Δικαστήριο διακατέχεται από έντονο άγχος και έχει κλονιστεί η ψυχική του υγεία αφού προβληματίζεται και για το παιδί του. Ο ίδιος έχει συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις του προς την Παραπονούμενη εταιρεία. Επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στην καθυστέρηση στην καταγγελία καθώς επίσης και στο χρόνο που είχε διαρρεύσει από τον καταγγελία μέχρι την έναρξη της διαδικασίας και υποστήριξε ότι ο χρόνος θα πρέπει να προσμετρήσει προς όφελος του Κατηγορούμενου. Εισηγήθηκε ότι λόγω της παρέλευσης του χρόνου η οποιαδήποτε ποινή δεν θα ασκήσει αναμορφωτικό ρόλο στον Κατηγορούμενου. Κατέληξε ότι στην περίπτωση που επιβληθεί ποινή στερητική της ελευθερίας θα πρέπει να ανασταλεί. Η Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου αποκαλύπτει ότι ο Κατηγορούμενος είναι 41 ετών, είναι διαζευγμένος και έχει ένα παιδί ηλικίας 8 ετών. Ο ίδιος έχει μισθό €800- μηνιαίως και βοηθείται από την οικογένειά του, τον πατέρα του ο οποίος από την αφυπηρέτησή του ασχολείται με την γεωργία. Καταβάλλει διατροφή ύψους €400- για το παιδί του. Με το παιδί του έχει πολύ καλή επικοινωνία και το παραλαμβάνει κάθε μέρα από το σχολείο για να το βοηθήσει στα μαθήματά του ενώ διανυκτερεύει 3 βράδια την βδομάδα. Είχε αρχίσει την τριτοβάθμια εκπαίδευσή του αλλά είχε αναγκαστεί να την διακόψει λόγω οικονομικών προβλημάτων της οικογένειας και είχε αναγκαστεί να εργαστεί. Το 2005 είχε δημιουργήσει την δική του επιχείρηση πώλησης οχημάτων, η οποία ήταν κερδοφόρα μέχρι το 2010 ενώ στην συνέχεια οδηγήθηκε στην πτώχευση. Η παρουσία του στο Δικαστήριο τον έχει αγχώσει. Το άρθρο 305Α

(1)του Ποινικού Κώδικα, δυνάμει του οποίου κατηγορείται ο Κατηγορούμενος, προβλέπει ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις €8.543- ή και στις δύο ποινές. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το αδίκημα για τα οποίο κρίθηκε ένοχος ο Κατηγορούμενος είναι σοβαρό. Η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων που αφορούν την έκδοση επιταγών χωρίς αντίκρισμα έχει τονισθεί επανειλημμένα μέσα από σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τέτοιας φύσης αδικήματα διαπράττονται με πραγματικά ανησυχητική συχνότητα και επηρεάζουν επιζήμια την οικονομική ζωή του τόπου. Η έξαρσή τους αποτελεί μάστιγα της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας μας. Όλα αυτά συνηγορούν υπέρ της αντιμετώπισης των αδικημάτων αυτών με επιβολή αποτρεπτικών ποινών, πάντα σε συσχετισμό με τα γεγονότα που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση. Ενδεικτικά των σκοπών που επιδιώκει η σχετική νομοθεσία αλλά και της σοβαρότητας των σχετικών αδικημάτων και της ανάγκης για επιβολή αποτρεπτικών ποινών είναι τα ακόλουθα αποσπάσματα από την απόφαση Ισιδώρου v. G.M. Christofi Enterprises Ltd κ.α.

(1999)2 Α.Α.Δ 60: «Ένα άλλο στοιχείο που λαμβάνουμε υπόψη είναι η φύση του αδικήματος. Επηρεάζει τις συναλλαγές και την ιδιοκτησία, η δε διάπραξή του είναι εύκολη. Υπονομεύει την κοινωνική, εμπορική και οικονομική ζωή του τόπου. Με βάση τον μεγάλο αριθμό παρόμοιων υποθέσεων που καταχωρούνται στα Επαρχιακά Δικαστήρια διαπιστώνουμε πως τα αδικήματα αυτά βρίσκονται σε έξαρση. Η έκδοση ακάλυπτων επιταγών έχει προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις. Έχει ορθά χαρακτηρισθεί οικονομική μάστιγα. Η διάπραξη του αδικήματος, πρέπει να λεχθεί, οφείλεται και στην ευκολία με την οποία οι παραβάτες εξασφαλίζουν από τις τράπεζες βιβλιάρια επιταγών. Χωρίς οποιοδήποτε ηθικό περισπασμό ή αναστολή οι κάτοχοι των βιβλιαρίων επιταγών εκδίδουν κατά συρροή ακάλυπτες επιταγές. Εκμεταλλεύονται την εμπιστοσύνη που τους εναποθέτουν οι συμπολίτες τους και πολλές φορές την αφέλεια τους. Οι δοσοληψίες με τη χρήση επιταγών από μέσο για τη διευκόλυνση των συναλλαγών έχουν μετατραπεί σε εργαλείο οικονομικής εκμετάλλευσης, εξαπάτησης και ταλαιπωρίας των θυμάτων. Οι παράγοντες αυτοί αποτελούν κατά την κρίση μας επιβαρυντικούς παράγοντες. ........................................................................................................... Ενόψει λοιπόν της συχνότητας του αδικήματος και των επιπτώσεών του στην οικονομική ζωή του τόπου προβάλλει επιτακτική η ανάγκη για την πάταξη του αδικήματος. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την επιβολή αποτρεπτικών ποινών (βλ. Αστυνομία ν. Toorac Fashion Ltd

(1993)2 Α.Α.Δ 117 και Ηλίας Λάζος Λτδ ν. Πετεβιάν

(1994)2 Α.Α.Δ 61). Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω θεωρούμε ότι η αποτροπή μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας. Οι ελαφρυντικοί παράγοντες που έχει επικαλεσθεί η εφεσίβλητη 2 δεν είναι ικανοί για να μετατρέψουν το είδος της ποινής. Τονίζουμε πως ενόψει της συχνότητας του αδικήματος η αρμόζουσα ποινή είναι η ποινή φυλάκισης εκτός εάν συντρέχουν πολύ εξαιρετικές περιστάσεις». Από την άλλη πλευρά το Δικαστήριο έχει καθήκον να εξατομικεύσει την ποινή στα πλαίσια της συγκεκριμένης υπόθεσης και τις ιδιαίτερες συνθήκες του κάθε κατηγορούμενου. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την Υπεράσπιση περιλαμβανομένων και των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης, για εξισορρόπηση της ποινής ούτως ώστε η ποινή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Είναι βέβαια νομολογιακά καθιερωμένη η αρχή ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται και εξουδετέρωση είτε της σοβαρότητας του αδικήματος από την μια είτε του στοιχείου της αποτροπής από την άλλη, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή. Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Ευαγόρου, Ποιν. Έφεση 7000, ημερ. 24.04.2001). Στην απόφαση Μάνος Συμιλλίδης ν. Νίκου Νικολάου

(2013)2 Α.Α.Δ. 444, το Εφετείο μείωσε ποινή φυλάκισης εννέα μηνών σε επτά μήνες σε αδίκημα έκδοσης επιταγής άνευ αντικρίσματος ύψους €100.000 έναντι του οποίου πληρώθηκε μόνο το ποσό των €1.

1. Στην πιο πρόσφατη απόφαση LCA DOMIKI LTD v. RKA KIKKOS Developers Ltd Ποι. Εφ. 116/11 ημερ. 17/03/2015 επικυρώθηκε πρόστιμο ύψους €3.000- για το συγκεκριμένο αδίκημα. Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή τα γεγονότα τα οποία περιβάλουν τη διάπραξη του αδικήματος κατά την διαπίστωση των γεγονότων. Παράλληλα έχω κατά νου και όλα όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου αλλά και όσα καταγράφονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία έχει ετοιμαστεί και βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου. Προς όφελος του Κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη μου τα κάτωθι: Τo λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου. Την ηλικία του Κατηγορούμενου. Τις προσωπικές του συνθήκες. Ο κατηγορούμενος είναι πατέρας ενός ανήλικου τέκνου για το οποίο καταβάλλει €400- μηνιαίως. Περαιτέρω λαμβάνω υπόψη μου τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων και το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος είχε εκδώσει την αναφερόμενη εις το κατηγορητήριο επιταγή με σκοπό να αποπληρώσει την οφειλή. Τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και τις προσπάθειες που καταβάλλει για την εξομάλυνση τους, τις οποίες διέκρινα μέσα από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Το γεγονός ότι βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου συμμορφωμένος. Κάθε τι άλλο που αναφέρεται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και δύναται να ληφθεί υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας και προς όφελος του Κατηγορούμενου. Λαμβάνω επιπλέον υπόψη μου προς όφελος του Κατηγορούμενου, τον χρόνο ο οποίος παρήλθε από την διάπραξη του αδικήματος, σύμφωνα με το κατηγορητήριο από τον Οκτώβριο του 2010, ήτοι την πάροδο 6 χρόνων. Το Δικαστήριο πέραν των πιο πάνω γεγονότων και ελαφρυντικών στοιχείων, έχει καθήκον του να εφαρμόσει τον Νόμο και τις αρχές της Νομολογίας, που επιβάλλουν αντιμετώπιση του συγκεκριμένου αδικήματος με αυστηρότητα. Αποτελεί βεβαίως και δικαστική γνώση η έξαρση στην διάπραξη αδικημάτων τέτοιας φύσης και αυτό προκύπτει από την πλειάδα των υποθέσεων που καταχωρούνται καθημερινά ενώπιον του Δικαστηρίου. Διαφορετική προσέγγιση θεωρώ θα έδιδε λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες και θα εκμηδένιζε το στοιχείο της αποτρεπτικότητας που οφείλουν να έχουν οι ποινές που επιβάλλονται σε τέτοιου είδους αδικήματα με ιδιαίτερη έξαρση στην διάπραξη και σοβαρότητα. Συνεκτιμώντας όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα την φύση και την σοβαρότητα του αδικήματος και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή σε σχέση με τον Κατηγορούμενο είναι αυτή της φυλάκισης. Ως εκ τούτου επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο: Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 (ενός) μηνός. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξή θα εξεταστεί κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της ποινής δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του
2. Στη Γενικός Εισαγελέας ν. Ρομίνα Τζιαουχάρη, Ποιν. Έφεση 7770, ημερ. 30.3.2005 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως εξής: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41

(1)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας» Περαιτέρω στη Λεωνίδου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 663 η οποία αφορούσε έκδοση ακάλυπτης επιταγής, αναφέρθηκαν τα εξής: «Η τροποποίηση της σχετικής νομοθεσίας ασφαλώς αποδεσμεύει το δικαστήριο από τους περιορισμούς της προηγούμενης νομοθεσίας και νομολογίας αλλά δεν συνεπάγεται ευχέρεια παροχής αναστολής, προκειμένου ομολογουμένως για αδίκημα μέτριας σοβαρότητας, οποτεδήποτε συντρέχουν παράγοντες όπως η έλλειψη προηγούμενων καταδικών και ενδείξεις μεταμέλειας σε συνδυασμό με επιπτώσεις στην οικογενειακή ή άλλη πτυχή της ζωής του παραβάτη.» Με βάση τα πιο πάνω θεωρώ ότι συντρέχουν τέτοιες προϋποθέσεις, σε σχέση με τον Κατηγορούμενο που συνηγορούν στην αναστολή της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε. Ως εκ τούτου, διατάσσεται όπως η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο ανασταλεί για περίοδο τριών ετών από σήμερα. Τα έξοδα ύψους €160- θα καταβληθούν άμεσα από τον Κατηγορούμενο. (Υπ.) ........................................ Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο