Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Μιλτιάδη Αποστόλου κ.α., Αρ. Υπ.: 1605/14, 2/11/2016

(2), 30, 31 και 38 του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου (Ν.29/77), όπως τροποποιήθηκε και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα βρέθηκε ένοχος στο ότι στις 10/08/12, στην Αραδίππου, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο, ήτοι 0,5067 γραμμάρια κοκαΐνη και 0,1148 γραμμάρια ξηρή φυτική ύλη κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Τα γεγονότα όπως είχαν διαπιστωθεί από το Δικαστήριο ήταν τα ακόλουθα: Ο Κατηγορούμενος 1 μαζί με τους φίλους του είχαν αποφασίσει τις πρωινές ώρες της 10/08/12 να κάνουν την βόλτα τους για να κάνουν χρήση ναρκωτικών ουσιών τα οποία είχε στην κατοχή του ένας εξ αυτών. Ανακόπηκαν για έλεγχο τροχαίας. Λόγω του ότι όλοι τους ήταν ανήσυχοι ενώ υπήρχε και μυρωδιά στο αυτοκίνητο, είχαν εγερθεί εύλογες υποψίες στον Αστ.2919 Ταντή, Μ.Κ.2, ότι μετέφεραν κάτι παράνομο. Στην προσπάθειά τους να ερευνήσουν τον Κατηγορούμενο 1 και τους υπόλοιπους που ήταν μαζί του ένας από αυτούς είχε διαφύγει στα χωράφια, ο άλλος είχε ρίξει μια μπουκάλα νερού ειδικά διαμορφωμένη για την χρήση ναρκωτικών στο έδαφος ενώ ο Κατηγορούμενος 1 αρνείτο πεισματικά να συνεργαστεί, κρατώντας κλειστή την αριστερή του παλάμη στην οποία κρατούσε κάτι και ακολούθως είχε προσπαθήσει να διαφύγει. Σε όλη την διάρκεια της έρευνας τόσο ο Κατηγορούμενος 1 καθώς και οι άλλοι δυο που τον συνόδευαν ήταν ανήσυχοι. Είχαν ανευρεθεί οι συγκεκριμένες ποσότητες των ναρκωτικών ουσιών τόσο στην κατοχή άλλου προσώπου που επέβαινε στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου καθώς και εντός του αυτοκινήτου που οδηγούσε. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος 1 είναι λευκού ποινικού μητρώου και έχουν προκληθεί στην διαδικασία έξοδα ύψους €130-. Προς μετριασμό της ποινής του Κατηγορούμενου η ευπαίδευτη συνήγορος Υπεράσπισης κατέθεσε γραπτή αγόρευση στην οποία κατέγραψε τις προσωπικές του συνθήκες δηλαδή, ότι από τον πρώτο του γάμο έχει αποκτήσει ένα υιό ηλικίας 7 ετών με τον οποίο έχει συχνή επικοινωνία αφού διαμένει μαζί του κάθε σαββατοκύριακο. Έχει νυμφευτεί ξανά και μαζί με την σύζυγό του διαμένουν σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα. Η μητέρα του μετά την απόλυσή της από το Τσιμεντοποιείο Βασιλικού ασχολείται με την παρασκευή χαλουμιών ενώ ο πατέρας του είναι άνεργος λόγω ψυχολογικών προβλημάτων που προέκυψαν μετά που ο ίδιος είχε τραυματίσει τον υιό του. Ο Κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας τα οποία είχαν προκύψει από τον τραυματισμό του, ο πατέρας του τον είχε τραυματίσει με κυνηγετικό όπλο ενώ ήταν στο κυνήγι, ο οποίος τραυματισμός είχε οδηγήσει στην αφαίρεση της σπλήνας του και μέρους του χοντρού εντέρου. Λόγω του τραυματισμού υποφέρει από χρόνια γαστρίτιδα, έχει συμπτώματα καλυκοειδούς και γαστρικού άλγους και ψυχολογικές διαταραχές. Επιπρόσθετα, είχε τραυματιστεί από θραύσμα κροτίδας, το 2009, στο δεξί του μάτι με αποτέλεσμα να υπάρχει θόλωση της όρασης δεξιά. Έχει υποβληθεί σε τέσσερεις

(4)εγχειρήσεις και προγραμματίζεται και πέμπτη για την ένθεση βαλβίδας παροχέτευσης. Λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή για την ρύθμιση της ενδοφθάλμιας πίεσης. Λόγω της κατάληψης από την οποία υποφέρει έκανε περιστασιακή χρήση ουσιών. Υποστήριξε, η συνήγορος Υπεράσπισης, ότι από μόνος του και με δικές του προσπάθειες έχει αποτοξινωθεί. Λόγω όλων αυτών των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει δεν μπορεί να εργαστεί και είναι λήπτης δημοσίου βοηθήματος ύψους €452- μηνιαίως. Κατέληξε, με αναφορά στην νομολογία αλλά και στις περιστάσεις που αφορούν τον Κατηγορούμενο, ότι μπορεί η υπό κρίση υπόθεση να καταταχθεί στις λιγότερο σοβαρές και να του επιβληθεί η ποινή του προστίμου ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη ότι η κατοχή των συγκεκριμένων ουσιών ήταν κοινή και ότι η υπόθεση για τους άλλους δυο κατηγορούμενους έχει ανασταλεί. Τέλος ζήτησε από το Δικαστήριο, αν προσανατολίζεται στην επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας, την αναστολή εκτέλεσης της γιατί συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις. Παρέδωσε στο Δικαστήριο δέσμη από ιατρικά πιστοποιητικά που αφορούν τον Κατηγορούμενο 1. Η Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που έχει ετοιμαστεί σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 1 αποκαλύπτει ότι είναι 31 ετών, έχει ένα παιδί επτά ετών με την πρώτη του σύζυγο, έχει νυμφευτεί εκ νέου, το 2015 και διαμένει με την δεύτερη σύζυγό του σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στο Ζύγι. Συντηρείται από δημόσιο βοήθημα ύψους €452-. Είναι ο μικρότερος από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Οι γονείς του ασχολούνται με την γεωργοκτηνοτροφία με χαμηλά εισοδήματα. Σε ηλικία 14 ετών είχε τραυματιστεί σε κυνηγετική εξόρμηση που είχε πάει με τον πατέρα του και είχε υποβληθεί σε επεμβάσεις αφαίρεσης μέρους του παχέος εντέρου και της σπλήνας. Νοσηλεύτηκε για ένα χρόνο στο Νοσοκομείο και για άλλα δυο έτη παρακολουθείτο σε τακτά χρονικά διαστήματα στο Νοσοκομείο. Παρά τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε ολοκλήρωσε την γυμνασιακή του μόρφωση και αποφοίτησε από την Τεχνική Σχολή στον κλάδο ηλεκτρολόγων οικιακών συσκευών. Το 2010 είχε τραυματιστεί στο δεξί μάτι από έκρηξη κροτίδας με αποτέλεσμα την τύφλωση του συγκεκριμένου ματιού. Μετά και από αυτό το συμβάν είχε παρουσιάσει προβλήματα ψυχικής υγείας για τα οποία παρακολουθείται από ψυχίατρο και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Μετά τον γάμο του έχει αλλάξει τρόπο ζωής και παρέες και έχει σταματήσει την χρήση ουσιών. Οι κατηγορίες για τις οποίες έχει κριθεί ένοχος ο Κατηγορούμενος 1 αφορούν παραβιάσεις των διατάξεων του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου (Ν. 29/77)και είναι αναντίλεκτα σοβαρής μορφής. Η σοβαρότητά τους αντανακλάται μέσα από την ποινή που προβλέπει ο Νόμος. Για τα αδικήματα κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α προβλέπεται ποινή φυλάκισης δια βίου και της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι και 8 χρόνια ή ποινή προστίμου. Η επιτακτική ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από αυτού του είδους τα αδικήματα έχει κατ΄ επανάληψη τονιστεί μέσα από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα ναρκωτικά απειλούν, άμεσα πλέον, το πιο ζωντανό και δυναμικό κομμάτι της κοινωνίας μας, τη νεολαία. Η αυξητική τάση διάπραξης αδικημάτων αυτής της μορφής και οι ολέθριες συνέπειες που η έκνομη αυτή συμπεριφορά ενέχει, οδήγησαν τα Δικαστήρια, στην προσπάθειά τους να συμβάλουν μέσω των ποινών τους στον αγώνα ενάντια στα ναρκωτικά, στην επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα. Ιδιαίτερα η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται στις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες η κατοχή συνδέεται με πρόθεση εμπορίας και/ή διάθεσής τους σε τρία πρόσωπα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Mehmet Sak

(2005)2 Α.Α.Δ. 337). Τα Δικαστήρια έχουν κατ΄ επανάληψη διακηρύξει την αποφασιστικότητά τους να πατάξουν αμείλικτα τη διάθεση ναρκωτικών οποιασδήποτε φύσης και κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις ή λόγους βλ. Μαρίνος Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 466, Μαυρίκιου ν. Αστυνομίας,

(2007)2 ΑΑΔ 359, Hahrad Hohamed Reza Beyki v. Αστυνομίας,

(2008)2 ΑΑΔ 60. Όπως έχει τονιστεί από τον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην πρόσφατη απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Marcos Alexander Dos Santos

(2005)2 Α.Α.Δ. 297 της οποίας το σκεπτικό υιοθετήθηκε στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Παπαχαραλάμπους,

(2007)2 ΑΑΔ 11. «Τα κακά από τη χρήση ναρκωτικών είναι ήδη στη χώρα μας. Και εκτός από τα ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή και υγεία των χρηστών δημιουργούν, σωρευτικά, εστίες εγκλήματος. Η εμπορία πρέπει να παταχθεί. Οι ποινές πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Ο έμπορας των ναρκωτικών να υποχρεωθεί να υπολογίζει τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης του.» Αναμφίβολα θα πρέπει να υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ των εμπόρων ναρκωτικών και των χρηστών. Το στοιχείο της αποτροπής προέχει περισσότερο για τους εμπόρους ναρκωτικών, για τους οποίους είναι δύσκολο να εντοπίσει κανείς ερείσματα μετριασμού της ποινής. Όμως παραμένει η αρχή ότι οι ποινές επιβάλλεται να είναι αποτρεπτικές. Βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 400. Έχω υπόψη μου τις αρχές που κατεγράφησαν στην απόφαση Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 437 στην οποία αναφέρθηκε ότι το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής καθώς και τις αρχές που διατυπώθηκαν στην απόφαση στην υπόθεση Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 463 και Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 82 και Μιχάλης Αριστείδου ν Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 32. Όπως τονίστηκε στην απόφαση Καρακάννας v. Αστυνομίας (ανωτέρω) είναι καταλυτικής σημασίας για την επιμέτρηση της ποινής, το γεγονός ότι ένας κατηγορούμενος με δική του θέληση ακολουθεί με επιτυχία πρόγραμμα απεξάρτησης. Αναφορά μπορεί να γίνει επίσης και στο σκεπτικό της Ελ Χαπίρ Ναζίπ ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ.06/14 ημερ. 21/11/2014 στην οποία κατεγράφησαν τα ακόλουθα: «Είναι τετριμμένο, αλλά πρέπει να υπομνησθεί η νομολογία που υπαγορεύει την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών. Η ενασχόληση με ναρκωτικά είτε για ιδία χρήση, είτε κατά μείζονα λόγο, για εμπορία με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των τεραστίων προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση από τις ουσίες αυτές. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που τα Δικαστήρια συνδράμουν έστω κατασταλτικά, στον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών με την επιβολή αυστηρών και συνάμα αποτρεπτικών ποινών. Ορθά επομένως μνημονεύθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο διάφορες σχετικές επί του θέματος αποφάσεις, ενδεικτικές των οποίων είναι οι Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 538, Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 467, Sikaf v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 467 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Παπαχαραλάμπους - ανωτέρω -.». Έχω επίσης κατά νου το σκεπτικό της πρόσφατης απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Νικόλαος Γιαννάκη ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 177/15 ημερ. 21/04/2016 στην οποία διαβάζονται τα ακόλουθα: « Η νομολογία, όπως έχει ήδη αναφερθεί, έχει τονίσει την καταλυτική σημασία στην επιμέτρηση της ποινής του γεγονότος ότι ένας κατηγορούμενος με δική του θέληση ακολουθεί πρόγραμμα απεξάρτησης. Η ανάγκη απόδοσης ουσιαστικής σημασίας στην ένταξη εθισμένου ατόμου σε πρόγραμμα απεξάρτησης έγκειται στο ότι φυλάκιση πέραν του αναγκαίου βαθμού δυνατόν να ανακόψει τη θετική πορεία προς την ολοκληρωτική απεξάρτηση, (Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 463 και Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας - πιο πάνω).». Με μέτρο αυτές τις αρχές θα συνυπολογίσω τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 1 προσθέτοντας ότι η εξατομίκευση δεν πρέπει ν΄ εκμηδενίζει ή ν΄ εξασθενίζει την προσπάθεια η οποία καταβάλλεται για την προστασία του κοινωνικού συνόλου από την σύγχρονη μάστιγα των ναρκωτικών βλ. Redjep v. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 217 στη σελίδα 221, Hassan v. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 356, Χρίστου ν. Δημοκρατίας

(2007)2 ΑΑΔ 448, Beyki v. Αστυνομίας,

(2008)2 ΑΑΔ 60. Αναφορικά με τις προσωπικές και τις οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 1, είναι σωστό να λεχθεί ότι σε τέτοιου είδους υποθέσεις λαμβάνονται μεν υπόψη δεν εξουδετερώνουν όμως την ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από την διάδοση του αργού θανάτου και την καταστροφή προσώπων, νέων στην πλειονότητα τους βλ. μεταξύ άλλων Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 220. Σύμφωνα και με το σκεπτικό της απόφασης Μιχάλης Παράρε ν. Αστυνομίας

(2013)2 ΑΑΔ 257 : «Η άσκηση επιβολής ποινής εμπεριέχει ένα εύρος κινήσεων, ανάλογα με τα δεδομένα της κάθε υπόθεσης, άλλως θα αποτελούσε, όπως λέχθηκε στην Τσιάκκα κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 42/10 και 43/10, ημερ. 14.7.2011, «μια μηχανιστική άσκηση, χωρίς περιθώριο ευλυγισίας.». Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής αποτελεί όπως προανέφερα το κύριο γνώρισμα στα αδικήματα αυτής της μορφής. Η ανάγκη επιβολής αυστηρής και αποτρεπτικής ποινής δημιουργεί τις συνθήκες για επιβολή ποινής στερητικής ελευθερίας του παραβάτη. Στην υπόθεση Παγιαβλάς v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 240 η ποινή φυλάκισης 4 και 2 μηνών που είχε επιβληθεί από το πρωτόδικο δικαστήριο σε κατηγορούμενο για αδικήματα κατοχής ρητίνης κάνναβης 0,094 γραμμάρια και καπνίσματος τσιγάρου που περιείχε ποσότητα ρητίνης κάνναβης αντίστοιχα, ο οποίος κατηγορούμενος προέβηκε σε παραδοχή, είχε λευκό ποινικό μητρώο, συνεργάστηκε με την αστυνομία άνευ όρων και εκδήλωσε πρόθεση να παύσει πλήρως τη χρήση κάνναβης στο μέλλον, μειώθηκε κατ' έφεση σε ποινή άμεσης φυλάκισης 45 ημερών σε κάθε μια από τις δύο κατηγορίες. Επίσης, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Σατανάς κ.α.

(1996)2 Α.Α.Δ. 257 ποινής φυλάκισης 4 μηνών με αναστολή που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο για μικρή ποσότητα κάνναβης είχε επικυρωθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Οι προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 1, ο οποίος είναι 31 ετών, πρώην χρήστης, πατέρας ενός ανηλίκου τέκνου και με πολλά προβλήματα υγείας δεν παραβλέπονται καθώς επίσης το γεγονός ότι φαίνεται να προσπαθεί να αλλάξει τρόπο ζωής. Δεν μπορεί όμως από την άλλη να παραγνωριστεί το γεγονός ότι αδικήματα αυτού του είδους διαπράττονται με πραγματικά ανησυχητική συχνότητα. Μη παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι η κάθε ποινή πρέπει να εξατομικεύεται και να αρμόζει στα περιστατικά του συγκεκριμένου παραβάτη λαμβάνω υπόψη μου, μεταξύ άλλων ελαφρυντικών παραγόντων, για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής τους ακόλουθους: (α) την ηλικία του Κατηγορούμενου, είναι 31 ετών, (β) την μεταμέλειά του όπως έχει εκφραστεί από την συνήγορό του, (γ) την προσπάθειά του για μια νέα ζωή, (δ) το γεγονός ότι η κατοχή των ναρκωτικών ουσιών ήταν κοινή, (ε) την κατάσταση της υγείας του, (ζ) όσες από τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του συνθήκες, οι οποίες έχουν εκτεθεί από την ευπαίδευτη συνήγορό του και μπορούν να ληφθούν υπόψη ως μετριαστικοί παράγοντες ή έχουν καταγραφεί στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω καθώς και το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος 1 βρίσκεται σε μια προσπάθεια απεξάρτησης του από αυτή την κακή συνήθεια καταλήγω ότι η κατάλληλη ποινή είναι η ποινή του προστίμου και όχι αυτή της φυλάκισης, το ύψος του οποίου θα αντικατοπτρίζει την σοβαρότητα των αδικημάτων. Ως εκ τούτου στον Κατηγορούμενο επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην 1ην Κατηγορία επιβάλλεται πρόστιμο ύψους €1.000-. Στην 3ην Κατηγορία επιβάλλεται πρόστιμο ύψους €300-. Οι ναρκωτικές ουσίες να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια το Δικαστήριο θα διατάξει την καταβολή του συνολικού προστίμου που επιβλήθηκε καθώς και των εξόδων που προέκυψαν στην διαδικασία, €130- δια μηνιαίων δόσεων ύψους €150- αρχομένης της πρώτης δόσης την 1ην Δεκεμβρίου, 2016. (Υπ.) ........................................ Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο