Αστυνομίας ν. Θέκλας Κυριάκου, Αρ. Υποθ: 754/14, 15/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:B107 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ., Αρ. Υποθ: 754/14 Μεταξύ: Αστυνομίας ν. Θέκλας Κυριάκου Kατηγορούμενης. Ημερομηνία: 15 Νοεμβρίου, 2016. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Γιακουμεττή Για την Κατηγορούμενη: κ. Χατζηκωστής Κατηγορούμενη παρούσα Π Ο Ι Ν Η Η Κατηγορούμενη μετά από ακροαματική διαδικασία βρέθηκε ένοχη στην κατηγορία της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου. Συγκεκριμένα κρίθηκε ότι στις 30/07/2010, στην Λάρνακα, εν γνώσει της και δόλια έθεσε σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, ήτοι κυκλοφόρησε πλαστά εισιτήρια εισόδου της συναυλίας του Σάκη Ρουβά. Τα γεγονότα έχουν διαπιστωθεί από το Δικαστήριο και ήταν τα ακόλουθα: : Η Κατηγορούμενη με την Παναγιώτα Σταύρου ήταν φίλες και η Παναγιώτα Σταύρου γνωρίζοντας ότι η Κατηγορούμενη ήθελε να διοργανώσει την συναυλία του Σάκη Ρουβά είχε εισηγηθεί ως συν διοργανώτρια την κα. Ιωαννίδου, η οποία ασχολείται με το συγκεκριμένο αντικείμενο για χρόνια. Η Παναγιώτα Σταύρου είχε φέρει σε επαφή τις δυο γυναίκες, οι οποίες είχαν ξεκινήσει την προετοιμασία της συναυλίας επι τη βάση της κάλυψης των εξόδων εξ ημισείας. Κατά τον ίδιο χρόνο που η Κατηγορούμενη και η κα Ιωαννίδου είχαν παραγγείλει τριών ειδών εισιτήρια, με διαφορετικές τιμές, είχε παραγγείλει τα ίδια εισιτήρια και η κα Παναγιώτα Σταύρου από το τυπογραφείο με το οποίο συνεργαζόταν η εταιρεία στην οποία εργαζόταν, η «Progress Cyprus Tourist and Business LTD» τα οποία και είχε πληρώσει η ίδια. Προφανώς γνώριζε, παρόλο που δεν είχε οποιοδήποτε οργανωτικό ρόλο στην συναυλία, όλες τις κινήσεις των συν διοργανωτριών αφού είχε πληρώσει εισιτήρια καθώς και ξενοδοχεία, μεταξύ άλλων πραγμάτων. Η Κατηγορούμενη μαζί με την Παναγιώτα Σταύρου είχαν αποφασίσει να βγάλουν και κάποιο κέρδος για τους εαυτούς τους από την συναυλία του Σάκη Ρουβά, γνωρίζοντας την πλατιά του απήχηση και είχαν διοχετεύσει πλαστά εισιτήρια στην αγορά για τα οποία ποτέ δεν είχαν λογοδοτήσει στην κα Ιωαννίδου. Η κα Σταύρου είχε δώσει οδηγίες να ανταλλάσσονται τα πλαστά εισιτήρια κατά την είσοδο των θαμώνων στο χώρο της συναυλίας για να μην διαφανεί η απάτη. Τα συγκεκριμένα πλαστά εισιτήρια είχαν ανευρεθεί στο τέλος της συναυλίας από τους ανθρώπους του Δήμου Λάρνακας και επειδή είχαν προηγηθεί και άλλα γεγονότα, μεταξύ της Κατηγορούμενης και της κας Ιωαννίδου, η κα Ιωαννίδου είχε υποψιαστεί την Κατηγορούμενη και είχε προβεί σε καταγγελία. Σύμφωνα με το αρχείο της Κατηγορούσας Αρχής η Κατηγορούμενη είναι λευκού ποινικού μητρώου και στην υπόθεση προέκυψαν €200- έξοδα. Αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης ανέφερε ότι οι προσωπικές της συνθήκες έχουν αλλάξει σε μεγάλο βαθμό έξι
(6)χρόνια μετά την διάπραξη του αδικήματος. Είναι ηλικίας 35 ετών και μητέρα δυο παιδιών ηλικίας 5 και 6 ετών και έχει προβλήματα υγείας. Κατάγεται από μικρή, συγκροτημένη οικογένεια χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Είναι διαζευγμένη και έχει την φύλαξη και επιμέλεια των δυο ανήλικων τέκνων της. Δεν λαμβάνει οποιαδήποτε οικονομική ή άλλη βοήθεια ή συνεισφορά από τον πατέρα των παιδιών της. Λόγω της διάλυσης του γάμου της έχει αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση με τις κόρες της, σε βαθμό εξάρτησης. Η Κατηγορούμενη εργάζεται ως υπάλληλος χώρου στάθμευσης λαμβάνοντας μισθό €800- μηνιαίως. Επιπρόσθετα λαμβάνει επίδομα μονογονιού ύψους €360- μηνιαίως. Διαμένει σε διαμέρισμα το οποίο της έχει δωρισθεί από τον πατέρα της και κάτω από το διαμέρισμα διαμένει η γιαγιά της, η οποία πάσχει από σοβαρής μορφής αλτσχάιμερ, την οποία φροντίζει η Κατηγορούμενη μεταφέροντας την στους ιατρούς αλλά και επι καθημερινής βάσεως. Υποστήριξε, ο συνήγορος Υπεράσπισης, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθεί στο θέμα του χρόνου ο οποίος έχει διαρρεύσει από την ημερομηνία της καταγγελίας μέχρι την ημερομηνία επιβολής της ποινής. Ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι είχε καταχωριστεί η Υπ. Αρ. 17978/11 στις 13/10/2011, η οποία είχε αποσυρθεί και αφορούσε, μεταξύ άλλων, την ίδια κατηγορία στην οποία κρίθηκε ένοχη η Κατηγορούμενη στις 27/10/2016. Ήταν η θέση του ότι το Δικαστήριο καλείται να επιβάλλει ποινή έξι έτη μετά την καταγγελία. Η καθυστέρηση αυτή, ήταν η εισήγησή του, θα πρέπει να προσμετρήσει προς όφελος της Κατηγορούμενης γιατί δεν μπορεί να πλέον να έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα αφού για 6 χρόνια η Κατηγορούμενη δεν έχει διαπράξει οποιοδήποτε άλλο αδίκημα. Παρέδωσε στο Δικαστήριο αποφάσεις σχετικές με το συγκεκριμένο θέμα. Τέλος εισηγήθηκε ότι στην περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται στην επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο αναστολής της λόγω των όσων έχει αναφέρει. Το αδίκημα για το οποίο έχει κριθεί ένοχη η Κατηγορούμενη είναι αναντίλεκτα σοβαρό αφού τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι και 3 χρόνια. Θεώρηση της νομολογίας καταδεικνύει σαφώς ότι η συνήθης ποινή που επιβάλλεται σε αδικήματα αυτής της φύσης είναι η στερητική της ελευθερίας σύμφωνα με τις αποφάσεις, μεταξύ άλλων, Γενικός Εισαγγελέας ν. Χατζημιτσή
(2005)2 Α.Α.Δ. 101, Περικλέους ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 397,Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 540, Mashvili ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 482 και Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 200. Σχετική είναι, επίσης, η απόφαση Ιωάννου άλλως Μουσικός ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 286 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Αδικήματα που ενέχουν το στοιχείο της απάτης είναι σοβαρά διότι υπονομεύουν τις συναλλαγές και τις δοσοληψίες μεταξύ των πολιτών. Έχει δε τονισθεί από το Δικαστήριο τούτο σε σειρά αποφάσεων ότι οι ποινές σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να είναι αποτρεπτικού χαρακτήρα, όταν δε ένα Δικαστήριο αντιμετωπίζει την επιβολή ποινής σε περιπτώσεις που από την φύση τους απαιτούν αποτροπή, τότε η εξατομίκευση της ποινής δεν μπορεί να έχει τέτοια επίδραση στην ποινή που θα επιβληθεί ώστε να υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής». Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτεί την εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μία και την εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Η σοβαρότητα ενός αδικήματος δεν εμποδίζει όμως το Δικαστήριο από του να επιβάλει εκείνο το είδος της ποινής που κατά την κρίση του τα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση και τον αδικοπραγούντα δικαιολογούν. Αποτελεί αξίωμα ότι η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση δεν μειώνει την παράλληλη ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση ώστε αυτή να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητά του. Όπως χαρακτηριστικά τέθηκε στην απόφαση Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 245, ακόμα και όταν υπάρχει ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, τούτο, σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι ατονεί το καθήκον εξατομίκευσής της. Βλ. επίσης Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Κόκκινος v. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135. Συμμορφούμενη προς τις αρχές που ενσωματώνει η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου προς όφελος της Κατηγορούμενης, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου τα ακόλουθα: (α) Το λευκό της ποινικό μητρώο, την απολογία και μεταμέλεια της όπως εκφράστηκε μέσω του συνηγόρου της. (β) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές της συνθήκες όπως παρατέθηκαν από τον συνήγορό της, ιδιαίτερα το γεγονός ότι έχει δυο ανήλικα τέκνα για τα οποία έχει την αποκλειστική ευθύνη και μέριμνα. Γενικά, λαμβάνω υπόψη μου οτιδήποτε άλλο έχει αναφερθεί ή έχει τεθεί ενώπιον μου και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο για την Κατηγορούμενη. Όσο αφορά την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην καταχώριση της υπόθεσης τα λεχθέντα στην απόφαση υπόθεση Αβραάμ ν. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 365, έχουν απόλυτη εφαρμογή. Λέχθηκε στην σελ. 369 ότι: «Είναι γεγονός ότι υπάρχει αρκετή νομολογία με βάση την οποία η καθυστέρηση στην καταχώρηση μιας υπόθεσης εναντίον ενός προσώπου και/ή καθυστέρηση στην εκδίκαση της, αποτελούν σημαντικό ελαφρυντικό παράγοντα ο οποίος, ανάλογα με τις περιστάσεις, μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα όχι μόνο τη μείωση της ποινής αναφορικά με το είδος αυτής, αλλά και μετατροπή της ποινής που κανονικά θα επιβάλλετο αν δεν υπήρχε η καθυστέρηση.». Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω και ιδιαίτερα τη σοβαρότητα του αδικήματος που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη, τις περιστάσεις διάπραξης του και την ανάγκη για αποτροπή από την μια και τα ελαφρυντικά της Κατηγορούμενης από την άλλη, έχω ιδιαίτερα προβληματιστεί αναφορικά με το είδος της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στην παρούσα υπόθεση. Οι περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος είναι ιδιαίτερα σοβαρές και χρήζουν αποτροπής. Από την άλλη όμως, λαμβάνω υπόψη μου τις προσωπικές περιστάσεις της Κατηγορούμενης και της επιβάλλω: Στην 2ην κατηγορία ποινή φυλάκισης 10 μηνών. Έγινε εισήγηση από τον συνήγορο Υπεράσπισης για αναστολή εκτελέσεως τυχόν ποινής φυλακίσεως που ήθελε επιβληθεί. Κατά αυτή την έκφανση της διαδικασίας είχα κατά νου τις πρόνοιες του σχετικού νόμου και τις αρχές της υφιστάμενης επί του θέματος νομολογίας Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 583 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303. Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη (ανωτέρω) τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση αυτή είναι χαρακτηριστικό και ομιλεί από μόνο του: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing in Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.α.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303).». Με βάση τα πιο πάνω θεωρώ ότι συντρέχουν τέτοιες προϋποθέσεις, σε σχέση με την Κατηγορούμενη, τα δυο ανήλικα τέκνα της και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της υπόθεσης, που συνηγορούν στην αναστολή της ποινής φυλάκισης που της έχει επιβληθεί. Το Δικαστήριο θα της παραχωρήσει μια δεύτερη ευκαιρία και στο χέρι της είναι να την αξιοποιήσει. Ως εκ τούτου, διατάσσεται όπως η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στην Κατηγορούμενη ανασταλεί για περίοδο τριών ετών από σήμερα. Τα έξοδα ύψους €200- θα καταβληθούν άμεσα από την Κατηγορούμενη και συγκεκριμένα θα αφαιρεθούν από το ποσό που έχει κατατεθεί ως εγγύηση σε μετρητά. (Υπ. ...........) Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο