Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Δημήτριου Πιττάκη Χρυσοδόντα, Αρ. Υπόθεσης: 7268/13, 14/6/2016

(6)μάρτυρες προς απόδειξη της υπόθεσης. Πρώτος έδωσε μαρτυρία ο παραπονούμενος Ανδρέας Παντελή, Μ.Κ.1, ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του και ακολούθως σημειώθηκε ως Τεκμήριο

1. Στην κατάθεσή του καταγράφει ότι είχε δημιουργήσει την εταιρεία «ANDROS THERMOSOLAR & METAL CONSTRUCTION LTD», η οποία ασχολείτο με μεταλλικές κατασκευές, κλιματιστικά και κατασκευή κατοικιών. Αρκετά από τα υλικά που χρησιμοποιούσε τα αγόραζε από την εταιρεία «PPC METAL WAY». Λόγω του ότι το 2009 δεν εισέπραττε από τις δουλειές που διεκπαιρέωνε η εταιρεία του είχε εκκαθαριστεί, από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις και είχαν παραμείνει απλήρωτες, προς όφελος της εταιρείας «PPC METAL WAY», επιταγές ύψους €23.000-. Αρχές Ιουνίου είχε γνωρίσει ένα πάτερ, τον πάτερ Γρηγόριο και λόγω του ότι ήταν απελπισμένος του είχε ζητήσει να μεσολαβήσει για να τον βοηθήσει οικονομικά η εκκλησία. Ο ίδιος τον είχε παραπέμψει στον πάτερ Δημήτρη, στην Λάρνακα, δίνοντας του το τηλέφωνό του. Ο ίδιος είχε τηλεφωνήσει στον πάτερ Δημήτρη και είχαν κανονίσει συνάντηση στο σπίτι κάποιου δικού του φίλου, του Stefan, την Κυριακή του Κατακλυσμού. Συναντήθηκαν και ο ίδιος του μίλησε για τα οικονομικά του προβλήματα, τις ακάλυπτες επιταγές καθώς και το γεγονός ότι αν δεν εξασφάλιζε σύντομα τα χρήματα θα πήγαινε φυλακή. Ο πάτερ Δημήτρης τον ενημέρωσε ότι δεν μπορούσε να βοηθήσει η εκκλησία. Ο ίδιος του είχε αναφέρει ότι είχε ένα χωράφι στον Άγιο Επιφάνειο και τότε ο πάτερ Δημήτρης του ανέφερε ότι θα προσπαθούσε να το πωλήσει στην εκκλησία. Για το συγκεκριμένο χωράφι ο ίδιος είχε πληρεξούσιο να το πωλήσει στην εταιρεία «PPC METAL WAY». Το συγκεκριμένο χωράφι το είχε πάρει ως πληρωμή για διεκπαιρεωθείσες εργασίες προς όφελος της κας Καλλιόπης Αριστοδήμου και της είχε ζητήσει πληρεξούσιο για να το μεταβιβάσει απευθείας στην εταιρεία «PPC METAL WAY», έτσι ώστε να την ξοφλήσει. Όμως η εταιρεία δεν δεχόταν και ήθελε τα λεφτά της. Ο πάτερ Δημήτρης του είχε υποσχεθεί ότι θα διευθετούσε να πωληθεί στην εκκλησία το χωράφι για περισσότερα λεφτά και είχε μιλήσει απευθείας στον δικηγόρο της εταιρείας «PPC METAL WAY», κ. Χριστόφορο, ζητώντας του λίγο χρόνο. Ο ίδιος τον είχε ενημερώσει ότι κρατούσε λεφτά για τους φόρους μεταβίβασης, το ποσό των €3.200-. Ο πάτερ του είχε τηλεφωνήσει και του είχε ζητήσει να του προσκομίσει τα λεφτά και το πληρεξούσιο για να τα δείξει στο Δικαστήριο έτσι ώστε να τους πείσει ότι είχε ξεκινήσει η διαδικασία πώλησης του χωραφιού. Τα λεφτά και το πληρεξούσιο του είχαν παραδοθεί την Τρίτη πριν ο ίδιος πάει στο Δικαστήριο, μετά την Δευτέρα του Κατακλυσμού, έξω από το Στάδιο «Αντώνης Παπαδόπουλος», στην Λάρνακα. Ακολούθως ο ίδιος έφυγε από την Λάρνακα και πήγε στο Δικαστήριο όπου εμφανίστηκε και ο πάτερ Δημήτρης η ώρα 11.00, είχε μιλήσει με τους δικηγόρους και η δίκη είχε αναβληθεί για τις 25/06/
2. Μετά από λίγες μέρες μαζί είχαν επισκεφτεί το γραφείο του δικηγόρου Χριστόφορου, όπου ο πάτερ είχε συμφωνήσει μαζί του να του δοθούν €7.000- για να αποσυρθεί η υπόθεση και τα υπόλοιπα θα του δίνονταν με την πώληση του χωραφιού στην εκκλησία. Ο πάτερ του είχε ζητήσει να βρει επείγον τις €7.000- αλλά ο ίδιος δεν τα είχε καταφέρει. Την Κυριακή πριν την δίκη είχαν συμφωνήσει να παν στο Δικαστήριο με τις €3.200-. Την Δευτέρα ο ίδιος περίμενε τον πάτερ αλλά αυτός δεν ερχόταν ενώ παράλληλα του τηλεφωνούσε χωρίς ανταπόκριση. Η δίκη είχε αναβληθεί για τις 02/07/
3. Όταν ο ίδιος έφυγε από το Δικαστήριο του τηλεφωνούσε αλλά δεν απαντούσε. Την Τρίτη είχε επισκεφτεί τον πάτερ Θεόδωρο της Ταμασού και ο ίδιος του είχε αναφέρει ότι η εκκλησία δεν αγοράζει χωράφια και του είχε εισηγηθεί να καταγγείλει στην Αστυνομία τα όσα είχαν συμβεί. Ακολούθως μετά την καταγγελία έπαιρνε τον πάτερ τηλέφωνο χωρίς ανταπόκριση και τότε είχε αποφασίσει να έρθει στην Λάρνακα για να τον βρει. Είχε χτυπήσει την πόρτα του σπιτιού του αλλά και πάλι δεν ανταποκρινόταν για αυτό όταν είδε τα κλειδιά του αυτοκινήτου πάνω στο αυτοκίνητο το ξεκίνησε και το μετέφερε στο σπίτι του για να τον αναγκάσει να του επιστρέψει τα λεφτά του. Ο ίδιος δεν είχε σκοπό να το κλέψει. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 2, το πληρεξούσιο στο οποίο είχε κάνει αναφορά. Υποστήριξε ότι το συγκεκριμένο ακίνητο θα το μεταβίβαζε στην εταιρεία «PPC METAL WAY». Όσο αφορά την γνωριμία του με τον πάτερ Γρηγόριο εξήγησε ότι τον είχε γνωρίσει όταν ήταν πολύ πιεσμένος οικονομικά και για αυτό είχε ζητήσει και την βοήθειά του ως κληρικού- πνευματικού αλλά ο πάτερ Γρηγόριος του είχε αναφέρει ότι ο πάτερ Δημήτρης ήταν αυτός που μπορούσε να τον βοηθήσει και του είχε δώσει το τηλέφωνο. Ο πάτερ Δημήτρης ήθελε να ξέρει κατά πόσο υπήρχαν τα λεφτά για την μεταβίβαση. Την μέρα που ήταν το Δικαστήριο ο πάτερ Δημήτρης είχε έρθει στο Δικαστήριο και είχε φέρει μαζί του τα λεφτά. Τα είχε δείξει των δικηγόρων, του Χριστόφορου και της Βαρβάρας, για να τους πείσει ότι υπάρχουν τα λεφτά και να δεχθούν μεταβίβαση. Η δίκη είχε αναβληθεί για μια βδομάδα για να γίνουν οι διευθετήσεις. Όμως ο πάτερ την επόμενη εβδομάδα είχε εξαφανιστεί. Ο πάτερ υποσχόταν ότι θα προσπαθούσε να πωλήσει το ακίνητο στην εκκλησία και επέμενε να γίνει το πληρεξούσιο στο όνομα της γυναίκας του. Στην διάρκεια της βδομάδας είχαν επισκεφτεί τον δικηγόρο της εταιρείας «PPC METAL WAY», τον Χριστόφορο, αλλά ο ίδιος δεν είχε καταφέρει να βρει τα λεφτά. Την επόμενη φορά που ήταν ορισμένη η δίκη ο πάτερ δεν είχε εμφανιστεί ενώ παράλληλα είχε κατακρατήσει τις €3.200- που ο ίδιος του είχε δώσει. Το ποσό το συγκεκριμένο είχε εξασφαλιστεί από τα χρυσαφικά της συζύγου του. Είχαν πάρει τα χρυσαφικά της στο χυτήριο και τα είχαν λιώσει. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο ίδιος χρωστούσε στην εταιρεία «PPC METAL WAY» το ποσό των €23.000-. Παραδέχθηκε ότι εναντίον του εκκρεμούσαν τρείς ποινικές υποθέσεις για επιταγές, στις οποίες εκπροσωπείτο από την Βαρβάρα. Ερωτηθείς ανέφερε ότι τα λεφτά τα κρατούσαν γιατί είχαν πάρει τα κοσμήματα της γυναίκας του στο χυτήριο στην Δρομολαξιά και εκεί τους είχε δοθεί επιταγή. Όσο αφορά την συμφωνία με τον πάτερ Δημήτρη ήταν ότι θα προσπαθούσε να πωλήσει το κτήμα στην εκκλησία. Ο ίδιος είχε το συγκεκριμένο ποσό στο σπίτι για να πληρώσει τους φόρους για το χωράφι γιατί ήταν με την εντύπωση ότι θα το έπαιρνε η εταιρεία «PPC METAL WAY» ως αντάλλαγμα για το χρέος του. Αρνήθηκε την υποβολή ότι το συγκεκριμένο ποσό του είχε δοθεί από τον Κατηγορούμενο και επέμενε ότι την Δευτέρα είχε συναντηθεί με τον Κατηγορούμενο για να του δώσει τα λεφτά και ακολούθως είχε μεταβεί, ο πάτερ Δημήτρης στο Δικαστήριο. Την μέρα εκείνη είχε συναντηθεί με τον δικηγόρο της εταιρείας και την δική του δικηγόρο. Λόγω του ότι ο ίδιος πίστευε ότι θα τον βοηθούσε είχε μεταφέρει τον πάτερ Δημήτρη στο γραφείο του δικηγόρου της εταιρείας και ο ίδιος είχε παραμείνει στο αυτοκίνητο, στον χώρο στάθμευσης, γιατί ο πάτερ ήθελε να εξηγηθεί. Μετά την συνάντηση ο πάτερ του είχε αναφέρει ότι έπρεπε να βρεθούν και άλλα λεφτά για να αναβληθεί η δίκη μέχρι να δουν τι θα έκαναν σε σχέση με το χωράφι. Όσο αφορά το πληρεξούσιο ο ίδιος ο πάτερ του είχε ζητήσει να το μεταφέρει επ ονόματι της γυναίκας του σε περίπτωση που ο ίδιος πήγαινε φυλακή. Επέμενε στην θέση του ότι το ποσό των €3.200- δεν ανήκε στον πάτερ αλλά ήταν δικό του και ο πάτερ ουδέποτε του το είχε επιστρέψει. Λόγω του ότι ήταν απελπισμένος, που ο πάτερ Δημήτρης ΄δεν του απαντούσε τα τηλέφωνα, είχε πάει στον πάτερ Θεόδωρο στην Δευτερά και εκείνος τον είχε προτρέψει να καταγγείλει τα γεγονότα. Παραδέχθηκε ότι είχε πιάσει το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου από το σπίτι του γιατί ήταν απελπισμένος και ήθελε τα λεφτά του. Δεύτερη έδωσε μαρτυρία η Ξένια Παντελή, Μ.Κ.2, η εξήγησε ότι ο Ανδρέας Παντελή είναι σύζυγός της και αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο ως τον πάτερ Δημήτρη. Κατέθεσε την γραπτή της κατάθεση ως Τεκμήριο
4. Σύμφωνα με την κατάθεσή της ο σύζυγός της είχε την εταιρεία «ANDROS THERMOCLOD & METAL CONSTRUCTION LTD», η οποία είχε εκκαθαριστεί λόγω των υποχρεώσεων της προς τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις το
5. Λόγω του ότι υπήρχαν επιταγές ύψους €23.000-, οι οποίες ήταν απλήρωτες ο σύζυγός της είχε οδηγηθεί στο Δικαστήριο. Η μόνη τους περιουσία ήταν ένα χωράφι στον Άγιο Επιφάνειο, το οποίο έπρεπε να πωληθεί άμεσα για να μην πάει ο σύζυγός της φυλακή. Αρχές Ιουνίου είχε πάρει τα χρυσαφικά της στο χυτήριο στην Δρομολαξιά και τα είχε πωλήσει για €3.600-, από τα οποία είχε φυλάξει τα €3.200- για την καταβολή των φόρων του χωραφιού. Μετά από δυο μέρες ο σύζυγός της της είχε αναφέρει ότι είχε γνωρίσει τον πάτερ Δημήτριο ο οποίος θα μεσολαβούσε για να πωληθεί το χωράφι άμεσα στην εκκλησία. Στο Δικαστήριο θα πήγαινε μαζί με τον Αντρέα ο πάτερ Δημήτρης. Ο σύζυγός της είχε πάρει μαζί του τα €3.200-, τα οποία θα έδινε στον πάτερ για να τα δείξει στο Δικαστήριο για να δοθεί μια αναβολή μέχρι να πωληθεί το χωράφι. Όταν επέστρεψε ο σύζυγός της είχε αναφέρει ότι είχε δώσει τα λεφτά του πάτερ για να ξεκινήσει την διαδικασία με τους φόρους και ακολούθως θα πωλούσε το χωράφι στην εκκλησία. Τότε είχε ζητήσει η ίδια να τον γνωρίζει για να τον ευχαριστήσει για την βοήθεια. Ο πάτερ Δημήτρης, όταν τους είχε επισκεφθεί, την είχε διαβεβαιώσει ότι θα πωλούσε το χωράφι για €40.000- και ότι όλα θα πήγαιναν καλά. Μετά από λίγες μέρες είχε επισκεφθεί ξανά το σπίτι τους και της είχε αναφέρει ότι είχε μιλήσει με τον Χριστόφορο, τον δικηγόρο, και ότι ζητούσε €10.000- για να αποσύρει την μια αγωγή και να δεχθεί αναβολή στις άλλες. Την ημέρα εκείνη της είχε ζητήσει να μεταβιβάσει το πληρεξούσιο του χωραφιού πάνω της σε περίπτωση που ο σύζυγός της πήγαινε φυλακή να μπορεί η ίδια να μεταβιβάσει το χωράφι. Ακολούθως είχε επισκεφθεί ο πάτερ μαζί με τον Αντρέα τον Χριστόφορο και όταν επέστρεψαν ο πάτερ της είχε αναφέρει ότι ο Χριστόφορος θα απέσυρε την μια αγωγή με την πληρωμή €7.000- και θα έδινε παράταση για τις άλλες. Οι €7.000- δεν είχαν ανευρεθεί αλλά ο πάτερ Δημήτρης την είχε διαβεβαιώσει ότι θα πήγαιναν όλα καλά την Δευτέρα και ότι θα πωλούσε το χωράφι για €25.000- και όχι €40.000- και ότι από το ποσό αυτό θα έπρεπε να δοθεί στην εκκλησία το ποσό των €5.000-, ως ευχαριστία. Την Δευτέρα ο πάτερ Δημήτρης δεν είχε εμφανιστεί στο Δικαστήριο και παρά το γεγονός ότι η ίδια του τηλεφωνούσε δεν απαντούσε. Την επόμενη μέρα η ίδια είχε πάει στην Μητρόπολη Ταμασού και τους είχε αναφέρει τι είχε συμβεί. Ο πάτερ Θεόδωρος την είχε συμβουλέψει να καταγγείλει το γεγονός γιατί ο πάτερ Δημήτρης ήταν απατεώνας και ότι δεν αναγνωριζόταν από κανένα και τους είχε ξεγελάσει. Αναγνώρισε το πληρεξούσιο στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 και ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος ο πάτερ της είχε υποσχεθεί ότι θα της επέστρεφε τα λεφτά αν δεν διευθετείτο το θέμα στο Δικαστήριο την Δευτέρα, όμως τα λεφτά είχαν εξαφανιστεί. Υποστήριξε ότι είχε πωλήσει τα χρυσαφικά της και της είχε δοθεί επιταγή. Όμως δεν θυμόταν το όνομα του προσώπου που είχε το χυτήριο. Αντεξετασθείσα παραδέχθηκε ότι ο σύζυγός της χρωστούσε και άλλα λεφτά από τις €23.000-. Ερωτηθείσα πως γνώριζε το ποσό που αναλογούσε στους φόρους του χωραφιού υποστήριξε ότι είχε ρωτήσει κάποιον στο Κτηματολόγιο και για αυτό και είχε φυλάξει το συγκεκριμένο ποσό. Υποστήριξε ότι αρχικά είχε συμφωνηθεί η πώλησης την εταιρεία «PPC METAL WAY», για €23.000-, αλλά ακολούθως ήθελαν τα λεφτά. Τα γεγονότα αυτά της τα είχε αναφέρει ο σύζυγός της. Σε σχέση με τα χρυσαφικά της υποστήριξε ότι αρχές Ιουνίου, μια βδομάδα πριν τον Κατακλυσμό, είχαν επισκεφθεί το χυτήριο και την Παρασκευή είχε αλλάξει την επιταγή και είχε δώσει τα λεφτά των φόρων στο σύζυγό της. Ο σύζυγός της είχε συναντηθεί με τον πάτερ Δημήτρη την Δευτέρα του Κατακλυσμού. Όμως δεν γνώριζε κατά πόσο την μέρα που είχε συναντηθεί ο σύζυγός της με τον πάτερ κρατούσε τα λεφτά. Επέμενε εμφαντικά ότι ο πάτερ Δημήτρης είχε αναφέρει στην ίδια προσωπικά, όταν την είχε επισκεφθεί στο σπίτι της, ότι θα πωλούσε το χωράφι στην εκκλησία. Είχαν ξανασυναντηθεί μετά από μια βδομάδα και πριν ο πάτερ επισκεφθεί τον δικηγόρο της είχε πει ότι θα έπρεπε να ανευρεθούν €10.000- ενώ μετά την συνάντηση της είχε μιλήσει για €7.000-. Όσο αφορά το τι είχε λεχθεί με τους δικηγόρους η ίδια δεν ήταν μπροστά. Ερωτηθείσα ανέφερε ότι ο πάτερ της ζητούσε και τα €10- της βενζίνης του που πήγαινε στην Λευκωσία. Υποστήριξε ότι η ίδια είχε πωλήσει τα χρυσαφικά των μωρών της και τελικά είχε χάσει και τα λεφτά. Εξήγησε ότι όταν κάποιος είναι πνιγμένος και βλέπει έναν ιερωμένο να του απλώνει το χέρι για να βοηθήσει τον εμπιστεύεσαι. Επέμενε ότι της είχε αναφέρει ότι θα της επέστρεφε τα λεφτά αν δεν κατάφερνε να πωλήσει το χωράφι αλλά αντί αυτού τα κράτησε. Μαρτυρία δόθηκε και από τον Α/Αστ.1706 Κωνστατίνου, Μ.Κ3, ο οποίος είχε διερευνήσει την υπόθεση. Η κατάθεσή του σημειώθηκε ως Τεκμήριο
6. Στην κατάθεσή του Τεκμήριο 4 καταγράφει ότι του είχε καταγγελθεί, στις 30/06/2012, από τον Αντρέα Παντελή ότι αρχές Ιουνίου 2012 είχε γνωρίσει τον πάτερ Δημήτριο Πιττάκη μέσω του πάτερ Γρηγορίου και του είχε αναφέρει ότι αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα και του είχε ζητήσει να μεσολαβήσει για να τον βοηθήσει η εκκλησία. Ο πάτερ είχε προσφερθεί να μεσολαβήσει να πωληθεί ένα τεμάχιο γης που είχε ο ίδιος στον Άγιο Επιφάνειο, στην Λευκωσία. Για να πωληθεί το συγκεκριμένο τεμάχιο έπρεπε να πληρωθούν οι φόροι του που ανέρχονταν στις €3.200-. Ο Παντελή είχε δώσει το συγκεκριμένο ποσό στον πάτερ Δημήτριο για να πληρώσει τους φόρους αλλά ο πάτερ αρνείται ότι είχε παραλάβει το χρηματικό ποσό. Στις 30/06/2012 είχε λάβει ανακριτική κατάθεση από τον πάτερ Δημήτριο Πιτάκη και στις 02/09/2012 τον είχε κατηγορήσει γραπτώς. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 5, την ανακριτική κατάθεση του πάτερ Δημήτρη Πιτάκη και ως Τεκμήριο 6 την γραπτή κατηγορία που του είχε απαγγελθεί. Περαιτέρω ανέφερε ότι υπήρχε καταγγελία ότι ο Παραπονούμενος είχε πιάσει το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου και μετά από συνεννόηση που είχαν μεταξύ τους, του είχε παραδοθεί το αυτοκίνητο την ίδια μέρα. Είχε ληφθεί κατάθεση σε σχέση με το συγκεκριμένο θέμα από άλλο αστυφύλακα. Κατέθεσε την συγκεκριμένη κατάθεση ως Τεκμήριο
7. Αντεξετασθείς ισχυρίστηκε ότι δεν είχε καταγγελθεί από τον Κατηγορούμενο η κλοπή του αυτοκινήτου και δεν είχε γίνει οτιδήποτε άλλο. Ο ίδιος ο Παραπονούμενος είχε αναφέρει το θέμα του αυτοκινήτου στην κατάθεσή του αναφέροντας ότι λόγω του ότι δεν εντόπιζε τον Κατηγορούμενο είχε δει τα κλειδιά πάνω στο αυτοκίνητό του και το είχε πιάσει για να τον αναγκάσει αν του επιστρέψει τα λεφτά του. Οι συνάδελφοί του τον είχαν διαβεβαιώσει ότι το αυτοκίνητο είχε επιστραφεί. Μαρτυρία δόθηκε και από την Βαρβάρα Πιερίδου, Μ.Κ.4, δικηγόρο. Αναγνώρισε την κατάθεσή της και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
8. Στην κατάθεσή της καταγράφει ότι ο Ανδρέας Παντελή της είχε ζητήσει, στις 24/05/12, να τον βοηθήσει σε σχέση με υποθέσεις που αντιμετώπιζε στο Δικαστήριο και αφορούσαν ακάλυπτες επιταγές. Οι συγκεκριμένες υποθέσεις είχαν καταχωριστεί από την εταιρεία «PPC METAL WAY». Λόγω του ότι οι υποθέσεις εκκρεμούσαν από το 2009 η ίδια τον είχε ρωτήσει τι είχε πράξει αναφορικά με το θέμα της συμμόρφωσης. Της είχε αναφέρει ότι είχε υπογραφτεί ένα αγοραπωλητήριο έγγραφο που αφορούσε ένα κτήμα στον Άγιο Επιφάνειο για το ποσό των €15.000-, το οποίο θα αφαιρείτο από το οφειλόμενο ποσό. Ο λόγος που δεν είχε γίνει η μεταβίβαση στην εταιρεία «PPC METAL WAY» ήταν ότι υπήρχαν οφειλόμενοι φόροι ύψους €3.200-. Στις 05/06/2012 που ήταν ορισμένη η υπόθεση της είχε αναφέρει ότι είχε βρει το ποσό των €3.200- και το είχε δώσει στον πάτερ Δημήτρη, ο οποίος είχε προσφερθεί να τον βοηθήσει και θα ερχόταν και στο Δικαστήριο. Στο Δικαστήριο ο ίδιος ο πάτερ Δημήτρης την είχε ενημερώσει ότι ήταν εκπαιδευτικός και της είχε επιβεβαιώσει ότι ο Αντρέας του είχε δώσει το ποσό των €3.200- που χρειαζόταν για τους φόρους και είχε βγάλει από την τσέπη του μια δέσμη ευρώ τα οποία της είχε δείξει. Της είχε επίσης αναφέρει ότι η αξία του χωραφιού ήταν πολύ μεγαλύτερη και ότι σκόπευε να κάνει εκτίμηση και στην περίπτωση που η εταιρεία «PPC METAL WAY» δεν το δεχόταν θα προσπαθούσε να βρει ο ίδιος αγοραστή. Μετά το Δικαστήριο η ίδια είχε ακούσει τον Αντρέα να ρωτά τον πάτερ κατά πόσο τα λεφτά θα τα κρατούσε ο ίδιος και ο πάτερ είχε απαντήσει καταφατικά. Οι υποθέσεις είχαν οριστεί για γεγονότα και ποινή στις 25/06/12 και η ίδια είχε τηλεφωνήσει του Αντρέα, στις 24/06/12, για να μάθει τι είχε γίνει. Της είχε αναφέρει ότι θα πληρωνόταν μια από τις υποθέσεις και θα αποσυρόταν αλλά δεν είχαν ακόμη όλα τα λεφτά. Η ίδια είχε μιλήσει με τον πάτερ και του είχε εισηγηθεί να προσθέσει το ποσό που του είχε δώσει ο Αντρέας στο ποσό που θα έδιναν στην εταιρεία «PPC METAL WAY» αφού δεν θα προχωρούσαν με την μεταβίβαση του χωραφιού. Την συγκεκριμένη μέρα η ίδια είχε διακρίνει στην φωνή του πάτερ κάποια αμφισβήτηση σε σχέση με το ποσό. Έκτοτε δεν του είχε ξαναμιλήσει. Υποστήριξε ότι τον Κατηγορούμενο τον είχε δει μια φορά με τον Ανδρέα Παντελή. Ήταν η θέση της ότι το Δικαστήριο είχε διατάξει την κράτηση του Αντρέα στις 24/05/12 και είχε παραμείνει υπο κράτηση μέχρι τις 29/05/
9. Το Δικαστήριο είχε δώσει χρόνο γιατί του είχε αναφερθεί ότι υπήρχε ένα ακίνητο. Ο Ανδρέας Παντελή την είχε ενημερώσει ότι είχε βρει το ποσό γιατί είχε πάρει τα χρυσαφικά της γυναίκας του και τα είχε λιώσει. Στις 05/06/12 περίμεναν τον πάτερ στην αυλή του Δικαστηρίου και η ίδια τον είχε ρωτήσει κατά πόσο κρατούσε τα λεφτά των φόρων και ο ίδιος της είχε απαντήσει «ναι» και είχε βγάλει από την τσέπη του τα χαρτονομίσματα και της τα είχε δείξει και ακολούθως τα είχε βάλει και πάλι στην τσέπη του. Ενώ έβγαιναν από την αίθουσα του Δικαστηρίου και ενώ βρισκόταν στην μέση του πάτερ και του Αντρέα είχε ακούσει τον Αντρέα να τον ρωτά κατά πόσο θα κρατούσε τα λεφτά και ο πάτερ του είχε απαντήσει ότι τα λεφτά θα έμεναν κοντά του. Η ίδια είχε μιλήσει τηλεφωνικός με τον πάτερ στις 24/06/12 μετά που ο Αντρέας της είχε αναφέρει ότι θα πλήρωναν την μια από τις τρείς υποθέσεις. Τότε του είχε εισηγηθεί να προσθέσει τα λεφτά των φόρων στα λεφτά που θα έδιναν στην εταιρεία «PPC METAL WAY». Υποστήριξε ότι ουδέποτε είχε τεθεί θέμα ότι δεν είχε δοθεί στον πάτερ το συγκεκριμένο ποσό και ουδέποτε είχε λεχθεί ότι ο πάτερ είχε δώσει λεφτά για να βοηθήσει τον Αντρέα. Δεν της είχε αναφερθεί ποτέ από τον πάτερ να μην εμπιστεύεται τον Αντρέα γιατί της έλεγε ψέματα. Αντεξεταζόμενη παραδέχθηκε ότι με τον Αντρέα υπήρχε μακρινή συγγένεια και ότι ήταν πελάτης της από παλαιά. Υποστήριξε ότι το ποσό των επιταγών ανερχόταν στις €23.000- και ότι δεν γνώριζε η ίδια κατά πόσο το οφειλόμενο ποσό ανερχόταν στις €40.000-. Ήταν η θέση της ότι της είχε λεχθεί από τον Αντρέα ότι σε σχέση με την συμμόρφωση είχε υπογραφτεί πωλητήριο έγγραφο του ακινήτου προς την εταιρεία «PPC METAL WAY» για το ποσό των €15.000-. Υποστήριξε ότι η ίδια είχε ζητήσει από τον δικηγόρο της εταιρείας «PPC METAL WAY» να πληροφορηθεί το ποσό που οφειλόταν και της είχε αναφέρει ότι ήταν €23.000-. Όσο αφορά το ακίνητο η ίδια γνώριζε ότι είχε δοθεί στον Παραπονούμενο ως αμοιβή για την εργασία που είχε εκτελέσει προς όφελος της ιδιοκτήτριας. Με τον Κατηγορούμενο είχε βρεθεί για πρώτη φορά στις 05/06/2012 όταν είχε πάει στο Δικαστήριο, ο Αντρέας την είχε ενημερώσει ότι τα λεφτά τα κρατούσε ο πάτερ και τον περίμενε στο Δικαστήριο αγωνιωδώς. Η ίδια δεν είχε ποτέ αναφέρει στον Κατηγορούμενο να μην εμπιστεύεται τον Παραπονούμενο γιατί δεν υπήρχε λόγος. Στις 05/06 ο Κατηγορούμενος είχε επιβεβαιώσει τα όσα της είχε πει ο Αντρέας σε σχέση με την πώληση των χρυσαφικών και την ανεύρεση του ποσού των €3.200- καθώς και ότι εκείνος κρατούσε τα λεφτά. Επίσης είχε αναφέρει ο Κατηγορούμενος ότι θα έκαμνε εκτίμηση του ακινήτου και αν ήταν μεγαλύτερη η αξία του και δεν την δεχόταν η εταιρεία«PPC METAL WAY» θα το πωλούσε σε τρίτους. Επέμενε στην θέση της ότι η ίδια είχε ρωτήσει τον Κατηγορούμενο κατά πόσο ο Αντρέας του είχε δώσει τα λεφτά για τους φόρους και της είχε απαντήσει καταφατικά και της τα είχε δείξει. Επίσης ισχυρίστηκε ότι ο πάτερ της είχε αναφέρει ότι η αξία του ακινήτου στον Άγιο Επιφάνειο ήταν πολύ μεγαλύτερη από €15.000- που είχε γίνει το αγοραπωλητήριο και για αυτό θα έβαζε εκτιμητή. Ερωτηθείσα ανέφερε ότι όταν της τα έλεγε όλα αυτά ο Κατηγορούμενος καθόταν πολύ κοντά της και είχε ακούσει πολύ καλά γιατί είχε βγάλει τα λεφτά και της τα είχε δείξει. Στις 24/06/12 λόγω του ότι η ίδια είχε υπόψη της αυτά που της είχαν λεχθεί σε σχέση με την αξία του χωραφιού από τον πάτερ δεν είχε ρωτήσει κατά πόσο το ακίνητο είχε μεταβιβαστεί. Μετά από τις 05/06 η ίδια είχε μιλήσει με τον Κατηγορούμενο γιατί ενδιαφερόταν για άλλους κατηγορούμενους σε άλλη υπόθεση. Μαρτυρία δόθηκε και από τον κ. Χριστόφορο Χριστοφόρου, Μ.Κ.5, δικηγόρο της εταιρείας «PPC METAL WAY». Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
10. Στην κατάθεσή του αναφέρει ότι το 2009 είχαν καταχωριστεί τρείς ιδιωτικές ποινικές υποθέσεις εναντίον του Ανδρέα Παντελή, οι οποίες ήταν ορισμένες για γεγονότα και ποινή στις 25/06/
11. Την εβδομάδα πριν την ημερομηνία που οι υποθέσεις ήταν ορισμένες για γεγονότα και ποινή τον είχε επισκεφτεί ένας πάτερ, ο πάτερ Δημήτρης, στο γραφείο του με σκοπό μα βοηθήσει τον Κατηγορούμενο. Του είχε αναφέρει ο πάτερ ότι θα προσπαθούσε να καταβληθεί το ποσό των €6.000- πλέον τα έξοδα για να διευθετηθεί η μια από τις υποθέσεις και ότι θα ζητείτο από την δικηγόρο του Κατηγορούμενου παράταση μέχρι τον Σεπτέμβρη. Στις 25/06/12 όμως είχε γίνει αλλαγή δικηγόρου και ορίστηκαν οι υποθέσεις για γεγονότα και ποινή στις 02/07/
12. Ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος είχε αναφέρει ότι θα προσπαθήσει να βρει χρήματα για να βοηθήσει τον Αντρέα. Σε σχέση με το πληρεξούσιο του ακινήτου ήταν η θέση του ότι του είχε αναφερθεί ότι υπήρχε πληρεξούσιο αλλά ο ίδιος είχε τις επιφυλάξεις του κατά πόσο πράγματι υπήρχε. Ο ίδιος μετά την συζήτηση που είχε με τον πάτερ αντιλήφθηκε ότι δεν υπήρχαν τα χρήματα και τότε συζήτησαν για την μικρή υπόθεση των €6.000- και ο πάτερ είχε αναλάβει να διερευνήσει κατά πόσο υπήρχε το ποσό εκείνο. Ανέφερε ότι το βράδυ πριν να δώσει μαρτυρία στην υπο κρίση υπόθεση τον είχε επισκεφτεί ο Κατηγορούμενος αλλά ο ίδιος του είχε ζητήσει να φύγει για να μην θεωρηθεί ως επηρεασμός μάρτυρα. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι ίσως ο Κατηγορούμενος να του είχε αναφέρει ότι δεν γνώριζε ότι ήταν μάρτυρας. Παραδέχθηκε ότι υπήρξε μια διευθέτηση που αφορούσε ένα χωράφι στον Άγιο Επιφάνειο, το οποίο θα μεταβίβαζε στην εταιρεία «PPC METAL WAY». Υποστήριξε ότι πρέπει να είχε καταρτιστεί συμφωνία σε σχέση με το ακίνητο η οποία είχε κατατεθεί στο Κτηματολόγιο αλλά δεν μπορούσε να θυμηθεί. Ερωτηθείς ανέφερε ότι ο ίδιος δεν είχε πάει στο Δικαστήριο στις 05/06/
13. Υποστήριξε ότι του ίδιου ο πάτερ δεν του είχε αναφέρει για χρήματα αλλά είχαν συνομιλήσει σε σχέση με την αξία του ακινήτου ότι ήταν μεγαλύτερη και ο ίδιος είχε διερωτηθεί πως και ένας ιερωμένος ασχολείτο με τα κτηματικά. Όσο αφορά το πληρεξούσιο έγγραφο υποστήριξε ότι είχε γίνει από την ιδιοκτήτρια του ακινήτου και το γεγονός ότι ο Αντρέας Παντελή ήταν πτωχεύσας δεν είχε σημασία. Τελευταίος είχε καταθέσει ο Πέτρος Μιχαήλ, Μ.Κ.6, ο οποίος εμπορεύεται πολύτιμα μέταλλα και διατηρεί κατάστημα, ήτοι χυτήριο, στην Δρομολαξιά. Ο ίδιος είχε εκδώσει μια επιταγή προς όφελος της Ξένιας Παντελή και είχε στην κατοχή του το απόκομμά της, λόγω του ότι το είχε προμηθευτεί από την Τράπεζά του. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 10 αντίγραφο της επιταγής που είχε εκδώσει προς όφελος της Ξένιας Κουρούντζη, για το ποσό των €3.600-, στην οποία έγραψε και τον αριθμό ταυτότητάς της. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί τι χρυσαφικά του είχε πάρει η Ξένια. Η ίδια του είχε δώσει την ταυτότητά της και είχε γράψει τον αριθμό και το όνομα. Η συγκεκριμένη επιταγή είχε εξαργυρωθεί. Ερωτηθείς ανέφερε ότι ο ίδιος δεν μπορούσε να γνωρίζει κατά πόσο η Κουρουμτζή ήταν το ίδιος πρόσωπο με την Παντελή. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή ο Κατηγορούμενος είχε κληθεί σε απολογία και είχε επιλέξει να δώσει ένορκη μαρτυρία και να καλέσει δυο μάρτυρες. Ενώπιον του Δικαστηρίου ο Κατηγορούμενος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του, Τεκμήριο 5, αλλά ακολούθως ανέφερε ότι καταγράφει το 90% των γεγονότων και ότι στην βάση της ήταν ορθή. Στην κατάθεσή του κατέγραψε ότι τον Μάιο του 2012 του είχε τηλεφωνήσει ο πάτερ Γρηγόριος και του είχε ζητήσει να βοηθήσει κάποιον Αντρέα ο οποίος είχε πολλά προβλήματα με το Δικαστήριο. Όταν του είχε τηλεφωνήσει ο Αντρέας είχαν διευθετήσει συνάντηση στο σπίτι φίλου του στο Τσέρι. Στην συνάντηση του είχε αναφέρει ότι είχε πολλές ακάλυπτες επιταγές και ότι τον έπαιρνε Δικαστήριο κάποιος δικηγόρος Χριστόφορος από την Λευκωσία. Επίσης του είχε αναφέρει ότι είχε δυο ακίνητα ένα στα κατεχόμενο και το δεύτερο στον Άγιο Επιφάνειο και του είχε προτείνει να τα αγοράσει και να πληρώσει τα χρέη του. Όμως σε σχέση με το χωράφι στον Άγιο Επιφάνειο του είχε αναφέρει ότι είχε γίνει έγγραφο με αυτόν που του χρωστούσε για να του το μεταβιβάσει. Παράλληλα όμως του είχε αναφέρει ότι δεν κρατούσε τις €3.200- που απαιτούνταν για τους φόρους της μεταβίβασης και ο ίδιος είχε προσφερθεί αν και εφόσον γίνει η πράξη να του δώσει ο ίδιος τα χρήματα. Ο ίδιος είχε μιλήσει με την δικηγόρο του Αντρέα αλλά και με τον δικηγόρο Χριστόφορο Χριστοφόρου και είχε ενημερωθεί. Η Βαρβάρα του είχε αναφέρει να μην έχει εμπιστοσύνη του Αντρέα γιατί μπορεί να της έλεγε ψέματα. Ο ίδιος είχε ενημερώσει τον Αντρέα για τις συζητήσεις του με τους δικηγόρους και είχε επίσης αναφέρει ότι ο Χριστόφορος αμφέβαλλε για την ύπαρξη του πληρεξουσίου. Ο ίδιος είχε ζητήσει από τον Αντρέα να συναντηθούν στο γήπεδο «Αντώνης Παπαδόπουλος» για να του δείξει το πληρεξούσιο. Όταν ο ίδιος είχε διαπιστώσει ότι ήταν έγκυρο είχε αποφασίσει αν του δώσει τις €3.200- για να γίνει η μεταβίβαση. Την επόμενη μέρα είχε πάει στο Δικαστήριο και είχε μιλήσει με τους δικηγόρους και των δυο και τους είχε αναφέρει ότι θα τους έδινε τις €3.200- για την μεταβίβαση μόνο αν αποσύρονταν και οι τρείς υποθέσεις. Την συγκεκριμένη μέρα είχε αναβληθεί η δίκη και είχε μάθει ο ίδιος ότι ο Αντρέας ήταν πτωχεύσας και τον είχε συμβουλέψει να μεταφέρει το πληρεξούσιο στο όνομα της γυναίκας του. Στις 22/06/2012 είχε συναντηθεί με τον Χριστόφορο για να βρουν μια λύση για να μην πάει ο Αντρέας φυλακή και ο Χριστόφορος είχε εισηγηθεί την πληρωμή της μιας από τις επιταγές ύψους €7.000- και να αναβάλει τις άλλες μέχρι να πωληθεί το χωράφι. Ο ίδιος είχε ενημερώσει τον Αντρέα ότι θα του έδινε τις €3.200- για να μεταβιβαστεί το χωράφι στην σύζυγό του ή τα παιδιά του και εκείνος είχε υποσχεθεί ότι θα έβρισκε τις €7.000-. Αρχικά ο Αντρέας του είχε αναφέρει ότι είχε βρει τα χρήματα αλλά ο ίδιος δεν τον πίστεψε και πήγε στο σπίτι του και εκεί του ανέφερε ότι είχε βρει μόνο €4.000- και υπολόγιζε στις €3.200- που θα του έδινε ο ίδιος. Ο ίδιος αρνήθηκε να του τις δώσει και του είχε αναφέρει ότι θα του τις έδινε μόνο αν έβρισκε τις €7.000- και μεταβίβαζε το πληρεξούσιο στην γυναίκα του. Του είπε αν δεν έβρισκε τα χρήματα να τον ξεχνούσε γιατί δεν ανεχόταν να τον κοροϊδεύει κανένας. Την επόμενη μέρα όταν είχε ενημερωθεί από τους δικηγόρους ότι δεν είχε πάρει τα χρήματα ο ίδιος του είχε τηλεφωνήσει και του είχε πει να μην τον ξαναενοχλήσει και τότε ο Αντρέας είχε αρχίσει να τον απειλεί ότι του είχε κλέψει τα λεφτά του και ότι θα τον κατάγγελλε και ακολούθως είχε απειλήσει ότι θα έστελνε άλλους να τα πιάσουν. Στις 30/06/12 ο ίδιος δεν είχε βρεί το αυτοκίνητό του και είχε υποψιαστεί ότι το είχε κλέψει ο Αντρέας για να τον αναγκάσει να του δώσει τα χρήματα. Ισχυρίστηκε ότι του είχε αναφερθεί από τον Αντρέα κατά την πρώτη συνάντηση ότι με το ποσό των €3.200- θα αποσύρονταν οι υποθέσεις. Υποστήριξε ότι δεν του είχε αναφέρει ο Αντρέας ότι είχε κάνει παραδοχή στο Δικαστήριο και ότι το συγκεκριμένο ποσό ήταν μέρος των χρημάτων που χρωστούσε. Στο Δικαστήριο είχε αντιληφθεί ότι τα πράγματα δεν ήταν όπως του τα είχε αναφέρει ο Αντρέας. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι ο ίδιος θα έδινε τις €3.200- για να αποσυρθούν οι ποινικές υποθέσεις. Ακολούθως του είχε δώσει μια λύση την οποία ο ίδιος δεν ήθελε να εφαρμόσει και είχε δώσει υποσχέσεις τις οποίες δεν είχε τηρήσει. Υποστήριξε ότι είχε κάνει μια συμφωνία, την οποία είχε κοινοποιήσει στον Αντρέα δηλαδή να πληρώσει €7.000- για να αποσυρθούν και θα έδιναν τις €3.200- νοουμένου ότι θα υλοποιείτο η συμφωνία για την πώληση του κτήματος του Αγίου Επιφανείου. Ήταν η θέση του ότι ο Αντρέας τον είχε κοροϊδέψει γιατί δεν είχε βρει τα λεφτά και ο ίδιος είχε εκνευριστεί και είχε αποσυρθεί. Όταν του υποβλήθηκε ότι προβάλλει αντίθετες θέσεις από αυτές που καταγράφηκαν στην κατάθεσή του ισχυρίστηκε ότι στην κατάθεσή του τα είχε αναφέρει συνοπτικά γιατί δεν γνώριζε ότι η υπόθεση θα έφθανε Δικαστήριο αλλά σήμερα τα εξιστορεί με λεπτομέρεια για να επεξηγήσει την κάθε λέξη της κατάθεσής του. Υποστήριξε ότι είχε θυμώσει γιατί ο Αντρέας του είχε πει ψέματα και είχε γυρίσει για να φύγει την μέρα που είχε πάει στο Δικαστήριο και είχε συναντήσει τους δικηγόρους και τον διευθυντή της εταιρείας «PPC METAL WAY». Θύμωσε γιατί να τον εμπλέξει ο Αντρέας στην συγκεκριμένη ιστορία αφού θα πήγαινε φυλακή εν πάση περιπτώσει. Όμως παρά το γεγονός αυτό είχε «βάλει την καλοσύνη του κάτω» και είχε συναντηθεί με τον αντίδικο δικηγόρο, τον Χριστόφορο και είχαν καταλήξει σε μια συμφωνία την οποία είχε γνωστοποιήσει στον Αντρέα για την καταβολή των €7.000-. Υποστήριξε ότι θα ήταν βλάκας να βοηθούσε ένα άνθρωπο που είχε παραδεχθεί το αδίκημα. Υποστήριξε ότι είχε βγάλει και είχε δείξει τα λεφτά στην Βαρβάρα Πιερίδου αλλά δεν την είχε ακούσει να τον ρωτά ποιοι ήταν τα λεφτά γιατί έχει κώφωση 76%. Υποστήριξε και πήρε χίλιους όρκους στην ιεροσύνη του ότι ο Αντρέας δεν του είχε δώσει λεφτά. Ερωτηθείς ανέφερε ότι δεν τον ενδιέφερε να ρωτήσει τι είχε γίνει μετά σε σχέση με τις υποθέσεις και το γεγονός ότι δεν είχε πάει φυλακή ο Αντρέας γιατί του είχε πει ασύστολα ψεύδη. Ακολούθως είχε καλέσει τον Αντρέα να μετανοήσει, όταν του ζητούσε τα λεφτά, μετά που τον υποψιαζόταν παρόλο που από την φύση του είναι άνθρωπος ο οποίος δεν είναι πονηρός. Όσο αφορά το κτήμα στον Άγιο Επιφάνειο υποστήριξε ότι για να το αγοράσει η εκκλησία έπρεπε να μπουν δυο εκτιμητές για να εκτιμήσουν την αξία του και μετά να γίνει η συμφωνία. Μαρτυρία δόθηκε από τον Αστ.551 Ματθαίου, Μ.Υ.1, ο οποίος υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου. Σύμφωνα με την μαρτυρία του στις 25/06/12 ο Κατηγορούμενος είχε επισκεφτεί τον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου και είχε δηλώσει ότι είχε απωλέσει ένα μαύρο χαρτοφύλακα, ο οποίος περιείχε το εκλογικό του βιβλιάριο και €3.000-. Δεν είχε εντοπιστεί οποιαδήποτε καταγγελία στην Λεμεσό όπου είχε απωλέσει ο Κατηγορούμενος τον χαρτοφύλακά του. Αντεξετασθείς ισχυρίστηκε ότι από τον έλεγχο που είχε προβεί στο ηλεκτρονικό ημερολόγιο του Σταθμού ο Κατηγορούμενος είχε δηλώσει ότι είχε απωλέσει τον χαρτοφύλακά του στην Λεμεσό ο οποίος περιείχε τα λεφτά και το εκλογικό βιβλιάριο. Επέμενε στην θέση του ότι είχε γίνει καταγγελία για απώλεια και όχι κλοπή. Όσο αφορά το ποσό που περιείχε ο χαρτοφύλακας αυτό, σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο, ήταν €3.000-. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο Παύλος Πέτρου, Μ.Υ.2, ο οποίος ήταν ο παραπονούμενος στις ιδιωτικές ποινικές που αφορούσαν τον Αντρέα Παντελή, ο οποίος του χρωστούσε γύρω στις €47.000-. Υποστήριξε ότι ο πάτερ στην δίκη είχε φέρει κάποια λεφτά, τα οποία δεν είχαν δει, για να κλείσει η υπόθεση. Ο πάτερ του είχε αναφέρει ότι τα συγκεκριμένα λεφτά ήταν από την Αρχιεπισκοπή για κάποιες περιπτώσεις που βοηθούν. Αντεξετασθείς ισχυρίστηκε ότι την μέρα της δίκης είχαν πάρει κάποια λεφτά, £3.000 με £5.000, αλλά ήταν λίγα μπροστά σε αυτά που του χρωστούσε. Ο ίδιος δεν γνώριζε τον πάτερ αλλά τον δικηγόρο του Αντρέα και με εκείνο είχε να κάνει, όμως την συγκεκριμένη μέρα είχε εμφανιστεί για να δώσει κάποια λεφτά. Ο ίδιος δεν γνώριζε γιατί είχε φέρει τα λεφτά ο πάτερ ούτε και γνώριζε κατά πόσο τα λεφτά ήταν για να πληρωθούν οι φόροι. Τελευταίος έδωσε μαρτυρία ο Δρ. Μάριος Ταπής, Μ.Υ.3, οτορυνολαρυγκολόγος στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Υποστήριξε ότι είχε υποβληθεί σε ακουομέτρηση, ο Κατηγορούμενος, μετά από δικό του αίτημα. Εξήγησε ότι ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η συγκεκριμένη μέτρηση είναι να τοποθετείται ο ασθενής σε ειδικό θάλαμο ακουομέτρησης, ο οποίος είναι ηχομονωμένος και του προωθούνται ήχοι διαφόρων συχνοτήτων σε προοδευτικά μειωμένες εντάσεις και όσο προχωρά η εξέταση η ένταση χαμηλώνεται. Ζητείται από τον ασθενή κάθε φορά που ακούει κάτι να πατά ένα ειδικό κουμπί. Ο μέσος όρος των συχνοτήτων δείχνει το επίπεδο ακοής του ασθενούς. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο υποστήριξε ότι κατά τον χρόνο της εξέτασής του είχε βαρηκοΐα μέτριου προς μεγάλου βαθμού και στα δυο αυτιά, της τάξεως των 60 decibel. Λόγω του ότι τους είχε ενημερώσει, ο Κατηγορούμενος, ότι το ακουόγραμμα θα χρησιμοποιείτο στο Δικαστήριο του είχαν ζητήσει να προβεί σε άλλη εξέταση στο Νοσοκομείο Λευκωσίας. Ήταν η θέση του ότι η ανθρώπινη ομιλία είναι στα 60 decibel οπότε μπορεί να ακούσει εκτός αν κάποιος βρίσκεται από πίσω του και μιλά. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 11 το ακουογράφημα. Κατέθεσε ως Τεκμήριο Α προς αναγνώριση το αποτέλεσμα της εξέτασης στην Λευκωσία. Αντεξετασθείς ισχυρίστηκε ότι η εξέταση του Κατηγορούμενου είχε γίνει τον Φεβρουάριο
14. Ερωτηθείς για προγενέστερο χρόνο ισχυρίστηκε ότι δεν είχε ο ίδιος στοιχεία ή φάκελο για να αναφερθεί στην προηγούμενη κατάστασή του γιατί όταν πήγε κοντά του για εξέταση ο φάκελος του ήταν άδειος. Όταν ο φάκελος του ασθενή δεν έχει στοιχεία τότε πρέπει να ληφθεί το ιστορικό και το ιστορικό προέρχεται πάντοτε από τα λεγόμενα των ασθενών και δεν υπάρχει τρόπος να επιβεβαιωθεί κατά πόσο τα λεγόμενα ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ο ίδιος είχε αναφέρει ότι είχε πρόβλημα ακοής από την εφηβική ηλικία. Παραδέχθηκε ότι θα ήταν πιο λογικό αν το πρόβλημα προϋπήρχε να είχαν προηγηθεί άλλα ακουογράμματα. Ο ίδιος δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει ότι το συγκεκριμένο πρόβλημα ακοής υφίστατο από το 2012 ή το
15. Ούτε και μπορούσε να ξέρει κατά πόσο ένας ασθενής προσποιείται το μόνο που μπορεί να υπάρχει είναι υπόνοια. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο ο ίδιος είχε αντιληφθεί ότι όταν του μιλούσε, στα 60 decibel, τον άκουγε και εξήγησε ότι σε όλες τις βαρηκοΐες όταν η συνομιλία γίνεται μεταξύ δυο ατόμων χωρίς θόρυβο η κατανόηση της συνομιλίας είναι πολύ πιο εύκολη. Ερωτηθείς κατά πόσο ο Κατηγορούμενος χρησιμοποιούσε ακουστικό ήταν η θέση του ότι όταν τον είχε ρωτήσει του είχε πει ότι δεν θυμόταν κατά πόσο χρησιμοποιούσε. Ήταν όμως απόλυτος ότι κάποιος που έρχεται σε επαφή με άλλους για διδακτικούς σκοπούς και αντιμετωπίζει πρόβλημα ακοής θα πρέπει να έχει βοήθημα. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας για την Υπεράσπιση η κα Μικελλίδου, στην αγόρευσή της, εισηγήθηκε ότι ο Παραπονούμενος δεν θα μπορούσε να κριθεί αξιόπιστος γιατί στην μαρτυρία του υπήρχαν αντιφάσεις σε σχέση με την μαρτυρία της συζύγου του ενώ είχε αποκρύψει το γεγονός ότι ήταν πτωχεύσας. Υποστήριξε ότι η μαρτυρία του Παραπονούμενου ήταν τόσο συγχυσμένη που δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει την θέση του. Αντίθετη ήταν η θέση της κας Αβρααμίδου η οποία υποστήριξε ότι δεν υπήρξε σύγχυση στα όσα ανέφερε ο Παραπονούμενος και η σύζυγός του σε σχέση με το ποσό που είχε δοθεί στον Κατηγορούμενο. Επιπρόσθετα εισηγήθηκε ότι καμιά από τις θέσεις του Κατηγορούμενου δεν είχε τεθεί στους μάρτυρες κατηγορίας ενώ η τελευταία του ελπίδα, η βαρηκοΐα, είχε εξανεμιστεί από την μαρτυρία του ιατρού, ΜΥ3 και από το γεγονός ότι ενώ ισχυρίστηκε ότι είχε πρόβλημα ακοής από την εφηβεία δεν είχε ποτέ επισκεφθεί ιατρό μέχρι το
16. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ_ ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας αναφερθεί στη μαρτυρία που προσκομίστηκε από τις δύο πλευρές και στις εκατέρωθεν θέσεις έρχομαι τώρα στο δύσκολο και λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αυτό της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε δεν εξετάζεται μικροσκοπικά αλλά εξετάζεται σε συνάρτηση με το σύνολο της μαρτυρίας και των γεγονότων που συνθέτουν την υπόθεση βλ. Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506. Η αξιολόγηση είναι ατομική πλην όμως τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα θα πρέπει να συναρτώνται και να αντιπαραβάλλονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και τελικά να διερευνάται η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Η ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία αντικρίζεται και αξιολογείται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητά και πειστικότητά της και πάντοτε σε συνάρτηση και σύγκριση με την υπόλοιπη μαρτυρία. Δεν είναι ορθή μικροσκοπική εξέτασή της. Πρέπει να προσεγγίζεται σφαιρικά και κάτω από το πρίσμα των περιστάσεων. Η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του κάθε μάρτυρα. Παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας αυτής είναι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο. Στο νοηματικό περιεχόμενο του όρου «εντύπωση» περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, οι αντιδράσεις του μάρτυρα, ο τρόπος που απαντά, η ευχέρεια που είχε να αντιληφθεί τα γεγονότα και η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει. Το σύνολο δηλαδή των γνωρισμάτων που συνθέτουν αφενός τον μάρτυρα που έχει σεβασμό στην αλήθεια και αφετέρου που είχε τις εξ αντικειμένου δυνατότητες να συλλάβει με τις αισθήσεις του όσα αναβιώνει με την μαρτυρία του βλ. Χ' Γεωργίου ν Δημοκρατίας

(1995)2 ΑΑΔ 174 στην σελ. 180 και Phipson on Evidence, 16η έκδοση, σελ.

1. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρακολούθησα με προσοχή τόσο τους μάρτυρες κατηγορίας ενώ έδιναν ένορκη μαρτυρία ενώπιόν μου καθώς επίσης και τον Κατηγορούμενο και τους μάρτυρες που είχε καλέσει. Κατέγραψα σε κάθε περίπτωση νοητικά την εντύπωσή μου από την εικόνα τους κατά το χρόνο που έδιναν μαρτυρία, τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη μνήμη, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεών τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και της ευκαιρίας που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα. Αρχίζοντας από τους μάρτυρες κατηγορίας, όσο αφορά τον Παραπονούμενο κ. Παντελή, Μ.Κ.1, η μαρτυρία του υποστηρίζεται και ενισχύεται σε μεγάλο βαθμό από την μαρτυρία της συζύγου του, Μ.Κ.2, αλλά και από την μαρτυρία των δυο εμπλεκόμενων δικηγόρων της Βαρβάρας Πιερίδου, Μ.Κ.4, και του Χριστόφορου Χριστοφόρου, Μ.Κ.5, οι οποίοι πραγματικά δεν είχαν κανένα λόγο να πουν ψέματα στο Δικαστήριο. Δεν μπορώ να αποδεχθώ την εισήγηση της συνηγόρου Υπεράσπισης ότι ήταν συγχυσμένη η μαρτυρία του. Ο ίδιος είχε παραδεχθεί ότι είχε τελέσει υπο κράτηση αλλά δεν θυμόταν πότε, γιατί δεν είχε λεφτά να πληρώσει την εγγύησή που του είχε τεθεί σε σχέση με τις συγκεκριμένες υποθέσεις που αφορούσαν τις ακάλυπτες επιταγές, πλην όμως είχε διευκρινίσει ότι αυτό είχε γίνει πριν να λιώσουν τα χρυσαφικά της γυναίκας του και να κρατούν τα λεφτά, τις €3.200-. Ήταν ειλικρινής και δεν αρνήθηκε ότι με το ποσό των €3.200- δεν θα σωζόταν και το γνώριζε ο ίδιος για αυτό και είχε απευθυνθεί στον Κατηγορούμενο για βοήθεια. Επίσης δεν αρνήθηκε ότι έτσι απελπισμένος όπως ήταν, γιατί δεν του απαντούσε ο Κατηγορούμενος στα τηλεφωνήματά του μετά που δεν είχε εμφανιστεί στην δίκη, είχε πιάσει το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου για να τον αναγκάσει να του επιστρέψει τις €3.200- τις οποίες είχε απόλυτη ανάγκη. Εγείρεται εύλογα το ερώτημα γιατί να πιάσει το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου ο Παραπονούμενος και να διακινδυνεύσει να αντιμετωπίσει το αδίκημα της κλοπής αν τα λεφτά ήταν του Κατηγορούμενου και όχι δικά του; Κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα προέβαινε σε τέτοια πράξη, κλοπή οχήματος και επιστροφή του άμεσα, αν δεν τον έπνιγε το δίκαιο ή η απελπισία. Η πράξη αυτή ενισχύει την αληθοφάνεια των ισχυρισμών του. Ήταν απλός άνθρωπος και ειλικρινής και άφησε την εντύπωση στο Δικαστήριο ότι είχε πειστεί από τον Κατηγορούμενο, λόγω του σχήματος του, ότι θα έβρισκε μια λύση στο πρόβλημά του είτε πουλώντας το ακίνητο στην εταιρεία «PPC METAL» ή στην εκκλησία σε ψηλότερη τιμή και κρατώντας, ο «πάτερ» το ποσό για τους φόρους θα διευκολυνόταν η διαδικασία. Θεωρώ ότι είπε την αλήθεια σε σχέση με τα γεγονότα. Η σύζυγός του Παραπονούμενου, κ. Ξένια Παντελή, Μ.Κ.2, επίσης ήταν ειλικρινής στην μαρτυρία της. Η θέση της ότι είχε λιώσει τα χρυσαφικά των παιδιών της και ότι είχε λάβει μόνο επιταγή από το χυτήριο είχε ενισχυθεί και από την μαρτυρία του Πέτρου Μιχαήλ, Μ.Κ.6 και το Τεκμήριο 10, το αντίγραφο της επιταγής. Επίσης η θέση της, ότι η εταιρεία PPC METAL δεν ήθελε το χωράφι έναντι του οφειλόμενου ποσού είχε ενισχυθεί από την μαρτυρία του Παύλου Πέτρου, Μ.Υ.
2. Η ίδια ένοιωθε προδομένη και πικραμένη από τον Κατηγορούμενο ο οποίος της είχε υποσχεθεί ότι αν δεν κατάφερνε να βρει λύση θα της επέστρεφε το ποσό των €3.200-, το οποίο χρειαζόταν απεγνωσμένα για τα τρία παιδιά της. Η ίδια είχε πιστέψει τα όσα της είχε αναφέρει γιατί ήταν «ιερωμένος» και η ίδια έδειξε εμπιστοσύνη. Έριξε και φταίξιμο στον εαυτό της που τον είχε πιστέψει και που είχε πιστέψει ότι θα της επέστρεφε τα λεφτά και για δυο βδομάδες προβληματιζόταν κατά πόσο να τον καταγγείλει. Παρά την εκτεταμένη αντεξέτασή της η μάρτυρας παρέμεινε σταθερή στις θέσεις της, οι οποίες είχαν ενισχυθεί από την μαρτυρία το κ. Πέτρου Μιχαήλ, Μ.Κ.6 , της Βαρβάρας Πιερίδου, Μ.Κ.3 και του Παύλου Πέτρου, Μ.Υ.
3. Η μαρτυρία της κας Πιερίδου, Μ.Κ.4 και του κ. Χριστόφορου Χριστοφόρου, Μ.Κ.5, που ήταν οι εμπλεκόμενοι δικηγόροι, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ως ανεξάρτητη μαρτυρία. Και οι δυο ήταν ειλικρινείς και αναφέρθηκαν στα όσα είχαν βιώσει καθώς και στο γεγονός ότι λόγω του ότι έβλεπαν μπροστά τους ένα ιερωμένο έδειχναν εμπιστοσύνη στα λεχθέντα του. Κανένας από τους δυο δεν είχε οποιοδήποτε συμφέρον να εξυπηρετήσει μάλλον το αντίθετο αφού η κα Πιερίδου δεν έχει ακόμη πληρωθεί για τις υπηρεσίες της ενώ ο κ. Χριστοφόρου είναι ο συνήγορος της εταιρείας «PPC METAL WAY LTD». Τα όσα ανέφεραν ενίσχυσαν την θέση του Παραπονούμενου σε σχέση με την ιδιοκτησία του ποσού των €3.200- και το λόγο που είχε παραδοθεί στον Κατηγορούμενο, ήτοι για φύλαξη και πληρωμή των φόρων του χωραφιού. Παρά την εκτεταμένη αντεξέτασή της η κα Πιερίδου ήταν σταθερή και δεν υπέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις αντίθετα ήταν σταθερή στις θέσεις της παρά το μάκρος της αντεξέτασής της. Δεν είχαν οι συγκεκριμένοι μάρτυρες κανένα λόγο ή κίνητρο για να πουν ψέματα. Τα πιο πάνω ισχύουν και για τον κ. Πέτρο Μιχαήλ, Μ.Κ.6, ιδιοκτήτη του χυτηρίου, ο οποίος επίσης δεν είχε οποιοδήποτε λόγο να πει ψέματα στο Δικαστήριο. Εν πάση περιπτώσει δεν γνώριζε τον Παραπονούμενο ή την σύζυγό του. Από την άλλη ο Κατηγορούμενος δεν έπεισε για την αλήθεια των ισχυρισμών του αφού μέχρι και την κατάθεση του προσπάθησε να αμφισβητήσει, χωρίς σημειωτέο να αναφερθεί ότι δεν ήταν θεληματική, γιατί μπορούσαν να συμπεριληφθούν και άλλα πράγματα μέσα, ήταν ο ισχυρισμός του αρχικά ενώ στην συνέχεια ισχυρίστηκε ότι δεν είχαν διευκρινιστεί κάποια πράγματα γιατί η κατάθεσή του ήταν συνοπτική και δεν γνώριζε ότι η υπόθεση θα έφτανε Δικαστήριο. Μα στην κατάθεσή του, Τεκμήριο 5, καταγράφεται η επίστηση ότι εξεταζόταν υπόθεση απόσπασης χρημάτων εναντίον του. Ερωτηματικά γεννά η στάση του και επαναλαμβανόμενη θέση του ότι είχε «εκνευριστεί» και είχε «θυμώσει» και είχε «θυμώσει πιο πολύ» με τον Παραπονούμενο γιατί είχε κάνει παραδοχή στο Δικαστήριο, γιατί ήταν πτωχεύσας και γιατί δεν μπορούσε να βρει τις €7.000- που απαιτούσε η άλλη πλευρά για να αποσύρει την μια από τις τρείς ποινικές υποθέσεις, ένα άνθρωπο που τον είχε προσεγγίσει απελπισμένος για βοήθεια και αυτό δεν το είχε αμφισβητήσει ο Κατηγορούμενος. Πραγματικά διερωτάται κάποιος αφού η εκκλησία δεν μπορούσε να βοηθήσει γιατί είχε εμπλακεί ο Κατηγορούμενος σε όλη αυτή την ιστορία. Τόση ήταν η σύγχυσή του που αρχικά ανέφερε ότι το ποσό των €3.200- δεν ήταν δικό του για να αναφέρει αμέσως μετά ότι ήταν δικό του. Μες την σύγχυσή του ερωτηθείς από την συνήγορό του ανέφερε ότι η σύζυγός του Παραπονούμενου δεν του είχε πει ότι ήταν δικά της τα λεφτά. Θυμήθηκε την κλοπή της τσάντας του όταν ήταν Λεμεσό, θυμήθηκε ότι είχε πάει να καταγγείλει αλλά οι αστυνομικοί δεν δέχονταν την καταγγελία. Ο Αστ.551 Ματθαίου, Μ.Υ.1, τον διέψευσε αφού υποστήριξε ότι ο Κατηγορούμενος είχε ισχυριστεί απώλεια του χαρτοφύλακά του και όχι κλοπή την ίδια περίοδο που εξελίσσονταν τα γεγονότα με τον Παραπονούμενο, δηλαδή ο Παραπονούμενος του ζητούσε την επιστροφή του ποσού των €3.200-. Επικαλέστηκε έντεχνα το γεγονός ότι έχει βαρηκοΐα για να πείσει το Δικαστήριο ότι ο ίδιος δεν είχε ακούσει τις συζητήσεις που γίνονταν μεταξύ των δικηγόρων στο Δικαστήριο αλλά προφανώς είχε ξεχάσει ότι στην κυρίως εξέτασή του ο ίδιος είχε αναφερθεί στην συζήτηση που είχε κάνει με την κα Βαρβάρα Πιερίδου έξω από το Δικαστήριο σε σχέση με το συγκεκριμένο ποσό όμως για να απαντήσει ότι «για τον γάμο του καραγκιόζη δεν είχε λεφτά να δώσει» είχε ακούσει την συζήτηση. Ήταν η θέση του ότι ο Παραπονούμενος δεν είχε τηρήσει την συμφωνία που είχαν κάνει για να βρει τις €7.000- και για αυτό είχε «θυμώσει πιο πολύ». Μα αφού ο ίδιος γνώριζε την οικονομική του κατάσταση και σύμφωνα με τον ισχυρισμό του ο ίδιος θα του δάνειζε τις €3.200- που θα έβρισκε ο Παραπονούμενος τις €7.000- είναι άξιο απορίας. Εξωπραγματικοί οι ισχυρισμοί του. Τόσα πολλά ψέματα είχε πει που και ο ίδιος είχε συγχυστεί τόσο πολύ και στην προσπάθειά του να διορθώσει ανέφερε ότι στην κατάθεσή του τα έλεγε όλα συνοπτικά γιατί δεν γνώριζε ότι η υπόθεση θα έφτανε Δικαστήριο παρά το γεγονός είχε κατηγορηθεί και παρά το γεγονός ότι είχε δώσει και συμπληρωματική κατάθεση. Μέχρι και άρνηση των αστυνομικών να εξετάσουν την καταγγελία του για την κλοπή του αυτοκινήτου του είχε επικαλεστεί. Ενώ ισχυριζόταν ότι δεν ήθελε να έχει οποιαδήποτε σχέση με τον Παραπονούμενο, όταν του είχε αναφέρει ότι δεν είχε εξασφαλίσει τις €7.000-, παράλληλα ισχυρίστηκε ότι την ίδια μέρα είχε εισηγηθεί να γίνει εκτίμηση για να το αγοράσει η εκκλησία όμως δεν είχε αγοραστεί το χωράφι από την εκκλησία γιατί ήταν πτωχεύσας. Για ιερωμένο προκαλεί έκπληξη η θέση του «παίρνω χίλιους όρκους ...» και «έβαλα την καλοσύνη μου κάτω» καθώς και το γεγονός ότι όλα τα άκουγε στις συζητήσεις που είχε με τους δικηγόρους και τους εμπλεκομένους πλην αυτών που δεν τον συνέφεραν. Όλα τα προμνησθέντα αλλά και η προσπάθειά του να παραποιήσει την αλήθεια, η οποία ήταν διάχυτη τόσο κατά την κυρίως εξέτασή του αλλά και κατά την αντεξέτασή του, οδηγούν το Δικαστήριο με σιγουριά στην απόρριψη της εκδοχής του γιατί κανένας ιερωμένος δεν συμπεριφέρεται με τόσο μένος εναντίον ενός προσώπου που βρίσκεται σε ανάγκη και δεν ορκίζεται με τον τρόπο και την ευκολία που ο Κατηγορούμενος το έπραξε, στην ιεροσύνη του. Η μαρτυρία του Αστ.551 Ματθαίου, Μ.Υ.1, δεν βοήθησε τον Κατηγορούμενο αντίθετα διαφάνηκε το ψεύδος του Κατηγορούμενου σε σχέση με την, κατά τον δικό του ισχυρισμό, κλοπή του χαρτοφύλακά του από το αυτοκίνητό του στην Λεμεσό ενώ στον συγκεκριμένο αστυφύλακα είχε μιλήσει για απώλεια του χαρτοφύλακα στο οποίο περιείχε €3.000- χωρίς ο ίδιος να προβεί σε καταγγελία. Ο Αστ.551 κανένα λόγο δεν είχε να πει ψέματα και τον πιστεύω. Ούτε και ο δεύτερος μάρτυρας Υπεράσπισης, Παύλος Παύλου, Μ.Υ.2, δεν είχε υποστηρίξει τις θέσεις του Κατηγορούμενου. Στον Παύλο Παύλου ο Κατηγορούμενος είχε αναφέρει ότι τα λεφτά ήταν από την Αρχιεπισκοπή για την βοήθεια ανθρώπων όπως ο Παραπονούμενος και είχε εμφανιστεί στο Δικαστήριο για να τα καταβάλει και βρεθεί λύση. Όμως ο ίδιος ο Κατηγορούμενος σε όλη την έκταση της παρουσίασης της υπόθεσής του είχε αναφέρει ότι η εκκλησία δεν μπορεί να βοηθήσει σε έτσι περιπτώσεις και ότι τα λεφτά ήταν προσωπικά του λεφτά. Όσο αφορά την ιατρική μαρτυρία, του Δρ. Μάριου Ταπή, Μ.Υ.3, σε σχέση με την κώφωση του Κατηγορούμενου εγείρεται εύλογα το ερώτημα αφού δεν μπορούσε να ακούσει πως μπορούσε να ακούσει κάποια πράγματα και άλλα όχι. Ειδικότερα πως άκουγε μόνο τα όσα τον συνέφεραν και τα υπόλοιπα όχι. Εν πάση περιπτώσει η εξέταση αφορούσε τον Φεβρουάριο του 2016 και δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ότι το 2012 ο Κατηγορούμενος δεν μπορούσε να ακούσει όταν μπροστά του γίνονταν συνομιλίες. Εν πάση περιπτώσει η μαρτυρία του ίδιου του Κατηγορούμενου κατέδειξε το αντίθετο, δηλαδή ότι μπορούσε να ακούσει πολύ καλά. Καταλήγω λοιπών ότι τα γεγονότα είχαν εξελιχθεί ως ακολούθως: Ο Παραπονούμενος ευρισκόμενος σε απελπιστική κατάσταση είχε απευθυνθεί στον Κατηγορούμενο, λόγω και του σχήματός του, για να τον βοηθήσει. Θεώρησε ότι δίνοντας του τις €3.200- που είχε στην κατοχή του, από την πώληση των χρυσαφικών της συζύγου του, θα ήταν σε καλύτερη θέση να διαπραγματευτεί με τον δικηγόρο της εταιρείας «PPC METAL WAY», η οποία είχε καταχωρίσει ιδιωτικές ποινικές υποθέσεις εναντίον του για ακάλυπτες επιταγές και κινδύνευε να πάει φυλακή, την αγορά - ανταλλαγή του χωραφιού στον Άγιο Επιφάνειο έναντι του χρέους του. Στην αντίθετη περίπτωση, που ο Κατηγορούμενος δεν θα πετύχανε τον συμβιβασμό αυτό, θα αγόραζε η εκκλησία το ακίνητο στον Άγιο Επιφάνειο και με αυτό τον τρόπο θα έλυνε το πρόβλημά του. Πίστεψε στις υποσχέσεις του Κατηγορούμενου και του παρέδωσε τα λεφτά, το ποσό των €3.200- που ο ίδιος είχε για τους φόρους του ακινήτου, πλην όμως ο Κατηγορούμενος δεν του τα επέστρεψε ποτέ ακόμα και μετά που οι προσπάθειες για συμβιβασμό των ιδιωτικών ποινικών υποθέσεων είχαν ναυαγήσει. Ο Κατηγορούμενος όχι μόνο είχε κατακρατήσει τα λεφτά αλλά πονηρά σκεπτόμενος είχε προβεί σε παράπονο, στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου, για την απώλεια του χαρτοφύλακά του ο οποίος περιείχε €3.000-, χωρίς ποτέ να υποβάλλει καταγγελία σε Αστυνομικό Σταθμό στην Λεμεσό όπου είχε λάβει χώρα η συγκεκριμένη απώλεια. Τέτοια ήταν η απελπισία και η ανάγκη του Παραπονούμενου για τα λεφτά του που είχε πιάσει το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου για μια μέρα για να τον αναγκάσει να του επιστρέψει τα λεφτά του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα της κλοπής από αντιπρόσωπο. Το άρθρο 270 συνιστά ξεχωριστό αδίκημα στο οποίο εμπεριέχεται η έννοια της κλοπής. Αναφορά μπορεί να γίνει στην Παναγή ν. Αστυνομίας,

(2012)2 ΑΑΔ 515 και Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 486. Το άρθρο 270(β) του Ποινικού Κώδικα με πλαγιότιτλο «Κλοπή από Αντιπρόσωπο» προνοεί τα ακόλουθα: «Αν αυτό που κλάπηκε είναι ένα από τα ακόλουθα πράγματα, δηλαδή ................................................ (β) περιουσία εμπιστευμένη στον υπαίτιο, είτε σε μόνο του, είτε μαζί με άλλο, για ασφαλή φύλαξη από αυτό, ή χρήση, πληρωμή, ή παράδοση αυτής ή μέρους της ή οποιουδήποτε προϊόντος που απορρέει από τη διάθεση, για οποιοδήποτε σκοπό ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο ............................................... ο υπαίτιος υπόκειται σε φυλάκιση δεκατεσσάρων χρόνων». Ξεκινώντας από το αδίκημα της «κλοπής», το άρθρο 255 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως έχει τροποποιηθεί, αναφέρει τα εξής: «

(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει οτιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.

(2)(α) Ο όρος "αποκτά κατοχή" περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή- (

1. i)με τέχνασμα- (
2. ii)με εκφοβισμό- (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο- (
3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα- ................................................ (γ) ο όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής.» Συνεπώς, από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι ότι πρώτον, ο κατηγορούμενος απέκτησε κατοχή περιουσίας, δεύτερον, ότι αυτό έγινε χωρίς την συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, τρίτον, ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε με δόλιο τρόπο, τέταρτον, ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, πέμπτο, ότι η περιουσία είναι τέτοια που μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και εχτόν ότι ο κατηγορούμενος είχε κατά το χρόνο της απόκτησης κατοχή την πρόθεση να αποστερήσει την περιουσία από τον ιδιοκτήτη μόνιμα. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κλοπής από αντιπρόσωπο είναι: Η ιδιοκτησία κινητής ή ακίνητης περιουσίας από τον παραπονούμενο η οποία έχει εμπιστευτεί στον κατηγορούμενο για ασφαλή φύλαξη, χρήση, πληρωμή ή παράδοση αυτής ή μέρους της για οποιοδήποτε σκοπό σε οποιοδήποτε πρόσωπο και δεν εξυπηρετεί το σκοπό για τον οποίο εμπιστεύτηκε η περιουσία στον Kατηγορούμενο. Σύμφωνα με τα γεγονότα όπως έχουν γίνει αποδεκτά από το Δικαστήριο το ποσό των €3.200- είχε παραδοθεί από τον Παραπονούμενο, ο οποίος είχε λιώσει τα χρυσαφικά της γυναίκας του στο χυτήριο λίγες μέρες πριν, στον Κατηγορούμενο για να διαπραγματευτεί την πώληση του ακινήτου στον Άγιο Επιφάνειο με την εταιρεία «PPC METAL WAY LTD» και να πληρώσει τους φόρους που αναλογούσαν στο συγκεκριμένο ακίνητο ή να διαμεσολαβήσει για την πώλησή του στην εκκλησία και να αποπληρώσει τους φόρους με το συγκεκριμένο ποσό που του είχε καταβληθεί. Οι ενέργειες του Κατηγορούμενου, οι οποίες ακολούθησαν την παράδοση του συγκεκριμένου ποσού, κατέδειξαν ότι ενεργούσε με πρόθεση να αποστερήσει από τον Παραπονούμενο το συγκεκριμένο ποσό αφού δεν του το επέστρεφε μετά που ναυάγησαν όλες οι προσπάθειες πώλησης του συγκεκριμένου ακινήτου. Αντίθετα είχε καταγγείλει και την απώλεια του χαρτοφύλακά του από το αυτοκίνητό του, ο οποίος περιείχε, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, €3.000-. Σύμφωνα με το συνδυασμένο λεκτικό των πιο πάνω άρθρων 255

(1)και 270(β) ως και τη νομολογία, όπως διαφαίνεται από τις αποφάσεις του Εφετείου Platritis v. Police

(1967)2 CLR 174, Zisimides v. R,

(1978)2 CLR 382, Azinas v. Police

(1981)2 CLR 7 και Γενικός Εισαγγελέας v. Κελβέρη

(1996)2 Α.Α.Δ 103, θα πρέπει να υπάρχει και η ένοχη σκέψη. Στην υπόθεση Zisimides (ανωτέρω) αναφέρθηκε η υπόθεση Platritis (ανωτέρω), όπου στη σελίδα 188 έγινε αναφορά και επεξήγηση της έννοιας του όρου δόλια ήτοι «fraudulently». Από την ανάλυση προκύπτει ότι η λέξη «fraudulently» δείχνει πράξη σκόπιμη και με πρόθεση. Η λέξη «fraudulently» είχε ήδη αντικατασταθεί στο Theft Act 1968 της Αγγλίας με τη λέξη «dishonestly» και είχε επεξηγηθεί από τα Αγγλικά Δικαστήρια ότι με τη νέα έννοια εισάγεται πλέον η αναγκαιότητα ύπαρξης και ηθικού στιγματισμού της πράξης ως μέρος της έννοιας της κλοπής. Αυτή η πρόθεση φανερώνεται μέσα από τα περιστατικά και γεγονότα της υπόθεσης που εκδικάζεται. Όπως το θέμα τέθηκε στην Azinas (ανωτέρω): «the word "fraudulently" means intentional and deliberate and not under the mistake that the property belonged to some other persons». Όπως αναφέρεται στον Archbold: Criminal Pleading, Evidence and Practice, 36η έκδ., σελ. 364, παρ. 1010, η πρόθεση στη συνήθη πορεία των πραγμάτων δεν είναι δεκτική άμεσης απόδειξης και κατά κανόνα ανευρίσκεται ως εξυπακουόμενο γεγονός μέσα από τα παρουσιαζόμενα γεγονότα. Άτομο θεωρείται ότι έχει την πρόθεση να επιφέρει τα φυσιολογικά αποτελέσματα των πράξεων του. Στη μεταγενέστερη έκδοση του Archbold 2007, γίνεται πλήρης ανάλυση στις σελ. 1754-1756, παρ. 17-34 με 17-39. Με βάση τα γεγονότα όπως έχουν γίνει αποδεκτά ο Παραπονούμενος είχε παραδώσει το ποσό των €3.200- στον Κατηγορούμενο για να το φυλάξει και να διαπραγματευτεί εκ μέρους του ένα συμβιβασμό με την εταιρεία «PPC METAL WAY» σε σχέση με την πώληση του ακινήτου και ακολούθως να καταβάλλει τους φόρους του ακινήτου χρησιμοποιώντας το συγκεκριμένο ποσό. Ο συμβιβασμός δεν είχε επιτευχθεί όμως ο Κατηγορούμενος όχι μόνο είχε αρνηθεί να επιστρέψει το συγκεκριμένο ποσό αλλά αντίθετα το είχε κατακρατήσει. Η ένοχη σκέψη του Κατηγορούμενου διαφαίνεται από την όλη του συμπεριφορά αλλά και από την πράξη του να προωθήσει απώλεια του χαρτοφύλακά του με περιεχόμενο €3.000-, ακριβώς μόλις είχαν ναυαγήσει οι προσπάθειες συμβιβασμού, χωρίς παράλληλα να κάνει καταγγελία έτσι ώστε να μπορεί αργότερα να ισχυριστεί ότι τα λεφτά ήταν δικά του. Κατά συνέπεια με βάση τα πιο πάνω συμπεράσματα η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει σωρευτικά και πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατηγορίας του κατηγορητηρίου. Καταλήγω ότι με την προσκομισθείσα και κριθείσα ως αξιόπιστη μαρτυρία έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στο αδίκημα το οποίο αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........................................ Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο