ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ν. ΜΑΡΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ κ.α., Υπόθεση υπ' αρ.: 1756/2016, 18/7/2016

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 ---------- Ημερομηνία: 18/07/2016 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Α. Αντωνίου Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Μ. Γ. Πική (κατά την ανακοίνωση της απόφασης ο κ. Α. Κληρίδης) Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Χ. Ν. Δημητρίου Για τον Κατηγορούμενο 3: κ. Χ. Πίττας Για την Κατηγορούμενη 4: κ. Α. Κληρίδης Για την Κατηγορούμενη 5: κ. Μ. Α. Καραΐσκος Για τον Κατηγορούμενο 6: κ. Β. Κ. Μπίσσας Κατηγορούμενοι Παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ 1. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατάξει την κράτηση κατηγορούμενου μέχρι την ημερομηνία της δίκης του ενώπιον του Κακουργιοδικείου ή εκκρεμούσης αυτής, πηγάζει από τα Άρθρα 48, 92 και 157

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 [[i]] [[ii]]. Αυτή, ασκείται δικαστικά, βάσει αρχών που έχουν καθιερωθεί νομολογιακά. Αφετηρία, αποτελεί η αρχή [[iii]], ότι, κάθε πρόσωπο το οποίο κατηγορείται για την διάπραξη ποινικού αδικήματος, δικαιούται να απολυθεί υπό όρους εγγύησης, εκτός εάν συντρέχουν ουσιαστικοί λόγοι περί του αντιθέτου [[iv]]. Συνεπώς, το ζήτημα των όρων εγγύησης, εξετάζεται, εφόσον αποφασιστεί ότι ο κατηγορούμενος θα αφεθεί ελεύθερος μέχρι την ημέρα της δίκης του [[v]]. Οι αντικειμενικοί παράγοντες 2. Τρία είναι τα βασικά στοιχεία που, αντικειμενικά, λαμβάνονται υπόψη προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερος μέχρι το πέρας της δίκης του, ή, αν, εκκρεμούσης αυτής, θα τεθεί υπό αστυνομική κράτηση [[vi]]: i. Η πιθανότητα και ο κίνδυνος μη προσέλευσής του στη δίκη [[vii]]. ii. Η πιθανότητα και ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων [[viii]] και, iii. Η πιθανότητα και ο κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων [[ix]]. 3. Σύμφωνα με την νομολογία, οι προαναφερόμενοι παράγοντες δεν είναι σωρευτικοί, αλλά ανεξάρτητοι ο ένας από τον άλλο. Ένας οι περισσότεροι από αυτούς, μπορεί να αποτελέσουν τον αποφασιστικό παράγοντα κατά την εξέταση του ζητήματος [[x]], συνεκτιμούμενοι πάντοτε, με τους όποιους υποκειμενικούς παράγοντες, πιθανόν, σε κάποια περίπτωση κατηγορουμένου, να υφίστανται [[xi]]. 4. Η Κατηγορούσα Αρχή, έχει βασίσει το αίτημα της, όπως όλοι οι Κατηγορούμενοι παραμείνουν υπό αστυνομική κράτηση, επί της πιθανότητας και κινδύνου μη προσέλευσης τους στην δίκη τους. Οι Κατηγορούμενοι 1 (Χριστοδούλου), 2 (Πένταυκας), 3 (Dejan) και 6 (Ανδρέου), δια των δικηγόρων τους, δεν έφεραν ένσταση στο αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής. Ένσταση στο αίτημα υπέβαλαν, δια των δικηγόρων τους, οι Κατηγορούμενες 4 (Γρηγορίου) και 5 (Νεοφύτου). Τόσο ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, όσο και οι συνήγοροι υπεράσπισης των Κατηγορουμένων 4 (Γρηγορίου) και 5 (Νεοφύτου), ανέπτυξαν με λεπτομέρεια τις εκατέρωθεν θέσεις και εισηγήσεις τους. Με σεβασμό σε αυτές, για χάρη οικονομίας του λόγου και μόνο, θα αποφευχθεί εδώ η καταγραφή των προσεγγίσεών τους. Στα εξεταζόμενα στη συνέχεια θέματα και στην έκταση που αυτό είναι αναγκαίο υπό τις περιστάσεις, θα παρατίθενται οι ανάλογες προσεγγίσεις τους. Η πιθανότητα και ο κίνδυνος μη προσέλευσης κατά τη δίκη 5. Η πιθανότητα και ο κίνδυνος μη προσέλευσης κατά την δίκη, συναρτάται προς τη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την ποινή που δυνατό να επιβληθεί (βλ. Αντρέας Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/2015). (

1. i)Η σοβαρότητα του αδικήματος 6. Στην προκείμενη περίπτωση, τα αδικήματα είναι ιδιαιτέρως σοβαρά ώστε σε περίπτωση καταδίκης, θα επιφέρουν αναπόφευκτα, πολυετείς ποινές φυλάκισης. 7. Συγκεκριμένα: Οι Κατηγορούμενοι 1 (Χριστοδούλου), 2 (Πένταυκας), 3 (Dejan), 4 (Γρηγορίου) και 6 (Ανδρέου), αντιμετωπίζουν τις κατηγορίες για την διάπραξη των αδικημάτων, της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, της συνομωσίας για φόνο, του φόνου εκ προμελέτης (τέσσερεις ξεχωριστές κατηγορίες), της απόπειρας φόνου (δύο ξεχωριστές κατηγορίες), των πράξεων που σκοπεύουν την πρόκληση ακρωτηριασμού, των πράξεων που σκοπεύουν την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης, της κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β, της κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας Α, της κατοχής πυρομαχικών κατηγορίας Β και της κατοχής πυρομαχικών κατηγορίας Α, για τις οποίες, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκεινται (και σε ότι αφορά κάθε κατηγορία αδικήματος ξεχωριστά), ανάλογα της περίπτωσης, σε ποινές φυλάκισης, δια βίου, δεκαπέντε, δεκατεσσάρων, και επτά χρονών. Οι δε Κατηγορούμενοι 1 (Χριστοδούλου) και 6 (Ανδρέου), σημειώνεται, αντιμετωπίζουν επιπρόσθετα, άλλη μία κατηγορία για το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, άλλες τρείς κατηγορίες για το αδίκημα της συνομωσίας για φόνο, άλλη μία κατηγορία για το αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β, της κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας Α, της κατοχής πυρομαχικών κατηγορίας Β και της κατοχής πυρομαχικών κατηγορίας Α και άλλη μία κατηγορία για το αδίκημα της κλοπής, για τις οποίες, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκεινται (και σε ότι αφορά κάθε κατηγορία αδικήματος ξεχωριστά), ανάλογα της περίπτωσης, σε ποινές φυλάκισης, δια βίου, δεκαπέντε, επτά και τριών χρονών. Επίσης, οι Κατηγορούμενοι 1 (Χριστοδούλου), 2 (Πένταυκας), 4 (Γρηγορίου) και 6 (Ανδρέου), αντιμετωπίζουν επιπρόσθετα, άλλη μία κατηγορία για το αδίκημα του εμπρησμού, για την οποία, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκεινται σε ποινή φυλάκισης δεκατεσσάρων χρόνων. Τέλος, η Κατηγορούμενη 5 (Νεοφύτου), αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες για το αδίκημα της συνέργειας μετά τη διάπραξη ποινικού αδικήματος, για τις οποίες, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται (και σε ότι αφορά κάθε κατηγορία αδικήματος ξεχωριστά), σε ποινή φυλάκισης τριών χρόνων. (
2. ii)Η πιθανότητα καταδίκης και η αναμενόμενη ποινή 8. Δεδομένης της σοβαρότητας των προαναφερόμενων αδικημάτων, στρέφομαι στο κριτήριο της πιθανότητας καταδίκης των Κατηγορουμένων σε αυτά. Στο στάδιο αυτό, σημειώνεται, το Δικαστήριο περιορίζεται αυστηρά στην εξέταση της δύναμης του αποδεικτικού υλικού που τίθεται ενώπιον του, με σκοπό να διαπιστώσει κατά πόσον πιθανολογείται καταδίκη (βλ. Στέλιος Καλλή ν Δημοκρατίας Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/2015), χωρίς να προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας ή και έλεγχο της αξιοπιστίας της, ζήτημα που κρίνεται σε μεταγενέστερο στάδιο (βλ. Κουννάς κ. α. ν Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 423 και Ευριπίδου κ. α. ν Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 337). Όπως έχει αναφερθεί στην Κωνσταντινίδης v Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109, και υιοθετήθηκε στις Μαλά v Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 135 και Γιαννάκης Γ. Σπανού ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 10/2013, 22/01/2013 αυτό συνιστά μια απόλυτη θεμιτή διαδικασία, δεν έχει σχέση με την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης και δεν την επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο. Το μαρτυρικό υλικό για σκοπούς της διαδικασίας εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις σε ερωτήματα (βλ. Αντρέας Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/2015). Αρχή της νομολογίας μας, που, ως έχει αναφερθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Chrishantha ν Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 93, είναι σε απόλυτη αρμονία με αυτές του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. 9. Ως εκ τούτου, προχωρώ στην καταγραφή της προσαχθείσας μαρτυρίας, προς τον σκοπό διαπίστωσης εάν αυτή επαρκεί για να πιθανολογήσει καταδίκη ως επίσης και το είδος και ύψος της ποινής σε μία τέτοια περίπτωση. Πυρήνας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, είναι οι γραπτές καταθέσεις του Κατηγορούμενου 6 (Ανδρέου), οι οποίες, σύμφωνα και με την τοποθέτηση του εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής, δίδουν τον ρόλο έκαστου Κατηγορουμένου στην διάπραξη των αδικημάτων που τους καταλογίζονται. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι καταθέσεις συγκατηγορουμένων, που δεν μπορούν βεβαίως να ληφθούν υπόψη εναντίον συγκατηγορουμένου στο πλαίσιο της καθ' αυτό δίκης, όπως και κάθε άλλη μαρτυρία η δεκτότατα ή η βαρύτητα της οποίας μπορεί να αμφισβητηθεί κατά τη δίκη, μπορούν να λειτουργήσουν υπέρ της κράτησης, σταθμίζοντας όλα τα δεδομένα για την πιθανολόγηση καταδίκης, όταν το ερώτημα εγείρεται στο στάδιο της κράτησης (βλ. Γιώργος Αχιλειαδης ν Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 1 και Αντρέας Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/2015). Υπό αυτή την σκοπιά αντικρίζω στην συνέχεια τις γραπτές καταθέσεις του Κατηγορούμενου 6 (Ανδρέου) για να καταλήξω στην απόφαση μου στο υπό κρίση αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής.

1. Από τις γραπτές καταθέσεις του Κατηγορουμένου 6 (Ανδρέου) - Κυανούν 241 και 381 -, προκύπτουν τα εξής: i. Περί τα τέλη Απριλίου του τρέχοντος έτους, ο Κατηγορούμενος 1 (Χριστοδούλου) προσέγγισε τον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρέου), ψάχνοντας διαμέρισμα για να μείνει κάποιος φίλος του. Ο Κατηγορούμενος 1 (Ανδρέου), κατόπιν συνεννόησης με την Κατηγορούμενη 5 (Νεοφύτου), διευθέτησε για την διαμονή του φίλου του Κατηγορουμένου 1 (Χριστοδούλου), στο διαμέρισμα υπ' αρ. 101, που κατέχεται από την Κατηγορούμενη 5 (Νεοφύτου), στην πολυκατοικία όπου και η τελευταία διαμένει σε διαμέρισμα στον 2ο όροφο. ii. Αρχές Μαΐου, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου), συνάντησε, οδήγησε και άφησε τον Κατηγορούμενο 1 (Χριστοδούλου) στο προαναφερόμενο διαμέρισμα της Κατηγορουμένης 5 (Νεοφύτου), ο οποίος συνοδευόταν από δύο άλλα πρόσωπα, άνδρες. Τα ονόματα των δύο ανδρών του ήταν άγνωστα. Ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου), κατόπιν συνεννόησης με τον Κατηγορούμενο 1 (Χριστοδούλου), και η Κατηγορούμενη 5 (Νεοφύτου) σε μεταγενέστερο στάδιο, κατόπιν συνεννόησης με τον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρέου), για την περίοδο που επακολούθησε, φρόντιζαν για την διατροφή των δύο ανδρών που διέμεναν στο διαμέρισμα της Κατηγορούμενης 5 (Νεοφύτου). iii. Κατά την ίδια περίοδο, ο Κατηγορούμενος 1 (Χριστοδούλου), παρέδωσε στον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρέου), ένα νάιλον σακούλι, στο οποίο, ο τελευταίος, αφού αποχώρησε ο Κατηγορούμενος 1 (Χριστοδούλου) από το σημείο της συνάντησης τους, αντιλήφθηκε ότι περιείχε ένα πυροβόλο όπλο («πιστόλι»), το οποίο ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου) το φύλαξε στο σπίτι του. Μετά πάροδο κάποιων ημερών, ο Κατηγορούμενος 1 (Χριστοδούλου), παρέδωσε στον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρέου) και δεύτερο πυροβόλο όπλο, επίσης σε νάιλον σακούλι, αυτή την φορά μεγαλύτερο, το οποίο, ο τελευταίος, μαζί και με το άλλο που είχε φυλαγμένο στο σπίτι του, κατόπιν συνεννόησης του με τον Κατηγορούμενο 1 (Χριστοδούλου), τα μετέφερε και παρέδωσε στους δύο άνδρες που διέμεναν στο διαμέρισμα του της Κατηγορούμενης 5 (Νεοφύτου). Αργότερα, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου), και πάλιν κατόπιν συνεννόησης με τον Κατηγορούμενο 1 (Χριστοδούλου), εξασφάλισε από την Κατηγορούμενη 5 (Νεοφύτου) και μετέφερε στους εν λόγω δύο άνδρες και καθαρίστηκα πυροβόλου όπλου. iv. Εν συνεχεία, και ως αυτολεξεί καταγράφεται στην κατάθεση του Κατηγορουμένου 6 (Ανδρέου) - Κυανούν 241 -, «. ο Μπένης είπε μου ότι εννα την κάμουν του Αλεξουδκιού τζαι της παρέας του, δηλαδή του Τσιάκκα του Σίφη. Ήταν να τους έβρουν τσιαμέ στο Family Nest ή στο Costa Coffee τζιαμε στα σφηνάκια.». [Σημείωση: Σύμφωνα με την μαρτυρία του Κατηγορούμενου 6 (Ανδρέου), ο αποκαλούμενος ως «Μπένης», είναι ο Κατηγορούμενος 1 (Χριστοδούλου). Μαρτυρία που σε κάθε περίπτωση επιβεβαιώνεται και από την κατάθεση του αδελφού του Κατηγορουμένου 1 (Χριστοδούλου). Περαιτέρω, σύμφωνα με τις καταθέσεις των Αλέξη Μαυρομιχάλη, Χρίστο Δημητρίου και Ιωσήφ Ιωσήφ (βλ. Κυανούν 29, 27 και 28) γνωστοί με τα ονόματα «Αλεξούι», «Τσιάκκας» και «Σίφης» είναι οι ίδιοι (ήτοι, οι Μαυρομιχάλης, Δημητρίου και Ιωσήφ, αντίστοιχα)]. v. Κάποιες φορές, μάλιστα, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου) οδηγούσε τους δύο άνδρες και τον Κατηγορούμενο 1 (Χριστοδούλου) από τα προαναφερόμενα σημεία όπου προτίθετο να γίνει η εγκληματική πράξη, με το αυτοκίνητο του αδελφού του. [Σημείωση: Το γεγονός ότι οι Μαυρομιχάλης, Δημητρίου και Ιωσήφ, είχαν σχέσεις μεταξύ τους και επαφή με τους χώρους του εστιατορίου Family Nest και της συγκεκριμένης καφετερίας Costa Coffee στη Λευκωσία, επιβεβαιώνεται από τις μαρτυρίες των ιδίων - Κυανούν 29, 27 και 28 -]. vi. Σε δύο περιπτώσεις, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου), οδήγησε τους δύο άνδρες για αναγνώριση και ενός εστιατορίου στην Αγία Νάπα, οδηγίες για τον εντοπισμό του οποίου ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου) είχε λάβει από τον Κατηγορούμενο 1 (Χριστοδούλου). [Σημείωση: Το γεγονός ότι το εστιατόριο αυτό στην Αγία Νάπα είναι το ίδιο με το εστιατόριο «Stone Garden» όπου επισυνέβη το περιστατικό της 23ης/06/2016, αντικείμενο αυτής της υπόθεσης, επιβεβαιώνεται από τα όσα εν προκειμένω καταγράφονται κατά τις υποδείξεις σκηνών από τον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρέου)]. vii. Τελικά, ως αναφέρεται στην προαναφερόμενη κατάθεση του Κατηγορουμένου 6 (Ανδρέου), «. δεν έγινε η κουβέντα γιατί άκουσα ότι το Αλεξούι επίε Ελλάδα.». Γεγονός, που επιβεβαιώνεται, σε κάποιο βαθμό, από την κατάθεση του ιδίου του Μαυρομιχάλη (βλ. Κυανούν 29), ο οποίος αναφέρεται σε αυτήν, για ταξίδι του στην Ελλάδα, μαζί με τον Ιωσήφ, μέσα του μηνός Μαΐου του τρέχοντος έτους. Επιπρόσθετα, το γεγονός των «κακών σχέσεων» των Μαυρομιχάλη, Δημητρίου και Ιωσήφ με τον Κατηγορούμενο 1 (Χριστοδούλου) και ότι ο τελευταίος ήθελε «να τους κάνει κακό» και ειδικότερα ότι ήθελε να σκοτώσει τον Μαυρομιχάλη, αναφέρεται και πάλι στις καταθέσεις των Μαυρομιχάλη, Δημητρίου και Ιωσήφ - Κυανούν 29, 27 και 28 - ειδικότερα σε αυτές των δύο πρώτων. Στην κατάθεση του Μαυρομιχάλη - Κυανούν 29, αναφέρεται χαρακτηριστικά, ότι, «. ο Μπένης όταν ήρθα στην Κύπρο διατηρούσε μια έχθρα εναντίον μου. Επίσης διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον Αντρέα Ροδοθέου και τον Γιώργο Φένεκ με τους οποίους έχω προσωπικές διαφορές που δεν θέλω να σας αναφέρω ποιες είναι. Πιστεύω ότι αυτή η έχθρα που έχει εναντίον μου αλλά και ιδιαίτερα η φιλία που έχει με τους Αντρέα Ροδοθέου και Γιώργο Φένεκ είναι οι λόγοι που τον έκαναν να κάνει το 2015 την απόπειρα να με σκοτώσει και για να προσπαθήσει και τώρα να το ξανακάνει.». Μνεία γίνεται εδώ, - για να καταδειχθεί η διασύνδεσης των προαναφερομένων της κατάθεσης Μαυρομιχάλη με την προαναφερόμενη μαρτυρία του Κατηγορουμένου 6 (Ανδρέου) -, και στο ημερολόγιο ενέργειας της αστυνομίας - Κυανούν 20 - στο οποίο καταγράφεται η αναφορά του Κατηγορουμένου 6 (Ανδρέου) στην αστυνομία, ότι, μετά το περιστατικό του φονικού στην Αγία Νάπα και πριν την σύλληψη του από την αστυνομία, ο Κατηγορούμενος 1 (Χριστοδούλου), είχε επικοινωνήσει τηλεφωνικώς μαζί του και του ανέφερε ότι έπρεπε να εντοπίσουν τον Burelli «και να τον πάρουν στον "Ανδρο" να τον "παίξει"», υποθέτοντας ο τελευταίος, ότι, η αναφορά του Κατηγορουμένου 1 (Χριστοδούλου) σε «Άνδρο» εννοούσε τον προαναφερόμενο Αντρέα Ροδοθέου. Από την ίδια καταγραφή, σημειώνω εδώ και την αναφορά του Κατηγορούμενου 1 (Χριστοδούλου) και στο πρόσωπο κάποιου «Φένεκ» ο οποίος εθεάθη με τον Κατηγορούμενο 1 (Χριστοδούλου) στο αυτοκίνητο του πρώτου, ένα Range Rover άσπρο, κατά την περίοδο που αυτή η υπόθεση αφορά, έξω από το διαμέρισμα όπου διέμεναν οι δύο ξένοι άνδρες. [Σημείωση: Για το γεγονός της ιδιοκτησίας και κατοχής από τον εν λόγω Γιώργο Φένεκ ενός οχήματος Range Rover άσπρου, δέστε την ανακριτική κατάθεση της συζύγου του εν λόγω προσώπου, Ροδούλας Γεωργίου - Κυανούν 434]. viii. Μετά και τα προαναφερόμενα γεγονότα, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου) και πάλιν κατόπιν συνεννόησης με τον Κατηγορούμενο 1 (Χριστοδούλου), περί τον Ιούνιο, διευθέτησε για την ενοικίαση σπιτιού στην περιοχή Πρωτάρα στο Παραλίμνι, όπου και μετέφερε τους δύο άνδρες, που έφεραν μαζί τους και τον προαναφερόμενο οπλισμό. Εκεί μετέβη στην συνέχεια και ο Κατηγορούμενος 1 (Χριστοδούλου), ο οποίος ενημέρωσε τους υπόλοιπους ότι θα παρέμεναν εκεί σε αναμονή. Κατά την περίοδο της εκεί παραμονής τους, οι Κατηγορούμενοι 6 (Ανδρέου) και 1 (Χριστοδούλου), συνάντησαν ένα βραδύ, - κατά τα αναφερόμενα στην κατάθεση του Κατηγορούμενου 6 (Χριστοδούλου) (Κυανούν 241) -, «αυτόν», που, σύμφωνα με τα όσα είχε αναφέρει ο Κατηγορούμενος 1 (Χριστοδούλου) στον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρεόυ) αργότερα, «έσιει το Toga Toga», ο οποίος οδηγούσε ένα Suzuki Swift και οποίος τους έδειξε ένα δρομολόγιο διαφυγής από το εστιατόριο Stone Garden προς τον αυτοκινητόδρομο από διαδρομή «που δεν ήσιε κάμερες». Ως προς το ζήτημα αυτό, που, χρονολογικά, ως καταγράφεται στην κατάθεση του Κατηγορουμένου 6 (Ανδρέου), φαίνεται να επακολουθεί του προαναφερόμενου γεγονότος της υπόδειξης του δρομολογίου διαφυγής από τον Κατηγορούμενο 2 (Πένταυκα), καταγράφονται τα εξής στην κατάθεση του Κατηγορουμένου 6 (Ανδρέου), «Εμένα μετά ο Μπένης είπε μου ότι θέλουν να φαν τον Καλοψυδκιότη τζαι ότι έσιη ένα φρουρο του που εννα μας ειδοποιήσει τζαι τζίνος εννα μεστο αποχωρητήριο». (η έμφαση στην λέξη «θέλουν» είναι δική μου) [Σημείωση: [Α]. Το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος 2 (Πένταυκας) είναι ιδιοκτήτης της επιχείρησης με την επωνυμία Toga Toga το παραδέχεται ο ίδιος στην κατάθεση του - Κυανούν 79 - (βλ. επίσης τα έγγραφα - Κυανούν 339 - στα οποία περιλαμβάνεται και άδεια λειτουργίας από τον Κ. Ο. Τ. του κέντρου Toga Toga εκδοθείσα στο όνομα του Κατηγορουμένου 2 (Πένταυκα). [Β]. Το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος 2 (Πένταυκας) είναι ιδιοκτήτης αυτοκινήτου Suzuki Swift και ότι το χρησιμοποιεί για τις διακινήσεις του, επιβεβαιώνεται από αρκετή μαρτυρία. Καταγράφω ενδεικτικά την μαρτυρία των Αρχιλοχοχία 4739, Χαραλάμπους - Κυανούν 315- και Αστ. 1845 Σκαπούλαρου - Κυανούν 340 -, που αφορούν το γεγονός εξώδικων καταγγελιών του Κατηγορουμένου 2 (Πένταυκα) λόγω υπέρβασης ορίου ταχύτητας που καταγράφηκαν από σύστημα φωτοεπισήμανσης, ως του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη του οχήματος Suzuki Swift ΚVE977 και την μαρτυρία της Ivanova - Κυανούν 297 - η οποία εργαζόταν για τον Κατηγορούμενο 2 (Πέντακα) στο κέντρο του Toga Toga για κάποια περίοδο μέχρι και Μάιο του 2016 και η οποία μαρτυρεί για ένα μικρό γαλάζιο αυτοκίνητο με μαύρα τζάμια στο χώρο στάθμευσης του Toga Toga, [Γ]. Το ότι η αναφορά του Κατηγορουμένου 6 (Ανδρέου) στην μαρτυρία του, αφορά το εστιατόριο Stone Garden, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου) το επιβεβαίωσε κατά τις υποδείξεις σκηνών προς την αστυνομία, όπως υπέδειξε και την διαδρομή διαφυγής]. ix. Όταν η περίοδος μίσθωσης του σπιτιού στον Πρωταρά, έληξε, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου), κατόπιν συνεννόησης με τον Κατηγορούμενο 1 (Χριστοδούλου), μετέφερε τους δύο άνδρες σε διαμέρισμα στην Αγία Νάπα, τα κλειδιά για πρόσβαση στο οποίο, του τα είχε παραδώσει ο Κατηγορούμενος 1 (Χριστοδούλου). [Σημείωση: [Α]. Υπάρχει μαρτυρία κατά την οποία, πρόσωπο που καταγγέλθηκε από την αστυνομία στο παρελθόν να οδηγεί το εν λόγω αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου 2 (Πένταυκα) Suzuki Swift ΚVE977, κάποιος Βασίλης Σανγά (ή Σανγκά), ενοικιάζει διαμέρισμα στην πολυκατοικία Mezarina Complex, όπου ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου) υπέδειξε ότι διέμειναν στην Αγία Νάπα οι δύο άνδρες, [Β] Υπάρχει η μαρτυρία του τεχνικού της εταιρείας που διαχειρίζεται το σπίτι και που το ενοικίασε στον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρέου) ότι συνάντησε και μίλησε στον ένα εκ των δύο ανδρών, ήτοι τον Burelli. Τον οποίο μάλιστα αναγνώρισε και σε αναγνωριστική φωτογραφική παράταξη]. x. Ακολούθησε και πάλι η μετακίνηση των δύο ανδρών σε σπίτι στην περιοχή του Πρωταρά από τον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρέου), κατόπιν διευθέτησης εξασφάλισης πρόσβασης σε αυτό από τον ιδιοκτήτη του από τον οποίο ενοικιάστηκε από τον Κατηγορούμενο 1 (Χριστοδούλου), συνοδεία της Κατηγορουμένης 4 (Γρηγορίου) (με το αυτοκίνητο της τελευταίας), η ενοικίασης του οποίου είχε προ-κρατηθεί από τον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρέου). [Σημείωση: Υπάρχει η μαρτυρία του διευθυντή της διαχειρίστριας εταιρείας του σπιτιού, που σε κάποιο βαθμό το επιβεβαιώνει. Ότι, δηλαδή, την άφιξη / check inn στο σπίτι, την έκαναν δύο άλλα πρόσωπα και όχι ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου)]. Τις επόμενες μέρες, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου) μετέβαινε καθημερινά στο σπίτι στον Πρωταρά κατά τις βραδινές ώρες, όπου συναντούσε εκεί τους δύο άνδρες και τον Κατηγορούμενο 1 (Χριστοδούλου). xi. Κατά την ίδια περίοδο, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου), είχε, κατόπιν συνεννόησης με τον Κατηγορούμενο 1 (Χριστοδούλου), οδηγήσει από την Λευκωσία ένα αυτοκίνητο μάρκας Honda στο τελευταίο αυτό σπίτι στον Πρωταρά, συνοδεία κάποιου φίλου του Κατηγορουμένου 1 (Χριστοδούλου), ο οποίος ενωρίτερα το είχε στην κατοχή του. [Σημείωση: Επιβεβαιώνεται σε κάποιο βαθμό η μαρτυρία αυτή, από την κατάθεση του τεχνικού της διαχειρίστριας εταιρείας που μίσθωσε το σπίτι στο Πρωταρά στον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρέου), στην οποία καταγράφεται ότι είχε παρατηρήσει ένα όχημα τέτοιας περιγραφής σταθμευμένο στο περίβολο του σπιτιού.]. xii. Το βράδυ όπου επισυνέβησαν οι σκοτωμοί, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου), οδήγησε τους δύο άνδρες με το εν λόγω όχημα, στη περιοχή του εστιατορίου στην Αγία Νάπα όπου έλαβε χώρα το συμβάν. Ενωρίτερα «όλοι» βρίσκονταν στο σπίτι στον Πρωταρά. Έλαβε γραπτό μήνυμα στο τηλέφωνο του ο Κατηγορούμενος 1 (Χριστοδούλου), οπόταν οι δύο άνδρες και ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου) ετοιμάστηκαν και αναχώρησαν με το αυτοκίνητο για την Αγία Νάπα. xiii. Ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου), ήταν ο οδηγός του εν λόγω οχήματος και οι δύο άνδρες επέβαιναν στα πίσω καθίσματα του φέροντες τα δύο πυροβόλα όπλα. Ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου) οδήγησε το αυτοκίνητο στο πίσω χώρο στάθμευσης του εστιατορίου και έκαμε στάση, οι δύο άνδρες όπλισαν τα πυροβόλα όπλα και εξήλθαν του οχήματος. Ακολούθησαν κρότοι από ριπές πυροβόλων όπλων και η επιστροφή στο όχημα, μόνον του ενός εκ των δύο ανδρών. Ο άλλος, κατά τα λεγόμενα του επιστρέφοντος στο όχημα προς τον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρέου), είχε χτυπηθεί από σφαίρα. [Σημείωση: Υπάρχει μαρτυρία, πέραν του ενός ατόμου (βλ. καταθέσεις Καλλιτσιώνη και Volchev - Κυανούν 26 -), που θέτει στην σκηνή όπου έλαβαν χώρα οι πυροβολισμοί στο εστιατόριο Stone Garden, ως δράστες, τρία πρόσωπα - πιθανόν, εκτός του οδηγού του οχήματος]. xiv. Ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου), εν συνεχεία, οδήγησε το όχημα στο σημείο όπου θα το εγκατέλειπαν. Το σημείο αυτό του είχε υποδειχθεί το βράδυ της συνάντησης του Κατηγορουμένου 6 (Ανδρέου) και του Κατηγορουμένου 1 (Χριστοδούλου), με τον Κατηγορούμενο 2 (Πένταυκα), όταν ο τελευταίος τους είχε υποδείξει, ως προαναφέρθηκε, την διαδρομή διαφυγής. Εκεί τους περίμεναν οι Κατηγορούμενοι 1 (Χριστοδούλου) και 4 (Γρηγορίου) με δύο διαφορετικά οχήματα. Κατά την άφιξη τους στο χώρο, ο Burelli «εφώναξε», απευθυνόμενος στον Κατηγορούμενο 1 (Χριστοδούλου), ανέφερε, «τον σκότωσα, τον σκότωσα, εγω τουριξα την σφαίρα». [Σημείωση: Δίδω έμφαση σε αυτή την μαρτυρία, γιατί ειδικότερα από αυτήν είναι που δικαιολογείται η πιθανολόγηση καταδίκης εναντίον και της Κατηγορούμενης 4 (Γρηγορίου). Η Κατηγορούμενη 4 (Γρηγορίου) από αυτή την μαρτυρία τοποθετείται στην σκηνή. Τοποθετείται στην σκηνή όπου ελέχθησαν τα προαναφερόμενα περί σκοτωμού, και μάλιστα οδηγεί αυτό το πρόσωπο μόνη της, με το όχημα της, προς απομάκρυνση του από την Αγία Νάπα, ως μέρος του πλάνου που ακολουθείτο από όλους τους παρευρισκομένους Κατηγορουμένους 1 (Χριστοδούλου), 6 (Ανδρέου) και του αλλοδαπού, καταζητούμενου πλέον, Burelli]. Ακολούθως, εγκατέλειψαν το αυτοκίνητο εκεί και ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου) εγκατέλειψε τον χώρο επιβαίνοντας στο αυτοκίνητο που κατείχε και οδηγούσε ο Κατηγορούμενος 1 (Χριστοδούλου), ενώ ο Burelli εγκατέλειψε το χώρο επιβαίνοντας στο αυτοκίνητο που κατείχε και οδηγούσε η Κατηγορούμενη 4 (Γρηγορίου). Το σημείο όπου εγκαταλείφτηκε το όχημα από τον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρέου) και τον Burelli, είναι και το σημείο όπου αυτό ανευρέθηκε καμένο. [Σημείωση: Υπάρχει σχετική υπόδειξη σκηνής από τον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρέου) καταγεγραμμένη]. Την ημέρα της συνάντησης του Κατηγορουμένου 6 (Ανδρέου) και του Κατηγορουμένου 1 (Χριστοδούλου), με τον Κατηγορούμενο 2 (Πένταυκα), όταν ο τελευταίος τους είχε υποδείξει, ως προαναφέρθηκε, την διαδρομή διαφυγής, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου), είχε ακούσει τον Κατηγορούμενο 2 (Πένταυκα) να αναφέρει στον Κατηγορούμενο 1 (Χριστοδούλου), ότι τον εμπρησμό του αυτοκινήτου θα τον διευθετούσαν δικά του πρόσωπα «μετά». [Σημείωση: Υπάρχει μαρτυρία περιοίκων (βλ. κατάθεση Θ. Παναγή - Κυανούν 141 - και της συζύγου του Μ. Παναγή - Κυανούν 111 -, του σημείου όπου έγινε εμπρησμός του οχήματος, που επιβεβαιώνει ότι αντελήφθησαν στο συγκεκριμένο σημείο και περιοχή οχήματα λίγο μετά το περιστατικό στο εστιατόριο Stone Garden, και ότι ο εμπρησμός του οχήματος έγινε περίπου δύο ώρες μετά.]. xv. Αρχικά οδήγησαν και πήγαν στην Λεμεσό και ακολούθως, το ίδιο βράδυ, ο Κατηγορούμενος 1 (Ανδρέου) μετέφερε τον Burelli στο διαμέρισμα υπ' αρ. 101 της Κατηγορούμενης 5 (Νεοφύτου) στην Λευκωσία. Την επόμενη ημέρα και αφού ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου) είχε αναφέρει στην Κατηγορούμενη 5 (Νεοφύτου) όλα όσα είχαν προηγηθεί, μαζί μετέφεραν τον Burelli στο χώρο του παλαιού κολλεγίου τουρισμού. Μετά, οι Κατηγορούμενοι 6 (Ανδρέου) και 5 (Νεοφύτου) οδήγησαν μαζί στο τελευταίο σπίτι που είχε ενοικιαστεί στον Πρωταρά όπου και διανυκτέρευσαν, το οποίο και παρέδωσαν στον ιδιοκτήτη του την επόμενη ημέρα. Κατά την διαδρομή τους προς το σπίτι στον Πρωταρά, οι Κατηγορούμενοι 6 (Ανδρέου) και 5 (Νεοφύτου) αγόρασαν γραμμή κινητής τηλεφωνίας, δια της οποίας, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου), απέστειλε γραπτό μήνυμα στον Κατηγορούμενο 1 (Χριστοδούλου) για το που είχε αφήσει τον Burelli για να τον παραλάβει. [Σημείωση: Υπάρχει μαρτυρία από αντιπροσώπους του ξενοδοχείου Londa στην Λεμεσό, όπως και πλάνα από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του εν λόγω ξενοδοχείου, ότι, οι Κατηγορούμενοι 1 (Χριστοδούλου) και 4 (Γρηγορίου) διανυκτέρευσαν εκεί στις 25 και 26 Ιουνίου. Υπάρχει επίσης μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος 1 (Χριστοδούλου) την 25η/06/2016 είχε ενοικιάσει, στην ίδια περιοχή όπου βρίσκεται και το ξενοδοχείο Londa, και ένα διαμέρισμα για διαμονή μέχρι και την 29η/06/2016 (βλ. κατάθεση Π. Νικολάου - Κυανούν 222).].
2. Τα προαναφερόμενα γεγονότα, ως αυτά προκύπτουν από τις γραπτές καταθέσεις του Κατηγορουμένου 6 (Ανδρέου) - Κυανούν 241 και 381 -, υποστηρίζονται σε μεγάλο βαθμό από την μαρτυρία της Κατηγορουμένης 5 (Νεοφύτου) - Κυανούν 121 -, η οποία προσθέτει στο ιστορικό και κάποια άλλα γεγονότα: i. Επιβεβαιώνει την σχέση της με τον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρέου). ii. Επιβεβαιώνει ότι περί τα τέλη Απριλίου του τρέχοντος έτους, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου) της είχε ζητήσει ένα από τα διαμερίσματα της για την διαμονή «κάποιων φίλων του» και ότι αυτή του είχε παραχωρήσει το διαμέρισμα της υπ' αρ. 101 στην πολυκατοικία όπου και αυτή διαμένει στον 2ο όροφο. iii. Αναφέρει την παρατήρηση της, ότι, εντός του διαμερίσματος πρέπει να διέμεναν δύο πρόσωπα, άνδρες, πιθανόν αλλοδαποί. Το δε γεγονός ότι επρόκειτο για δύο πρόσωπα τελικά της επιβεβαιώθηκε από τον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρέου). iv. Επιβεβαιώνει, ότι, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου) της είχε ζητήσει να τον προμηθεύσει με καθαρίστηκα πυροβόλου όπλου που ο πατέρας της, όντας κυνηγός, είχε στο πατρικό της. Και ότι αυτή το έπραξε. v. Επιβεβαιώνει, ότι, κατόπιν συνεννόησης της με τον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρέου), φρόντιζε και αυτή για την διατροφή των δύο ανδρών που διέμεναν στο διαμέρισμα της. vi. Επιβεβαιώνει, σε κάποια έκταση, την μαρτυρία του Κατηγορουμένου 6 (Ανδρέου), ότι οδηγούσε τους δύο άνδρες και τον Κατηγορούμενο 1 (Χριστοδούλου) από τα σημεία όπου προτίθετο να γίνουν οι εγκληματικές πράξεις σε Λευκωσία και Αγία Νάπα, αφού, ως καταγράφεται στην κατάθεση της, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου) της είχε αναφέρει «. ότι πήγαινε με αυτούς τους δύο ανθρώπους και έκαμναν κάτι παρακολουθήσεις». vii. Επιβεβαιώνει ότι περί τον Ιούνιο οι δύο άνδρες εγκατέλειψαν το διαμέρισμα της. viii. Επιβεβαιώνει, σε κάποια έκταση, την μαρτυρία του Κατηγορουμένου 6 (Ανδρέου), ότι, οι δύο άνδρες θα ενεπλέκοντο σε εγκληματικές πράξεις εναντίον συγκεκριμένων προσώπων που ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου) κατονομάζει, αφού στην κατάθεση της καταγράφει, ότι, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρεόυ), της είχε αναφέρει ότι οι δύο άνδρες είχαν έρθει «για να κάμουν μιαν πράξη» και ότι η ίδια κατάλαβε ότι, η «πράξη» αυτή «σχετιζόταν με πράγματα της νύχτας». Επιβεβαιώνει την μαρτυρία του Κατηγορουμένου 6 (Ανδρέου), ότι έγινε προσπάθεια τέλεσης της σχεδιαζόμενης «πράξης», και προσθέτει στα γεγονότα, ότι, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου), της ανέφερε ότι το αυτοκίνητο που είχε χρησιμοποιηθεί κατά την προσπάθεια διενέργειας της, το «είχαν κλέψει». [Σημείωση: Το γεγονός της κλοπής του εν λόγω οχήματος, επιβεβαιώνεται από τον ιδιοκτήτη του σε καταθέσεις του προς της αστυνομία. Επίσης, καταγράφεται και η μαρτυρία από τον υπεύθυνο για την διερεύνηση του περιστατικού από πλευράς Πυροσβεστικής υπηρεσίας, Γ. Καπίλλα, ότι ανευρέθηκε κλειδί αυτοκινήτου στην τέφρα του, που σύμφωνα όμως με μαρτυρία ειδικού κλειδαρά που αναζήτησε η αστυνομία, ως καταγράφεται στο ημερολόγιο ενέργειας της, δεν είναι συμβατό με αυτό]. ix. Επιβεβαιώνει την μαρτυρία του Κατηγορουμένου 6 (Ανδρέου) ότι, την ίδια περίοδο που οι δύο άνδρες εγκατέλειψαν το διαμέρισμα της στην Λευκωσία, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου) της είχε αναφέρει ότι είχε ενοικιάσει σπίτια στην περιοχή Πρωταρά, Παραλιμνίου. x. Επιβεβαιώνει επίσης την μαρτυρία του Κατηγορουμένου 6 (Ανδρέου), ότι, το βράδυ μετά το φονικό, είχε μεταφέρει τον ένα εκ των δύο ανδρών, τον Burelli, στο διαμέρισμα της υπ' αρ. 101, αφού ως καταγράφεται στην κατάθεση της, της το είχε αναφέρει ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου) την επόμενη ημέρα. Της είχε μάλιστα αναφέρει ότι ο δεύτερος άνδρας είχε αποβιώσει. Η ίδια είχε, αμέσως μετά, διαπιστώσει από τον δημοσιογραφικό τύπο για το φονικό της Αγίας Νάπας, - δηλαδή, ότι σκοτώθηκαν «κάποιος Καλοψηδιώτης, ένας αστυνομικός με την γυναίκα του και ένας από τους δύο εκτελεστές» -. Επιβεβαιώνει, επίσης, την μαρτυρία του Κατηγορούμενου 6 (Ανδρέου) ως προς αυτό, και αναφέρει ότι το απόγευμα της ίδιας ημέρας, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου), σε συνάντηση τους, της μίλησε για το περιστατικό. Κατά την συζήτηση τους, η ίδια η Κατηγορουμένη 5 (Νεοφύτου), είπε στον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρέου) - λόγω του ότι το διαμέρισμα υπ' αρ. 101 είχε ήδη ενοικιαστεί -, να μεταφέρει τον Burelli στο διαμέρισμα όπου η ίδια διέμενε στον 2ο όροφο. Επιβεβαιώνει, επίσης, ότι, αργότερα το βράδυ της ίδιας ημέρας, μαζί με τον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρέου) και σε συνεννόηση τόσο μαζί του, όσο και με τον Burelli, οδήγησαν και άφησαν τον τελευταίο σε ένα «ερειπωμένο κτήριο», που, εξ όσον γνωρίζει, «ήταν η ξενοδοχειακή σχολή». [Σημείωση: Η Κατηγορούμενη 5 (Νεοφύτου), αναγνώρισε κατόπιν φωτογραφικής αναγνωριστικής παράταξης από πλευράς αστυνομίας, ότι ο άνδρας ο οποίος είχε συναντήσει στο διαμέρισμα της με τον Κατηγορούμενο 6 (Ανδρέου), είναι ο καταζητούμενος πλέον Burelli.]. xi. Επιβεβαιώνει επίσης την μαρτυρία του Κατηγορούμενου 6 (Ανδρέου), ότι, ακολούθως, είχαν μαζί ταξιδέψει «για την έπαυλη στον Πρωταρά», ότι είχαν διανυκτερεύσει εκεί και ότι την επομένη ημέρα επέστρεψαν στην Λευκωσία. Μάλιστα, ως καταγράφεται στην κατάθεση της, κατά την προαναφερόμενη διαδρομή τους προς τον Πρωταρά, ο Κατηγορούμενος 6 (Ανδρέου), της επιβεβαίωσε ότι ήταν ο οδηγός των εκτελεστών του φονικού στην Αγία Νάπα.
3. Γεγονότα για το τι έγινε στην σκηνή, παρουσιάζονται (μεταξύ άλλων, βλ. επίσης τις καταθέσεις Η. Σπύρου, Η. Παπαντωνίου, Ν. Παπαντωνίου, Θ. Σπύρου, Π. Παπαντωνίου - Κυανούν 2 έως 6 -) από τις καταθέσεις του Παναγιώτη Καλλιτσιώνη - Κυανούν 7, 10, 109, 110 και 350 -. Οι καταθέσεις του Καλλιτσιώνη, εκτός του ότι προσθέτουν, σε ότι αφορά το ιστορικό της υπόθεσης, γεγονότα αυτού του χρονικού, επιβεβαιώνουν σε κάποιο βαθμό και την μαρτυρία του Κατηγορούμενου 6 (Ανδρεόυ), ειδικότερα ως προς την εμπλοκή στην υπόθεση του Κατηγορουμένου 3 (Dejan): i. Το βράδυ της 23/06/2016, βρισκόταν στο εστιατόριο Stone Garden στην Αγία Νάπα μαζί με τους, Φάνο Καλοψιδιώτη, Γιώργο Χαραλάμπους, Ηλία Χ'Ευθυμίου, την σύζυγου του Χ'Ευθυμίου, Σκεύη Χ'Ευθυμίου και τα δύο ανήλικα παιδιά τους και τον εργοδοτούμενο, ως προσωπικό φρουρό του Καλοψιδιώτη, Κατηγορούμενο 3 (Dejan). Είχαν όλοι τους μεταβεί εκεί για φαγητό. ii. Ο Καλλιτσιώνης, καθόταν στο ίδιο τραπέζι με τον Κατηγορούμενο 3 (Dejan) και τα υπόλοιπα προαναφερόμενα πρόσωπα, ξεχωριστά, σε άλλο τραπέζι. iii. Σε κάποια στιγμή και αφού τελείωσαν το φαγητό, ο Κατηγορούμενος 3 (Dejan), δεχόταν κλήσεις σε ένα από τα τηλέφωνα του, στις οποίες δεν απαντούσε. Τελικά, σε μία από αυτές τις κλήσεις, ο Κατηγορούμενος 3 (Dejan) απάντησε στην παρουσία και του Καλλιτσιώνη και στην αγγλική γλώσσα ανέφερε, αμέσως πριν τερματίσει την κλήση, «yes», «where are you», «they here», «okay». Ακολούθως, και αφού ο Κατηγορούμενος 3 (Dejan) έλαβε γραπτό μήνυμα στο κινητό του τηλέφωνο, ανέφερε στον Καλλιτσιώνη ότι θα πήγαινε στο αποχωρητήριο. iv. Κάποια λεπτά μετά τη μετάβαση του Κατηγορουμένου 3 (Dejan) στο αποχωρητήριο και ενόσω αυτός εξακολουθούσε να είναι εκεί, ο Καλλιτσιώνης πρόσεξε να εισέρχονται από «την πλευρά του εστιατορίου», από το χωρίς φωτισμό πέρασμα που οδηγεί στο εστιατόριο από τον ανοικτό χώρο στάθμευσης πίσω από αυτό, ένα πρόσωπο, κατά την εντύπωση του, λόγω της όψης του, αλλοδαπός (ίσως «νέγρος»), πίσω από τον οποίο ακολουθούσαν και δύο άλλα πρόσωπα που είχαν τα πρόσωπα τους καλυμμένα με μάσκες και τα οποία οπλοφορούσαν. Ο αλλοδαπός, που είχε εισέλθει πρώτος στο χώρο του εστιατορίου, είχε καλυμμένο το μέρος του προσώπου του κάτω από τα μάτια με «σάλι» και είχε στην κατοχή του πυροβόλο όπλο («πιστόλι»), με το οποίο, μόλις ο Καλλιτσιώνης τον αντιλήφτηκε και ανασηκώθηκε από το κάθισμα του, από απόσταση περίπου 7 μέτρων, τον πυροβόλησε και τον τραυμάτισε, και με το οποίο συνέχισε να τον πυροβολεί αφού πλέον αυτός ήταν πεσμένος στο έδαφος. Τελικά, ο Καλλιτσιώνης διέφυγε, εξερχόμενος του εστιατορίου έρποντας, για να διαπιστώσει στην συνέχεια όταν οι πυροβολισμοί έπαυσαν και αυτός επέστρεψε εντός του εστιατορίου, το αποτέλεσμα των πυροβολισμών.
4. Ως προς τα της περαιτέρω διασύνδεσης του Κατηγορουμένου 2 (Πένταυκα) με τα γεγονότα και τις περιβάλλουσες περιστάσεις αυτής της υπόθεσης, παραπομπή γίνεται και στην κατάθεση Μαυρομιχάλη - Κυανούν 29, (ο οποίος Μαυρομιχάλης, ως αναφέρεται σε αυτήν, ήταν κουμπάρος του θύματος, Καλοψυδιώτη), στην οποία, πέραν των όσων προεκτέθησαν από αυτήν και αφορούσαν την σχέση του Κατηγορουμένου 1 (Χριστοδούλου) με τους Αντρέα Ροδοθέου και Γιώργο Φένεκ, καταγράφονται τα εξής: «Για την δολοφονία του Φάνου που με ρωτάς, να σου πως ότι υποψιάζομαι ότι τον ήθελε νεκρό ο Ανδρέας Ροδοθέου και ο Γιώργος Φένεκ και αυτοί διοργάνωασν την όλη κατάσταση με τα άτομα που συλλάβατε. Με ρωτάς ποιος είναι ο λόγος που υποψιάζομαι αυτά τα άτομα. Να σου πως ότι δεν ξέρω γιατί. Από ότι ξέρω αυτοί είχαν διαφορές με τον Φάνο γιατί ο Φάνος ήταν εμπόδιο για αυτούς λόγο των επαγγελματικών του ασχολιών. Επίσης ο Φάνος θεωρούσε ότι αυτοί ήταν οι ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας του πατέρα του και του πενταπλού φονικού στην Αγία Νάπα. Ο Πένταυκας είναι ο κουμπάρος με το Φένεκ και για αυτό το λόγο πιστεύω ότι συνωμότησαν μαζί για να βγάλουν το Φάνο από τη μέση. ». [Σημείωση: Καταγράφεται εδώ και η μαρτυρία του Κατηγορουμένου 3 (Dejan), ότι, κάποιες ημέρες προηγούμενος είχε επισυμβεί και επεισόδιο, μεταξύ του Καλοψηδιώτη και της φρουράς του, με φρουρούς ασφαλείας του υποστατικού του Κατηγορουμένου 2 (Πένταυκα), Toga Toga, στην είσοδο του εν λόγω υποστατικού. Γεγονός που καταγράφεται ως επιβεβαιωθέν και από τον πατέρα του Κατηγορουμένου 2 (Πένταυκα) στα ημερολόγια ενέργειας της αστυνομίας. Σημειώνεται περαιτέρω, ότι, υπάρχει μαρτυρία περί συμμετοχής του Καλοψιδιώτη σε ανταγωνιστική της επιχείρησης Toga Toga του Κατηγορουμένου 2 (Πένταυκα), που λειτουργεί σε παρακείμενο υποστατικό με την επωνυμία «4play».].
5. Η εξαιρετική σοβαρότητα μίας υπόθεσης, - που, όπως προκύπτει από τα προεκτεθέντα σημεία της υπάρχουσας μαρτυρίας, εξαιρετικά σοβαρή είναι και η παρούσα υπόθεση, σε ότι αφορά όλους τους Κατηγορουμένους, ανεξαιρέτως -, ως έχει αποφασιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Στέλιος Καλλή ν Δημοκρατίας Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/2015, καθιστά, χωρίς άλλο, υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής του κατηγορουμένου προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει. Αυτή είναι η κατάληξης μου και σε αυτή την υπόθεση σε ότι αφορά όλους τους Κατηγορουμένους, δεδομένης της διαπίστωσης μου ότι υπάρχει μαρτυρία που στην όψη της πιθανολογεί καταδίκη των Κατηγορουμένων στα αδικήματα που τους καταλογίζονται.
6. Ας σημειωθεί, εδώ, ότι, ακόμη και η περίπτωση της Κατηγορούμενης 5 (Νεοφύτου), - που, ως εισηγήθηκε ο συνήγορος υπεράσπισης της, αντιμετωπίζει την ολιγότερο σοβαρή κατηγορώ -, αφορά, δύο ξεχωριστές κατηγορίες για το αδίκημα της συνέργειας μετά την διάπραξη του ποινικού αδικήματος του φόνου εκ προμελέτης. Ότι, δηλαδή, «. ενώ γνώριζε ότι ο Aleks Burelli ήταν ένοχος ποινικού αδικήματος, δηλαδή, φόνου εκ προμελέτης, παρέσχε βοήθεια σε αυτόν, με σκοπό να παράσχει σε αυτόν την δυνατότητα να διαφύγει την τιμωρία» και, ότι, «. ενώ γνώριζε ότι ο 6ος κατηγορούμενος ήταν ένοχος ποινικού αδικήματος, δηλαδή, φόνου εκ προμελέτης, παρέσχε βοήθεια σε αυτόν βοηθώντας τον να κρύψει τον Aleks Burelli με σκοπό να παράσχει σε αυτόν τη δυνατότητα να διαφύγει την τιμωρία». Σοβαρότατες επίσης κατηγορίες, που, σε περίπτωση καταδίκης και σε κάθε μία από αυτές, πολύ πιθανόν, θα της επιφέρουν το μέγιστο της προβλεπόμενης ποινής. Το γεγονός, ότι, η Κατηγορούμενη 5 (Νεοφύτου), συνενώθηκε ως κατηγορούμενη στο κατηγορητήριο αυτής της υπόθεσης, στο οποίο περιλαμβάνονται, ομολογουμένως, πολύ πιο σοβαρές κατηγορίες από αυτές που τις προσάπτονται εναντίον άλλων προσώπων, δεν πρέπει να αποσπά την προσοχή από το γεγονός της σοβαρότητας του αδικήματος που και αυτή αντιμετωπίζει. Επίσης, το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη 5 (Νεοφύτου), παρουσιάζεται να έχει συνεργαστεί με την αστυνομία (έστω και στο στάδιο και υπό τις περιστάσεις που αυτή η συνεργασία φαίνεται ότι εκδηλώθηκε), και το γεγονός, ότι, - ως εισηγήθηκε ο συνήγορος της Κατηγορουμένης 5 (Νεοφύτου) - η Κατηγορούμενη 5 (Νεοφύτου) είχε την ευκαιρία να διαφύγει πριν από την σύλληψη της (και αφού πληροφορήθηκε για τις υποψίες που υπήρχαν εναντίον της), αλλά δεν το έπραξε, δεν αποτελούν λόγους, που, συνεκτιμημένοι με τα υπόλοιπα στοιχεία που το Δικαστήριο έχει ενώπιον του, να δικαιολογούν την απόλυση της (βλ. Αλέξης Μαυρομιχάλης ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ.62 /2014, 09/04/2014 και Καλλής Αντωνίου ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 319/2015, 21/12/2015).
7. Σε ότι αφορά την Κατηγορούμενη 4 (Γρηγορίου) και την θέση της ότι, «η εμπλοκή της . όπως παρουσιάζεται μέχρι σήμερα είναι η λιγότερη σε σύγκριση με τους υπόλοιπους κατηγορουμένους», και, ότι, «η οποιαδήποτε ανάμειξη της ήταν μόνο μέσα από την εμπλοκή άλλων ατόμων», εκτός του ότι δεν ευσταθεί, καθότι, η υπάρχουσα μαρτυρία, ως έχει προεκτεθεί, δεν καταδεικνύει κάτι τέτοιο, δεν δικαιολογεί εν πάση περιπτώσει την απόλυση της, έστω και με όρους. Η μικρή συμμετοχή στα ισχυριζόμενα αδικήματα, έχει νομολογηθεί, δεν είναι βαρύνουσας σημασίας παράγοντας για την κρίση του Δικαστηρίου που αποφασίζει το ζήτημα της κράτησης (βλ. Παναγιώτης Μιχαήλ ν Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 597). Οι υποκειμενικοί παράγοντες

1. Έχοντας εξετάσει και καταλήξει, ότι, στην προκείμενη περίπτωση, πληρούνται οι τρεις αναγνωρισμένοι από τη νομολογία αντικειμενικοί παράγοντες για κράτηση των Κατηγορουμένων, προχωρώ στην εξέταση των προσωπικών περιστάσεων έκαστου Κατηγορουμένου και κατά πόσο αυτοί εξαλείφουν τον κίνδυνο φυγοδικίας τους, ώστε να καταλήξω τελικώς κατά πόσο θα ασκήσω την διακριτική μου ευχέρεια προς ικανοποίηση ή όχι του αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής για την κράτηση τους [[xii]]. Ως έχει νομολογηθεί, την πρωταρχική ευθύνη για την ορθή παρουσίαση των προσωπικών δεδομένων υπόδικου (με επαρκή τεκμηρίωση), τη φέρει ο ίδιος [[xiii]]. Μάλιστα, έχει αναγνωριστεί, ότι, διαφορές στις προσωπικές περιστάσεις μεταξύ των Κατηγορουμένων, συνεκτιμούμενης πάντοτε και της ποιότητας της εναντίον τους μαρτυρίας, δικαιολογεί διάκριση μεταξύ τους σε ότι αφορά το ζήτημα της κράτησης [[xiv]].
2. Οι προσωπικοί δεσμοί ενός κατηγορουμένου με την Κύπρο, είναι ένας τέτοιος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την εξέταση αιτήματος για την κράτηση υποδίκου [[xv]]. Εντούτοις, σύμφωνα με την νομολογία, οι δεσμοί αυτοί, από μόνοι τους, δεν επενεργούν ως ασπίδα ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία εμπλέκεται [[xvi]]. Εν προκειμένω, αξίζει να σημειωθεί, ότι, στην υπόθεση Νικολάου ν Αστυνομίας

(2008)2 A.A.Δ. 790, το Ανώτατο Δικαστήριο, αποφάσισε, ότι, εν όψει της σοβαρότητας των κατηγοριών και της πιθανότητας μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη, η ύπαρξη των παιδιών και η ευθύνη των υπερήλικων γονιών του εκεί κατηγορουμένου, δεν ήταν δεδομένα αρκετά για να κλίνουν την πλάστιγγα υπέρ της απόλυσής του. Μάλιστα τα στοιχεία αυτά κρίθηκαν ότι δεν είναι αρκούντως ιδιάζοντα, αλλά εγγενή και πιθανά για κάθε Κύπριο που αντιμετωπίζει ποινική δίωξη. Στην δε υπόθεση Νίκος Νικολάου ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 170, αποφασίστηκε, ότι, σε ότι αφορά το ζήτημα κατά πόσο αποκλείεται ο κατηγορούμενος να φυγοδικήσει λόγω των οικογενειακών του υποχρεώσεων, το επιχείρημα δεν είναι πειστικό, ιδιαίτερα αν κάποιος σκεφτεί ότι σε περίπτωση καταδίκης του, αυτός, πιθανόν (ένεκα της σοβαρότητας των αδικημάτων που αντιμετωπίζει και της ενδεχόμενης ποινής) να παραμείνει μακριά από αυτές τους τις υποχρεώσεις για μεγάλο, ίσως, χρονικό διάστημα.

1. Στις περιπτώσεις όπου ο κατηγορούμενος δεν έχει απολύτως κανένα δεσμό με την Κύπρο, έχει κριθεί, ότι, ανεξαρτήτως του ύψους της ποινής που θα του επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης, ο κίνδυνος φυγοδικίας είναι ορατός και δικαιολογεί την κράτηση [[xvii]].
2. Περαιτέρω, η κατάστασης της υγείας ενός κατηγορουμένου, σε συνδυασμό με την ηλικία του και τους δεσμούς του με την Κύπρο είναι από τους υποκειμενικούς παράγοντες που επίσης λαμβάνονται υπόψη κατά την εξέταση αιτήματος κράτησης [[xviii]].
3. Έχω εξετάσει τα δεδομένα των Κατηγορουμένων ως προκύπτουν από το ενώπιον μου τεθέν μαρτυρικό υλικό και η κατάληξης μου είναι ότι, κανενός εκ των Κατηγορουμένων οι προσωπικές περιστάσεις δεν δικαιολογούν την απόλυση τους, δεδομένης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν και της υπάρχουσας ως προς αυτά εναντίον τους μαρτυρίας. Και οι δύο Κατηγορούμενες 4 (Γρηγορίου) και 5 (Νεοφύτου), που έφεραν ένσταση αίτημα για την κράτηση τους, είναι νεαρές, ηλικίας περίπου τριάντα ετών, χωρίς δική τους οικογένεια ή εξαρτώμενα, στηριζόμενες οικονομικά από την οικογένεια τους, με την μοναδική, ουσιαστική μεταξύ τους διαφορά, το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη 5 (Νεοφύτου), μέχρι και την σύλληψη της από την αστυνομία για αυτή την υπόθεση είχε εργασία, σε αντίθεση με την Κατηγορούμενη 4 (Γρηγορίου) που ήταν άνεργη. Δεσμοί, που, εν όψει της ενδεχόμενης ποινής φυλάκισης που αντιμετωπίζουν, δεν καθιστούν αόρατη την πιθανότητα φυγοδικίας τους. Σημειώνοντας εδώ, επιπρόσθετα, σε ότι αφορά την Κατηγορούμενη 4 (Γρηγορίου), την σχέση της με πρόσωπα, που, ως πηγάζει μέσα από την μαρτυρία, διασυνδέονται και με τις κατεχόμενες περιοχές της Δημοκρατίας (βλ. Κυανούν 434).
4. Σε σχέση με την Κατηγορούμενη 4 (Γρηγορίου), επροτάθη, από πλευράς της, επιπρόσθετα, ότι, λόγω αυτής της υπόθεσης, αλλά και των συνθηκών κράτησης της από την αστυνομία, έχει επηρεαστεί η ψυχική της υγεία σε τέτοιο βαθμό, που το Δικαστήριο θα πρέπει να το λάβει αυτό σοβαρά υπόψη του, κατά πόσο να διατάξει, την, ως εκ των πραγμάτων, συνέχιση της κράτησης της. Η κατάσταση της υγείας ενός κατηγορουμένου, ως έχει προαναφερθεί, είναι ένας παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη και μπορεί να προσμετρήσει στην απόλυση ενός κατηγορουμένου, όταν το σύνολο των περιστάσεων το δικαιολογεί. Εδώ, κατ' αρχήν, προβλήθηκε από πλευράς της Κατηγορουμένης 4 (Γρηγορίου) ο εν λόγω ισχυρισμός, δια της αγόρευσης του συνηγόρου της στην ένσταση της επί του αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής, και ενώ το ισχυριζόμενο αυτό γεγονός αμφισβητήθηκε από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής, η Κατηγορούμενη 4 (Γρηγορίου) δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο καμία μαρτυρία για να αποδείξει θετικά τον εν λόγω ισχυρισμό της. Υπάρχει δεδομένη λοιπόν η μαρτυρία Δρ. Λάμπρου Σαμαρτζή, Ψυχίατρου στις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας (έκθεση ημερομηνίας 05/07/2016 - Κυανούν 359), που δεν θέτει την κατάσταση της ψυχικής υγείας της Κατηγορουμένης 4 (Γρηγορίου) σε τέτοια κατηγορία περιπτωσιολογίας που να επιβάλλει μια κάποια διαφορετική αντιμετώπιση. Ο χρόνος κράτησης
5. Ο χρόνος κράτησης, δεν είναι από μόνος του αποφασιστικός παράγων, αλλά συνυπολογίζεται μαζί με όλα τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης [[xix]]. Η νομολογία, δίνει προεξάρχοντα ρόλο στην καθυστέρηση που σημειώνεται μέχρι τη δίκη ενός ατόμου και όσον επιμηκύνεται ο χρόνος, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να επενεργήσει το κριτήριο αυτό υπέρ του κατηγορουμένου ώστε να αφεθεί ελεύθερος [[xx]]. Η διάρκεια της κράτησης, σε κάθε περίπτωση, κρίνεται κατά απομόνωση [[xxi]]. Αποτιμάται (σε περιπτώσεις όπως η υπό κρίση, που το ζήτημα της κράτησης εξετάζεται κατόπιν παραπομπής κατηγορουμένου σε απευθείας δίκη από το Κακουργιοδικείο), μόνο ο χρόνος που θα διαρρεύσει μεταξύ της κράτησης και της πρώτης εμφάνισης στο Κακουργιοδικείο και όχι η πιθανότητα περαιτέρω κράτησης, διότι, σε κάθε στάδιο, ο κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να θέτει θέμα ελευθερίας του και είναι ζήτημα που το Δικαστήριο, εν προκειμένω το Κακουργιοδικείο, θα πρέπει να εξετάζει και αποφασίζει ανάλογα, σύμφωνα με τις καθιερωμένες νομολογημένες αρχές [[xxii]].
6. Κατά τη νομολογία, χρόνος τριών και τεσσάρων μηνών κράτησης μέχρι την έναρξη της δίκης, δεν θεωρείται ανεπίτρεπτα μεγάλος ώστε να διαταχθεί η απελευθέρωση κατηγορουμένου που κατά τα άλλα το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι θα πρέπει να τελεί υπό κράτηση [[xxiii]]. Έχει δε λεχθεί ότι χρόνος ακόμη και έξι, οκτώ ή δέκα μηνών, δεν είναι, από μόνος του, μεγάλος [[xxiv]], για να θεωρηθεί ως παράγων, που, κατ' απομόνωση προς τα υπόλοιπα κριτήρια που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο, να μπορεί να οδηγήσει σε διάταγμα, άλλο από κράτηση [[xxv]].
7. Συνεπώς, η υπό κρίση υπόθεση, που έχει οριστεί για την παρουσίαση των Κατηγορουμένων ενώπιον του Κακουργιοδικείου την 05/09/2016, δηλαδή, σε χρόνο ολιγότερο των δύο μηνών, δεν παρουσιάζει τέτοια καθυστέρηση που δικαιολογεί την απόλυση των Κατηγορουμένων.
8. Κατ' ακολουθίαν των όσων έχουν προαναφερθεί, η απόφαση του Δικαστηρίου, είναι, όλοι οι Κατηγορούμενοι, να παραμείνουν υπό αστυνομική κράτηση, μέχρι και την προσαγωγή τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου για την δίκη τους, στην ημερομηνία και ώρα που έχει, ήδη, ανακοινωθεί. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Το εν λόγω Άρθρο 48 του Κεφ. 155 προνοεί τα εξής: «Κάθε Δικαστήριο δύναται, αν θεωρεί αυτό σκόπιμο να αναβάλει οποιαδήποτε υπόθεση που είναι ενώπιον του και βάσει της αναβολής αυτής δύναται, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του άρθρου 157, είτε να απολύσει τον κατηγορούμενο υπό τέτοιους όρους τους οποίους θεωρεί εύλογους είτε να προφυλακίσει αυτόν.». Το Άρθρο 157 του Κεφ. 155 προνοεί τα εξής: «

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του άρθρου αυτού, Δικαστήριο που ασκεί ποινική δικαιοδοσία δύναται, αν θεωρεί ότι είναι σωστό, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να απολύσει με εγγύηση οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο κατηγορήθηκε ή καταδικάστηκε για ποινικό αδίκημα, με την εκτέλεση από το πρόσωπο αυτό γραμματίου απόλυσης με εγγύηση όπως προβλέπεται στο Νόμο αυτό.

(2)Σε καμιά περίπτωση δεν απολύεται με εγγύηση πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε η θανατική ποινή και κανένα πρόσωπο που κατηγορείται για ποινικό αδίκημα που τιμωρείται με τη θανατική ποινή δεν απολύεται με εγγύηση, εκτός κατόπι διατάγματος Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου.». Το Άρθρο 92 του Κεφ. 155 προνοεί τα εξής: «Όταν προσάπτεται κατηγορία εναντίον οποιουδήποτε προσώπου για ποινικό αδίκημα που δεν δικάζεται συνοπτικά ή για το οποίο ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας είναι της γνώμης ότι δεν είναι κατάλληλο για να δικαστεί συνοπτικά, ο Δικαστής παραπέμπει απευθείας το πρόσωπο αυτό σε δίκη από το Κακουργιοδικείο που συνεδριάζει στην επαρχία όπου καταχωρήθηκε το κατηγορητήριο και είτε απολύει αυτόν με εγγύηση ή υπό τέτοιους όρους τους οποίους θεωρεί εύλογους είτε τον φυλακίζει για ασφαλή κράτηση.». [ii] Βλ. Abdurrahman Dogan v Αστυνομίας Ποινική Έφεση Αρ. 311/2015 κ. α., 01/12/2015 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία. [iii] Η οποία υποδεικνύεται από το τεκμήριο της αθωότητας και το Άρθρο 11 του Συντάγματος. [iv] Βλ. Περικλής Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 114/16, 07/07/2016. [v] Βλ. Γεώργιος Μυυσίδης ν Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 138. [vi] Δέστε την υπόθεση Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109. [vii] Δέστε τις υποθέσεις R v Solomonides 14 C.L.R. 127, Καραγιώργης κ. α. ν Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 92, Μιχαηλίδης ν Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391, Χ"Δημητρίου ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 45 και Κazanjian v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 326. [viii] Δέστε τις υποθέσεις Χάρης Τσιάκκας κ. α. ν Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 164, Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109 και Χαράλαμπος Σιακαλλή ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130. Προηγούμενες καταδίκες ή η εκκρεμότητα προς εκδίκαση ή καταχώριση υποθέσεων σε σχέση με την διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων Όπως υποδεικνύεται στη νομολογία, η ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων στον ενδιάμεσο χρόνο μέχρι τη δίκη από ένα κατηγορούμενο, μπορεί να στοιχειοθετηθεί είτε από στοιχεία που αφορούν σε προηγούμενη καταδίκη ή προηγούμενες καταδίκες, είτε ακόμα και από το γεγονός ότι εναντίον του κατηγορουμένου εκκρεμούν προς εκδίκαση ή προς καταχώρηση, άλλες υποθέσεις σε σχέση με διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Ρένου Κυριάκου κ.ά.

(2001)2 Α.Α.Δ. 373, Σιακαλλής ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130, Γιαννάκης Γ. Σπανού ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 10/2013, 22/01/2013 και Αντρέας Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/2015). Το γεγονός της εκκρεμότητας άλλων υποθέσεων σε σχέση με διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων μπορεί, υπό τις κατάλληλες περιστάσεις, να θεωρηθεί ότι αναδεικνύει μια συμπεριφορά και τάση του εφεσείοντα η οποία κλίνει προς την πιθανότητα διάπραξης νέων αδικημάτων αν αυτός αφεθεί ελεύθερος (βλ. Αριστοδήμου ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 567). Η πλήρης απόδειξη πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων δεν είναι ούτε και θεωρητικά δυνατή. Το Δικαστήριο μπορεί, τηρώντας πάντοτε ορισμένους κανόνες, να καταλήξει σε συμπεράσματα ως προς την πιθανότητα διάπραξης αδικημάτων αλλά σίγουρα δεν μπορεί να αναμένεται ότι κάτι τέτοιο μπορεί να αποδειχθεί με την αυστηρή έννοια του όρου. Η πιθανολόγηση αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά στο μέλλον, βασιζόμενη, μεταξύ άλλων, στο ιστορικό του εφεσείοντα ή σε άλλες περιστάσεις (βλ. Σιακαλλής ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130, Νικόλας Νικολάου ν Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 17/2013, 04/03/2013 και Αντρέας Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/2015). [ix] Δέστε τις υποθέσεις Σιημητράς κ. α. ν Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 397 και Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109. Πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων Η νομολογία μας είναι σαφής αναφορικά με το ζήτημα της πιθανότητας επηρεασμού μαρτύρων. Αυτό που εξετάζει το Δικαστήριο είναι το κατά πόσον οι φόβοι της Αστυνομίας για επηρεασμό μαρτύρων είναι εύλογα δικαιολογημένοι, με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα. Ο δικαιολογημένος φόβος ότι ο κατηγορούμενος θα επέμβει με την πορεία της δικαιοσύνης είναι επιτρεπτός λόγος για την κράτηση του. Γενική δήλωση ότι ο κατηγορούμενος θα επέμβει στην πορεία της δικαιοσύνης δεν είναι αρκετή. Θα πρέπει προς τούτο να δοθεί μαρτυρία που υποστηρίζει τη δήλωση (βλ. Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109, Σιημητράς ν Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 397, Χατζηδημητρίου ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 245, Χριστούδια ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 689, Φανιέρος ν Αστυνομία

(2011)2 Α.Α.Δ. 472) και Ανδρέας Χαραλάμπους ν Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 1. Από τη στιγμή που διαπιστώνεται η πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων δεν παρέχεται πεδίο εξέτασης της εξασφάλισης της παρουσίας του κατηγορούμενου με εγγύηση (βλ. Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109). Στην υπόθεση Χριστούδια ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 689 τονίστηκε, ότι, και σύμφωνα με τη νομολογία του Ε.Δ.Δ.Α., εκείνο που εξετάζεται είναι η ύπαρξη ευλόγως δικαιολογημένου φόβου επηρεασμού μαρτύρων. Στην υπόθεση εκείνη η μαρτυρία που υπήρχε ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου ήταν ότι ο κύριος μάρτυρας κατηγορίας είχε απειληθεί από ανώνυμο πρόσωπο. Το περιεχόμενο της απειλής είχε τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου με κατάθεση του ίδιου του απειληθέντος μάρτυρα. Το Εφετείο έκρινε ότι η μαρτυρία καθιστούσε τους φόβους των διωκτικών αρχών εύλογα δικαιολογημένους. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109 η μαρτυρία ενώπιον του δικαστηρίου συνίστατο σε επιστολή δύο μαρτύρων κατηγορίας με την οποία αυτοί δήλωναν ουσιαστικά την πρόθεση τους να αναιρέσουν προηγούμενη κατάθεση τους με την οποία ενέπλεκαν τον κατηγορούμενο. Η μαρτυρία θεωρήθηκε επαρκής για να διαταχθεί η κράτηση του κατηγορουμένου. Στην υπόθεση Μακαρίτης ν Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 90 τέθηκε και πάλι ζήτημα πιθανότητας επηρεασμού μάρτυρος και τονίστηκε ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει την υποχρέωση να αποδείξει ότι θα υπάρξει επηρεασμός μαρτύρων κατηγορίας, αν ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος. Το δικαστήριο θα διατάξει την κράτηση ενός κατηγορουμένου αν ικανοποιηθεί ότι υπάρχουν ουσιαστικοί λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν σε συμπέρασμα ότι υπάρχει κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Στην υπόθεση εκείνη υπήρχε μαρτυρία ότι ήδη είχε εκδηλωθεί προσπάθεια από τη σύζυγο του κατηγορούμενου να επηρεάσει τη βασική μάρτυρα κατηγορίας. Η μαρτυρία κρίθηκε αρκετή για να διαταχθεί η κράτηση του κατηγορουμένου. Η μάρτυρας στην υπόθεση εκείνη είχε δώσει, η ίδια, κατάθεση ότι έγινε προσπάθεια επηρεασμού της από τη σύζυγο του κατηγορουμένου. Στην υπόθεση Φανιέρος ν Αστυνομία

(2011)2 Α.Α.Δ. 472 επαναλήφθηκε ότι ο κύνδινος επηρεασμού μαρτύρων δεν είναι απαραίτητο να προέρχεται από τον ίδιο τον κατηγορούμενο αλλά και από συγγενικά ή και δικά του πρόσωπα. Τηλεφωνήματα σε μάρτυρα να μην αναγνωρίσει τον ύποπτο. Δεύτερη κατάθεση μάρτυρα αποενοχοποιητική για τον κατηγορούμενο. Διαβίβαση τηλεφωνικής επικοινωνίας σε μάρτυρα ότι θα εδολοφονείτο. Όλα τα εν λόγω στοιχεία καταγράφηκαν στο ημερολόγιο ενέργειας της αστυνομίας και μπορούσαν να ληφθούν υπόψη εφόσον δεν είχε αμφισβητηθεί η ορθότητα τους προς αποδείξει του κίνδυνου επηρεασμού μαρτύρων. Στην υπόθεση Ανδρέας Χαραλάμπους ν Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 1 εκρίθη από το Εφετείο, ότι, οι διαδοχικές αναιρέσεις καταθέσεων μαρτύρων δικαιολογούσαν τον φόβο της αστυνομίας ότι δυνατό να υπήρξε επηρεασμός μαρτύρων, χωρίς να ετίθετο ζήτημα απόδειξης από πλευράς αστυνομίας που να οδηγούσε σε θετικό συμπέρασμα περί του λόγου αλλαγής των καταθέσεων. Συνεπώς, κρίθηκε ότι η μαρτυρία των εν λόγω μαρτύρων ότι ο λόγος της αλλαγής στην κατάθεση τους δεν είχε καμία σχέση με τον κατηγορούμενο, δεν ήταν αποφασιστικής σημασίας. Το κριτήριο ήταν κατά πόσο εύλογα μπορούσε να υποτεθεί επηρεασμός τους. [x] Βλ. Κλεάνθης Βασιλείου ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 7, Κωνσταντινίδης v Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109, Χρυσόστομος Σκούρος v Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 140, Νικόλας Νικολάου ν Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 840 και Γιαννάκης Γ. Σπανού ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 10/2013, 22/01/

1. [xi] Βλ. Abdurrahman Dogan v Αστυνομίας Ποινική Έφεση Αρ. 311/2015 κ. α., 01/12/
2. [xii] Βλ. Περικλής Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 114/16, 07/07/
3. [xiii] Βλ. Νικολάου ν Αστυνομίας

(2008)2 A.A.Δ. 790. [xiv] Βλ. Murat Ziya ν Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 497. [xv] Βλ. Κυριάκος Σιβιτανίδης ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 22 και Νίκος Νικολάου ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ.

1. [xvi] Βλ. Αντρέας Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/2015 και Περικλής Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 114/16, 07/07/
2. [xvii] Βλ. Georgi Tasev ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 72/16, 26/05/
3. [xviii] Βλ. Καλλής Αντωνίου ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 319/2015, 21/12/
4. [xix] Βλ. Στέλιος Καλλή ν Δημοκρατίας Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/
5. [xx] Βλ. Γιαννάκης Γ. Σπανού ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 10/2013, 22/01/2013 και Αντρέας Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/
6. [xxi] Βλ. Αντρέας Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/
7. [xxii] Βλ. Αντρέας Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/
8. [xxiii] Βλ. Σιακαλλή ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130, Γενικός Εισαγγελέας ν Μανουσαρίδη κ. α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 639, Fahmi Kamel Hanna Salib v Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 49 και Βαλεντίνος Αλαμάνγκος ν Αστυνομίας, Ποινική Εφεση Αρ. 132/2015, 01/07/2015). [xxiv] Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Μανουσαρίδη κ. α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 639, Fahmi Kamel Hanna Salib v Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 49, Houssein v Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 34, Σωτηρίου ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 442, Κρασοπούλης ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 450, Στέλιος Καλλή ν Δημοκρατίας Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/2015 και Georgi Tasev ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 72/16, 26/05/2016. [xxv] Βλ. Μωυσίδης Γεώργιος ν Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 138. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο